Adhyaya 382

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे यमगीता नामैकाशीत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ द्व्यशीत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः आग्नेयपुराणमाहात्म्यं अग्निर् उवाच आग्नेयं ब्रह्मरूपन्ते पुराणं कथतं मया सप्रपञ्चं निष्प्रपञ्चं विद्याद्वयमयं महत्

இவ்வாறு ஆக்னேய மகாபுராணத்தில் ‘யமகீதா’ எனும் 381ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது 382ஆம் அத்தியாயம்—‘ஆக்னேய புராணத்தின் மகிமை’ தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—பிரம்மஸ்வரூபமான ஆக்னேய புராணத்தை நான் உனக்கு உரைத்தேன்; அது மாபெரும், சப்ரபஞ்சமும் நிஷ்ப்ரபஞ்சமும் என இருவகை அறிவை உடையது.

Verse 2

ऋग्यजुःसामाथर्वाख्या विद्या विष्णुर्जगज्जनिः छन्दः शिक्षा व्याकरणं निघण्टुज्योतिराख्यकाः

ரிக், யஜுஸ், சாம, அதர்வ எனப்படும் வேதவித்யைகள்; விஷ்ணு உலகின் படைப்பாளர். மேலும் சந்தஸ், சிக்ஷா, வியாகரணம், நிகண்ட்டு மற்றும் ஜ்யோதிஷம் எனப்படும் சாஸ்திரங்களும் (உள்ளன).

Verse 3

निरुक्तधर्मशास्त्रादि मीमांसान्यायविस्तराः आयुर्वेदपुराणाख्या धनुर्गन्धर्वविस्तराः

நிருக்தம், தர்மசாஸ்திரம் முதலியன; மீமாம்சா, ந்யாயம் ஆகியவற்றின் விரிவான விளக்கங்கள்; ஆயுர்வேதம் மற்றும் புராணவித்யை; மேலும் தனுர்வேதம், காந்தர்வவேதம் ஆகியவற்றின் விரிவான உரைகளும் (உள்ளன).

Verse 4

विद्या सैवार्थशास्त्राख्या देवान्तान्या हरिर्महान् इत्येषा चापरा विद्या परिविद्याक्षरं परं

அர்த்தசாஸ்திரம் எனப்படும் அறிவும் அறிவே; மேலும் தேவர்களிலே முடிவடையும் மற்றொரு அறிவு ‘ஹரி மகான் (பரமன்)’ என்று அறிவிக்கிறது. இவ்வாறு இது அபரா வித்யை; ஆனால் பரம அக்ஷரத்தை முழுமையாக அறிந்தால் பரா உணர்வு பெறப்படுகிறது.

Verse 5

यस्य भावो ऽखिलं विष्णुस्तस्य नो बाधते कलिः अनिष्ट्वा तु महायज्ञानकृत्वापि पितृस्वधां

யாருடைய முழு உள்ளநிலை விஷ்ணுவில் நிலைத்திருக்கிறதோ, அவரை கலி துன்புறுத்தாது. மகாயாகங்கள் செய்யாவிட்டாலும், பித்ருக்களுக்கு ஸ்வதா அர்ப்பிக்காவிட்டாலும், கலியின் தாக்கம் அவரை அணுகாது.

Verse 6

कृष्णमभ्यर्चयन्भक्त्या नैनसो भाजनं भवेत् सर्वकारणमत्यन्तं विष्णुं ध्यायन्न सीदति

பக்தியுடன் கிருஷ்ணனை அர்ச்சிப்பவன் பாவத்தின் பாத்திரமாக மாறான். எல்லாக் காரணங்களுக்கும் பரம காரணமான விஷ்ணுவை தியானிப்பவன் துயரத்திலும் வீழ்ச்சியிலும் ஆழ்வதில்லை.

Verse 7

अन्यतन्त्रादिदोषोत्थो विषयाकृष्टमानसः कृत्वापि पापं गोविन्दं ध्यायन्पापैः प्रमुच्यते

பிற தந்திர-மதங்களால் உண்டான குற்றங்களால் பாதிக்கப்பட்டு, விஷயங்களில் இழுக்கப்படும் மனம் கொண்டவன் பாவம் செய்தாலும், கோவிந்தனை தியானிப்பதால் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுகிறான்.

Verse 8

तद्ध्यानं यत्र गोविन्दः स कथा यत्र केशवः तत् कर्म यत्तदर्थीयं किमन्यैर् बहुभाषितैः

கோவிந்தனே பொருளாக உள்ள தியானமே தியானம்; கேசவனே கருப்பொருளாக உள்ள கதையே புனிதக் கதை. அவருக்காகச் செய்யப்படும் செயலே செயல்—மற்ற பல பேச்சுகள் எதற்கு?

