Adhyaya 38

Mantra 1

दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । आ द॒देऽदि॑त्यै॒ रास्ना॑ऽसि

ਦੇਵ ਸਵਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਦਿਤੀ ਲਈ ਤੂੰ ਰਾਸਨਾ (ਲਗਾਮ) ਹੈਂ।

Mantra 2

इड॒ एह्यदि॑त॒ एहि॒ सर॑स्व॒त्त्येहि॑ । असा॒वेह्यसा॒वेह्यसा॒वेहि॑

ਹੇ ਇਡਾ, ਆ; ਹੇ ਅਦਿਤੀ, ਆ; ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਆ। ਇੱਥੇ ਆ—ਉਹ ਇੱਥੇ ਆ—ਉਹ ਇੱਥੇ ਆ।

Mantra 3

अदि॑त्यै॒ रास्ना॑ऽसि॒ इन्द्रा॒ण्या उ॒ष्णीष॑ः । पू॒षाऽसि॑ घ॒र्माय॑ दीष्व ।

ਤੂੰ ਅਦਿਤ੍ਯੈ ਦੀ ਰਾਸ੍ਨਾ (ਲਗਾਮ) ਹੈਂ; ਤੂੰ ਇੰਦਰਾਣੀ ਦਾ ਉਸ਼੍ਣੀਸ਼ (ਸਿਰ-ਬੰਧ) ਹੈਂ। ਤੂੰ ਪੂਸ਼ਾ ਹੈਂ; ਘਰਮ ਲਈ ਦਿੱਪਤ ਹੋ, ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤ ਹੋ।

Mantra 4

अ॒श्विभ्यां॑ पिन्वस्व॒ सर॑स्वत्यै पिन्व॒स्वेन्द्रा॑य पिन्वस्व । स्वाहेन्द्र॑वत् स्वाहेन्द्र॑वत् स्वाहेन्द्र॑वत् ।

ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਪਿਨ੍ਵਸ੍ਵ (ਵਧ); ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਲਈ ਪਿਨ੍ਵਸ੍ਵ; ਇੰਦਰਾਯ ਲਈ ਪਿਨ੍ਵਸ੍ਵ। ਸ੍ਵਾਹਾ—ਇੰਦਰਵਤ੍! ਸ੍ਵਾਹਾ—ਇੰਦਰਵਤ੍! ਸ੍ਵਾਹਾ—ਇੰਦਰਵਤ੍!

Mantra 5

यस्ते॒ स्तन॑ः शश॒यो यो म॑यो॒भूर्यो र॑त्न॒धा व॑सु॒विद्यः सु॒दत्र॑ः । येन॒ विश्वा॒ पुष्य॑सि॒ वार्या॑णि॒ सर॑स्वति॒ तमि॒ह धात॑वेऽकः । उ॒र्वन्तरि॑क्ष॒मन्वे॑मि ।

ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਸਤਨ ਜੋ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਤਨ-ਧਾਰਕ ਹੈ, ਵਸੁ (ਧਨ) ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੁਦਾਤ੍ਰ (ਉਦਾਰ ਦਾਤਾ) ਹੈ—ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਭ ਇੱਛਿਤ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ-ਪੋਸਦੀ ਹੈਂ—ਉਹ ਇੱਥੇ ਦਾਨ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

Mantra 6

गा॒य॒त्रं छन्दो॑ऽसि॒ त्रै॑ष्टुभं॒ छन्दो॑ऽसि॒ द्यावा॑पृथि॒वीभ्यां॑ त्वा॒ परि॑ गृह्णाम्य॒न्तरि॑क्षे॒णोप॑ यच्छामि । इन्द्रा॑श्विना॒ मधु॑नः सार॒घस्य॑ घ॒र्मं पा॑त॒ वस॑वो॒ यज॑त॒ वाट् । स्वाहा॒ सूर्य॑स्य र॒श्मये॑ वृष्टि॒वन॑ये ।

ਤੂੰ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਛੰਦ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਤ੍ਰੈਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਹੈਂ। ਦਿਆਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰਦਾ ਹਾਂ; ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ! ਮਧੁਮਯ, ਸਾਰਘ (ਮਿੱਠਾ ਵਹਿਣ ਵਾਲਾ) ਘਰਮ ਪੀਓ; ਹੇ ਵਸੂਓ! ਯਜਨ ਕਰੋ—ਵਾਟ! ਸ੍ਵਾਹਾ—ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਸ਼ਮੀ ਲਈ, ਵਰਖਾ-ਵਿਜਯ ਲਈ (ਵਰਖਾ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ)।

