Adhyaya 37

Mantra 1

दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । आ द॑दे॒ नारि॑रसि

ਦੇਵ ਸਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਵ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈਂ।

Mantra 2

यु॒ञ्जते॒ मन॑ उ॒त यु॑ञ्जते॒ धियो॒ विप्रा॒ विप्र॑स्य बृह॒तो वि॑प॒श्चित॑ः । वि होत्रा॑ दधे वयुना॒विदेक॒ इन्म॒ही दे॒वस्य॑ सवि॒तुः परि॑ष्टुति॒ः स्वाहा॑

ਵਿਪ੍ਰ ਮਨ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋੜਦੇ ਹਨ—ਵਿਪ੍ਰ ਦੇ ਵਿਪ੍ਰ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸਰਵ-ਵਿਪਸ਼ਚਿਤ (ਸਰਵਜ्ञ) ਦੇ। ਵਯੁਨਾਵਿਤ् (ਵਿਧੀ-ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ) ਉਹ ਇਕ ਨੇ ਹੋਤ੍ਰਾਂ (ਯਾਜਕ-ਕਰਤੱਬਾਂ) ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਧਾਰਿਆ ਹੈ; ਦੇਵ ਸਵਿਤ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਨ, ਸਭ ਪਾਸੇ ਘੇਰਨ ਵਾਲੀ ਪਰਿਸ਼ਟੁਤੀ (ਵਿਆਪਕ ਸ্তুਤੀ) ਹੈ। ਸ੍ਵਾਹਾ।

Mantra 3

देवी॑ द्यावापृथिवी म॒खस्य॑ वाम॒द्य शिरो॑ राध्यासं देव॒यज॑ने पृथि॒व्याः । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे

ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦ੍ਯਾਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਿਵੀ, ਮਖ (ਯਜ੍ਞ) ਦੇ ਸਿਰ ਲਈ ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਫਲ ਹੋਵਾਂ—ਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵਯਜਨ (ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ) ਵਿੱਚ। ਮਖ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮਖ ਦੇ ਸਿਰ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

Mantra 4

देव्यो॑ वम्र्यो भू॒तस्य॑ प्रथम॒जा म॒खस्य॑ वो॒ऽद्य शिरो॑ राध्यासं देव॒यज॑ने पृथि॒व्याः । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे

ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵਮ੍ਰ੍ਯੋ (ਚੀਂਟੀ-ਟਿੱਬੇ ਦੀਆਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਗੱਠਾਂ), ਭੂਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਮਜ, ਮਖਸ੍ਯ—ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਪૃਥਿਵੀ ਉੱਤੇ, ਮਖ ਦੇ ਸਿਰ ਵਜੋਂ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂ। ਮਖਾਯ ਤ੍ਵਾਂ; ਮਖਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੀਰ੍ਸ਼੍ਣੇ!

Mantra 5

इय॒त्यग्र॑ आसीन्म॒खस्य॑ ते॒ऽद्य शिरो॑ राध्यासं देव॒यज॑ने पृथि॒व्याः । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे

ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਮਖ ਇੰਨੇ ਪਰਿਮਾਣ ਦਾ ਸੀ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਦੇਵਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਪૃਥਿਵੀ ਉੱਤੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂ। ਮਖਾਯ ਤ੍ਵਾਂ; ਮਖਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੀਰ੍ਸ਼੍ਣੇ!

Mantra 6

इन्द्र॒स्यौज॑ स्थ म॒खस्य॑ वो॒ऽद्य शिरो॑ राध्यासं देव॒यज॑ने पृथि॒व्याः । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ शी॒र्ष्णे । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे

ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰਸ੍ਯ ਓਜ ਹੋ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਪૃਥਿਵੀ ਉੱਤੇ, ਮਖ ਦੇ ਸਿਰ ਵਜੋਂ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂ। ਮਖਾਯ ਤ੍ਵਾਂ; ਮਖਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੀਰ੍ਸ਼੍ਣੇ! ਮਖਾਯ ਤ੍ਵਾਂ; ਮਖਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੀਰ੍ਸ਼੍ਣੇ! ਮਖਾਯ ਤ੍ਵਾਂ; ਮਖਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੀਰ੍ਸ਼੍ਣੇ!

