Adhyaya 50

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे एकोनपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः सूत उवाच शितान्तशिखरे शक्रः पारिजातवने शुभे तस्य प्राच्यां कुमुदाद्रिकूटो ऽसौ बहुविस्तरः

இவ்வாறு ஸ்ரீலிங்கமஹாபுராணத்தின் பூர்வபாகத்தில் நாற்பத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது. சூதர் கூறினார்—‘சிதாந்த’ எனும் சிகரத்தில், புனிதமான பாரிஜாத வனத்தில் சக்ரன் (இந்திரன்) இருந்தான்; அதன் கிழக்கில் விரிந்த குமுதாத்ரி சிகரம் இருந்தது.

Verse 2

अष्टौ पुराण्युदीर्णानि दानवानां द्विजोत्तमाः सुवर्णकोटरे पुण्ये राक्षसानां महात्मनाम्

ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே, தானவர்களிடையே எட்டு புராணங்கள் உரைக்கப்பட்டன; மேலும் புனிதமான ‘சுவர்ணகோடர’த்தில் மகாத்ம ராக்ஷசர்களுக்காகவும் அவை உபதேசிக்கப்பட்டன.

Verse 3

नीलकानां पुराण्याहुर् अष्टषष्टिर्द्विजोत्तमाः महानीले ऽपि शैलेन्द्रे पुराणि दश पञ्च च

ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே, நீலகண்டர்களிடம் அறுபத்தெட்டு புராணங்கள் உள்ளன என்று கூறுவர்; மேலும் ‘மகாநீல’ எனும் மலைநாதனிடமும் பதினைந்து புராணங்கள் உள்ளன.

Verse 4

हयाननानां मुख्यानां किन्नराणां च सुव्रताः वेणुसौधे महाशैले विद्याधरपुरत्रयम्

ஓ நல்விரதம் கொண்டவர்களே, ‘வேணுசௌத’ எனும் மகாமலையில் குதிரைமுகப் பிராணிகளின் முதன்மையோருக்கும் கின்னரருக்கும் உரிய வித்யாதரர்களின் மூன்று நகரங்கள் உள்ளன.

Verse 5

वैकुण्ठे गरुडः श्रीमान् करञ्जे नीललोहितः वसुधारे वसूनां तु निवासः परिकीर्तितः

வைகுண்டத்தில் மகிமைமிக்க கருடன் வாசம் செய்கிறான்; கரஞ்சத்தில் நீலலோஹிதன் (சிவபெருமான்) உறைகிறான். வஸுதாராவில் வஸுக்களின் வாசம் என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 6

रत्नधारे गिरिवरे सप्तर्षीणां महात्मनाम् सप्तस्थानानि पुण्यानि सिद्धावासयुतानि च

ரத்நதாரா எனும் சிறந்த மலையில் மகாத்மையான சப்தரிஷிகளுக்குரிய ஏழு புனிதத் தலங்கள் உள்ளன—சித்தர்களின் வாசஸ்தலங்களுடன் கூடிய புண்ணியத் தீர்த்த ஆசனங்கள்.

Verse 7

महत्प्रजापतेः स्थानम् एकशृङ्गे नगोत्तमे गजशैले तु दुर्गाद्याः सुमेधे वसवस् तथा

ஏகச்ருங்கம் எனும் சிறந்த மலையில் மகத் பிரஜாபதியின் உயர்ந்த ஆசனம் உள்ளது. கஜசைலத்தில் துர்கை முதலிய தேவிமாதர்கள் உறைகின்றனர்; சுமேதாவில் அதுபோல வஸுக்கள் வாசம் செய்கின்றனர்.

Verse 8

आदित्याश् च तथा रुद्राः कृतावासास्तथाश्विनौ अशीतिर्देवपुर्यस्तु हेमकक्षे नगोत्तमे

அங்கே ஆதித்யர்களும் ருத்ரர்களும் க்ருதாவாசராகத் தங்கியுள்ளனர்; அஸ்வினி இரட்டையரும் அப்படியே. ஹேமகக்ஷம் எனும் சிறந்த மலையில் தேவர்களின் எண்பது நகரங்கள் உள்ளன.

