Sukta 2
Sukta 4.2
Vāmadeva Gautama (traditional attribution for RV 4.2)
Agni
Triṣṭubh (probable for RV 4.2; this verse conforms to Triṣṭubh cadence)
ரிக் வேதம் 4.2 என்பது வாமதேவரின் அக்னி ஸ்துதி; இதில் அக்னி மனிதர்களுக்குள் உறையும் அமரன்—ஹோத்ரு, த்ருஷ்டா (காண்பவன்) ரிஷி, மேலும் தேவர்களிடையே செயற்படும் சக்தி—எனப் போற்றப்படுகிறார்; யாகமும் ஊக்கமும் மூலம் மனித வாழ்வில் ṛta (சத்திய-ஒழுங்கு) நிலைநிறுத்துபவராகக் கூறப்படுகிறார். அக்னி ஒளிமிகு அறிவைத் தூண்டி எரியச் செய்யவும், சரியான விவேகத்தை குழப்பமானவும் வளைந்தவும் உள்ள உந்துதல்களிலிருந்து பிரித்தெடுக்கவும், பின்வரும் தலைமுறையைத் தாங்கும் பரந்த, பலவடிவ வளமையை அருளவும் வேண்டுகிறது. இறுதியில் கவிஞன் வாக்குரூப அர்ப்பணிப்புகளைச் செலுத்தி, அக்னி பிரகாசமாக எரிந்து ‘மகா செல்வம்’—மேலும் நிறைந்த நன்மை—அருளுமாறு அழைக்கிறான்.
Mantras
Mantra 1
यो मर्त्येष्वमृत ऋतावा देवो देवेष्वरतिर्निधायि । होता यजिष्ठो मह्ना शुचध्यै हव्यैरग्निर्मनुष ईरयध्यै ॥
மர்த்தியரிடையே அமரனாய், ‘ருதாவான்’ எனும் தேவராய்—தேவர்களிடையே ‘அரதி’ (செயலாற்றும் இயக்கி) என நிறுவப்பட்டவர்; அந்த அக்னி, ஹோதா, யஜிஷ்ட—தன் மகிமையால் ‘சுசதி’ (ஒளிமிகு அறிவு) யைத் தூண்டி எரியச் செய்கிறார்; ஹவிகளால் மனிதனை மேல்நோக்கி எழச் செய்கிறார்।
Mantra 2
इह त्वं सूनो सहसो नो अद्य जातो जाताँ उभयाँ अन्तरग्ने । दूत ईयसे युयुजान ऋष्व ऋजुमुष्कान्वृषणः शुक्राँश्च ॥
இங்கே, ஓ சகஸின் புதல்வனே அக்னியே, இன்று எங்களுக்காகப் பிறந்தவனே, இரு பிறப்புகளின் (இரு உலகங்களின்) நடுவே நுழைவாயாக. தூதனாய் நீ செல்கிறாய்—உயர்ந்த ஆற்றல்களை யோகப்படுத்தி—வலிமைமிக்கவனாய், நேர்ச் செலுத்தலுடன், வெண்மையான ஒளியால் பிரகாசிப்பவனாய்.
Mantra 3
अत्या वृधस्नू रोहिता घृतस्नू ऋतस्य मन्ये मनसा जविष्ठा । अन्तरीयसे अरुषा युजानो युष्माँश्च देवान्विश आ च मर्तान् ॥
மிகவே வேகமுடையவை உன் குதிரைகள்—வலிமை பெருகுபவை, செம்மை நிறமுடையவை, நெய் (க்ருத) சிந்துபவை; மனத்தால் அவற்றை ‘ருத’த்திற்காக மிக விரைவானவை என நான் கருதுகிறேன். நீ நடுவழியில் செல்கிறாய், அருஷ (செம்மை) சக்திகளை யோகப்படுத்தி, தேவர்களையும் மனிதக் குலங்களையும் (விஶः) ஒன்றாகக் கூட்டுகிறாய்.
