Adhyaya 2

Mantra 1

कृष्णो॑ऽस्याखरे॒ष्ठोऽग्नये॑ त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि॒ । वेदि॑रसि ब॒र्हिषे॑ त्वा॒ जुष्टां॒ प्रोक्षा॑मि । ब॒र्हिर॑सि स्रु॒ग्भ्यस्त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि ॥

ତୁମେ କୃଷ୍ଣ (କଳା)—ଖରେଷ୍ଠ, ଖୁରଚିବା ପାଇଁ ସର୍ବାଧିକ ଯୋଗ୍ୟ। ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ତୁମକୁ—ଜୁଷ୍ଟ (ପ୍ରିୟ, ସ୍ୱୀକାର୍ଯ୍ୟ) ଭାବେ—ମୁଁ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କରୁଛି। ତୁମେ ବେଦି; ବର୍ହିଷ ପାଇଁ ତୁମକୁ—ଜୁଷ୍ଟ ଭାବେ—ମୁଁ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କରୁଛି। ତୁମେ ବର୍ହିଷ; ସ୍ରୁଗ୍ଭ୍ୟଃ (ସ୍ରୁଚି/ଲାଡଲ୍‌ମାନ) ପାଇଁ ତୁମକୁ—ଜୁଷ୍ଟ ଭାବେ—ମୁଁ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କରୁଛି.

Mantra 2

अदि॑त्यै॒ व्युन्द॑नमसि॒ । विष्णो॑ स्तु॒पोऽस्यूर्ण॑म्म्रदसं त्वा स्तृणामि स्वास॒स्थां दे॒वेभ्यो॒ भुव॑पतये॒ स्वाहा॒ । भुव॑नपतये॒ स्वाहा॑ । भू॒तानां॒ पत॑ये॒ स्वाहा॑ ॥

ଅଦିତି ପାଇଁ ତୁମେ ବ୍ୟୁନ୍ଦନ—ବିସ୍ତାରିତ ଆବରଣ। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସ୍ତୁପ (ଶିଖା) ଅଟ। ଊନରେ ମୃଦୁ ହୋଇଥିବା ତୁମକୁ ମୁଁ ପାତିଦେଉଛି—ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୁସ୍ଥିର ଆସନ ହେବାକୁ। ଭୂପତୟେ ସ୍ୱାହା! ଭୁବନପତୟେ ସ୍ୱାହା! ଭୂତାନାଂ ପତୟେ ସ୍ୱାହା!

Mantra 3

ग॒न्ध॒र्वस्त्वा॑ वि॒श्वाव॑सुः॒ परि॑दधातु॒ विश्व॒स्यारि॑ष्टयै॒ यज॑मानस्य परि॒धिर॑स्य॒ग्निरि॒ड ई॑डि॒तः । इन्द्र॑स्य बा॒हुर॑सि॒ दक्षि॑णो॒ विश्व॒स्यारि॑ष्ट॒यै॒ यज॑मानस्य परि॒धिर॑स्य॒ग्निरि॒ड ई॑डि॒तः। मि॒त्रावरु॑णौ त्वोत्तर॒तः परि॑धत्तां ध्रु॒वेण॒ धर्म॑णा विश्व॒स्यारि॑ष्ट॒यै॒ यज॑मानस्य परि॒धिर॑स्य॒ग्निरि॒ड ई॑डि॒तः

ଗନ୍ଧର୍ବ ବିଶ୍ୱାବସୁ ତୁମକୁ ପରିବେଷ୍ଟନ କରୁନ୍ତୁ—ସମସ୍ତଙ୍କ ଅଖଣ୍ଡ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ; ତୁମେ ଯଜମାନଙ୍କ ପରିଧି (ଆବରଣ-ବାଡ଼) ଅଟ। ଅଗ୍ନି ‘ଇଡ’—ସ୍ତୁତ୍ୟ, ପ୍ରଶଂସନୀୟ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ବାହୁ—ସମସ୍ତଙ୍କ ଅଖଣ୍ଡ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ; ତୁମେ ଯଜମାନଙ୍କ ପରିଧି। ଅଗ୍ନି ‘ଇଡ’—ସ୍ତୁତ୍ୟ। ମିତ୍ର-ବରୁଣ ତୁମକୁ ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ପରିବେଷ୍ଟନ କରୁନ୍ତୁ—ଧ୍ରୁବ ଧର୍ମରେ—ସମସ୍ତଙ୍କ ଅଖଣ୍ଡ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ; ତୁମେ ଯଜମାନଙ୍କ ପରିଧି। ଅଗ୍ନି ‘ଇଡ’—ସ୍ତୁତ୍ୟ।

Mantra 4

वी॒तिहो॑त्रं त्वा कवे द्यु॒मन्त॒ᳪ समि॑धीमहि । अग्ने॑ बृ॒हन्त॑मध्व॒रे ॥

ହେ କବି (ଋଷି), ବୀତିହୋତ୍ର—ଯାହାଙ୍କ ହୋତ୍ର (ଆହୁତି) ଯଥାବିଧି ବହନ/ବିତରଣ ହୁଏ—ସେହି ଦ୍ୟୁମନ୍ତ (ତେଜସ୍ୱୀ) ତୁମକୁ ଆମେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁଛୁ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଅଧ୍ୱର (ଯଜ୍ଞ) ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ବୃହନ୍ତ (ମହାନ) ଅଟ।

