Adhyaya 23
Aśauca-vidhi — Rules of Birth/Death Impurity, Sapinda Circles, and Śrāddha Sequence
உத்தரபாகத்தின் கிருஹஸ்த தர்ம உபதேசத்தில் வ்யாசர் பிறப்பால் உண்டாகும் சூதகம், மரணத்தால் உண்டாகும் சாவக ஆசௌசத்தின் விதிகளை ஒழுங்குபடுத்துகிறார். வர்ணம், குண/அதிகார நிலை, உறவின் நெருக்கம்—சபிண்ட, சமானோதக/ஏகோதக, இல்லச் சான்னித்யம்—இவற்றின்படி ஆசௌச கால அளவுகள் வேறுபடுகின்றன. ஆசௌச காலத்தில் செய்யத்தக்க நித்யகர்மங்கள், காம்ய கர்மங்களைத் தவிர்த்தல், தூய பிராமணர்களுக்கு கட்டுப்பாட்டுடன் அதிதி-சத்காரம், தொடுதல்/ஏற்றுக்கொள்ளுதல் விதிகள், பல பிறப்பு-மரணம் ஒருங்கே நிகழ்தல், தொலைச் செய்தி, மேலும் ஆபத்து, யாகம், போர்மரணம், குழந்தை மரணம், சந்நியாசிகள் ஆகியோருக்கு சத்யஃ-சௌசம் போன்ற விதிவிலக்குகள் கூறப்படுகின்றன. சபிண்ட எல்லை ஏழு வரை என்றும், திருமணத்திற்கு முன்/பின் பெண்களின் குல-இணைப்பு தெளிவுபடுத்தப்படுகிறது. பின்னர் தகனம் (உடல் இல்லையெனில் பிரதிமா-தகனம்), தசாஹச் சடங்குகள், தினந்தோறும் பிண்ட தானம், அஸ்தி சேகரிப்பு, நவ-ஸ்ராத்த உணவளிப்பு, ஆண்டு முழுதும் மாதாந்திர கர்மங்கள், இறுதியில் சபிண்டீகரணம் மற்றும் வருடாந்திர ஸ்ராத்த வரிசை விளக்கப்படுகிறது. முடிவில் ஸ்வதர்மமும் ஈச்வர சரணாகதியும் இவ்வெளிப்புற கடமைகளின் உள் நோக்கமென உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.
Shlokas
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे द्वाविशो ऽध्यायः इन् रेए निछ्त् ज़ुल्äस्सिगे ज़ेइछेन्: व्यास उवाच दशाहं प्राहुराशौचं सपिण्डेषु विपश्चितः / मृतेषु वाथ जातेषु ब्राह्मणानां द्विजोत्तमाः
வ்யாசர் கூறினார்—சபிண்ட உறவினரிடையே, இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்த பிராமணர்களுக்கு, மரணம் நிகழ்ந்தாலும் பிறப்பு நிகழ்ந்தாலும், ஞானிகள் பத்து நாட்கள் ஆசௌசம் எனக் கூறுகின்றனர்।
Verse 2
नित्यानि चैव कर्माणि काम्यानि च विशेषतः / नकुर्याद् विहितं किञ्चित् स्वाध्यायं मनसापिच
நித்திய கர்மங்களைச் செய்ய வேண்டும்; குறிப்பாக காம்ய கர்மங்களைத் தவிர்க்க வேண்டும். விதிக்கப்பட்ட கடமையை எதையும் அலட்சியப்படுத்தாமல், மனத்தாலும் சுவாத்யாயம் செய்ய வேண்டும்।
Verse 3
शुचीनक्रोधनान् भूम्यान् शालाग्नौ भावयेद् द्विजान् / शुष्कान्नेन फलैर्वापि वैतानं जुहुयात् तथा
தூய்மையும் கோபமின்மையும் உடைய பிராமணர்களை இல்லத்தீ அருகே தரையில் அமரச் செய்து மரியாதையுடன் வரவேற்க வேண்டும்; அதுபோல உலர் தானியங்களாலோ அல்லது பழங்களாலோ வைதான ஹோமத்தில் ஆஹுதி செலுத்த வேண்டும்।
Verse 4
न स्पृशेयुरिमानन्ये न च तेभ्यः समाहरेत् / चतुर्थे पञ्चमे वाह्नि संस्पर्शः कथितो बुधैः
மற்றவர்கள் இவ்வாசௌச நிலையிலுள்ளவர்களைத் தொடக்கூடாது; அவர்களிடமிருந்து எதையும் பெறவும் கூடாது. ஞானிகள் கூறுவது: நான்காம், ஐந்தாம் நாட்களில் அக்னியால் தொடுதல்-சுத்தி ஏற்படும்.
Verse 5
सूतके तु सपिण्डानां संस्पर्शो न प्रदुष्यति / सूतकं सूतिकां चैव वर्जयित्वा नृणां पुनः
சூதகக் காலத்தில் சபிண்டர்களின் பரஸ்பரத் தொடுதல் தீட்டாகாது. மனிதர் சூதகம் மற்றும் சூதிகை (பிரசவத் தீட்டு) இவற்றை மட்டும் விலக்க வேண்டும்.
Verse 6
अधीयानस्तथा यज्वा वेदविच्च पिता भवेत् / संस्पृश्याः सर्व एवैते स्नानान्माता दशाहतः
வேதம் ஓதுகின்றவனாகவும், யாகம் செய்தவனாகவும், வேதஞானியாகவும் உள்ள தந்தை (சுத்தன்) ஆவான். இவர்கள் அனைவரும் தொடத்தக்கவர்; ஆனால் தாய் பத்து இரவுகள் கடந்த பின் குளித்தாலே சுத்தம் பெறுவாள்.
Verse 7
दशाहं निर्गुणे प्रोक्तमशौचं चातिनिर्गुणे / एकद्वित्रिगुणैर्युक्तं चतुस्त्र्येकदिनैः शुचिः
நிர்குணனுக்குத் தீட்டு பத்து நாட்கள் எனக் கூறப்பட்டது; அதிநிர்குணனுக்கும் அதுவே. ஆனால் ஒன்று, இரண்டு, மூன்று குணம் உடையவர் முறையே நான்கு, மூன்று, ஒரு நாளில் சுத்தம் அடைவர்.
Verse 8
दशाहात् तु परं सम्यगधीयीत जुहोति च / चतुर्थे तस्य संस्पर्शं मनुराह प्रजापतिः
பத்து நாட்கள் கடந்த பின் அவன் முறையாக வேதம் ஓதவும், அக்னியில் ஹோமம் செய்யவும் உரிமை பெறுவான். மேலும் நான்காம் நாளில் அவனைத் தொடுதல் அனுமதி—என்று பிரஜாபதி மனு கூறினார்.
