Adhyaya 27
Anushanga PadaAdhyaya 2745 Verses

Adhyaya 27

The City Equal to Amarāvatī: Creation of Households, Women, and Civic Splendor (Arjunopākhyāna Context)

இந்த அதிகாரம் பிரமாண்ட மகாபுராணத்தில் வாயுவின் உரையெனவும், மத்தியபாகம்–உபோத்காதபாதத்தில் அர்ஜுனோபாக்யானத் தொடரில் அமைந்ததெனவும் குறிக்கும் கொலோபன் போன்ற குறிப்புடன் தொடங்குகிறது. வசிஷ்டர் இந்திரனின் அமராவதிக்கு ஒப்பான ஒளிவீசும் நகரத்தை வர்ணிக்கிறார். ‘முனிவர-தேனு’ வீடுகளுக்கேற்ற ஆண்–பெண் மக்களை உருவாக்கி நகரத்தை முழுமையான சமூக உடலாக மாற்றுகிறது. பின்னர் பெண்களின் அணிகலன், நறுமணம், ஆடை, இளமை, அழகு, கலைகள்—குறிப்பாக வீணை வாசிப்பு திறன் மற்றும் இனிய பாடல் கந்தர்வப் பாடலைப் போல்—விளக்கப்படுகின்றன. அரசவீதிகள், சந்தைகள், மாளிகைகள், படிக்கட்டுகள், கோயில்கள், சதுக்கங்கள், ரத்தின ஒளி மிளிரும் எண்ணற்ற அரண்மனைகள் மற்றும் அரசர், சாமந்தர், வீரர், தேரோட்டி, சூதர் முதலியோரின் இல்லங்களும் விரிவாக கூறப்படுகின்றன. இவ்வாறு ஒழுங்கும் செழிப்பும் நிறைந்த நகரம் வம்சக் கதையின் தொடர்ச்சிக்கு ஆதாரமான ‘பண்பாட்டு உலகவரைபடம்’ போல காட்டப்படுகிறது।

Shlokas

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादेर्ऽजुनोपाख्याने षड्विंशतितमो ऽध्यायः // २६// वसिष्ठ उवाच तस्मिन्पुरे सन्तुलितामरेद्रपुरीप्रभावे मुनिवर्यधेनुः / विनिर्ममे तेषु गृहेषु पश्चात्तद्योग्यनारीनरवृन्दजातम्

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணம், வாயு உரைத்த மத்தியபாகத்தின் மூன்றாம் உபோத்தாதபாதத்தில் அர்ஜுனோபாக்யானத்தின் இருபத்தாறாம் அதிகாரம். வசிஷ்டர் கூறினார்—இந்திரபுரியின் பிரபாவுக்கு ஒப்பான அந்த நகரத்தில், முனிவரின் தெய்வீகப் பசு பின்னர் அந்த இல்லங்களில் அவர்களுக்கு ஏற்ற பெண்கள்-ஆண்கள் கூட்டத்தை உருவாக்கினாள்।

Verse 2

विचित्रवेषाभरणप्रसूनगन्धांशुकालङ्कृतविग्रहाभिः / सहावभावाभिरुदारचेष्टाश्रीकान्तिसौन्दर्यगुणान्विताभिः

அவர்கள் விசித்திரமான ஆடை-அணிகலன்கள், மலர்மணம், அழகிய ஆடைகள் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உடலையுடையவர்கள்; இயல்பான இனிமை, உயர்ந்த நடத்தை, செல்வம், ஒளி, அழகு, நற்குணங்கள் ஆகியவற்றால் நிறைந்தவர்கள்.

Verse 3

मन्दस्फुरद्दन्तमरीचिजाल विद्योतिताननसरोजजितेन्दुभाभिः / प्रत्यग्रयौवनभरासवल्गुगीर्भिः स प्रेममन्थरकटाक्षनिरीक्षणाभिः

அவர்களின் மெல்லிய புன்னகையில் ஒளிரும் பற்களின் கதிர்வலை முகத் தாமரையைத் திகழச் செய்து, நிலாவின் ஒளியையும் வெல்லும்; புதுயௌவனத்தின் நிறைவுடன் இனிய மொழி பேசுபவர்கள், காதலால் மந்தமான கடைக்கண்களால் நோக்குபவர்கள்.