Mantra 4
अर्यमणं वरुणं मित्रमेषामिन्द्राविष्णू मरुतो अश्विनोत । स्वश्वो अग्ने सुरथः सुराधा एदु वह सुहविषे जनाय ॥
ஆர்யமன், வருணன், மித்ரன்—இவர்களை; இந்திரன், விஷ்ணுவை; மருதர்களையும் அஷ்வினர்களையும் கொண்டு வா. ஓ அக்னியே, நல்ல குதிரைகள் உடையவனே, நல்ல தேருடையவனே, நல்ல நிறைவேற்றங்கள் (ஸு-ராதா) உடையவனே, சுஹவிஸ் அர்ப்பணிக்கும் மக்களிடம் அவர்களை நிச்சயமாக ஏற்றிச் செல்.
Mantra 5
गोमाँ अग्नेऽविमाँ अश्वी यज्ञो नृवत्सखा सदमिदप्रमृष्यः । इळावाँ एषो असुर प्रजावान्दीर्घो रयिः पृथुबुध्नः सभावान् ॥
அக்னியே! இவ்வேள்வி கோமான் (ஒளிக்கதிர்-பசுக்கள் நிறைந்தது), அவிமான் (போஷக/வடிவாக்கும் சக்திகள் நிறைந்தது), அஷ்வீ (வேகமான ஆற்றல்கள் நிறைந்தது) ஆகிறது; இதில் ந்ருவத் (உயர்ந்த மனிதர்) நண்பர்களாய் இருந்து, தன் ஆசனத்தில் அஜேயமாக—அப்ரம்ருஷ்யமாக (அணுக முடியாததாக) நிலைகொள்கிறது. ஒளிமிகு அசுரனே! இது உன் வல்லமை—இளா-யுக்தம், பிரஜா-யுக்தம் (பிரஜனன வலிமை நிறைந்தது) ஆகிய இந்த யாகம்; நீண்ட ரயி, ப்ருது-புத்ந (விரிந்த அடித்தளமுடைய), சபாவான் (சபை/சமுதாயத்தைத் தாங்கும்) செல்வத்தை அளிக்கிறது.
Mantra 6
यस्त इध्मं जभरत्सिष्विदानो मूर्धानं वा ततपते त्वाया । भुवस्तस्य स्वतवाँ: पायुरग्ने विश्वस्मात्सीमघायत उरुष्य ॥
யார் உனக்காக எரிபொருளை கொண்டு வந்து ஆவலுடன் தீ மூட்டுகிறாரோ, அல்லது தபஸின் வேகத்தில் தம் தலையையே உனக்காகச் சூடாக்குகிறாரோ—அவர்க்கு, அக்னியே, நீ ச்வதவான் (தன்னிறை வலிமையுடைய) காவலனாகிறாய்; எல்லா தீய எண்ணமுடையோரிடமிருந்தும், எல்லா பகைமையிலிருந்தும், அவரை விரிவாக்கி (உருஷ்ய) காத்தருள்வாய்.
Mantra 7
यस्ते भरादन्नियते चिदन्नं निशिषन्मन्द्रमतिथिमुदीरत् । आ देवयुरिनधते दुरोणे तस्मिन्रयिर्ध्रुवो अस्तु दास्वान् ॥
யார் குறைவிலும் உனக்காக அன்னம் கொண்டு வருகிறாரோ, யார் மகிழ்வூட்டும் அதிதியை அமர்த்தி அவனை உயர்த்தி (உதீரத்) எழுப்புகிறாரோ—தேவயு (தேவரை நாடுபவன்) இல்லத்தில் உன்னை ஏற்றும் போது—அந்த தானம் செய்பவனுக்கு நிலையான (த்ருவ) ரயி உண்டாகட்டும்; அது ஒருபோதும் குறையாததாக இருக்கட்டும்.
