Adhyaya 42

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकचत्वारिंशो ऽध्यायः सूत उवाच अन्यच्च तीर्थप्रवरं जप्येश्वरसमीपतः / नाम्ना पञ्चनदं पुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் பின்பகுதியில் நாற்பத்தொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. சூதர் கூறினார்—ஜப்யேஸ்வரரின் அருகில் ‘பஞ்சநத’ எனப்படும் மற்றொரு சிறந்த தீர்த்தம் உள்ளது; அது மிகப் புனிதம், எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது.

Verse 2

त्रिरात्रोपोषितस्तत्र पूजयित्वा महेश्वरम् / सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोके महीयते

அங்கே மூன்று இரவுகள் உபவாசம் இருந்து மகேஸ்வரரை வழிபட்டால், எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் உள்ளம் தூய்மையடைந்து, அவன் ருத்ரலோகத்தில் போற்றப்படுவான்.

Verse 3

अन्यच्च तीर्थप्रवरं शङ्करस्यामितौजसः / महाभैरवमित्युक्तं महापातकनाशनम्

மேலும், அளவற்ற வல்லமை கொண்ட சங்கரருக்குரிய மற்றொரு சிறந்த தீர்த்தம் உள்ளது; அது ‘மஹாபைரவம்’ என அழைக்கப்படுகிறது; அது மகாபாதகங்களையும் அழிக்கும்.

Verse 4

तीर्थानां च परं तीर्थं वितस्ता परमा नदी / सर्वपापहरा पुण्या स्वयमेव गिरीन्द्रजा

தீர்த்தங்களில் விதஸ்தா உன்னத தீர்த்தம்; நதிகளில் அவளே தலைசிறந்தவள். புண்ணியம் அளிப்பவள், எல்லாப் பாவங்களையும் போக்குபவள்—மலைமன்னன் (இமயன்) மகளாகத் தானே வெளிப்பட்டவள்.

Verse 5

तीर्थं पञ्चतपं नाम शंभोरमिततेजसः / यत्र देवादिदेवेन चक्रार्थं पूजितो भवः

அளவற்ற ஒளியுடைய சம்புவின் ‘பஞ்சதப’ எனும் தீர்த்தம் உள்ளது; அங்கே தேவர்களின் தேவன் விஷ்ணு சக்கரப் பெறுதற்காக பவனாகிய சிவனை வழிபட்டான்।

Verse 6

पिण्डदानादिकं तत्र प्रेत्यानन्तफलप्रदम् / मृतस्तत्रापि नियमाद् ब्रह्मलोके महीयते

அங்கே பிண்டதானம் முதலிய செயல்கள் மறுமையில் முடிவில்லா பலன் தரும். விதிப்படி அங்கே இறப்பவனும் பிரம்மலோகத்தில் மதிக்கப்படுவான்.

Verse 7

कायावरोहणं नाम महादेवालयं शुभम् / यत्र माहेश्वरा धर्मा मुनिभिः संप्रवर्तिताः

‘காயாவரோஹண’ எனும் மகாதேவனின் புனித ஆலயம் உள்ளது; அங்கே முனிவர்கள் மாஹேஸ்வர தர்ம ஒழுக்கங்களைத் தொடங்கி நிலைநாட்டினர்.

Verse 8

श्राद्धं दानं तपो होम उपवासस्तथाक्षयः / परित्यजति यः प्राणान् रुद्रलोकं स गच्छति

சிராத்தம், தானம், தவம், ஹோமம், உபவாசம் மற்றும் அழியாப் புண்ணியத்தில் நிலைத்து உயிர் துறப்பவன் ருத்ரலோகத்தை அடைவான்.

Verse 9

अन्यच्च तीर्थप्रवरं कन्यातीर्थमिति श्रुतम् / तत्र गत्वा त्यजेत् प्राणांल्लोकान् प्राप्नोति शाश्वतान्

மேலும் ‘கன்னியா-தீர்த்தம்’ எனப் புகழ்பெற்ற சிறந்த தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே சென்று உயிர் துறப்பவன் நித்திய உலகங்களை அடைவான்.

Verse 10

जामदग्न्यस्य तु शुभं रामस्याक्लिष्टकर्मणः / तत्र स्नात्वा तीर्थ वरे गोसहस्रफलं लभेत्

அக்லிஷ்டகர்மனான ஜாமதக்ன்ய ராமரின் அந்தப் புனிதமான சிறந்த தீர்த்தத்தில் நீராடினால், ஆயிரம் பசு தானத்தின் பலனுக்கு ஒப்பான புண்ணியம் பெறுவர்.

Verse 11

महाकालमिति ख्यातं तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् / गत्वा प्राणान् परित्यज्य गाणपत्यमवाप्नुयात्

‘மஹாகால’ எனப் புகழ்பெற்ற, மூவுலகிலும் பிரசித்தமான அந்தத் தீர்த்தத்திற்குச் சென்று அங்கே உயிர் துறப்பவன், கணபதியின் பதமான ‘காணபத்ய’ நிலையை அடைவான்.

Verse 12

गुह्याद् गुह्यतमं तीर्थं नकुलीश्वरमुत्तमम् / तत्र सन्निहितः श्रीमान् भगवान् नकुलीश्वरः

மறைவினும் மிக மறைவானது ‘நகுலீஸ்வர’ எனப்படும் அந்த உத்தம தீர்த்தம்; அங்கே ஸ்ரீமான் பகவான் நகுலீஸ்வரர் வெளிப்படையாகச் சந்நிதியாகத் திகழ்கிறார்.

