Adhyaya 21

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने किरिचक्ररथदेवताप्रकाशनं नाम विंशो ऽध्यायः आकर्ण्य ललितादेव्या यात्रानिगमनिस्वनम् / महान्तं क्षोभमायाता भण्डासुरपुरालयाः

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தின் உத்தரபாகத்தில், ஹயக்ரீவ–அகஸ்த்ய உரையாடலில் உள்ள லலிதோபாக்யானத்தில் ‘கிரிசக்ர-ரத-தேவதா-பிரகாசனம்’ எனப்படும் இருபதாம் அதிகாரம். லலிதா தேவியின் யாத்திரை புறப்பாட்டு முழக்கம் கேட்டு பண்டாசுர நகரவாசிகள் பெரும் கலக்கத்திற்குள்ளானார்கள்.

Verse 2

यत्र चास्ति दुराशस्य भण्डदैत्यस्य दुर्धियः / महेन्द्रपर्वतोपान्ते महार्णवतटे पुरम्

தீய ஆசையுடைய, கெட்ட புத்தியுள்ள பண்ட தைத்யனின் நகரம்—மஹேந்திர மலை அருகிலும், பேர்கடல் கரையிலும் உள்ளது.

Verse 3

तत्तु शून्यकनाम्नैव विख्यातं भुवनत्रये / विषङ्गाग्रजदैत्यस्य सदावासः किलाभवत्

அந்நகரம் ‘சூன்யக’ என்ற பெயரால் மூவுலகிலும் புகழ்பெற்றது; அது விஷங்கனின் மூத்த தைத்யனின் நிரந்தர வாசஸ்தலமென கூறப்பட்டது.

Verse 4

तस्मिन्नेव पुरे तस्य शतयोजनविस्तरे / वित्रेसुर सुराः सर्वे श्रीदेव्यागमसंभ्रमात्

அதே அவனுடைய நகரத்தில், நூறு யோஜனை விரிந்த அந்த இடத்தில், ஸ்ரீதேவியின் வருகைச் சலசலப்பால் எல்லா தேவர்களும் கலங்கினர்।

Verse 5

शतयोजनविस्तीर्णं तत्सर्वं पुरमासुरम् / धूमैरिवावृतमभूदुत्पातजनितैर्मुहुः

நூறு யோஜனை விரிந்த அந்த முழு அசுர நகரம், மீண்டும் மீண்டும் உற்பாதங்களால் எழுந்த புகையால் மூடப்பட்டதுபோல் ஆனது।

Verse 6

अकाल एव निर्भिन्ना भित्तयो दैत्यपत्तने / धूर्णमाना पतन्ति स्म महोल्का गगनस्थलात्

அகாலமே தைத்திய நகரின் சுவர்கள் பிளந்தன; வானவெளியிலிருந்து சுழன்றபடி பெரும் உல்கைகள் விழத் தொடங்கின.

Verse 7

उत्पातानां प्राथमिको भूकंपः पर्यवर्तत / मही जज्वाल सकला तत्र शून्यकपत्तने

உற்பாதங்களில் முதன்மையாக நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டது; அந்த வெறுமை நகரத்தில் முழு பூமியும் தீப்பற்றியது போல எரிந்தது।

Verse 8

अकाल एव हृत्कंपं भेजुर्दैत्यपुरौकसः / ध्वजाग्रवर्तिनः कङ्कगृध्राश्चैव बकाः खगाः

அகாலமே தைத்திய நகரவாசிகள் உள்ளம் நடுங்கினர்; கொடிகளின் முனைகளில் கங்குகள், கழுகுகள், கொக்குகள் போன்ற பறவைகள் அமர்ந்தன।

Verse 9

आदित्यमण्डले दृष्ट्वादृष्ट्वा चक्रन्दुरुच्चकैः / क्रव्यादा बहवस्तत्र लोचनैर्नावलोकिताः

சூரியமண்டலத்தை மீண்டும் மீண்டும் கண்டு அவர்கள் உரக்க அழுதனர். அங்கே பல கிரவ்யாதர்கள் (மாமிசபட்சிகள்) கண்களுக்கே புலப்படவில்லை.

Verse 10

मुहुराकाशवाणीभिः परुषाभिर्बभाषिरे / सर्वतो दिक्षुदृश्यन्ते केतवस्तु मलीमसाः

மீண்டும் மீண்டும் கடுமையான ஆகாசவாணிகள் ஒலித்தன. எல்லாத் திசைகளிலும் மாசடைந்த கேதுக்கள் (தூமகேதுக்கள்) தோன்றின.

Verse 11

धूमायमानाः प्रक्षोभजनका दैत्यरक्षसाम् / दैत्यस्त्रीणां च विभ्रष्टा अकाले भूषणस्रजः

புகைமூட்டமாய், தைத்ய-ராக்ஷசர்களில் கலக்கத்தை எழுப்பும் அபசகுனங்கள் தோன்றின. தைத்யப் பெண்களின் ஆபரண மாலைகள் காலமின்றி வழுந்தன.

Verse 12

हाहेति दूरं क्रन्दन्त्यः पर्यश्रु समरोदिषुः / दपणानां वर्मणां च ध्वजानां खड्गसंपदाम्

‘ஹா ஹா!’ என்று தூரம்வரை அலறி, கண்ணீரோடு அவர்கள் புலம்பினர். கண்ணாடிகள், கவசங்கள், கொடிகள், வாள்களின் செல்வமும் சிதையத் தொடங்கியது.