Mantra 7

स॒मु॒द्राय॑ त्वा॒ वाता॑य॒ स्वाहा॑ सरि॒राय॑ त्वा॒ वाता॑य॒ स्वाहा॑ । अ॒ना॒धृ॒ष्याय॑ त्वा॒ वाता॑य॒ स्वाहा॑ ऽप्रतिधृ॒ष्याय॑ त्वा॒ वाता॑य॒ स्वाहा॑ । अ॒व॒स्यवे॑ त्वा॒ वाता॑य॒ स्वाहा॑ ऽशिमि॒दाय॑ त्वा॒ वाता॑य॒ स्वाहा॑ ।

ਸਮੁੰਦਰ ਲਈ—ਵਾਤ ਲਈ—ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ੍ਵਾਹਾ! ਸਰਿਰਾ (ਪ੍ਰਵਾਹਿਣੀ) ਲਈ—ਵਾਤ ਲਈ—ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ੍ਵਾਹਾ! ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼੍ਯ (ਅਜੇਯ) ਲਈ—ਵਾਤ ਲਈ—ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ੍ਵਾਹਾ! ਅਪ੍ਰਤਿਧ੍ਰਿਸ਼੍ਯ (ਅਪ੍ਰਤਿਰੋਧ੍ਯ) ਲਈ—ਵਾਤ ਲਈ—ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ੍ਵਾਹਾ! ਅਵਸ੍ਯਵ (ਸਹਾਇਕ) ਲਈ—ਵਾਤ ਲਈ—ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ੍ਵਾਹਾ! ਅਸ਼ਿਮਿਦ (ਹਾਨੀ-ਨਿਵਾਰਕ) ਲਈ—ਵਾਤ ਲਈ—ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ੍ਵਾਹਾ!

Mantra 8

इन्द्रा॑य त्वा॒ वसु॑मते रु॒द्रव॑ते॒ स्वाहा । इन्द्रा॑य त्वाऽऽदि॒त्यव॑ते॒ स्वाहा । इन्द्रा॑य त्वाऽभिमाति॒घ्ने स्वाहा । स॒वि॒त्रे त्व॑ ऋभु॒मते॑ विभु॒मते॒ वाज॑वते॒ स्वाहा । बृह॒स्पत॑ये त्वा वि॒श्वदे॑व्यावते॒ स्वाहा॑ ।

ਇੰਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾਂ ਵਸੁਮਤੇ ਰੁਦ੍ਰਵਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਇੰਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾਂ ਆਦਿਤ੍ਯਵਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਇੰਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾਂ ਅਭਿਮਾਤਿਘਨੇ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਤ੍ਵਾਂ ਋ਭੁਮਤੇ ਵਿਭੁਮਤੇ ਵਾਜਵਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਬ੍ਰਿਹਸ੍ਪਤਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ੍ਯਾਵਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ।

Mantra 9

य॒माय॒ त्वाऽङ्गि॑रस्वते पितृ॒मते॒ स्वाहा॑ । स्वाहा॑ घ॒र्माय॒ स्वाहा॑ घ॒र्मः पि॒त्रे ।

ਯਮ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ—ਅੰਗਿਰਸ-ਸੰਪੰਨ, ਪਿਤ੍ਰ-ਸੰਪੰਨ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਘਰਮ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਸ੍ਵਾਹਾ—ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਘਰਮ।

Mantra 10

विश्वा॒ आशा॑ दक्षिण॒सद्विश्वा॑न् दे॒वानया॑डि॒ह । स्वाहा॑कृतस्य घ॒र्मस्य॒ मधो॑: पिबतमश्विना ।

ਦੱਖਣ-ਸਥਿਤ ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਇੱਥੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਆਏ ਹਨ। ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਘਰਮ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਮਧੁ ਵਿਚੋਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਪੀਓ।

Mantra 11

दि॒वि धा॑ इ॒मं य॒ज्ञमि॒मं य॒ज्ञं दि॒वि धा॑: । स्वाहा॒ऽग्नये॑ य॒ज्ञिया॑य॒ शं यजु॑र्भ्यः ।