Verse 9

न तत् पिता तु पुत्राय न शिष्याय गुरुर्द्विज परमार्थं परं ब्रूयाद्यदेतत्ते मयोदितं

ஓ இருமுறை பிறந்தவனே! தந்தை மகனுக்கும், குரு சீடனுக்கும் கூட இதைச் சொல்லக் கூடாது; நான் உனக்குச் சொன்ன இந்த பரம பரமார்த்தத்தை எளிதில் வெளிப்படுத்த வேண்டாம்.

Verse 10

संसारे भ्रमता लभ्यं पुत्रदारधनं वसु सुहृदश् च तथैवान्ये नोपदेशो द्विजेदृशः

உலகச் சுழலில் அலைபவர்க்கு மகன், மனைவி, செல்வம், உடைமை, நண்பர் முதலியவை கிடைக்கும்; ஆனால் இருபிறப்பன் போன்ற தர்மநோக்கு கொண்ட ஞானியின் உண்மையான உபதேசம் அரிது.

Verse 11

किं पुत्रदारैर् मित्रैर् वा किं मित्रक्षेत्रवान्धवैः उपदेशः परो वन्धुरीदृशो यो विमुक्तये

மகன், மனைவி, நண்பர் இவற்றால் என்ன பயன்? நண்பர், நிலம், உறவினர் இவற்றால் என்ன லாபம்? விடுதலை தரும் இத்தகைய உபதேசமே பரமமான உண்மைக் கினம்.

Verse 12

द्विविधो भूतमार्गीयं दैव आसुर एव च विष्णुभक्तिपरो दैवो विपरीतस् तथासुरः

சம்சாரப் பாதையைப் பின்பற்றும் உயிர்கள் இருவகை—தெய்வமும் அசுரமும். விஷ்ணு பக்தியில் நிலைபெற்றோர் தெய்வர்; அதற்கு எதிரானோர் அசுரர்.

Verse 13

एतत् पवित्रमारोग्यं धन्यं दुःस्वप्ननाशनं सुखप्रीतिकरं नॄणां मोक्षकृद्यत्तवेरितं

இந்த உபதேசம் தூய்மையளிப்பது, ஆரோக்கியம் தருவது, மங்களகரம், தீய கனவுகளை அழிப்பது, மனிதர்க்கு இன்பமும் மகிழ்ச்சியும் அளிப்பது; நீங்கள் உரைத்த இது மோட்சம் அளிப்பதாகும்.

Verse 14

येषां गृहेषु लिखितमाग्नेयं हि पुराणकं पुस्तकं स्थास्यति सदा तत्र नेशुरुपद्रवाः

எவருடைய இல்லங்களில் எழுதப்பட்ட ‘ஆக்னேய புராண’ நூல் எப்போதும் நிலைத்திருக்கிறதோ, அங்கு தொல்லைகளும் பேரிடர்களும் எழுவதில்லை.

Verse 15

किं तीर्थैर् गोप्रदानैर् वा किं यज्ञैः किमुपोषितैः आग्नेयं ये हि शृण्वन्ति अहन्यहनि मानवाः

தீர்த்தங்களோ, கோதானமோ எதற்கு? யாகங்களோ, நோன்புகளோ எதற்காக? நாள்தோறும் அக்னி புராணத்தைச் செவிமடுப்போர் மனிதர்க்கு மேலும் எந்த அனுஷ்டானம் வேண்டுமோ?

Verse 16

ये ददाति तिलप्रस्थं सुवर्णस्य च माषकं शृणोति श्लोकमेकञ्च आग्नेयस्य तदाप्नुयात्

எள்ளின் ஒரு பிரஸ்த அளவும், பொன்னின் ஒரு மாஷக எடையும் தானம் செய்து, அக்னி புராணத்தின் ஒரு சுலோகமாவது கேட்டால்—அவன் அதே புண்ணியத்தை அடைகிறான்.

Verse 17

अध्यायपठनञ्चास्य गोप्रदानाद् विशिष्यते अहोरात्रकृतं पापं श्रोतुमिच्छोः प्रणश्यति

இந்த அத்தியாயத்தின் பாராயணம் கோதானத்தையும் விட உயர்ந்தது; ஏனெனில் இதைக் கேட்க விரும்புவோரின் பகல்-இரவு செய்த பாவம் அழிகிறது.

Verse 18

कपिलानां शते दत्ते यद् भवेज्ज्येष्ठपुष्करे तदाग्नेयं पुराणं हि पठित्वा फलमाप्नुयात्

ஜ்யேஷ்ட-புஷ்கரத்தில் நூறு கபில (செம்மஞ்சள்) பசுக்களைத் தானம் செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியம் எதுவோ, அதே பலனை அக்னி புராணத்தைப் பாராயணம் செய்வதால் உறுதியாக அடைகிறான்.