Verse 13

मणीनामंबराणां च मालिन्यमभवन्मुहुः / सौधेषु चन्द्रशालासु केलिवेश्मसु सर्वतः

மணிகளும் ஆடைகளும் மீண்டும் மீண்டும் மாசடைந்தன. மாளிகைகளிலும், சந்திரசாலைகளிலும், விளையாட்டு மாளிகைகளிலும் எங்கும் இதுவே நிலை.

Verse 14

अट्टालकेषु गोष्ठेषु विपणेषु सभासु च / चतुष्किकास्वलिङ्गेषु प्रग्रीवेषु वलेषु च

மாளிகைகளிலும், கோசாலைகளிலும், சந்தைகளிலும், சபைகளிலும்; நான்குமுனைகளிலும், லிங்கத் தலங்களிலும், முன்வாசல்களிலும், தெருக்களிலும் கூட।

Verse 15

सर्वतोभद्रवासेषु नन्द्यावर्तेषु वेश्मसु / विच्छन्दकेषु संक्षुब्धेष्ववरोधनपालिषु / स्वस्तिकेषु च सर्वेषु गर्भागारपुटेषु च

சர்வதோபத்ர இல்லங்களிலும், நந்த்யாவர்த்த வடிவ மாளிகைகளிலும்; விச்சந்தகங்களிலும், கலங்கிய தடுப்பு மதில்களிலும்; எல்லா ஸ்வஸ்திக அமைப்புகளிலும், கர்ப்பகிரகக் கோஷங்களிலும் கூட।

Verse 16

गोपुरेषु कपाटेषु वलभीनां च सीमसु / वातायनेषु कक्ष्यासु धिष्ण्येषु च खलेषु च

கோபுரங்களிலும், கதவுக் கதவாடைகளிலும், வலபி மாளிகைகளின் எல்லைகளிலும்; ஜன்னல்களிலும், அறைகளிலும், திஷ்ண்யங்களிலும், களஞ்சியங்களிலும் கூட।

Verse 17

सर्वत्र दैत्य नगरवासिभिर्जनमण्डलैः / अश्रूयन्त महाघोषाः परुषा भूतभाषिताः

தைத்ய நகர வாசிகளான மக்கள் கூட்டங்களால் எங்கும் கடுமையான, பூத மொழியென ஒலிக்கும் பேராரவங்கள் கேட்கத் தொடங்கின।

Verse 18

शिथिली सवतो जाता घोरपर्णा भयानका / करटैः कटुकालापैर्वलोकि दिवाकरः / आराविषु करोटीनां कोटयश्चापतन्भुवि

அச்சமூட்டும் கோரபர்ணா எங்கும் தளர்ந்து போனது; கரட்களின் கடுங்குரலால் திவாகரனும் கலங்கியதுபோல் தோன்றினான்; ஆரவங்களுக்கிடையில் மண்டையோடுகளின் கோடிகள் பூமியில் விழுந்தன।

Verse 19

अपतन्वेदिमध्येषु बिन्दवः शोणितांभसाम् / केशौघकाश्च निष्पेतुः सर्वतो धूमधूसराः

வேதியின் நடுப்பகுதிகளில் இரத்தமிசைந்த நீர்த்துளிகள் விழுந்தன; புகையால் சாம்பல்நிறமடைந்த கூந்தற்கூட்டங்கள் எங்கும் சிதறின।

Verse 20

भौमान्तरिक्षदिव्यानामुत्पातानामिति व्रजम् / अवलोक्य भृशं त्रस्ताः सर्वे नगरवासिनः / निवेदयामासुरमी भण्डाय प्रथितौजसे

பூமி, ஆகாயம், தெய்வலோகங்களில் எழுந்த அபசகுனங்களின் தொகுதியைக் கண்டு நகரவாசிகள் மிகுந்த அச்சமுற்று, புகழ்பெற்ற வலிமையுடைய பண்டனிடம் அதை அறிவித்தனர்।

Verse 21

स च भण्डः प्रचण्डोत्थैस्तैरुत्पातकदंबकैः / असंजातधृतिभ्रंशो मन्त्र स्थानमुपागमत्

அந்த பண்டன், கொடுமையான அபசகுனக் கூட்டங்களாலும் தன் தைரியம் சிதையாமல், மந்திரஸ்தானத்திற்குச் சென்றான்।

Verse 22

मेरोरिव वपुर्भेदं बहुरत्नविचित्रितम् / अध्यासामास दैत्येन्द्रः सिंहासनमनुत्तमम्

தைத்தியேந்திரன், மேருவைப் போல ஒளிவீசும், பல ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த ஒப்பற்ற சிங்காசனத்தில் அமர்ந்தான்।

Verse 23

स्फुरन्मुकुटलग्नानां रत्नानां किरणैर्घनैः / दीपयन्नखिलाशान्तानद्युतद्दानवेश्वरः

மகுடத்தில் பதிக்கப்பட்ட ரத்தினங்களின் அடர்ந்த கதிர்களால் அந்த தானவேச்வரன் ஒளிர்ந்து, தன் பிரகாசத்தால் எல்லாத் திசைகளையும் ஒளியூட்டினான்।

Verse 24

एकयोजनविस्तारे महत्यास्थानमण्डपे / तुङ्गसिंहासनस्थं तं सिषेवाते तदानुजै

ஒரு யோஜனை விரிந்த மாபெரும் அரங்கில், உயர்ந்த சிங்காசனத்தில் அமர்ந்த அவனை அவன் இளையோர் பணிவுடன் சேவித்தனர்.

