Adhyaya 18

Mantra 1

वाज॑श्च मे प्रस॒वश्च॑ मे॒ प्रय॑तिश्च मे॒ प्रसि॑तिश्च मे धी॒तिश्च॑ मे॒ क्रतु॑श्च मे॒ स्वर॑श्च मे॒ श्लोक॑श्च मे श्र॒वश्च॑ मे॒ श्रुति॑श्च मे॒ ज्योति॑श्च मे॒ स्व॒श्च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ବାଜ (ବଳ) ମୋର ହେଉ, ପ୍ରସବ (ପ୍ରେରଣା) ମୋର ହେଉ; ପ୍ରୟତି (ଯଥୋଚିତ ପ୍ରୟାସ) ମୋର ହେଉ, ପ୍ରସିତି (କ୍ରମବଦ୍ଧ ପ୍ରେରଣ/ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ) ମୋର ହେଉ; ଧୀତି (ପ୍ରେରିତ ବୁଦ୍ଧି) ମୋର ହେଉ, କ୍ରତୁ (ଦୃଢ ସଙ୍କଳ୍ପ) ମୋର ହେଉ; ସ୍ୱର (ସ୍ୱରଧ୍ୱନି) ମୋର ହେଉ, ଶ୍ଲୋକ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରବାଣୀ) ମୋର ହେଉ; ଶ୍ରବସ୍ (ଯଶ) ମୋର ହେଉ, ଶ୍ରୁତି (ପବିତ୍ର ଶ୍ରବଣ/ବେଦଶ୍ରୁତି) ମୋର ହେଉ; ଜ୍ୟୋତି (ପ୍ରକାଶ) ମୋର ହେଉ, ସ୍ୱଃ (ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ) ମୋର ହେଉ—ଏ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ମୋ ପାଇଁ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ସୁଯୋଜିତ ହେଉ।

Mantra 2

प्रा॒णश्च॑ मेऽपा॒नश्च॑ मे व्या॒नश्च॒ मेऽसु॑श्च मे चि॒त्तं च॑ म॒ आधी॑तं च मे॒ वाक् च॑ मे॒ मन॑श्च मे॒ चक्षु॑श्च मे॒ श्रोत्रं॑ च मे॒ दक्ष॑श्च मे॒ बलं॑ च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ପ୍ରାଣ ମୋର ହେଉ, ଅପାନ ମୋର ହେଉ, ବ୍ୟାନ ମୋର ହେଉ, ଅସୁ (ଜୀବଶକ୍ତି) ମୋର ହେଉ; ଚିତ୍ତ ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଅଧୀତ (ଅଧ୍ୟୟନ କରା ଜ୍ଞାନ) ମୋର ହେଉ; ବାକ୍ (ବାଣୀ) ମୋର ହେଉ, ମନ ମୋର ହେଉ; ଚକ୍ଷୁ (ଦୃଷ୍ଟି) ମୋର ହେଉ, ଶ୍ରୋତ୍ର (ଶ୍ରବଣ) ମୋର ହେଉ; ଦକ୍ଷ (ଦକ୍ଷତା) ମୋର ହେଉ, ବଳ ମୋର ହେଉ—ଏ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ମୋ ପାଇଁ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ସୁଯୋଜିତ ହେଉ।

Mantra 3

ओज॑श्च मे॒ सह॑श्च म आ॒त्मा च॑ मे त॒नूश्च॑ मे॒ शर्म॑ च मे॒ वर्म॑ च॒ मेऽङ्गा॑नि च॒ मेऽस्थी॑नि च मे॒ परू॑ᳪषि च मे॒ शरी॑राणि च म॒ आयु॑श्च मे ज॒रा च॑ मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ଓଜ (ବୀର୍ୟ) ମୋର ହେଉ, ସହ (ସହନଶକ୍ତି) ମୋର ହେଉ; ଆତ୍ମା ମୋର ହେଉ, ତନୂ (ଦେହ) ମୋର ହେଉ; ଶର୍ମ (ଆଶ୍ରୟ/ଶାନ୍ତି) ମୋର ହେଉ, ବର୍ମ (କବଚ/ରକ୍ଷା) ମୋର ହେଉ; ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ମୋର ହେଉ, ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକ ମୋର ହେଉ, ପରୂଁଷି (ସନ୍ଧି/ଗଠି) ମୋର ହେଉ, ଶରୀରାଣି (ଦେହାବୟବ-ସମୂହ) ମୋର ହେଉ; ଆୟୁ ମୋର ହେଉ, ଜରା (ବାର୍ଧକ୍ୟ) ମୋର ହେଉ—ଏ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ମୋ ପାଇଁ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ସୁଯୋଜିତ ହେଉ।

Mantra 4

ज्यै॑ष्ठ्यं च मे॒ आधि॑पत्यं च मे म॒न्युश्च॑ मे॒ भाम॑श्च॒ मेऽम॑श्च॒ मेऽम्भ॑श्च मे जे॒मा च॑ मे महि॒मा च॑ मे वरि॒मा च॑ मे प्रथि॒मा च॑ मे वर्षि॒मा च॑ मे द्राघि॒मा च॑ मे वृ॒द्धं च॑ मे॒ वृद्धि॑श्च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ଜ୍ୟେଷ୍ଠ୍ୟଂ ମୋର ହେଉ, ଆଧିପତ୍ୟଂ ମୋର ହେଉ; ମନ୍ୟୁ ମୋର ହେଉ, ଭାମ ମୋର ହେଉ; ଅମ ମୋର ହେଉ, ଅମ୍ଭସ୍ (ଜଳ) ମୋର ହେଉ; ଜେମା (ଜୟ) ମୋର ହେଉ, ମହିମା ମୋର ହେଉ; ଵରିମା (ବ୍ୟାପ୍ତି) ମୋର ହେଉ, ପ୍ରଥିମା (ପ୍ରସାର) ମୋର ହେଉ; ବର୍ଷିମା (ଉଚ୍ଚତା) ମୋର ହେଉ, ଦ୍ରାଘିମା (ଦୀର୍ଘତା) ମୋର ହେଉ; ବୃଦ୍ଧଂ (ବଢ଼ିଥିବା) ମୋର ହେଉ, ବୃଦ୍ଧି ମୋର ହେଉ—ଯଜ୍ଞେନ ଏସବୁ ସମ୍ୟକ୍ କଳ୍ପିତ ହେଉ।

Mantra 5

स॒त्यं च॑ मे श्र॒द्धा च॑ मे॒ जग॑च्च मे॒ धनं॑ च मे॒ विश्वं॑ च मे॒ मह॑श्च मे क्री॒डा च॑ मे॒ मोद॑श्च मे जा॒तं च॑ मे जनि॒ष्यमा॑णं च मे सू॒क्तं च॑ मे सुकृ॒तं च॑ मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ସତ୍ୟଂ ମୋର ହେଉ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ମୋର ହେଉ; ଜଗତ୍ (ଚଳମାନ ସଂସାର) ମୋର ହେଉ, ଧନଂ ମୋର ହେଉ; ବିଶ୍ୱଂ (ସର୍ବ) ମୋର ହେଉ, ମହଃ (ମହତ୍ତ୍ୱ) ମୋର ହେଉ; କ୍ରୀଡା ମୋର ହେଉ, ମୋଦ ମୋର ହେଉ; ଜାତଂ (ଜନ୍ମିତ) ମୋର ହେଉ, ଜନିଷ୍ୟମାଣଂ (ଜନ୍ମିବାକୁ ଥିବା) ମୋର ହେଉ; ସୂକ୍ତଂ (ସୁବଚନ) ମୋର ହେଉ, ସୁକୃତଂ (ସୁକର୍ମ) ମୋର ହେଉ—ଯଜ୍ଞେନ ଏସବୁ ସମ୍ୟକ୍ କଳ୍ପିତ ହେଉ।

Mantra 6

ऋ॒तं च॑ मेऽमृतं॑ च मे ऽय॒क्ष्मं च॒ मे ऽना॑मयच्च मे जी॒वातु॑श्च मे दीर्घायु॒त्वं च॑ मेऽनमि॒त्रं च॒ मे ऽभ॑यं च मे सु॒खं च॑ मे॒ शय॑नं च मे सू॒षाश्च॑ मे सु॒दिनं॑ च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ଋତଂ (ଧର୍ମସତ୍ୟ) ମୋର ହେଉ, ଅମୃତତ୍ୱ ମୋର ହେଉ; ଯକ୍ଷ୍ମ-ରହିତତା ମୋର ହେଉ, ଅନାମୟତା (ରୋଗରହିତତା) ମୋର ହେଉ; ଜୀବାତୁ (ଜୀବନଶକ୍ତି) ମୋର ହେଉ, ଦୀର୍ଘାୟୁତ୍ୱ ମୋର ହେଉ; ଅନମିତ୍ରତା (ଶତ୍ରୁବିହୀନତା) ମୋର ହେଉ, ଅଭୟ ମୋର ହେଉ; ସୁଖ ମୋର ହେଉ, ଶୟନ (ବିଶ୍ରାମ) ମୋର ହେଉ; ସୂଷା (ପୋଷଣ/ସମୃଦ୍ଧି) ମୋର ହେଉ, ସୁଦିନ (ଶୁଭଦିନ) ମୋର ହେଉ—ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଏସବୁ ମୋ ପାଇଁ ସୁସଂଗତ ହେଉ।