Verse 9
क्रियाहीनस्य मूर्खस्य महारोगिण एव च / यथेष्टाचरणस्याहुर्मरणान्तमशौवकम्
கிரியையற்றவன், மூடன், பெருநோயால் பீடிக்கப்பட்டவன், மேலும் மனம்போனபடி நடப்பவன்—இவர்களின் தீட்டு மரணம்வரை நீடிக்கும் எனச் சொல்லப்படுகிறது.
Verse 10
त्रिरात्रं दशरात्रं वा ब्राह्मणानामशौचकम् / प्राक्संस्कारात् त्रिरात्रं स्यात् तस्मादूर्ध्वं दशाहकम्
பிராமணர்க்கு அசௌசக் காலம் மூன்று இரவுகள் அல்லது பத்து இரவுகள். குழந்தையின் ஸம்ஸ்காரங்கள் நடைபெறுமுன் மூன்று இரவுகள்; அதன் பின் பத்து நாட்கள் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.
Verse 11
ऊनद्विवार्षिके प्रेते मातापित्रोस्तदिष्यते / त्रिरात्रेण शुचिस्त्वन्यो यदि ह्यत्यन्तनिर्गुणः
இரண்டு ஆண்டுகள் நிறைவதற்கு முன் குழந்தை இறந்தால் அசௌசம் தாய்-தந்தைக்கே விதிக்கப்படுகிறது. பிற உறவினர் மூன்று இரவுகளில் தூய்மை பெறுவர்; குறிப்பாக பற்றற்றவராயின்.
Verse 12
अदन्तजातमरणे पित्रोरेकाहमिष्यते / जातदन्ते त्रिरात्रं स्याद् यदि स्यातां तु निर्गुणौ
பற்கள் முளைக்குமுன் குழந்தை இறந்தால் பெற்றோருக்கு அசௌசம் ஒரு நாள். பற்கள் வந்திருந்தால் மூன்று இரவுகள்—அவர்கள் பிற குற்றங்களின்றி இருந்தால்.
Verse 13
आदन्तजननात् सद्य आचौलादेकरात्रकम् / त्रिरात्रमौपनयनात् सपिण्डानामुदाहृतम्
சபிண்ட உறவினருக்கு முதல் பல் முளைத்த உடனே அசௌசம் ஏற்படும். முதல் சௌள (சூடாகர்மம்) செய்தால் ஒரு இரவு; உபநயனத்தில் மூன்று இரவுகள் என உரைக்கப்படுகிறது.
Verse 14
जातमात्रस्य बालस्य यदि स्यान्मरणं पितुः / मातुश्च सूतकं तत् स्यात् पिता स्यात् स्पृश्य एव च
பிறந்தவுடனே உள்ள குழந்தையின் தந்தை இறந்தால், தாய்க்கு சூதகம் (பிறப்பு அசௌசம்) உண்டாகும்; இல்லத்தின் பார்வையில் தந்தையும் ‘ஸ்ப்ருஷ்ய’ எனத் தொடுதலால் அசுத்தம் எனக் கருதப்படுவார்.
Verse 15
सद्यः शौचं सपिण्डानां कर्तव्यं सोदरस्य च / ऊर्ध्वं दशाहादेकाहं सोदरो यदि निर्गुणः
சபிண்ட உறவினருக்கும் உடன்பிறந்த சகோதரனுக்கும் உடனடியாகச் சௌச-சுத்தி செய்ய வேண்டும். ஆனால் பத்து நாட்கள் கடந்தபின் சகோதரன் ‘நிர்குணன்’ (அர்ஹமற்றவன்) எனில், ஒரு நாள் மட்டுமே அசௌசம் உண்டு.
Verse 16
अथोर्ध्वं दन्तजननात् सपिण्डानामशौचकम् / एकरात्रं निर्गुणानां चैलादूर्ध्वं त्रिरात्रकम्
அதன்பின்—குழந்தைக்கு பற்கள் முளைக்கத் தொடங்கியபோது—சபிண்டர்களுக்கு அசௌசம் விதிக்கப்படுகிறது. ‘நிர்குணர்’ (அர்ஹமற்றோர்)க்கு ஒரு இரவு; ஆடைப் பெறுதல் (சைலம்) ஆனபின் மூன்று இரவுகள்.
Verse 17
अदन्तजातमरणं संभवेद् यदि सत्तमाः / एकरात्रं सपिण्डानां यदि ते ऽत्यन्तनिर्गुणाः
நல்லோரே! பற்கள் முளைக்காத குழந்தையின் மரணம் நிகழ்ந்தால், சபிண்டர்களுக்கு அசௌசம் ஒரு இரவு மட்டுமே—அவர்கள் மிகுந்த ‘நிர்குணர்’ (அர்ஹமற்றோர்) என்றால்.
Verse 18
व्रतादेशात् सपिण्डानामर्वाक् स्नानं विधीयते / सर्वेषामेव गुणिनामूर्ध्वं तु विषमं पुनः
விரத ஆணைப்படி சபிண்டர்களுக்கு ஒரு வரையறை வரை ஸ்நானம் விதிக்கப்படுகிறது. ஆனால் எல்லா குணவானும் அர்ஹரும் ஆகியோருக்கு அதற்கு அப்பால் விதி மீண்டும் ஒன்றுபோலாது; நிலைமையின்படி வேறுபடும்.
Verse 19
अर्वाक् षण्मासतः स्त्रीणां यदि स्याद् गर्भसंस्त्रवः / तदा माससमैस्तासामशौचं दिवसैः स्मृतम्
பெண்களுக்கு ஆறு மாதத்திற்கு முன் கருச்சிதைவு (கரு வெளியேறுதல்) ஏற்பட்டால், அவர்களின் அசௌசம் கர்ப்பமான மாதங்களின் எண்ணிக்கைக்கு இணையான நாட்கள் நீடிக்கும் என்று ஸ்மிருதி கூறுகிறது.
Verse 20
तत ऊर्ध्वं तु पतने स्त्रीणां द्वादशरात्रिकम् / सद्यः शौचं सपिण्डानां गर्भस्त्रावाच्च वा ततः
அதன்பின் பெண்ணின் மரணம் (பதன) ஏற்பட்டால் பன்னிரண்டு இரவுகள் ஆசௌசம் விதிக்கப்படுகிறது. ஆனால் சபிண்ட உறவினருக்கு உடனடி சௌசம்; கருச்சிதைவு/கருவிழப்பு ஏற்பட்டாலும் இதே விதி.
Verse 21
गर्भच्युतावहोरात्रं सपिण्डे ऽत्यन्तनिर्गुणे / यथेष्टाचरणे ज्ञातौ त्रिरात्रमिति निश्चयः
கருச்சிதைவு (கர்ப்பச்ச்யுதி) ஏற்பட்டால் ஒரு பகல்-இரவு ஆசௌசம். மேலும் முற்றிலும் நற்குணமற்ற சபிண்ட உறவினர், மற்றும் தன்னிச்சையாக நடக்கும் (ஒழுக்கமற்ற) ஞாதி—இவர்களுக்கு மூன்று இரவுகள் ஆசௌசம் எனத் தீர்மானம்.