ਦਿਵ੍ਯ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਸ ਯਜ੍ਞ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ; ਇਸ ਯਜ੍ਞ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕਾ। ਯਜ੍ਞ-ਯੋਗ੍ਯ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ; ਯਜੁਸ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਕਲਿਆਣ ਹੋਵੇ।

Mantra 12

अश्वि॑ना घ॒र्मं पा॑त॒ᳪ हार्द्वा॑न॒मह॑र्दि॒वाभि॑रू॒तिभि॑: । तन्त्रा॒यिणे॒ नमो॒ द्यावा॑पृथि॒वीभ्या॑म् ।

ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਘਰਮ ਪੀਓ—ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਬਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਪੇਯ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਸਹਾਇਕ ਋ਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀਓ। ਤੰਤ੍ਰਾਯਿਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦ੍ਯਾਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

Mantra 13

अपा॑ताम॒श्विना॑ घ॒र्ममनु॒ द्यावा॑पृथि॒वी अ॑मᳪसाताम् । इहै॒व रा॒तय॑: सन्तु

ਅਸ਼ਵਿਨ ਘਰਮ ਪੀਣ; ਅਤੇ ਦ੍ਯਾਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਿਮਤੀ ਦੇਣ। ਇੱਥੇ ਹੀ, ਇੱਥੇ ਹੀ, ਦਾਨ-ਭੇਟਾਂ ਟਿਕੀਆਂ ਰਹਿਣ।

Mantra 14

इ॒षे पि॑न्वस्वो॒र्जे पि॑न्वस्व॒ ब्रह्म॑णे पिन्वस्व क्ष॒त्राय॑ पिन्वस्व॒ द्यावा॑पृथि॒वीभ्यां॑ पिन्वस्व । धर्मा॑सि सु॒धर्मामे॑न्य॒स्मे नृ॒म्णानि॑ धारय॒ ब्रह्म॑ धारय क्ष॒त्रं धा॑रय॒ विशं॑ धारय

ਇਸ਼ ਲਈ ਵਧ; ਊਰਜਾ ਲਈ ਵਧ; ਬ੍ਰਹਮਣ ਲਈ ਵਧ; ਖ਼ਤ੍ਰ ਲਈ ਵਧ; ਦ੍ਯਾਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਲਈ ਵਧ। ਤੂੰ ਧਰਮ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸੁਧਰਮ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ—ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ—ਨ੍ਰਮ੍ਣਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾ; ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਟਿਕਾ; ਖ਼ਤ੍ਰ ਨੂੰ ਟਿਕਾ; ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਟਿਕਾ।

Mantra 15

स्वाहा॑ पू॒ष्णे शर॑से॒ स्वाहा॒ ग्राव॑भ्यः स्वाहा॑ प्रतिर॒वेभ्य॑: । स्वाहा॑ पि॒तृभ्य॑ ऊ॒र्ध्वब॑र्हिर्भ्यो घर्म॒पाव॑भ्य॒: स्वाहा॒ द्यावा॑पृथि॒वीभ्या॒ᳪ स्वाहा॒ विश्वे॑भ्यो दे॒वेभ्य॑:

ਸ੍ਵਾਹਾ—ਪੂਸ਼ਣ ਸ਼ਰਸ ਨੂੰ! ਸ੍ਵਾਹਾ—ਗ੍ਰਾਵਾਂ (ਪਿਸਣ-ਪੱਥਰਾਂ) ਨੂੰ! ਸ੍ਵਾਹਾ—ਪ੍ਰਤਿਰਵਾਂ (ਪ੍ਰਤਿਧੁਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ) ਨੂੰ! ਸ੍ਵਾਹਾ—ਪਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ, ਊਰਧ੍ਵ-ਬਰ੍ਹਿਸ਼ (ਉੱਪਰ ਉਠੇ ਬਰ੍ਹਿਸ਼ ਵਾਲਿਆਂ) ਨੂੰ! ਸ੍ਵਾਹਾ—ਘਰਮ-ਪਾਵਾਂ (ਘਰਮ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ) ਨੂੰ! ਸ੍ਵਾਹਾ—ਦ੍ਯਾਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਿਵੀ (ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ) ਨੂੰ! ਸ੍ਵਾਹਾ—ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ!