Mantra 7

य॒न्ता च॑ मे ध॒र्ता च॑ मे॒ क्षेम॑श्च मे॒ धृति॑श्च मे॒ विश्वं॑ च मे॒ मह॑श्च मे सं॒विच्च॑ मे॒ ज्ञात्रं॑ च मे॒ सूश्च॑ मे प्र॒सूशच॒॑ मे॒ सीरं॑ च मे॒ लय॑श्च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ଯନ୍ତା (ନିୟନ୍ତ୍ରକ) ମୋର ହେଉ, ଧର୍ତା (ଆଧାରକ) ମୋର ହେଉ; କ୍ଷେମ (କଲ୍ୟାଣ-ସୁରକ୍ଷା) ମୋର ହେଉ, ଧୃତି (ସ୍ଥିରତା) ମୋର ହେଉ; ବିଶ୍ୱ (ସର୍ବ) ମୋର ହେଉ, ମହଃ (ମହିମା/ତେଜ) ମୋର ହେଉ; ସଂବିଦ୍ (ସମ୍ୟକ୍ ବୁଦ୍ଧି) ମୋର ହେଉ, ଜ୍ଞାତ୍ର (ଜ୍ଞାନ) ମୋର ହେଉ; ସୂ (ଉତ୍ପତ୍ତି) ମୋର ହେଉ, ପ୍ରସୂ (ପ୍ରଜନନ) ମୋର ହେଉ; ସୀର (ହଳ) ମୋର ହେଉ, ଲୟ (ନିବାସ/ସ୍ଥାପନ) ମୋର ହେଉ—ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଏସବୁ ମୋ ପାଇଁ ସୁସଂଗତ ହେଉ।

Mantra 8

शं च॑ मे॒ मय॑श्च मे प्रि॒यं च॑ मेऽनुका॒मश्च॑ मे॒ काम॑श्च मे सौमन॒सश्च॑ मे॒ भग॑श्च मे॒ द्रवि॑णं च मे भ॒द्रं च॑ मे॒ श्रेय॑श्च मे॒ वसी॑यश्च मे॒ यश॑श्च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ଶଂ (ଶାନ୍ତି) ମୋର ହେଉ, ମୟଃ (ଆନନ୍ଦ) ମୋର ହେଉ; ପ୍ରିୟ ମୋର ହେଉ, ଅନୁକାମ (ଅନୁକୂଳ ଇଚ୍ଛା) ମୋର ହେଉ; କାମ (ଇଚ୍ଛା) ମୋର ହେଉ, ସୌମନସ (ସୁପ୍ରସନ୍ନ ମନ) ମୋର ହେଉ; ଭଗ (ଭାଗ୍ୟ/ସମୃଦ୍ଧି) ମୋର ହେଉ, ଦ୍ରବିଣ (ଧନ) ମୋର ହେଉ; ଭଦ୍ର (ମଙ୍ଗଳ) ମୋର ହେଉ, ଶ୍ରେୟସ୍ (ଉତ୍ତମ କଲ୍ୟାଣ) ମୋର ହେଉ; ବସୀୟସ୍ (ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା) ମୋର ହେଉ, ଯଶସ୍ (ଯଶ) ମୋର ହେଉ—ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଏସବୁ ମୋ ପାଇଁ ସୁସଂଗତ ହେଉ।

Mantra 9

ऊर्क् च॑ मे सू॒नृता॑ च मे॒ पय॑श्च मे॒ रस॑श्च मे घृ॒तं च॑ मे॒ मधु॑ च मे॒ सग्धि॑श्च मे॒ सपी॑तिश्च मे कृ॒षिश्च॑ मे॒ वृष्टि॑श्च मे॒ जैत्रं॑ च म॒ औद्भि॑द्यं च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ଊର୍କ୍ (ଶକ୍ତି) ଓ ସୂନୃତା (ମଧୁର ସତ୍ୟବାଣୀ) ମୋର ହେଉ; ଦୁଧ ଓ ରସ ମୋର ହେଉ; ଘୃତ ଓ ମଧୁ ମୋର ହେଉ; ଭୋଜନ ଓ ସହପାନ (ସାଧାରଣ ପେୟ) ମୋର ହେଉ; କୃଷି ଓ ବୃଷ୍ଟି ମୋର ହେଉ; ଜୟକାରୀ ବଳ ଓ ଭୂମିରୁ ଉଦ୍ଭବିତ (ଔଦ୍ଭିଦ୍ୟ) ମୋର ହେଉ—ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଏସବୁ ମୋ ପାଇଁ ସୁସଜ୍ଜ ହେଉ।

Mantra 10

र॒यिश्च॑ मे॒ राय॑श्च मे पु॒ष्टं च॑ मे॒ पुष्टि॑श्च मे वि॒भु च॑ मे प्र॒भु च॑ मे पू॒र्णं च॑ मे पू॒र्णत॑रं च मे॒ कुय॑वं च॒ मेऽक्षि॑तं च॒ मेऽन्नं॑ च॒ मेऽक्षु॑च्च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ରୟି ଓ ରାୟ (ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି) ମୋର ହେଉ; ପୁଷ୍ଟ ଓ ପୁଷ୍ଟି (ସମୃଦ୍ଧି ଓ ପୋଷଣ) ମୋର ହେଉ; ବିଭୁ ଓ ପ୍ରଭୁ (ବ୍ୟାପକ ଅଧିକାର ଓ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ) ମୋର ହେଉ; ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣତର (ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା ଓ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା) ମୋର ହେଉ; କୁୟବ ଧାନ୍ୟ ମୋର ହେଉ; ଅକ୍ଷିତ (ଅକ୍ଷୟ/ଅବିନାଶୀ) ମୋର ହେଉ; ଅନ୍ନ ମୋର ହେଉ; ଏବଂ ଅକ୍ଷୁ (ଇକ୍ଷୁ/ଆଖୁ—ଗଖୁ) ମୋର ହେଉ—ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଏସବୁ ମୋ ପାଇଁ ସୁସଜ୍ଜ ହେଉ।

Mantra 11

वि॒त्तं च॑ मे॒ वेद्यं॑ च मे भू॒तं च॑ मे भवि॒ष्यच्च॑ मे सु॒गं च॑ मे सुप॒थ्यं॒ च म ऋ॒द्धं च॑ म॒ ऋद्धि॑श्च मे क्लृ॒प्तं च॑ मे॒ क्लृप्ति॑श्च मे म॒तिश्च॑ मे सुम॒तिश्च॑ मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ବିତ୍ତ (ସାଧନ) ଓ ବେଦ୍ୟ (ଜାଣିବାଯୋଗ୍ୟ) ମୋର ହେଉ; ଭୂତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ୍ (ଯାହା ହୋଇଛି ଓ ଯାହା ହେବ) ମୋର ହେଉ; ସୁଗ (ସୁଗମ ଗତି/ପାରଗମନ) ଓ ସୁପଥ୍ୟ (ଶୁଭ ପଥ) ମୋର ହେଉ; ଋଦ୍ଧ ଓ ଋଦ୍ଧି (ସମୃଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥା ଓ ସମୃଦ୍ଧି) ମୋର ହେଉ; କ୍ଲୃପ୍ତ ଓ କ୍ଲୃପ୍ତି (ଯଥାବିଧି ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା) ମୋର ହେଉ; ମତି ଓ ସୁମତି (ଚିନ୍ତା ଓ ଶୁଭଚିନ୍ତା) ମୋର ହେଉ—ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଏସବୁ ମୋ ପାଇଁ ସୁସଜ୍ଜ ହେଉ।

Mantra 12

व्री॒हय॑श्च मे॒ यवा॑श्च मे॒ माषा॑श्च मे॒ तिला॑श्च मे मु॒द्राश्च॑ मे॒ खल्वा॑श्च मे प्रि॒यङ्ग॑वश्च॒ मेऽण॑वश्च मे श्या॒माका॑श्च मे नी॒वारा॑श्च मे गो॒धूमा॑श्च मे म॒सूरा॑श्च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ବ୍ରୀହି (ଚାଉଳ) ଓ ଯବ (ଜଉ) ମୋର ହେଉ; ମାଷ (ଉଡ଼ଦ) ଓ ତିଳ ମୋର ହେଉ; ମୁଦ୍ରା (ଡାଲି/ପଲ୍ସ) ଓ ଖଲ୍ୱ-ଧାନ୍ୟ ମୋର ହେଉ; ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ ଓ ଅଣୁ-ଧାନ୍ୟ (ଛୋଟ ଦାଣା) ମୋର ହେଉ; ଶ୍ୟାମାକ (ସାମା) ଓ ନୀବାର (ବନ୍ୟ ଚାଉଳ) ମୋର ହେଉ; ଗୋଧୂମ (ଗହମ) ଓ ମସୂର (ମସୂର ଡାଲି) ମୋର ହେଉ—ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଏସବୁ ମୋ ପାଇଁ ସୁସଜ୍ଜିତ ହେଉ।

Mantra 13

अश्मा॑ च मे॒ मृत्ति॑का च मे गि॒रय॑श्च मे॒ पर्व॑ताश्च मे॒ सिक॑ताश्च मे॒ वन॒स्पत॑यश्च मे॒ हिर॑ण्यं च॒ मेऽय॑श्च मे श्या॒मं च॑ मे लो॒हं च॑ मे॒ सीसं॑ च मे॒ त्रपु॑ च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ଅଶ୍ମା (ପଥର) ଓ ମୃତ୍ତିକା (ମାଟି) ମୋର ହେଉ; ଗିରି ଓ ପର୍ବତ ମୋର ହେଉ; ସିକତା (ବାଲି) ଓ ବନସ୍ପତିମାନେ (ବନର ଅଧିପତି—ବୃକ୍ଷ) ମୋର ହେଉ; ହିରଣ୍ୟ (ସୁନା) ଓ ଅୟସ୍ (ଧାତୁ/ଲୋହ) ମୋର ହେଉ; ଶ୍ୟାମ ଅୟସ୍ (କଳା ଧାତୁ) ଓ ଲୋହ (ଲାଲ ଧାତୁ) ମୋର ହେଉ; ସୀସଂ (ଲିଡ୍) ଓ ତ୍ରପୁ (ଟିନ) ମୋର ହେଉ—ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଏସବୁ ମୋ ପାଇଁ ସୁସଜ୍ଜିତ ହେଉ।