Verse 22
यदि स्यात् सूतके सूतिर्मरणे वा मृतिर्भवेत् / शेषेणैव भवेच्छुद्धिरहः शेषे त्रिरात्रकम्
சூதகத்தின் நடுவில் மறுபடியும் பிரசவம் நிகழ்ந்தாலோ, அல்லது மரண ஆசௌசத்தின் நடுவில் மறுபடியும் மரணம் நிகழ்ந்தாலோ, ஏற்கெனவே ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஆசௌசத்தின் மீதமுள்ள காலத்தை மட்டும் கணக்கிட்டு சுத்தி பெறப்படுகிறது. ஆனால் ஒரு நாளின் சிறு பகுதி மட்டுமே மீதமிருந்தால், அது மூன்று இரவுகளாகக் கணிக்கப்படுகிறது.
Verse 23
मरणोत्पत्तियोगे तु मरणाच्छुद्धिरिष्यते / अघवृद्धिमदाशौचमूर्घ्वं चेत् तेन शुध्यति
மரணமும் பிறப்பும் ஒரே நேரத்தில் நிகழும் போது, சுத்தி மரண ஆசௌசத்தினாலேயே நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. மேலும் அகவிருத்தி முதலிய காரணங்களால் ஆசௌசம் நீள வேண்டிய நிலை வந்தாலும், அந்த மரண-சார்ந்த காலத்தை நிறைவு செய்தாலே சுத்தி உண்டாகும்.
Verse 24
अथ चेत् पञ्चमीरात्रिमतीत्य परतो भवेत् / अघवृद्धिमदाशौचं तदा पूर्वेण शुध्यति
மேலும் ஐந்தாம் இரவு கடந்த பின்பு (மரணம்) நிகழ்ந்தால், மரணத்தால் உண்டாகும் ஆசௌசம் நீள்கிறது; அப்போது முன் கூறிய விதிப்படியே சுத்தி பெறப்படுகிறது.
Verse 25
देशान्तरगतं श्रुत्वा सूतकं शावमेव तु / तावदप्रयतो मर्त्यो यावच्छेषः समाप्यते
தூர நாட்டில் சூதகம் அல்லது சாவ-அசௌசம் ஏற்பட்டதாகக் கேட்டால், மீதமுள்ள அசௌசக் காலம் முடியும் வரை மட்டுமே மனிதன் அப்பிரயதன் (அசுத்தன்) ஆக இருப்பான்।
Verse 26
अतीते सूतके प्रोक्तं सपिण्डानां त्रिरात्रकम् / तथैव मरणे स्नानमूर्ध्वं संवत्सराद् यदि
சூதகக் காலம் கடந்தபின் சபிண்டர்களுக்கு மூன்று இரவுகளின் அனுஷ்டானம் விதிக்கப்படுகிறது. அதுபோல மரணத்தில் ஒரு ஆண்டை மீறி தாமதமானால், ஸ்நானம் மூலம் சுத்தி பெற வேண்டும்.
Verse 27
वेदान्तविच्चाधीयानो यो ऽग्निमान् वृत्तिकर्षितः / सद्यः शौचं भवेत् तस्य सर्वावस्थासु सर्वदा
வேதாந்தத்தை அறிந்தவன், இடையறா அத்யயனத்தில் இருப்பவன், அக்னிகளைப் பேணுபவன், வாழ்வாதாரக் கட்டுப்பாட்டால் வலியுறுத்தப்படுபவன்—அவனுக்கு எல்லா நிலையிலும் எப்போதும் உடனடி சௌசம் உண்டு.
Verse 28
स्त्रीणामसंस्कृतानां तु प्रदानात् पूर्वतः सदा / सपिण्डानां त्रिरात्रं स्यात् संस्कारे भर्तुरेव हि
ஸம்ஸ்காரங்கள் பெறாத பெண்களுக்கு விதி எப்போதும் திருமணத்திற்கு முந்தைய குலத்தின்படி. சபிண்டர்களுக்கு மூன்று இரவுகள் அசௌசம்; ஏனெனில் ஸம்ஸ்காரப் பிணைப்பில் பெண்ணின் சார்பு கணவனிடமே எனக் கொள்ளப்படுகிறது.
Verse 29
अहस्त्वदत्तकन्यानामशौचं मरणे स्मृतम् / ऊनद्विवर्षान्मरणे सद्यः शौचमुदाहृतम्
திருமணத்திற்கு அளிக்கப்படாத (அவிவாகித) கன்னியின் மரணத்தில் அசௌசம் இல்லை என்று கூறப்படுகிறது. மேலும் இரண்டு வயதிற்குக் குறைந்த குழந்தை மரணத்தில் உடனடி சௌசம் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
Verse 30
आदन्तात् सोदरे सद्य आचौलादेकरात्रकम् / आप्रदानात् त्रिरात्रं स्याद् दशरात्रमतः परम्
சகோதரன் (சோதர) தொடர்பில் அசௌசம் உடனே உண்டாகும். பல் முளைக்கும் முன்நிலையிலிருந்து சூடாகர்மம் வரை ஒரு இரவு; பிரதானச் சடங்கு வரை மூன்று இரவுகள்; அதன் பின் பத்து இரவுகள்.
Verse 31
मातामहानां मरणे त्रिरात्रं स्यादशौचकम् / एकोदकानां मरणे सूतके चैतदेव हि
தாய்வழித் தாத்தா-பாட்டி மறைந்தால் மூன்று இரவுகள் அசௌசம். ஏகோதகர்கள் (ஒரே நீர்தர்ப்பண வரிசையினர்) மரணத்திலும், சூதகம் (பிறப்பு அசௌசம்) நேரத்திலும் இதே விதியே பொருந்தும்.
Verse 32
पक्षिणी योनिसम्बन्धे बान्धवेषु तथैव च / एकरात्रं समुद्दिष्टं गुरौ सब्रह्मचारिणि
பக்ஷிணி (பறவை காரணமான நிகழ்வு) தொடர்பில், பிறப்பு-உறவினருக்கும் உறவினர்களுக்கும் ஒரு இரவு அசௌசம் கூறப்பட்டுள்ளது. குருவுக்கும் சகபிரம்மச்சாரிக்கும் கூட ஒரு இரவே என அறிவிக்கப்பட்டது.
Verse 33
प्रेते राजनि सज्योतिर्यस्य स्याद् विषये स्थितिः / गृहे मृतासु दत्तासु कन्यकासु त्र्यहं पितुः
சஜ்யோதி (நிலைத்த) அக்னி மரபு நிலவும் நாட்டில் அரசன் இறந்தால் மூன்று நாட்கள் அசௌசம். தந்தைக்கு, வீட்டில் இருந்தாலும் திருமணமாகக் கொடுக்கப்பட்டாலும் மகள்கள் இறந்தால் மூன்று நாட்கள் அசௌசம்.
