Adhyaya 10

Mantra 1

अ॒पो दे॒वा मधु॑मतीरगृभ्ण॒न्नूर्ज॑स्वती राज॒स्वश्चिता॑नाः । याभि॑र्मि॒त्रावरु॑णाव॒भ्यषि॑ञ्च॒न्याभि॒रिन्द्र॒मन॑य॒न्नत्यरा॑तीः

ଦେବମାନେ ମଧୁମତୀ ଆପଃ (ଜଳ)କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ—ଊର୍ଜାସ୍ୱତୀ, ରାଜଶ୍ରୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଯେଉଁ ଜଳଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଜଳଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବୈରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଇ ନେଲେ।

Mantra 2

वृष्ण॑ ऊ॒र्मिर॑सि राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ देहि॒ स्वाहा॒ । वृष्ण॑ ऊ॒र्मिर॑सि राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ देहि । वृ॑षसे॒नो॒ऽसि राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ देहि॒ स्वाहा॑ । वृषसे॒नो॒ऽसि राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ देहि

ତୁମେ ବୃଷ୍ଣ (ବୃଷଭ)ଙ୍କ ଊର୍ମି—ଉତ୍ତାଳ/ତରଙ୍ଗ—ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା (ରାଜ୍ୟଦାତା) ଅଟ। ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦେହି—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ବୃଷ୍ଣଙ୍କ ଊର୍ମି ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା ଅଟ; ଅମୁଷ୍ମୈ (ତାହାକୁ) ରାଷ୍ଟ୍ର ଦେହି। ତୁମେ ବୃଷସେନ (ବୃଷଭ-ସେନାସହିତ/ବୃଷଭାଶ୍ରିତ) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା ଅଟ; ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦେହି—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ବୃଷସେନ ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା ଅଟ; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦେହି।

Mantra 3

अ॒र्थेत॑ स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ दत्त॒ स्वाहा॒ । ऽर्थेत॑ स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ द॒त्तौज॑स्वती स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ दत्त॒ स्वाहौज॑स्वती स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ द॒त्ताप॑: परिवा॒हिणी॑ स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ दत्त॒ स्वाहा॑ । ऽप॑: परिवा॒हिणी॑ स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ दत्ता॒पां पति॑रसि राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ देहि॒ स्वाहा॒ । ऽपां पति॑रसि राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ देह्य॒पां गर्भो॑ऽसि राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ देहि॒ स्वाहा॒ । ऽपां गर्भो॑ सि राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ देहि॒

ତୁମେ ଅର୍ଥେତ (କାର୍ଯ୍ୟସାଧକ/ଫଳଦାୟକ) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା ଅଟ; ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ଅର୍ଥେତ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ। ତୁମେ ଓଜସ୍ୱତୀ (ବଳସମ୍ପନ୍ନ) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ଓଜସ୍ୱତୀ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ। ହେ ଆପଃ, ତୁମେ ପରିବାହିଣୀ (ଚାରିପଟେ ବହୁଥିବା) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ—ସ୍ୱାହା! ହେ ଆପଃ, ତୁମେ ପରିବାହିଣୀ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ। ତୁମେ ଅପାଂ ପତି (ଜଳମାନଙ୍କ ପତି) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦେହି—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ଅପାଂ ପତି; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦେହି। ତୁମେ ଅପାଂ ଗର୍ଭ (ଜଳମାନଙ୍କ ଗର୍ଭ/ଉଦ୍ଭବ) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦେହି—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ଅପାଂ ଗର୍ଭ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦେହି।

Mantra 4

सूर्य॑त्वचस स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ दत्त॒ स्वाहा॒ । सूर्य॑त्वचस स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ दत्त सूर्य॑वर्चस स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ दत्त॒ स्वाहा॒ । सूर्य॑वर्चस स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ दत्त॒ मान्दा॑ स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ दत्त॒ स्वाहा॒ । मान्दा॑ स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ दत्त व्रज॒क्षित॑ स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ दत्त॒ स्वाहा॑ । व्रज॒क्षित॑ स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ दत्त॒ वाशा॑ स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ दत्त॒ स्वाहा॒ । वाशा॑ स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ दत्त॒ शवि॑ष्ठा स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ दत्त॒ स्वाहा॒ । शवि॑ष्ठा स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ दत्त॒ शक्व॑री स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ दत्त॒ स्वाहा॒ । शक्व॑री स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ दत्त जन॒भृत॑ स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ दत्त॒ स्वाहा॑ । जन॒भृत॑ स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ दत्त विश्व॒भृत॑ स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रं मे॑ दत्त॒ स्वाहा॑ । विश्व॒भृत॑ स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ द॒त्ताप॑: स्व॒राज॑ स्थ राष्ट्र॒दा रा॒ष्ट्रम॒मुष्मै॑ दत्त । मधु॑मती॒र्मधु॑मतीभिः पृच्यन्तां॒ महि॑ क्ष॒त्रं क्ष॒त्रिया॑य वन्वा॒नांना॑धृष्टाः सीदत स॒हौज॑सो॒ महि॑ क्ष॒त्रं क्ष॒त्रिया॑य॒ दध॑तीः