Verse 4

प्रीतिप्रसन्नहृदयाभिरतिप्रभाभिः शृङ्गारकल्पतरुपुष्पविभूषिताभिः / देवाङ्गनातुलितसौभगसौकुमार्यरूपाभिलाषमधुराकृतिरञ्जिताभिः

ப்ரீதியால் மகிழ்ந்த உள்ளத்துடன், மிகுந்த ஒளியுடன், சிருங்காரக் கல்பதருவின் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு; தேவாங்கனைகளுக்கு ஒப்பான பாக்கியமும் மென்மையும் கொண்ட இனிய வடிவால் மனம் கவர்ந்தவர்கள் அவர்கள்.

Verse 5

उत्तप्तहेमकलशोपमचारुपीनवक्षोरुहद्वयभरानतमध्यमाभिः / श्रोणीभराक्रमणखेदपरिश्रितास्मृगारक्तपावकरसारुणिताङ्घ्रिभूभिः

காய்ந்த பொற்கலசம் போன்ற அழகிய, நிறைந்த மார்பகங்களின் பாரத்தால் இடை வளைந்தவர்கள்; இடுப்புப் பாரத்தால் நடப்பதில் உண்டான களைப்பால், தீயின் செந்நிறச் சாறுபோல் பாதத்தளங்கள் அருணமாயிருந்தவர்கள்.

Verse 6

केयूरहारमणिकङ्कणहेम कण्ठसूत्रामलश्रवणमण्डलमण्डिताभिः / स्रग्दामचुम्बितसकुन्तलकेशपाशकाञ्चीकलापपरिशिञ्जितनूपुराभिः

கேயூரம், மாலை, மணிக்கங்கணம், பொன் கந்தசூத்திரம், தூய காதணிகள் ஆகியவற்றால் அவர்கள் அலங்கரிக்கப்பட்டனர்; மலர்மாலைகள் முத்தமிடும் கூந்தல், இடைக்கச்சின் ஒலி, நுப்புரத்தின் இனிய சலசலப்பால் மேலும் பொலிந்தனர்.

Verse 7

आमृष्टरोषपरिसांत्वननर्महासकेलीप्रियालपनभर्त्सनरोषणेषु / भावेषु पार्थिवनिजप्रियधैर्यबन्धसर्वापहारचतुरेषु कृतान्तराभिः

கோபத்தைத் தொட்டு சமாதானப்படுத்துதல், மென்மையான நகைச்சுவை, விளையாட்டு, இனிய பேச்சு, கண்டிப்பு, சினம்—இவ்வுணர்வுகளில்; மேலும் அரசனின் பிரியனின் தைரியக் கட்டை உடைத்து அனைத்தையும் கொள்ளையிடுவதில் அவர்கள் மிகச் சாமர்த்தியமுடையவர்கள்.

Verse 8

तन्त्रीस्वनोपमितमञ्जुलसौम्यगेयगन्धर्वतारमधुरारवभाषिणीभिः / वीणाप्रवीणतरपाणितलाङ्गुलीभिर्गंभीरचक्रचटुवादरतोत्सुकाभिः

தந்தி ஒலிபோல் இனிமையான மென்மையான பாடல்களைப் பாடி, கந்தர்வத் தாரை போன்ற மதுரக் குரலில் பேசும்; வீணையில் மிகுந்த தேர்ச்சியுடன், கைத் தளமும் விரல்களும் கொண்டு ஆழ்ந்த தாளச் சுழற்சியை நுட்பமாக வாசிப்பதில் ஈடுபட்டு ஆர்வமுற்றவர்கள் அவர்கள்.

Verse 9

स्त्रीभिर्मदालस तराभिरतिप्रगल्भभावाभिराकुलितकामुकमानसाभिः / कामप्रयोगनिपुणाभिरहीनसंपदौदार्यरूपगुणशीलसमन्विताभिः

அவன் மதாலசமும் மிகப் பிரகல்பமான இயல்பும் கொண்ட பெண்களால் சூழப்பட்டிருந்தான்; அவர்களால் காமுக மனம் கலங்கியது. அவர்கள் காமவிளையாட்டில் நிபுணர்; செல்வம், உதாரத்தன்மை, அழகு, குணம், சீலம் ஆகியவற்றால் நிறைந்தவர்.