Verse 34
परपूर्वासु भार्यासु पुत्रेषु कृतकेषु च / त्रिरात्रं स्यात् तथाचार्ये स्वभार्यास्वन्यगासु च
முன்பு பிற ஆணுக்குச் சேர்ந்த மனைவி தொடர்பிலும், க்ருதக (தத்தெடுத்த) மகன்கள் தொடர்பிலும் மூன்று இரவுகள் அசௌசம். ஆசார்யருக்கும் மூன்று இரவுகள்; தன் மனைவி பிறரிடம் சென்றிருந்தாலும் மூன்று இரவுகளே விதி.
Verse 35
आचार्यपुत्रे पत्न्यां च अहोरात्रमुदाहृतम् / एकाहं स्यादुपाध्याये स्वग्रामे श्रोत्रिये ऽपि च
ஆசாரியரின் புதல்வனுக்கும் ஆசாரியப் பத்தினிக்கும் ஒரு நாள் ஒரு இரவு அளவு அசௌசம் என உரைக்கப்பட்டுள்ளது. தம் ஊரில் உள்ள உபாத்யாயருக்கும் ச்ரோத்ரியருக்கும் ஒரு நாளே விதி.
Verse 36
त्रिरात्रमसपिण्डेषु स्वगृहे संस्थितेषु च / एकाहं चास्ववर्ये स्यादेकरात्रं तदिष्यते
அசபிண்ட உறவினருக்கும், தம் வீட்டில் வசிப்போரின் மரணத்திற்கும் மூன்று இரவுகள் அசௌசம் விதிக்கப்பட்டது. ஆனால் தம்மைவிட உயர்ந்தவர்க்கு ஒரு நாள்; பிறர்க்கு ஒரு இரவு உரியது எனக் கூறப்பட்டது.
Verse 37
त्रिरात्रं श्वश्रूमरणे श्वशुरे वै तदेव हि / सद्यः शौचं समुद्दिष्टं सगोत्रे संस्थिते सति
மாமியார் மரணத்தில் மூன்று இரவுகள் அசௌசம்; மாமனாருக்கும் அதுவே. ஆனால் தம் கோத்திரத்தவர் ஒருவர் இருந்து கிரியைகளை மேற்கொண்டால் உடனடி சௌசம் (சுத்தி) கூறப்பட்டுள்ளது.
Verse 38
शुद्ध्येद् विप्रो दशाहेन द्वादशाहेन भूमिपः / वैश्यः पञ्चदशाहेन शूद्रो मासेन शुद्यति
பிராமணன் பத்து நாளில் சுத்தியடைகிறான்; க்ஷத்திரியன் (அரசன்) பன்னிரண்டு நாளில். வைசியன் பதினைந்து நாளில்; சூத்ரன் ஒரு மாதத்தில் சுத்தியடைகிறான்.
Verse 39
क्षत्रविट्शूद्रदायादा ये स्युर्विप्रस्य बान्धवाः / तेषामशौचे विप्रस्य दशाहाच्छुद्धिरिष्यते
பிராமணனின் உறவினர் க்ஷத்திரியர்/வைசியர்/சூத்ரர் வர்ணத்தாரான தாயாதர் (வாரிசுகள்) ஆக இருந்தால், அவர்களுடைய அசௌசத்தில் பிராமணனுக்கு பத்து நாளில் சுத்தி எனக் கருதப்படுகிறது.
Verse 40
राजन्यवैश्यावप्येवं हीनवर्णासु योनिषु / स्वमेव शौचं कुर्यातां विशुद्ध्यर्थमसंशयम्
அரசே, க்ஷத்திரியரும் வைசியரும் தாழ்ந்த வர்ணப் பெண்களிடத்தில் பிறந்தால், நிச்சயமாகத் தம்மையே கொண்டு விதிப்படி சௌசக் கிரியைகளைச் செய்து சுத்தி பெற வேண்டும்।
Verse 41
सर्वे तूत्तरवर्णानामशौचं कुर्युरादृताः / तद्वर्णविधिदृष्टेन स्वं तु शौचं स्वयोनिषु
அனைவரும் உயர்ந்த வர்ணங்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட அசௌசக் காலத்தை கவனத்துடன் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்; ஆனால் தம் வர்ணத்திலேயே பிறந்தவர்களோ, தம் வர்ண விதிப்படி தம் சௌசத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்।
Verse 42
षड्रात्रं वा त्रिरात्रं स्यादेकरात्रं क्रमेण हि / वैश्यक्षत्रियविप्राणां शूद्रेष्वाशौचमेव तु
வரிசையாக வைசியருக்கு ஆறு இரவுகள், க்ஷத்திரியருக்கு மூன்று இரவுகள், விப்ரர் (பிராமணர்)க்கு ஒரு இரவு அசௌசக் காலம் கூறப்படுகிறது; ஆனால் சூத்ரருக்கு அசௌசம் மட்டும் (குறைந்த விதியுடன்) எனக் கொள்ளப்படுகிறது।
Verse 43
अर्धमासो ऽथ षड्रात्रं त्रिरात्रं द्विजपुङ्गवाः / शूद्रक्षत्रियविप्राणां वैश्येष्वाशौचमिष्यते
இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே, சூத்ரருக்கு அரைமாதம், க்ஷத்திரியருக்கு ஆறு இரவுகள், விப்ரருக்கு மூன்று இரவுகள் அசௌசம் எனக் கூறப்படுகிறது; வைசியருக்கு இடைநிலை விதி ஏற்கப்படுகிறது।
Verse 44
षड्रात्रं वै दशाहं च विप्राणां वैश्यशूद्रयोः / अशौचं क्षत्रिये प्रोक्तं क्रमेण द्विजपुङ्गवाः
இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே, வரிசையாக க்ஷத்திரியருக்கு ஆறு இரவுகள்; விப்ரருக்கும் வைசிய-சூத்ரருக்கும் பத்து நாட்கள் அசௌசம் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது।
Verse 45
शूद्रविट्क्षत्रियाणां तु ब्राह्मणे संस्थिते सति / दशरात्रेण शुद्धिः स्यादित्याह कमलोद्भवः
பிராமணன் மறைந்தால், சூத்ரர், வைசியர், க்ஷத்திரியர் ஆகியோருக்கு பத்து இரவுகள் கடந்த பின் சுத்தி உண்டாகும்—என்று கமலோத்பவ பிரம்மா உரைக்கிறார்।
Verse 46
असपिण्डं द्विजं प्रेतं विप्रो निर्हृत्य बन्धुवत् / अशित्वा च सहोषित्वा दशरात्रेण शुध्यति