Mantra 8
यस्त्वा दोषा य उषसि प्रशंसात्प्रियं वा त्वा कृणवते हविष्मान् । अश्वो न स्वे दम आ हेम्यावान्तमंहसः पीपरो दाश्वांसम् ॥
இரவிலும் உஷஸ்காலத்திலும் உன்னைப் புகழ்பவன், அல்லது ஹவிஸ் அர்ப்பணத்தால் உன்னைப் பிரியனாக்குபவன்—தன் தாமத்தில் நிற்கும் குதிரை போல, அவனிடம் நீ வீட்டிற்கு மீண்டு வா. ஓ அக்னியே, கட்டுப்பாட்டுக் கயிறு (ரேணு) தாங்குபவனே, அந்த தானம் செய்பவனைத் துன்பமும் நெருக்கடியும் கடந்துபோகச் செய்.
Mantra 9
यस्तुभ्यमग्ने अमृताय दाशद्दुवस्त्वे कृणवते यतस्रुक् । न स राया शशमानो वि योषन्नैनमंहः परि वरदघायोः ॥
யார், ஓ அக்னியே, அம்ருதமான (அமர) உனக்காக தானம்/ஹவிஸ் அர்ப்பணிக்கிறாரோ, மேலும் கட்டுப்பட்ட கரண்டி (யதஸ்ருக்) கொண்டு உன்னில் தமது பக்திச் சேவை (துவஸ்) நிலைநிறுத்துகிறாரோ—அவர் முயன்றாலும் செல்வநிறைவு (ராயா) விட்டு விலகார்; துன்பம் அவரைச் சூழாது; தீயெண்ணம் கொண்டவனின் பகையும் அவரை அணுகாது.
Mantra 10
यस्य त्वमग्ने अध्वरं जुजोषो देवो मर्तस्य सुधितं रराणः । प्रीतेदसद्धोत्रा सा यविष्ठासाम यस्य विधतो वृधासः ॥
யாருடைய ஒழுங்கமைந்த அத்வரம் (யாகப் பாதை) நீ ஏற்றுக்கொள்கிறாயோ, ஓ அக்னியே—ஒளிரும் தேவனே, மனிதனின் நன்கு அமைந்த செயலில் மகிழ்பவனே—அப்போது அங்கே ஹோத்ரா (யாஜ்ஞிகப் புரோகித-சக்தி) ஆனந்தத்துடன் அமர்கிறது. ஓ யவிஷ்ட (இளையவன்), விதாதா எனச் சேவை செய்பவனுக்குப் பெருக்கங்கள் வளர்ந்து பெருகுகின்றன.
Mantra 11
चित्तिमचित्तिं चिनवद्वि विद्वान्पृष्ठेव वीता वृजिना च मर्तान् । राये च नः स्वपत्याय देव दितिं च रास्वादितिमुरुष्य ॥
அக்னியே, அறிந்தோனே! சித்தி மற்றும் அசித்தியை அறிந்து, எங்களுக்காக உண்மையான விவேகங்களைத் தேர்ந்து சேர்த்து அருள்வாயாக; பொய் மற்றும் குழப்பமான இயக்கங்களிலிருந்து அவற்றைத் தனித்துப் பிரிப்பாயாக. உறுதியான ஆதாரம் (ப்ருஷ்டம்) தேர்வது போல, வளைந்த மானுடத் தூண்டுதல்களைப் பிரித்துவிடு. எங்களுக்கு ராயி (செல்வப் பூரணம்) மற்றும் ஸ்வபத்ய (உன்னத சந்ததியை நிறுவும் ஆற்றல்) அருள்வாயாக; மேலும் திதி மற்றும் அதிதி—இரண்டையும் காத்து—எங்களுக்கு வழங்குவாயாக.