Verse 25

विशुक्रश्च विषङ्गश्च महाबलपराक्रमौ / त्रैलोक्यकण्टकीभूतभुजदण्डभयङ्करौ

விசுக்ரனும் விஷங்கனும்—மிகுந்த பலமும் வீரமும் உடையோர்—தம் புயதண்டத்தின் அச்சத்தால் மும்முலகிற்கும் முள்ளெனத் திகழ்ந்தனர்.

Verse 26

अग्रजस्य सदैवाज्ञामविलङ्घ्य मुहुर्मुहुः / त्रैलोक्यविजये लब्धं वर्धयन्तौ महद्यशः

மூத்தவரின் ஆணையை எந்நேரமும் மீறாது, மும்முலக வெற்றியால் பெற்ற மாபெரும் புகழை அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் வளர்த்தனர்.

Verse 27

न तेन शिरसा तस्य मृदूनन्तौ पादपीठिकाम् / कृतां जरिप्रणामौ च समुपाविशता भुवि

அவர்கள் தலையால் அவனுடைய மென்மையான பாதபீடத்தைத் தொடவில்லை; முதியோர் போல் வணங்கி, அருகே தரையில் அமர்ந்தனர்.

Verse 28

अथास्थाने स्थिते तस्मिन्नमरद्वेषिणां वरे / सर्वे सामन्तदैत्येन्द्रास्तं द्रष्टुं समुपागताः

பின்னர், தேவர்களை வெறுப்போரில் சிறந்தவன் தன் இடத்தில் நிலைத்திருந்தபோது, எல்லா சாமந்த தைத்தியேந்திரரும் அவனைத் தரிசிக்க வந்து சேர்ந்தனர்.

Verse 29

तेषामे कैकसैन्यानां गणना न हि विद्यते / स्वंस्वं नाम समुच्चार्य प्रणेमुर्भण्डकेश्वरम्

அந்த கைகசைனியரின் எண்ணிக்கை கணிக்க இயலாது. அவர்கள் தம் தம் பெயரைச் சொல்லி பாண்டகேஸ்வரனை வணங்கினர்.

Verse 30

म च तानसुरान्सर्वानतिधीरकनीनकैः / संभावयन्समालोकैः कियन्तं चित्क्षणं स्थितः

அவன் மிகத் திடமான கண்களால் அந்த எல்லா அசுரர்களையும் நோக்கி, ஆராய்ந்து, சில கணங்கள் நின்றான்.

Verse 31

अवोचत विशुक्रस्तमग्रजं दानवेश्वरम् / मथ्यमानमहासिंधुसमानार्गलनिस्वनः

கலக்கப்படும் மாபெரும் கடலின் முழக்கம்போல் ஆழ்ந்த ஒலியுடன், அவன் தானவேஸ்வரனான மூத்தவன் விசுக்ரஸ்தனை நோக்கி கூறினான்.

Verse 32

देवत्वदीयदोर्द्दण्डविध्वस्तबलविक्रमाः / पापिनः पामराचारा दुरात्मानः सुराधमाः

தேவனே! உன் புயத்தண்டத்தின் அடியால் அவர்களின் வலிமையும் வீரமும் சிதைந்தது—அவர்கள் பாவிகள், கீழ்மையான நடத்தை உடையோர், தீய ஆத்துமைகள், தேவர்களில் இழிந்தோர்.

Verse 33

शरण्यमन्यतः क्वापि नाप्नुवन्तो विषादिनः / ज्वलज्ज्वालाकुले वह्नौ पतित्वा नाशमागताः

அவர்கள் துயருற்று வேறெங்கும் சரணடைய இடமின்றி, எரியும் தீச்சுடர்களால் நிறைந்த அக்கினியில் விழுந்து அழிந்தனர்.

Verse 34

तस्माद्देवात्समुत्पन्ना काचित्स्त्री बलगर्विता / स्वयमेव किलास्राक्षुस्तां देवा वासवादयः

அந்த தேவனிடமிருந்து வலிமைத் திமிருடைய ஒரு பெண் தோன்றினாள். இந்திரன் முதலிய தேவர்கள் அவளைத் தாமே கண்டனர்.

Verse 35

तैः पुनः प्रबलोत्साहैः प्रोत्साहितपराक्रमाः / बहुस्त्रीपरिवाराश्च विविधायुधमण्डिताः

மீண்டும் அந்த மிகுந்த உற்சாகமுள்ளவர்களால் அவர்களின் வீரியம் தூண்டப்பட்டது; அவர்கள் பல பெண்கள் சூழ, பலவகை ஆயுதங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தனர்.

Verse 36

अस्माञ्जेतुं किलायान्ति हा कष्टं विधिवैशसम् / अबलानां समूहस्छेद्बलिनो ऽस्मान्विजेष्यते

அவர்கள் நம்மை வெல்ல வருகிறார்கள் என்கிறார்கள்—அய்யோ, விதியின் கொடுமையான துன்பம்! பலவீனர்களின் கூட்டமே வலிமைபெற்று நம்மை வென்றால் என்ன?

Verse 37

तर्हि पल्लवभङ्गेन पाषाणस्य विदारणम् / ऊह्यमानमिदं हन्तुं परिहासाय कल्प्यते

அப்படியானால் மென்மையான தளிரை முறித்து கல்லை பிளப்பதுபோலவே இது; நம்மை அழிக்கலாம் என்ற இந்த எண்ணம் வெறும் பரிகாசத்திற்கே உரியது.