Mantra 7

प्रैतु॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॒: प्र दे॒व्ये॒तु सू॒नृता॑ । अच्छा॑ वी॒रं नर्यं॑ प॒ङ्क्तिरा॑धसं दे॒वा य॒ज्ञं न॑यन्तु नः । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे

ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਕਰੇ; ਦਿਵ੍ਯ ਸੂਨ੍ਰਿਤਾ ਵੀ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਕਰੇ। ਪੰਜ-ਪੰਕਤੀ ਵਿੱਚ ਸਮ੍ਰਿੱਧ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਨਰ੍ਯ ਪੁਰਖ ਵੱਲ—ਦੇਵ ਸਾਡੇ ਯਜ੍ਞ ਨੂੰ ਨੈਤ੍ਰਿਤਵ ਦੇਣ। ਮਖ ਲਈ ਤੈਨੂੰ; ਮਖ ਦੇ ਸਿਰ ਲਈ ਤੈਨੂੰ! (ਤਿੰਨ ਵਾਰ)

Mantra 8

म॒खस्य॒ शिरो॑ऽसि । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे । म॒खस्य॒ शिरो॑ऽसि । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे । म॒खस्य॒ शिरो॑ऽसि । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे

ਤੂੰ ਮਖ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈਂ। ਮਖ ਲਈ ਤੈਨੂੰ; ਮਖ ਦੇ ਸਿਰ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। (ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਾਪਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।)

Mantra 9

अश्व॑स्य त्वा॒ वृष्ण॑ः श॒क्ना धू॑पयामि देव॒यज॑ने पृथि॒व्याः । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे ।

ਅਸ਼ਵ ਦੇ ਵೃಷਣ (ਵੀਰਯਵਾਨ ਅਸ਼ਵ) ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਤੈਨੂੰ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪૃਥਵੀ ਦੇ ਦੇਵਯਜਨ—ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਯਜ્ઞ-ਸਥਾਨ—ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਧੂਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮਖਾਯ (ਯਜ्ञ ਲਈ) ਤੈਨੂੰ; ਮਖਸ੍ਯ (ਮਖ ਦਾ) ਤੈਨੂੰ; ਸ਼ੀਰ੍ਸ਼ਣੇ (ਸਿਰ ਲਈ) ਤੈਨੂੰ।

Mantra 10

ऋ॒जवे॑ त्वा सा॒धवे॑ त्वा सुक्षि॒त्यै त्वा॑ । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे ।

ਰਿਜੁਤਾ ਲਈ ਤੈਨੂੰ; ਸਾਧੁਤਾ (ਸੁਚਰਿਤਤਾ) ਲਈ ਤੈਨੂੰ; ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤੀ (ਸੁਸਥਿਰ ਨਿਵਾਸ) ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਮਖ ਲਈ ਤੈਨੂੰ; ਮਖ ਦੇ ਲਈ ਤੈਨੂੰ; ਸ਼ਿਰਸ (ਮੱਥੇ) ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਮਖ ਲਈ ਤੈਨੂੰ; ਮਖ ਦੇ ਲਈ ਤੈਨੂੰ; ਸ਼ਿਰਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਮਖ ਲਈ ਤੈਨੂੰ; ਮਖ ਦੇ ਲਈ ਤੈਨੂੰ; ਸ਼ਿਰਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ।

Mantra 11

य॒माय॑ त्वा म॒खाय॑ त्वा॒ सूर्य॑स्य त्वा॒ तप॑से । दे॒वस्त्वा॑ सवि॒ता मध्वा॑नक्तु पृथि॒व्याः स॒ᳪस्पृश॑स्पाहि । अ॒र्चिर॑सि शो॒चिर॑सि॒ तपो॑ऽसि

ਯਮ ਲਈ ਤੈਨੂੰ; ਮਖ ਲਈ ਤੈਨੂੰ; ਸੂਰਜ ਲਈ ਤੈਨੂੰ—ਤਪਸ (ਉਸ਼ਣਤਾ) ਲਈ। ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਮਿਠਾਸ ਨਾਲ ਅਭਿਸੇਕ ਕਰੇ; ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਸੰਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਤੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੂੰ ਅਰਚਿ (ਜ੍ਯੋਤਿ) ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸ਼ੋਚਿ (ਤੇਜ) ਹੈਂ; ਤੂੰ ਤਪ (ਤਪਸ) ਹੈਂ।

