Adhyaya 22

Verse 1

नारद उवाच । एवं विप्रकृता देवा महेंद्रसहितास्तदा । ययुः स्वायंभुवं दाम मर्करूपमुपाश्रिताः

नारद उवाच। एवं विप्रकृता देवा महेन्द्रसहितास्तदा। ययुः स्वायम्भुवं धाम मर्करूपमुपाश्रिताः॥

Verse 2

ततश्च विस्मितो ब्रह्मा प्राह तान्सुरपुंगवान् । स्वरूपेणेह तिष्ठध्वं नात्र वस्तारकाद्भयम्

ततः विस्मितो ब्रह्मा तान् सुरपुङ्गवान् उवाच— “स्वस्वरूपेणैवात्र तिष्ठत; अत्र तारकाद् भयम् नास्ति।”

Verse 3

ततो देवाः स्वरूपस्थाः प्रम्लानवदनांबुजाः । तुष्टुवुः प्रणताः सर्वे पितरं पुत्रका यथा

ततो देवाः स्वस्वरूपस्थाः प्रम्लानवदनाम्बुजाः; सर्वे प्रणताः पितरं पुत्रका इव तं तुष्टुवुः।

Verse 4

नमो जगत्प्रसूत्यै ते हेतवे पालकाय च । संहर्त्रे च नमस्तुभ्यं तिस्रोऽवस्थास्तव प्रभो

नमो जगत्प्रसूत्यै ते हेतवे पालकाय च; संहर्त्रे च नमस्तुभ्यं— तिस्रोऽवस्थास्तव प्रभो।

Verse 5

त्वमपः प्रथमं सृष्ट्वा तासु वीर्यमवासृजः । तदण्डमभवद्धैमं यस्मिल्लोकाश्चराचराः

त्वमपः प्रथमं सृष्ट्वा तासु वीर्यमवासृजः; ततोऽभवद् धैममण्डं यस्मिन् लोकाश्चराचराः।

Verse 6

वेदेष्वाहुर्विराड्रूपं त्वामेकरूपमीदृशम् । पातालं पादमूलं च पार्ष्णिपादे रसातलम्

वेदेषु त्वां विराड्रूपमेकमेवेदृशं विदुः; पातालं पादमूलं ते, पार्ष्णिपादे रसातलम्।

Verse 7

महातलं चास्य गुल्फौ जंघे चापि तलातलम् । सुतलं जानुनी चास्य ऊरू च वितलातले

अस्य गुल्फयोः महातलं स्थितं, जङ्घयोस्तलातलं च; जानुनी सुतलं प्रोक्तं, ऊरू च वितलातले।

Verse 8

महीतलं च जघनं नाभिश्चास्य नभस्तलम् । ज्योतिः पदमुरः स्थानं स्वर्लोको बाहुरुच्यते

जघनं महीतलं प्रोक्तं, नाभिश्चास्य नभस्तलम्; उरः स्थानं ज्योतिषः, बाहुः स्वर्लोक उच्यते।

Verse 9

ग्रीवा महश्चवदनं जनलोकः प्रकीर्त्यते । ललाटं च तपोलोकः शीर्ष सत्यमुदाहृतम्

ग्रीवा महर्लोक इति, वदनं जनलोकः प्रकीर्त्यते; ललाटं तपोलोकः, शीर्षं सत्यं उदाहृतम्।

Verse 10

चन्द्रसूर्यौ च नयने दिशः श्रोत्रे नासिकाश्विनौ । आत्मानं ब्रह्मरंध्रस्थमाहुस्त्वां वेदवादिनः

चन्द्रसूर्यौ नयने ते, दिशः श्रोत्रे, नासिकाश्विनौ; ब्रह्मरन्ध्रस्थमात्मानं त्वामाहुर्वेदवादिनः।

Verse 11

एवं ये ते विराड्रूपं संस्मरंत उपासते । जन्मबन्धविनिर्मुक्ता यांति त्वां परमं पदम्

एवं ये ते विराड्रूपं संस्मरन्त उपासते; जन्मबन्धविनिर्मुक्ता यान्ति त्वां परमं पदम्।