Verse 19

प्रवृत्तञ्च निवृत्तञ्च धर्मं विद्याद्वयात्मकं आग्नेयस्य पुराणस्य शास्त्रस्यास्य समं न हि

தர்மம் இருவகை இயல்புடையது—பிரவிருத்தி மற்றும் நிவிருத்தி—என்று அறிய வேண்டும். உண்மையாக, இந்த ஆக்னேய புராணச் சாஸ்திரத்துக்கு இணையானது வேறொன்றும் இல்லை.

Verse 20

पठन्नाग्नेयकं नित्यं शृण्वन् वापि पुराणकं भक्तो वशिष्ठ मनुजः सर्वपापैः प्रमुच्यते

ஹே வசிஷ்டரே! பக்தியுள்ள மனிதன் நித்தமும் ஆக்நேய (அக்னி) புராணத்தைப் பாராயணம் செய்தாலும், அல்லது அதைச் செவிமடுத்தாலும், அவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் முழுமையாக விடுபடுவான்.

Verse 21

नोपसर्गा न चानर्था न चौरारिभयं गृहे तस्मन् स्याद् यत्र चाग्नेयपुराणस्य हि पुस्तकं

எந்த வீட்டில் ஆக்நேய புராண நூல் இருக்கிறதோ, அங்கே பேரிடர்களும் இல்லை, துன்பங்களும் இல்லை; திருடர் அல்லது பகைவர் பயமும் இல்லை.

Verse 22

न गर्भहारिणीभीतिर्न च बालग्रहा गृहे यत्राग्नेयं पुराणं स्यान्न पिशाचादिकं भयं

எந்த வீட்டில் ஆக்நேய புராணம் இருக்கிறதோ, அங்கே கர்ப்பஹாரிணி என்ற தீய சக்தியின் பயமும் இல்லை; பாலகிரகத் தொல்லையும் இல்லை; பிசாசு முதலியவற்றின் பயமும் இல்லை.

Verse 23

शृण्वन्विप्रो वेदवित् स्यात् क्षत्रियः पृथिवीपतिः ऋद्धिं प्राप्नोति वैश्यश् च शूद्रश्चारोग्यमृच्छति

இதைச் செவிமடுத்தால் பிராமணன் வேதஞானியாகிறான்; க்ஷத்திரியன் பூமியின் அதிபதியாகிறான்; வைசியன் செல்வச் செழிப்பை அடைகிறான்; சூத்ரன் ஆரோக்கியம் (நோயற்ற நிலை) பெறுகிறான்.

Verse 24

यः पठेत्शृणुयान्नित्यं समदृग्विष्णुमानसः ब्रह्माग्नेयं पुराणं सत्तत्र नश्यन्त्युपद्रवाः

சமநோக்குடன் இருந்து, விஷ்ணுவில் மனத்தை நிலைநிறுத்தி, இந்தப் புனிதமான பிரஹ்மாக்நேய புராணத்தை நித்தமும் பாராயணம் செய்தாலோ அல்லது செவிமடுத்தாலோ, அங்கே எல்லா இடையூறுகளும் பேரிடர்களும் அழிந்துபோகும்.

Verse 25

दिव्यान्तरीक्षभौमाद्या दुःस्वप्नाद्यभिचारकाः यच्चान्यद्दुरितं किञ्चित्तत्सर्वं हन्ति केशवः

தெய்வ உலகம், அந்தரிக்ஷம், பூமி ஆகியவற்றிலிருந்து எழும் துஃஸ்வப்னம், அபிசாரம் முதலிய தீய விளைவுகளையும், வேறு எந்தப் பாவம் அல்லது அனர்த்தம் இருந்தாலும் அவையனைத்தையும் கேசவன் அழிக்கின்றான்।

Verse 26

पठतः शृण्वतः पुंसः पुस्तकं यजतो महत् आग्नेयं श्रीपुराणं हि हेमन्ते यः शृणोति वै

இதனைப் பாராயணம் செய்பவனும் கேட்பவனும், நூலுக்குப் பெரும் பூஜை செய்பவனும்—ஹேமந்த காலத்தில் மதிப்புமிக்க ஆக்நேய புராணத்தைச் செவிமடுப்பவன் மிகுந்த புண்ணியத்தை அடைகிறான்।

Verse 27

प्रपूज्य गन्धपुष्पाध्यैर् अग्निष्टोमफलं लभेत् शिशिरे पुण्डरीकस्य वसन्ते चाश्वमेधजम्

மிகுந்த நறுமணப் பொருட்களும் மலர்களும் கொண்டு முறையாகப் பூஜித்தால் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்; சிசிர காலத்தில் புண்டரீக விதியின் பலனும், வசந்தத்தில் அச்வமேதத்தால் உண்டான பலனும் பெறப்படும்।