ஒரு பிராமணன் தன் சபிண்ட வட்டத்திற்குப் புறம்பான இருமுறை பிறந்தவரின் இறந்த உடலை உறவினரைப் போலச் சடங்குகள் செய்து, அவர்களுடன் உணவு உண்டு, ஒன்றாகத் தங்கி இருந்தால், பத்து இரவுகளில் சுத்தியடைகிறான்।
Verse 47
यद्यन्नमत्ति तेषां तु त्रिरात्रेण ततः शुचिः / अनदन्नन्नमह्नैव न च तस्मिन् गृहे वसेत्
அவர்களுடைய அன்னத்தை உண்டால் மூன்று இரவுகளுக்குப் பின் சுத்தி பெறுவான். ஆனால் அவர்களுடைய அன்னத்தை உண்ணாவிட்டால் அதே நாளே சுத்தியடைவான்—மேலும் அந்த வீட்டில் தங்கக் கூடாது।
Verse 48
सोदकेष्वेतदेव स्यान्मातुराप्तेषु बन्धुषु / दशाहेन शवस्पर्शे सपिण्डश्चैव शुध्यति
சோதகர்கள்—அதாவது தாய்வழி உறவினர்கள் மற்றும் பிற நெருங்கிய பந்துக்கள்—இவர்களுக்கும் இதே விதி: சடலத்தைத் தொட்டால் சபிண்டனும் பத்து நாட்களில் சுத்தியடைகிறான்।
Verse 49
यदि निर्हरति प्रेतं प्रोलभाक्रान्तमानसः / दशाहेन द्विजः शुध्येद् द्वादशाहेन भूमिपः
பயம் மற்றும் கலக்கத்தால் மனம் ஆட்கொள்ளப்பட்டவர் சடலத்தை எடுத்துச் சென்றால், இருமுறை பிறந்தவர் பத்து நாட்களில் சுத்தியடைவார்; அரசன் பன்னிரண்டு நாட்களில் சுத்தியடைவான்।
Verse 50
अर्धमासेन वैश्यस्तु शूद्रो मासेन शुध्यति / षड्रात्रेणाथवा सर्वे त्रिरात्रेणाथवा पुनः
வைசியன் அரைமாதத்தில் சுத்தி பெறுவான்; சூத்ரன் ஒரு மாதத்தில் சுத்தி பெறுவான். அல்லது விதிப்படி அனுஷ்டித்தால் அனைவரும் ஆறு இரவுகளில், மீண்டும் மூன்று இரவுகளிலும் சுத்தி அடைவார்கள்.
Verse 51
अनाथं चैव निर्हृत्य ब्राह्मणं धनवर्जितम् / स्नात्वा संप्राश्य तु घृतं शुध्यन्ति ब्राह्मणादयः
செல்வமற்ற ஆதரவற்ற பிராமணனை காப்பாற்றி/ஆதரித்து, நீராடி, பின்னர் நெய் பிராசனம் செய்தால் பிராமணர் முதலிய இருமுறை பிறந்தோர் சுத்தி அடைவார்கள்.
Verse 52
अवरश्चेद् वरं वर्णमवरं वा वरो यदि / अशौचे संस्पृशेत् स्नेहात् तदाशौचेन शुध्यति
கீழ்வர்ணத்தவர் அன்பினால் அசௌச காலத்தில் உயர்வர்ணத்தவரைத் தொடினாலும், அல்லது உயர்வர்ணத்தவர் அதுபோல் கீழ்வர்ணத்தவரைத் தொடினாலும்—தொடுபவர் அந்த அசௌசத்தை விதிப்படி அனுஷ்டித்து சுத்தி பெறுவார்.
Verse 53
प्रेतीभूतं द्विजं विप्रो यो ऽनुगच्छत कामतः / स्नात्वा सचैलं स्पृष्ट्वाग्निं घृतं प्राश्य विशुध्यति
ஆசையால் (அறிந்தே) பிரேதநிலையடைந்த இருமுறை பிறந்த ஒருவரை ஒரு பிராமணன் பின்தொடர்ந்தால், அவன் உடையுடன் நீராடி, அக்னியைத் தொட்ந்து, நெய் பிராசனம் செய்து முழுச் சுத்தி பெறுவான்.
Verse 54
एकाहात् क्षत्रिये शुद्धिर्वैश्ये स्याच्च द्व्यहेन तु / शूद्रे दिनत्रयं प्रोक्तं प्राणायामशतं पुनः
க்ஷத்திரியன் ஒரு நாளில் சுத்தி பெறுவான்; வைசியன் இரண்டு நாளில் சுத்தி பெறுவான் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. சூத்ரனுக்கு மூன்று நாட்கள் நிர்ணயம்; மேலும் (அதிக சுத்திக்காக) பிராணாயாமம் நூறு முறை செய்யவும் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
Verse 55
अनस्थिसंचिते शूद्रे रौति चेद् ब्राह्मणः स्वकैः / त्रिरात्रं स्यात् तथाशौचमेकाहं त्वन्यथा स्मृतम्
எலும்புச் சேகரிப்பு செய்யப்படாத சூத்ரருக்காக பிராமணன் தன் சொந்த உறவினருடன் சேர்ந்து அழுது புலம்பினால், அவனுக்கு ஆஶௌசம் மூன்று இரவுகள் நீடிக்கும்; இல்லையெனில் ஒரு நாளே என நினைவுறுத்தப்பட்டுள்ளது।
Verse 56
अस्थिसंचयनादर्वागेकाहं क्षत्रवैश्ययोः / अन्यथा चैव सज्योतिर्ब्राह्मणे स्नानमेव तु
எலும்புச் சேகரிப்புக்கு முன் க்ஷத்திரியர், வைசியருக்கு ஆஶௌசம் ஒரு நாள்; மற்றபடி பிராமணனுக்கு குளித்தல் மட்டுமே போதும்—உடனடி தூய்மை உண்டாகும்।
Verse 57
अनस्थिसंचित् विप्रे ब्राह्मणो रौति चेत् तदा / स्नानेनैव भवेच्छुद्धिः सचैलेन न संशयः
ஓ பிராமணரே! பிராமணன் எலும்புச் சேகரிப்பின் தொடர்பின்றி அழுதால், உடையுடன் குளித்தல் மட்டுமே தூய்மையை அளிக்கும்—சந்தேகம் இல்லை।
Verse 58
यस्तैः सहाशनं कुर्याच्छयनादीनि चैव हि / बान्धवो वापरो वापि स दशाहेन शुध्यति
அவர்களுடன் சேர்ந்து உண்பவனோ, உறங்குதல் முதலியவற்றை பகிர்பவனோ—உறவினனாக இருந்தாலும் அயலானாக இருந்தாலும்—பத்து நாட்களில் தூய்மையடைவான்।
Verse 59
यस्तेषामन्नमश्नाति सकृदेवापि कामतः / तदाशौचे निवृत्ते ऽसौ स्नानं कृत्वा विशुध्यति