Verse 12

एवं स्थूलं प्राणिमध्यं च शूक्ष्मं भावेभावे भावितं त्वां गृणंति । सर्वत्रस्थं त्वामतः प्राहुर्वेदास्तस्मै तुभ्यं पदम्ज इद्विधेम

एवं स्थूलं प्राणिमध्यस्थं च सूक्ष्मं भावे भावे भावितं त्वां गृणन्ति। सर्वत्रस्थितं त्वामतः प्राहुर्वेदाः; तस्मै तुभ्यं पद्मासनजाय इदं स्तवनकर्म विधेम॥

Verse 13

एवं स्तुतो विरंचिस्तु कृपयाभिपरिप्लुतः । जानन्नपि तदा प्राह तेषामाश्वासहेतवे

एवं स्तुतो विरञ्चिस्तु कृपयाभिपरिप्लुतः। जानन्नपि तदा प्राह तेषामाश्वासहेतवे॥

Verse 14

सर्वे भवन्तो दुःखार्ताः परिम्लानमुखांबुजाः । भ्रष्टायुदास्तथाऽकस्माद्भ्रष्टा भरणवाससः

सर्वे भवन्तो दुःखार्ताः परिम्लानमुखाम्बुजाः। भ्रष्टायुधास्तथाऽकस्माद्भ्रष्टा भरणवाससः॥

Verse 15

ममैवयं कृतिर्देवा भवतां यद्वडम्बना । यद्वैराजशरीरे मे भवन्तो बाहुसंज्ञकाः

ममैवायं कृतिर्देवा भवतां यद्वडम्बना। यद्वैराजशरीरे मे भवन्तो बाहुसंज्ञकाः॥

Verse 16

यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं धार्मिकं चोर्जितं महत् । तत्रासीद्बाहुनाशो मे बाहुस्थाने च ते मम

यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं धार्मिकं चोर्जितं महत्। तत्रासीद्बाहुनाशो मे बाहुस्थाने च ते मम॥

Verse 17

तन्नूनं मम भग्नौ च बाहू तेन दुरात्मना । येन चोपहृतं देवास्तन्ममाख्यातु मर्हथ

तन्नूनं मम भग्नौ च बाहू तेन दुरात्मना; येन चोपहृतं देवास्तन्ममाख्यातु मर्हथ।

Verse 18

देवा ऊचुः । योऽसौ वज्रांगतनयस्त्वया दत्तवरः प्रभो । भृशं विप्रकृतास्तेन तत्त्वं जानासि तत्त्वतः

देवा ऊचुः—योऽसौ वज्राङ्गतनयस्त्वया दत्तवरः प्रभो; भृशं विप्रकृतास्तेन, तत्त्वं जानासि तत्त्वतः।

Verse 19

यत्तन्महीसमुद्रस्य तटं शार्विकतीर्थकम् । तदाक्रम्य कृतं तेन मरुभूमिसमं प्रभोः

यत्तन्महीसमुद्रस्य तटं शार्विकतीर्थकम्; तदाक्रम्य कृतं तेन मरुभूमिसमं प्रभोः।

Verse 20

ऋद्धयः सर्वदेवानां गृहीतास्तेन सर्वतः । महाभूतस्वरूपेण स एव च जगत्पतिः

ऋद्धयः सर्वदेवानां गृहीतास्तेन सर्वतः; महाभूतस्वरूपेण स एव च जगत्पतिः।

Verse 21

चंद्रसूर्यौ ग्रहास्तारा यच्चान्यद्देवपक्षतः । तच्च सर्वं निराकृत्य स्थापितो दैत्यपक्षकः

चन्द्रसूर्यौ ग्रहास्तारा यच्चान्यद्देवपक्षतः; तच्च सर्वं निराकृत्य स्थापितो दैत्यपक्षकः।

Verse 22

वयं च विधृता स्तेन बहूपहसितास्तथा । प्रसादान्मुक्ताश्च कथंचिदिव कष्टतः

वयमपि तेन गृहीताः पुनःपुनरुपहसिताश्च; तव प्रसादेन कथञ्चिदेव कष्टतोऽतिदुःखेन विमुक्ताः।