Verse 28

ग्रीष्मे तु वाजपेयस्य राजसूयस्य वर्षति गोसहस्रस्य शरदि फलं तत्पठतो ह्य् ऋतौ

கோடையில் வாஜபேய யாகத்தின் பலன்; மழைக்காலத்தில் ராஜசூயத்தின் பலன்; சரத்காலத்தில் ஆயிரம் பசுதானத்துக்கு ஒப்பான பலன்—தக்க காலத்தில் பாராயணம் செய்பவனுக்கு அந்தந்த காலப் பலன் கிடைக்கும்।

Verse 29

आग्नेयं हि पुराणं यो भक्त्याग्रे पठेते हरेः सो ऽर्चयेच्च वसिष्ठेह ज्ञानयज्ञेन केशवम्

வசிஷ்டரே! யார் பக்தியுடன் முதலில் ஹரியின் ஆக்நேய புராணத்தைப் பாராயணம் செய்கிறாரோ, அவர் இவ்வுலகில் ஞானயஜ்ஞத்தின் மூலம் கேசவனை வழிபடுகிறார்।

Verse 30

यस्याग्नेयपुराणस्य पुस्तकं तस्य वै जयः लिखितं पूजितं गेहे भुक्तिर्मुक्तिः करे ऽस्ति हि

ஆக்னேய புராண நூல் யாரிடம் உள்ளதோ அவருக்கு நிச்சயமாக வெற்றி உண்டாகும். அதை எழுதி வீட்டில் பூஜித்தால், போகமும் மோட்சமும் உண்மையிலே கையில் இருப்பதுபோல் ஆகும்.

Verse 31

इति कालाग्निरूपेण गीतं मे हरिणा पुरा आग्नेयं हि पुराणं वै ब्रह्मविद्याद्वयास्पदम् विद्याद्वयं वसिष्ठेदं भक्तेभ्यः कथयिष्यसि

இவ்வாறு காலாக்னி ரூபமாகப் பழங்காலத்தில் ஹரி எனக்கு இதை பாடினார். ஆக்னேய புராணம் பிரம்மவித்தையின் இருவகை ஞானத்தின் தங்குமிடம். ஓ வசிஷ்டா, அந்த இருவகை வித்தையை நீ பக்தர்களுக்கு எடுத்துரைப்பாய்.

Verse 32

वसिष्ठ उवाच व्यासाग्नेयपुराणं ते रूपं विद्याद्वयात्मकं कथितं ब्रह्मणो विष्णोरग्निना कथितं यथा

வசிஷ்டன் கூறினார்—ஓ வ்யாசா, நீ எடுத்துரைத்த ஆக்னேய புராணத்தின் வடிவம் இருவகை வித்தையால் ஆனது என்று அறிக. அது பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணுவிலிருந்து தோன்றியதாகவும், அக்னி போதித்த முறையிலேயே சொல்லப்பட்டதாகவும் உள்ளது.

Verse 33

सार्धं देवैश् च मुनिभिर्मह्यं सर्वाथदर्शकं पुराणमग्निना गौतमाग्नेयं ब्रह्मसन्मितं

தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்களுடன் சேர்ந்து அக்னி எனக்கு ‘கௌதம-ஆக்னேய புராணம்’ அளித்தார்—அது எல்லா நோக்கங்களையும் பொருள்களையும் வெளிப்படுத்தும் ஒளியாகவும், பிரம்மத்துடன் ஒத்ததாக மதிக்கப்படும் புராணமாகவும் உள்ளது.

Verse 34

यः पठेच्छृणुयाद्ध्यास लिखेद्वा लेखयेदपि श्रावयेत्पाठयेद्वापि पूजयेद्धारयेदपि

யார் இதை பாராயணம் செய்கிறாரோ, அல்லது கேட்கிறாரோ, அல்லது ஒருமுகமாகத் தியானித்து অধ্যயனம் செய்கிறாரோ; அல்லது எழுதுகிறாரோ, எழுதச் செய்கிறாரோ; அல்லது பிறருக்குக் கேட்கச் செய்கிறாரோ, பாராயணம் செய்யச் செய்கிறாரோ; அல்லது பூஜிக்கிறாரோ, அல்லது தாங்கி வைத்திருப்பாரோ—

Verse 35

सर्वपापविनिर्मुक्तः प्राप्रकामो दिवं व्रजेत् लेखयित्वा पुराणं यो दद्याद्विप्रेभ्य उत्तमं

எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு தன் நோக்கங்கள் நிறைவேறப் பெற்றவன் விண்ணுலகம் அடைவான்—புராணத்தை எழுதச் செய்து (அல்லது தானே எழுதி) அந்தச் சிறந்த பிரதியை பிராமண முனிவர்களுக்கு தானமாக அளிப்பவன்.