Mantra 14

अ॒ग्निश्च॑ म॒ आप॑श्च मे वी॒रुध॑श्च म॒ ओष॑धयश्च मे कृष्टप॒च्याश्च॑ मेऽकृष्टप॒च्याश्च॑ मे ग्रा॒म्याश्च॑ मे प॒शव॑ आर॒ण्याश्च॑ मे वि॒त्तं च॑ मे॒ वित्ति॑श्च मे भू॒तं च॑ मे॒ भूति॑श्च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ଅଗ୍ନି ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଆପଃ (ଜଳ) ମୋର ହେଉ; ବୀରୁଧଃ (ବନସ୍ପତି) ଓ ଔଷଧିମାନେ ମୋର ହେଉ; କୃଷ୍ଟପଚ୍ୟ (ଚାଷରେ ପକ୍କ ହେଉଥିବା) ଓ ଅକୃଷ୍ଟପଚ୍ୟ (ଚାଷ ବିନା ପକ୍କ ହେଉଥିବା) ମୋର ହେଉ; ଗ୍ରାମ୍ୟ ପଶୁ ଓ ଆରଣ୍ୟ (ବନ୍ୟ) ପ୍ରାଣୀ ମୋର ହେଉ; ବିତ୍ତ (ଧନ) ଓ ବିତ୍ତି (ଧନଲାଭ) ମୋର ହେଉ; ଭୂତ (ଯାହା ହୋଇଛି) ଓ ଭୂତି (ସମୃଦ୍ଧି) ମୋର ହେଉ—ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଏସବୁ ଯଥାବିଧି ସଫଳ ହେଉ।

Mantra 15

वसु॑ च मे वस॒तिश्च॑ मे॒ कर्म॑ च मे॒ शक्ति॑श्च॒ मे ऽर्थ॑श्च म॒ एम॑श्च म इ॒त्या च॑ मे॒ गति॑श्च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ବସୁ (ଧନ) ମୋର ହେଉ ଏବଂ ବସତି (ସ୍ଥିର ନିବାସ) ମୋର ହେଉ; କର୍ମ ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଶକ୍ତି ମୋର ହେଉ; ଅର୍ଥ (ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ) ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଏମଶ (ଉଦ୍ୟମ/ପ୍ରୟାସ) ମୋର ହେଉ; ଇତ୍ୟା (ବିଧିବଦ୍ଧ କ୍ରମ) ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଗତି (ସଫଳ ପ୍ରାପ୍ତି) ମୋର ହେଉ—ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସବୁ ମୋ ପାଇଁ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହେଉ।

Mantra 16

अ॒ग्निश्च॑ म॒ इन्द्र॑श्च मे॒ सोम॑श्च म॒ इन्द्र॑श्च मे सवि॒ता च॑ म॒ इन्द्र॑श्च मे॒ सर॑स्वती च म॒ इन्द्र॑श्च मे पू॒षा च॑ म॒ इन्द्र॑श्च मे॒ बृह॒स्पति॑श्च म॒ इन्द्र॑श्च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ଅଗ୍ନି ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ; ସୋମ ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ; ସବିତା ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ; ସରସ୍ୱତୀ ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ; ପୂଷା ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ; ବୃହସ୍ପତି ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ—ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସବୁ ମୋ ପାଇଁ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହେଉ।

Mantra 17

मि॒त्रश्च॑ म॒ इन्द्र॑श्च मे॒ वरु॑णश्च म॒ इन्द्र॑श्च मे धा॒ता च॑ म॒ इन्द्र॑श्च मे॒ त्वष्टा॑ च म॒ इन्द्र॑श्च मे म॒रुत॑श्च म॒ इन्द्र॑श्च मे॒ विश्वे॑ च मे दे॒वा इन्द्र॑श्च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ମିତ୍ର ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ; ବରୁଣ ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ; ଧାତୃ ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ; ତ୍ୱଷ୍ଟୃ ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ; ମରୁତଗଣ ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ; ବିଶ୍ୱେ ଦେବାଃ (ସମସ୍ତ ଦେବତା) ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ—ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସବୁ ମୋ ପାଇଁ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହେଉ।

Mantra 18

पृ॒थि॒वी च॑ म॒ इन्द्र॑श्च॒ मेऽन्तरि॑क्षं च म॒ इन्द्र॑श्च मे॒ द्यौश्च॑ म॒ इन्द्र॑श्च मे॒ समा॑श्च म॒ इन्द्र॑श्च मे॒ नक्ष॑त्राणि च म॒ इन्द्र॑श्च मे॒ दिश॑श्च म॒ इन्द्र॑श्च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ପୃଥିବୀ ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ; ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ; ଦ୍ୟୌଃ (ସ୍ୱର୍ଗ) ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ; ସମାଃ (ଋତୁ/ବର୍ଷଚକ୍ର) ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ; ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ; ଦିଗମାନେ ମୋର ହେଉ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ହେଉ—ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସବୁ ମୋ ପାଇଁ ଯଥାବିଧି ସୁସଂଗଠିତ ହେଉ।

Mantra 19

अ॒ᳪशुश्च॑ मे र॒श्मिश्च॒ मेऽदा॑भ्यश्च॒ मेऽधि॑पतिश्च म उपा॒ᳪशुश्च॑ मेऽन्तर्या॒मश्च॑ म ऐन्द्रवाय॒वश्च॑ मे मैत्रावरु॒णश्च॑ म आश्वि॒नश्च॑ मे प्रतिप्र॒स्थान॑श्च मे शु॒क्रश्च॑ मे म॒न्थी च॑ मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ଅଂଶୁ ଓ ରଶ୍ମି, ଅଦାଭ୍ୟ (ଅଜେୟ) ଓ ଅଧିପତି, ଉପାଂଶୁ ଓ ଅନ୍ତର୍ୟାମ, ଐନ୍ଦ୍ରବାୟବ ଓ ମୈତ୍ରାବରୁଣ ଗ୍ରହ, ଆଶ୍ୱିନ ଗ୍ରହ ଓ ପ୍ରତିପ୍ରସ୍ଥାନ, ଶୁକ୍ର ଓ ମନ୍ଥୀ—ଏ ସମସ୍ତେ ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ଯଥାବିଧି ସମ୍ୟକ୍‌ ଭାବେ କଳ୍ପିତ ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 20

आ॒ग्र॒या॒णश्च॑ मे वैश्वदे॒वश्च॑ मे ध्रु॒वश्च॑ मे वैश्वान॒रश्च॑ म ऐन्द्रा॒ग्नश्च॑ मे म॒हावै॑श्वदेश्च मे मरुत्व॒तीया॑श्च मे॒ निष्के॑वल्यश्च मे सावि॒त्रश्च॑ मे सारस्व॒तश्च॑ मे पात्नीव॒तश्च॑ मे हारियोज॒नश्च॑ मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ଆଗ୍ରୟାଣ ଓ ବୈଶ୍ୱଦେବ, ଧ୍ରୁବ ଓ ବୈଶ୍ୱାନର, ଐନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନ ଗ୍ରହ ଓ ମହାବୈଶ୍ୱଦେବ, ମରୁତ୍ୱତୀୟ ଓ ନିଷ୍କେବଲ୍ୟ, ସାବିତ୍ର ଓ ସାରସ୍ୱତ, ପାତ୍ନୀବତ ଓ ହାରିୟୋଜନ—ଏ ସମସ୍ତେ ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ଯଥାବିଧି ସମ୍ୟକ୍‌ ଭାବେ କଳ୍ପିତ ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 21

स्रुच॑श्च मे चम॒साश्च॑ मे वाय॒व्या॒नि च मे द्रोणकल॒शश्च॑ मे॒ ग्रावा॑णश्च मेऽधि॒षव॑णे च मे पूत॒भृच्च॑ म आधव॒नीय॑श्च मे॒ वेदि॑श्च मे ब॒र्हिश्च॑ मेऽवभृ॒तश्च॑ मे स्वगाका॒रश्च॑ मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ସ୍ରୁଚ ଓ ଚମସ, ବାୟବ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଉପକରଣ, ଦ୍ରୋଣକଲଶ, ଗ୍ରାବାଣ ଓ ଅଧିଷବଣ (ପୀଡନସ୍ଥଳ), ପୂତଭୃତ ଓ ଆଧବନୀୟ (ଛାନନସ୍ଥାନ), ବେଦି ଓ ବର୍ହିସ୍ (ପବିତ୍ର ଘାସ), ଅବଭୃତ (ଅନ୍ତିମ ସ୍ନାନ) ଓ ସ୍ୱଗାକାର—ଏ ସମସ୍ତେ ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ଯଥାବିଧି ସମ୍ୟକ୍‌ ଭାବେ କଳ୍ପିତ ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 22

अ॒ग्निश्च॑ मे घ॒र्मश्च॑ मे॒ऽर्कश्च॑ मे॒ सूर्य॑श्च मे प्रा॒णश्च॑ मेऽश्वमे॒धश्च॑ मे पृथि॒वी च॒ मेऽदि॑तिश्च मे॒ दिति॑श्च मे॒ द्यौश्च॑ मे॒ऽङ्गुल॑य॒: शक्व॑रयो॒ दिश॑श्च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ଅଗ୍ନି ଓ ଘର୍ମ, ଅର୍କ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପ୍ରାଣ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ, ପୃଥିବୀ ଓ ଅଦିତି, ଦିତି ଓ ଦ୍ୟୌ, ଅଙ୍ଗୁଳିମାନେ, ଶକ୍ୱରୀମାନେ ଓ ଦିଗମାନେ—ଏ ସମସ୍ତେ ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ଯଥାବିଧି ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ସଂଯୋଜିତ ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 23

व्र॒तं च॑ म ऋ॒तव॑श्च मे॒ तप॑श्च मे संवत्स॒रश्च॑ मेऽहोरा॒त्रे ऊ॑र्वष्ठी॒वे बृ॑हद्रथन्त॒रे च॑ मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ମୋର ବ୍ରତ ଓ ଋତୁମାନେ, ତପ ଓ ସଂବତ୍ସର, ଅହୋରାତ୍ର, ଊର୍ବଷ୍ଠୀବ, ଏବଂ ବୃହତ୍ ଓ ରଥନ୍ତର—ଏ ସମସ୍ତେ ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ଯଥାବିଧି ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ସଂଯୋଜିତ ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 24