அவர்களின் (ஆஶௌச நிலையிலுள்ளோரின்) உணவை ஒருவர் விருப்பத்துடன் ஒருமுறையாவது உண்டால், அந்த ஆஶௌசம் முடிந்த பின் குளித்து தூய்மையடைவான்।
Verse 60
यावत्तदन्नमश्नाति दुर्भिक्षोपहतो नरः / तावन्त्यहान्यशौचं स्यात् प्रायश्चित्तं ततश्चरेत्
பஞ்சத்தால் பாதிக்கப்பட்டவன் அந்த (அசுத்த) அன்னத்தை எத்தனை நாட்கள் உண்ணுகிறானோ, அத்தனை நாட்கள் அவனுக்கு ஆசௌசம் உண்டாகும்; பின்னர் விதிப்படி பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்।
Verse 61
दाहाद्यशौचं कर्तव्यं द्विजानामग्निहोत्रिणाम् / सपिण्डानां तु मरणे मरणादितरेषु च
அக்னிஹோத்ரம் காக்கும் த்விஜ கிருஹஸ்தர்கள் தகனக் கிரியைகள் முதலானவற்றிலிருந்து தொடங்கும் ஆசௌசத்தை அனுசரிக்க வேண்டும்; சபிண்ட உறவினர் மரணத்திலும் பிற மரணச் சம்பந்த நிகழ்வுகளிலும் அதுவே பொருந்தும்।
Verse 62
सपिण्डता च पुरुषे सप्तमे विनिवर्तते / समानोदकभावस्तु जन्मनाम्नोरवेदने
சபிண்டத் தொடர்பு ஏழாம் தலைமுறையுடன் முடிவடைகிறது; ஆனால் பிறப்பும் பெயரும் அறியப்படாதபோது சமாநோதக உறவு பொருந்தும்।
Verse 63
पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः / लेपभाजस्त्रयश्चात्मा सापिण्ड्यं साप्तपौरुषण्
தந்தை, பாட்டன், மூதாதை—இம்மூவரும் பிண்ட-லேபத்தைப் பெறுபவர்கள்; சாபிண்ட்ய உறவு ஏழு தலைமுறைகள் வரை விரிகிறது।
Verse 64
अप्रत्तानां तथा स्त्रीणां सापिण्ड्यं साप्तपौरुषम् / ऊढानां भर्तुसापिण्ड्यं प्राह देवः पितामहः
திருமணம் ஆகாத பெண்களுக்கு சாபிண்ட்ய உறவு ஏழு தலைமுறைகள் வரை; திருமணமான பெண்களுக்கு கணவரின் குலத்திலுள்ள சாபிண்ட்யமே என அறிய வேண்டும்—என்று தேவ பிதாமஹன் கூறினார்।
Verse 65
ये चैकजाता बहवो भिन्नयोनय एव च / भिन्नवर्णास्तु सापिण्ड्यं भवेत् तेषां त्रिपूरुषम्
ஒரே மூலத்திலிருந்து பிறந்தவர்கள் பலராயினும், வேறு வேறு யோனிகளால் பிறந்தவர்களாயினும், வேறு வர்ணத்தவராயினும்—அவர்களிடையே சாபிண்ட்யம் (பிண்ட-உறவு) திரிபுருஷம், அதாவது மூன்று தலைமுறைகள் வரை மட்டுமே உண்டு.
Verse 66
कारवः शिल्पिनो वैद्या दासीदासास्तथैव च / दातारो नियमी चैव ब्रह्मविद्ब्रह्मचारिणौ
காரிகர்கள், சிற்பிகள், வைத்தியர்கள், தாசியும் தாசனும்—அதேபோல் தானம் செய்பவர்கள், நியமங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள், பிரம்மவித் (பிரம்மஞானி) மற்றும் பிரம்மச்சாரி (வேதஅಧ್ಯயன மாணவன்) ஆகியோரும் இதில் அடங்குவர்.
Verse 67
सत्रिणो व्रतिनस्तावत् सद्यः शौचा उदाहृताः / राजा चैवाभिषिक्तश्च प्राणसत्रिण एव च
சத்திர யாகத்தில் ஈடுபடும் சத்திரிணரும், விரதம் மேற்கொள்ளும் விரதிகளும் ‘சத்யஃ-சௌசம்’ (உடனடி தூய்மை) உடையவர்கள் என உரைக்கப்படுகின்றனர். அதுபோல் அபிஷேகம் பெற்ற அரசனும், பிராண-சத்திரம் அனுஷ்டிப்பவனும் உடனடித் தூய்மையுடையவராகக் கருதப்படுவர்.
Verse 68
यज्ञे विवाहकाले च देवयागे तथैव च / सद्यः शौचं समाख्यातं दुर्भिक्षे चाप्युपद्रवे
யாகத்தின் போது, திருமணக் காலத்தில், மேலும் தேவயாகம் (தேவாராதனை) செய்யும் வேளையிலும் ‘சத்யஃ-சௌசம்’ கூறப்பட்டுள்ளது; அதுபோல் பஞ்சம் (துர்பிக்ஷம்) மற்றும் பேரிடர் (உபத்ரவம்) நேரங்களிலும் உடனடி தூய்மை விதிக்கப்படுகிறது.
Verse 69
डिम्बाहवहतानां च विद्युता पार्थिवैर्द्विजैः / सद्यः शौचं समाख्यातं सर्पादिमरणे तथा
போரில் உயிரிழந்தோர், இளவயது குழந்தைகள் (டிம்ப), மின்னலால் இறந்தோர், மேலும் அரசனால் கொல்லப்பட்ட த்விஜர்கள்—இவர்களுக்குச் ‘சத்யஃ-சௌசம்’ கூறப்பட்டுள்ளது; அதுபோல் பாம்பு முதலிய காரணங்களால் ஏற்பட்ட மரணத்திலும் உடனடி தூய்மை விதிக்கப்படுகிறது.
Verse 70
अग्नौ मरुप्रपतने वीराध्वन्यप्यनाशके / ब्राह्मणार्थे च संन्यस्ते सद्यः शौचं विधीयते
அக்னியில் மரணம் ஏற்பட்டாலும், பாலைவனத்தில் விழுந்து உயிர் நீங்கினாலும், வீரப் பயணத்தில் உடல் கிடைக்காவிட்டாலும்; அதுபோல பிராமணரின் நலனுக்காக ஒருவரை இறந்தவரென விதிப்படி ஒப்படைத்தாலும்—உடனடியாகச் சௌசம் (தூய்மை) செய்ய வேண்டும் என விதிக்கப்படுகிறது।
Verse 71
नैष्ठिकानां वनस्थानां यतीनां ब्रह्मचारिणाम् / नाशौचं कीर्त्यते सद्भिः पतिते च तथा मृते
நைஷ்டிகத் துறவிகள், வனவாசிகள், யதிகள், பிரம்மச்சாரிகள்—இவர்களுக்குச் சத்புருஷர்கள் ‘ஆசௌசம் இல்லை’ எனக் கூறுகின்றனர்; பத்திதன் தொடர்பிலும், மரணத்திலும் கூட அதுவே.