Verse 36

स ब्रह्मलोकमाप्नोति कुलानां शतमुद्धरेत् एकं श्लोकं पठेद्यस्तु पापपङ्काद्विमुच्यते

அவன் பிரம்மலோகத்தை அடைந்து தன் குலத்தின் நூறு தலைமுறைகளை மீட்கின்றான். ஆனால் ஒரே ஒரு ச்லோகத்தையாவது பாராயணம் செய்பவன் பாவச் சேற்றிலிருந்து விடுபடுகிறான்.

Verse 37

तस्माद्व्यास सदा श्राव्यं शिष्येभ्यः सर्वदर्शनं शुकाद्यैर् मुनिभिः सर्धं श्रोतुकामैः पुराणकं

ஆகையால், ஓ வ்யாசரே! எல்லா தரிசனங்களையும் உள்ளடக்கிய இந்தப் புராணத்தை சீடர்களுக்கு எப்போதும் ஓதிக் கேட்கச் செய்ய வேண்டும்; மேலும் கேட்க விரும்பும் சுகர் முதலிய முனிவர்களுடன் சேர்ந்து.

Verse 38

आग्नेयं पठितं ध्यातं शुभं स्याद् भुक्तिमुक्तिदं अग्नये तु नमस्तस्मै येन गीतं पुरानकं

ஆக்னேயப் புராணத்தைப் பாராயணம் செய்து தியானித்தால் மங்களம் உண்டாகும்; அது போகமும் மோக்ஷமும் இரண்டையும் அளிக்கும். இந்தப் பழம்பெரும் புராணத்தைப் பாடிய அக்னிதேவனுக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 39

व्यास उवाच वसिष्ठेन पुरा गीतं सूतैतत्ते मयोदितं पराविद्यापराविद्यास्वरूपं परमं पदम्

வ்யாசர் கூறினார்—ஓ சூதரே! முன்பு வசிஷ்டர் பாடியதையே நான் உமக்குச் சொன்னேன்—பராவித்யா, அபராவித்யா ஆகியவற்றின் இயல்பும், பரம பதமும் (உயர்ந்த இலக்கும்).

Verse 40

आग्नेयं दुर्लभं रूपं प्राप्यते भाग्यसंयुतैः ध्यायन्तो ब्रह्म चाग्नेयं पुराणं हरिमागताः

அரிதான ஆக்நேய ரூபம் நல்வாழ்வு பெற்றவர்களுக்கே கிடைக்கும். பிரம்மனையும் ஆக்நேய புராணத்தையும் தியானித்து அவர்கள் ஹரி (விஷ்ணு)வை அடைகின்றனர்.

Verse 41

विद्यार्थिनस् तथा विद्यां राज्यं राज्यार्थिनो गताः अपुत्राः पुत्रिणः सन्ति नाश्रया आश्रयं गताः

கல்வியை நாடுவோர் கல்வியை அடைவர்; அரசாட்சியை நாடுவோர் அரசை அடைவர். பிள்ளையில்லாதோர் பிள்ளையுடையவராவர்; ஆதரவில்லாதோர் ஆதரவைப் பெறுவர்.

Verse 42

सौभाग्यार्थी च सौभाग्यं मोक्षं मोक्षार्थिनो गताः लिखन्तो लेखयन्तश् च निष्पापश् च श्रियं गताः

நல்வாழ்வை நாடுவோர் நல்வாழ்வை அடைவர்; மோக்ஷத்தை நாடுவோர் மோக்ஷத்தை அடைவர். இதை எழுதுவோரும் எழுதச் செய்வோரும் பாவமின்றி செல்வச் செழிப்பை அடைவர்.

Verse 43

शुकपैलमुखैः सूत आग्नेयन्तु पुराणकं रूपं चिन्तय यातासि भुक्तिं मुक्तिं न संशयः

ஓ சூதா! சுகர், பைலர் ஆகியோரின் வாய்மொழியாக உபதேசிக்கப்பட்ட இந்த ஆக்நேய புராணத்தின் ரூபத்தைத் தியானி. நீ இன்பமும் மோக்ஷமும் இரண்டையும் அடைவாய்; ஐயமில்லை.

Verse 44

श्रावय त्वञ्च शिष्येभ्यो भक्तेभ्यश् च पुराणकम् सूत उवाच व्यास प्रसादादाग्नेयं पुराणं श्रुतमादरात्

நீயும் சீடர்களுக்கும் பக்தர்களுக்கும் இந்த புராணத்தை ஓதச் செய்து கேட்கச் செய். சூதர் கூறினார்—வ்யாசரின் அருளால் நான் श्रद्धையுடனும் மரியாதையுடனும் ஆக்நேய புராணத்தைச் செவிமடுத்தேன்.

