Adhyaya 16
Satarudriya -- the famous Rudra hymn (Namakam).
Mantras
Mantra 1
नम॑स्ते रुद्र म॒न्यव॑ उ॒तो त॒ इष॑वे॒ नम॑: । बा॒हुभ्या॑मु॒त ते॒ नम॑:
ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର—ତୁମ ମନ୍ୟୁ (କ୍ରୋଧ) କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର; ତୁମ ଇଷୁ (ବାଣ) କୁ ନମସ୍କାର। ତୁମ ବାହୁମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର।
Mantra 2
या ते॑ रुद्र शि॒वा त॒नूरघो॒राऽपा॑पकाशिनी । तया॑ नस्त॒न्वा शन्त॑मया॒ गिरि॑शन्ता॒भि चा॑कशीहि
ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମର ଯେ ଶିବା ତନୁ—ଅଘୋରା, ଅପାପକାଶିନୀ (ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା)—ସେହି ତନୁଦ୍ୱାରା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶାନ୍ତମୟ ଦେହଦ୍ୱାରା, ହେ ଗିରିଶନ୍ତ, ଆମ ଉପରେ କୃପାଦୃଷ୍ଟି କର।
Mantra 3
यामिषुं॑ गिरिशन्त॒ हस्ते॑ बि॒भर्ष्यस्त॑वे । शि॒वां गि॑रित्र॒ तां कु॑रु॒ मा हि॑ᳪसी॒: पुरु॑षं॒ जग॑त्
ହେ ଗିରିଶନ୍ତ (ପର୍ବତନିବାସୀ), ତୁମେ ଯେ ଶରକୁ ନିଜ ହାତରେ ଧାରଣ କରିଛ—ଛାଡ଼ିବା ପାଇଁ—ହେ ଗିରିତ୍ର (ପର୍ବତବିହାରୀ), ସେହି ଶରକୁ ଶୁଭ କର; ମନୁଷ୍ୟକୁ ଓ ଚଳିତ ଜଗତକୁ ହିଂସା କରନି।
Mantra 4
शि॒वेन॒ वच॑सा त्वा गिरि॒शाच्छा॑ वदामसि । यथा॑ न॒: सर्व॒मिज्जग॑दय॒क्ष्मᳪ सु॒मना॒ अस॑त्
ଶିବମୟ ବଚନରେ, ହେ ଗିରିଶ (ପର୍ବତନାଥ), ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଛୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ହିଁ କହୁଛୁ; ଯେପରି ଆମ ପାଇଁ ଏହି ସମଗ୍ର ଜଗତ ନିଶ୍ଚୟ ଯକ୍ଷ୍ମ (କ୍ଷୟରୋଗ)ରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ ଏବଂ ସୁମନ (ପ୍ରସନ୍ନଚିତ୍ତ) ହେଉ।
Mantra 5
अध्य॑वोचदधिव॒क्ता प्र॑थ॒मो दैव्यो॑ भि॒षक् । अहीँ॑श्च॒ सर्वा॑ञ्ज॒म्भय॒न्त्सर्वा॑श्च यातुधा॒न्यो॒ऽध॒राची॒: परा॑ सुव
ପ୍ରଥମ ଦୈବ୍ୟ ଭିଷକ୍ (ବୈଦ୍ୟ), ଅଧିବକ୍ତା, ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛନ୍ତି: ସମସ୍ତ ସର୍ପମାନଙ୍କୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରି, ସମସ୍ତ ଯାତୁଧାନୀମାନଙ୍କୁ (ମାୟାବୀ ଦୁଷ୍ଟଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ) ମଧ୍ୟ—ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଂକାଇଦିଅ, ଅଧୋମୁଖ କରି ତଳକୁ ପଠାଇଦିଅ।
Mantra 6
असौ॒ यस्ता॒म्रो अ॑रु॒ण उ॒त ब॒भ्रुः सु॑म॒ङ्गल॑: । ये चै॑नᳪ रु॒द्रा अ॒भितो॑ दि॒क्षु श्रि॒ताः स॑हस्र॒शोऽवै॑षा॒ᳪ हेड॑ ईमहे
ସେ (ରୁଦ୍ର) ଯିଏ ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ଅରୁଣ, ଏବଂ ବଭ୍ରୁ (ତାୱ୍ନୀ) ବର୍ଣ୍ଣର—ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁମଙ୍ଗଳ; ଏବଂ ଯେ ରୁଦ୍ରମାନେ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ଚାରିପାଖେ ହଜାର ହଜାର ସଂଖ୍ୟାରେ ନିବାସ କରୁଛନ୍ତି—ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ (ହେଡ) ଆମଠାରୁ ଦୂର ହେଉ ବୋଲି ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ।
Mantra 7
असौ॒ यो॑ऽव॒सर्प॑ति॒ नील॑ग्रीवो॒ विलो॑हितः । उ॒तैनं॑ गो॒पा अ॑दृश्र॒न्नदृ॑श्रन्नुदहा॒र्यः स दृ॒ष्टो मृ॑डयाति नः
ସେ (ରୁଦ୍ର) ଯିଏ ସରି ସରି ଗତି କରେ—ନୀଳଗ୍ରୀବ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଲାଲିମାଯୁକ୍ତ; ଗୋପାଳମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ—ହଁ, ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ବାହାରକୁ ଆଣିବାଯୋଗ୍ୟ; ସେ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚର ହେଲେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତି।
Mantra 8
नमो॑ऽस्तु॒ नील॑ग्रीवाय सहस्रा॒क्षाय॑ मी॒ढुषे॑ । अथो॒ ये अ॑स्य॒ सत्वा॑नो॒ऽहं तेभ्यो॑ऽकरं॒ नम॑:
ନୀଳଗ୍ରୀବ, ସହସ୍ରାକ୍ଷ, ମୀଢୁଷେ (ଉଦାର ଭାବେ ବର୍ଷାଇବାଳା)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଏବଂ ତାଙ୍କର ସତ୍ୱାନଃ (ଅନୁଚର/ଭୂତଗଣ) ଯେମାନେ ଅଛନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ନମସ୍କାର ଅର୍ପଣ କରିଛି।
Mantra 9
प्रमु॑ञ्च॒ धन्व॑न॒स्त्वमु॒भयो॒रार्त्न्यो॒र्ज्याम् । याश्च॑ ते॒ हस्त॒ इष॑व॒: परा॒ ता भ॑गवो वप
ହେ ଭଗବନ୍, ତୁମେ ଧନୁଷକୁ ଢିଲା କର; ତାହାର ଉଭୟ ଆର୍ତ୍ନି (ଦୁଇ ଛୋର)ରୁ ଜ୍ୟା (ଡୋରି) ଖୋଲି ଦିଅ। ଏବଂ ତୁମ ହସ୍ତରେ ଥିବା ଯେ ଇଷବଃ (ବାଣ) ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂରେ ପରା ଛାଡ଼ି ଦିଅ।
Mantra 10