एका॑ च मे ति॒स्रश्च॑ मे ति॒स्रश्च॑ मे॒ पञ्च॑ च मे॒ पञ्च॑ च मे स॒प्त च॑ मे स॒प्त च॑ मे॒ नव॑ च मे॒ नव॑ च म॒ एका॑दश च म॒ एका॑दश च मे॒ त्रयो॑दश च मे॒ त्रयो॑दश च मे॒ पञ्च॑दश च मे॒ पञ्च॑दश च मे स॒प्तद॑श च मे स॒प्तद॑श च मे॒ नव॑दश च मे॒ नव॑दश च म॒ एक॑विᳪशतिश्च म॒ एक॑विᳪशतिश्च मे॒ त्रयो॑विᳪशतिश्च मे॒ त्रयो॑विᳪशतिश्च मे॒ पञ्च॑विᳪशतिश्च मे॒ पञ्च॑विᳪशतिश्च मे स॒प्तवि॑ᳪशतिश्च मे स॒प्तवि॑ᳪशतिश्च मे॒ नव॑विᳪशतिश्च मे॒ नव॑विᳪशतिश्च म॒ एक॑त्रिᳪशच्च म॒ एक॑त्रिᳪशच्च मे॒ त्रय॑स्त्रिᳪशच्च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ଏକ ଓ ତିନି—ପୁନଃ ତିନି; ପାଞ୍ଚ—ପୁନଃ ପାଞ୍ଚ; ସାତ—ପୁନଃ ସାତ; ନଅ—ପୁନଃ ନଅ; ଏଗାର—ପୁନଃ ଏଗାର; ତେର—ପୁନଃ ତେର; ପନ୍ଦର—ପୁନଃ ପନ୍ଦର; ସତର—ପୁନଃ ସତର; ଉଣେଇଶ—ପୁନଃ ଉଣେଇଶ; ଏକୋଇଶ—ପୁନଃ ଏକୋଇଶ; ତେଇଶ—ପୁନଃ ତେଇଶ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ସୁସଂଯୋଜିତ/ସିଦ୍ଧ ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 25

चत॑स्रश्च मे॒ऽष्टौ च॑ मे॒ऽष्टौ च॑ मे॒ द्वाद॑श च मे॒ द्वाद॑श च मे॒ षोड॑श च मे॒ षोड॑श च मे विᳪश॒तिश्च॑ मे विᳪशतिश्च॑ मे॒ चतु॑र्विᳪशतिश्च मे॒ चतु॑र्विᳪश॒तिश्च॑ मे॒ऽष्टावि॑ᳪशतिश्च मे॒ऽष्टावि॑ᳪशतिश्च मे॒ द्वात्रि॑ᳪशच्च मे॒ द्वात्रि॑ᳪशच्च मे॒ षट्त्रि॑ᳪशच्च मे॒ षट्त्रि॑ᳪशच्च मे चत्वारि॒ᳪशच्च॑ मे चत्वारि॒ᳪशच्च॑ मे॒ चतु॑श्चत्वारिᳪशच्च मे॒ चतु॑श्चत्वारिᳪशच्च मे॒ऽष्टाच॑त्वारिᳪशच्च मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ଚାରି; ଆଠ—ପୁନଃ ଆଠ; ବାର—ପୁନଃ ବାର; ଷୋଳ—ପୁନଃ ଷୋଳ; କୋଡ଼ିଏ—ପୁନଃ କୋଡ଼ିଏ; ଚବିଶ—ପୁନଃ ଚବିଶ; ଅଠାଇଶ—ପୁନଃ ଅଠାଇଶ; ବତିଶ—ପୁନଃ ବତିଶ; ଛତିଶ—ପୁନଃ ଛତିଶ; ଚାଳିଶ—ପୁନଃ ଚାଳିଶ; ଚଉଁଚାଳିଶ—ପୁନଃ ଚଉଁଚାଳିଶ; ଅଠଚାଳିଶ—ପୁନଃ ଅଠଚାଳିଶ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ସୁସଂଯୋଜିତ/ସିଦ୍ଧ ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 26

त्र्यवि॑श्च मे त्र्य॒वी च॑ मे दित्य॒वाट् च॑ मे दित्यौ॒ही च॑ मे पञ्चा॒विश्च॑ मे पञ्चा॒वी च॑ मे त्रिव॒त्सश्च॑ मे त्रिव॒त्सा च॑ मे तुर्य॒वाट् च॑ मे तुर्यौ॒ही च॑ मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ତ୍ର୍ୟବୀ (ତିନି ବର୍ଷର ପୁରୁଷ) ଏବଂ ତ୍ର୍ୟବୀ (ତିନି ବର୍ଷର ସ୍ତ୍ରୀ) ମୋ ପାଇଁ; ଦିତ୍ୟବାଟ୍ (ଦୁଇ ବର୍ଷର ବଳଦ) ଏବଂ ଦିତ୍ୟୌହୀ (ଦୁଇ ବର୍ଷର ହେଫର/ବଛି) ମୋ ପାଇଁ; ପଞ୍ଚାବୀ (ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷର ପୁରୁଷ) ଏବଂ ପଞ୍ଚାବୀ (ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷର ସ୍ତ୍ରୀ) ମୋ ପାଇଁ; ତ୍ରିବତ୍ସ (ତିନି ବର୍ଷର ବଛା) ଏବଂ ତ୍ରିବତ୍ସା (ତିନି ବର୍ଷର ବଛି) ମୋ ପାଇଁ; ତୁର୍ୟବାଟ୍ (ଚାରି ବର୍ଷର ବଳଦ) ଏବଂ ତୁର୍ୟୌହୀ (ଚାରି ବର୍ଷର ହେଫର) ମୋ ପାଇଁ—ଏସବୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 27

प॒ष्ठ॒वाट् च॑ मे पष्ठौ॒ही च॑ म उ॒क्षा च॑ मे व॒शा च॑ म ऋष॒भश्च॑ मे वे॒हच्च॑ मेऽन॒ड्वाँश्च॑ मे धे॒नुश्च॑ मे य॒ज्ञेन॑ कल्पन्ताम्

ପଷ୍ଠବାଟ୍ ଏବଂ ପଷ୍ଠୌହୀ ମୋ ପାଇଁ; ଉକ୍ଷା (ବଳଦ) ଏବଂ ବଶା (ବନ୍ଧ୍ୟା ଗାଈ) ମୋ ପାଇଁ; ଋଷଭ (ବୃଷଭ) ଏବଂ ବେହତ୍ (ଅନୁତ୍ପାଦକ ଗାଈ) ମୋ ପାଇଁ; ଅନଡ୍ୱାନ୍ (ଜୁଆଁର ବଳଦ/ବୋଝା ବହୁଥିବା ବଳଦ) ଏବଂ ଧେନୁ (ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ) ମୋ ପାଇଁ—ଏସବୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ମୋ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ସେବ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 28

वाजा॑य॒ स्वाहा॑ प्रस॒वाय॒ स्वाहा॑ऽपि॒जाय॒ स्वाहा॒ क्रत॑वे॒ स्वाहा॒ वस॑वे॒ स्वाहा॑ऽह॒र्पत॑ये॒ स्वाहाऽह्ने॑ मु॒ग्धाय॒ स्वाहा॑ मु॒ग्धाय॑ वैनᳪशि॒नाय॒ स्वाहा॑ विन॒ᳪशिन॑ आन्त्याय॒नाय॒ स्वाहाऽऽन्त्या॑य भौव॒नाय॒ स्वाहा॒ भुव॑नस्य॒ पत॑ये॒ स्वाहाऽधि॑पतये॒ स्वाहा॑ प्र॒जाप॑तये॒ स्वाहा॑ । इ॒यं ते॒ राण्मि॒त्राय॑ य॒न्ताऽसि॒ यम॑न ऊ॒र्जे त्वा॒ वृष्ट्यै॑ त्वा प्र॒जानां॒ त्वाऽऽधि॑पत्याय

ବାଜାୟ ସ୍ୱାହା; ପ୍ରସବାୟ ସ୍ୱାହା; ଅପିଜାୟ ସ୍ୱାହା; କ୍ରତବେ ସ୍ୱାହା; ବସବେ ସ୍ୱାହା; ଅହର୍ପତୟେ (ଦିନର ଅଧିପତିଙ୍କୁ) ସ୍ୱାହା; ଅହ୍ନେ (ଦିନକୁ)— ମୁଗ୍ଧାୟ ସ୍ୱାହା; ମୁଗ୍ଧାୟ, ବୈନଂଶିନାୟ (ବିନାଶର ବିନାଶକ) ସ୍ୱାହା; ବିନଂଶିନ, ଆନ୍ତ୍ୟାୟନାୟ (ଅନ୍ତିମ ଗତି/ପଥ) ସ୍ୱାହା; ଆନ୍ତ୍ୟାୟ, ଭୌବନାୟ (ଲୌକିକ/ଭୌତିକ) ସ୍ୱାହା; ଭୁବନସ୍ୟ ପତୟେ ସ୍ୱାହା; ଅଧିପତୟେ ସ୍ୱାହା; ପ୍ରଜାପତୟେ ସ୍ୱାହା। ଏହା ତୋ ପାଇଁ—ମିତ୍ରାୟ—ୟନ୍ତା (ନିୟାମକ) ଅଟେ; ଯମନ (ନିୟମ) ପାଇଁ; ଊର୍ଜେ ତ୍ୱା; ବୃଷ୍ଟ୍ୟୈ ତ୍ୱା; ପ୍ରଜାନାଂ ଆଧିପତ୍ୟାୟ ତ୍ୱା।