Verse 72
पतितानां न दाहः स्यान्नान्त्येष्टिर्नास्थिसंचयः / न चाश्रुपातपिण्डौ वा कार्यं श्राद्धादि कङ्क्वचित्
பத்திதர்களுக்குத் தகனம் செய்யக் கூடாது; அந்த்யேஷ்டி செய்யக் கூடாது; எலும்புச் சேகரிப்பும் இல்லை. கண்ணீர்-தர்ப்பணம் அல்லது பிண்டதானமும் செய்ய வேண்டாம்; எந்நிலையிலும் அவர்களுக்குச் சிராத்தம் முதலியவை செய்யக் கூடாது।
Verse 73
व्यापादयेत् तथात्मानं स्वयं यो ऽग्निविषादिभिः / विहितं तस्य नाशौचं नाग्निर्नाप्युदकादिकम्
அக்னி, விஷம் முதலியவற்றால் தானே தன் உயிரை அழித்துக் கொண்டவனுக்கு ஆசௌசம் விதிக்கப்படவில்லை; மேலும் அக்னி, நீர் முதலியவற்றுடன் தொடர்புடைய அந்த்யகிரியைகளும் செய்யக் கூடாது।
Verse 74
अथ कश्चित् प्रमादेन म्रियते ऽग्निविषादिभिः / तस्याशौचं विधातव्यं कार्यं चैवोदकादिकम्
ஆனால் யாரேனும் அலட்சியத்தால் அக்னி, விஷம் முதலியவற்றால் இறந்தால், அவருக்காக ஆசௌசம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்; மேலும் நீர்தானம் முதலிய வழக்கமான கடமைகளும் செய்யப்பட வேண்டும்।
Verse 75
जाते कुमारे तदहः कामं कुर्यात् प्रतिग्रहम् / हिरण्यधान्यगोवासस्तिलान्नगुडसर्पिषाम्
மகன் பிறந்த அதே நாளில், விருப்பத்திற்கும் தர்மநியமத்திற்கும் ஏற்ப, பொன், தானியம், பசுக்கள், ஆடைகள், எள்ளு, சமைத்த உணவு, வெல்லம், நெய் ஆகியவற்றை தானமாக ஏற்கலாம்।
Verse 76
फलानि पुष्पं शाकं च लवणं काष्ठमेव च / तोयं दधि घृतं तैलमौषधं क्षीरमेव च / आशौचिनां गृहाद् ग्राह्यं शुष्कान्नं चैव नित्यशः
பழங்கள், மலர்கள், கீரை/காய்கறி, உப்பு, விறகு; நீர், தயிர், நெய், எண்ணெய், மருந்து, பால் ஆகியவையும்—ஆசௌசம் அனுசரிப்போரின் வீட்டிலிருந்தும் பெறலாம். அதுபோல உலர் உணவும் எப்போதும் பெறத்தக்கது।
Verse 77
आहिताग्निर्यथान्यायं दग्धव्यस्त्रिभिरग्निभिः / अनाहिताग्निर्गृह्येण लौकिकेनेतरो जनः
ஆஹிதாக்னி நிறுவியவரை விதிப்படி மூன்று அக்னிகளால் தகனம் செய்ய வேண்டும். நிறுவாதவரை கிருஹ்ய அல்லது லௌகிக அக்னியால் தகனம் செய்வதே பிறரின் வழக்கம்.
Verse 78
देहाभावात् पलाशैस्तु कृत्वा प्रतिकृतिं पुनः / दाहः कार्यो यथान्यायं सपिण्डैः श्रद्धयान्वितैः
உடல் கிடைக்காவிடில், பலாச மரத்தால் ஒரு பிரதிமை செய்து, விதிப்படி, நம்பிக்கையுடன் கூடிய சபிண்ட உறவினர்கள் மீண்டும் தகனச் சடங்கை நடத்த வேண்டும்.
Verse 79
सकृत्प्रसिञ्चन्त्युदकं नामगोत्रेण वाग्यताः / दशाहं बान्धवैः सार्धं सर्वे चैवार्द्रवाससः
வாக்கை அடக்கி, பெயரும் கோத்திரமும் கூறி, அவர்கள் ஒருமுறை நீரைத் தெளிக்கின்றனர்; மேலும் பத்து நாட்கள் உறவினர்களுடன் அனைவரும் ஈர ஆடைகளை அணிந்து இருப்பர்.
Verse 80
पिण्डं प्रतिदिनं दद्युः सायं प्रातर्यथाविधि / प्रेताय च गृहद्वारि चतुर्थे भोजयेद् द्विजान्
தினந்தோறும் விதிப்படி மாலையும் காலையும் பிண்டம் அளிக்க வேண்டும்; இல்லத்தின் வாசலில் பிரேதத்திற்கும் அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். நான்காம் நாளில் த்விஜர்களை (பிராமணர்களை) போஜனம் செய்ய வேண்டும்.
Verse 81
द्वितीये ऽहनि कर्तव्यं क्षुरकर्म सबान्धवैः / चतुर्थे बान्धवैः सर्वैरस्थनां संचयनं भवेत् / पूर्वं तु भोजयेद् विप्रानयुग्मान् श्रद्धया शुचीन्
இரண்டாம் நாளில் உறவினர்களுடன் க்ஷௌரகர்மம் (முண்டனம்) செய்ய வேண்டும். நான்காம் நாளில் எல்லா உறவினரும் சேர்ந்து அஸ்தி-சஞ்சயம் செய்ய வேண்டும். ஆனால் முதலில் பக்தியுடனும் தூய்மையுடனும் ஒற்றை எண்ணிக்கையில் தூய பிராமணர்களுக்கு போஜனம் செய்ய வேண்டும்.
Verse 82
पञ्चमे नवमे चैव तथैवैकादशे ऽहनि / अयुग्मान् भोजयेद् विप्रान् नवश्राद्धं तु तद्विदुः
ஐந்தாம், ஒன்பதாம், மேலும் பதினொன்றாம் நாளில் ஒற்றை எண்ணிக்கையில் பிராமணர்களுக்கு போஜனம் செய்ய வேண்டும்; இதையே அறிஞர்கள் நவ-ஸ்ராத்தம் எனக் கூறுவர்.
Verse 83
एकादशे ऽह्नि कुर्वोत प्रेतमुद्दिश्य भावतः / द्वादशे वाथ कर्तव्यमनिन्द्ये त्वथवाहनि / एकं पवित्रमेकोर्ऽघः पिण्डपात्रं तथैव च
பதினொன்றாம் நாளில் பிரேதத்தை நோக்கி உள்ளார்ந்த பக்தியுடன் கிரியையைச் செய்ய வேண்டும். பன்னிரண்டாம் நாளிலும்—குற்றமற்ற நல்ல நாளில் அல்லது அதே நாளிலேயே—செய்ய வேண்டும். ஒரு பவித்ரம் (குச வளையம்), ஒரு அர்க்யம், மேலும் ஒரு பிண்டப் பாத்திரம் மட்டும் பயன்படுத்த வேண்டும்.