Mantra 12
कविं शशासुः कवयोऽदब्धा निधारयन्तो दुर्यास्वायोः । अतस्त्वं दृश्याँ अग्न एतान्पड्भिः पश्येरद्भुताँ अर्य एवैः ॥
ஏமாற்றமற்ற கவிகள், கவியையே உபதேசித்து, உயிர்வலிமையின் (ஆயுஃ) இல்லங்களில் அவரை உறுதியாக நிறுவினர். ஆகவே, அக்னியே, உன் பாதைகளால் இக்காணத்தக்க அதிசயங்களை நீ காண்பாயாக—உன் நடையால் ஆர்யன், அதாவது உயர்ந்தவன், நீயே.
Mantra 13
त्वमग्ने वाघते सुप्रणीतिः सुतसोमाय विधते यविष्ठ । रत्नं भर शशमानाय घृष्वे पृथु श्चन्द्रमवसे चर्षणिप्राः ॥
அக்னியே! நீ வாகத (அர்ப்பணிப்பவன்) க்கு சு-ப்ரணீத (சிறந்த வழிநடத்தல்) ஆவாய்; சோமத்தைப் பிழியும் யஜமானனுக்காக, யவிஷ்ட (மிக இளையவனே)! முயலும், தீவிரமான சாதகனுக்காக ரத்னம் (செல்வம்/வரம்) கொண்டு வா. முன்னேறும் மக்களுக்காக (சர்ஷணி-ப்ராஃ) உன் உதவி விரிந்ததும் சந்திர (ஒளிமிக்க) துமானதாக இருக்கட்டும்.
Mantra 14
अधा ह यद्वयमग्ने त्वाया पड्भिर्हस्तेभिश्चकृमा तनूभिः । रथं न क्रन्तो अपसा भुरिजोॠतं येमुः सुध्य आशुषाणाः ॥
அப்போது, அக்னியே, நாங்கள் எங்கள் அடிகளாலும், கைகளாலும், எங்கள் உடல்களாலுமே உனக்காக ஒரு செயலை அமைத்தபின்—உழைப்பால் ரதம்போல் முன்னேறி—தூய அறிவுடையோர், வேகமான உந்துதலுடையோர், ṛta (ரிதம்) எனும் சத்திய ஒழுங்கை உறுதியாகப் பற்றிக் கொள்ளட்டும்.
Mantra 15
अधा मातुरुषसः सप्त विप्रा जायेमहि प्रथमा वेधसो नॄन् । दिवस्पुत्रा अङ्गिरसो भवेमाद्रिं रुजेम धनिनं शुचन्तः ॥
அப்போது, உஷா-தாயிடமிருந்து பிறக்கும் ஏழு விப்ரர்களாக நாம் ஆகட்டும்; மனிதரை வடிவமைக்கும் வேதஸ்களில் முதன்மையாவோம். திவத்தின் புதல்வர் அங்கிரஸராக நாம் ஆகட்டும்; தூய்மையில் ஒளிர்ந்து, செல்வம் நிறைந்த கல்லைப் பிளந்து, உள்ளே அடங்கிய செல்வத்தை விடுவிப்போமாக.
Mantra 16
अधा यथा नः पितरः परासः प्रत्नासो अग्न ऋतमाशुषाणाः । शुचीदयन्दीधितिमुक्थशासः क्षामा भिन्दन्तो अरुणीरप व्रन् ॥
அப்போது, எங்கள் பழம்பெரும் பிதாக்கள்—பண்டையோர்—ṛta-விற்காக ஆவலுற்றிருந்ததுபோல, அக்னியே, அவ்வாறே: அவர்கள் தூயவர்களாய், உக்தத்தை (புனித வாக்கை) உரைத்து, தீவிர ஒளியை ஏற்றினர்; நிலத்தைப் பிளந்து, அருண நிற ஒளிகளை வெளிக்கொண்டு வந்து விடுதலை செய்தனர்.