Verse 23

तद्वयं शरणं प्राप्ताः पीडिताः क्षुत्तृषार्दिताः । धर्मरक्षा कराश्चेति संचिंत्य त्रातुमर्हसि

ततो वयं शरणं प्राप्ताः, पीडिताः क्षुत्तृषार्दिताः; त्वं धर्मरक्षक इति सञ्चिन्त्य, नः त्रातुमर्हसि।

Verse 24

इत्युक्तः स्वात्मभूर्देवः सुरैर्दैत्यविचेष्टितम् । सुरानुवाच भगवानतः संचिंत्य तत्त्वतः

एवं सुरैर्दैत्यविचेष्टितं निवेद्य उक्तः स्वयम्भूर्भगवान् देवः; तत्त्वतः सम्यक् सञ्चिन्त्य स देवान् प्रत्युवाच।

Verse 25

अवध्यस्तारको दैत्यः सर्वैरपि सुरासुरैः । यस्य वध्यश्च नाद्यापि स जातो भगवान्पुनः

तारको दैत्यः सर्वैः सुरासुरैरप्यवध्यः; स च भगवान् पुनर्जातः, योऽद्यापि न कृतवधोऽपि तस्य वधाय नियतः।

Verse 26

मया च वरदानेन च्छन्दयित्वा निवारितः

मया च वरदानेन तं सन्तोष्य निवारितः।

Verse 27

तपसा स हिदीप्तोऽभूत्त्रैलोक्यदहनात्मकः । स च वव्रे वधं दैत्यः शिशतः सप्तवासरात्

तपसा स हि दीप्तोऽभूत् त्रैलोक्यदहनात्मकः । स च दैत्यो वव्रे वधं शिशोः सप्तवासरात् ॥

Verse 28

स च सप्तदिनो बालः शंकराद्यो भविष्यति । तारकस्य च वीरस्य वधकर्ता भविष्यति

स च सप्तदिनो बालः शंकराद्यो भविष्यति । तारकस्य च वीरस्य वधकर्ता भविष्यति ॥

Verse 29

सतीनामा तु या देवी विनष्टा दक्षहेलया । सा भविष्यति कल्याणी हिमाचलशरीरजा

सतीनामा तु या देवी विनष्टा दक्षहेलया । सा भविष्यति कल्याणी हिमाचलशरीरजा ॥

Verse 30

शंकरस्य च तस्याश्च यत्नः कार्यः समागमे । अहमप्यस्य कार्यस्य शेषं कर्ता न संशयः

शंकरस्य च तस्याश्च यत्नः कार्यः समागमे । अहमप्यस्य कार्यस्य शेषं कर्ता न संशयः ॥

Verse 31

इत्युक्तास्त्रिदशास्तेन साक्षात्कलयोनिना । जग्मुर्मेरुं प्रणम्येशं मर्करूपेण संवृताः

इत्युक्तास्त्रिदशास्तेन साक्षात्कलयोनिना । जग्मुर्मेरुं प्रणम्येशं मर्करूपेण संवृताः ॥

Verse 32

ततो गतेषु देवेषु ब्रह्मा लोकपितामहः । निशां सस्मार भगवान्स्वां तनुं पूर्वसंभवाम्

ततो देवेषु गतेषु ब्रह्मा लोकपितामहः । पूर्वसंभूतां स्वां तनुं रात्रिं भगवान् स्मृतवान् ॥

Verse 33

ततो भगवती रात्रिरुपतस्थे पितामहम् । तां विविक्ते समालोक्य तथोवाच विभावरीम्

ततो भगवती रात्रिरुपतस्थे पितामहम् । विविक्ते तां समालोक्य तथोवाच विभावरीम् ॥

Verse 34

विभावरि महाकार्यं विबुधानामुपस्थितम् । तत्कर्तव्यं त्वया देवि श्रृणु कार्यस्य निश्चयम्

विभावरि महाकार्यं विबुधानामुपस्थितम् । तत्कर्तव्यं त्वया देवि शृणु कार्यस्य निश्चयम् ॥