Mantra 29

आयु॑र्य॒ज्ञेन॑ कल्पतां प्रा॒णो य॒ज्ञेन॑ कल्पतां॒ चक्षु॑र्य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ श्रोत्रं॑ य॒ज्ञेन॑ कल्पतां॒ वाग्य॒ज्ञेन॑ कल्पतां॒ मनो॑ य॒ज्ञेन॑ कल्पतामा॒त्मा य॒ज्ञेन॑ कल्पतां ब्र॒ह्मा य॒ज्ञेन॑ कल्पतां॒ ज्योति॑र्य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्व॒र्य॒ज्ञेन॑ कल्पतां पृ॒ष्ठं य॒ज्ञेन॑ कल्पतां य॒ज्ञो य॒ज्ञेन॑ कल्पताम् । स्तोम॑श्च यजु॑श्च॒ ऋक् च॒ साम॑ च बृ॒हच्च॑ रथन्त॒रं च॑ । स्व॑र्देवा अगन्मा॒मृता॑ अभूम प्र॒जाप॑तेः प्र॒जा अ॑भूम॒ वेट् स्वाहा॑

ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ଆୟୁ ସିଦ୍ଧ ହେଉ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣ ସିଦ୍ଧ ହେଉ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ଚକ୍ଷୁ ସିଦ୍ଧ ହେଉ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୋତ୍ର ସିଦ୍ଧ ହେଉ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ବାକ୍ ସିଦ୍ଧ ହେଉ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ମନ ସିଦ୍ଧ ହେଉ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମା ସିଦ୍ଧ ହେଉ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମ (ବ୍ରହ୍ମଶକ୍ତି) ସିଦ୍ଧ ହେଉ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ଜ୍ୟୋତି ସିଦ୍ଧ ହେଉ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ (ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପ୍ରକାଶ) ସିଦ୍ଧ ହେଉ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ପୃଷ୍ଠ (ଆଧାର/ପୃଷ୍ଠଭାଗ) ସିଦ୍ଧ ହେଉ; ଯଜ୍ଞ ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ହିଁ ସିଦ୍ଧ ହେଉ। ସ୍ତୋମ, ଯଜୁଃ, ଋକ୍, ସାମ, ଏବଂ ବୃହତ୍ ଓ ରଥନ୍ତର—ଏସବୁ ସହିତ ଆମେ ସ୍ୱର୍ଦେବ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା; ଅମୃତ ହେବା; ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପ୍ରଜା ହେବା। ୱେଟ୍, ସ୍ୱାହା।

Mantra 30

वाज॑स्य॒ नु प्र॑स॒वे मा॒तरं॑ म॒हीमदि॑तिं॒ नाम॒ वच॑सा करामहे । यस्या॑मि॒दं विश्वं॒ भुव॑नमावि॒वेश॒ तस्यां॑ नो दे॒वः स॑वि॒ता धर्म॑ साविषत्

ଏବେ ବାଜର ପ୍ରେରଣାରେ ଆମେ ବାଣୀଦ୍ୱାରା ମହାମାତା ଅଦିତିଙ୍କୁ ନାମ ଉଚ୍ଚାରି ସ୍ତୁତିପୂର୍ବକ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଛୁ; ଯାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ସମଗ୍ର ଭୁବନ-ଜଗତ ପ୍ରବେଶ କରିଛି—ସେହିଠାରେ ଦେବ ସବିତା ଆମ ପାଇଁ ଧର୍ମ (ପବିତ୍ର ବିଧି) ପ୍ରେରିତ କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 31

विश्वे॑ अ॒द्य म॒रुतो॒ विश्व॑ ऊ॒ती विश्वे॑ भवन्त्व॒ग्नय॒: समि॑द्धाः । विश्वे॑ नो दे॒वा अव॒साऽऽग॑मन्तु॒ विश्व॑मस्तु॒ द्रवि॑णं॒ वाजो॑ अ॒स्मे

ଆଜି ସମସ୍ତ ମରୁତଗଣ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରେ ସହାୟକ ହେଉନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନି ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଉନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ସହାୟତା ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଧନ ଓ ବାଜ (ବଳର ପୁରସ୍କାର) ଆମର ହେଉ।

Mantra 32

वाजो॑ नः स॒प्त प्र॒दिश॒श्चत॑स्रो वा परा॒वत॑: । वाजो॑ नो॒ विश्वै॑र्दे॒वैर्धन॑सातावि॒हाव॑तु

ସାତ ପ୍ରଦେଶରୁ, ଚାରି ଦିଗରୁ, ହଁ, ଅତିଦୂର ବିସ୍ତାରରୁ ମଧ୍ୟ ବାଜ ଆମର ହେଉ; ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ବାଜ ଏଠାରେ ଧନ-ଜୟରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 33

वाजो॑ नो अ॒द्य प्र सु॑वाति॒ दानं॒ वाजो॑ दे॒वाँ२ ऋ॒तुभि॑: कल्पयाति । वाजो॒ हि मा॒ सर्व॑वीरं ज॒जान॒ विश्वा॒ आशा॒ वाज॑पतिर्जयेयम्

ଆଜି ବାଜ ଆମ ପାଇଁ ଦାନକୁ ପ୍ରେରିତ କରୁ; ବାଜ ଋତୁମାନଙ୍କ ସହ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଯଥାକ୍ରମେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରୁ। କାରଣ ବାଜ ମୋତେ ସର୍ବବୀର ଭାବେ ଜନ୍ମାଇଛି; ବାଜପତି ଭାବେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଆଶା (ଇଚ୍ଛା) ଜୟ କରୁ।

Mantra 34

वाज॑ः पु॒रस्ता॑दु॒त म॑ध्य॒तो नो॒ वाजो॑ दे॒वान् ह॒विषा॑ वर्धयाति । वाजो॒ हि मा॒ सर्व॑वीरं च॒कार॒ सर्वा॒ आशा॒ वाज॑पतिर्भवेयम्

ପୂର୍ବଦିଗରୁ ଏବଂ ପୁନଃ ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶରୁ, ବାଜ ଆମ ପାଇଁ ହବିଷା ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁନ୍ତୁ। କାରଣ ବାଜ ମୋତେ ସର୍ବବୀର ସନ୍ତତି-ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ସମସ୍ତ ଆଶା-ଆକାଙ୍କ୍ଷାରେ, ମୁଁ ବାଜପତି ହେଉ।

Mantra 35

सं मा॑ सृजामि॒ पय॑सा पृथि॒व्याः सं मा॑ सृजाम्य॒द्भिरोष॑धीभिः । सो॒ऽहं वाज॑ᳪ सनेयमग्ने

ପୃଥିବୀର ପୟସ (ଦୁଧ/ରସ) ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନିଜକୁ ଏକତ୍ର ଗଠିତ କରେ; ଜଳମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଔଷଧିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ନିଜକୁ ଏକତ୍ର ଗଠିତ କରେ। ଏଭଳି, ହେ ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ବାଜ (ବିଜୟ-ବଳ) ଲାଭ କରୁ।

Mantra 36

पय॑: पृथि॒व्यां पय॒ ओष॑धीषु॒ पयो॑ दि॒व्यन्तरि॑क्षे॒ पयो॑ धाः । पय॑स्वतीः प्र॒दिश॑: सन्तु॒ मह्य॑म्

ପୃଥିବୀରେ ପୟଃ (ରସ) ଅଛି, ଔଷଧିମାନଙ୍କରେ ପୟଃ ଅଛି; ଦ୍ୟୌରେ ଓ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ପୟଃ ଅଛି—ତୁମେ ପୟଃକୁ ସ୍ଥାପିତ କର। ଦିଗମାନେ ମୋ ପାଇଁ ପୟସ୍ୱତୀ (ରସପୂର୍ଣ୍ଣ) ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 37

दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । सर॑स्वत्यै वा॒चो य॒न्तुर्य॒न्त्रेणा॒ग्नेः साम्रा॑ज्येना॒भिषि॑ञ्चामि

ଦେବ ସବିତୃଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟର ବାହୁଦ୍ୱାରା, ପୂଷଣଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା, ସରସ୍ୱତୀ—ବାକ୍‌ର ନିୟନ୍ତ୍ରିକା—ସହ, ନିୟନ୍ତ୍ରଣ-ଯନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ (ସର୍ବାଧିପତ୍ୟ) ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଭିଷେକ କରୁଛି।

Mantra 38

ऋ॒ता॒षाडृ॒तधा॑मा॒ऽग्निर्ग॑न्ध॒र्वस्तस्यौ॑षधयोऽप्स॒रसो॒ मुदो॒ नाम॑ । स न॑ इ॒दं ब्रह्म॑ क्ष॒त्रं पा॑तु॒ तस्मै॒ स्वाहा॒ वाट् ताभ्य॒: स्वाहा॑

ଋତଦ୍ୱାରା ଜୟୀ, ଯାହାର ଧାମ/ବିଧାନ ଋତ ହିଁ, ସେଇ ଅଗ୍ନି ଗନ୍ଧର୍ବ; ତାହାର ଔଷଧି (ବନସ୍ପତି) ଅଛି, ଏବଂ ‘ମୁଦା’ ନାମକ ଅପ୍ସରାମାନେ ତାହାର। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ (ପୁରୋହିତ-ତେଜ) ଓ କ୍ଷତ୍ର (ରାଜ-ତେଜ) ରକ୍ଷା କରୁ। ତାହାକୁ ସ୍ୱାହା! ୱାଟ୍! ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା!

Mantra 39

स॒ᳪहि॒तो वि॒श्वसा॑मा॒ सूर्यो॑ गन्ध॒र्वस्तस्य॒ मरी॑चयोऽप्स॒रस॑ आ॒युवो॒ नाम॑ । स न॑ इ॒दं ब्रह्म॑ क्ष॒त्रं पा॑तु॒ तस्मै॒ स्वाहा॒ वाट् ताभ्य॒: स्वाहा॑

ସଂହିତ ଓ ସର୍ବ-ସାମନ୍ମୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ; ସେଇ ଗନ୍ଧର୍ବ; ତାହାର ମରୀଚିମାନେ ଅପ୍ସରାମାନେ—‘ଆୟୁବଃ’ ନାମରେ। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ଓ କ୍ଷତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ତାହାକୁ ସ୍ୱାହା! ବଟ୍! ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା!