Verse 10

संख्यातिगाभिरनिशं गृहकृत्यकर्मव्यग्रात्मकाभिरपि तत्परिचारिकाभिः / पुंभिश्च तद्गुणगणोचितरूपशोभैरुद्भासितैर्गृहचरैः परितः परीतम्

அவன் எண்ணற்ற பணிப்பெண்களால் சூழப்பட்டிருந்தான்; அவர்கள் இடையறாது இல்லப்பணிகளில் ஈடுபட்டிருந்தாலும் அவனுக்குச் சேவை செய்யத் தயாராக இருந்தனர். மேலும் அவன் குணங்களுக்கு ஏற்ற அழகால் ஒளிரும் இல்லச் சேவகர் ஆண்களும் அவனைச் சுற்றி இருந்தனர்.

Verse 11

सराजमार्गापणसौधसद्मसोपानदेवालयचत्वरेषु / पौरैरशेषार्थगुणैः समन्तादध्यास्यमानं परिपूर्णकामैः

அரசுப் பாதைகள், சந்தைகள், மாளிகைகள், வீடுகள், படிக்கட்டுகள், கோயில்கள், சதுக்கங்கள் ஆகிய அனைத்திலும் அந்த நகரம், ஆசைகள் நிறைவேறிய குடிமக்களால், எல்லா செல்வங்களும் நற்குணங்களும் உடையவர்களால், நாலாபுறமும் நிரம்பி இருந்தது.

Verse 12

अनेक रत्नोज्ज्वलितैर्विचित्रैः प्रासादसंघैरतुलैरसंख्यैः / रथाश्वमातङ्गखरोष्ट्रगोजायोग्यैरनेकैरपि मन्दिरैश्च

அந்த நகரம் பல ரத்தினங்களால் ஒளிரும், வியத்தகு, ஒப்பற்ற, எண்ணற்ற மாளிகைக் கூட்டங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; மேலும் தேர்கள், குதிரைகள், யானைகள், கழுதைகள், ஒட்டகங்கள், மாடுகள், ஆடுகள் ஆகியவற்றுக்கேற்ற பல மண்டபங்களாலும் (தங்குமிடங்களாலும்) சீரமைக்கப்பட்டது.

Verse 13

नरेद्रसामन्तनिषादिसादिपदातिसेनपतिनायकानाम् / विप्रादिकानां रथिसारथीनां गृहैस्तथा मागधबन्दिनां च

அந்த நகரம் அரசர்கள், சாமந்தர்கள், நிஷாதர் முதலியோர், காலாட் படையினர், சேனாபதிகள், தலைவர்கள் ஆகியோரின் இல்லங்களாலும்; மேலும் பிராமணர் முதலியோர், ரத வீரர், சாரதிகள், மற்றும் மாகதர், பந்திகள் ஆகியோரின் இல்லங்களாலும் நிறைந்திருந்தது.

Verse 14

विविक्तरथ्यापणचित्रचत्वरैरनेकवस्तुक्रयविक्रयैश्च / महाधनोपस्करसाधुनिर्मितैर्गृहैश्च शुभ्रैर्गणिकाजनानाम्

அங்கே அமைதியான தெருக்கள், கடைகள், ஓவியமயமான சந்திப்புகள் இருந்தன; பலவகைப் பொருட்களின் வாங்கல்-விற்பனை நடந்தது; மேலும் கணிகையரின் வெண்மையான, பெருஞ்செல்வமும் சிறந்த உபகரணங்களும் கொண்டு அழகாக அமைந்த இல்லங்கள் இருந்தன.

Verse 15

महार्हरत्नोज्ज्वलतुङ्गगोपुरैः सह श्वगृध्रव्रजनर्तनालयैः / चित्रैर्ध्वचैश्चापि पताकिकाभिः शुभ्रैः पटैर्मण्डपिकाभिरुन्नतैः

அங்கே அரிய ரத்தினங்கள் ஒளிரும் உயர்ந்த கோபுரங்கள் இருந்தன; மேலும் நாய்களும் கழுகுகளும் கூட்டமாகச் சுழலும் நடனமண்டபங்களும் இருந்தன; வண்ணக் கொடிகள், பதாகைகள், வெண்மையான துணிகள், உயர்ந்த மண்டபங்கள் அனைத்தும் அதை அலங்கரித்தன.

Verse 16

कह्लारकञ्जकुमुदोत्पलरेणुवासितैश्चकाह्वहंसकुररीबकसारसानाम् / नानारवाढ्यरमणीयतटाकवापीसरोवरैश्चापि जलोपपन्नैः

கஹ்லார, கஞ்ச, குமுத, உத்பல மலர்களின் மகரந்த மணம் பரவ, சக்கரவாக-அன்னங்கள், குரரீ, கொக்கு, சாரஸ் ஆகியவை நிறைந்த; பலவிதக் குரலொலியால் செழித்த, நீரால் நிரம்பிய அழகிய குளங்கள், கிணறுகள், ஏரிகள் அங்கே இருந்தன.