Mantra 5

स॒मिद॑सि । सूर्य॑स्त्वा पु॒रस्ता॑त् पातु॒ कस्या॑श्चिद॒भिश॑स्त्यै । सवि॒तुर्बा॒हू स्थ॒ ऊर्ण॑म्म्रदसं त्वा स्तृणामि स्वास॒स्थं दे॒वेभ्य॒ आ त्वा॒ वस॑वो रु॒द्रा आ॑दि॒त्याः स॑दन्तु ॥

ତୁ ସମିଧ୍ (ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଇନ୍ଧନ) ଅଟୁ। ପୂର୍ବଦିଗରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୋତେ ଯେକୌଣସି ଲୋକର ଅଭିଶାପରୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ତୁ ସବିତୃଙ୍କ ବାହୁ ସଦୃଶ ଅଟୁ। ମୃଦୁକର ଉନ୍‌ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୋତେ ପାଥରାଉଛି—ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୁସ୍ଥିର, ସୁଆସନ ବିଶ୍ରାମସ୍ଥାନ। ତୋ ଉପରେ ବସୁମାନେ, ରୁଦ୍ରମାନେ ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ବସନ୍ତୁ।

Mantra 6

घृ॒ताच्य॑सि जु॒हूर्नाम्ना॒ सेदं प्रि॒येण॒ धाम्ना॑ प्रि॒यᳪ सद॒ आसी॑द् । घृ॒ताच्य॑स्युप॒भृन्नाम्ना॒ सेदं प्रि॒येण॒ धाम्ना॑ प्रि॒यᳪ सद॒ आसी॑द् । घृ॒ताच्य॑सि ध्रु॒वा नाम्ना॒ सेदं प्रि॒येण॒ धाम्ना॑ प्रि॒यᳪ सद॒ आसी॑द् । प्रि॒येण॒ धाम्ना॑ प्रि॒यᳪ सद॒ आसी॑द् । ध्रु॒वा अ॑सदन्नृ॒तस्य॒ योनौ॒ । ता वि॑ष्णो पाहि पाहि य॒ज्ञं पाहि य॒ज्ञप॑तिं पाहि मां य॑ज्ञ॒न्य॒म् ॥

ତୁ ଘୃତାଚୀ ଅଟୁ; ନାମରେ ଜୁହୂ। ପ୍ରିୟ ଧାମରେ ଏଠାରେ ବସ; ପ୍ରିୟ ଓ ଋତ (ସତ୍ୟ) ଆସନ ତୋର ଥିଲା। ଘୃତାଚୀ, ନାମରେ ଉପଭୃତ୍—ପ୍ରିୟ ଧାମରେ ଏଠାରେ ବସ; ପ୍ରିୟ ଓ ଋତ ଆସନ ତୋର ଥିଲା। ତୁ ଘୃତାଚୀ; ନାମରେ ଧ୍ରୁବା—ପ୍ରିୟ ଧାମରେ ଏଠାରେ ବସ; ପ୍ରିୟ ଧାମରେ ପ୍ରିୟ ଓ ଋତ ଆସନ ତୋର ଥିଲା। ଧ୍ରୁବା ଋତସ୍ୟ ଯୋନିରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବସୁ। ହେ ବିଷ୍ଣୋ, ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର; ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କର; ଯଜ୍ଞପତିକୁ ରକ୍ଷା କର; ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର।

Mantra 7

अग्ने॑ वाजजि॒द्वाजं॑ त्वा सरि॒ष्यन्तं॑ वाज॒जित॒ᳪ सम्मा॑र्ज्मि । नमो॑ दे॒वेभ्य॑: स्व॒धा पि॒तृभ्य॑: सु॒यमे॑ मे भूयास्त॒म्

ହେ ଅଗ୍ନି, ବାଜଜିତ୍ (ବିଜୟଦାତା), ତୁମକୁ—ବାଜ (ବିଜୟ/ପୁରସ୍କାର) ସମାନ—ତୁମେ ଆଗକୁ ବେଗେ ଯିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଥିବାବେଳେ, ବାଜଜିତ୍ ତୁମକୁ ମୁଁ ପୋଛି ଶୁଦ୍ଧ କରୁଛି (ସମ୍ମାର୍ଜନ କରୁଛି)। ଦେବମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ପିତୃମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱଧା:—ଏ ଦୁହେଁ ମୋ ପାଇଁ ସୁୟମ (ସୁବ୍ୟବସ୍ଥା/ସୁନିୟମ) ଏବଂ ସଠିକ୍ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ହେଉ।