Mantra 16

स्वाहा॑ रु॒द्राय॑ रु॒द्रहू॑तये॒ स्वाहा॒ सं ज्योति॑षा॒ ज्योति॑: । अह॑: के॒तुना॑ जुषताᳪ सु॒ज्योति॒र्ज्योति॑षा॒ स्वाहा॑ । रात्रि॑: के॒तुना॑ जुषताᳪ सु॒ज्योति॒र्ज्योति॑षा॒ स्वाहा॑ । मधु॑ हु॒तमिन्द्र॑तमे अ॒ग्नाव॒श्याम॑ ते देव॒ घर्म॒ नम॑स्ते अस्तु॒ मा मा॑ हिᳪसीः

ਸ੍ਵਾਹਾ—ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਰੁਦ੍ਰਹੂਤਯੇ (ਰੁਦ੍ਰ ਵਜੋਂ ਆਹਵਾਨਿਤ ਨੂੰ)! ਸ੍ਵਾਹਾ—ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼ਾ ਜ੍ਯੋਤਿਃ: ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜੁੜੇ। ਅਹਃ (ਦਿਨ) ਆਪਣੇ ਕੇਤੁ (ਚਿੰਨ੍ਹ) ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ—ਸੁਜ੍ਯੋਤਿਃ ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼ਾ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਆਪਣੇ ਕੇਤੁ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ—ਸੁਜ੍ਯੋਤਿਃ ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼ਾ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਮਧੁ (ਮਿੱਠਾ) ਹੈ ਹੂਤ ਅਰਪਣ; ਹੇ ਇੰਦਰਤਮ (ਇੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ), ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ; ਹੇ ਦੇਵ ਘਰਮ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਮੈਨੂੰ ਹਿੰਸਾ ਨਾ ਕਰੀਂ।

Mantra 17

अ॒भीमं म॑हि॒मा दिवं॒ विप्रो॑ बभूव स॒प्रथा॑: । उ॒त श्रव॑सा पृथि॒वीᳪ सᳪ सी॑दस्व म॒हाँ२ अ॑सि॒ रोच॑स्व देव॒वीत॑मः

ਅਭੀਮ (ਭਿਆਨਕ) ਸੀ ਉਹ ਮਹਿਮਾ: ਵਿਪ੍ਰ (ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ) ਦਿਵੰ (ਸਵਰਗ) ਬਣ ਗਿਆ, ਸਪ੍ਰਥਾਃ (ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ)। ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਵਸਾ (ਕੀਰਤੀ ਨਾਲ) ਤੂੰ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕ; ਮਹਾਨ ਹੈਂ ਤੂੰ—ਚਮਕ ਉੱਠ, ਹੇ ਦੇਵਵੀਤਮ (ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਅਤਿ ਪ੍ਰਿਯ)।

Mantra 18

या ते॑ घर्म दि॒व्या शुग्या गा॑य॒त्र्याᳪ ह॑वि॒र्धाने॑ । सा त॒ आ प्या॑यतां॒ निष्टया॑यतां॒ तस्यै॑ ते॒ स्वाहा॑ । या ते॑ घर्मा॒न्तरि॑क्षे॒ शुग्या त्रि॒ष्टुभ्याग्नी॑ध्रे । सा त॒ आ प्या॑यतां॒ निष्टया॑यतां॒ तस्यै॑ ते॒ स्वाहा॑ । या ते॑ घर्म पृथि॒व्याᳪ शुग्या जग॑त्याᳪ सद॒स्या॒ । सा त॒ आ प्या॑यतां॒ निष्टया॑यतां॒ तस्यै॑ ते॒ स्वाहा॑

ਹੇ ਘਰਮ! ਤੇਰੀ ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇਜਸਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹਵਿਰਧਾਨ ਵਿੱਚ ਗਾਇਤ੍ਰੀ (ਛੰਦ) ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ—ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧੇ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ ਟਿਕੇ; ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ! ਹੇ ਘਰਮ! ਤੇਰੀ ਜੋ ਤੇਜਸਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਗਨੀਧ੍ਰ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ (ਛੰਦ) ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ—ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧੇ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ ਟਿਕੇ; ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ! ਹੇ ਘਰਮ! ਤੇਰੀ ਜੋ ਤੇਜਸਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪૃਥਵੀ ਵਿੱਚ ਸਦਸ੍ਯ ਵਿੱਚ ਜਗਤੀ (ਛੰਦ) ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ—ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧੇ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ ਟਿਕੇ; ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ!