Verse 17

चूतप्रियालपनसाम्रमधूकजंबूप्लक्षैर्नवैश्च तरुभिश्च कृतालवालैः / पर्यन्तरोपितमनोरमनागकेतकीपुन्नागचंपकवनैश्च पतत्रिजुष्टैः

புதிய மாமரம், பிரியாலம், பலா, ஆம்ரம், மதூக, நாவல், பிளக்ஷம் முதலிய மரங்கள்—அவற்றின் அடியில் நீர்த் தாழ்வுகள் அமைக்கப்பட்டு—அந்த இடத்தைச் சூழ்ந்திருந்தன; எல்லைகளில் நாக, கேதகி, புன்னாக, சம்பக வனங்கள் அழகுற இருந்து, பறவைகள் அவற்றில் தங்கின.

Verse 18

मन्दारकुन्दकरवीरमनोज्ञयूथिकाजात्यादिकैर्विविधपुष्पफलैश्च वृक्षैः / संलक्ष्यमाणपरितोपवनालिभिश्च संशोभितं जगति विस्मयनीयरूपैः

மந்தார, குந்த, கரவீர, இனிய யூதிகா, ஜாதி முதலியனவும் பலவகைப் பூ-கனி தரும் மரங்களும்; மேலும் சுற்றிலும் தென்படும் உபவனங்களின் வரிசைகளும்—வியப்பூட்டும் அழகுடன்—அந்த இடத்தை உலகில் ஒளிரச் செய்தன.

Verse 19

सर्वर्त्तुकप्रवरसौरभवायुमन्दमन्दप्रचारिभर्त्सितधर्मकालम् / इत्थ सुरासुरमनोरमभोगसंपद्विस्पष्टमानविभवं नगरं नरेद्र

அந்நகரில் எல்லாப் பருவங்களின் சிறந்த நறுமணக் காற்று மெதுவாக மெதுவாக வீசியது; அங்கே தர்மகாலமே கூட இகழப்பட்டதுபோல் தோன்றியது. நரேந்திரா, தேவரும் அசுரரும் விரும்பும் போகச் செல்வத்தால் அதன் வைபவம் தெளிவாக விளங்கியது.

Verse 20

सौभाग्यभोगममितं मुनिहोमधेनुः सद्यो विधाय विनिवेदयदाशु तस्मै / ज्ञात्वा ततो मुनिवरो द्विजहोमधेन्वा संपादितं नरपते रुचिरातिथेयम्

முனியின் ஹோமதேனு அளவற்ற நல்வாழ்வும் போகமும் உடனே ஏற்படுத்தி விரைவாக அவருக்கு அர்ப்பணித்தது. அப்போது முனிவர், த்விஜர்களின் ஹோமதேனுவால் அரசனுக்கான இனிய விருந்தோம்பல் நிறைவேறியது என அறிந்தார்.

Verse 21

आहूय कञ्चन तदन्तिक मात्मशिष्यं प्रास्थापयत्सगुणशालिनमाशु राजन् / गत्वा विशामधिपतेस्तरसा समीपं संप्रश्रयं मुनिसुतस्तमिदं बभाषे

அரசே, அருகிலிருந்த ஒரு நற்குணம் நிறைந்த சீடனை அழைத்து உடனே அனுப்பினார். முனிவரின் மகன் நகராதிபதியிடம் விரைந்து சென்று வணங்கி பணிவுடன் இவ்வாறு கூறினான்.

Verse 22

आतिथ्यमस्मदुपपादितमाशु राज्ञा संभावनीयमिति नः कुलदेशिकाज्ञा / राजा ततो मुनिवरेण कृताभ्यनुज्ञः संप्राविशत्पुरवरं स्वकृते कृतं तत्

அரசன் விரைவாக நமக்காக ஏற்படுத்திய விருந்தோம்பல் மதிக்கத்தக்கது—இது எங்கள் குலதேசிகரின் ஆணை. பின்னர் முனிவரின் அனுமதி பெற்ற அரசன், தன்னுக்காகவே அமைக்கப்பட்ட அந்தச் சிறந்த நகரில் நுழைந்தான்.