Mantra 8

अस्क॑न्नम॒द्य दे॒वेभ्य॒ आज्य॒ᳪ संभ्रि॑यास॒मङ्घ्र॑णा विष्णो॒ मा त्वाव॑क्रमिषं वसु॑मतीमग्ने ते छा॒यामुप॑स्थेषं॒ विष्णो॒ स्थान॑मसीत इन्द्रो॑ वी॒र्य॒मकृणोदू॒र्ध्वो॑ऽध्व॒र आस्था॑त्

ଆଜି ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅସ୍କନ୍ନ (ନ ଛଲକିଥିବା) ଆଜ୍ୟକୁ ମୁଁ ଯଥାବିଧି ସଂଗ୍ରହ କରୁ। ହେ ବିଷ୍ଣୋ, ମୋ ପଦକ୍ଷେପରେ ମୁଁ ତୁମକୁ—ବସୁମତୀ (ସମୃଦ୍ଧ ଭୂମି) ଉପରେ—ନ ଦଳିଦେଉ। ହେ ଅଗ୍ନେ, ମୁଁ ତୁମ ଛାୟାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଉ। ହେ ବିଷ୍ଣୋ, ତୁମେ ସ୍ଥାନ (ଆଧାର) ଅଟ; ଇନ୍ଦ୍ର ବୀର୍ୟ କରିଲେ; ଯଜ୍ଞ ଊର୍ଧ୍ୱ ହୋଇ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲା।

Mantra 9

अग्ने॒ वेर्हो॒त्रं वेर्दू॒त्यमव॑तां॒ त्वां द्यावा॑पृथि॒वी अव॒ त्वं द्यावा॑पृथि॒वी स्वि॑ष्ट॒कृद्दे॒वेभ्य इन्द्र॒ आज्ये॑न ह॒विषा॑ भू॒त्स्वाहा॒ सं ज्योति॑षा॒ ज्योति॑ः

ହେ ଅଗ୍ନେ, ନିଶ୍ଚୟ ତୋର ହୋତୃତ୍ୱ (ଯାଜକପଦ) ଓ ତୋର ଦୂତ୍ୟ ତୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ; ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀ ତୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ। ହେ ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀ, ଏବଂ ହେ ସୁବିଷ୍ଟକୃତ୍ (ସୁୟଜ୍ଞ ସମ୍ପାଦକ) ଅଗ୍ନି—ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଜ୍ୟ ଓ ହବିଷ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟସାଧକ ହେଉ। ସ୍ୱାହା! ଜ୍ୟୋତି ସହ ଜ୍ୟୋତି ଏକତ୍ର ହେଉ।

Mantra 10

मयी॒दमिन्द्र॑ इन्द्रि॒यं द॑धात्व॒स्मान् रायो॑ म॒घवा॑नः सचन्ताम् । अ॒स्माक॑ᳪ सन्त्वा॒शिष॑: स॒त्या न॑: सन्त्वा॒शिष॒ उप॑हूता पृथि॒वी मा॒तोप॒ मां पृ॑थि॒वी मा॒ता ह्व॑यताम॒ग्निराग्नी॑ध्रा॒त्स्वाहा॑

ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ (ବୀର୍ୟ) ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଧାରଣ କରୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ମଘବାନ (ଉଦାର) ଧନ-ସମ୍ପଦ ଆମ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ରହୁ। ଆମ ଆଶୀର୍ବାଦ ସତ୍ୟ ହେଉ; ଆମ ଆଶୀର୍ବାଦ ସତ୍ୟ ହେଉ। ଏଠାକୁ ଆହ୍ୱାନିତ ମାତୃ ପୃଥିବୀ ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁ; ମାତୃ ପୃଥିବୀ ମୋତେ ଡାକୁ। ଅଗ୍ନୀଧ୍ରଙ୍କ ସ୍ଥାନରୁ—ସ୍ୱାହା।

Mantra 11

उप॑हूतो॒ द्यौष्पि॒तोप॒ मां द्यौ॑ष्पि॒ता ह्व॑यताम॒ग्निराग्नी॑ध्रा॒त्स्वाहा॑ । दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । प्रति॑गृह्णाम्य॒ग्नेष्ट्वा॒स्ये॒न॒ प्राश्ना॑मि

ମୁଁ ଆହ୍ୱାନିତ ହୋଇଛି; ଦ୍ୟୌଃ ପିତା ମୋତେ ଏଠାକୁ ଡାକୁନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନୀଧ୍ର ଆସନରୁ ଅଗ୍ନି (ଏଠାକୁ) ଆସୁନ୍ତୁ—ସ୍ୱାହା। ଦେବ ସବିତୃଙ୍କ ପ୍ରସବ-ପ୍ରେରଣାରେ, ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟଙ୍କ ବାହୁଦ୍ୱାରା, ପୂଷଣଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାମି; ଅଗ୍ନିଙ୍କ ମୁଖଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ଭକ୍ଷଣ କରୁଛି।