Verse 38

विडंबना न किमसौ लज्जाकरमिदं न किम् / अस्मत्सैनिकनासीरभटेभ्यो ऽपि भवेद्भयम्

இது பரிகாசமல்லவா, இது வெட்கக்கேடல்லவா? நம் படையினருக்கும் முன்னணி வீரர்களுக்கும் கூட அச்சம் உண்டாகலாம்.

Verse 39

कातरत्वं समापन्नाः शक्राद्यास्त्रिदिवौकसः / ब्रह्मादयश्च निर्विण्णविग्रहा मद्बलायुधैः

சக்கிரன் முதலிய திரிதிவ வாசி தேவர்கள் அச்சத்தால் நடுங்கினர்; பிரம்மன் முதலியோரும் என் வல-ஆயுதங்களால் தளர்ந்து மனம் சோர்ந்தனர்.

Verse 40

विष्णोश्च का कथैवास्ते वित्रस्तः स महेश्वरः / अन्येषामिह का वार्ता दिक्पालास्ते पलायिताः

விஷ்ணுவைப் பற்றி என்ன சொல்ல—மகேஸ்வரனே அஞ்சினார்; பிறர் பற்றி என்ன பேச்சு, திக்குப் பாலகர்களும் ஓடினர்.

Verse 41

अस्माकमिषुभिस्तीक्ष्णैरदृश्यैरङ्गपातिभिः / सर्वत्र विद्धवर्माणो दुर्मदा विबुधाः कृताः

எங்கள் கூர்மையான, கண்ணுக்குத் தெரியாத, அங்கம் துளைக்கும் அம்புகளால் அவர்கள் எங்கும் குத்துண்டனர்; கவசங்கள் கிழிந்தன, அகந்தை கொண்ட தேவர்கள் அடங்கினர்.

Verse 42

तादृशानामपि महापराक्रमभुजोष्मणाम् / अस्माकंविजयायाद्य स्त्री काचिदभिधावति

இத்தகைய மகாபராக்கிரமம் கொண்ட, புயபல வெப்பம் பொங்கும் வீரர்கள் இருந்தும், இன்று எங்கள் வெற்றிக்காக ஒரு பெண் ஓடிவருகிறாள்.

Verse 43

यद्यपि स्त्री तथाप्येषा नावमान्या कदाचन / अल्पो ऽपि रिपुरात्मज्ञैर्नावमान्यो जिगीषुभिः

அவள் பெண் என்றாலும், அவளை ஒருபோதும் இகழாதீர்; தன்னை அறிந்தும் வெற்றியை நாடுவோரும் சிறிய பகைவனையும் இகழமாட்டார்.

Verse 44

तस्मात्तदुत्सारणार्थं प्रेषणीयास्तु किङ्कराः / सकचग्रहमाकृष्य सानेतव्या मदोद्धता

ஆகையால் அவளை வெளியேற்றச் சேவகரை அனுப்புங்கள். அந்த மதோன்மத்த துஷ்டியை முடி பிடித்து இழுத்து இங்கே கொண்டு வாருங்கள்।

Verse 45

देव त्वदीय शुद्धान्तर्वर्तिनीनां मृगीदृशाम् / चिरेण चेटिकाभावं सा दुष्टा संश्रयिष्यति

தேவா! உமது அந்தப்புரத்தில் வாழும் மான்-கண் பெண்களிடையே அந்தத் துஷ்டி காலப்போக்கில் பணிப்பெண் நிலையையே அடையும்।

Verse 46

एकैकस्माद्भटादस्मात्सैन्येषु परिपन्थिनः / शङ्कते खलु वित्रस्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्

இந்தப் படையில் உள்ள ஒவ்வொரு வீரனிடமிருந்தும் வழிமறிக்கும் பகைவர் அஞ்சுகின்றனர்; அசைவும் அசையாததும் உடைய முத்திரிலோகமும் நடுங்கி ஐயுறுகிறது।

Verse 47

अन्यद्देवस्य चित्तं तु प्रमाणमिति दानव / निवेद्य भण्डदैत्यस्य क्रोधं तस्य व्यवीवृधत्

தானவா! ‘தேவனின் மனமே சான்று’ என்று கூறி பண்டதைத்தியனிடம் அறிவித்ததும், அவனுடைய கோபம் மேலும் பெருகியது।

Verse 48

विषङ्गस्तु महासत्त्वो विचारज्ञो विचक्षणः / इदमाह महादैत्यमग्रजन्मानमुद्धतम्

அப்போது மாபெரும் வீரமும் விவேகமும் கொண்ட விஷங்கன், அக்ரஜனாகப் பிறந்த அந்த அகந்தைமிகு மகாதைத்தியனிடம் இவ்வாறு கூறினான்।

Verse 49

देव त्वमेव जानासि सर्वं कार्यमरिन्दम / न तु ते क्वापि वक्तव्यं नीतिवर्त्मनि वर्तते

தேவா, அரிந்தமா! எல்லாக் காரியங்களையும் நீயே அறிவாய். நீதிப் பாதையில் இல்லாததை எங்கும் சொல்லுதல் வேண்டாம்.

Verse 50

सर्वं विचार्य कर्तव्यं विचारः परमा गतिः / अविचारेण चेत्कर्म समूलमवकृन्तति

எல்லாவற்றையும் ஆராய்ந்து செய்ய வேண்டும்; ஆராய்ச்சியே உயர்ந்த நிலை. ஆராயாமல் செய்த செயல் வேரோடு அழிவை உண்டாக்கும்.