विज्यं॒ धनु॑: कप॒र्दिनो॒ विश॑ल्यो॒ वाण॑वाँ२ उ॒त । अने॑शन्नस्य॒ या इष॑व आ॒भुर॑स्य निषङ्ग॒धिः
କପର୍ଦିନ (ଜଟାଧାରୀ)ର ଧନୁଷ ବିଜ୍ୟଂ (ଡୋରିହୀନ) ହେଉ; ବିଶଲ୍ୟ (କଣ୍ଟା/ମୁଣ୍ଡ ନଥିବା) ହେଉ, ତଥାପି ବାଣବାନ୍ (ବାଣଧାରୀ) ହେଉ। ତାହାର ଯେ ଇଷବଃ (ବାଣ) ଅଛି ସେଗୁଡ଼ିକ ଅହିଂସକ ହେଉ; ତାହାର ନିଷଙ୍ଗଧିଃ (ତରକଶ ଓ ତାହାର ଆଧାର) ମଧ୍ୟ ଅହିଂସକ ହେଉ।
Mantra 11
या ते॑ हे॒तिर्मी॑ढुष्टम॒ हस्ते॑ ब॒भूव॑ ते॒ धनु॑: । तया॒ऽस्मान्वि॒श्वत॒स्त्वम॑य॒क्ष्मया॒ परि॑ भुज
ହେ ମୀଢୁଷ୍ଟମ (ଅତ୍ୟନ୍ତ କୃପାଳୁ), ତୁମ ହସ୍ତରେ ଆସିଥିବା ତୁମ ହେତିଃ (ଶସ୍ତ୍ର)—ତୁମ ଧନୁଷ—ତାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆମକୁ ସର୍ବଦିଗରୁ ଅୟକ୍ଷ୍ମୟା (ରୋଗରହିତତା) ସହିତ ପରିଭୁଜ କରି, ଚାରିପାଖରେ ରକ୍ଷା କର।
Mantra 12
परि॑ ते॒ धन्व॑नो हे॒तिर॒स्मान्वृ॑णक्तु वि॒श्वत॑: । अथो॒ य इ॑षु॒धिस्तवा॒रे अ॒स्मन्नि धे॑हि॒ तम्
ହେ (ରୁଦ୍ର), ତୋର ଧନୁଷର ହେତି (ଶସ୍ତ୍ର) ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମଠାରୁ (ହାନି) ଦୂର କରୁ। ଏବଂ ହେ ଶତ୍ରୁ-ନାଶକ, ତୋର ଇଷୁଧି (ତୂଣୀର) ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ—ଏଠାରୁ ପାଖକୁ ସରାଇ ରଖ।
Mantra 13
अ॒व॒तत्य॒ धनु॒ष्ट्वᳪ सह॑स्राक्ष॒ शते॑षुधे । नि॒शीर्य॑ श॒ल्यानां॒ मुखा॑ शि॒वो न॑: सु॒मना॑ भव
ହେ ସହସ୍ରାକ୍ଷ, ହେ ଶତେଷୁଧେ, ତୁ ତୋର ଧନୁଷକୁ ଅବତତ୍ୟ (ନମାଇ/ଢିଲା କରି) ରଖ। ଏବଂ ବାଣମାନଙ୍କର ଶଲ୍ୟ (ଅଗ୍ର/କାଁଟା) ବାହାର କରି, ଆମ ପାଇଁ ଶିବ (ମଙ୍ଗଳମୟ) ହେଉ; ସୁମନା (ସଦ୍ମନ) ହେଉ।
Mantra 14
नम॑स्त॒ आयु॑धा॒याना॑तताय धृ॒ष्णवे॑ । उ॒भाभ्या॑मु॒त ते॒ नमो॑ बा॒हुभ्यां॒ तव॒ धन्व॑ने
ହେ ଆୟୁଧଧାରୀ, ଅନାତତାୟ (ଅନତାଣିତ/ନ ଟାଣା ଧନୁଷଧାରୀ), ଧୃଷ୍ଣବେ (ଉଗ୍ର/ଧୀର) ତୁମକୁ ନମଃ। ତୁମ ଉଭୟ ବାହୁକୁ ମଧ୍ୟ ନମଃ; ତୁମ ଧନୁଷକୁ ନମଃ।
Mantra 15
मा नो॑ म॒हान्त॑मु॒त मा नो॑ अर्भ॒कं मा न॒ उक्ष॑न्तमु॒त मा न॑ उक्षि॒तम् । मा नो॑ वधीः पि॒तरं॒ मोत मा॒तरं॒ मा न॑: प्रि॒यास्त॒न्वो॒ रुद्र रीरिषः
ଆମର ମହାନଙ୍କୁ ମାରିବେ ନାହିଁ, ନା ଆମର ଛୋଟକୁ; ବଢୁଥିବା ଯୁବକଙ୍କୁ ମାରିବେ ନାହିଁ, ନା ପୂର୍ଣ୍ଣବୟସ୍କଙ୍କୁ। ଆମ ପିତାଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ ନାହିଁ, ନା ମାତାଙ୍କୁ; ହେ ରୁଦ୍ର, ଆମ ପ୍ରିୟ ତନୁମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବେ ନାହିଁ।
Mantra 16
मा न॑स्तो॒के तन॑ये॒ मा न॒ आयु॑षि॒ मा नो॒ गोषु॒ मा नो॒ अश्वे॑षु रीरिषः । मा नो॑ वी॒रान् रु॑द्र भा॒मिनो॑ वधीर्ह॒विष्म॑न्त॒: सद॒मित् त्वा॑ हवामहे
ଆମର ସନ୍ତାନରେ, ଆମ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କରେ, ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟରେ, ଆମ ଗୋଧନରେ, ଆମ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କରେ—ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବେ ନାହିଁ। ହେ ଭୟଙ୍କର ରୁଦ୍ର, ଆମ ବୀରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ ନାହିଁ; ହବିଷ୍ଧାରୀ ଆମେ ସଦା ଆପଣଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।
Mantra 17
नमो॒ हिर॑ण्यबाहवे सेना॒न्ये॒ दि॒शां च॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ वृ॒क्षेभ्यो॒ हरि॑केशेभ्यः पशू॒नां पत॑ये॒ नमो॒ नमो॒ वृ॒क्षेभ्यो॒ हरि॑केशेभ्यः पशू॒नां पत॑ये॒ नमो॒ नम॑: श॒ष्पिञ्ज॑राय॒ त्विषी॑मते पथी॒नां पत॑ये॒ नमो॒ नमो॒ हरि॑केशायोपवी॒तिने॑ पु॒ष्टानां॒ पत॑ये॒ नम॑:
ହିରଣ୍ୟବାହୁ, ସେନାନୀ, ଦିଶାମାନଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ନମୋ—ନମୋ ନମଃ। ହରିକେଶ ଵୃକ୍ଷମାନଙ୍କୁ, ପଶୁମାନଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ନମୋ—ନମୋ ନମଃ। ଶଷ୍ପିଞ୍ଜର (ଭୂରା-ହଳଦିଆ), ତ୍ୱିଷୀମାନ, ପଥମାନଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ନମୋ—ନମୋ ନମଃ। ହରିକେଶ, ଉପବୀତଧାରୀ, ପୁଷ୍ଟିମାନଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ନମୋ—ନମଃ।
Mantra 18
नमो॑ बभ्लु॒शाय॑ व्या॒धिने ऽन्ना॑नां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ भ॒वस्य॑ हेत्यै॒ जग॑तां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ रु॒द्राया॑तता॒यिने॒ क्षेत्रा॑णां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नम॑: सू॒तायाह॑न्त्यै॒ वना॑नां॒ पत॑ये॒ नम॑:
ବଭ୍ଲୁଶାୟ (ଭୂରାବର୍ଣ୍ଣ) ବ୍ୟାଧିନେ, ଅନ୍ନାନାଂ ପତୟେ—ନମଃ! ଭବସ୍ୟ ହେତ୍ୟୈ (ଅସ୍ତ୍ରଶକ୍ତିକୁ), ଜଗତାଂ ପତୟେ—ନମଃ! ଆତତାୟିନେ ରୁଦ୍ରାୟ, କ୍ଷେତ୍ରାଣାଂ ପତୟେ—ନମଃ! ସୂତାୟ, ଆହନ୍ତ୍ୟୈ (ସଂହାରଶକ୍ତିକୁ), ବନାନାଂ ପତୟେ—ନମଃ!