Mantra 17
सुकर्माणः सुरुचो देवयन्तोऽयो न देवा जनिमा धमन्तः । शुचन्तो अग्निं ववृधन्त इन्द्रमूर्वं गव्यं परिषदन्तो अग्मन् ॥
நற்கருமம் செய்பவர்களாய், ஒளி மிக்கவர்களாய், தேவர்நோக்கி (தேவயந்த) அவர்கள் தேவர்களைப் போலவே—அயஸ் (இரும்பு) ஊதித் தட்டி வடிப்பதுபோல்—வல்லமைமிகு மூச்சால் தங்கள் பிறப்பை உருவாக்கினர். தம்மைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டு அவர்கள் அக்னியை வளர்த்தனர், இந்திரனை உறுதிப்படுத்தினர்; பின்னர் அவர்கள் சென்று, ஒளிமிகு ‘காவுகள்’ (அறிவுக் கதிர்கள்) நிறைந்த பரந்த கோ-வளையம் (கव्य ஊர்வ) சுற்றி அமர்ந்தனர்.
Mantra 18
आ यूथेव क्षुमति पश्वो अख्यद्देवानां यज्जनिमान्त्युग्र । मर्तानां चिदुर्वशीरकृप्रन्वृधे चिदर्य उपरस्यायोः ॥
யூதம் (கூட்டம்) போல, செழுமைமிகு (க்ஷுமத்) பசு-வல்லமைகள் அப்போது கண்முன் தோன்றின; தேவர்களின் அந்த உக்கிரமான பிறப்பு அணுகியபோது. மர்த்தியருக்காகவும் உர்வசீகள் (விரிந்த ஒளியுடைய ஊக்கங்கள்) உருவாக்கப்பட்டன; வளர்ச்சிக்காகவும் ஆர்யன் (உயர்ந்தவன்) அந்த மேலான ஆயு/பிராணவல்லமையை அடைந்தான்.
Mantra 19
अकर्म ते स्वपसो अभूम ऋतमवस्रन्नुषसो विभातीः । अनूनमग्निं पुरुधा सुश्चन्द्रं देवस्य मर्मृजतश्चारु चक्षुः ॥
அக்னியே, நாங்கள் உன் ஸ்வபஸ் (நற்கருமம்) செய்பவர்களாயினோம்; பிரகாசிக்கும் உஷஸ்கள் ருதம் (சத்திய-நியமம்) பொழிந்து வெளிப்பட்டன. பலவிதமாக அவர்கள் அக்னியை அனூன (குறைவில்லா/களங்கமற்ற) மற்றும் சுசந்திர (அழகிய ஒளிமிகு) ஆக்கினர்; தேவரின் சாரு சக்ஷு—அக்னியின் இனிய பார்வை—அதை அவர்கள் மर्मृஜत, மெருகூட்டி ஒளிரச் செய்கின்றனர்.
Mantra 20
एता ते अग्न उचथानि वेधोऽवोचाम कवये ता जुषस्व । उच्छोचस्व कृणुहि वस्यसो नो महो रायः पुरुवार प्र यन्धि ॥
ஓ அக்னியே, ஓ விதாதா (வேதஸ்), இவ்வுரைகளைக் கவிஞன்-சக்தியாய் உள்ள உமக்காக நாம் உரைத்தோம்—அவற்றை ஏற்றருள்வாயாக. நீ ஒளிர்ந்து எழு; எங்களுக்கு மேலும் உயர்ந்த நன்மையைச் செய். பல விரும்பத்தக்க வடிவங்களால் நிறைந்த மாபெரும் ரயி (செல்வ-வளம்) எங்கள் பக்கம் பாயச் செய்.
Frequently Asked Questions
It presents Agni as the divine fire who brings truth-order (ṛta) into human life—through worship he awakens clear intelligence and leads the seeker upward, while also granting protection and prosperity.
The hymn asks Agni to help us recognize true understanding (citti) and separate it from confusion or wrong movement (acitti), so our actions become straight and well-ordered rather than crooked.
Here Diti points to right division, measure, and ordering in life, while Aditi points to the undivided, expansive wholeness; the prayer seeks both: good order without losing inner freedom and infinity.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.