ତୁମେ ସୂର୍ୟତ୍ୱଚସ୍ (ସୂର୍ୟ-ତ୍ୱଚାଯୁକ୍ତ/ସୂର୍ୟସମ କାନ୍ତିଯୁକ୍ତ) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା ଅଟ; ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ସୂର୍ୟତ୍ୱଚସ୍; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ। ତୁମେ ସୂର୍ୟବର୍ଚସ୍ (ସୂର୍ୟସମ ବର୍ଚସ/ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ସୂର୍ୟବର୍ଚସ୍; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ। ତୁମେ ମାନ୍ଦା (ଉତ୍ସାହଦାୟକ/ପ୍ରେରକ) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ମାନ୍ଦା; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ। ତୁମେ ବ୍ରଜକ୍ଷିତ୍ (ବ୍ରଜ/ଗୋଠର ରକ୍ଷକ) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ବ୍ରଜକ୍ଷିତ୍; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ। ତୁମେ ବାଶା (ସମୃଦ୍ଧିରେ ଗର୍ଜନଶୀଳ/ବଶକାରୀ) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ବାଶା; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ। ତୁମେ ଶବିଷ୍ଠା (ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ଶବିଷ୍ଠା; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ। ତୁମେ ଶକ୍ୱରୀ (ବଳବତୀ/ସ୍ଥିର) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ଶକ୍ୱରୀ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ। ତୁମେ ଜନଭୃତ୍ (ଜନକୁ ଧାରଣ/ପୋଷଣ କରୁଥିବା) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ଜନଭୃତ୍; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ। ତୁମେ ବିଶ୍ୱଭୃତ୍ (ସମସ୍ତକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ମୋତେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ବିଶ୍ୱଭୃତ୍; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ। ହେ ଆପଃ, ତୁମେ ସ୍ୱରାଜ୍ (ସ୍ୱୟଂ-ରାଜ୍ୟ/ସ୍ୱାଧୀନ) ଅଟ; ରାଷ୍ଟ୍ରଦା; ଅମୁଷ୍ମୈ ରାଷ୍ଟ୍ର ଦତ୍ତ। ମଧୁମତୀ (ମଧୁରରସଯୁକ୍ତ) ଜଳଧାରାମାନେ ମଧୁମତୀଭିଃ (ମଧୁରତାରେ) ପରସ୍ପର ମିଶୁନ୍ତୁ; କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ମହି କ୍ଷତ୍ର (ମହାନ ରାଜଶକ୍ତି) ଅଜେୟ ହୋଇ ସ୍ଥିର ହେଉ; ସହୌଜସଃ (ସହିତ ବଳଯୁକ୍ତ) ହୋଇ କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ମହି କ୍ଷତ୍ରକୁ ଧାରଣ କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 5

सोम॑स्य॒ त्विषि॑रसि॒ तवे॑व मे॒ त्विषि॑र्भूयात् । अ॒ग्नये॒ स्वाहा॒ सोमा॑य॒ स्वाहा॑ सवि॒त्रे स्वाहा॒ सर॑स्वत्यै॒ स्वाहा॑ पू॒ष्णे स्वाहा॒ बृह॒स्पत॑ये॒ स्वाहेन्द्रा॑य॒ स्वाहा॒ घोषा॑य॒ स्वाहा॒ श्लोका॑य॒ स्वाहा ऽᳪशा॑य॒ स्वाहा॒ भगा॑य॒ स्वाहा॑ ऽर्य॒म्णे स्वाहा॑

ତୁମେ ସୋମଙ୍କ ତେଜ; ମୋର ତେଜ ମଧ୍ୟ ତୁମର ହେଉ। ଅଗ୍ନୟେ ସ୍ୱାହା! ସୋମାୟ ସ୍ୱାହା! ସବିତ୍ରେ ସ୍ୱାହା! ସରସ୍ୱତ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା! ପୂଷ୍ଣେ ସ୍ୱାହା! ବୃହସ୍ପତୟେ ସ୍ୱାହା! ଇନ୍ଦ୍ରାୟ ସ୍ୱାହା! ଘୋଷାୟ ସ୍ୱାହା! ଶ୍ଲୋକାୟ ସ୍ୱାହା! ଅଂଶାୟ ସ୍ୱାହା! ଭଗାୟ ସ୍ୱାହା! ଆର୍ୟମ୍ଣେ ସ୍ୱାହା!

Mantra 6

प॒वित्रे॑ स्थो वैष्ण॒व्यौ॒ सवि॒तुर्व॑: प्रस॒व उत्पु॑ना॒म्यच्छि॑द्रेण प॒वित्रे॑ण॒ सूर्य॑स्य र॒श्मिभि॑: । अनि॑भृष्टमसि वा॒चो बन्धु॑स्तपो॒जाः सोम॑स्य दा॒त्रम॑सि॒ स्वाहा॑ राज॒स्व॒:

ତୁମେ ପବିତ୍ରକର୍ତ୍ତା, ବୈଷ୍ଣବ୍ୟୌ (ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର) ଅଟ; ସବିତୃଙ୍କ ପ୍ରସବ (ପ୍ରେରଣା) ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱମୁଖେ ପବିତ୍ର କରେ—ଅଛିଦ୍ର ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଶ୍ମିଦ୍ୱାରା। ତୁ ଅନିଭୃଷ୍ଟ (ଅହତ) ଅଟ; ବାଚର ବନ୍ଧୁ ଅଟ; ତପୋଜାଃ (ତପସ୍‌ରୁ ଜନ୍ମିତ) ଅଟ; ତୁ ସୋମସ୍ୟ ଦାତ୍ର (ସୋମର ଦାନକର୍ତ୍ତା) ଅଟ। ସ୍ୱାହା! ରାଜସ୍ୱ (ଶାସନ କର)।