Mantra 19
नमो॒ रोहि॑ताय स्थ॒पत॑ये वृ॒क्षाणां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ भुव॒न्तये॑ वारिवस्कृ॒तायौष॑धीनां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ म॒न्त्रिणे॑ वाणि॒जाय॒ कक्षा॑णां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नम॑ उ॒च्चैर्घो॑षायाक्र॒न्दय॑ते पत्ती॒नां पत॑ये॒ नम॑:
ରୋହିତଙ୍କୁ ନମଃ; ସ୍ଥପତିଙ୍କୁ ନମଃ; ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ନମଃ। ଭୁବନ୍ତଙ୍କୁ ନମୋ ନମଃ; ୱାରିବସ୍କୃତ (ଉପକାରକ, ସୁଗମ ଗତି ଦେଇଥିବା)ଙ୍କୁ ନମଃ; ଓଷଧୀମାନଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ନମଃ। ମନ୍ତ୍ରିଣେ (ପରାମର୍ଶଦାତା) ନମୋ ନମଃ; ବାଣିଜଙ୍କୁ ନମଃ; କକ୍ଷମାନଙ୍କ (ଝାଡ଼-ଝଙ୍କାର/ଗୁଛଗଛ) ପତିଙ୍କୁ ନମଃ। ଉଚ୍ଚୈର୍ଘୋଷ (ଉଚ୍ଚଧ୍ୱନିବାନ)ଙ୍କୁ ନମୋ ନମଃ; ଆକ୍ରନ୍ଦୟତ (କ୍ରନ୍ଦନ/ଘୋଷକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁଥିବା)ଙ୍କୁ ନମଃ; ପତ୍ତୀନାଂ ପତିଙ୍କୁ ନମଃ।
Mantra 20
नम॑: कृत्स्नाय॒तया॒ धाव॑ते॒ सत्व॑नां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नम॒: सह॑मानाय निव्या॒धिन॑ आव्या॒धिनी॑नां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ निष॒ङ्गिणे॑ ककु॒भाय॑ स्ते॒नानां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ निचे॒रवे॑ परिच॒रायार॑ण्यानां॒ पत॑ये॒ नम॑:
ନମଃ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଭାବେ ଧାବମାନ ତାଙ୍କୁ, ସତ୍ୱମାନଙ୍କ (ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ) ପତିଙ୍କୁ ନମଃ। ନମୋ ନମଃ ସହମାନ (ଅପରାଜିତ) ଏବଂ ନିବ୍ୟାଧିନ (ଗୁପ୍ତଭାବେ ବେଧନକାରୀ) — ଆବ୍ୟାଧିନୀମାନଙ୍କ (ଘାତକ ବେଧକମାନଙ୍କ) ପତିଙ୍କୁ ନମଃ। ନମୋ ନମଃ ନିଷଙ୍ଗୀ (ଖଡ୍ଗଧାରୀ), କକୁଭ (ଉନ୍ନତ/ଶିଖରସମ) — ସ୍ତେନମାନଙ୍କ (ଚୋରମାନଙ୍କ) ପତିଙ୍କୁ ନମଃ। ନମୋ ନମଃ ନିଚେରବ (ଗୁପ୍ତ ସଞ୍ଚାରୀ), ପରିଚର (ଚାରିଦିଗେ ଘୁରୁଥିବା) — ଅରଣ୍ୟମାନଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ନମଃ।
Mantra 21
नमो॒ वञ्च॑ते परि॒वञ्च॑ते स्तायू॒नां पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ निष॒ङ्गिण॑ इषुधि॒मते॒ तस्क॑राणां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नम॑: सृका॒यिभ्यो॒ जिघा॑ᳪसद्भ्यो मुष्ण॒तां पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ऽसि॒मद्भ्यो॒ नक्त॒ञ्चर॑द्भ्यो विकृ॒न्तानां॒ पत॑ये॒ नम॑:
ନମୋ ବଞ୍ଚତେ (ଛଳକାରୀ) ଏବଂ ପରିବଞ୍ଚତେ (ମହାଛଳକାରୀ) — ସ୍ତାୟୂନାଂ (ଲୁଟେରାମାନଙ୍କ) ପତିଙ୍କୁ ନମଃ। ନମୋ ନମଃ ନିଷଙ୍ଗୀ (ଖଡ୍ଗଧାରୀ), ଇଷୁଧିମତ୍ (ତୂଣଧାରୀ) — ତସ୍କରାଣାଂ (ଚୋରମାନଙ୍କ) ପତିଙ୍କୁ ନମଃ। ନମୋ ନମଃ ସୃକାୟିଭ୍ୟଃ (ଛୁରୀ/କଟାରିଧାରୀମାନେ), ଜିଘାଂସଦ୍ଭ୍ୟଃ (ହତ୍ୟାକାମୀମାନେ) — ମୁଷ୍ଣତାଂ (ଲୁଟକାରୀମାନଙ୍କ) ପତିଙ୍କୁ ନମଃ। ନମୋ ନମଃ ଅସିମଦ୍ଭ୍ୟଃ (ଖଡ୍ଗଧାରୀମାନେ), ନକ୍ତଞ୍ଚରଦ୍ଭ୍ୟଃ (ରାତ୍ରିଚରମାନେ) — ବିକୃନ୍ତାନାଂ (କାଟୁଥିବାମାନଙ୍କ) ପତିଙ୍କୁ ନମଃ।
Mantra 22
नम॑ उष्णी॒षिणे॑ गिरिच॒राय॑ कुलु॒ञ्चानां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नम॑ इषु॒मद्भ्यो॑ धन्वा॒यिभ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नम॑ आतन्वा॒नेभ्य॑: प्रति॒दधा॑नेभ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॑ आ॒यच्छ॒द्भ्यो ऽस्य॑द्भ्यश्च वो॒ नम॑:
ନମଃ ଉଷ୍ଣୀଷୀ (ପାଗଡ଼ିଧାରୀ), ଗିରିଚର (ପର୍ବତସଞ୍ଚାରୀ) — କୁଲୁଞ୍ଚାନାଂ (କୁଲୁଞ୍ଚ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ) ପତିଙ୍କୁ ନମଃ। ନମୋ ନମଃ ତୁମମାନଙ୍କୁ— ଇଷୁମଦ୍ଭ୍ୟଃ (ବାଣଧାରୀମାନେ) ଏବଂ ଧନ୍ୱାୟିଭ୍ୟଃ (ଧନୁର୍ଧାରୀମାନେ) ନମଃ। ନମୋ ନମଃ ତୁମମାନଙ୍କୁ— ଆତନ୍ୱାନେଭ୍ୟଃ (ଧନୁଷ ତାଣୁଥିବାମାନେ) ଏବଂ ପ୍ରତିଦଧାନେଭ୍ୟଃ (ବାଣ ଚଢ଼ାଉଥିବାମାନେ) ନମଃ। ନମୋ ନମଃ ତୁମମାନଙ୍କୁ— ଆୟଚ୍ଛଦ୍ଭ୍ୟଃ (ଟାଣି ଧରୁଥିବାମାନେ) ଏବଂ ଅସ୍ୟଦ୍ଭ୍ୟଃ (ବାଣ ଛାଡ଼ୁଥିବାମାନେ) ନମଃ।
Mantra 23
नमो॑ विसृ॒जद्भ्यो॒ विध्य॑द्भ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॑: स्व॒पद्भ्यो॒ जाग्र॑द्भ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॒: शया॑नेभ्य॒ आसी॑नेभ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॒स्तिष्ठ॑द्भ्यो॒ धाव॑द्भ्यश्च वो॒ नम॑:
ବିସର୍ଜନ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ବିଧ୍ୟ/ଭେଦନ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର—ନମୋ ନମଃ। ସୁତିଥିବାମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଜାଗୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମୋ ନମଃ। ଶୟନ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଆସନ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମୋ ନମଃ। ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଓ ଧାବମାନମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମଃ।
Mantra 24
नम॑: स॒भाभ्य॑: स॒भाप॑तिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नमोऽश्वे॒भ्यो ऽश्व॑पतिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॑ आव्या॒धिनी॑भ्यो वि॒विध्य॑न्तीभ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॒ उग॑णाभ्यस्तृᳪह॒तीभ्य॑श्च वो॒ नम॑:
ସଭାମାନଙ୍କୁ ନମଃ; ଏବଂ ସଭାପତିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୁମମାନଙ୍କୁ ନମଃ! ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ନମଃ; ଏବଂ ଅଶ୍ୱପତିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୁମମାନଙ୍କୁ ନମଃ! ଭେଦନ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ନମଃ; ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଭାବେ ପ୍ରହାର କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୁମମାନଙ୍କୁ ନମଃ! ଉଗ୍ର ଗଣମାନଙ୍କୁ ନମଃ; ଏବଂ ଅତିପ୍ରବଳ, ଦମନକାରୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୁମମାନଙ୍କୁ ନମଃ!
Mantra 25
नमो॑ ग॒णेभ्यो॑ ग॒णप॑तिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नमो॒ व्राते॑भ्यो॒ व्रात॑पतिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नमो॒ गृत्से॑भ्यो॒ गृत्स॑पतिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नमो॒ विरू॑पेभ्यो वि॒श्वरू॑पेभ्यश्च वो॒ नम॑:
ଗଣମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଗଣପତିମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର! ବ୍ରାତମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ବ୍ରାତପତିମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର! ଗୃତ୍ସମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଗୃତ୍ସପତିମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର! ବିରୂପମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ବିଶ୍ୱରୂପମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର!
Mantra 26
नम॒: सेना॑भ्यः सेना॒निभ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नमो॑ र॒थिभ्यो॑ अर॒तेभ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नम॑: क्ष॒त्तृभ्य॑: संग्रही॒तृभ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नमो॑ म॒हद्भ्यो॑ अर्भ॒केभ्य॑श्च वो॒ नम॑:
ସେନାମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ସେନାନୀମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର! ରଥୀମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ପଦାତୀମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର! କ୍ଷତ୍ତୃମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ସଂଗ୍ରହୀତୃମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର! ମହାନମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଅର୍ଭକମାନଙ୍କୁ (ଛୋଟମାନଙ୍କୁ) ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର!
Mantra 27
नम॒स्तक्ष॑भ्यो रथका॒रेभ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नम॒: कुला॑लेभ्यः कु॒र्मारे॑भ्यश्च वो॒ नमो॒ नमो॑ निषा॒देभ्य॑: पु॒ञ्जिष्टे॑भ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॑: श्व॒निभ्यो॑ मृग॒युभ्य॑श्च वो॒ नम॑:
ତକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ରଥକାରମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର! କୁଲାଳମାନଙ୍କୁ ଏବଂ କୂର୍ମାରମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର! ନିଷାଦମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ପୁଞ୍ଜିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର! ଶ୍ୱନିମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ମୃଗୟୁମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର!