Mantra 40

सु॒षु॒म्णः सूर्य॑रश्मिश्च॒न्द्रमा॑ गन्ध॒र्वस्तस्य॒ नक्ष॑त्राण्यप्स॒रसो॑ भे॒कुर॑यो॒ नाम॑ । स न॑ इ॒दं ब्रह्म॑ क्ष॒त्रं पा॑तु॒ तस्मै॒ स्वाहा॒ वाट् ताभ्य॒: स्वाहा॑

ସୁସୁମ୍ନ (କଲ୍ୟାଣକାରୀ) ସୂର୍ଯ୍ୟରଶ୍ମି; ଚନ୍ଦ୍ରମା ଗନ୍ଧର୍ବ; ତାହାର ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ଅପ୍ସରାମାନେ—‘ଭେକୁରୟଃ’ ନାମରେ। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ଓ କ୍ଷତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ତାହାକୁ ସ୍ୱାହା! ବଟ୍! ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା!

Mantra 42

इ॒षि॒रो वि॒श्वव्य॑चा॒ वातो॑ गन्ध॒र्वस्तस्यापो॑ अप्स॒रस॒ ऊर्जो॒ नाम॑ । स न॑ इ॒दं ब्रह्म॑ क्ष॒त्रं पा॑तु॒ तस्मै॒ स्वाहा॒ वाट् ताभ्य॒: स्वाहा॑

ବାୟୁ ଶୀଘ୍ରଗାମୀ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ; ସେଇ ଗନ୍ଧର୍ବ। ତାହାର ଆପଃ (ଜଳ) ଅପ୍ସରାମାନେ—‘ଊର୍ଜା’ ନାମରେ। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ଓ କ୍ଷତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ତାହାକୁ ସ୍ୱାହା! ୱାଟ୍! ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା!

Mantra 43

भु॒ज्युः सु॑प॒र्णो य॒ज्ञो ग॑न्ध॒र्वतस्य॒ दक्षि॑णा अप्स॒रस॑ स्ता॒वा नाम॑ । स न॑ इ॒दं ब्रह्म॑ क्ष॒त्रं पा॑तु॒ तस्मै॒ स्वाहा॒ वाट् ताभ्य॒: स्वाहा॑

ଭୁଜ୍ୟୁ—ସୁପର୍ଣ (ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷବାନ); ଯଜ୍ଞ ହିଁ ଗନ୍ଧର୍ବ। ତାହାର ଦକ୍ଷିଣା ଅପ୍ସରା—‘ସ୍ତାବା’ ନାମରେ। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ଓ କ୍ଷତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ତାହାକୁ ସ୍ୱାହା! ୱାଟ୍! ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା!

Mantra 44

प्र॒जाप॑तिर्वि॒श्वक॑र्मा॒ मनो॑ गन्ध॒र्वस्तस्य॑ ऋक्सा॒मान्य॑प्स॒रस॒ एष्ट॑यो॒ नाम॑ । स न॑ इ॒दं ब्रह्म॑ क्ष॒त्रं पा॑तु॒ तस्मै॒ स्वाहा॒ वाट् ताभ्य॒: स्वाहा॑

ହେ ଭୁବନର ପତି ପ୍ରଜାପତେ! ଯାହାର ଉପରେ ତୁମ ଗୃହମାନ ଅଛି, ଯାହାର ଭିତରେ ତୁମେ ବସ କର—ଏହି ବ୍ରହ୍ମକୁ ଓ ଏହି କ୍ଷତ୍ରକୁ ମହାନ ଶର୍ମ (କ୍ଷେମକର ଆଶ୍ରୟ) ଦିଅ। ସ୍ୱାହା!

Mantra 45

स॒मु॒द्रो॒ऽसि॒ नभ॑स्वाना॒र्द्रदा॑नुः श॒म्भूर्म॑यो॒भूर॒भि मा॑ वाहि॒ स्वाहा॑ । मारु॒तो॒ऽसि म॒रुतां॑ ग॒णः श॒म्भूर्म॑यो॒भूर॒भि मा॑ वाहि॒ स्वाहा॑ । अव॒स्यूर॑सि॒ दुव॑स्वाञ्छ॒म्भूर्म॑यो॒भूर॒भि मा॑ वाहि॒ स्वाहा॑

ତୁମେ ସମୁଦ୍ର; ମେଘକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁଥିବା, ଆର୍ଦ୍ରତା ଦାନ କରୁଥିବା; ତୁମେ ଶୁଭକର, ଆନନ୍ଦର ଉତ୍ସ—ମୋତେ ଏଠାକୁ ବହି ଆଣ। ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ମାରୁତ; ମରୁତମାନଙ୍କର ଗଣ; ତୁମେ ଶୁଭକର, ଆନନ୍ଦର ଉତ୍ସ—ମୋତେ ଏଠାକୁ ବହି ଆଣ। ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ସହାୟତା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ଦାନରେ ସମୃଦ୍ଧ; ତୁମେ ଶୁଭକର, ଆନନ୍ଦର ଉତ୍ସ—ମୋତେ ଏଠାକୁ ବହି ଆଣ। ସ୍ୱାହା।

Mantra 46

यास्ते॑ अग्ने॒ सूर्ये॒ रुचो॒ दिव॑मात॒न्वन्ति॑ र॒श्मिभि॑: । ताभि॑र्नो अ॒द्य सर्वा॑भी रु॒चे जना॑य नस्कृधि

ହେ ଅଗ୍ନେ! ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଥିବା ତୋର ଯେ ତେଜୋମୟ ରୁଚିମାନେ କିରଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୟାଵ (ଆକାଶ)କୁ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି—ସେ ସମସ୍ତ ରୁଚିଦ୍ୱାରା ଆଜି ଆମକୁ ତେଜ ପାଇଁ, ଜନମାନଙ୍କ ପାଇଁ (ପ୍ରକାଶମାନ) କର।

Mantra 47

या वो॑ दे॒वाः सूर्ये॒ रुचो॒ गोष्वश्वे॑षु॒ या रुच॑: । इन्द्रा॑ग्नी॒ ताभि॒: सर्वा॑भी॒ रुचं॑ नो धत्त बृहस्पते

ହେ ଦେବମାନେ! ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଯେ ରୁଚିମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଗୋମାନେ ଓ ଅଶ୍ୱମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ରୁଚିମାନେ ଅଛନ୍ତି—ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ! ସେ ସମସ୍ତ ରୁଚିଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରୁଚି (ତେଜ) ଦିଅ; ହେ ବୃହସ୍ପତେ! (ଆମେ) ତେଜ ଧାରଣ କରୁ।

Mantra 48

रुचं॑ नो धेहि ब्राह्म॒णेषु॒ रुच॒ᳪ राज॑सु नस्कृधि । रुचं॒ विश्ये॑षु शू॒द्रेषु॒ मयि॑ धेहि रु॒चा रुच॑म्

ଆମ ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୁଚି (ତେଜ) ସ୍ଥାପନ କର; ରାଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପାଇଁ ରୁଚି କର। ବୈଶ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୁଚି ସ୍ଥାପନ କର; ମୋ ମଧ୍ୟରେ ରୁଚି ସ୍ଥାପନ କର—ରୁଚିଦ୍ୱାରା ରୁଚି।

Mantra 49

तत्त्वा॑ यामि॒ ब्रह्म॑णा॒ वन्द॑मान॒स्तदा शा॑स्ते॒ यज॑मानो ह॒विर्भि॑: । अहे॑डमानो वरुणे॒ह बो॒ध्युरु॑शᳪस॒ मा न॒ आयु॒: प्र मो॑षीः

ହେ ବରୁଣ! ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମବାଣୀରେ ତୁମକୁ ବନ୍ଦନା କରି ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଉଛି; ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଯଜମାନ ହବିର୍ଭିଃ (ଆହୁତିମାନେ) ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ପ୍ରେରିତ କରେ। ଅହେଡମାନ—ଅପରାଧରହିତ—ହେ ବରୁଣ, ଏଠାରେ ତୁମେ ସଚେତନ ରୁହ; ହେ ଉରୁଶଂସ (ବିଶାଳ-ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ), ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ହରଣ କରନି।

Mantra 50

स्व॒र्णो घ॒र्मः स्वाहा॑ । स्वर्णार्कः स्वाहा॑ । स्वर्णः शु॒क्रः स्वाहा॑ । स्वर्णं ज्योति॒ः स्वाहा॑ । स्वर्णः सूर्य॒ः स्वाहा॑ ॥

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଘର୍ମଃ—ସ୍ୱାହା! ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅର୍କଃ (ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ)—ସ୍ୱାହା! ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୁକ୍ରଃ (ଦୀପ୍ତିମାନ)—ସ୍ୱାହା! ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ୟୋତିଃ—ସ୍ୱାହା! ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସୂର୍ଯ୍ୟଃ—ସ୍ୱାହା!