Mantra 7

स॒ध॒मादो॑ द्यु॒म्निनी॒राप॑ ए॒ता अना॑धृष्टा अप॒स्यो वसा॑नाः । प॒स्त्या॒सु चक्रे॒ वरु॑णः स॒धस्थ॑म॒पाᳪ शिशु॑र्मा॒तृत॑मास्व॒न्तः

ଏହି ଜଳଗୁଡ଼ିକ—ସଧମାଦ (ସାମୂହିକ ଯଜ୍ଞଭୋଜନ) ପାଇଁ, ଦ୍ୟୁମ୍ନିନୀ (ପ୍ରଭାଶାଳୀ)—ଅନାଧୃଷ୍ଟ (ଅଜେୟ) ଅଟନ୍ତି, ଅପସ୍ୟ (କର୍ମଶକ୍ତି) ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ବରୁଣ ପସ୍ତ୍ୟାସୁ (ଗୃହସ୍ଥାନରେ) ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଧସ୍ଥ (ସାଧାରଣ ନିବାସ) ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି; ଅପାଂ ଶିଶୁ (ଜଳର ଶିଶୁ) ସର୍ବାଧିକ ମାତୃତମ (ଅତ୍ୟନ୍ତ ମାତୃସ୍ୱରୂପ) ଜଳମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଅଛି।

Mantra 8

क्ष॒त्रस्योल्ब॑मसि क्ष॒त्रस्य॑ ज॒राय्व॑सि क्ष॒त्रस्य॒ योनि॑रसि क्ष॒त्रस्य॒ नाभि॑र॒सीन्द्र॑स्य॒ वार्त्र॑घ्नमसि मि॒त्रस्या॑सि॒ वरु॑णस्यासि॒ त्वया॒ऽयं वृ॒त्रं ब॑धेत् । दृ॒बाऽसि॑ रु॒जाऽसि॑ क्षु॒माऽसि॑ । पा॒तैनं॒ प्राञ्चं॑ पा॒तैनं प्र॒त्यञ्चं॑ पा॒तैनं॑ ति॒र्यञ्चं॑ दि॒ग्भ्यः पा॑त

ତୁ କ୍ଷତ୍ର (ରାଜସତ୍ତା)ର ଉଲ୍ବ (ଆବରଣ) ଅଟୁ; କ୍ଷତ୍ରର ଜରାୟୁ (ଜନ୍ମପଟ) ଅଟୁ; କ୍ଷତ୍ରର ଯୋନି (ଗର୍ଭସ୍ଥାନ) ଅଟୁ; କ୍ଷତ୍ରର ନାଭି ଅଟୁ। ତୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ୱାର୍ତ୍ରଘ୍ନ (ବୃତ୍ରଘ୍ନ) ଶକ୍ତି; ତୁ ମିତ୍ରଙ୍କର; ତୁ ବରୁଣଙ୍କର; ତୋ ଦ୍ୱାରା ଏହି (ପୁରୁଷ) ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରୁ। ତୁ ଦୃବା (ଚୂର୍ଣ୍ଣକର୍ତ୍ତା) ଅଟୁ; ତୁ ରୁଜା (ଭଙ୍ଗକର୍ତ୍ତା) ଅଟୁ; ତୁ କ୍ଷୁମା ଅଟୁ। ଏହାକୁ ପ୍ରାଞ୍ଚ (ପୂର୍ବ) ଦିଗରେ ରକ୍ଷା କର; ଏହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟଞ୍ଚ (ପଶ୍ଚିମ) ଦିଗରେ ରକ୍ଷା କର; ଏହାକୁ ତିର୍ୟଞ୍ଚ (ପାର୍ଶ୍ୱ) ଦିଗରେ ରକ୍ଷା କର; ଦିଗମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର।

Mantra 9

आ॒विर्म॑या॒ आवि॑त्तो अ॒ग्निर्गृ॒हप॑तिरावि॑त्त॒ इन्द्रो॑ वृ॒द्धश्र॑वा॒ आवि॑त्तौ मि॒त्रावरु॑णौ धृ॒तव्र॑ता॒वावि॑त्तः पू॒षा वि॒श्ववे॑दा॒ आवि॑त्ते॒ द्यावा॑पृथि॒वी वि॒श्वश॑म्भुवा॒वावि॒त्तादि॑तिरु॒रुश॑र्मा

ମୋ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରକଟ ହେଉ—ଗୃହପତି ଅଗ୍ନି ପ୍ରକଟ ହୋଇ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି; ବୃଦ୍ଧଶ୍ରବା ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରକଟ ହୋଇ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଧୃତବ୍ରତ ମିତ୍ର-ବରୁଣ ପ୍ରକଟ ହୋଇ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି; ବିଶ୍ୱବେଦା ପୂଷା ପ୍ରକଟ ହୋଇ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି; ବିଶ୍ୱଶମ୍ଭୁ ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀ ପ୍ରକଟ ହୋଇ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଉରୁଶର୍ମା ଅଦିତି ପ୍ରକଟ ହୋଇ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି।

Mantra 10

अवे॑ष्टा दन्द॒शूका॑ः प्राची॒मा रो॑ह गाय॒त्री त्वा॑ऽवतु रथन्त॒रᳪ साम॑ त्रि॒वृत्स्तोमो॑ वस॒न्त ऋ॒तुर्ब्रह्म॒ द्रवि॑णम्