Mantra 28
नम॒: श्वभ्य॒: श्वप॑तिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नमो॑ भ॒वाय॑ च रु॒द्राय॑ च॒ नम॑: श॒र्वाय॑ च पशु॒पत॑ये च॒ नमो॒ नील॑ग्रीवाय च शिति॒कण्ठा॑य च
ଶ୍ୱାନମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଏବଂ ଶ୍ୱାନମାନଙ୍କର ଅଧିପତିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆପଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନମସ୍କାର! ଭବ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର! ଶର୍ବ ଓ ପଶୁପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର! ନୀଳଗ୍ରୀବ (ନୀଳ କଣ୍ଠବାନ) ଓ ଶିତିକଣ୍ଠ (ଶ୍ୱେତ କଣ୍ଠବାନ)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର!
Mantra 29
नम॑: कप॒र्दिने॑ च॒ व्यु॒प्तकेशाय च॒ नम॑: सहस्रा॒क्षाय॑ च श॒तध॑न्वने च॒ नमो॑ गिरिश॒याय॑ च शिपिवि॒ष्टाय॑ च॒ नमो॑ मी॒ढुष्ट॑माय॒ चेषु॑मते च
କପର୍ଦିନ (ଜଟାଧାରୀ)ଙ୍କୁ ନମଃ, ଏବଂ ବ୍ୟୁପ୍ତକେଶ (ଖୋଲା/ବିକୀର୍ଣ୍ଣ କେଶବାନ)ଙ୍କୁ ନମଃ; ସହସ୍ରାକ୍ଷ (ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁବାନ)ଙ୍କୁ ନମଃ, ଏବଂ ଶତଧନ୍ୱନ (ଶତ ଧନୁଷଧାରୀ)ଙ୍କୁ ନମଃ; ଗିରିଶୟ (ପର୍ବତନିବାସୀ)ଙ୍କୁ ନମଃ, ଏବଂ ଶିପିବିଷ୍ଟ (ତେଜରେ ପ୍ରବିଷ୍ଟ)ଙ୍କୁ ନମଃ; ମୀଢୁଷ୍ଟମ (ଅତ୍ୟୁଦାର)ଙ୍କୁ ନମଃ, ଏବଂ ଇଷୁମତ (ବାଣଧାରୀ)ଙ୍କୁ ନମଃ।
Mantra 30
नमो॑ ह्र॒स्वाय॑ च वाम॒नाय॑ च॒ नमो॑ बृह॒ते च॒ वर्षी॑यसे च॒ नमो॑ वृ॒द्धाय॑ च स॒वृधे॑ च॒ नमोऽग्र्या॑य च प्रथ॒माय॑ च
ହ୍ରସ୍ୱଙ୍କୁ ଓ ବାମନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ବୃହତଙ୍କୁ ଓ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ମହାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ଓ ସହିତେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଅଗ୍ର୍ୟଙ୍କୁ ଓ ପ୍ରଥମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
Mantra 31
नम॑ आ॒शवे॑ चाजि॒राय॑ च॒ नम॒: शीघ्र्या॑य च॒ शीभ्या॑य च॒ नम॒ ऊर्म्या॑य चावस्व॒न्या॒य च॒ नमो॑ नादे॒याय॑ च॒ द्वीप्या॑य च
ଆଶବଙ୍କୁ ଓ ଅଜିରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶୀଘ୍ର୍ୟଙ୍କୁ ଓ ଶୀଭ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଊର୍ମ୍ୟଙ୍କୁ ଓ ଅବସ୍ୱନ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ନାଦେୟଙ୍କୁ ଓ ଦ୍ୱୀପ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
Mantra 32
नमो॑ ज्ये॒ष्ठाय॑ च कनि॒ष्ठाय॑ च॒ नम॑: पूर्व॒जाय॑ चापर॒जाय॑ च॒ नमो॑ मध्य॒माय॑ चापग॒ल्भाय॑ च॒ नमो॑ जघ॒न्या॒य च बु॒ध्न्या॒य च
ଜ୍ୟେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଓ କନିଷ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ପୂର୍ବଜଙ୍କୁ ଓ ଅପରଜଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ମଧ୍ୟମଙ୍କୁ ଓ ଅପଗଲ୍ଭଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଜଘନ୍ୟଙ୍କୁ ଓ ବୁଧ୍ନ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
Mantra 33
नम॒: सोभ्या॑य च प्रतिस॒र्या॒य च॒ नमो॒ याम्या॑य च॒ क्षेम्या॑य च॒ नम॒: श्लोक्या॑य चावसा॒न्या॒य च॒ नम॑ उर्व॒र्या॒य च॒ खल्या॑य च
ନମଃ ସୋଭ୍ୟାୟ ଚ ପ୍ରତିସର୍ୟାୟ ଚ; ନମୋ ଯାମ୍ୟାୟ ଚ କ୍ଷେମ୍ୟାୟ ଚ; ନମଃ ଶ୍ଲୋକ୍ୟାୟ ଚ ଅବସାନ୍ୟାୟ ଚ; ନମଃ ଉର୍ବର୍ୟାୟ ଚ ଖଲ୍ୟାୟ ଚ।
Mantra 34
नमो॒ वन्या॑य च॒ कक्ष्या॑य च॒ नम॑ः श्र॒वाय॑ च प्रतिश्र॒वाय॑ च॒ नम॑ आ॒शुषे॑णाय चा॒शुर॑थाय च॒ नम॒ः शूरा॑य चावभे॒दिने॑ च