Mantra 12

अना॑धृष्टा पु॒रस्ता॑द॒ग्नेराधि॑पत्य॒ आयु॑र्मे दाः पु॒त्रव॑ती दक्षिण॒त इन्द्र॒स्याधि॑पत्ये प्र॒जां मे॑ दाः । सु॒षदा॑ प॒श्चाद्दे॒वस्य॑ सवि॒तुराधि॑पत्ये॒ चक्षु॑र्मे दा आस्रु॑तिरुत्तर॒तो धा॒तुराधि॑पत्ये रा॒यस्पोषं॑ मे दाः । विधृ॑तिरु॒परि॑ष्टा॒द्बृह॒स्पते॒राधि॑पत्ये॒ ओजो॑ मे दा विश्वा॑भ्यो मा ना॒ष्ट्राभ्य॑स्पाहि मनो॒रश्वा॑सि

ਪੁਰਸਤਾਤ ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟਾ (ਅਪਰਾਜਿਤ) ਹੋ ਕੇ, ਅਗਨੀ ਦੇ ਆਧਿਪਤ੍ਯ ਹੇਠ, ਮੈਨੂੰ ਆਯੁ ਦੇਹ। ਦੱਖਿਣਤਃ ਪੁੱਤਰਵਤੀ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਧਿਪਤ੍ਯ ਹੇਠ, ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾ (ਸੰਤਾਨ) ਦੇਹ। ਪਸ਼ਚਾਤ ਸੁਸ਼ਦਾ (ਸੁਸਥਿਤ) ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਆਧਿਪਤ੍ਯ ਹੇਠ, ਮੈਨੂੰ ਚਕ੍ਸ਼ੁ (ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ) ਦੇਹ। ਉੱਤਰਤਃ ਆਸ੍ਰੁਤੀ (ਅਚਲ) ਹੋ ਕੇ, ਧਾਤ੍ਰ ਦੇ ਆਧਿਪਤ੍ਯ ਹੇਠ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਯਸ-ਪੋਸ਼ (ਵਾਧੇ ਸਮੇਤ ਧਨ) ਦੇਹ। ਉਪਰਿਸ਼ਟਾਤ ਵਿਧ੍ਰਿਤੀ (ਧਾਰਕ) ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਆਧਿਪਤ੍ਯ ਹੇਠ, ਮੈਨੂੰ ਓਜ (ਬਲ) ਦੇਹ। ਸਭ ਨਾਸ਼ਟ੍ਰਾਂ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਤੂੰ ਮਨੋਰਸ਼ਵਾ ਹੈਂ।

Mantra 13

स्वाहा॑ म॒रुद्भि॒ः परि॑ श्रीयस्व दि॒वः स॒ᳪस्पृश॑स्पाहि । मधु॒ मधु॒ मधु॑

ਸ੍ਵਾਹਾ! ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ ਦੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਤੇਜਸਵੀ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲੈ; ਦਿਵ (ਸਵਰਗ) ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਮਧੁ, ਮਧੁ, ਮਧੁ।

Mantra 14

गर्भो॑ दे॒वानां॑ पि॒ता म॑ती॒नां पति॑ः प्र॒जाना॑म् । सं दे॒वो दे॒वेन॑ सवि॒त्रा ग॑त॒ सᳪसूर्ये॑ण रोचते

ਗਰਭ—ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਮਤੀਆਂ ਦਾ ਪਤੀ, ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ—ਉਹ ਦੇਵ, ਦੇਵ ਸਵਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਗਇਆ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

Mantra 15

सम॒ग्निर॒ग्निना॑ गत॒ सं दैवे॑न सवि॒त्रा सᳪ सूर्ये॑णारोचिष्ट । स्वाहा॒ सम॒ग्निस्तप॑सा गत॒ सं दैव्ये॑न सवि॒त्रा सᳪसूर्ये॑णारूरुचत

ਅਗਨੀ ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਗਇਆ ਹੈ; ਦੈਵੀ ਸਵਿਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈਂ। ਸ੍ਵਾਹਾ! ਅਗਨੀ ਤਪਸ ਨਾਲ ਗਇਆ ਹੈ; ਦੈਵੀ ਸਵਿਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਤਿ ਤੇਜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ।

Mantra 16

ध॒र्ता दि॒वो वि भा॑ति॒ तप॑सस्पृथि॒व्यां ध॒र्ता दे॒वो दे॒वाना॒मम॑र्त्यस्तपो॒जाः । वाच॑म॒स्मे नि य॑च्छ देवा॒युव॑म्

ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਧਾਰਕ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਤਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਧਾਰਕ—ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਦੇਵ, ਅਮਰ, ਤਪੋਜਾਃ (ਤਪ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ)। ਹੇ ਦੇਵ, ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਪੱਕੀ ਕਰ; ਆਯੁ/ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰ।