ଦଂଶୁକ (କାମୁଡ଼ୁଥିବା) ସର୍ପମାନେ ଦୂରକୁ ଗୁଞ୍ଜି ହଟିଯାଆନ୍ତୁ! ତୁମେ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଆରୋହଣ କର। ଗାୟତ୍ରୀ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ରଥନ୍ତର ସାମ ତୁମର ହେଉ; ତ୍ରିବୃତ୍ ସ୍ତୋମ ତୁମର ହେଉ; ବସନ୍ତ ଋତୁ ତୁମର ହେଉ; ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ରବିଣ (ଧନ/ନିଧି) ତୁମର ହେଉ।

Mantra 11

दक्षि॑णा॒मा रो॑ह त्रि॒ष्टुप् त्वा॑ऽवतु बृ॒हत्साम॑ पञ्चद॒श स्तोमो॑ ग्री॒ष्म ऋ॒तुः क्ष॒त्रं द्रवि॑णम्

ତୁମେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଆରୋହଣ କର। ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ବୃହତ୍ ସାମ ତୁମର ହେଉ; ପଞ୍ଚଦଶ ସ୍ତୋମ ତୁମର ହେଉ; ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁ ତୁମର ହେଉ; କ୍ଷତ୍ର ଦ୍ରବିଣ (ଧନ/ନିଧି) ତୁମର ହେଉ।

Mantra 12

प्र॒तीची॒मा रो॑ह॒ जग॑ती त्वाऽवतु वैरू॒पᳪ साम॑ सप्तद॒श स्तोमो॑ व॒र्षा ऋ॒तुर्विड् द्रवि॑णम्

ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଆରୋହଣ କର; ଜଗତୀ ଛନ୍ଦ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ବୈରୂପ ସାମ ତୁମର ହେଉ; ସପ୍ତଦଶ ସ୍ତୋମ ହେଉ; ବର୍ଷା ଋତୁ ହେଉ; ବିଶ୍ (ପ୍ରଜା) ଦ୍ରବିଣ (ଧନ/ଖଜାନା) ହେଉ।

Mantra 13

उदी॑ची॒मा रो॑हानु॒ष्टुप् त्वा॑ऽवतु वैरा॒जᳪ सामै॑कवि॒ᳪश स्तोम॑ः श॒रदृ॒तुः फलं॒ द्रवि॑णम्

ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଆରୋହଣ କର; ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ବୈରାଜ ସାମ ତୁମର ହେଉ; ଏକବିଂଶ ସ୍ତୋମ ହେଉ; ଶରଦ୍ ଋତୁ ହେଉ; ଫଳ ଦ୍ରବିଣ (ଧନ/ଖଜାନା) ହେଉ।

Mantra 14

ऊ॒र्ध्वामा रो॑ह प॒ङ्क्तिस्त्वा॑ऽवतु शाक्वररैव॒ते साम॑नी त्रिणवत्रयस्त्रि॒ᳪशौ॒ स्तोमौ॑ हेमन्तशिशि॒रावृ॒तू वर्चो॒ द्रवि॑णं॒ प्रत्य॑स्तं॒ नमु॑चे॒ः शिर॑ः

ଊର୍ଧ୍ୱ ଦିଗକୁ ଆରୋହଣ କର; ପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ଶାକ୍ୱର ଓ ରୈବତ ସାମ ତୁମର ହେଉ; ତ୍ରିଣବ ଓ ତ୍ରୟସ୍ତ୍ରିଂଶ—ଏହି ଦୁଇ ସ୍ତୋମ ହେଉ; ହେମନ୍ତ ଓ ଶିଶିର—ଏହି ଦୁଇ ଋତୁ ହେଉ; ବର୍ଚ୍ଚସ୍ (ତେଜ) ଦ୍ରବିଣ (ଧନ/ଖଜାନା) ହେଉ; ଏବଂ ନମୁଚିର ଶିର ନିମ୍ନକୁ ପତିତ ହେଉ।

Mantra 15

सोम॑स्य॒ त्विषि॑रसि॒ तवे॑व मे॒ त्विषि॑र्भूयात् । मृ॒त्योः पा॒ह्योजो॑ऽसि॒ सहो॑ऽस्य॒मृत॑मसि

ତୁମେ ସୋମର ତେଜ; ସେଇ ତେଜ ମୋରେ ମଧ୍ୟ ହେଉ। ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ଓଜସ (ପ୍ରାଣବଳ); ତୁମେ ସହସ (ବିଜୟୀ ପରାକ୍ରମ); ତୁମେ ଅମୃତ (ଅମରତ୍ୱ)।

Mantra 16

हिर॑ण्यरूपा उ॒षसो॑ विरो॒क उ॒भावि॑न्द्रा॒ उदि॑थ॒: सूर्य॑श्च । आ रो॑हतं वरुण मित्र॒ गर्त्तं॒ तत॑श्चक्षाथा॒मदि॑तिं॒ दितिं॑ च मि॒त्रो॒ऽसि॒ वरु॑णोऽसि