Verse 84
एवं मृताह्नि कर्तव्यं प्रतिमासं तु वत्सरम् / सपिण्डीकरणं प्रोक्तं पूर्णे संवत्सरे पुनः
இவ்வாறு ம்ருதாஹ்னி (மரணத் திதி) நாளில் மாதந்தோறும் ஒரு ஆண்டு முழுவதும் இக்கிரியைகள் செய்யப்பட வேண்டும். ஆண்டு நிறைவுற்றபின் மீண்டும் சபிண்டீகரணம் விதிக்கப்பட்டுள்ளது.
Verse 85
कुर्याच्चत्वारि पात्राणि प्रेतादीनां द्विजोत्तमाः / प्रेतार्थं पितृपात्रेषु पात्रमासेचयेत् ततः
ஹே த்விஜோத்தமரே, பிரேதாதி கிரியைகளுக்காக நான்கு பாத்திரங்களைத் தயாரிக்க வேண்டும். பின்னர் பிரேதருக்காக அந்த அர்ப்பணத்தை பித்ருப் பாத்திரங்களில் ஊற்ற வேண்டும்.
Verse 86
ये समाना इति द्वाभ्यां पिण्डानप्येवमेव हि / सपिण्डीकरणं श्राद्धं देवपूर्वं विधीयते
“யே ஸமானா…” என்று தொடங்கும் இரண்டு மந்திரங்களை உச்சரித்து, அதே முறையில் பிண்டங்களையும் விதிப்படி அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இவ்வாறு தேவார்ப்பணம் முதலில் செய்து சபிண்டீகரண ஸ்ராத்தம் நடத்தப்படுகிறது.
Verse 87
पितॄनावाहयेत् तत्र पुनः प्रेतं च निर्दिशेत् / ये सपिण्डीकृताः प्रेतान तेषां स्यात् पृथक्क्रियाः / यस्तु कुर्यात् पृथक् पिण्डं पितृहा सो ऽभिजायते
அங்கே மீண்டும் பித்ருக்களை ஆவாஹனம் செய்து, பிரேதருக்குமான அர்ப்பணத்தையும் குறிப்பிட வேண்டும். ஏற்கெனவே சபிண்டீகரணம் செய்யப்பட்ட பிரேதர்களுக்கு தனிக் கிரியைகள் வேண்டாம். அவர்களுக்கு தனியாகப் பிண்டம் அளிப்பவன் பித்ருஹந்தகன் ஆவான்.
Verse 88
मृते पितरि वै पुत्रः पिण्डमब्दं समाचरेत् / दद्याच्चान्नं सोदकुम्भं प्रत्यहं प्रेतधर्मतः
தந்தை இறந்தபின் மகன் ஒரு ஆண்டு முழுவதும் பிண்டதானம் செய்ய வேண்டும். மேலும் பிரேததர்மப்படி தினந்தோறும் நீர்க்குடத்துடன் அன்னதானமும் அளிக்க வேண்டும்.
Verse 89
पार्वणेन विधानेन संवत्सरिकमिष्यते / प्रतिसंवत्सरं कार्यं विधिरेष सनातनः
ஆண்டு ஸ்ராத்தம் பார்வண விதிப்படி செய்யப்பட வேண்டும். ஒவ்வோர் ஆண்டும் அதைச் செய்ய வேண்டும்; இந்த விதி சனாதனம்.
Verse 90
मातापित्रोः सुतैः कार्यं पिण्डदानादिकं च यत् / पत्नी कुर्यात् सुताभावे पत्न्य भावे सहोदहः
தாய் தந்தையருக்குரிய பிண்டதானம் முதலான பித்ருகர்மங்களை மகன்களே செய்ய வேண்டும். மகன் இல்லையெனில் மனைவி செய்யட்டும்; மனைவி இல்லையெனில் உடன்பிறந்த சகோதரன் செய்ய வேண்டும்.
Verse 91
अनेनैव विधाने जीवन् वा श्राद्धमाचरेत् / कृत्वा दानादिकं सर्वं श्रद्धायुक्तः समाहितः
இதே விதிமுறையின்படி உயிருடன் இருக்கும்போதும் சிராத்தத்தை ஆற்ற வேண்டும். தானம் முதலான அனைத்தையும் செய்து, பக்தியுடனும் ஒருமுகப்பட்ட நிலைத்த மனத்துடனும் இருக்க வேண்டும்.
Verse 92
एष वः कथितः सम्यग् गृहस्थानां क्रियाविधिः / स्त्रीणां तु भर्तृशुश्रूषा धर्मो नान्य इहेष्यते
இவ்வாறு இல்லறத்தாரின் கடமைகளுக்கான செயல்விதி உங்களுக்கு முறையாக உரைக்கப்பட்டது. பெண்களுக்கு இங்கு கணவனுக்குச் சேவை செய்வதே தர்மம்; இதற்கு அப்பால் வேறு ஒன்று இச்சூழலில் ஆதாரமன்று.
Verse 93
स्वधर्मपरमो नित्यमीश्विरार्पितमानसः / प्राप्नोति तत् परं स्थानं यदुक्तं वेदवादिभिः
எப்போதும் தன் ஸ்வதர்மத்தில் உறுதியாய் இருந்து, மனத்தை ஈசுவரனுக்கே அர்ப்பணித்தவன், வேதவாதிகள் உரைத்த அந்த பரம நிலையைக் அடைகிறான்.
Frequently Asked Questions
One continues obligatory daily duties while avoiding kāmya (desire-motivated) rites, maintains restraint in social exchange (no accepting/taking and restricted touch), and sustains svādhyāya even mentally; limited offerings and carefully regulated brāhmaṇa hospitality are permitted under purity constraints.
Sapinda status is said to end with the seventh person (seven-generation scope), while water-libation relations (samānodaka/ekodaka) apply beyond or where lineage identifiers are uncertain; these categories determine whether impurity is immediate, one night, three nights, ten nights, or otherwise.
It is granted in contexts where dharma’s public or sacrificial demands override extended impurity—e.g., during sacrifices, marriages, deity worship, famine/calamity, certain violent or extraordinary deaths (battle, lightning, snakes), and for renunciant/ascetic life-stages where āśauca is not observed.
It prescribes ten-day observances with daily piṇḍa offerings (including a doorway offering for the preta), shaving and bone-collection on specified days, brāhmaṇa feedings (nava-śrāddha pattern), monthly rites for a year, and then the sapiṇḍīkaraṇa that ritually joins the preta to the pitṛ line, followed by the annual śrāddha.
The chapter frames gṛhastha rites as svadharma offered to Īśvara: faithful performance, inner steadiness, and surrender transform social-ritual obligations into a path aligned with the Veda’s declared supreme abode.