Mantra 12

ए॒तं ते॑ देव सवितर्य॒ज्ञं प्राहु॒र्बृह॒स्पत॑ये ब्र॒ह्मणे॑ । तेन॑ य॒ज्ञम॑व॒ तेन॑ य॒ज्ञप॑तिं॒ तेन॒ माम॑व

ହେ ଦେବ ସବିତୃ, ତୁମର ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସେମାନେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ, ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି। ସେହି ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କର; ସେହି ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର; ସେହି ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର।

Mantra 13

मनो॑ जू॒तिर्जु॑षता॒माज्य॑स्य॒ बृह॒स्पति॑र्य॒ज्ञमि॒मं त॑नोत्वरि॑ष्टं य॒ज्ञᳪ समि॒मं द॑धातु । विश्वे॑ दे॒वास॑ इ॒ह मा॑दयन्ता॒मो३म्प्रति॑ष्ठ

ମନ—ପ୍ରେରକ ଶକ୍ତି—ଆଜ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରୁ; ବୃହସ୍ପତି ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଅକ୍ଷତ ଭାବେ ବିସ୍ତାର କରୁନ୍ତୁ; ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଏଠାରେ ଯଥାକ୍ରମେ ସ୍ଥାପନ କରୁନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ। ଓଁ—ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଉ।

Mantra 14

ए॒षा ते॑ अग्ने स॒मित्तया॒ वर्ध॑स्व॒ चा च॑ प्यायस्व । व॒र्धि॒षी॒महि॑ च व॒यमा च॑ प्यासिषीमहि । अग्ने॑ वाजजि॒द्वाजं॑ त्वा ससृ॒वाᳪसं॑ वाज॒जित॒ᳪ सम्मा॑र्ज्मि

ହେ ଅଗ୍ନେ, ଏହି ସମିତ୍ (ଇନ୍ଧନ) ତୁମ ପାଇଁ; ଏହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ, ଏହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପୁଷ୍ଟ ହୁଅ। ଆମେ ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ଆମେ ମଧ୍ୟ ପୁଷ୍ଟ ହେଉ। ହେ ଅଗ୍ନେ, ବାଜଜିତ୍ (ବିଜୟଦାତା), ତୁମକୁ—ବାଜଜିତ୍, ବଳରେ ପ୍ରବାହମାନ—ମୁଁ ସମ୍ୟକ୍ ମାର୍ଜନ କରୁଛି (ଶୁଦ୍ଧ କରୁଛି)।

Mantra 15

अ॒ग्नीषोम॑यो॒रुज्जि॑ति॒मनूज्जे॑षं॒ वाज॑स्य मा प्रस॒वेन॒ प्रोहा॑मि । अ॒ग्नीषोमौ॒ तमप॑नुदतां॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मो वाज॑स्यैनं प्रस॒वेनापो॑हामि । इ॒न्द्रा॒ग्न्योरुज्जि॑ति॒मनूज्जे॑षं॒ वाज॑स्य मा प्रस॒वेन॒ प्रोहा॑मि । इ॒न्द्रा॒ग्नी तमप॑नुदतां॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मो वाज॑स्यैनं प्रस॒वेनापो॑हामि

ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ବିଜୟ ଲାଭ କରି, ପରେ ମୁଁ ବାଜ (ପୁରସ୍କାର/ପ୍ରତିଫଳ) ମଧ୍ୟ ଜିତୁ; ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ବଳ/ଶକ୍ତି ଲାଭ ପାଇଁ ମୋଠାରୁ ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ମୁଁ ଦୂରେ ହଟାଏ। ଅଗ୍ନି-ସୋମ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବା ଲୋକକୁ ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ—ତାକୁ ଦୂରେ ଠେଲିଦିଅନ୍ତୁ; ବାଜ ଆଣୁଥିବା ପ୍ରେରଣାରେ ତାକୁ ମୁଁ ଅପୋହ କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ବିଜୟ ଲାଭ କରି, ପରେ ମୁଁ ବାଜ ମଧ୍ୟ ଜିତୁ; ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ବଳ/ଶକ୍ତି ପାଇଁ ବାଧାକୁ ମୋଠାରୁ ଦୂରେ ହଟାଏ। ଇନ୍ଦ୍ର-ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବା ଲୋକକୁ ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ—ତାକୁ ଦୂରେ ଠେଲିଦିଅନ୍ତୁ; ବାଜ ଆଣୁଥିବା ପ୍ରେରଣାରେ ତାକୁ ମୁଁ ଅପୋହ କରେ।

Mantra 16

वसु॑भ्यस्त्वा रु॒द्रेभ्य॑स्त्वा ऽऽदि॒त्येभ्य॑स्त्वा॒ संजा॑नाथां द्यावापृथिवी मि॒त्रावरु॑णौ त्वा॒ वृष्ट्या॑वताम् । व्यन्तु॒ वयो॒क्तᳪ रिहा॑णा म॒रुतां॒ पृषतीर्गच्छ व॒शा पृश्नि॑र्भू॒त्वा दिवं॑ गच्छ॒ ततो॑ नो॒ वृष्टि॒माव॑ह । च॒क्षु॒ष्पा अ॑ग्नेऽसि॒ चक्षु॑र्मे पाहि

ବସୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ; ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ; ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ। ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀ ତୁମକୁ ଏକମନ କରୁନ୍ତୁ; ମିତ୍ର-ବରୁଣ ତୁମକୁ ବୃଷ୍ଟିଦ୍ୱାରା ସମୃଦ୍ଧ କରୁନ୍ତୁ। ଏଠାରେ ଥିବା, ପକ୍ଷୀୟ, କାମୁଡ଼ି କ୍ଷୟ କରୁଥିବା (ଅପଶକ୍ତି) ଦୂରେ ହଟୁନ୍ତୁ। ମରୁତମାନଙ୍କ ଚିତ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଦଳ ଭଳି ଆଗକୁ ଯାଅ; ବଶା (ବନ୍ଧ୍ୟା ଗାଈ) ହୋଇ, ପୃଶ୍ନିରୂପ ଧାରଣ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଅ; ସେଠାରୁ ଆମ ପାଇଁ ବୃଷ୍ଟି ଆଣିଦିଅ। ଅଗ୍ନେ, ତୁମେ ଚକ୍ଷୁଷ୍ମାନ; ମୋର ଚକ୍ଷୁକୁ ରକ୍ଷା କର।

Mantra 17

यं प॑रि॒धिं प॒र्यध॑त्था॒ अग्ने॑ देव प॒णिभि॑र्गु॒ह्यमा॑नः । तं त॑ ए॒तमनु॒ जोषं॑ भराम्ये॒ष नेत्त्वद॑पचे॒तया॑ता अ॒ग्नेः प्रि॒यं पाथोऽपी॑तम् ॥

ହେ ଅଗ୍ନେ, ହେ ଦେବ! ପଣିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୁହ୍ୟ ରହିଥିବାବେଳେ ତୁମେ ଯେ ପରିଧି (ଆବରଣ-ଦଣ୍ଡ) ନିଜ ଚାରିପାଖେ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲ—ସେଇ ପରିଧିକୁ ମୁଁ ଏବେ ତୁମ ପ୍ରସନ୍ନ ସ୍ୱୀକାର ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଏହା ତୁମଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଇ ଆମକୁ ଅଚେତନତା/ଅପ୍ରମାଦରେ ନେଇ ନଯାଉ। ଏହା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପାଥ (ପାନୀୟ/ରସ), ଯଥାବିଧି ପୀତ।

Mantra 18

स्र॒वभा॑गा स्थे॒षा बृ॒हन्त॑: प्रस्तरे॒ष्ठाः प॑रि॒धेया॑श्च दे॒वाः । इ॒मां वाच॑म॒भि विश्वे॑ गृ॒णन्त॑ आ॒सद्या॒स्मिन् बर्हिषि॑ मादयध्व॒ ᳪ स्वाहा॒ वाट्

ହେ ଦେବମାନେ! ସ୍ରବମାନ (ଅର୍ପଣ-ପ୍ରବାହ)ର ଭାଗୀ, ସ୍ଥିର, ବୃହତ, ପ୍ରସ୍ତରରେ ସର୍ବାଧିକ ନିବାସୀ, ଏବଂ ପରିଧିରୂପେ ଚାରିଦିଗରେ ସ୍ଥାପିତ ହେବାକୁ ଥିବା ଦେବମାନେ! ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଏହି ଆମ ବାଣୀକୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଏହି ବର୍ହିଷ ଉପରେ ଆସୀନ ହୋଇ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ। ସ୍ୱାହା! ୱାଟ୍!

Mantra 19

घृ॒ताची॑ स्थो॒ धुर्यौ॑ पातᳪ सु॒म्ने स्थ॑: सु॒म्ने मा॑ धत्तम् । यज्ञ॒ नम॑श्च त॒ उप॑ च य॒ज्ञस्य॑ शि॒वे संति॑ष्ठस्व॒ स्विष्टे मे॒ संति॑ष्ठस्व

ତୁମେ ଘୃତବାହୀ; ଯୁଗରେ ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ (ଆମକୁ) ରକ୍ଷା କର। ସୁମ୍ନ (କୃପା)ରେ ସ୍ଥିର ରୁହ; ସୁମ୍ନରେ ମୋତେ ସ୍ଥାପିତ କର। ହେ ଯଜ୍ଞ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉଛି। ଯଜ୍ଞର ଶିବ (ଶୁଭ) ସ୍ଥାନରେ ତୁମେ ସ୍ଥିର ହୁଅ; ମୋ ପାଇଁ ସ୍ୱିଷ୍ଟ (ସୁୟଜ୍ଞ) ହୋଇଥିବା ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥିର ହୁଅ।

Mantra 20

अग्ने॑ऽदब्धायोऽशीतं पा॒हि मा॑ दि॒द्योः पा॒हि प्रसि॑त्यै पा॒हि दुरि॑ष्टयै पा॒हि दु॑रद्म॒न्या अ॑वि॒षं न॑: पि॒तुं कृ॑णु सु॒षदा॒ योनौ॒ स्वाहा॒ वाड॒ग्नये॑ संवे॒शप॑तये॒ स्वाहा॒ सर॑स्वत्यै यशोभ॒गिन्यै॒ स्वाहा॑