ସୁବର୍ଣ୍ଣରୂପା, ଦୀପ୍ତିମୟ ଉଷାମାନେ ଅଛନ୍ତି; ଏବଂ ଉଭୟ—ଇନ୍ଦ୍ର (ଉଦିତ ଶକ୍ତି ସହ) ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ—ଉଦିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ହେ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ପ୍ରସ୍ତୁତ ଆସନରେ ଆରୋହଣ କର; ସେଠାରୁ ଅଦିତି ଓ ଦିତିକୁ ଦର୍ଶନ କର। ତୁମେ ମିତ୍ର; ତୁମେ ବରୁଣ।

Mantra 17

सोम॑स्य त्वा द्यु॒म्नेना॒भि षि॑ञ्चाम्य॒ग्नेर्भ्राज॑सा॒ सूर्य॑स्य॒ वर्च॒सेन्द्र॑स्येन्द्रि॒येण॑ । क्ष॒त्राणां॑ क्ष॒त्रप॑तिरे॒ध्यति॑ दि॒द्यून् पा॑हि

ସୋମର ଦ୍ୟୁମ୍ନ (ଯଶ) ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଭିଷିଞ୍ଚନ କରୁଛି; ଅଗ୍ନିର ଭ୍ରାଜସ (ତେଜ) ଦ୍ୱାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟର ବର୍ଚସ (କାନ୍ତି) ଦ୍ୱାରା, ଇନ୍ଦ୍ରର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ (ପରାକ୍ରମ) ଦ୍ୱାରା। କ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷତ୍ରପତି ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି; ଦିଦ୍ୟୂନ୍—ଦୀପ୍ତିମାନ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ—ରକ୍ଷା କର।

Mantra 18

इ॒मं दे॑वा असप॒त्नᳪ सु॑वध्वं मह॒ते क्ष॒त्राय॑ मह॒ते ज्यै॑ष्ठ्याय मह॒ते जान॑राज्या॒येन्द्र॑स्येन्द्रि॒याय॑ । इ॒मम॒मुष्य॑ पु॒त्रम॒मुष्यै॑ पु॒त्रमस्यै वि॒श ए॒ष वो॑ऽमी॒ राजा॒ सोमो॒ऽस्माकं॑ ब्राह्म॒णाना॒ᳪराजा॑

ହେ ଦେବମାନେ, ଏହି ପୁରୁଷକୁ ଅସପତ୍ନ (ନିର୍ବୈରୀ) କର; ମହତ୍ କ୍ଷତ୍ର ପାଇଁ, ମହତ୍ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ୍ୟ (ପ୍ରାଧାନ୍ୟ) ପାଇଁ, ମହତ୍ ଜନରାଜ୍ୟ (ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜତ୍ୱ) ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ରର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ (ପରାକ୍ରମ) ପାଇଁ ତାକୁ ସୁସମୃଦ୍ଧ କର। ଏହା ଅମୁକଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅମୁକା ମାତାଙ୍କ ପୁତ୍ର—ବିଶମାନଙ୍କୁ (କୁଳମାନଙ୍କୁ) ଅର୍ପିତ—ଏହି ତୁମର ରାଜା। ରାଜା ସୋମ—ଆମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ରାଜା।

Mantra 19

प्र पर्व॑तस्य वृष॒भस्य॑ पृ॒ष्ठान्नाव॑श्चरन्ति स्व॒सिच॑ इया॒नाः । ता आऽव॑वृत्रन्नध॒रागुद॑क्ता॒ अहिं॑ बु॒ध्न्य॒मनु॒ रीय॑माणाः । विष्णो॑र्वि॒क्रम॑णमसि॒ विष्णो॒र्विक्रा॑न्तमसि॒ विष्णो॑: क्रा॒न्तम॑सि

ପର୍ବତ-ବୃଷଭର ପୃଷ୍ଠରୁ ନୌକାମାନେ ଆଗକୁ ଚାଲନ୍ତି, ସ୍ୱୟଂପ୍ରେରିତ ହୋଇ ନିଜ ପଥରେ ଗତିଶୀଳ। ସେମାନେ ତଳୁଠାରୁ ଉଠି, ଆଗକୁ ଗଡ଼ିଯାଉଥିବାବେଳେ, ଅଧର ସର୍ପ—ଅହି—କୁ ଘେରି ଦବାଇ ପଛକୁ ହଟାନ୍ତି। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବିକ୍ରମଣ; ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବିକ୍ରାନ୍ତ (ସିଦ୍ଧ ପଦକ୍ଷେପ); ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କ୍ରାନ୍ତ (ପଦାର୍ପିତ ବିସ୍ତାର) ଅଟ।

Mantra 20

प्रजा॑पते॒ न त्वदे॒तान्य॒न्यो विश्वा॑ रू॒पाणि॒ परि॒ ता ब॑भूव । यत्का॑मास्ते जुहु॒मस्तन्नो॑ अस्त्व॒यम॒मुष्य॑ पि॒तासाव॒स्य पि॒ता व॒यᳪ स्या॑म॒ पत॑यो रयी॒णाᳪ स्वाहा॑ । रुद्र॒ यत्ते॒ क्रिवि॒ परं॒ नाम॒ तस्मि॑न्हु॒तम॑स्यमे॒ष्टम॑सि॒ स्वाहा॑