Verse 51

परस्य कटके चाराः प्रेषणीयाः प्रयत्नतः / तेषां बलाबलं ज्ञेयं जयसंसिद्धिमिच्छता

பகைவரின் படைவீட்டிற்கு முயற்சியுடன் உளவாளிகளை அனுப்ப வேண்டும். வெற்றியை நாடுபவன் அவர்களின் பலவீனமும் பலமும் அறிய வேண்டும்.

Verse 52

चारचक्षुर्दृढप्रज्ञः सदाशङ्कितमानसः / अशङ्किताकारवांश्च गुप्तमन्त्रः स्वमन्त्रिषु

உளவாளிகளை கண்களாகக் கொண்டு, உறுதியான ஞானத்துடன் மனத்தில் எப்போதும் எச்சரிக்கையாய் இரு; வெளியில் அச்சமற்ற தோற்றம் கொண்டு, தன் அமைச்சர்களிடமும் ஆலோசனையை மறைத்து வை.

Verse 53

षडुपायान्प्रयुञ्जानः सर्वत्रा भ्यर्हिते पदे / विजयं लभते राजा जाल्मो मक्षु विनश्यति

எங்கும் உரிய இடத்தில் ஆறு உபாயங்களையும் பயன்படுத்தும் அரசன் வெற்றியை அடைவான்; ஆனால் தீயவன் விரைவில் அழிவான்.

Verse 54

अविमृश्यैव यः कश्चिदारम्भः स विनाशकृत् / विमृश्य तु कृतं कर्म विशेषाज्जयदायकम्

ஆலோசிக்காமல் தொடங்கும் எந்த முயற்சியும் அழிவை உண்டாக்கும்; ஆனால் ஆராய்ந்து செய்த செயல் சிறப்பாக வெற்றியை அளிக்கும்.

Verse 55

तिर्यगित्यपि नारीति क्षुद्रा चेत्यपि राजभिः / नावज्ञा वैरिणां कार्या शक्तेः सर्वत्र सम्भवः

‘இது விலங்கு’, ‘இது பெண்’, ‘இது சிறியது’ என்று கூறி அரசர்கள் பகைவரை இகழக்கூடாது; ஆற்றல் எங்கும் தோன்றக்கூடும்.

Verse 56

स्तंभोत्पन्नेन केनापि नरतिर्यग्वपुर्भृता / भूतेन सर्वभूतानां हिरण्यकशिपुर्हतः

தூணிலிருந்து தோன்றிய, மனிதமும் விலங்கும் கலந்த வடிவம் கொண்ட ஒரு தெய்வீக இருப்பு, எல்லா உயிர்களுக்கும் பகையான ஹிரண்யகசிபுவை வதைத்தது.

Verse 57

पुरा हि चण्डिका नाम नारी मयाविजृंभिणी / निशुम्भशुंभौ महिषं व्यापादितवती रणे

முன்னொரு காலத்தில் மாயாசக்தியால் விரிந்த சண்டிகை என்னும் தேவியார் போரில் நிசும்ப-சும்பர்களையும் மகிஷாசுரனையும் வதைத்தார்.

Verse 58

तत्प्रसंगेन बहवस्तया दैत्या विनाशिताः / अतो वदामिनावज्ञा स्त्रीमात्रे क्रियतां क्वचित्

அந்த நிகழ்வினால் அவளால் பல தைத்தியர்கள் அழிக்கப்பட்டனர்; ஆகவே நான் கூறுகிறேன்—எங்கும் ‘பெண்’ என்ற காரணத்தால் இகழ்ச்சி செய்யாதீர்.

Verse 59

शक्तिरेव हि सर्वत्र कारणं विजयश्रियः / शक्तेराधारतां प्रप्तैः स्त्रीपुंलिङ्गैर्न नो भयम्

வெற்றித் திருமகளின் காரணம் எங்கும் சக்தியே. சக்தியின் ஆதாரத்தை அடைந்த ஸ்த்ரீ-புருஷர்க்கு எமக்கு அச்சமில்லை.

Verse 60

शक्तिस्तु सर्वतो भाति संसारस्य स्वभावतः / तर्हि तस्या दुराशायाः प्रवृत्तिर्ज्ञायतां त्वया

உலக இயல்பினால் சக்தி எங்கும் ஒளிர்கிறது. ஆகவே அந்தத் துராசையுடையவளின் செயற்பாடு நீ அறிந்துகொள்.

Verse 61

केयं कस्मात्समुत्पन्ना किमाचारा किमाश्रया / किंबला किंसहाया वा देव तत्प्रविचार्यताम्

இவள் யார், எதிலிருந்து தோன்றினாள், அவளின் ஒழுக்கம் என்ன, அவளின் ஆதாரம் என்ன? அவளின் வலிமை, துணை யார்—தேவா, ஆராய்க.

Verse 62

इत्युक्तः स विषङ्गेण को विचारो महौजसाम् / अस्मद्बले महासत्त्वा अक्षौहिण्यधिपाः शतम्

விஷங்கன் இவ்வாறு சொன்னபோது அவன் கூறினான்—மிகுந்த தேஜஸுடையோர்க்கு என்ன கவலை? எங்கள் படையில் நூறு அக்ஷௌஹிணிகளின் அதிபதிகளான மகாவீரர் உள்ளனர்.

Verse 63

पातुं क्षमास्ते जलधीनलं दग्धुं त्रिविष्टपम् / अरे पापसमाचार किंवृथा शङ्कसे स्त्रियः

அவர்கள் கடல்களைப் பருகவும், அக்னியால் திரிவிஷ்டபத்தைச் சுட்டெரிக்கவும் வல்லவர். ஏ பாபச்சாரி, பெண்களைப் பற்றி நீ ஏன் வீணாக அஞ்சுகிறாய்?