Verse 45

आग्नेयं ब्रह्मरूपं हि मुनयः शौनकादयः भवन्तो नैमिषारण्ये यजन्तो हरिमीश्वरं

முனிவர்களே—சௌனக முதலியவர்களே—நீங்கள் நைமிஷாரண்யத்தில் யாகம் செய்து கொண்டே, அக்னேயத் தன்மையுடைய, பிரம்மஸ்வரூபமான ஈசுவரன் ஹரியை வழிபடுகிறீர்கள்।

Verse 46

तिष्ठन्तः श्रद्धया युक्तास्तस्माद्वः समुदीरितम् अग्निना प्रोक्तमाग्नेयं पुराणं वेदसम्मितं

ஆகையால் நம்பிக்கையுடன் உறுதியாக நிலைத்து இருங்கள்; எனவே நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்—அக்னியால் உரைக்கப்பட்ட ஆக்னேய புராணம், அது வேதங்களுக்கு ஒத்ததாகும்।

Verse 47

ब्रह्मविद्याद्वयोपेतं भुक्तिदं मुक्तिदं महत् नास्मात्परतरः सारो नास्मात्परतरः सुहृत्

இது இருவகை பிரம்மவித்யையால் கூடியது; மகத்தானது—போகத்தையும் மோக்ஷத்தையும் அளிப்பது. இதற்கு மேல் சாரமில்லை; இதற்கு மேல் உபகாரியும் இல்லை।

Verse 48

नास्मात्परतरो ग्रन्थो नास्मात्परतरो गतिः नास्मात्परतरं शास्त्रं नास्मात्परतरा श्रुतिः

இதற்கு மேல் சிறந்த நூல் இல்லை; இதற்கு மேல் உயர்ந்த அடைவு/இலக்கு இல்லை. இதற்கு மேல் பெரிய சாஸ்திரம் இல்லை; இதற்கு மேல் உயர்ந்த ஸ்ருதி இல்லை।

Verse 49

नास्मात्परतरं ज्ञानं नास्मात्परतरा स्मृतिः नास्मात्परो ह्य् आगमो ऽस्ति नास्माद्विद्या परास्ति हि

இதற்கு மேல் உயர்ந்த ஞானம் இல்லை; இதற்கு மேல் சிறந்த ஸ்மிருதி இல்லை. இதற்கு மேல் உயர்ந்த ஆகமம் இல்லை; இதற்கு மேல் உயர்ந்த வித்யையும் இல்லை।

Verse 50

नास्मात्परः स्यात्सिद्धन्तो नास्मात्परममङ्गलम् नास्मात्परो ऽस्ति वेदान्तः पुराणं परमन्त्विदं

இதற்கு மேலான சித்தாந்தம் இல்லை; இதற்கு மேலான மங்களமும் இல்லை. இதை மிஞ்சும் வேதாந்தம் இல்லை; இப்புராணமே பரமம்.

Verse 51

नास्मात्परतरं भूमौ विद्यते वस्तु दुर्लभम् आग्नेये हि पुराणे ऽस्मिन् सर्वविद्याः प्रदर्शिताः

பூமியில் இதைவிட அரிய பொருள் இல்லை; ஏனெனில் இந்த ஆக்னேய புராணத்தில் எல்லா வித்யைகளும் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

Verse 52

सर्वे मत्स्यावताराद्या गीता रामायणन्त्विह हरिवंशो भारतञ्च नव सर्गाः प्रदर्शिताः

இங்கு மத்ஸ்யாவதாரம் முதலான அனைத்துக் கதைகளும், கீதா, ராமாயணம், ஹரிவம்சம், பாரதம், மேலும் நவ-ஸர்கங்கள் அனைத்தும் விளக்கப்பட்டுள்ளன.

Verse 53

आगमो वैष्णवो गीतः पूजादीक्षाप्रतिष्ठया पवित्रारोहणादीनि प्रतिमालक्षणादिकं

வைஷ்ணவ ஆகமம் போதிக்கப்பட்டுள்ளது—பூஜை, தீக்ஷை, பிரதிஷ்டை ஆகியவற்றுடன், பவித்ராரோஹணம் முதலிய விதிகளும், பிரதிமை-லக்ஷண முதலிய விவரங்களும் உடன்.