Verse 23

सर्वोपभोग्यनिलयं मुनिहोमधेनुसामर्थ्यसूचकमशोषबलैः समेतः / अन्तः प्रविश्य नगरर्द्धिमशेषलोकसंमोहिनीम् भिसमीक्ष्य स राजवर्यः

அந்நகரம் எல்லாப் போகங்களின் இருப்பிடமாகவும், முனியின் ஹோமதேனுவின் ஆற்றலை வெளிப்படுத்துவதாகவும் இருந்தது; அதில் அழியாத வலச் செல்வமும் இணைந்திருந்தது. அந்தச் சிறந்த அரசன் உள்ளே நுழைந்து, எல்லா உலகங்களையும் மயக்கும் நகரச் செழிப்பை தெளிவாகக் கண்டான்.

Verse 24

प्रीतिप्रसन्नवदनः सबलस्तु दानी धीरो ऽपि विस्मयमवाप भृशं तदानीम् / गच्छन्सुरस्त्रीनयना लियूथपानैकपात्रोचितचारुमूर्त्तिः

அந்நேரம் தானசீலனும் பலவானும் ஆன அரசன், அன்பால் மலர்ந்த முகத்துடன் இருந்தும், மிகுந்த வியப்பில் ஆழ்ந்தான். அவன் நடந்து செல்லும் போது, தேவர்மாதர்களின் பார்வைகள் அவனைச் சுற்றி ஒட்டியதுபோல், மதுபானத்திற்குரிய ஒரே பாத்திரத்துக்கு ஏற்ற அழகிய உருவம் கொண்டவனாய் விளங்கினான்.

Verse 25

रेमे स हैहयपतिः पुरराजमार्गे शक्रः कुबेरवसताविव सामरौघः / तं प्रस्थितं राजपथात्समन्तात्पौराङ्गनाश्चन्दनवारिसिक्तैः

ஹைஹயபதி அரசன் நகரின் அரசவீதியில் இன்புறச் சஞ்சரித்தான்; அது குபேரனின் வாசஸ்தலத்தில் இந்திரன் தேவர்கூட்டத்துடன் இருப்பதுபோல் இருந்தது. அவன் அரசவீதியிலிருந்து புறப்பட்டபோது, நாலாபுறமும் நகரப் பெண்கள் சந்தனக் கலந்த நீரைத் தெளித்து அவனை நனைத்தனர்.

Verse 26

प्रसूनलाजाप्रकरैरजस्रमवीपृषन्सौधगताः सुत्दृद्यैः / अभ्यागतार्हणसमुत्सुकपौरकान्ता हस्तारविन्दगलितामललाजवर्षैः

மாளிகைகளில் நின்ற அழகிய பெண்கள் இடையறாது மலர்களும் லாஜமும் (வறுத்த நெல்) குவியல்களையும் தூவி மழையெனப் பொழிந்தனர். வந்தவரை அர்ச்சித்து வரவேற்க ஆவலுற்ற நகரப் பெண்கள், தங்கள் தாமரை போன்ற கைகளிலிருந்து வழியும் தூய லாஜத்தை மழையாகப் பொழிந்தனர்.

Verse 27

कालेयपङ्कसुरभीकृतनन्दनोत्थशुभ्रप्रसूननिकरैरलिवृन्दगीतैः / तत्रत्यपौरवनिताञ्जनरत्नसारमुक्ताभिरप्यनुपदं प्रविकीर्यमामः

நந்தனத் தோட்டத்திலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட வெண்மையான மலர்க் குவியல்கள், காளேய சந்தனக் களிம்பால் மணமூட்டப்பட்டு, வண்டுகளின் கூட்டுப் பாடலால் வழி இனிமை பெற்றது. அங்குள்ள நகரப் பெண்கள் அஞ்சனம், ரத்தினத் தூள், முத்துகளையும் அடியடியாகத் தூவி சென்றனர்.

Verse 28

व्यभ्राजतावनिपतिर्विशदैः समन्ताच्छीतांशुरश्मिनिकरैरिव मन्दराद्रिः / ब्राह्मीं तपःश्रिय मुदारगणमचिन्त्यां लोकेषु दुर्लभतरां स्पृहणीयशोभाम्

அந்த அரசன் நாலாபுறமும் தூய ஒளியால் அப்படியே பிரகாசித்தான்; மந்தர மலை, சீதாம்சு (சந்திரன்) கதிர்களின் கூட்டத்தால் ஒளிர்வதுபோல். அவன் பிராஹ்மீ தபஃஸ்ரீயை—உதாரமான, அசிந்த்யமான மகிமையுடைய, உலகங்களில் மிக அரிதானதும் விரும்பத்தக்கதுமான அழகை—அடைந்திருந்தான்.