Verse 64

तत्सर्वं हि मया पूर्वं चारद्वारावलोकितम् / अग्रे समुदिता काचिल्ललितानामधारिणी

அதையெல்லாம் நான் முன்பே நான்கு வாயில்களிலும் நோக்கினேன்; பின்னர் முன்னிலையில் லலிதைகளுக்குத் தாங்குதலாகிய ஒருத்தி தோன்றினாள்.

Verse 65

यथार्थनामवत्येषा पुष्पवत्पेशलाकृतिः / न स्त्त्वं न च वीर्यं वा न संग्रामेषु वा गतिः

இவளின் பெயர் பொருளோடு பொருந்தியது; மலர்போல் மென்மையான வடிவம்; ஆனால் சத்துவமும் இல்லை, வீரியமும் இல்லை, போர்களில் செல்லும் வல்லமையும் இல்லை.

Verse 66

सा चाविचारनिवहा किन्तु मायापरायणा / तत्सत्त्वेनाविद्यमानं स्त्रीकदम्बकमात्मनः

அவள் சிந்தனை அற்ற பெருக்குபோல் இருந்தாலும் மாயையில் பற்றுடையவள்; தன் சத்துவமின்றி பெண்கள் கூட்டத்தைத் தானே உருவாக்கினாள்.

Verse 67

उत्पादितवती किं ते न चैवं तु विचेष्टते / अथ वा भव दुक्तेन न्यायेनास्तु महद्बलम्

நீ உருவாக்கினாய்; ஆனால் அது அப்படியே நடக்கவில்லை; அல்லது நீ சொன்ன நியாயப்படி இதற்கு மகா பலம் உண்டு என ஏற்றுக் கொள்வோம்.

Verse 68

त्रैलोक्योल्लङ्घिमहिमा भण्डः केन विजीयते

மூன்று உலகங்களையும் மீறிச் செல்லும் மகிமையுடைய அந்த பண்டனை யார் வெல்ல முடியும்?

Verse 69

इदानीमपि मद्बाहुबलसंमर्दमूर्च्छिताः / श्वसितुं चापि पटवो न कदाचन नाकिनः

இன்றும் என் புஜபலத்தின் மோதலால் மயங்கிய தேவர்கள் எப்போதும் சுவாசிக்கவும் வல்லவரல்லர்।

Verse 70

केचित्पातालगर्भेषु केचिदम्बुधिवारिषु / केचिद्दिगन्तकोणेषु केचित्कुञ्जेषुभूभृताम्

சிலர் பாதாளத்தின் கருவில், சிலர் கடல்நீரில், சிலர் திசைகளின் எல்லைக் கோணங்களில், சிலர் மலைகளின் குஞ்சுகளில் மறைந்தனர்।

Verse 71

विलीना भृशवित्रस्तास्त्यक्तदारसुतश्रियः / भ्रष्टाधिकाराः पशवश्छन्नवेषाश्चरन्ति ते

அவர்கள் மிகுந்த அச்சத்தால் மறைந்து போனார்கள்; மனைவி, மகன், செல்வம் அனைத்தையும் விட்டுத் துறந்து, அதிகாரம் இழந்து, மிருகம்போல் மறைவேடத்தில் அலைகின்றனர்।

Verse 72

एतादृशं न जानाति मम बाहुपराक्रमम् / अबला न चिरोत्पन्ना तेनैषा दर्पमश्नुते

இவள் என் புஜப் பராக்கிரமத்தை இவ்வாறு அறியாள்; இவள் பலமற்றவள், புதிதாய் தோன்றியவள்; அதனால் அகந்தையை அடைகிறாள்।

Verse 73

न जानन्ति स्त्रियो मूढा वृथा कल्पितसाहसाः / विनाशमनुधावन्ति कार्याकार्यविमोहिताः

மூடப் பெண்கள் வீணாகத் துணிவை கற்பனை செய்கின்றனர்; செய்யவேண்டியது-செய்யக்கூடாதது என மயங்கி, அழிவைத் தொடர்ந்து ஓடுகின்றனர்।

Verse 74

अथ वा तां पुरस्कृत्य यद्यागच्छन्ति नाकिनः / यथा महोरगाः सिद्धाः साध्या वा युद्धदुर्मदाः

அல்லது அவளை முன்னிறுத்தி தேவர்கள் வருவாராயின், போர்மதம் கொண்ட மகாநாகர்கள், சித்தர்கள், சாத்யர்கள் வருவது போல.

Verse 75

ब्रह्मा वा पद्मनाभो वा रुद्रो वापि सुराधिपः / अन्ये वा हरितां नाथास्तान्संपेष्टुमहं पटुः

பிரம்மாவாயினும், பத்மநாபன் (விஷ்ணு) ஆயினும், ருத்ரனாயினும், தேவர்களின் அதிபதியாயினும்; அல்லது பிற திக்பாலர்களாயினும்—அவர்களை நசுக்க நான் வல்லவன்.

Verse 76

अथ वा मम सेनासु सेनान्यो रणदुर्मदाः / पक्वकर्करिकापेषमवपेक्ष्यति वैरिणः

அல்லது என் படைகளில் உள்ள போர்மதம் கொண்ட சேனாதிபதிகள், பகைவர்களை பழுத்த கற்கரியின் பொடிபோல் அற்பமாகக் கருதுவார்கள்.