Verse 54

प्रासादलक्षणाद्यञ्च मन्त्रा वै भुक्तिमुक्तिदाः शैवागमस्तदर्थश् च शाक्तेयः सौर एव च

பிராசாத-லக்ஷணம் முதலியவற்றிலிருந்து தொடங்கும் மந்திரங்கள் போகமும் மோக்ஷமும் அளிப்பவை. அவற்றின் பொருள் ஷைவ ஆகமத்திலும், அதுபோல ஷாக்த மற்றும் சௌர ஆகமங்களிலும் கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 55

मण्डलानि च वास्तुश् च मन्ताणि विविधानि च प्रतिसर्गश्चानुगीतो ब्रह्माण्डपरिमण्डलं

மண்டலங்கள், வாஸ்து சாஸ்திரம், பலவகை மந்திரங்கள், பிரதிஸர்கக் கோட்பாடு ஆகியவை உரைக்கப்பட்டன; மேலும் பிரம்மாண்டம் எனும் அண்டத்தின் அளவும் பரப்பும் கூறப்பட்டது.

Verse 56

गीतो भुवनकोषश् च द्वीपवर्षादिनिम्नगाः गयागङ्गाप्रयागादि तीर्थमाहात्म्यमीरितं

புவனகோசம், தீவுகள்-வர்ஷங்கள், நதிகள் முதலியவை பாடப்பட்டன; மேலும் கயா, கங்கை, பிரயாகம் முதலான தீர்த்தங்களின் மகிமையும் உரைக்கப்பட்டது.

Verse 57

ज्योतिश् चक्रं ज्योतिषादि गीतो युद्धजयार्णवः मन्वन्तरादयो गीताः धर्मा वर्णादिकस्य च

ஜோதிடச் சக்கரம், ஜோதிடம் முதலான வித்யைகள் பாடப்பட்டன; ‘யுத்தஜயார்ணவம்’ என்பதும் பாடப்பட்டது; மன்வந்தரங்கள் முதலியனவும், வர்ணாதிகளுக்குரிய தர்மநியமங்களும் உரைக்கப்பட்டன.

Verse 58

अशौचं द्रव्यशुद्धिश् च प्रायश्चित्तं प्रदर्शितं राजधर्मा दानधर्मा व्रतानि विविधानि च

அசௌசம், திரவ்ய-சுத்தி, பிராயச்சித்தம் ஆகியவை விளக்கப்பட்டன; மேலும் ராஜதர்மம், தானதர்மம், பலவகை விரதங்களும் கூறப்பட்டன.

Verse 59

व्यवहाराः शान्तयश् च ऋग्वेदादिविधानकं सूर्यवंशः सोमवंशो धनुर्वेदश् च वैद्यकं

வியவஹார நியாயங்கள், சாந்தி கர்மங்கள், ரிக் வேதம் முதலான விதானங்கள், சூரியவம்சம், சோமவம்சம், மேலும் தனுர்வேதம் மற்றும் வைத்தியகமும் உரைக்கப்பட்டன.

Verse 60

गान्धर्ववेदो ऽर्थशास्त्रं मीमांसा न्यायविस्तरः पुराणसंख्यामाहत्म्यं छन्दो व्यकरणं स्मृतं

காந்தர்வவேதம், அர்த்தசாஸ்திரம், மீமாம்சை, நியாயத்தின் விரிவான முறை, புராணங்களின் எண்ணிக்கையும் மஹாத்மியமும், சந்தஸ் மற்றும் வியாகரணம்—இவையும் அறிவின் அங்கங்களாக நினைவுகூரப்படுகின்றன।

Verse 61

अलङ्कारो विघण्डुश् च शिक्षाकल्प इहोदितः स्मृतः नैमित्तिकः प्राकृतिको लय आत्यन्तिकः

இங்கு அலங்காரம், விகண்டூ, மேலும் சிக்ஷா-கல்பம் கூறப்பட்டுள்ளன. லயம் (பிரளயம்) மூன்று வகை என நினைவுகூரப்படுகிறது—நைமித்திகம், பிராக்ருதிகம், ஆத்தியந்திகம்।

Verse 62

वेदान्तं ब्रह्मविज्ञानं योगो ह्य् अष्टाङ्ग ईरितः स्तोत्रं पुराणमाहात्म्यं विद्या ह्य् अष्टादश स्मृताः

வேதாந்தம், பிரம்மவிஞ்ஞானம், அஷ்டாங்க யோகம்; மேலும் ஸ்தோத்திரமும் புராணமஹாத்மியமும்—இவை பதினெட்டு வித்யைகளில் நினைவுகூரப்படுகின்றன।

Verse 63

ऋग्वेदाद्याः परा ह्य् अत्र पराविद्याक्षरं परं सप्रपञ्चं निष्प्रपञ्चं ब्रह्मणो रूपमीरितं

இங்கு ரிக்வேதம் முதலிய வேதங்கள் ‘பரா’ (உயர்ந்த) வித்யை எனக் கூறப்படுகின்றன; ஆனால் பரம அக்ஷரமான பராவித்யை பிரம்மத்தின் ரூபமாக அறிவிக்கப்படுகிறது—சப்ரபஞ்சமும் நிஷ்ப்ரபஞ்சமும் ஆக.