Mantra 19

क्ष॒त्रस्य॑ त्वा प॒रस्पा॑य॒ ब्रह्म॑णस्त॒न्वं॒ पाहि । विश॑स्त्वा॒ धर्म॑णा व॒यमनु॑ क्रामाम सुवि॒ताय॒ नव्य॑से

ਖ਼ਤ੍ਰ (ਰਾਜ-ਸ਼ਕਤੀ) ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ (ਬ੍ਰਹ੍ਮ-ਸ਼ਕਤੀ) ਦੇ ਤਨ ਨੂੰ ਤੂੰ ਬਚਾ। ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਹੇ (ਨੇਤਾ/ਆਧਾਰ)! ਲੋਕ ਅਸੀਂ ਕਦਮ-ਕਦਮ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ—ਸੁਵਿਤ (ਸੁਗਤੀ) ਲਈ, ਨਵੀਂ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ।

Mantra 20

चतु॑: स्रक्ति॒र्नाभि॑रृ॒तस्य॑ स॒प्रथा॒: स नो॑ वि॒श्वायु॑: स॒प्रथा॒: स न: स॒र्वायु॑: स॒प्रथा॑: । अप॒ द्वेषो॒ अप॒ ह्वरो॒ऽन्यव्र॑तस्य सश्चिम

ਚਾਰ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਋ਤ (ਵਿਵਸਥਾ) ਦੀ ਨਾਭੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਫੈਲਣ ਵਾਲੀ—ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁ (ਸਰਬ-ਆਯੁ) ਨਾਲ ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਸਰਵਾਯੁ (ਪੂਰਨ-ਆਯੁ) ਨਾਲ ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਦ੍ਵੈਸ਼ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਹ੍ਵਰ (ਵਕਰੀ ਹਾਨੀ) ਦੂਰ ਹੋਵੇ; ਅਨ੍ਯਵ੍ਰਤ (ਪਰਾਏ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ) ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪਰੇ ਧੱਕ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।

Mantra 21

घर्मै॒तत्ते॒ पुरी॑षं॒ तेन॒ वर्ध॑स्व॒ चा च॑ प्यायस्व । व॒र्धि॒षी॒महि॑ च व॒यमा च॑ प्यासिषीमहि

ਹੇ ਘਰਮ! ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੁਰੀਸ਼ (ਪੋਸ਼ਕ ਭਰਾਵ) ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਤੂੰ ਪਰਿਪੂਰਨ (ਪਿਆਇਮਾਨ) ਹੋ। ਅਸੀਂ ਵੀ ਵਧੀਏ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਪਰਿਪੂਰਨ ਹੋਈਏ।

Mantra 22

अचि॑क्रद॒द्वृषा॒ हरि॑र्म॒हान्मि॒त्रो न॑ दर्श॒तः । सᳪ सूर्ये॑ण दिद्युतदुद॒धिर्नि॒धिः

ਮਹਾਨ ਪੀਲਿਆ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਹਰੀ ਗੱਜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ; ਮਿਤ੍ਰ ਵਾਂਗ ਦਰਸ਼ਨੀਯ। ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚਮਕਿਆ—ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਨਿਧੀ-ਰੂਪ ਖਜ਼ਾਨਾ।

Mantra 23

सु॒मि॒त्रि॒या न॒ आप॒ ओष॑धयः सन्तु दुर्मित्रि॒यास्तस्मै॑ सन्तु॒ योऽस्मान् द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मः

ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਃ (ਜਲ) ਅਤੇ ਓਸ਼ਧਯਃ (ਔਸ਼ਧੀਆਂ/ਵਨਸਪਤੀਆਂ) ਸੁਮਿਤ੍ਰੀਆ—ਸੁਹਿਰਦ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ—ਹੋਣ; ਪਰ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦ੍ਵੈਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦ੍ਵੈਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਦੁਮਿਤ੍ਰੀਆ—ਵੈਰ ਵਾਲੀਆਂ—ਹੋਣ।

Mantra 24

उद्व॒यं तम॑स॒स्परि॒ स्व: पश्य॑न्त॒ उत्त॑रम् । दे॒वं दे॑व॒त्रा सूर्य॒मग॑न्म॒ ज्योति॑रुत्त॒मम्