Verse 9

सुनीले रक्षसां वासाः पञ्चकोटिशतानि च पञ्चकूटे पुराण्यासन् पञ्चकोटिप्रमाणतः

சுநீலத்தில் ராக்ஷசர்களின் குடியிருப்புகள் இருந்தன—எண்ணிக்கையில் ஐந்நூறு கோடி. பஞ்சகூடத்தில் பழமையான வாசஸ்தலங்கள் இருந்தன; அவை ஐந்து கோடி அளவிற்கு விரிந்திருந்தன.

Verse 10

शतशृङ्गे पुरशतं यक्षाणाममितौजसाम् ताम्राभे काद्रवेयाणां विशाखे तु गुहस्य वै

சதச்ருங்க மலையில் அளவற்ற வலிமை உடைய யக்ஷர்களின் நூறு கோட்டைகள் உள்ளன. தாம்ராபத்தில் காத்ரவேயர்களின் குடியிருப்புகள்; விசாகத்தில் நிச்சயமாக குஹன் (ஸ்கந்தன்) வாசம் உள்ளது.

Verse 11

श्वेतोदरे मुनिश्रेष्ठाः सुपर्णस्य महात्मनः पिशाचके कुबेरस्य हरिकूटे हरेर्गृहम्

முனிவரே, ஸ்வேதோதரத்தில் மகாத்மா சுபர்ணன் (கருடன்) புனித ஆசனம் உள்ளது. பிசாசகத்தில் குபேரனின் இல்லம்; ஹரிகூட்டத்தில் ஹரியின் மாளிகை நிலைகொண்டுள்ளது.

Verse 12

कुमुदे किंनरावासस् त्व् अञ्जने चारणालयः कृष्णे गन्धर्वनिलयः पाण्डुरे पुरसप्तकम्

குமுத நிறப் பகுதியில் கின்னரர்களின் வாசம்; அஞ்சனக் கருநிழலில் சாரணர்களின் ஆலயம்; கிருஷ்ண நிறத்தில் கந்தர்வர்களின் குடியிருப்பு; பாண்டுரத்தில் ஏழு நகரங்களின் தொகுதி உள்ளது.

Verse 13

विद्याधराणां विप्रेन्द्रा विश्वभोगसमन्वितम् सहस्रशिखरे शैले दैत्यानामुग्रकर्मणाम्

விப்ரேந்திரரே, ஆயிரம் சிகரங்கள் கொண்ட மலையில் வித்யாதரர்களின் எல்லாப் போகங்களும் நிறைந்த அழகிய நாடு இருந்தது; அதே இடம் உக்கிரச் செயல்களுடைய தைத்யர்களின் இருப்பிடமுமாயிற்று.

Verse 14

पुराणां तु सहस्राणि सप्त शक्रारिणां द्विजाः मुकुटे पन्नगावासः पुष्पकेतौ मुनीश्वराः

த்விஜர்களே, புராணங்கள் ஆயிரங்களாகக் கூறப்படுகின்றன; மேலும் சக்ரனுக்கு எதிரான பரம்பரையில் ஏழு (முதன்மை) எனப் போதிக்கப்படுகிறது. முனீஸ்வரர்களில் பாம்பு-மகுடம் தரித்த பன்னகாவாசன், புஷ்பகேது ஆகியோர் புகழ்பெற்றோர்.