ହେ ଅଗ୍ନେ, ଅଦବ୍ଧ (ଅପରାଜିତ) ତୁମେ ଶୀତଳ ରକ୍ଷାରୂପେ ମୋତେ ପାଳନ କର। ଝଲମଲ କରୁଥିବା ଜ୍ୱାଳାରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ଫାନ୍ଦରୁ ରକ୍ଷା କର; ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରହାରରୁ ରକ୍ଷା କର; ଦୁର୍ମନସ୍କତାରୁ ରକ୍ଷା କର। ଆମ ପାଇଁ ଏହି ପାନ (ପେୟ)କୁ ନିର୍ବିଷ କର; ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଯୋନିରେ (ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ରରେ) ସୁସ୍ଥିତ କର। ସ୍ୱାହା! ବାକ୍-ଅଗ୍ନି, ସଂବେଶପତି (ସୁରକ୍ଷିତ ନିବାସର ଅଧିପତି)ଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା! ଯଶୋଭାଗିନୀ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା!

Mantra 21

वे॒दो॒ऽसि॒ येन॒ त्वं दे॑व वेद दे॒वेभ्यो॑ वे॒दोऽभ॑व॒स्तेन॒ मह्यं॑ वे॒दो भू॑याः । देवा॑ गातुविदो गा॒तुं वि॒त्त्वा गा॒तुमि॑त । मन॑सस्पत इ॒मं दे॑व य॒ज्ञᳪ स्वाहा॒ वाते॑ धाः

ତୁମେ ବେଦ; ହେ ଦେବ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଜାଣ, ଏବଂ ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବେଦ ହେଲ—ସେହିଦ୍ୱାରା ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବେଦ ହୁଅ। ହେ ଦେବମାନେ, ପଥଜ୍ଞାତାମାନେ, ପଥକୁ ଜାଣି ପଥରେ ଯାଅ। ହେ ମନସସ୍ପତି, ହେ ଦେବ, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ—ସ୍ୱାହା!—ବାୟୁରେ ସ୍ଥାପିତ କର।

Mantra 22

संब॒र्हिर॑ङ्क्ताᳪ ह॒विषा॑ घृ॒तेन॒ समा॑दि॒त्यैर्वसु॑भि॒: सम्म॒रुद्भि॑: । समिन्द्रो॑ वि॒श्वदे॑वेभिरङ्क्तां दि॒व्यं नभो॑ गच्छतु॒ यत् स्वाहा॑ ॥

ହବିଷ ଓ ଘୃତଦ୍ୱାରା ବର୍ହିସ୍ (ପବିତ୍ର କୁଶ) ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଉ—ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ, ବସୁମାନଙ୍କ ସହ, ମରୁତମାନଙ୍କ ସହ। ଇନ୍ଦ୍ର ଵିଶ୍ୱଦେବମାନଙ୍କ ସହ ଏହାକୁ ଅଭିଷେକ କରୁନ୍ତୁ; ‘ସ୍ୱାହା’ ସହିତ ସେଇ ଅର୍ପଣ ଦିବ୍ୟ ନଭକୁ ଗମନ କରୁ।

Mantra 23

कस्त्वा॒ विमु॑ञ्चति॒ स त्वा॒ विमु॑ञ्चति॒ कस्मै॑ त्वा॒ विमु॑ञ्चति॒ तस्मै॑ त्वा॒ विमु॑ञ्चति । पोषा॑य॒ रक्ष॑सां भा॒गो॒ऽसि

କିଏ ତୁମକୁ ବିମୋଚନ କରେ? ସେଇ ତୁମକୁ ବିମୋଚନ କରେ। କାହା ପାଇଁ ସେ ତୁମକୁ ବିମୋଚନ କରେ? ତାହା ପାଇଁ ସେ ତୁମକୁ ବିମୋଚନ କରେ। ପୋଷଣ ପାଇଁ ତୁମେ; ତୁମେ ରକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଭାଗ।

Mantra 24

सं वर्च॑सा॒ पय॑सा॒ सं त॒नूभि॒रग॑न्महि॒ मन॑सा॒ सᳪ शि॒वेन॑ । त्वष्टा॑ सु॒दत्रो॒ विद॑धातु॒ रायोऽनु॑मार्ष्टु त॒न्वो यद्विलि॑ष्टम्

ବର୍ଚ୍ଚସ୍ (ତେଜ) ସହ, ଦୁଧ ସହ, ଆମ ଶରୀରଗୁଡ଼ିକ ସହ ଆମେ ଏକତ୍ର ହୋଇଛୁ; ମନରେ ଏବଂ ଶିବ (ମଙ୍ଗଳ) ଶକ୍ତି ସହ ଆମେ ଏକମତ। ସୁଦାତା ତ୍ୱଷ୍ଟା ଆମ ପାଇଁ ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ଯଥାବିଧି ବିଧାନ କରୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ଆମ ଦେହରେ ଦୋଷରୂପେ ଯାହା କିଛି ଲଗି ରହିଛି, ସେ ସବୁକୁ ସେ ପୋଛି ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 25