Verse 35

तारकोनाम दैत्येंद्रः सुरकेतुरनिर्ज्जितः । तस्याभावाय भगवाञ्जनयिष्यति यं शिवः

तारको नाम दैत्येन्द्रः सुरकेतुरनिर्जितः । तस्याभावाय भगवान् शिवो जनयिष्यति यम् ॥

Verse 36

सुतः स भविता तस्य तारकस्यांतकारकः । अहं त्वादौ यदा जातस्तदापश्यं पुरःस्थितम्

सुतः स भविता तस्य तारकस्यान्तकारकः । अहं त्वादौ यदा जातस्तदा पश्यं पुरःस्थितम् ॥

Verse 37

अर्धनारीश्वरं देवं व्याप्य विश्वमवस्थितम् । दृष्ट्वा तमब्रुवं देवं भजस्वेति च भक्तितः

अर्धनारीश्वरं देवं विश्वव्यापिनमव्ययम् । तं दृष्ट्वा भक्तिभावेन प्रोवाचं—भजस्व तमिति ॥

Verse 38

ततो नारी पृथग्जाता पुरुषश्च तथा पृथक् । तस्याश्चैवांशजाः सर्वाः स्त्रियस्त्रिभुवने स्मृताः

ततो नारी पृथग्जाता पुरुषोऽपि पृथक् तथा । तस्याः अंशसमुद्भूताः स्त्रियः सर्वास्त्रिलोके स्मृताः ॥

Verse 39

एकादश च रुद्राश्च पुरुषास्तस्य चांशजाः । तां नारीमहामालोक्य पुत्रं दक्षमथा ब्रवम्

एकादश रुद्राः पुरुषाश्च तस्यांशसमुद्भवाः । तां नारीं महतीं दृष्ट्वा पुत्रं दक्षमथाब्रुवम् ॥

Verse 40

भजस्व पुत्रीं जगती ममापि च तवापि च । पुंदुःखनकात्त्रात्री पुत्री ते भाविनी त्वियम्

भजस्व पुत्रीं जगतीं ममापि तव च प्रभो । पुंदुःखभवसंतापात् त्रात्री ते भाविनी सुताऽयम् ॥

Verse 41

एवमुक्तो मया दक्षः पुत्रीत्वे परि कल्पिताम् । रुद्राय दत्तवान्भक्त्या नाम दत्त्वा सतीति यत्

एवमुक्तो मया दक्षः पुत्रीत्वे परिकल्पिताम् । रुद्राय दत्तवान् भक्त्या नाम दत्त्वा सतीति च ॥

Verse 42

ततः काले चं कस्मिंश्चिदवमेने च तां पिता । मुमूर्षुः पापसंकल्पो दुरात्मा कुलकज्जलः

ततः काले कस्यचित् समये तस्याः पिता ताम् अवमेने। मुमूर्षुः पापसंकल्पो दुरात्मा कुलकज्जलः स तिरस्कारेण चेष्टितवान्।

Verse 43

ये रुद्रं नैव मन्यंते ते स्फुटं कुलकज्जलाः । पिशाचास्ते दुरात्मानो भवंति ब्रह्मराक्षसाः

ये रुद्रं न मन्यन्ते ते स्फुटं कुलकज्जलाः। ते दुरात्मानः पिशाचत्वं प्राप्य ब्रह्मराक्षसा भवन्ति।

Verse 44

अवमानेन तस्यापि यथा देवी जहौ तनुम् । यथा यज्ञः स च ध्वस्तो भवेन विदितं हि ते

तस्यावमानात् देवी यथा तनुं जहौ, तथा स यज्ञोऽपि भवेन ध्वस्तः; एतत् ते विदितमेव।

Verse 45

अधुना हिमशैलस्य भवित्री दुहिता च सा । महेश्वरं पतिं सा च पुनः प्राप्स्यति निश्चितम्

अधुना सा हिमशैलस्य दुहिता भविष्यति, सा च महेश्वरं पतिं पुनर्निश्चितं प्राप्स्यति।

Verse 46

तदिदं च त्वया कार्यं मेनागर्भे प्रविश्य च । तस्याश्छविं कुरु कृष्णां यथा काली भवेत्तु सा