Verse 29

पश्यन्विशामधिपतिः पुरसंपदं तामुच्चैः शशंस मनसा वचसेव राजन् / मेने च हैहयपतिर्भुवि दुर्लभेयं क्षात्री मनोहरतरा महिता हि संपत्

அந்நகரச் செல்வத்தைப் பார்த்து மக்களின் அதிபதியான அரசன் மனத்தாலும் வாக்காலும் உயர்ந்து புகழ்ந்தான். ஹைஹய அரசனும்—பூமியில் இத்தகைய மகிமைமிக்க, மேலும் மனம்கவரும் க்ஷத்திரியச் செல்வம் அரிது என எண்ணினான்।

Verse 30

अस्याः शतांशतुलनामपि नोपगन्तुं विप्रशियः प्रभवतीति सुरार्चितायाः / मध्येपुरं पुरजनोपचितां विभूतिमालोकयन्सह पुरोहितमन्त्रिसार्थैः

தேவரால் வணங்கப்படும் இவ்வைபவத்தின் நூற்றில் ஒரு பங்கிற்கும் பிராமணச் செல்வம் ஈடாகாது எனக் கூறப்படுகிறது. அரசன் புரோகிதர் மற்றும் அமைச்சர்களுடன் நகரின் நடுப்பகுதியில், குடிமக்கள் சேர்த்த அந்தப் பெருமையை நோக்கிச் சென்றான்।

Verse 31

गच्छत्स्वपार्श्वचर दर्शितवर्णसौधो लेभे मुदं पुरजनैः परिपूज्यमानः / राजा ततो मुनिवरोपचितां सपर्यामात्मानुरूपमिह सानुचरो लभस्व

தன் அருகிலிருந்தோர் காட்டிய வண்ணமயமான மாளிகைகளிடையே நடந்து, குடிமக்களால் முழுமையாகப் போற்றப்பட்டதால் அவன் மகிழ்ச்சி அடைந்தான். பின்னர் கூறப்பட்டது—அரசே, இங்கு முனிவர்கள் ஏற்படுத்திய, உனக்கேற்ற சேவை-வழிபாட்டை உன் துணையருடன் பெற்றுக்கொள்।

Verse 32

इत्यश्रमेण नृपतिर्विनिवर्त्तयित्वा स्वार्थं प्राल्पितगृहाभिमुखो जगाम / पौरेः समेत्य विविधार्हणपाणिभिश्च मार्गे मुदा विरचिताजलिभिः समन्तात्

ஆசிரமத்தில் தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றி அரசனை அனுப்பிவிட்டு, அவன் இல்லம் நோக்கி சென்றான். நகர்மக்களும் பலவகை அர்ப்பணப் பொருட்களை கைகளில் ஏந்தி, வழியெங்கும் சுற்றிலும் மகிழ்ச்சியுடன் கைகூப்பி வந்து சேர்ந்தனர்।

Verse 33

संभावितोभ्यनुपदं जयशब्दघोषैस्तूर्यारवैश्च बधिरीकृतदिग्विभागैः / कक्षान्तराणि नृपतिः शनकैरतीत्य त्रीणि क्रमेण च ससंभ्रमकञ्चुकीनि

ஒவ்வொரு அடியிலும் ‘ஜய’ என்ற முழக்கமும் வாத்திய ஒலியும் திசைகளை மயக்கி செவிடாக்கின. அரசன் மெதுவாக அறைகளின் இடைவெளிகளைத் தாண்டி, வரிசையாக மூன்று மண்டபங்களை கடந்தான்; அங்கு கஞ்சுகிகள் பரபரப்புடன் உழன்றனர்।

Verse 34

दूरप्रसारितपृथग्जनसंकुलानि सद्माविवेश सचिवादरदत्तहृस्तः / तत्र प्रदीपदधिदर्पणगन्धपुष्पदूर्वाक्षतादिभिरलं पुरकामिनीभिः

தூரம் வரை விரிந்த, பல்வேறு மக்களால் நிரம்பிய மாளிகைகளில் அவன் அமைச்சரின் மரியாதைமிகு வரவேற்பால் மகிழ்ந்து நுழைந்தான். அங்கே நகரப் பெண்கள் விளக்கு, தயிர், கண்ணாடி, நறுமணம், மலர்கள், தூர்வை, அக்ஷதை முதலியவற்றால் மங்கள வரவேற்பை செய்தனர்।