ବନ୍ୟ (ବନବାସୀ/ବନର)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଏବଂ କକ୍ଷ୍ୟାବାନ୍ (ଝାଡ଼-ଝଙ୍କାର/ଘନ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟର)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶ୍ରବ (ଯଶ/କୀର୍ତ୍ତି)କୁ ନମସ୍କାର ଏବଂ ପ୍ରତିଶ୍ରବ (ପ୍ରତିଧ୍ୱନି/ଉତ୍ତରଧ୍ୱନି)କୁ ନମସ୍କାର; ଆଶୁଷେଣ (ଶୀଘ୍ର ସେନାବାନ୍)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଏବଂ ଆଶୁରଥ (ଶୀଘ୍ର ରଥବାନ୍)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶୂର (ବୀର)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଏବଂ ଅବଭେଦିନ୍ (ଭେଦି ପାର କରାଉଥିବା)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
Mantra 35
नमो॑ बि॒ल्मिने॑ च कव॒चिने॑ च॒ नमो॑ व॒र्मिणे॑ च वरू॒थिने॑ च॒ नम॑ः श्रु॒ताय॑ च श्रुतसे॒नाय॑ च॒ नमो॑ दुन्दु॒भ्या॒य चाहन॒न्या॒य च
ବିଲ୍ମିନ୍ (ଶିରସ୍ତ୍ରାଣ/ହେଲ୍ମେଟଧାରୀ)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଏବଂ କବଚିନ୍ (କବଚଧାରୀ)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ବର୍ମିନ୍ (ବର୍ମ/ଜାଲିଆ କବଚଧାରୀ)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଏବଂ ବରୂଥିନ୍ (ରକ୍ଷା-ଆବରଣବାନ୍)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶ୍ରୁତ (ପ୍ରସିଦ୍ଧ)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଏବଂ ଶ୍ରୁତସେନ (ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସେନାବାନ୍)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଦୁନ୍ଦୁଭି (ଯୁଦ୍ଧନଗାରା)କୁ ନମସ୍କାର ଏବଂ ଅହନନ୍ୟ (ଅଜେୟ/ଅପରାଜିତ)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
Mantra 36
नमो॑ धृ॒ष्णवे॑ च प्रमृ॒शाय॑ च॒ नमो॑ निष॒ङ्गिणे॑ चेषुधि॒मते॑ च॒ नम॑स्ती॒क्ष्णेष॑वे चायु॒धिने॑ च॒ नम॑: स्वायु॒धाय॑ च सु॒धन्व॑ने च
ଧୃଷ୍ଣବେ (ଧୈର୍ୟବାନ୍/ନିର୍ଭୟ)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଏବଂ ପ୍ରମୃଶାୟ (ଆକ୍ରମଣକାରୀ/ପ୍ରହାରକ)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ନିଷଙ୍ଗିଣେ (ଖଡ୍ଗଧାରୀ)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଏବଂ ଇଷୁଧିମତେ (ତୂଣୀରବାନ୍)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତୀକ୍ଷ୍ଣେଷବେ (ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣବାନ୍)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଏବଂ ଆୟୁଧିନେ (ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସ୍ୱାୟୁଧାୟ (ସ୍ୱୟଂ-ଶସ୍ତ୍ରବାନ୍)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଏବଂ ସୁଧନ୍ୱନେ (ସୁଧନୁଷୀ/ଉତ୍ତମ ଧନୁଷବାନ୍)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
Mantra 37
नम॒: स्रुत्या॑य च॒ पथ्या॑य च॒ नम॒: काट्या॑य च॒ नीप्या॑य च॒ नम॒: कुल्या॑य च सर॒स्या॒य च॒ नमो॑ नादे॒याय॑ च वैश॒न्ताय॑ च
ସ୍ରୁତ୍ୟା (ପଦପଥ/ପଗଡ଼ି)କୁ ଓ ପଥ୍ୟା (ମାର୍ଗ)କୁ ନମଃ; କାଟ୍ୟା (କଟା ପଥ)କୁ ଓ ନୀପ୍ୟା (ନିମ୍ନସ୍ଥଳ)କୁ ନମଃ; କୁଲ୍ୟା (ନାଳା/ନହର)କୁ ଓ ସରସ୍ୟା (ସରୋବର/ହ୍ରଦ)କୁ ନମଃ; ନାଦେୟା (ନଦୀ-ସମ୍ବନ୍ଧୀ)କୁ ଓ ବୈଶନ୍ତ (ବସତିକୁ ଯିବା ପହଞ୍ଚପଥ)କୁ ନମଃ।
Mantra 38
नम॒: कूप्या॑य चाव॒ट्या॑य च॒ नमो॒ वीध्र्या॑य चात॒प्या॒य च॒ नमो॒ मेघ्या॑य च च विद्यु॒त्या॒य च॒ नमो॒ वर्ष्या॑य चाव॒र्ष्याय॑ च
କୂପ୍ୟା (କୂଆ)କୁ ଓ ଅବଟ୍ୟା (ଗଡ଼ା/ଗର୍ତ୍ତ)କୁ ନମଃ; ବୀଧ୍ର୍ୟା (ଚିରା ନାଳା/ନିଷ୍କାସନ ପଥ)କୁ ଓ ଆତପ୍ୟା (ତାପ/ଧୂପ)କୁ ନମଃ; ମେଘ୍ୟା (ମେଘ)କୁ ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍ୟା (ବିଜୁଳି)କୁ ନମଃ; ବର୍ଷ୍ୟା (ବର୍ଷା)କୁ ଓ ଅବର୍ଷ୍ୟା (ବର୍ଷା-ଅଭାବ)କୁ ନମଃ।
Mantra 39
नमो॒ वात्या॑य च॒ रेष्म्या॑य च॒ नमो॑ वास्त॒व्या॒य च वास्तु॒पाय॑ च॒ नम॒: सोमा॑य च रु॒द्राय॑ च॒ नम॑स्ता॒म्राय॑ चारु॒णाय॑ च
ବାତ୍ୟା (ତୁଫାନୀ ପବନ)କୁ ନମସ୍କାର, ରେଷ୍ମ୍ୟ (ରଶ୍ମି/ଲଗାମଧାରୀ)କୁ ନମସ୍କାର। ବାସ୍ତବ୍ୟ (ଅନ୍ତର୍ନିବାସୀ)କୁ ନମସ୍କାର, ବାସ୍ତୁପ (ଗୃହରକ୍ଷକ)କୁ ନମସ୍କାର। ସୋମକୁ ନମସ୍କାର, ରୁଦ୍ରକୁ ନମସ୍କାର। ତାମ୍ର (ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ)କୁ ନମସ୍କାର, ଅରୁଣ (ରୁଦ୍ଧବର୍ଣ୍ଣ)କୁ ନମସ୍କାର।