तदिदं त्वया कार्यं—मेनागर्भे प्रविश्य तस्याः छविं कृष्णां कुरु, यथा सा काली भवेत्।

Verse 47

यदा रुद्रोपहसिता तपस्तप्स्यति सा महत् । समाप्तनियमा देवी यदा चोग्रा भविष्यति

यदा रुद्रोपहासेन प्रेरिता सा महादेवी महत्तपः समारभते, यदा च नियमाञ्शेषान् समाप्य उग्रसंकल्पा भविष्यति।

Verse 48

स्वयमेव यदा रूपं सुगौरं प्रतिपत्स्यते । विरहेण हरश्चास्या मत्वा शून्यं जगत्त्रयम्

यदा सा स्वयमेव सुगौरं परमं रूपं पुनः प्रतिपद्यते, तदा तस्या विरहेण हरः जगत्त्रयं शून्यमिव मन्यते।

Verse 49

तस्यैव हिमशैलस्य कंदरे सिद्धसेविते । प्रतीक्षमाणस्तां देवीमुग्रं संतप्स्यते तपः

तस्यैव हिमशैलस्य सिद्धसेविते कन्दरे तां देवीम् प्रतीक्षमाणः स उग्रं तपः संतप्स्यते।

Verse 50

तयोः सुतप्ततपसोर्भविता यो महान्सुतः । भविष्यति स दैत्यस्य तारकस्य निवारकः

तयोः सुतप्ततपसोः संयोगात् महान् सुतो भविष्यति; स दैत्यं तारकं निवारयिता विनाशयिता च भविष्यति।

Verse 51

तपसो हि विना नास्ति सिद्धिः कुत्रापि शोभने । सर्वासां कर्मसिद्धीनां मूलं हि तप उच्यते

तपसो विना शोभने कुत्रापि सिद्धिर्न विद्यते; सर्वासां कर्मसिद्धीनां मूलं तप एव इति उच्यते।

Verse 52

त्वयापि दानवो देवि देहनिर्गतया तदा । चंडमुंडपुरोगाश्च हंतव्या लोकदुर्जयाः

त्वयापि देवि तदा देहान्निर्गत्य चण्डमुण्डपुरोगान् लोकैर्दुर्जयान् दानवान् हन्तव्यान्।

Verse 53

यस्माच्चंडं च मुंडं च त्वं देवि निहनिष्यसि । चामुंडेति ततो लोके ख्याता देवि भविष्यसि

यस्मात् देवि त्वं चण्डं च मुण्डं च निहनिष्यसि, तस्मात् लोके ‘चामुण्डा’ इति ख्याता भविष्यसि।

Verse 54

ततस्त्वां वरदे देवी लोकः संपूजयिष्यति । भेदेर्बहुविधाकारैः सर्वगां कामसाधनीम्

ततः वरदे देवि लोकस्त्वां संपूजयिष्यति, बहुविधाकारभेदैः सर्वगां कामसाधनीम्।

Verse 55

ओंकारवक्त्रां गायत्रीं त्वामर्चंति द्विजोत्तमाः । ऊर्जितां बलदां पापि राजानः सुमहाबलाः

ओंकारवक्त्रां गायत्रीं त्वामर्चन्ति द्विजोत्तमाः; ऊर्जितां बलदां पापघ्नीं त्वां राजानः सुमहाबलाः।

Verse 56

वैश्याश्च भूतिमित्येव शिवां शूद्रास्तथा शुभे । क्षांतिर्मुनीनामक्षोभ्या दया नियमिनामपि

वैश्यास्त्वां ‘भूतिः’ इति पूजयन्ति, शूद्रास्तथा ‘शिवा’ इति शुभे; त्वं मुनीनां अक्षोभ्या क्षान्तिः, नियमिनामपि दया।

Verse 57

त्वं महोपाय सन्दोहा नीतिर्नयविसर्पिणाम् । परिस्थितिस्त्वमर्थानां त्वमहो प्राणिका मता

त्वं महोपायसन्दोहा नीतिर् नयविशारदाम्। अर्थानां च परिस्थितिस्त्वं प्राणिका च मता सताम्॥