Verse 35

निर्याय राजभवनान्तरतः सलीलमानन्दितो नरपतिर्बहुमान पूर्वकम् / ताभिः समाभिविनिवेशितमाशु नानारत्नप्रवेकरुचिजालविराजमानम्

அரண்மனை உள்பகுதியிலிருந்து அரசன் விளையாட்டுத் தனத்துடன் வெளியே வந்தான்; மகிழ்ச்சியுடன் மிகுந்த மரியாதையோடு. அந்தப் பெண்கள் அவனை உடனே பலவகை ரத்தினங்களின் ஒளிவலைகளால் பிரகாசிக்கும் ஆசனத்தில் அமர வைத்தனர்।

Verse 36

सूक्ष्मोत्तरच्छदमुदारयशा मनोज्ञमध्या रुरोह कनकोत्तरविष्टरं तम् / तस्मिन्गृहे नृप तदीयपुरन्ध्रिवर्गः स्वासीनमाशु नृपतिर्विविधार्हणाभिः

மெல்லிய மேலாடையால் மூடப்பட்டு, பெருமைமிகு புகழும் அழகிய இடையும் கொண்ட அந்த அரசன் பொன்னாலான ஆசனத்தில் ஏறி அமர்ந்தான். அந்த இல்லத்தில் அமர்ந்திருந்த நரபதியை அவனுடைய அந்தப்புரப் பெண்கள் பலவகை அர்க்ய-மரியாதைகளால் விரைவில் பூஜித்தனர்।

Verse 37

वाद्यादिभिस्तदनुभूषणगन्धपुष्पवस्त्राद्यलङ्कृतिभिरग्र्यमुदं ततान / तस्मिन्नशेषदिवसोचितकर्म सर्वं निर्वर्त्य हैहयपतिः स्वमतानुसारम्

வாத்தியங்கள் முதலியவற்றாலும், அணிகலன், நறுமணம், மலர், ஆடை முதலிய அலங்காரங்களாலும் அவன் உயர்ந்த மகிழ்ச்சியைப் பரப்பினான். அங்கே ஹைஹயபதி தன் நெறிக்கேற்ப நாளுக்குரிய எல்லாக் கடமைகளையும் நிறைவேற்றினான்।

Verse 38

नाना विधालयननर्मविचित्रकेलीसंप्रेक्षितैर्दिनमशेषमलं निनाय / कृत्वा दिनान्तसमयोचितकर्म चैव राजा स्वमन्त्रिसचिवानुगतः समन्तात्

பலவகை இல்லவிழாக்கள், நகைச்சுவை-வினோதங்கள், வித்தியாசமான விளையாட்டுகளைப் பார்த்து அவன் முழு நாளையும் இனிதாகக் கழித்தான். பின்னர் நாள் முடிவுக்குரிய கடமைகளைச் செய்து, அரசன் தன் அமைச்சர்கள் மற்றும் செயலாளர்கள் சூழச் சுற்றிலும் புறப்பட்டான்।

Verse 39

आसन्नभृत्यकरसंस्थितदीपकौधसंशान्तसंतमसमाशु सदः प्रपेदे / तत्रासने समुपविश्य पुरोधमन्त्रिसामन्तनायकशतैः समुपास्यमानः

அருகிலிருந்த பணியாளர்களின் கைகளில் தாங்கிய தீபக் கூட்டம் இருளை விரைவில் அடக்க, அவர் உடனே சபைக்குள் சென்றார். அங்கே ஆசனத்தில் அமர்ந்து புரோகிதர், அமைச்சர்கள், சாமந்தர், பல நாயகர்கள் ஆகியோரால் பணிவுடன் போற்றப்பட்டார்।

Verse 40

अन्वास्त राजसमितौ विविधैर्विनोदैर्हृष्टः सुरेद्र इव देवगणैरुपेतः / ततश्चिरं विविधवाद्यविनोदनृत्तप्रेक्षाप्रवृत्तहसनादिकथाप्रसंगः

அரசவையில் அவர் மகிழ்ந்து பலவகை விளையாட்டுகளிலும் வினோதங்களிலும் ஈடுபட்டார்; தேவர்களால் சூழப்பட்ட இந்திரனைப் போல. பின்னர் நீண்ட நேரம் பலவகை வாத்தியங்கள், நடனக் காட்சிகள், சிரிப்பும் பல கதையுரையாடல்களும் தொடர்ந்தன।