ହେ ପ୍ରଜାପତେ, ତୁମଠାରୁ ଅନ୍ୟ କେହି ଏହି ସମସ୍ତ ରୂପକୁ ଚାରିଦିଗରୁ ଆବୃତ କରିନାହିଁ। ତୁମ ଯେ କାମନାମାନଙ୍କୁ ଆମେ ଏଠାରେ ହୋମରେ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଆମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହେଉ; ଏହି ପୁରୁଷ ତାହାର ପିତା ହେଉ, ଏବଂ ସେ ଏହାର ପିତା ହେଉ; ଆମେ ଧନମାନଙ୍କର ପତି (ଅଧିପତି) ହେଉ—ସ୍ୱାହା। ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମର ଯେ ପରମ ନାମ ‘କ୍ରିବି’, ସେଥିରେ ଏହି ହୁତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଇଷ୍ଟ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ—ସ୍ୱାହା।

Mantra 21

इन्द्र॑स्य॒ वज्रो॑ऽसि मि॒त्रावरु॑णयोस्त्वा प्रशा॒स्त्रोः प्र॒शिषा॑ युनज्मि । अव्य॑थायै त्वा स्व॒धायै॒ त्वाऽरि॑ष्टो॒ अर्जु॑नो म॒रुतां॑ प्रस॒वेन॑ ज॒यापा॑म॒ मन॑सा॒ समि॑न्द्रि॒येण॑

ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର। ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କ ବିଧାନରେ, ଦୁଇ ପ୍ରଶାସ୍ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଯୋଗ କରୁଛି। ଅବ୍ୟଥା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଯୋଗ କରୁଛି; ସ୍ୱଧା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଯୋଗ କରୁଛି। ଅରିଷ୍ଟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ—ମରୁତମାନଙ୍କ ପ୍ରସବ-ପ୍ରେରଣାରେ—ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ବଳରେ ଆମେ ଜଳମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବା।

Mantra 22

मा त॑ इन्द्र ते व॒यं तु॑राषा॒डयु॑क्तासो अब्र॒ह्मता॒ विद॑साम । तिष्ठा॒ रथ॒मधि॒ यं व॑ज्रह॒स्ता र॒श्मीन् दे॑व युवसे॒ स्वश्वा॑न्

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ତୁରାଷାଡ୍ (ଶତ୍ରୁ-ଦମନ), ଆମେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଅଯୁକ୍ତ ଓ ଅବ୍ରହ୍ମତା (ବ୍ରହ୍ମ-ବିଧିହୀନ) ଭାବେ ନ ଚିହ୍ନଟ ହେବା। ହେ ବଜ୍ରହସ୍ତ ଦେବ, ଯେ ରଥକୁ ତୁମେ ଯୋଗ କର, ସେଇ ରଥ ଉପରେ ଦଢ଼ ହେଉ; ଶୁଭ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ ରଶ୍ମି (ଲଗାମ) ଯୋଗ କର।

Mantra 23

अ॒ग्नये॑ गृ॒हप॑तये॒ स्वाहा॒ सोमा॑य॒ वन॒स्पत॑ये॒ स्वाहा॑ म॒रुता॒मोज॑से॒ स्वाहेन्द्र॑स्येन्द्रि॒याय॒ स्वाहा॑ । पृथि॑वि मात॒र्मा मा॑ हिᳪसी॒र्मो अ॒हं त्वाम्

ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଗୃହପତିଙ୍କୁ—ସ୍ୱାହା! ସୋମଙ୍କୁ, ବନସ୍ପତିପତିଙ୍କୁ—ସ୍ୱାହା! ମରୁତମାନଙ୍କ ଓଜସକୁ—ସ୍ୱାହା! ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ—ସ୍ୱାହା! ହେ ପୃଥିବୀ ମାତା, ମୋତେ ହିଂସା କରନି; ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ହିଂସା କରିବିନି।

Mantra 24

ह॒ᳪसः शु॑चि॒षद्वसु॑रन्तरिक्ष॒सद्धोता॑ वेदि॒षदति॑थिर्दुरोण॒सत् । नृ॒षद्व॑र॒सदृ॑त॒सद्व्यो॑म॒सद॒ब्जा गो॒जा ऋ॑त॒जा अ॑द्रि॒जा ऋ॒तं बृ॒हत्

ହଂସ—ଶୁଚିତ୍ୱରେ ଆସନସ୍ଥ; ବସୁ—ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଆସନସ୍ଥ; ହୋତୃ—ବେଦିରେ ଆସନସ୍ଥ; ଅତିଥି—ଗୃହରେ ଆସନସ୍ଥ। ନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆସନସ୍ଥ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ଆସନସ୍ଥ, ଋତରେ ଆସନସ୍ଥ, ବ୍ୟୋମରେ ଆସନସ୍ଥ—ଅବ୍ଜ (ଜଳଜ), ଗୋଜ (ଗୋଜ), ଋତଜ, ଅଦ୍ରିଜ (ଶିଳାଜ)—ସେଇ ମହାନ ଋତ।

Mantra 25

इय॑द॒स्यायु॑र॒स्यायु॒र्मयि॑ धेहि॒ युङ्ङ॑सि॒ वर्चो॑ऽसि॒ वर्चो॒ मयि॑ धे॒ह्यूर्ग॒स्यूर्जं॒ मयि॑ धेहि ।। इन्द्र॑स्य वां वीर्य॒कृतो॑ बा॒हू अ॑भ्यु॒पाव॑हरामि