Verse 58

त्वं युक्तिः सर्वभूतानां त्वं गतिः सर्वदेहिनाम् । रतिस्त्वं रतिचित्तानां प्रीतिस्त्वं हृद्यदर्शिनाम्

त्वं युक्तिः सर्वभूतानां त्वं गतिः सर्वदेहिनाम्। रतिस्त्वं रतिचित्तानां प्रीतिस्त्वं हृद्यदर्शिनाम्॥

Verse 59

त्वं कांतिः शुभरूपाणां त्वं शांति शुभकर्मिणाम् । त्वं भ्रांतिर्मूढचित्तानां त्वं फलं क्रतुयाजिनाम्

त्वं कान्तिः शुभरूपाणां त्वं शान्तिः शुभकर्मिणाम्। त्वं भ्रान्तिर्मूढचित्तानां त्वं फलं क्रतुयाजिनाम्॥

Verse 60

जलधीनां महावेला त्वं च लीला विलासिनाम् । संभूतिस्त्वं पदार्थानां स्थितिस्त्वं लोकपालिनी

त्वं जलधीनां महावेला लीला च विलासिनाम्। पदार्थानां संभूतिस्त्वं स्थितिस्त्वं लोकपालिनी॥

Verse 61

त्वं कालरात्रिर्निःशेष भुवनावलिनाशिनी । प्रियकंठग्रहानन्ददायिनी त्वं विभावरी

त्वं कालरात्रिर्निःशेषभुवनावलिनाशिनी। प्रियकण्ठग्रहानन्ददायिनी त्वं विभावरी॥

Verse 62

प्रसीद प्रणतानस्मान्सौम्यदृष्ट्या विलोकय

प्रसीद; प्रणतान् अस्मान् सौम्यया मङ्गलदृष्ट्या विलोकय।

Verse 63

इति स्तुवंतो ये देवि पूजयिष्यंति त्वां शुभे । ते सर्वकामानाप्स्यंति नियता नात्र संशयः

इति स्तुवन्तो ये देवि पूजयिष्यन्ति त्वां शुभे। ते सर्वकामान् आप्स्यन्ति नियता नात्र संशयः॥

Verse 64

इत्युक्ता तु निशादेवी तथेत्युक्त्वा कृताञ्जलिः । जगाम त्वरिता पूर्वं गृहं हिमगिरेर्महत्

इत्युक्ता तु निशादेवी तथेत्युक्त्वा कृताञ्जलिः। जगाम त्वरिता पूर्वं गृहं हिमगिरेर्महत्॥

Verse 65

तत्राऽसीनां महाहर्म्ये रत्नभित्तिसमाश्रये । ददर्श मेनामापांडुच्छविवक्त्रसरोरुहाम्

तत्राऽसीनां महाहर्म्ये रत्नभित्तिसमाश्रये। ददर्श मेनाम् आपाण्डुच्छविवक्त्रसरोरुहाम्॥

Verse 66

किंचिच्छयाममुखोदग्रस्तनभागावनामिताम् । महौषधिगणबद्धमंत्रराजनिषेविताम्

किञ्चिच्छ्याममुखोदग्रस्तनभागावनामिताम्। महौषधिगणबद्धमन्त्रराजनिषेविताम्॥

Verse 67

ततः किंचित्प्रमिलिते मेनानेत्रांबुजद्वये । आविवेशमुखं रात्रिर्ब्रह्मणो वचनात्तदा

ततः मेनायाः कमलनयनद्वये किंचित् प्रमीलिते सति, तदा ब्रह्मणो वचनानुसारं रात्रिः तस्याः मुखं प्रविवेश।

Verse 68

जन्मदाया जगन्मातुः क्रमेण जठरांतरम् । अरंजयच्छविं देव्या गुहमातुर्विभावरी

जगन्मातुः जन्मदात्री भवितुं, विभावरी क्रमेण जठरान्तरं प्रविवेश; सा देव्या—गुहमातुः—छविं तेजश्च अरंजयत्।