Mantra 40
नम॑: श॒ङ्गवे॑ च पशु॒पत॑ये च॒ नम॑ उ॒ग्राय॑ च भी॒माय॑ च॒ नमो॑ऽग्रेव॒धाय॑ च दूरेव॒धाय॑ च॒ नमो॑ ह॒न्त्रे च॒ हनी॑यसे च॒ नमो॑ वृ॒क्षेभ्यो॒ हरि॑केशेभ्यो॒ नम॑स्ता॒राय॑
ଶଙ୍ଗବ (କଲ୍ୟାଣକାରୀ)କୁ ନମସ୍କାର, ପଶୁପତି (ପଶୁମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ)କୁ ନମସ୍କାର। ଉଗ୍ରକୁ ନମସ୍କାର, ଭୀମକୁ ନମସ୍କାର। ଅଗ୍ରେବଧ (ନିକଟରୁ ସଂହାରକ)କୁ ନମସ୍କାର, ଦୂରେବଧ (ଦୂରରୁ ସଂହାରକ)କୁ ନମସ୍କାର। ହନ୍ତ୍ରେ (ପ୍ରହାରକ)କୁ ନମସ୍କାର, ହନୀୟସେ (ଅତ୍ୟଧିକ ବିନାଶକ ପ୍ରହାରକ)କୁ ନମସ୍କାର। ହରିକେଶ (ସୁବର୍ଣ୍ଣକେଶ) ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତାରାକୁ ନମସ୍କାର।
Mantra 41
नम॑: शम्भ॒वाय॑ च मयोभ॒वाय॑ च॒ नम॑: शङ्क॒राय॑ च मयस्क॒राय॑ च॒ नम॑: शि॒वाय॑ च शि॒वत॑राय च
ଶମ୍ଭବାୟ ଚ ମୟୋଭବାୟ ଚ ନମଃ। ଶଙ୍କରାୟ ଚ ମୟସ୍କରାୟ ଚ ନମଃ। ଶିବାୟ ଚ ଶିବତରାୟ ଚ ନମଃ।
Mantra 42
नम॒: पार्या॑य चावा॒र्या॒य च॒ नम॑: प्र॒तर॑णाय चो॒त्तर॑णाय च॒ नम॒स्तीर्थ्या॑य च॒ कूल्या॑य च॒ नम॒: शष्प्या॑य च॒ फेन्या॑य च
ପାର୍ୟାୟ ଚ ଅବାର୍ୟାୟ ଚ ନମଃ। ପ୍ରତରଣାୟ ଚ ଉତ୍ତରାଣାୟ ଚ ନମଃ। ତୀର୍ଥ୍ୟାୟ ଚ କୂଲ୍ୟାୟ ଚ ନମଃ। ଶଷ୍ପ୍ୟାୟ ଚ ଫେନ୍ୟାୟ ଚ ନମଃ।
Mantra 43
नम॑: सिक॒त्या॒य च प्रवा॒ह्या॒य च॒ नम॑: किᳪशि॒लाय॑ च क्षय॒णाय॑ च॒ नम॑: कप॒र्दिने॑ च पुल॒स्तये॑ च॒ नम॑ इरि॒ण्या॒य च प्रप॒थ्या॒य च
ସିକତ୍ୟାୟ ଚ ପ୍ରବାହ୍ୟାୟ ଚ ନମଃ। କିଂଶିଲାୟ ଚ କ୍ଷୟଣାୟ ଚ ନମଃ। କପର୍ଦିନେ ଚ ପୁଲସ୍ତୟେ ଚ ନମଃ। ଇରିଣ୍ୟାୟ ଚ ପ୍ରପଥ୍ୟାୟ ଚ ନମଃ।
Mantra 44
नमो॒ व्रज्या॑य च॒ गोष्ठ्या॑य च॒ नम॒स्तल्प्या॑य च॒ गेह्या॑य च॒ नमो॑ हृद॒य्या॒य च निवे॒ष्प्या॒य च॒ नम॒: काट्या॑य च गह्वरे॒ष्ठाय॑ च
ନମୋ ବ୍ରଜ୍ୟାୟ ଚ ଗୋଷ୍ଠ୍ୟାୟ ଚ; ନମସ୍ତଲ୍ପ୍ୟାୟ ଚ ଗେହ୍ୟାୟ ଚ; ନମୋ ହୃଦୟ୍ୟାୟ ଚ ନିବେଷ୍ପ୍ୟାୟ ଚ; ନମଃ କାଟ୍ୟାୟ ଚ ଗହ୍ୱରେଷ୍ଠାୟ ଚ।
Mantra 45
नम॒: शुष्क्या॑य च हरि॒त्या॒य च॒ नम॑: पाᳪस॒व्या॒य च रज॒स्या॒य च॒ नमो॒ लोप्या॑य चोल॒प्या॒य च॒ नम॒ ऊर्व्या॑य च॒ सूर्व्या॑य च
ନମଃ ଶୁଷ୍କ୍ୟାୟ ଚ ହରିତ୍ୟାୟ ଚ; ନମଃ ପାଂସବ୍ୟାୟ ଚ ରଜସ୍ୟାୟ ଚ; ନମୋ ଲୋପ୍ୟାୟ ଚ ଓଲପ୍ୟାୟ ଚ; ନମଃ ଊର୍ବ୍ୟାୟ ଚ ସୂର୍ବ୍ୟାୟ ଚ।
Mantra 46
नम॑: प॒र्णाय॑ च पर्णश॒दाय॑ च॒ नम॑ उद्गु॒रमा॑णाय चाभिघ्न॒ते च॒ नम॑ आखिद॒ते च॑ प्रखिद॒ते च॒ नम॑ इषु॒कृद्भ्यो॑ धनु॒ष्कृद्भ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नमो॑ वः किरि॒केभ्यो॑ दे॒वाना॒ᳪ हृद॑येभ्यो॒ नमो॑ विचिन्व॒त्केभ्यो॒ नमो॑ विक्षिण॒त्केभ्यो॒ नम॑ आनिर्ह॒तेभ्य॑:
ପର୍ଣ୍ଣକୁ ନମସ୍କାର, ଏବଂ ପର୍ଣ୍ଣରେ ଆସୀନ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଉଦ୍ଗୁରମାଣ (ହଠାତ୍ ଉଠିବା) ଓ ଅଭିଘ୍ନତ (ଆଘାତ କରିବା) କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଆଖିଦତ (ଭେଦନ କରୁଥିବା) ଓ ପ୍ରଖିଦତ (ତୀବ୍ର ଭାବେ ଭେଦନ କରୁଥିବା) କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହେ ଇଷୁକୃଦ୍ (ବାଣ ତିଆରିକାରୀ) ଓ ଧନୁଷ୍କୃଦ୍ (ଧନୁଷ ତିଆରିକାରୀ) ମାନେ, ତୁମମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ହେ କିରିକମାନେ, ଦେବମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିବାମାନେ, ତୁମମାନଙ୍କୁ ନମୋ ନମଃ; ବିଚିନ୍ୱତ୍କ (ଖୋଜି ଚୟନ କରୁଥିବା) ମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ବିକ୍ଷିଣତ୍କ (ଛିଟାଇ/ବିଭକ୍ତ କରୁଥିବା) ମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଏବଂ ଅନିର୍ହତ (ଅନାହତ/ଅଜେୟ) ମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
Mantra 47
द्रापे॒ अन्ध॑सस्पते॒ दरि॑द्र॒ नील॑लोहित । आ॒सां प्र॒जाना॑मे॒षां प॑शू॒नां मा भे॒र्मा रो॒ङ्मो च॑ न॒: किंच॒नाम॑मत्
ହେ ଦ୍ରାପା, ଅନ୍ଧସ (ରସ)ର ପତି, ହେ ଦରିଦ୍ର (ଭ୍ରମଣଶୀଳ) ନୀଲ-ଲୋହିତ! ଆମ ଏହି ପ୍ରଜାମାନେ ଓ ଏହି ପଶୁମାନେ—କେହି ଭୟ କରୁନାହାନ୍ତୁ, କେହି ରୋଦନ କରୁନାହାନ୍ତୁ; ଏବଂ ଆମକୁ କୌଣସି ପ୍ରକାର ହାନି ନ ହେଉ।