Verse 13

हिमवच्छिखरे रम्ये गङ्गाद्वारे सुशोभने / देव्या सह महादेवो नित्यं शिष्यैश्च संवृतः

இமயத்தின் இனிய சிகரத்தில், அழகுற விளங்கும் கங்காத்வாரத்தில், தேவியுடன் மகாதேவர் எப்போதும் தங்கி, சீடர்களால் சூழப்பட்டிருப்பார்.

Verse 14

तत्र स्नात्वा महादेवं पूजयित्वा वृषध्वजम् / सर्वपापैर्विमुच्येत मृतस्तज्ज्ञानमाप्नुयात्

அங்கே நீராடி, வृषத்வஜனான மகாதேவரை வழிபட்டால் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவர்; அங்கேயே இறந்தால் அவரைப் பற்றிய தத்துவஞானம் பெறுவர்.

Verse 15

अन्यच्च देवदेवस्य स्थानं पुण्यतमं शुभम् / भीमेश्वरमिति ख्यातं गत्वा मुञ्चति पातकम्

மேலும் தேவர்களின் தேவனான மகேஸ்வரனுக்கு மிகப் புனிதமும் மங்களமும் ஆன ஒரு தலம் உள்ளது. அது ‘பீமேஸ்வரம்’ எனப் புகழ்பெற்றது; அங்கு சென்றால் பாவம் நீங்கும்.

Verse 16

तथान्यच्चण्डवेगायाः संभेदः पापनाशनः / तत्र स्नात्वा च पीत्वा च मुच्यते ब्रह्महत्यया

அதேபோல் சண்டவேகா நதியின் இன்னொரு சங்கமம் பாவநாசகமாகும். அங்கு நீராடி அந்த நீரை அருந்தினால், பிரம்மஹத்த்யா பாவத்திலிருந்தும் விடுதலை பெறுவர்.

Verse 17

सर्वेषामपि चैतेषां तीर्थानां परमा पुरी / नाम्नावाराणसी दिव्या कोटिकोट्ययुताधिका

இத்தனை தீர்த்தங்களிலும் பரமமான திவ்ய நகரம் ‘வாரணாசி’ (காசி) எனப் பெயர்பெற்றது. அதன் புண்ணியப் பயன் கோடி கோடிகளையும் மீறியது.

Verse 18

तस्याः पुरस्तान्माहात्म्यं भाषितं वो मया त्विह / नान्यत्र लभ्यते मुक्तिर्योगिनाप्येकजन्मना

அந்நகரின் மகிமையை நான் இங்கே முன்பே உங்களிடம் கூறியுள்ளேன். வேறு எங்கும் ஒரே பிறவியில்—யோகிக்கும் கூட—மோட்சம் கிடையாது.

Verse 19

एते प्राधान्यतः प्रोक्ता देशाः पापहरा नृणाम् / गत्वा संक्षालयेत् पापं जन्मान्तरशतैः कृतम्

இவ்விடங்கள் சுருக்கமாகவும் முதன்மையாகவும் மனிதரின் பாவங்களை அகற்றுவன எனக் கூறப்பட்டன. அங்கு சென்றால் நூறு பிறவிகளில் செய்த பாவங்களும் கழுவி நீங்கும்.

Verse 20

यः स्वधर्मान् परित्यज्य तीर्थसेवां करोति हि / न तस्य फलते तीर्थमहि लोके परत्र च

யார் தம் ஸ்வதர்மத்தை விட்டுவிட்டு தீர்த்தசேவையில் ஈடுபடுகிறாரோ, அவர்க்கு அந்தத் தீர்த்தம் இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் பயன் தராது।

Verse 21

प्रायश्चित्ती च विधुरस्तथा पापचरो गृही / प्रकुर्यात् तीर्थसंसेवां ये चान्ये तादृशा जनाः

பிராயச்சித்தம் செய்பவன், விதுரன், மேலும் பாவநடத்தை கொண்ட கிருஹஸ்தன்—இவர்கள் மற்றும் இதுபோன்றோர் தூய்மைக்காக பக்தியுடன் தீர்த்தங்களைச் சேவித்து அணுக வேண்டும்।

Verse 22

सहाग्निर्वा सपत्नीको गच्छेत् तीर्थानि यत्नतः / सर्वपापविनिर्मुक्तो यथोक्तां गतिमाप्नुयात्

புனித அக்னியுடன் அல்லது மனைவியுடன் சேர்ந்து முயற்சியுடன் தீர்த்தங்களுக்கு செல்ல வேண்டும்; எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, உபதேசிக்கப்பட்ட முக்தி நிலையைக் அடைவான்।

Verse 23

ऋणानि त्रीण्यपाकृत्य कुर्याद् वा तीर्थसेवनम् / विधाय वृत्तिं पुत्राणां भार्यां तेषु निधाय च

மூன்று கடன்களையும் தீர்த்த பின் தீர்த்தசேவையை மேற்கொள்ள வேண்டும்; மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை ஏற்பாடு செய்து, மனைவியை அவர்களிடம் ஒப்படைத்து (புறப்பட வேண்டும்)।

Verse 24

प्रायश्चित्तप्रसङ्गेन तीर्थमाहात्म्यमीरितम् / यः पठेच्छृणुयाद् वापि मुच्यते सर्वपातकैः

பிராயச்சித்தத்தின் प्रसங்கத்தில் தீர்த்தங்களின் மஹாத்மியம் உரைக்கப்பட்டது; இதை ஓதுவோனும் கேட்போனும் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்।