Verse 69

ततो जगन्मं गलदा मेना हिमगिरेः प्रिया । ब्राह्मे मुहूर्ते सुभगे प्रासूयत शुभाननाम्

ततः जगन्मङ्गलदा मेना हिमगिरेः प्रिया, सुभगे ब्राह्मे मुहूर्ते शुभाननां कन्यां प्रासूयत्।

Verse 70

तस्यां तु जायमानायां जंतवः स्थाणुजंगमाः । अभवन्सुखिनः सर्वे सर्वलोकनिवासिनः

तस्यां तु जायमानायां स्थाणुजङ्गमाः सर्वे जन्तवः, सर्वलोकनिवासिनश्च सर्वे सुखिनोऽभवन्।

Verse 71

अभवत्क्रूरसत्त्वानां चेतः शांतं च देहिनाम् । ज्योतिषामपि तेजस्त्वमभवत्सुतरां तदा

तदा क्रूरसत्त्वानां चेतः शान्तमभवत्, देहिनां च प्रशान्तता; ज्योतिषामपि तेजस्त्वं सुतरां वर्धितमभवत्।

Verse 72

वनाश्रिताश्चौषधयः स्वादवंति फलानि च । गंधवंति च माल्यानि विमलं च नभोऽभवत्

वनाश्रिताश्चौषधयः सुस्वादुतां जग्मुः, फलानि चातिमधुराण्यभवन्। माल्यानि च सुगन्धीनि बभूवुः, नभश्च विमलं निरुपद्रवमभवत्॥

Verse 73

मारुतश्च सुखस्पर्शो दिशश्च सुमनोहराः । विस्मृता नि च शास्त्राणि प्रादुर्भावं प्रपेदिरे

मारुतः सुखस्पर्शो बभूव, दिशश्च सुमनोहराः। विस्मृतानि च शास्त्राणि पुनः प्रादुर्भावं प्रपेदिरे॥

Verse 74

प्रभावस्तीर्थमुख्यानां तदा पुण्यतमोऽभवत् । सत्ये धर्मे चाध्ययने यज्ञे दाने तपस्यपि

प्रभावस्तीर्थमुख्यानां तदा पुण्यतमोऽभवत्। सत्ये धर्मे चाध्ययने यज्ञे दाने तपस्यपि पुण्यवृद्धिरभूत्॥

Verse 75

सर्वेषामभवच्छ्रद्धा जन्मकाले गुहारणेः । अंतरिक्षेमराश्चापि प्रहर्षोत्फुल्ललोचनाः

सर्वेषामभवच्छ्रद्धा जन्मकाले गुहारणेः। अंतरिक्षेमराश्चापि प्रहर्षोत्फुल्ललोचनाः॥

Verse 76

हरिब्रह्ममहेंद्रार्कवायुवह्निपुरोगमाः । पुष्पवृष्टिं प्रमुमुचुस्तस्मिन्मेनागृहे शुभे

हरिब्रह्ममहेंद्रार्कवायुवह्निपुरोगमाः। तस्मिन्मेनागृहे शुभे पुष्पवृष्टिं प्रमुमुचुः॥

Verse 77

मेरुप्रभृतयश्चापि मूर्तिमंतो महानगाः । तस्मिन्महोत्सवे प्राप्ता वीरकांस्योपशोभिताः

मेरुप्रभृतयश्चापि मूर्तिमन्तो महानगाः । तस्मिन्महोत्सवे प्राप्ता वीरकांस्योपशोभिताः ॥

Verse 78

सागराः सरितश्चैव समाजग्मुश्च सर्वशः

सागराः सरितश्चैव समाजग्मुश्च सर्वशः ॥

Verse 79

हिमशैलोऽभवल्लोके तदा सर्वैश्चराचरैः । सेव्यश्चाप्यभिगम्यश्च पूजनीयश्च भारत

हिमशैलोऽभवल्लोके तदा सर्वैश्चराचरैः । सेव्यश्चाप्यभिगम्यश्च पूजनीयश्च भारत ॥

Verse 80

अनुभूयोत्सवं ते च जग्मुः स्वानालयांस्तदा

अनुभूयोत्सवं ते च जग्मुः स्वानालयांस्तदा ॥