ଏତେ ମାତ୍ର ତାହାର ଆୟୁର—ତାହାର ଆୟୁକୁ ମୋ ଭିତରେ ସ୍ଥାପନ କର; ତୁମେ ଯୁଙ୍ଗନ (ଯୋଜନ-ଶକ୍ତି) ଅଟ; ତୁମେ ବର୍ଚସ (ତେଜ) ଅଟ—ବର୍ଚସକୁ ମୋ ଭିତରେ ସ୍ଥାପନ କର; ତାହାର ଊର୍ଜସ (ରସ/ବଳ) ମଧ୍ୟରୁ ଊର୍ଜସକୁ ମୋ ଭିତରେ ସ୍ଥାପନ କର। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବୀର୍ୟକୁ ସାଧନ କରୁଥିବା ସେଇ ଦୁଇ ବାହୁକୁ ମୁଁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ମୋ ପାଖକୁ ଆଣୁଛି।

Mantra 26

स्यो॒नाऽसि॑ सु॒षदा॑ऽसि क्ष॒त्रस्य॒ योनि॑रसि । स्यो॒नामा सी॑द सु॒षदा॒मा सी॑द क्ष॒त्रस्य॒ योनि॒मा सी॑द

ତୁମେ ସ୍ୟୋଣ (କୃପାଳୁ) ଅଟ; ତୁମେ ସୁଷଦା (ସୁଖରେ ବସିବାଯୋଗ୍ୟ) ଅଟ; ତୁମେ କ୍ଷତ୍ରର ଯୋନି (ଆସନ/ଆଧାର) ଅଟ। ସ୍ୟୋଣ ଆସନରେ ବସ; ସୁଷଦା ଆସନରେ ବସ; କ୍ଷତ୍ରର ଯୋନି-ଆସନରେ ବସ।

Mantra 27

नि ष॑साद घृ॒तव्र॑तो॒ वरु॑णः प॒स्त्यास्वा । साम्रा॑ज्याय सु॒क्रतु॑:

ଘୃତବ୍ରତ (ଅଭିଷେକରୂପ ବ୍ରତ/ବିଧିଧାରୀ) ବରୁଣ ପସ୍ତ୍ୟାସୁ—ନିବାସସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ଭିତରେ—ବସିଲେ; ସୁକ୍ରତୁ (ଶୁଭ ସଙ୍କଳ୍ପ) ସହ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ।

Mantra 28

अ॒भि॒भूर॑स्ये॒तास्ते॒ पञ्च॒ दिश॑: कल्पन्तां॒ ब्रह्मँ॒स्त्वं ब्र॒ह्माऽसि॑ सवि॒ताऽसि॑ स॒त्यप्र॑सवो॒ वरु॑णोऽसि स॒त्यौजा॒ इन्द्रो॑ऽसि॒ विशौ॑जा रु॒द्रो॒ऽसि सु॒शेव॑: । बहु॑कार॒ श्रेय॑स्कर॒ भूय॑स्क॒रेन्द्र॑स्य॒ वज्रो॑ऽसि॒ तेन॑ मे रध्य

ତୁମେ ଅଭିଭୂର (ବିଜୟୀ/ଅତିକ୍ରମଣକର୍ତ୍ତା) ଅଟ; ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ପାଞ୍ଚ ଦିଗ ଯଥାବିଧି ସୁସଂଗଠିତ ହେଉନ୍ତୁ। ହେ ବ୍ରହ୍ମନ, ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା ଅଟ; ତୁମେ ସତ୍ୟପ୍ରସବ ସବିତା ଅଟ; ତୁମେ ସତ୍ୟୌଜା ବରୁଣ ଅଟ; ତୁମେ ବିଶୌଜା ଇନ୍ଦ୍ର ଅଟ; ତୁମେ ସୁଶେବ ରୁଦ୍ର ଅଟ। ବହୁ କାର୍ଯ୍ୟ କର; ଶ୍ରେୟ କର; ବୃଦ୍ଧି କର; ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର—ତାହାଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସିଦ୍ଧ କର (ରଧ୍ୟ)।

Mantra 29

अ॒ग्निः पृ॒थुर्धर्म॑ण॒स्पति॑र्जुषा॒णो अ॒ग्निः पृ॒थुर्धर्म॑ण॒स्पति॒राज्य॑स्य वेतु॒ स्वाहा॑ स्वाहा॑कृता॒: सूर्य॑स्य र॒श्मिभि॑र्यतध्वᳪ सजा॒तानां॑ मध्य॒मेष्ठ्या॑य

ଅଗ୍ନିଃ—ପୃଥୁ (ବିସ୍ତୃତ)—ଧର୍ମଣସ୍ପତି, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା; ଅଗ୍ନିଃ—ପୃଥୁ—ଧର୍ମଣସ୍ପତି—ରାଜ୍ୟ (ରାଜାଧିକାର) ଲାଭ କରୁନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା! ସ୍ୱାହାକୃତ ଅର୍ପଣମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଶ୍ମିଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସଂଯମରେ ଧରି ରଖ—ସହଜାତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟମେଷ୍ଠ୍ୟା (ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା/ପ୍ରାଧାନ୍ୟ) ପାଇଁ।

Mantra 30

स॒वि॒त्रा प्र॑सवि॒त्रा सर॑स्वत्या वा॒चा त्वष्ट्रा॑ रू॒पैः पू॒ष्णा प॒शुभि॒रिन्द्रे॑णा॒स्मे बृह॒स्पति॑ना॒ ब्रह्म॑णा॒ वरु॑णे॒नौज॑सा॒ऽग्निना॒ तेज॑सा॒ सोमे॑न॒ राज्ञा॒ विष्णु॑ना दश॒म्या दे॒वत॑या॒ प्रसू॑त॒: प्र स॑र्पामि