Verse 77

कुटिलाक्षः कुरण्डश्च करङ्कः कालवाशितः / वज्रदन्तो वज्रमुखो वज्रलोमा बलाहकः

குடிலாக்ஷன், குரண்டன், கரங்கன், காலவாசிதன்; வஜ்ரதந்தன், வஜ்ரமுகன், வஜ்ரலோமன், பலாஹகன்.

Verse 78

सूचीमुखः फलमुखो विकटो विकटाननः / करालाक्षः कर्कटको मदनो दीर्घजिह्वकः

சூசீமுகன், பலமுகன், விகடன், விகடானனன்; கராலாக்ஷன், கற்கடகன், மதனன், தீர்க்கஜிஹ்வகன்.

Verse 79

हुंबको हलमुल्लुञ्चः कर्कशः कल्किवाहनः / पुल्कसः पुण्ड३केतुश्च चण्डबाहुश्च कुक्कुरः

ஹும்பகன், ஹலமுல்லுஞ்சன், கர்கசன், கல்கிவாஹனன்; புல்கசன், புண்டகேது, சண்டபாஹு, குக்குரன்—இவை திருநாமங்கள்.

Verse 80

जंबुकाक्षो जृंभणश्च तीक्ष्मशृङ्गस्त्रिकण्टक / चतुर्गुप्तश्चतुर्बाहुश्चकाराक्षश्चतुःशिराः

ஜம்புகாக்ஷன், ஜ்ரிம்பணன், தீக்ஷ்ணச்ருங்கன், த்ரிகண்டகன்; சதுர்குப்தன், சதுர்பாஹு, சகாராக்ஷன், சதுஃசிரன்—இவை பெயர்கள்.

Verse 81

वज्रघोषश्चोर्ध्वकेशो महामायामहाहनुः / मखशत्रुर्मखास्कन्दी सिंहघोषः शिरालकः

வஜ்ரகோஷன், ஊர்த்வகேசன், மஹாமாயா, மஹாஹனு; மகசத்ரு, மகாஸ்கந்தி, சிம்ஹகோஷன், சிராலகன்—இவை பெயர்கள்.

Verse 82

अन्धकः सिंधुनेत्रश्च कूपकः कूपलोचनः / गुहाक्षो गण्डगल्लश्च चण्डधर्मो यमान्तकः

அந்தகன், சிந்துநேத்ரன், கூபகன், கூபலோசனன்; குஹாக்ஷன், கண்டகல்லன், சண்டதர்மன், யமாந்தகன்—இவை பெயர்கள்.

Verse 83

लडुनः पट्टसेनश्च पुरजित्पूर्वमारकः / स्वर्गशत्रुः स्वर्गबलो दुर्गाख्यः स्वर्गकण्टकः

லடுனன், பட்டசேனன், புரஜித், பூர்வமாரகன்; ஸ்வர்கசத்ரு, ஸ்வர்கபலன், துர்காக்யன், ஸ்வர்ககண்டகன்—இவை பெயர்கள்.

Verse 84

अतिमायो बृहन्माय उपमाय उलूकजित् / पुरुषेणो विषेणश्च कुन्तिषेणः परूषकः

அதிமாய, ப்ருஹன்மாய, உபமாய, உலூகஜித்; புருஷேண, விஷேண, குந்திஷேண, பரூஷக—இவை பெயர்கள்.

Verse 85

मलकश्च कशूरश्च मङ्गलो द्रघणस्तथा / कोल्लाटः कुजिलाश्वश्च दासेरो बभ्रुवाहनः

மலக, கஷூர, மங்கள, த்ரகண; கொல்லாட, குஜிலாஷ்வ, தாஸேர, பப்ருவாஹன—இவை பெயர்கள்.

Verse 86

दृष्टहासो दृष्टकेतुः परिक्षेप्तापकञ्चुकः / महामहो महादंष्ट्रो दुर्गतिः स्वर्गमेजयः

த்ருஷ்டஹாஸ, த்ருஷ்டகேது, பரிக்ஷேப்தாபகஞ்சுக; மஹாமஹ, மஹாதம்ஷ்ட்ர, துர்கதி, ஸ்வர்கமேஜய—இவை பெயர்கள்.

Verse 87

षट्केतुः षड्वसुश्चैव षड्दन्त षट्प्रियस्तथा / दुःशठो दुर्विनीतश्च छिन्नकर्णश्च मूषकः

ஷட்கேது, ஷட்வஸு, ஷட்டந்த, ஷட்ப்ரிய; துஃஷட, துர்வினீத, சின்னகர்ண, மூஷக—இவை பெயர்கள்.

Verse 88

अदृहासी महाशी च महाशीर्षो मदोत्कटः / कुम्भोत्कचः कुम्भनासः कुम्भग्रीवो घटोदरः

அத்ருஹாஸீ, மஹாஷீ, மஹாஷீர்ஷ, மதோத்கட; கும்போத்கச, கும்பநாஸ, கும்பக்ரீவ, கடோதர—இவை பெயர்கள்.

Verse 89

अश्वमेढ्रो महाण्डश्च कुम्भाण्डः पूतिनासिकः / पूतिदन्तः पूतिचक्षुः पूत्यास्यः पूतिमेहनः

அஷ்வமேட்ரன், மஹாண்டன், கும்பாண்டன்—இவர்கள் பூர்த்திநாசிகர்; இவர்களின் பற்கள், கண்கள், வாய், மூத்திரேந்திரியமும் துர்நாற்றமுடையவை.