Mantra 17

अप॑श्यं गो॒पामनि॑पद्यमान॒मा च॒ परा॑ च प॒थिभि॒श्चर॑न्तम् । स स॒ध्रीची॒ः स विषू॑ची॒र्वसा॑न॒ आ व॑रीवर्त्ति॒ भुव॑नेष्व॒न्तः

ਮੈਂ ਗੋਪਾਲ/ਗੋਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਕਦੇ ਨਾ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦਾ, ਆਪਣੇ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ-ਜਾਂਦਾ ਫਿਰਦਾ। ਉਹ ਮਿਲਦੀਆਂ ਪਗਡੰਡੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਗਡੰਡੀਆਂ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਦਾ ਘੁੰਮਦਾ-ਫਿਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

Mantra 18

विश्वा॑सां भुवां पते॒ विश्व॑स्य मनसस्पते॒ विश्व॑स्य वचसस्पते॒ सर्व॑स्य वचसस्पते । दे॒व॒श्रुत्त्वं दे॑व घर्म दे॒वो दे॒वान् पा॒ह्यत्र॒ प्रावी॒रनु॑ वां दे॒ववी॑तये । मधु॒ माध्वी॑भ्यां॒ मधु॒ माधू॑चीभ्याम्

ਸਭ ਭੁਵਨਾਂ ਦੇ ਪਤੀ, ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਪਤੀ, ਸਭ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਹਰ ਵਚਨ ਦੇ ਪਤੀ! ਹੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਘਰਮ, ਤੂੰ ਦੇਵਸ਼੍ਰੁਤ (ਦੇਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣਿਆ/ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ) ਹੋ। ਇੱਥੇ ਦੇਵ-ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਰਣ ਨਾਲ ਦੇਵਵੀਤੀ (ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਆਨੰਦ/ਸਵੀਕਾਰ) ਲਈ ਤੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਮਧੁ—ਮਾਧਵੀਭ੍ਯਾਮ, ਮਧੁ—ਮਾਧੂਚੀਭ੍ਯਾਮ (ਮਿੱਠਾ, ਮਧੁ ਵਾਂਗ ਵਹਿਣ ਵਾਲਾ)।

Mantra 19

हृ॒दे त्वा॒ मन॑से त्वा दि॒वे त्वा॒ सूर्या॑य त्वा । ऊ॒र्ध्वो अ॑ध्व॒रं दि॒वि दे॒वेषु॑ धेहि

ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮਨ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਦਿਵ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਯਜ੍ਞ ਨੂੰ ਊਰਧ੍ਵ ਕਰਕੇ ਸੁਸਥਾਪਿਤ ਕਰ; ਦਿਵ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ।

Mantra 20

पि॒ता नो॑ऽसि पि॒ता नो॑ बोधि॒ नम॑स्ते अतु॒ मा मा॑ हिᳪसीः । त्वष्टृ॑मन्तस्त्वा सपेम पु॒त्रान्प॒शून्मयि॑ धेहि प्र॒जाम॒स्मासु॑ धे॒ह्यरि॑ष्टा॒ऽहᳪ स॒ह प॑त्या भूयासम्

ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ; ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸਾਡੀ ਸੁਰਤ ਕਰ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮੈਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਕਰੀਂ। ਤ੍ਵਸ਼੍ਟ੍ਰ-ਸਹਿਤ, ਸੇਵਾ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ; ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਧਰ; ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ। ਅਹਿੰਸਿਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਟਿਕੀ ਰਹਾਂ।

Mantra 21

अह॑: के॒तुना॑ जुषताᳪ सु॒ज्योति॒र्ज्योति॑षा॒ स्वाहा॑ । रात्रि॑: के॒तुना॑ जुषताᳪ सु॒ज्योति॒र्ज्योति॑षा॒ स्वाहा॑

ਦਿਨ, ਆਪਣੇ ਕੇਤੂ ਨਾਲ, ਹਵਿ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ—ਸੁਜ੍ਯੋਤੀ ਨੂੰ ਜ੍ਯੋਤੀ ਨਾਲ—ਸ੍ਵਾਹਾ! ਰਾਤ, ਆਪਣੇ ਕੇਤੂ ਨਾਲ, ਹਵਿ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ—ਸੁਜ੍ਯੋਤੀ ਨੂੰ ਜ੍ਯੋਤੀ ਨਾਲ—ਸ੍ਵਾਹਾ!