Mantra 51

अ॒ग्निं यु॑नज्मि॒ शव॑सा घृ॒तेन॑ दि॒व्यᳪ सु॑प॒र्णं वय॑सा बृ॒हन्त॑म् । तेन॑ व॒यं ग॑मेम ब्र॒ध्नस्य॑ वि॒ष्टप॒ᳪ स्वो रुहा॑णा॒ अधि॒ नाक॑मुत्त॒मम् ॥

ଘୃତ ଓ ଶବସା (ବଳ)ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଯୁକ୍ତ କରେ—ଦିବ୍ୟ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ (ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷୀୟ), ବୟସା ବୃହନ୍ତ (ମହାନ)। ତାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ବ୍ରଧ୍ନ (ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ) ଦେବଙ୍କ ବିଷ୍ଟପ (ନିବାସସ୍ଥାନ) ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା; ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କରି, ଉତ୍ତମତମ ନାକ (ପରମ ଆକାଶ/ସ୍ୱର୍ଗ) ଉପରେ ଅଧିରୋହଣ କରିବା।

Mantra 52

इ॒मौ ते॑ प॒क्षाव॒जरौ॑ पत॒त्रिणौ॒ याभ्या॒ᳪ रक्षा॑ᳪस्यप॒हᳪस्य॑ग्ने । ताभ्यां॑ पतेम सु॒कृता॑मु लो॒कं यत्र॒ ऋष॑यो ज॒ग्मुः प्र॑थम॒जाः पु॑रा॒णाः ॥

ହେ ଅଗ୍ନେ! ଏହି ତୋର ଦୁଇ ପକ୍ଷ—ଅଜର (ଅଜରା), ପତତ୍ରି (ପକ୍ଷୀୟ); ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁ ରକ୍ଷାଂସି (ରାକ୍ଷସ/ଦୁଷ୍ଟଶକ୍ତି)କୁ ଅପହନ୍ତି (ଦୂରେ ହଂକାଇ) ଦେଉଛୁ। ସେହି ପକ୍ଷଦ୍ୱାରା ଆମେ ସୁକୃତାମ୍ (ସତ୍କର୍ମୀ/ପୁଣ୍ୟବାନ)ଙ୍କ ଲୋକକୁ ପତେମ (ଉଡ଼ି ପହଞ୍ଚିବା) କରିବା; ଯେଉଁଠାରେ ପୁରାଣ, ପ୍ରଥମଜାଃ (ପ୍ରଥମ ଜନିତ) ଋଷିମାନେ ପୂର୍ବେ ଗମନ କରିଛନ୍ତି।

Mantra 53

इन्दु॒र्दक्ष॑ः श्ये॒न ऋ॒तावा॒ हिर॑ण्यपक्षः शकु॒नो भु॑र॒ण्युः । म॒हान्त्स॒धस्थे॑ ध्रु॒व आ निष॑त्तो॒ नम॑स्ते अस्तु॒ मा मा॑ हिᳪसीः ॥

ସୋମ—ଦକ୍ଷ, ଶ୍ୟେନ, ଋତ ପାଳକ, ହିରଣ୍ୟପକ୍ଷୀ ଶକୁନ, ଅତି ଦ୍ରୁତ—ଯଜ୍ଞସ୍ଥାନରେ ମହାନ, ଧ୍ରୁବଭାବେ ସ୍ଥିର ଆସୀନ। ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ମୋତେ ହିଂସା କରନି।

Mantra 54

दि॒वो मू॒र्धाऽसि॑ पृथि॒व्या नाभि॒रूर्ग॒पामोष॑धीनाम् । वि॒श्वायु॒ः शर्म॑ स॒प्रथा॒ नम॑स्प॒थे ॥

ତୁମେ ଦିବର ମୁଣ୍ଡ, ପୃଥିବୀର ନାଭି, ଜଳମାନଙ୍କ ଓ ଔଷଧୀମାନଙ୍କର ସାର। ବିଶ୍ୱାୟୁ, ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଶରଣ—ନମସ୍ପଥକୁ ନମସ୍କାର।

Mantra 55

विश्व॑स्य मू॒र्धन्नधि॑ तिष्ठसि श्रि॒तः स॑मु॒द्रे ते॒ हृद॑यम॒प्स्वायु॑र॒पो द॑त्तोद॒धिं भि॑न्त । दि॒वस्प॒र्जन्या॑द॒न्तरि॑क्षात्पृथि॒व्यास्ततो॑ नो॒ वृष्ट्या॑व

ତୁମେ ସମସ୍ତର ଶିଖର ଉପରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ହୋଇ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ; ସମୁଦ୍ରରେ ତୁମ ହୃଦୟ, ଜଳମାନଙ୍କରେ ତୁମ ଆୟୁ। ଜଳମାନଙ୍କୁ ଦାନ କର; ସମୁଦ୍ରକୁ ଭେଦ କର! ଦ୍ୟୌରୁ, ପର୍ଜନ୍ୟରୁ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷରୁ, ପୃଥିବୀରୁ—ସେଠାରୁ ଆମ ପାଇଁ ବର୍ଷା ଆଣ।

Mantra 56

इ॒ष्टो य॒ज्ञो भृगु॑भिराशी॒र्दा वसु॑भिः । तस्य॑ न इ॒ष्टस्य॑ प्री॒तस्य॒ द्रवि॑णे॒हा ग॑मेः

ଯଜ୍ଞ ଇଷ୍ଟ—ଯଥାବିଧି ଅର୍ପିତ—ହୋଇଛି; ଭୃଗୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଶୀର୍ଦା (ଆଶୀର୍ବାଦଦାତା), ବସୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ କରାଯାଇଛି। ସେଇ ଆମର ଇଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରୀତ ଯଜ୍ଞରୁ ଧନ ଏଠାକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ।

Mantra 57

इ॒ष्टो अ॒ग्निराहु॑तः पिपर्तु न इ॒ष्टᳪ ह॒विः । स्व॒गेदं दे॒वेभ्यो॒ नम॑:

ଇଷ୍ଟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହୁତି ଅର୍ପିତ ହୋଇଛି; ସେ ଆମ ପାଇଁ ଇଷ୍ଟ ହବିକୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁନ୍ତୁ। ଏହା ଦେବମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ସୁଗତିରେ ଗଲା; ଦେବମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

Mantra 58

यदाकू॑तात्स॒मसु॑स्रोद्धृ॒दो वा॒ मन॑सो वा॒ सम्भृ॑तं॒ चक्षु॑षो वा । तदनु॒ प्रेत॑ सु॒कृता॑मु लो॒कं यत्र॒ ऋष॑यो ज॒ग्मुः प्र॑थम॒जाः पु॑रा॒णाः

ଯାହା ସଙ୍କଳ୍ପରୁ ଏକତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା—ହୃଦୟରୁ କିମ୍ବା ମନରୁ, କିମ୍ବା ଚକ୍ଷୁରୁ ସଂଗୃହୀତ—ତାହା ପରେ ତୁମେ ସୁକୃତମାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କର; ଯେଉଁଠାରେ ଋଷିମାନେ ଗଲେ, ପ୍ରଥମଜାତ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷମାନେ।

Mantra 59

ए॒तᳪ स॑धस्थ॒ परि॑ ते ददामि॒ यमा॒वहा॑च्छेव॒धिं जा॒तवे॑दाः । अ॒न्वा॒ग॒न्ता य॒ज्ञप॑तिर्वो॒ अत्र॒ तᳪ स्म॑ जानीत पर॒मे व्यो॑मन्

ଏହି ସଧସ୍ଥ (ଆସନ) ମୁଁ ତୁମ ଚାରିପାଖେ ସ୍ଥାପନ କରି ତୁମକୁ ଦେଉଛି—ଯେ ନିଧିକୁ ଜାତବେଦସ ଏଠାକୁ ଆଣିଛନ୍ତି। ଅନୁଗାମୀ ହୋଇ ଯଜ୍ଞପତି ଏଠାରେ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି; ପରମ ବ୍ୟୋମରେ ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚୟ ଚିହ୍ନ।

Mantra 60

ए॒तं जा॑नाथ पर॒मे व्यो॑म॒न् देवा॑: सधस्था वि॒द रू॒पम॑स्य । यदा॒गच्छा॑त्प॒थिभि॑र्देव॒यानै॑रिष्टापू॒र्ते कृ॑णवाथा॒विर॑स्मै

ହେ ଦେବମାନେ, ପରମ ବ୍ୟୋମରେ—ଏକାସନେ ସଧସ୍ଥ ଥିବା ତୁମେ—ଏହାକୁ ଜାଣ; ଏହାର ରୂପକୁ ବିବେଚନା କରି ଚିହ୍ନ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦେବୟାନ ପଥମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆସ, ସେତେବେଳେ ଏହି ପୁରୁଷ ପାଇଁ ଇଷ୍ଟା-ପୂର୍ତକୁ ପ୍ରକାଶ କର (ସିଦ୍ଧ କର)।

Mantra 61

उद्बु॑ध्यस्वाग्ने॒ प्रति॑ जागृहि॒ त्वमि॑ष्टापू॒र्ते सᳪ सृ॑जेथाम॒यं च॑ । अ॒स्मिन्त्स॒धस्थे॒ अध्युत्त॑रस्मि॒न्विश्वे॑ देवा॒ यज॑मानाश्च सीदत

ହେ ଅଗ୍ନେ, ଉଦ୍ବୁଧ୍ୟସ୍ୱ—ଜାଗ; ପ୍ରତିଜାଗରଣରେ ତୁମେ ଜାଗୃତ ରୁହ। ତୁମେ ଓ ଇଷ୍ଟା-ପୂର୍ତ ଏକତ୍ର ଯୁକ୍ତ ହେଉ, ଏହି ପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ ହେଉ। ଏହି ସାଧାରଣ ସଧସ୍ଥରେ, ଏହି ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଓ ଯଜମାନମାନେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।

Mantra 62

येन॒ वह॑सि स॒हस्रं॒ येना॑ग्ने सर्ववेद॒सम् । तेने॒मं य॒ज्ञं नो॑ नय॒ स्व॒र्दे॒वेषु॒ गन्त॑वे

ଯେନ ତୁମେ ସହସ୍ରକୁ ବହନ କର, ଏବଂ ଯେନ, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସର୍ବ ୱେଦସ୍ (ସମ୍ପଦ/ଧନ) ବହନ କର—ସେହି ଦ୍ୱାରା ଆମର ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଅ, ଯେପରି ଏହା ଦେବମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗମନ କରେ।

Mantra 63

प्र॒स्त॒रेण॑ परि॒धिना॑ स्रु॒चा वेद्या॑ च ब॒र्हिषा॑ । ऋ॒चेमं य॒ज्ञं नो॑ नय॒ स्व॒र्दे॒वेषु॒ गन्त॑वे

ପ୍ରସ୍ତର ଦ୍ୱାରା, ପରିଧି (ଘେରା-କାଠ) ଦ୍ୱାରା, ସ୍ରୁଚା (ଜୁହୂ) ଦ୍ୱାରା, ୱେଦୀ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ବର୍ହିଷା (କୁଶାସନ) ଦ୍ୱାରା—ଏବଂ ଋଚା (ଋଗ୍ୱେଦୀୟ ମନ୍ତ୍ର) ଦ୍ୱାରା—ଆମର ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଅ, ଯେପରି ଏହା ଦେବମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗମନ କରେ।