Verse 15

वैवस्वतस्य सोमस्य वायोर्नागाधिपस्य च तक्षके चैव शैलेन्द्रे चत्वार्यायतनानि च

வைவஸ்வதன் (யமன்), சோமன், வாயு, நாகாதிபதி—இவர்களுக்கும் நான்கு புனித ஆயதனங்கள் உள்ளன; தக்ஷகன் மற்றும் ஷைலேந்திரன் தொடர்பான ஆயதனங்களும் உள்ளன. இவ்வபிஷேகிக்கப்பட்ட ஆசனங்களால் பதி-சிவபக்தி நிலைபெற்று, பசு பாசபந்தத்திலிருந்து விடுதலை நோக்கிச் செல்கிறது।

Verse 16

ब्रह्मेन्द्रविष्णुरुद्राणां गुहस्य च महात्मनः कुबेरस्य च सोमस्य तथान्येषां महात्मनाम्

பிரம்மா, இந்திரன், விஷ்ணு, ருத்ரர்கள்; மகாத்மா குகன் (ஸ்கந்தன்); குபேரன், சோமன்; மேலும் பிற மகாத்மர்களும்—இவர்களுக்கான ஸ்தோத்திரமும் ஆவாஹனமும் நிகழ்ந்தது; எல்லா தெய்வப் பதவிகளுக்கும் அப்பாற்பட்ட பரமன் பதி-சிவன் என ஒப்புக்கொண்டு।

Verse 17

सन्त्यायतनमुख्यानि मर्यादापर्वतेष्वपि श्रीकण्ठाद्रिगुहावासी सर्वावासः सहोमया

எல்லைமலைகளிலும் முதன்மையான புனித ஆயதனங்கள் உள்ளன. அங்கே ஸ்ரீகண்ட மலைக் குகையில் உமையுடன் கூடி, எல்லோருக்கும் இருப்பிடமான ‘சர்வாவாசன்’ எனும் ஆண்டவன் வாசம் செய்கிறான்; ஒவ்வொரு பசுவுக்கும் உள்ளார்ந்த அடைக்கலம், ஒவ்வொரு திருத்தல ஆசனத்துக்கும் அதிபதி அவனே।

Verse 18

श्रीकण्ठस्याधिपत्यं वै सर्वदेवेश्वरस्य च अण्डस्यास्य प्रवृत्तिस्तु श्रीकण्ठेन न संशयः

உண்மையாகவே ஸ்ரீகண்டன்—அனைத்து தேவர்களுக்கும் ஈசன்—அவனுக்கே ஆட்சி உரியது. இந்த அண்டத்தின் இயக்கமும் செயல்பாடும் ஸ்ரீகண்டனாலேயே நிகழ்கிறது; இதில் ஐயமில்லை।

Verse 19

अनन्तेशादयस्त्वेवं प्रत्येकं चाण्डपालकाः चक्रवर्तिन इत्युक्तास् ततो विद्येश्वरास्त्विह

இவ்வாறு அனந்தேசன் முதலியோர்—ஒவ்வொருவரும் தம் தம் எல்லையில்—அண்டங்களின் (பிரபஞ்சங்களின்) காவலர்கள். அவர்கள் ‘சக்ரவர்த்திகள்’ என அழைக்கப்படுவர்; ஆகவே இங்கே அவர்கள் வித்யேஸ்வரர்கள்—தெய்வ ஞானத்தின் அதிபதிகள்—என, சிவனின் ஒழுங்கை நிலைநிறுத்த நிறுவப்பட்டுள்ளனர்।

Verse 20

श्रीकण्ठाधिष्ठितान्यत्र स्थानानि च समासतः मर्यादापर्वतेष्वद्य शृण्वन्तु प्रवदाम्य् अहम्

இப்போது கேளுங்கள்—மர்யாதை மலைகளில் சிறப்பாக ஸ்ரீகண்டன் (சிவபெருமான்) அருளாட்சி செய்யும் புனித தலங்களை நான் சுருக்கமாக உரைக்கிறேன்।

Verse 21

श्रीकण्ठाधिष्ठितं विश्वं चराचरमिदं जगत् कालाग्निशिवपर्यन्तं कथं वक्ष्ये सविस्तरम्

இந்தச் சராசர உலகமெங்கும் ஸ்ரீகண்டன் (சிவன்) அருளாதாரமாக நிலைக்கிறது; காலாக்னி-சிவன் வரை விரிந்ததை நான் எவ்வாறு விரிவாகச் சொல்வேன்?