Verse 90

इत्येवमादयः शूरा हिरण्यकशिपोः समाः / हिरण्याक्ष समाश्चैव मम पुत्रा महाबलाः

இவ்வாறு முதலான வீரர்கள் ஹிரண்யகசிபுவுக்கு ஒப்பானவர்கள்; ஹிரண்யாக்ஷனுக்கு நிகரானவர்களும்; இவர்கள் என் மஹாபலமுடைய புதல்வர்கள்.

Verse 91

एकैकस्य सुतास्तेषु जाताः शुराः परःशतम् / सेनान्यो मे मदोदुवृत्ता मम पुत्रैरनुद्रुताः

அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட வீரப் புதல்வர்கள் பிறந்தனர்; என் சேனாதிபதிகள் மதமிகுந்து, என் புதல்வர்களால் தூண்டப்பட்டு பாய்கின்றனர்.

Verse 92

नाशयिष्यन्ति समरे प्रोद्धतानमराधमान् / ये केचित्कुपिता युद्धे सहस्राक्षौहिणी वराः / भस्मशेषा भवेयुस्तै हा हन्त किमुताबला

அவர்கள் போரில் அகந்தையுடன் தேவர்களில் கீழ்மையானவர்களை அழிப்பார்கள்; போரில் சினமுற்று ஆயிரம் அக்ஷௌஹிணி சிறந்த சேனைகள் வந்தாலும், அவர்களால் சாம்பலாகி விடும்—அய்யோ! அப்படியிருக்க பலமற்றவர்களைப் பற்றி என்ன சொல்ல.

Verse 93

मायाविलासाः सर्वे ऽपि तस्याः समरसीमनि / महामायाविनोदाश्च कुप्युस्ते भस्मसाद्बलम्

போர்க்கள எல்லையில் அவளுடைய எல்லா மாயாவிலாசங்களும், மஹாமாயையின் விளையாட்டுகளும் வெளிப்படும்; அவர்கள் சினந்து சேனைபலத்தைச் சாம்பலாக்குவார்கள்.

Verse 94

तद्वृथा शङ्कया खिन्नं मा ते भवतु मानसम् / इत्यक्त्वा भण्डदैत्येन्द्रः समुत्थाय नृपासनात्

வீணான ஐயத்தால் உன் மனம் தளர வேண்டாம். என்று கூறி, பண்ட தைத்யேந்திரன் அரசாசனத்திலிருந்து எழுந்தான்.

Verse 95

उवाच निजसेनान्यं कुटिलाक्षं महाबलम् / उत्तिष्ठ रे बलं सर्वं संनाहय समन्ततः

அவன் தன் மிகுந்த வலிமையுடைய ‘குடிலாக்ஷ’ எனும் சேனாதிபதியிடம்—“எழு! எல்லாப் படையையும் நாலாபுறமும் ஆயத்தப்படுத்து” என்றான்.

Verse 96

शून्यकस्य समन्ताच्च द्वारेषु बलमर्पय / दुर्गाणि संगृहाण त्वं कुरुक्षेपणिकाशतम्

சூன்யகத்தின் சுற்றிலும் வாயில்களிலும் படையை நிறுத்து. கோட்டைகளைப் பிடித்து, நூறு எறிபொறிகளை (ப்ரக்ஷேபணிகை) தயார் செய்.

Verse 97

दुष्टाभिचाराः कर्तव्या मेत्रिभिश्च पुरोहितैः / सज्जीकुरु त्वं शस्त्राणि युद्धमेतदुपस्थितम्

அமைச்சர்களாலும் புரோகிதர்களாலும் தீய அபிசாரச் செயல்கள் செய்யப்படட்டும். நீ ஆயுதங்களைத் தயார் செய்; போர் வந்து நிற்கிறது.

Verse 98

सेनापतिषु यं केचिदग्रे प्रस्थापयाधुना / अनेकबलसंघातसहितं घोरदर्शनम्

சேனாதிபதிகளில் யாரை வேண்டுமோ, அவனை இப்போதே முன்னணிக்கு அனுப்பு—பல படைக்கூட்டங்களுடன் கூடிய, பயங்கரத் தோற்றமுடையவனை.

Verse 99

तेन संग्रामसमये सन्निपत्य विनिर्जितम् / केशेष्वाकृष्य तां मूढां देवसत्त्वे न दर्पिताम्

அவன் போர்க்கள நேரத்தில் நேருக்கு நேர் மோதிப் போரிட்டு அவளை முற்றிலும் வென்றான்; தேவர்களின் சத்துவத்தின்முன் அகந்தை கொள்ளாத அந்த மூடையை முடியைப் பிடித்து இழுத்தான்.

Verse 100

इत्याभाष्य चमूनाथं सहस्रत्रितयाधिपम् / कुटिलाक्षं महासत्त्वं स्वयं चान्तः पुरं ययौ

இவ்வாறு கூறி, மூன்று ஆயிரங்களின் அதிபதியான சேனாநாதன், வளைந்த பார்வையுடைய மகாசத்துவனைச் सम्बோதித்து, தானே அந்தப்புரத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 101

अथापतन्त्याः श्रीदेव्या यात्रानिः साणनिःस्वनाः / अश्रूयन्त च दैत्येन्द्रैरतिकर्णज्वरावहाः

பின்னர் ஸ்ரீதேவி புறப்பட்டபோது, யாத்திரைச் சங்கநாதமும் போர்வாத்தியங்களின் எதிரொலியும் கேட்கப்பட்டது; அது தைத்யேந்திரர்களின் காதில் காய்ச்சல் எழுப்புமளவு கடுமையானது.