Verse 64

इदं पञ्चदशसोहस्रं शतकोटिप्रविस्तरं देवलोके दैवतैश् च पुराणं पठ्यते सदा

இந்த புராணம் பதினைந்து ஆயிரம் செய்யுள்களைக் கொண்டது; விரிவில் நூறு கோடி அளவிற்கு (விளக்கமாக) பரந்தது. தேவருலகில் தேவர்களாலும் இது எப்போதும் பாராயணம் செய்யப்படுகிறது।

Verse 65

लोकानां हितकामेन संक्षिप्योद्गीतमग्निना सर्वं ब्रह्मेति जानीध्वं मुनयः शौनकादयः

உலகங்களின் நலனைக் கருதி அக்னி சுருக்கமாக இவ்வுபதேசத்தைப் பாடினார்— “எல்லாமே பிரம்மம்,” என, ஓ சௌனகாதி முனிவர்களே, அறிந்துகொள்ளுங்கள்।

Verse 66

शृणुयाच्छ्रावयेद्वापि यः पठेत्पाठयेदपि लिखेल्लेखापयेद्वापि युजयेत्कीर्तयेदपि

யார் இதை கேட்கிறாரோ அல்லது கேட்கச் செய்கிறாரோ; யார் இதை ஓதுகிறாரோ அல்லது ஓதச் செய்கிறாரோ; யார் இதை எழுதுகிறாரோ அல்லது எழுதச் செய்கிறாரோ; யார் இதை நடைமுறையில் நிறைவேற்றுகிறாரோ அல்லது உரக்கப் புகழ்ந்து கூறுகிறாரோ— அவர் கூறப்பட்ட புண்ணியப் பயனை அடைவார்।

Verse 67

पुराणपाठकञ्चैव पूजयेत् प्रयतो नृपः गोभूहिरण्यदानाद्यैर् वस्त्रालङ्कारतर्पणैः

மேலும் அரசன் கட்டுப்பாட்டுடன் புராணம் ஓதுபவரை மரியாதையுடன் போற்ற வேண்டும்— பசு, நிலம், பொன் முதலிய தானங்களாலும், ஆடை, அணிகலன், தர்ப்பணம் முதலியவற்றாலும்।

Verse 68

तं संपूज्य लभेच्चैव पुराणश्रवणात् फलं पुराणान्ते च वै कुर्यादवश्यं द्विजभोजनं

அவரை முறையாகப் போற்றி வணங்கினால் புராணம் கேட்பதனால் உண்டாகும் முழுப் பயன் கிடைக்கும்; மேலும் புராணத்தின் முடிவில் கட்டாயமாகத் த்விஜர்களுக்கு (பிராமணர்களுக்கு) அன்னதானம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 69

निर्मलः प्राप्तसर्वार्थः सकुलः स्वर्गमाप्नुयात् शरयन्त्रं पुस्तकाय सूत्रं वै पत्रसञ्चयं

அவன் தூய்மையடைந்து, எல்லா நோக்கங்களையும் பெற்றுத், தன் குடும்பத்துடன் சேர்ந்து ஸ்வர்க்கத்தை அடைவான். மேலும் நூலுக்காக சரயந்திரம் (கட்டுப்பாட்டு கருவி), நூல் (தண்டு), மற்றும் இலைத் தாள்களின் தொகுப்பையும் தயார் செய்ய வேண்டும்।

Verse 70

पट्टिकाबन्धवस्त्रादि दद्याद् यः स्वर्गमाप्नुयात् यो दद्याद्ब्रह्मलोकी स्यात् पुस्तकं यस्य वै गृहे

பட்டிகா-பந்தம் உடைய ஆடை முதலியவற்றை தானம் செய்பவன் ஸ்வர்க்கத்தை அடைவான். நூலைத் தானம் செய்பவன் பிரம்மலோகத்தில் வாசிப்பான்; யாருடைய இல்லத்தில் புனித நூல் இருப்பதோ அவன் பாக்கியவன்.

Verse 71

तस्योत्पातभयं नास्ति भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात् यूयं समरत चाग्नेयं पुराणं रूपमैश्वरं सूतो गतः पुजितस्तैः शौनकाद्या हरिं यायः

அவனுக்கு உற்பாதங்களின் அச்சம் இல்லை; இன்பமும் முக்தியும் இரண்டையும் அடைவான். நீங்கள் அக்னேய புராணத்தை நினைவுகூருங்கள்; அது ஆண்டவனின் ஐஸ்வர்யத்தின் வடிவமே. பின்னர் சூதர் அவர்களால் பூஜிக்கப்பட்டு புறப்பட்டார்; சௌனக முதலியோர் ஹரியிடம் சென்றனர்.