Verse 41

आसांचकार गणिकाजन्नर्महासक्रीडाविलासपरितोषितचित्तवृत्तिः / इत्थं विशामधिपतिर्भृशमानिशार्द्धं नानाविहारविभवानुभवैरनेकैः

கணிகையரும் பிறரும் செய்த நகைச்சுவை, மதுவிழா, விளையாட்டு, விலாசம் ஆகியவற்றால் அவரது மனநிலை நிறைவு பெற்றது; அவர் அங்கேயே காலம் கழித்தார். இவ்வாறு மக்களின் அதிபதி அரை இரவு வரை பலவகை உல்லாசமும் செல்வச் சிறப்பும் அனுபவித்தார்।

Verse 42

स्थित्वानुगान्नरपतीनपि तन्निवासं प्रस्थाप्य वासभवनं स्वयमप्ययासीत् / तद्राजसैन्यमखिलं निजवीर्यशौर्यसंपत्प्रभावमहिमानुगुणं गृहेषु

சிறிது நேரம் தங்கி, தம்முடன் வந்த பிற அரசர்களையும் அவரவர் தங்குமிடங்களுக்கு அனுப்பி, தாமும் தமது வாசமாளிகைக்குச் சென்றார். அந்த அரசனின் முழு படையும் தத்தம் வீரியம், சௌரியம், செல்வம், செல்வாக்கு, மகிமைக்கு ஏற்ற வீடுகளில் தங்கியது।

Verse 43

आत्मानुरुपविभवेषु महार्हवस्त्रस्रग्भूषणादिभिरलं मुदितं बभूव / सैन्यानि तानि नृपतेर्विविधान्नपानसद्भक्ष्यभोज्यमधुमांसपयोघृताद्यैः

தத்தம் செல்வச் சிறப்புக்கு ஏற்ற உயர்மதிப்புள்ள ஆடைகள், மலர்மாலைகள், ஆபரணங்கள் முதலியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்டு அவர்கள் மகிழ்ந்தனர். அரசனின் அந்தப் படைகள் பலவகை அன்னம்-பானம், சிறந்த உணவுகள், தேன், மாமிசம், பால், நெய் முதலியவற்றால் நிறைவுற்றன।

Verse 44

तृप्तान्यवात्सुरखिलानि सुखोपभौगैस्तस्यां नरेद्रपुरि देवगणा दिवीव / एवं तदा नरपतेरनुयायिनस्ते नानाविधोचितसुखानुभवप्रतीताः

அந்நரேந்திரபுரியில் தேவர்கள் விண்ணுலகில் இருப்பதுபோல், இன்ப அனுபவங்களால் அனைவரும் நிறைவு பெற்றனர். அப்போது அரசனின் பின்தொடர்வோரும் பலவகைத் தகுந்த இன்பங்களை அனுபவித்து மிகுந்த திருப்தி அடைந்தனர்.

Verse 45

अन्योन्यमूचुरिति गेहधनादिभिर्वा किं साध्यते वयमिहैव वसाम सर्वे / राजापि शार्वरविधानमथो विधाय निर्वर्त्य वासभवने शयनीयमग्र्यम् / अध्यास्य रत्ननिकरैरति शैभि भद्रं निद्रामसेवत नरेद्र चिरं प्रतीतः

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் கூறினர்—வீடு, செல்வம் முதலியவற்றால் என்ன பயன்? நாம் அனைவரும் இங்கேயே தங்குவோம். பின்னர் அரசன் இரவுக்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்து, அரண்மனையில் சிறந்த படுக்கையை அமைத்தான்; ரத்தினக் குவியல்களால் மிகச் சிறப்பாக ஒளிரும் மங்கள ஆசனத்தில் அமர்ந்து, மகிழ்ச்சியுடன் நீண்ட நேரம் நித்திரையை அனுபவித்தான்.

Frequently Asked Questions

A hyper-detailed portrayal of an Amarāvatī-like city: its populated households, refined women skilled in arts and music, and a fully articulated civic layout of roads, markets, temples, palaces, and role-specific residences.

Vasiṣṭha is the on-stage speaker in the sampled verses, while the colophon signals the broader Brahmāṇḍa Purāṇa framework attributed to Vāyu and places the material within an Arjunopākhyāna-linked narrative sequence.

It contributes indirectly to both: to Sṛṣṭi by presenting ordered prosperity as a created, structured world; and to Vaṃśa by furnishing the social and urban stage on which dynastic continuity, courtly roles, and lineage memory operate.