दि॒वि विष्णु॒र्व्य॒क्रᳪस्त॒ जाग॑तेन॒ छन्द॑सा॒ ततो॒ निर्भ॑क्तो॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मोऽन्तरि॑क्षे॒ विष्णु॒र्व्य॒क्रᳪस्त॒ त्रैष्टु॑भेन॒ छन्द॑सा॒ ततो॒ निर्भ॑क्तो॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मः पृ॑थि॒व्यां विष्णु॒र्व्य॒क्रᳪस्त गाय॒त्रेण॒ छन्द॑सा॒ ततो॒ निर्भ॑क्तो॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मोऽस्मादन्ना॑ द॒स्यै प्र॑ति॒ष्ठाया॒ अग॑न्म॒ स्वः सं ज्योति॑षाभूम

ଦିବିରେ ବିଷ୍ଣୁ ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ ବ୍ୟାପକ ଭାବେ ପଦକ୍ଷେପ କଲେ; ସେଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉ—ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ ଏବଂ ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ। ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ବିଷ୍ଣୁ ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ ଛନ୍ଦରେ ବ୍ୟାପକ ଭାବେ ପଦକ୍ଷେପ କଲେ; ସେଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉ—ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ ଏବଂ ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ। ପୃଥିବୀରେ ବିଷ୍ଣୁ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ବ୍ୟାପକ ଭାବେ ପଦକ୍ଷେପ କଲେ; ସେଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉ—ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ ଏବଂ ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ। ଏହି ଅନ୍ନରୁ ଦସ୍ୟୁ ବିରୋଧରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଲାଭ କରି ଆମେ ସ୍ୱଃ (ସ୍ୱର୍ଗ)କୁ ଗଲୁ; ଜ୍ୟୋତି ସହ ଏକୀଭୂତ ହେଲୁ।

Mantra 26

स्व॒यं॒भूर॑सि॒ श्रेष्ठो॑ र॒श्मिर्व॑र्चो॒दा अ॑सि॒ वर्चो॑ मे देहि । सूर्य॑स्या॒वृत॒मन्वाव॑र्ते

ତୁମେ ସ୍ୱୟଂଭୂ; ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିରଣ; ତୁମେ ବର୍ଚ୍ଚୋଦା (ତେଜ ଦାତା) — ମୋତେ ବର୍ଚ୍ଚସ୍ (ତେଜ) ଦିଅ। ଏହା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ପରାବୃତ୍ତ (ପୁନଃ ଫେରୁଥିବା) ପଥକୁ ଅନୁସରେ।

Mantra 27

अग्ने॑ गृहपते सुगृहप॒तिस्त्वया॑ग्ने॒ऽहं गृ॒हप॑तिना भूयासᳪ सुगृहप॒तिस्त्वं मया॑ऽग्ने गृ॒हप॑तिना भूयाः । अ॒स्थू॒रि णौ॒ गार्ह॑पत्यानि सन्तु श॒तᳪ हिमा॒: सूर्य॑स्या॒वृत॒मन्वाव॑र्ते

ହେ ଅଗ୍ନେ, ଗୃହପତେ! ତୁମ ସହିତ, ହେ ଅଗ୍ନେ, ମୁଁ ସୁଗୃହପତି ହୋଇ ଗୃହପତି ହେଉ; ଏବଂ ହେ ଅଗ୍ନେ, ମୋ ସହିତ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସୁଗୃହପତି ହୋଇ ଗୃହପତି ହେଉ। ଆମ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ଗାର୍ହପତ୍ୟସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକ ଅଖଣ୍ଡ ରହୁନ୍ତୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୁନରାଗମନ ଗତି ଶତ ହିମ (ବର୍ଷ) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁବର୍ତ୍ତିତ ହେଉ।

Mantra 28

अग्ने॑ व्रतपते व्र॒तम॑चारिषं॒ तद॑शकं॒ तन्मे॑ऽराधी॒दम॒हं य ए॒वास्मि॒ सो॒ऽस्मि

ହେ ଅଗ୍ନେ, ବ୍ରତପତେ, ମୁଁ ବ୍ରତ ଆଚରଣ କରିଛି; ତାହା ମୁଁ ସମ୍ପାଦନ କରିପାରିଛି। ସେହିଟି ମୋ ପାଇଁ ସଫଳ ହେଉ: ମୁଁ ଯେ ନିଜେ ଯାହା, ସେହି ମୁଁ।

Mantra 29

अ॒ग्नये॑ कव्य॒वाह॑नाय॒ स्वाहा॒ । सोमा॑य पितृ॒मते॒ स्वाहा॑ । अप॑हता॒ असु॑रा॒ रक्षाँ॑सि वेदि॒षद॑ः ॥

ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ—କବ୍ୟବାହନ (ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହବି ବହନକାରୀ)ଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା! ସୋମଙ୍କୁ—ପିତୃମତି (ପିତୃମାନଙ୍କ ସହିତ)ଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା! ଅସୁରମାନେ ପ୍ରତିହତ ହେଲେ; ବେଦିରେ ବସିଥିବା ରକ୍ଷାଂସିମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିହତ ହେଲେ।

Mantra 30

ये रू॒पाणि॑ प्रतिमु॒ञ्चमा॑ना॒ असु॑राः॒ सन्त॑: स्व॒धया॒ चर॑न्ति । प॒रा॒पुरो॑ नि॒पुरो॒ ये भर॑न्त्य॒ग्निष्टाल्लो॒कात्प्रणु॑दात्य॒स्मात्

ଯେ ଅସୁରମାନେ ସଦା ନୂଆ-ନୂଆ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେମିତି ହୋଇ ରହି, ନିଜ ସ୍ୱଧା (ସ୍ୱଶକ୍ତି) ଦ୍ୱାରା ବିଚରଣ କରନ୍ତି—ଦୂରର ଶତ୍ରୁ ହେଉନ୍ତୁ କି ନିକଟର ଶତ୍ରୁ, ଯେମାନେ ଆକ୍ରମଣ ବହନ କରନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ଲୋକରୁ, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟାଲୋକରୁ, ସେ ବାହାରକୁ ହଂକାଇ ଦିଏ।

Mantra 31

अत्र॑ पितरो मादयध्वं यथाभा॒गमावृ॑षायध्वम् । अमी॑मदन्त पि॒तरो॑ यथाभा॒गमावृ॑षायिषत ॥

ଏଠାରେ, ହେ ପିତୃମାନେ, ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ; ନିଜ-ନିଜ ଭାଗ ଅନୁସାରେ ସମୀପକୁ ଆସ। ପିତୃମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ନିଜ-ନିଜ ଭାଗ ଅନୁସାରେ ସେମାନେ ସମୀପକୁ ଆସିଛନ୍ତି।

Mantra 32

नमो॑ वः पितरो॒ रसा॑य॒ नमो॑ वः पितर॒ः शोषा॑य॒ नमो॑ वः पितरो जी॒वाय॒ नमो॑ वः पितरः स्व॒धायै॒ नमो॑ वः पितरो घो॒राय॒ नमो॑ वः पितरो म॒न्यवे॒ नमो॑ वः पितर॒ः पित॑रो॒ नमो॑ वो गृ॒हान्न॑ः पितरो दत्त स॒तो व॑ः पितरो देष्मै॒तद्व॑ः पितरो॒ वास॒ आध॑त्त

ହେ ପିତୃମାନେ, ରସ ପାଇଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହେ ପିତୃମାନେ, ଶୋଷ (ଶୁଷ୍କତା/କ୍ଷୟ) ପାଇଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହେ ପିତୃମାନେ, ଜୀବ ପାଇଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହେ ପିତୃମାନେ, ସ୍ୱଧା ପାଇଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହେ ପିତୃମାନେ, ଘୋର ପାଇଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହେ ପିତୃମାନେ, ମନ୍ୟୁ (କ୍ରୋଧ) ପାଇଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ହେ ପିତୃମାନେ—ପିତୃମାନେ, ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହେ ପିତୃମାନେ, ଆମ ଗୃହମାନଙ୍କୁ (ଆଶ୍ରୟକୁ) ଦାନ କରନ୍ତୁ; ହେ ପିତୃମାନେ, ଏହାକୁ ଆମେ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ; ହେ ପିତୃମାନେ, ଆପଣମାନଙ୍କର ବାସ (ନିବାସ/ଅନୁଗ୍ରହ) ଏଠାରେ ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତୁ।

Mantra 33

आध॑त्त पितरो॒ गर्भं॑ कुमा॒रं पुष्क॑रस्रजम् । यथे॒ह पुरु॒षोऽस॑त्

ହେ ପିତୃମାନେ, ଗର୍ଭକୁ—କୁମାରକୁ, ପୁଷ୍କର-ସ୍ରଜ (ପଦ୍ମମାଳାଧାରୀ) କୁ—ସ୍ଥାପନ କର; ଯେପରି ଏଠାରେ ପୁରୁଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉ।

Mantra 34

ऊर्जं॒ वह॑न्तीर॒मृतं॑ घृ॒तं पय॑: की॒लालं॑ परि॒स्रुत॑म् । स्व॒धा स्थ॑ त॒र्पय॑त मे पि॒तॄन्

ହେ ଊର୍ଜ ବହନକାରୀମାନେ—ଅମୃତ, ଘୃତ, ପୟଃ (କ୍ଷୀର), କୀଲାଲ (ମଧୁର ପେୟ), ପରିସ୍ରୁତ (ସୁଭଳି ଛାଣା ପାନ)—ତୁମେ ସ୍ୱଧା ହେଅ; ମୋ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କର।