ସବିତୃ ଦ୍ୱାରା—ହଁ, ପ୍ରସବିତୃ (ପ୍ରେରକ) ଦ୍ୱାରା—ପ୍ରେରିତ ହୋଇ; ସରସ୍ୱତୀ ଦ୍ୱାରା ବାଣୀ ସହ; ତ୍ୱଷ୍ଟୃ ଦ୍ୱାରା ରୂପମାନ ସହ; ପୂଷଣ ଦ୍ୱାରା ପଶୁମାନ ସହ; ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆମ ହିତ ପାଇଁ; ବୃହସ୍ପତି ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମ/ପ୍ରାର୍ଥନା ସହ; ବରୁଣ ଦ୍ୱାରା ଓଜସ ସହ; ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ତେଜ ସହ; ସୋମ ରାଜା ଦ୍ୱାରା; ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା; ଦଶମୀ ଦେବତା ଦ୍ୱାରା—ଦେବତ୍ୱରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ମୁଁ ଆଗକୁ ସରୁଛି/ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି।

Mantra 31

अ॒श्विभ्यां॑ पच्यस्व॒ सर॑स्वत्यै पच्य॒स्वेन्द्रा॑य सु॒त्राम्णे॑ पच्यस्व । वा॒युः पू॒तः प॒वित्रे॑ण प्र॒त्यङ्क्सोमो॒ अति॑स्रुतः । इन्द्र॑स्य॒ युज्य॒: सखा॑

ଅଶ୍ୱିଭ୍ୟାଂ ପାଇଁ ତୁମେ ପକ୍ୱ ହେଉ; ସରସ୍ୱତୀ ପାଇଁ ପକ୍ୱ ହେଉ; ସୁତ୍ରାମା ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପକ୍ୱ ହେଉ। ବାୟୁ ପବିତ୍ର (ଛାଣଣୀ) ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଛି; ସୋମ ପ୍ରତ୍ୟଙ୍କ (ଏଠାକୁ ମୁହାଁ କରି) ଅତିସ୍ରୁତ (ଅତ୍ୟଧିକ ଛାଣାଯାଇଥିବା) ଅଟେ—ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଯୋଜ୍ୟ, ଯୋଗ୍ୟ ସଖା।

Mantra 32

कु॒विद॒ङ्ग यव॑मन्तो यवं॑ चि॒द्यथा॒ दान्त्य॑नुपू॒र्वं वि॒यूय॑ । इ॒हेहै॑षां कृणुहि॒ भोज॑नानि॒ ये ब॒र्हिषो॒ नम॑ उक्तिं॒ यज॑न्ति । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽस्य॒श्विभ्यां॑ त्वा॒ सर॑स्वत्यै॒ त्वेन्द्रा॑य त्वा सु॒त्राम्णे॑

ଯବ ଧାରଣ କରୁଥିବାମାନେ—ହଁ, ଯବ ହିଁ ଧାରଣ କରୁଥିବାମାନେ—ଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ଯଥାକ୍ରମେ ବିଭାଜନ କରି ଦେବେ କି? ଏଠି, ଏହିଠି ହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭୋଜନଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ଯେମାନେ ବର୍ହିଷ ସହିତ ନମସ୍କାର-ଯୁକ୍ତ ସ୍ତୁତି-ବଚନକୁ ଯଜନ କରନ୍ତି। ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ ତୁମେ—ଅଶ୍ୱିନ୍‌ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ସରସ୍ୱତୀ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ତୁମକୁ, ସୁତ୍ରାମଣେ ପାଇଁ ତୁମକୁ।

Mantra 33

यु॒वᳪ सु॒राम॑मश्विना॒ नमु॑चावासु॒रे सचा॑ । वि॒पि॒पा॒ना शु॑भस्पती॒ इन्द्रं॒ कर्म॑स्वावतम्

ହେ ଅଶ୍ୱିନ୍‌ଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଅସୁର ନମୁଚି ସହିତ ଏକାସାଥିରେ ସୁରା ପାନ କରିଥିଲ; ହେ ଶୁଭସ୍ପତିମାନେ, ଗଭୀର ଭାବେ ପାନ କରି, କର୍ମଗୁଡ଼ିକରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହାୟତା କର।

Mantra 34

पु॒त्रमि॑व पि॒तरा॑व॒श्विनो॒भेन्द्रा॒वथु॒: काव्यै॑र्द॒ᳪसना॑भिः । यत्सु॒रामं॒ व्यपि॑ब॒: शची॑भि॒: सर॑स्वती त्वा मघवन्नभिष्णक्

ଯେପରି ଦୁଇ ପିତା ପୁତ୍ରକୁ (ସହାୟ କରନ୍ତି), ସେପରି ଅଶ୍ୱିନ୍‌ଦ୍ୱୟ ତୁମକୁ, ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, କାବ୍ୟ-କୌଶଳ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିମାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସହାୟ କଲେ; ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ନିଜ ଶଚୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁରା ପାନ କଲ। ହେ ମଘବନ, ସରସ୍ୱତୀ ତୁମକୁ (ବିଜୟ ପାଇଁ) ପ୍ରେରିତ କରିଛନ୍ତି।