ਅਸੀਂ ਤਮਸ (ਅੰਧਕਾਰ) ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉਠੇ ਹਾਂ; ਉੱਚਤਰ ਸ੍ਵਃ (ਸਵਰਗ) ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ। ਦੇਵਤ੍ਰਾ—ਦੇਵ ਵੱਲ—ਅਸੀਂ ਸੂਰਯ ਦੇਵ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ ਹਾਂ; ਪਰਮ ਜੋਤਿ ਕੋਲ।

Mantra 25

एधो॑ऽस्येधिषी॒महि॑ स॒मिद॑सि॒ तेजो॑ऽसि॒ तेजो॒ मयि॑ धेहि

ਤੂੰ ਇੰਧਨ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤ ਕਰੀਏ। ਤੂੰ ਸਮਿਧਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਤੇਜ ਹੈਂ; ਉਹ ਤੇਜ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰ।

Mantra 26

याव॑ती॒ द्यावा॑पृथि॒वी याव॑च्च स॒प्त सिन्ध॑वो वितस्थि॒रे । तव॑न्तमिन्द्र ते॒ ग्रह॑मू॒र्जा गृ॑ह्णा॒म्यक्षि॑तं॒ मयि॑ गृह्णा॒म्यक्षि॑तम्

ਜਿੰਨਾ ਦੂਰ ਦ੍ਯਾਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਫੈਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿੰਨਾ ਦੂਰ ਸਪਤ ਸਿੰਧੂ ਫੈਲੇ ਹਨ—ਉੱਨਾ ਹੀ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਗ੍ਰਹ ਮੈਂ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਅਖ਼ਿਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਖ਼ਿਤ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

Mantra 27

मयि॒ त्यदि॑न्द्रि॒यं बृ॒हन्मयि॒ दक्षो॒ मयि॒ क्रतु॑: । घ॒र्मस्त्रि॒शुग्वि रा॑जति वि॒राजा॒ ज्योति॑षा स॒ह ब्रह्म॑णा॒ तेज॑सा स॒ह

ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਾਨ ਇੰਦ੍ਰੀਯ ਸ਼ਕਤੀ ਰਹੇ; ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਕਸ਼ਤਾ ਰਹੇ; ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਤੁ (ਸੰਕਲਪ) ਰਹੇ। ਘਰਮ ਤ੍ਰਿਸ਼ੁਗ੍ (ਤ੍ਰਿ-ਜ੍ਵਾਲਾ) ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਵਿਰਾਜ਼ ਜ੍ਯੋਤੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

Mantra 28

पय॑सो॒ रेत॒ आभृ॑तं॒ तस्य॒ दोह॑मशीम॒ह्युत्त॑रामुत्तरा॒ᳪ समा॑म् । त्विष॑: सं॒वृक् क्रत्वे॒ दक्ष॑स्य ते सुषु॒म्णस्य॑ ते सुषुम्णाग्निहु॒तः । इन्द्र॑पीतस्य प्र॒जाप॑तिभक्षितस्य॒ मधु॑मत॒ उप॑हूत॒ उप॑हूतस्य भक्षयामि

ਦੁੱਧ ਦਾ ਰੇਤਃ (ਬੀਜ) ਇੱਥੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਦੋਹਣ ਵਾਂਗ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਭਾਗ ਲਵਾਂ—ਸਾਲੋਂ ਸਾਲ, ਹੋਰ ਤੋਂ ਹੋਰ ਉੱਚੀ ਸਮਾ ਵਿੱਚ। ਤ੍ਵਿਸ਼੍ (ਤੇਜ) ਸਭ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਵਾਲੀ (ਸੰਵ੍ਰਿਕ) ਹੈ; ਕ੍ਰਤੁ (ਯਜ੍ਞ-ਸੰਕਲਪ) ਲਈ; ਦਕ੍ਸ਼ (ਕੌਸ਼ਲ) ਤੇਰਾ ਹੈ, ਸੁਸ਼ੁਮ੍ਨ (ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਸੁਖ) ਤੇਰਾ ਹੈ—ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਯਥਾਵਿਧਿ ਹੁਤ ਹੋਏ ਵਰਗਾ। ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਭੱਖਿਆ ਹੈ—ਮਧੁਮਤ, ਉਪਹੂਤ ਉਪਹੂਤ (ਵਾਰੰਵਾਰ ਅਰਪਿਤ) ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਭੱਖਦਾ ਹਾਂ।