Mantra 64

यद्द॒त्तं यत्प॑रा॒दानं॒ यत्पू॒र्तं याश्च॒ दक्षि॑णाः । तद॒ग्निर्वै॑श्वकर्म॒णः स्व॑र्दे॒वेषु॑ नो दधत्

ଯେ ଦତ୍ତ (ଦାନ) ଦିଆଯାଇଛି, ଯେ ପରାଦାନ (ଅର୍ପଣ) କରାଯାଇଛି, ଯେ ପୂର୍ତ (ପୁଣ୍ୟକର୍ମ) ଅଟେ, ଏବଂ ଯେ ଦକ୍ଷିଣାମାନେ (ଯଜ୍ଞ-ଫୀ) ଅଛନ୍ତି—ସେ ସବୁକୁ ବୈଶ୍ୱକର୍ମଣ ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 65

यत्र॒ धारा॒ अन॑पेता॒ मधो॑र्घृ॒तस्य॑ च॒ याः । तद॒ग्निर्वै॑श्वकर्म॒णः स्व॑दे॒र्वेषु॑ नो दधत्

ଯେଉଁଠାରେ ମଧୁ ଓ ଘୃତର ଅଖଣ୍ଡ ଧାରାମାନ—ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାବେ ବହୁଥିବା—ଅଛି, ସେଠାରେ ବୈଶ୍ୱକର୍ମଣ ରୂପେ ଅଗ୍ନି, ସୁସଂବିଧିତ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ, ସେହି (ଅର୍ପଣ/ସଦ୍‌ଗୁଣ) ଆମ ପାଇଁ ସ୍ଥାପିତ କରୁ।

Mantra 66

अ॒ग्निर॑स्मि॒ जन्म॑ना जा॒तवे॑दा घृ॒तं मे॒ चक्षु॑र॒मृतं॑ म आ॒सन् । अ॒र्कस्त्रि॒धातू॒ रज॑सो वि॒मानोऽज॑स्रो घ॒र्मो ह॒विर॑स्मि॒ नाम॑

ମୁଁ ଜନ୍ମତଃ ଅଗ୍ନି—ଜାତବେଦା; ଘୃତ ମୋର ଚକ୍ଷୁ, ଏବଂ ଅମୃତତ୍ୱ ମୋର। ଦୀପ୍ତ ଅର୍କ, ତ୍ରିଧାତୁ, ରଜସର ପ୍ରଦେଶମାନଙ୍କୁ ମାପୁଥିବା; ଅଜସ୍ର ଘର୍ମ—ନାମରେ ମୁଁ ହବିଷ୍ (ଆହୁତି) ଅଟେ।

Mantra 67

ऋचो॒ नामा॑स्मि॒ यजू॑ ᳪषि॒ नामा॑स्मि॒ सामा॑नि॒ नामा॑स्मि । ये अ॒ग्नय॒: पाञ्च॑जन्या अ॒स्यां पृ॑थि॒व्यामधि॑ । तेषा॑मसि॒ त्वमु॑त्त॒मः प्र नो॑ जी॒वात॑वे सुव

ନାମରେ ମୁଁ ଋଚଃ; ନାମରେ ମୁଁ ଯଜୂଂଷି; ନାମରେ ମୁଁ ସାମାନି। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଅଗ୍ନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଆମକୁ ଜୀବନ ପାଇଁ ଆଗକୁ ପ୍ରେର।

Mantra 68

वार्त्र॑हत्याय॒ शव॑से पृतना॒षाह्या॑य च । इन्द्र॒ त्वाऽऽव॑र्तयामसि

ବୃତ୍ରହତ୍ୟା ପାଇଁ, ବଳ ପାଇଁ, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧବିଜୟ ପାଇଁ—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ଆମେ ଆବର୍ତ୍ତୟାମସି (ଘୁରାଉଛୁ/ପରିଭ୍ରମଣ କରାଉଛୁ)।

Mantra 69

स॒हदा॑नुं पुरुहूत क्षि॒यन्त॑मह॒स्तमि॑न्द्र॒ सं पि॑ण॒क् कुणा॑रुम् । अ॒भि वृ॒त्रं वर्ध॑मानं॒ पिया॑रुम॒पाद॑मिन्द्र त॒वसा॑ जघन्थ

ହେ ପୁରୁହୂତ (ବହୁଜନ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ) ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମେ ସ୍ଥିର ଥିବା, ହସ୍ତହୀନ କୁଣାରୁକୁ ଏକାସାଥି ଚକ୍ନାଚୂର କଲ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମେ ନିଜ ତବସ/ପରାକ୍ରମରେ ବଢ଼ୁଥିବା, ଫୁଲୁଥିବା, ପାଦହୀନ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କଲ।

Mantra 70

वि न॑ इन्द्र॒ मृधो॑ जहि नी॒चा य॑च्छ पृतन्य॒तः । यो अ॒स्माँ२ अ॑भि॒दास॒त्यध॑रं गमया॒ तम॑ः ॥

Disperse for us, O Indra, the oppressions; smite them, and hold the battling foe down beneath. Whoso hateth us and would assail us, him drive thou to the lower darkness.

Mantra 71

मृ॒गो न भी॒मः कु॑च॒रो गि॑रि॒ष्ठाः प॑रा॒वत॒ आ ज॑गन्था॒ पर॑स्याः । सृ॒कᳪ स॒ᳪशाय॑ प॒विमि॑न्द्र ति॒ग्मं वि शत्रू॑न् ताढि॒ वि मृधो॑ नुदस्व ॥

Like a dread wild beast that haunteth secret ways, a dweller on the mountains, from the far region, from beyond, thou hast come. Whetting thy jaw, O Indra, thy keen-edged bolt, smite thou the foes; thrust thou away the oppressions.

Mantra 72

वै॒श्वा॒न॒रो न॑ ऊ॒तय॒ आ प्र या॑तु परा॒वत॑: । अ॒ग्निर्न॑: सुष्टु॒तीरुप॑ ॥

May Vaiśvānara come hither for our succour, coming forth from the far region; may Agni draw near unto our well-uttered praises.

Mantra 73

पृ॒ष्टो दि॒वि पृ॒ष्टो अ॒ग्निः पृ॑थि॒व्यां पृ॒ष्टो विश्वा॒ ओष॑धी॒रा वि॑वेश । वै॒श्वा॒न॒रः सह॑सा पृ॒ष्टो अ॒ग्निः स नो॒ दिवा॒ स रि॒षस्पा॑तु॒ नक्त॑म् ॥

ଦିବିରେ ସିଞ୍ଚିତ, ସିଞ୍ଚିତ ଅଗ୍ନି; ପୃଥିବୀରେ ସିଞ୍ଚିତ ହୋଇ ସେ ସମସ୍ତ ଓଷଧୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି। ସହସା ସିଞ୍ଚିତ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନି—ସେ ଆମକୁ ଦିନେ ଅହିତରୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ରାତିରେ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରୁ।

Mantra 74

अ॒श्याम॒ तं काम॑मग्ने॒ तवो॒ती अ॒श्याम॑ र॒यिᳪ र॑यिवः सु॒वीर॑म् । अ॒श्याम॒ वाज॑म॒भि वा॒जय॑न्तो॒ऽश्याम॑ द्यु॒म्नम॑जरा॒जरं॑ ते ॥

ହେ ଅଗ୍ନେ, ତୁମ ଊତିଦ୍ୱାରା ଆମେ ସେଇ ଇଷ୍ଟକାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁ; ହେ ଧନବାନ, ସୁବୀର-ସମୃଦ୍ଧ ଧନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁ। ବିଜୟ ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରି ଆମେ ବାଜ (ପୁରସ୍କାର/ବିଜୟଫଳ) ପ୍ରାପ୍ତ କରୁ; ତୁମଠାରୁ ଅଜର-ଅଜର, ଅବିନାଶୀ ଦ୍ୟୁମ୍ନ (ଯଶ/ତେଜ) ପ୍ରାପ୍ତ କରୁ।

Mantra 75

व॒यं ते॑ अ॒द्य र॑रि॒मा हि काम॑मुत्ता॒नह॑स्ता॒ नम॑सोप॒सद्य॑ । यजि॑ष्ठेन॒ मन॑सा यक्षि दे॒वानस्रे॑धता॒ मन्म॑ना॒ विप्रो॑ अग्ने

ଆମେ ଆଜି ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଆମ ଇଚ୍ଛା ଅର୍ପଣ କରିଛୁ; ହାତ ପସାରି, ନମସ୍କାର ସହିତ ସମୀପକୁ ଆସିଛୁ। ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟତମ ମନରେ ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଯଜନ କର; ଅଶ୍ରାନ୍ତ ଚିନ୍ତାରେ, ହେ ବିପ୍ର ଅଗ୍ନି!

Mantra 76

धा॒म॒च्छद॒ग्निरिन्द्रो॑ ब्र॒ह्मा दे॒वो बृह॒स्पति॑: । सचे॑तसो॒ विश्वे॑ दे॒वा य॒ज्ञं प्राव॑न्तु नः शु॒भे

ଧାମଚ୍ଛଦ ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବୃହସ୍ପତି—ଏକଚିତ୍ତ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଶୁଭ ଓ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଆଗେଇ ନେଉନ୍ତୁ।

Mantra 77

त्वं य॑विष्ठ दा॒शुषो॒ नॄँ: पा॑हि शृणु॒धी गिर॑: । रक्षा॑ तो॒कमु॒त त्मना॑

ହେ ଯବିଷ୍ଠ (ଅଗ୍ନି), ଦାଶୁଷ (ଯଜମାନ) ଙ୍କ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ରକ୍ଷା କର; ସ୍ତୁତିବାଣୀ ଶୁଣ। ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସନ୍ତାନକୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର।