Adhyaya 4

Verse 1

शौनक उवाच । जयंत्याः सूत माहात्म्यं कदा सा क्रियते जनैः । कथयस्व मयि त्वं वै पोतः संसारसागरे

சௌனகர் கூறினார்—ஓ சூதரே! ஜயந்தீ விரதத்தின் மகிமை என்ன? மக்கள் அதை எப்போது அனுஷ்டிக்கிறார்கள்? எனக்குச் சொல்லுங்கள்; இந்த சம்சாரக் கடலில் நீங்களே என் படகாக இருங்கள்।

Verse 2

सूत उवाच । शृणु विप्र प्रवक्ष्यामि यत्पृष्टो मुनिसत्तम । पुरा ब्रह्मा नारदेन पृष्ट एतत्सुरालये

சூதர் கூறினார்—ஓ விப்ரரே, கேளுங்கள்; ஓ முனிவர்களில் சிறந்தவரே, நீங்கள் கேட்டதை நான் விளக்குகிறேன். முற்காலத்தில் தேவருலகில் நாரதர் இதையே பிரம்மாவிடம் கேட்டார்।

Verse 3

नारद उवाच । जयंत्याश्चैव माहात्म्यं कथयस्व पितामह । यच्छ्रुत्वाहं गमिष्यामि तद्विष्णोः परमं पदम्

நாரதர் கூறினார்—ஓ பிதாமகரே! ஜயந்தீயின் புனித மகிமையையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்; அதைச் செவிமடுத்தால் நான் விஷ்ணுவின் பரம பதத்தை அடைவேன்।

Verse 4

इति श्रीपाद्मे महापुराणे ब्रह्मखंडे ब्रह्मनारदसंवादे जयंतीव्रतमाहात्म्यं । नाम चतुर्थोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீபத்ம மகாபுராணத்தின் பிரம்மகண்டத்தில் பிரம்மா-நாரத உரையாடலில் ‘ஜயந்தீ விரத மகிமை’ எனப்படும் நான்காம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।

Verse 5

स्मरणात्कीर्तनात्पापं सप्तजन्मार्जितं मुने । जयंती दहते तच्च किं पुनः सोपवासकृत्

ஓ முனிவரே! வெறும் ஸ்மரணமும் கீர்த்தனமும் செய்தாலே ஜயந்தீ ஏழு பிறவிகளில் சேர்த்த பாவத்தைச் சுட்டெரிக்கிறது; அப்படியிருக்க, உபவாசத்துடன் அனுஷ்டித்தால் எவ்வளவு மேன்மை!

Verse 6

जन्माष्टमी च नवमी चैत्रे मासि सिता शुभा । कृष्णा चतुर्दशी कुंभे मेषे शुक्ला चतुर्दशी

சைத்திர மாதத்தில் சுபமான சுக்லபக்ஷ ஜன்மாஷ்டமி, நவமி புனிதமானவை. கும்பத்தில் கிருஷ்ணபக்ஷ சதுர்தசி, மேஷத்தில் சுக்லபக்ஷ சதுர்தசியும் புண்ணிய தினங்களாகக் கூறப்படுகின்றன.

Verse 7

दुर्गाष्टम्याश्विने शुक्ला द्वादशी श्रवणान्विता । महापुण्याश्च शुभदा जयंत्यः षट्प्रकीर्तिताः

ஆஸ்வின மாத சுக்லபக்ஷ துர்காஷ்டமி, மேலும் ஸ்ரவண நக்ஷத்திரம் சேர்ந்த சுக்ல த்வாதசி—இவை ஆறு ‘ஜயந்தி’ தினங்களாகப் பிரசித்தம்; மிகப் புண்ணியமும் சுபம் அளிப்பதும்.

Verse 8

कृष्णजन्माष्टमी पूर्वा प्रसिद्धा पापनाशिनी । क्रतुकोटिसमा ह्येषा तीर्थानामयुतैः समा

கிருஷ்ண ஜன்மாஷ்டமி விரதம் பழங்காலம் முதல் பிரசித்தம்; பாவநாசினி. இது கோடிக்கணக்கான யாகங்களுக்கு சமமும், பத்தாயிரம் தீர்த்தங்களுக்கு ஒப்பான பலனும் தரும்.

Verse 9

कर्ता गवां सहस्रं तु यो ददाति दिनेदिने । तत्फलं समवाप्नोति जयंत्यां समुपोषणे

தினந்தோறும் ஆயிரம் பசுக்களை தானம் செய்பவனுக்குக் கிடைக்கும் பலனை, ஜயந்தி நாளில் உபவாசம் செய்பவனும் அதேபோல் அடைகிறான்.

Verse 10

हेमभारसहस्रं तु कुरुक्षेत्रे रविग्रहे । तत्फलं समवाप्नोति जयंत्यां समुपोषणे

குருக்ஷேத்திரத்தில் சூரிய கிரகண நேரத்தில் ஆயிரம் பாரம் பொன்னை தானம் செய்த பலன் எதுவோ, ஜயந்தி நாளில் உபவாசம் செய்தாலும் அதே பலன் கிடைக்கும்.

Verse 11

कृष्णाजिनसहस्राणि तिलधेनुशतानि च । तत्फलं समवाप्नोति जयंत्यां समुपोषणे

ஜயந்தீ நாளில் விதிப்படி உபவாசம் அனுஷ்டிப்பவன், ஆயிரம் கரியமான் தோல்கள் தானமும் நூறு திலதேன் (எள்ளால் செய்யப்பட்ட தானப் பசுக்கள்) தானமும் செய்ததற்குச் சமமான புண்ணியப் பயனை அடைகிறான்।

Verse 12

कन्याकोटिसहस्राणां दाने भवति यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति जयंत्यां समुपोषणे

ஆயிரம் கோடி கன்னியர் தானம் செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியப் பயன் எதுவோ, அதே பயன் ஜயந்தீ நாளில் விதிப்படி உபவாசம் செய்வதால் பெறப்படுகிறது।

Verse 13

ससागरामिमां पृथ्वीं दत्वा यल्लभते फलम् । तत्फलं समवाप्नोति जयंत्यां समुपोषणे

கடல்களுடன் கூடிய இந்தப் பூமியைத் தானம் செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியப் பயன் எதுவோ, அதே பயன் ஜயந்தீ நாளில் முறையாக உபவாசம் அனுஷ்டிப்பதால் அடையப்படுகிறது।

Verse 14

वापीकूपतडागदि कर्तव्यं देवतालये । तत्फलं समवाप्नोति जयंत्यां समुपोषणे

தேவாலயத்தில் கிணறு, படிக்கிணறு, குளம் முதலியவற்றை அமைத்தால் கிடைக்கும் புண்ணியப் பயன் எதுவோ, அதே பயன் ஜயந்தீ நாளில் விதிப்படி உபவாசம் செய்வதால் பெறப்படுகிறது।

Verse 15

मातापित्रोर्गुरूणां च भक्तिं युक्तः करोति यः । तत्फलं समवाप्नोति जयंत्यां समुपोषणे

பக்தியுடன் தாய்-தந்தையருக்கும் குருமார்களுக்கும் மரியாதை செய்து வணங்குபவன், ஜயந்தீ நாளில் முறையாக உபவாசம் அனுஷ்டிப்பதால் அதே புண்ணியப் பயனை அடைகிறான்।

Verse 16

आपदाहरणार्थाय तीर्थसेवाकृतात्मनाम् । सत्यव्रतानां यत्पुण्यं जयंत्यां समुपोषणे

ஆபத்துகளை நீக்குவதற்காக, தீர்த்தசேவையால் ஒழுக்கமடைந்து சத்தியவிரதம் காக்கும் பக்தர்கள் பெறும் புண்ணியம், ஜயந்தியில் முழு உபவாசத்தால் அதேபோல் கிடைக்கும்।

Verse 17

गंगायां नर्मदायां यत्पुण्यं सारस्वते जले । स्नात्वा पुण्यमवाप्नोति जयंत्यां समुपोषणे

கங்கை, நர்மதை, சரஸ்வதி நீரில் நீராடுவதால் கிடைக்கும் புண்ணியம் எதுவோ, அதையே ஜயந்தியில் நீராடி உபவாசம் இருப்பதால் பெறலாம்।

Verse 18

यत्पुण्यं श्राद्धकर्तॄणां पितॄणामिंदुसंक्षये । तत्फलं समवाप्नोति जयंत्यां समुपोषणे

சந்திரன் குறையும் காலத்தில் பித்ருக்களுக்காக ஸ்ராத்தம் செய்பவர்களுக்கு கிடைக்கும் புண்ணியப் பயன் எதுவோ, அதே பயன் ஜயந்தியில் உபவாசத்தால் பெறப்படுகிறது।

Verse 19

नारद उवाच । केनकेन कृता पूर्वं कथयस्व पितामह । ब्रह्मोवाच । कार्तवीर्येण कर्णेन कुमारेण च धीमता

நாரதர் கூறினார்—பிதாமஹரே, இது முன்பு யார் யாரால் செய்யப்பட்டது? கூறுங்கள். பிரம்மா கூறினார்—கார்த்தவீர்யன், கர்ணன், மேலும் அந்த ஞானமிகு குமாரன்.

Verse 20

सगरेण दिलीपेन काकुस्थेन कृता पुरा । गौतमेन च गार्ग्येण जामदग्न्येन धीमता

இது முன்பு சகரன், திலீபன், காகுத்ஸ்தன் செய்தனர்; மேலும் கௌதமன், கார்க்யன், ஞானமிகு ஜாமதக்ன்யனும் செய்தார்।

Verse 21

वाल्मीकिना कृता पूर्वं द्रौपदेयेन साधुना । ददाति वांछितान्कामान्भाद्रपस्य सिताष्टमी

இவ்விரதத்தை முன்பு வால்மீகியும் நற்குணமுடைய த்ரௌபதேயனும் செய்தனர். பாத்ரபத மாத சுக்ல அஷ்டமி வேண்டிய வரங்களை அளிக்கும்.

Verse 22

प्राजापत्यर्क्षसंयुक्ता विशेषेण मताष्टमी । वर्षेवर्षे प्रकर्तव्या प्रीत्यर्थे चक्रपाणिनः

ப்ராஜாபத்ய நக்ஷத்திரம் சேர்ந்த அஷ்டமி மிகச் சிறப்புடையதாகக் கருதப்படுகிறது. சக்கரபாணி விஷ்ணுவின் பிரீதிக்காக இதை ஆண்டுதோறும் அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 23

कोटिजन्मार्जितं पापं मुहूर्तेन विलीयते । रात्रौ जागरणं कृत्वा निष्ठापूर्वं जितेंद्रियः

கோடி பிறவிகளில் சேர்த்த பாவம் ஒரு முஹூர்த்தத்தில் கரைந்து விடும்; உறுதியுடன் இந்திரியக் கட்டுப்பாட்டுடன் இரவில் ஜாகரணம் செய்தால்.

Verse 24

गंधपुष्पादिनैवेद्यैः पूजनीयः पृथक्पृथक् । एवं यः कुरुते विप्र जयंतीसमुपोषणम्

நறுமணம், மலர்கள் முதலியனும் நைவேத்யமும் கொண்டு—ஒவ்வொன்றையும் தனித்தனியாக அர்ப்பணித்து—பூஜிக்க வேண்டும். ஓ விப்ரரே, இவ்விதம் ஜயந்தி உபவாசம் செய்பவன்…

Verse 25

कोटिजन्मार्जितं पापं ज्ञानतोऽज्ञानतः कृतम्

கோடி பிறவிகளில் சேர்ந்த பாவம்—அறிந்து செய்ததோ அறியாமல் செய்ததோ—(இந்த விரதப் புண்ணியத்தால்) நீங்கிவிடும்.

Verse 26

प्रसादाद्देवकीसूनोर्यामार्द्धेन विलीयते । जयंतीतिथिसंप्राप्तौ भुंजते ये नराधमाः

தேவகியின் புதல்வன் ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் அருளால் இரவு பாதியாகக் குறைகிறது; ஆனால் ஜயந்தி திதி வந்தபோது உண்பவர்கள் அந்த நராதமர் நிந்தைக்குரியவராய் வீழ்வர்।

Verse 27

त्रैलोक्यसंभवं पापं भुंजते ते न संशयः । सागराद्यानि तीर्थानि मुक्तस्थानानि सर्वशः

அவர்கள் ஐயமின்றி மும்முலகிலும் எழும் பாவத்தின் பயனை அனுபவிப்பர். கடல் முதலான எல்லாத் தீர்த்தங்களும் எங்கும் முக்தி தரும் தலங்களே.

Verse 28

गृहे तिष्ठंति सर्वांगे जयंतीव्रतकारिणः । तस्य सर्वाणि तीर्थानि देहे तिष्ठंति देवताः

ஜயந்தி விரதம் அனுஷ்டிப்பவனின் உடலில் எல்லாத் தீர்த்தங்களும் வீட்டில் தங்கியதுபோல் நிலைபெறும்; அவனுடைய ஒவ்வொரு அங்கத்திலும் தேவர்கள் வாசம் செய்கின்றனர்.

Verse 29

करोति यो नरो भक्त्या जयंतीं कृष्णवल्लभाम् । न वेदेन पुराणेन मया दृष्टं महामुने

மகாமுனியே! பக்தியுடன் கிருஷ்ணனுக்கு அன்பான ஜயந்தியை அனுஷ்டிப்பவனுக்கு ஒப்பான ஒன்றை வேதங்களிலும் புராணங்களிலும் நான் கண்டதில்லை.

Verse 30

तत्समं नाधिकं वापि कृष्णराधाष्टमीव्रतम् । न करोति नरो भक्त्या स भवेत्क्रूरराक्षसः

கிருஷ்ண-ராதா அஷ்டமி விரதத்துக்கு நிகரானதும் அதைவிட உயர்ந்ததும் வேறு விரதம் இல்லை. அதை பக்தியுடன் செய்யாதவன் கொடிய ராட்சசனாகிறான்.

Verse 31

यो नरोऽश्नाति मूढात्मा जयंतीवासरे द्विज । महानरकमश्नाति यथा च हरिवासरे

ஓ இருபிறப்பாளனே! ஜயந்தி நாளில் மயக்கமுற்றவன் உணவு உண்டால், அவன் மகா நரகத்தை அடைவான்—ஹரிவாசரமான ஏகாதசியில் உண்டதுபோலவே.

Verse 32

अतीतमागतं यस्तु कुलमेकोत्तरं शतम् । पतेत्तु नरके घोरे जयंत्यां भोजनेन वै

ஜயந்தி நாளில் உணவு உண்டு, கடந்த‑வருங்காலமாக நூற்றொன்று தலைமுறையுள்ள குலத்தையே வீழ்ச்சியுறச் செய்பவன், நிச்சயமாகக் கொடிய நரகத்தில் வீழ்வான்.

Verse 33

जयंती बुधवारे च रोहिण्या सहिता यदा । भवेच्च मुनिशार्दूल किं कृतैर्व्रतकोटिभिः

முனிவர்களில் புலியே! ஜயந்தி புதன்கிழமையில் ரோஹிணி நட்சத்திரத்துடன் கூடி வந்தால், கோடிக்கணக்கான பிற விரதங்கள் செய்ய வேண்டியதென்ன?

Verse 34

कृते त्रेतायुगे चैव द्वापरे च कलौ युगे । कृता सम्यग्विधानेन जयंती पापनाशिनी

கிருத, திரேதா, துவாபர, கலி—எல்லா யுகங்களிலும் விதிமுறையுடன் முறையாக அனுஷ்டிக்கப்படும் ஜயந்தி விரதம் பாவங்களை அழிப்பதாகும்.

Verse 35

जागरे पद्मनाभस्य पुराणं पाठयेत्तु यः । आजन्मोपार्जितं पापं दहते तूलराशिवत्

பத்மநாபரின் இரவு விழிப்பில் புராணம் பாராயணம் செய்பவன், வாழ்நாளெல்லாம் சேர்த்த பாவங்களைத் தீயால் பருத்திக் குவியலை எரிப்பதுபோல் சுட்டழிப்பான்.

Verse 36

यः शृणोति नरो भक्त्या पुराणं हरिवासरे । कोटिजन्मार्जितं तस्य पापं नश्यति तत्क्षणात्

ஹரிவாசரத்தில் பக்தியுடன் புராணத்தைச் செவிமடுப்பவன், கோடி பிறவிகளில் சேர்த்த பாவம் அந்தக் கணமே அழிந்துவிடும்.

Verse 37

वासरे पद्मनाभस्य पूजयेद्वाचकं मुने । कुलकोटिं समुद्धृत्य विष्णुलोके स पूज्यते

முனிவரே! பத்மநாபனின் புனித நாளில் புராணவாசகனைப் போற்றிப் பூஜிக்க வேண்டும்; அவன் கோடி குலங்களை உயர்த்தி விஷ்ணுலோகத்தில் வணங்கப்படுவான்.

Verse 38

जयंत्यामुपवासेन यो नरोऽत्र पराङ्मुखः । सर्वधर्मविनिर्मुक्तो यात्यसौ नरकं ध्रुवम्

ஜயந்தி நாளில் இங்கு நோன்பிலிருந்து விலகி முகம் திருப்புபவன், எல்லா தர்மத்தையும் இழந்து நிச்சயமாக நரகத்தை அடைவான்.

Verse 39

गंधपुष्पैश्च धूपैश्च घृतपूर्णप्रदीपकैः । पूजयेद्भक्तिभावैश्च दद्याद्विप्राय दक्षिणाम्

மணமிகு மலர்கள், தூபம், நெய் நிரம்பிய விளக்குகள் இவற்றால் பக்தியுடன் பூஜை செய்து, பிராமணருக்கு தக்ஷிணை அளிக்க வேண்டும்.

Verse 40

विधिनानेन यो विप्र जयंतीं प्रकरोति च । नरो वै तारयेद्भक्त्या पुरुषानेकविंशतिम्

விப்ரரே! இவ்விதிமுறையின்படி பக்தியுடன் ஜயந்தி விரதத்தைச் செய்பவன், நிச்சயமாக இருபத்தொன்று பேரை (தன் வம்சத்தினரை) கரை சேர்ப்பான்.

Verse 41

न दौर्भाग्यं न वैधव्यं न भवेत्कलहो गृहे । संततेर्न विरोधं च न पश्यति धनक्षयम्

இல்லத்தில் துர்பாக்கியம் இல்லை, விதவைத்தனம் இல்லை, சச்சரவும் இல்லை; சந்ததியில் முரண்பாடும் காணாது, செல்வ இழப்பும் ஏற்படாது।

Verse 42

यान्यांश्चिकीर्षते कामान्जयंती समुपोषकः । तांस्तान्प्राप्नोति सकलान्विष्णुलोकं स गच्छति

ஜயந்தி விரத உபவாசம் மேற்கொள்ளும் பக்தன் எத்தகைய ஆசைகளை நிறைவேற்ற விரும்பினாலும், அவை அனைத்தையும் அடைந்து விஷ்ணுலோகத்திற்குச் செல்கிறான்।

Verse 43

विष्णुभक्तिपरा नित्यं जयंतीव्रत मानसाः । ते धन्यास्ते कुलीनास्ते ईश्वरास्ते च पंडिताः

எவருடைய மனமும் எப்போதும் விஷ்ணு பக்தியில் நிலைத்து, ஜயந்தி விரதத்தில் உறுதியாக இருக்கிறதோ—அவர்களே பாக்கியசாலிகள்; அவர்களே குலீனர்கள்; அவர்களே தம்மை ஆளும் தலைவர்கள்; அவர்களே ஞானிகள்।

Verse 44

यानि कानि च तीर्थानि व्रतानि नियमानि च । जयंतीवासरस्यैव कलां नार्हंति षोडशीम्

எத்தனை தீர்த்தங்களும், விரதங்களும், நியமங்களும் இருந்தாலும்—ஜயந்தி நாளின் புண்ணியத்தின் பதினாறில் ஒரு பங்கிற்கும் அவை சமமல்ல।

Verse 45

भाद्रे वै चोभये पक्षे यः करोति सभार्यकः । राधाकृष्णाष्टमीं वत्स प्राप्नोति हरिसन्निधिम्

அன்புக் குழந்தையே! பாத்ர மாதத்தின் இரு பக்ஷங்களிலும் மனைவியுடன் சேர்ந்து ராதா–கிருஷ்ணாஷ்டமி விரதத்தை அனுஷ்டிப்பவன், ஹரி (விஷ்ணு) சன்னிதியை அடைவான்।

Verse 46

व्रतं च पुण्यकारं च यः करोति सदा हरेः । स याति विष्णोर्वैकुंठं जयंतीसमुपोषकः

எவர் எப்போதும் ஹரியின் புண்ணியமளிக்கும் விரதத்தை அனுஷ்டிக்கிறாரோ, அவர் ஜயந்தியில் உபவாசம் இருந்து விஷ்ணுவின் வைகுண்டத்தை அடைவார்।

Verse 47

आचारहीनं कुलभ्रष्टं कीर्तिहीनं कुयोनिजम् । नाशयत्याशु पापं च जयंती हरिवल्लभा

நல்லொழுக்கமற்றவன், குலத்திலிருந்து வீழ்ந்தவன், புகழற்றவன், நிந்தைக்குரிய யோனியில் பிறந்தவனாக இருந்தாலும்—ஹரிவல்லபையான ஜயந்தி அவன் பாவத்தை விரைவில் அழிக்கிறாள்।

Verse 48

मेरुतुल्यानि पापानि ब्रह्महत्यादिकानि च । स निर्दहति सर्वाणि जयंत्यां समुपोषकः

மேருமலைப்போல் பெரிதான—பிரம்மஹத்த்யை முதலிய—அனைத்து பாவங்களும் ஜயந்தியில் முறையாக உபவாசம் செய்பவரால் எரிந்து நீங்கும்।

Verse 49

पुत्रार्थी लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम् । मोक्षार्थी लभते मोक्षं जयंत्यां समुपोषकः

மகன் வேண்டுபவன் மகனைப் பெறுவான்; செல்வம் வேண்டுபவன் செல்வம் பெறுவான்; மோட்சம் வேண்டுபவன் மோட்சம் அடைவான்—ஜயந்தியில் முறையாக உபவாசம் செய்பவனுக்கு இவ்வாறு பலன் உண்டு।

Verse 50

जयंतीकरणे चित्तं येषां भवति तत्परम् । यमोऽपि शंकते नित्यं ते यांति परमां गतिम्

ஜயந்தி விதியைச் செய்யும் பணியில் யாருடைய மனமும் முழுமையாக ஈடுபட்டிருக்கிறதோ, அவர்களைப் பற்றி யமனும் எப்போதும் தயங்குவான்; அவர்கள் பரமகதியை அடைவார்கள்।

Verse 51

सूत उवाच । कथयित्वा नारदं तु ययौ स च यथागतः । मयापि कथितं ब्रह्मन्यत्पृष्टोऽहं त्वया मुने

சூதர் கூறினார்—நாரதருக்கு இதை உரைத்தபின், வந்தபடியே அவர் புறப்பட்டுச் சென்றார். ஓ பிராமண முனிவரே, நீர் கேட்டதனை நான் கூறிவிட்டேன்.

Verse 52

माहात्म्यं च जयंत्या ये शृण्वंति भक्तिभावतः । तेपि यांति परं धाम विमुक्ताः सर्वपातकैः

பக்தி உணர்வுடன் ஜயந்தியின் மஹாத்மியத்தை கேட்போர், அவர்களும் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு பரம தாமத்தை அடைவார்கள்.

Verse 53

पुराणवाचकं ब्रह्मन्जयंतीव्रतिनं तथा । ये पश्यंति नराः पापास्ते यांति परमं पदम्

ஓ பிராமணரே, பாவிகள் புராணம் உரைப்பவரையும், அதுபோல ஜயந்தி விரதம் மேற்கொள்வவரையும் தரிசித்தால், அவர்களும் பரம பதத்தை அடைவார்கள்.