Mantra 48
इ॒मा रु॒द्राय॑ त॒वसे॑ कप॒र्दिने॑ क्ष॒यद्वी॑राय॒ प्र भ॑रामहे म॒तीः । यथा॒ शमस॑द् द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे॒ विश्वं॑ पु॒ष्टं ग्रामे॑ अ॒स्मिन्न॑नातु॒रम्
ଆମେ ଏହି ଭକ୍ତିମୟ ମତି (ସ୍ତୁତି-ଚିନ୍ତା) ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ—ପ୍ରବଳ, କପର୍ଦିନ (ଜଟାଧାରୀ), କ୍ଷୟଦ୍ୱୀର (ବୀର-ନିବାସର ଅଧିପତି)ଙ୍କୁ। ଯେପରି ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପାଇଁ କ୍ଷେମ ସ୍ଥିର ହେଉ, ଏବଂ ଏହି ଗ୍ରାମରେ ସମସ୍ତ ପୁଷ୍ଟି ଅନାତୁର, ଅଶାନ୍ତିରହିତ ରହୁ।
Mantra 49
या ते॑ रुद्र शि॒वा त॒नूः शि॒वा वि॒श्वाहा॑ भेष॒जी । शि॒वा रु॒तस्य॑ भेष॒जी तया॑ नो मृड जी॒वसे॑
ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମର ଯେ ଶିବ (କଲ୍ୟାଣକାରୀ) ତନୁ—ଶିବ, ସର୍ବକାଳ ଭେଷଜୀ (ଚିକିତ୍ସକ/ଔଷଧରୂପ); ଋତସ୍ୟ ଶିବ ଭେଷଜୀ—ସେହିଦ୍ୱାରା ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର, ଆମ ଜୀବନ ପାଇଁ।
Mantra 50
परि॑ नो रु॒द्रस्य॑ हे॒तिर्वृ॑णक्तु॒ परि॑ त्वे॒षस्य॑ दुर्म॒तिर॑घा॒योः । अव॑ स्थि॒रा म॒घव॑द्भ्यस्तनुष्व॒ मीढ्व॑स्तो॒काय॒ तन॑याय मृड
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶସ୍ତ୍ର ଆମକୁ ଘେରି ଆମଠାରୁ ପରେ ଯାଉ; ତୀବ୍ର ଓ ଅଘୋରଙ୍କ ଦୁର୍ମତି ମଧ୍ୟ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଘେରି ଯାଉ। ହେ ମୀଢ୍ୱ (ଉଦାର ଦାତା), ମଘବଦ୍ଭ୍ୟଃ (ଦାନଶୀଳ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ) ପ୍ରତି ସ୍ଥିର ହୋଇ ଶମିତ ହେଅ; ଦୟାକରି ଆମ ଶିଶୁ ଓ ସନ୍ତତି ପାଇଁ କୃପା ପ୍ରସାର କର, ମୃଡ (କଲ୍ୟାଣକର)।
Mantra 51
मीढु॑ष्टम॒ शिव॑तम शि॒वो न॑: सु॒मना॑ भव । प॒र॒मे वृ॒क्ष आयु॑धं नि॒धाय॒ कृत्तिं॒ वसा॑न॒ आ च॑र॒ पिना॑कं॒ बिभ्र॒दा ग॑हि
ହେ ମୀଢୁଷ୍ଟମ (ଅତ୍ୟୁଦାର), ହେ ଶିବତମ (ଅତ୍ୟମଙ୍ଗଳମୟ), ଆମ ପାଇଁ ଶିବ (ମଙ୍ଗଳକର) ହେଅ, ସୁମନା (ସୁପ୍ରସନ୍ନମନ) ହେଅ। ପରମ ବୃକ୍ଷରେ ଆୟୁଧ ନିଧାଇ, ଚର୍ମ (କୃତ୍ତି) ପରିଧାନ କରି, ପିନାକ ଧାରଣ କରି ଏଠାକୁ ଆସ; ସମୀପକୁ ଆସ।
Mantra 52
विकि॑रिद्र॒ विलो॑हित॒ नम॑स्ते अस्तु भगवः । यास्ते॑ स॒हस्र॑ᳪ हे॒तयो॒ऽन्यम॒स्मन्नि व॑पन्तु॒ ताः
ହେ ବିକିରିଦ୍ର (ବିଛୁରାଇଦେବାଳା), ହେ ବିଲୋହିତ (ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ), ହେ ଭଗବନ୍—ନମସ୍ତେ। ତୁମର ଯେ ହଜାର ହେତୟଃ (ଶସ୍ତ୍ର/କ୍ଷିପଣୀ) ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଆମଠାରୁ ଅନ୍ୟତ୍ର ପଡ଼ୁ—ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ନିକ୍ଷେପିତ ହେଉ।
Mantra 53
स॒हस्रा॑णि सहस्र॒शो बा॒ह्वोस्तव॑ हे॒तय॑: । तासा॒मीशा॑नो भगवः परा॒चीना॒ मुखा॑ कृधि
ହେ ଭଗବନ୍, ହେ ଈଶାନ (ସର୍ବାଧିପତି)! ତୁମ ବାହୁମାନଙ୍କରେ ସହସ୍ର—ହଁ, ସହସ୍ର—ହେତୟଃ (ପ୍ରହାରକ ଶସ୍ତ୍ର) ଅଛି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ହେ ଆରାଧ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ, ସେମାନଙ୍କ ମୁଖକୁ ପରାଚୀନ—ଅର୍ଥାତ୍ ଆମଠାରୁ ବିମୁଖ—କର।
Mantra 54
असं॑ख्याता स॒हस्रा॑णि॒ ये रु॒द्रा अधि॒ भूम्या॑म् । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि
ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କର ହଜାର ଅସଂଖ୍ୟ; ଏଠାରୁ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ତାଙ୍କର ଧନୁଷମାନଙ୍କୁ ନିମ୍ନେ ରଖ।
Mantra 55
अ॒स्मिन् म॑ह॒त्य॒र्ण॒वे ऽन्तरि॑क्षे भ॒वा अधि॑ । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि
ଏହି ମହାନ ଅର୍ଣ୍ଣବରେ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଭବମାନେ ଅଧିବାସ କରନ୍ତି; ଏଠାରୁ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ତାଙ୍କର ଧନୁଷମାନଙ୍କୁ ନିମ୍ନେ ରଖ।
Mantra 56
नील॑ग्रीवाः शिति॒कण्ठा॒ दिव॑ᳪ रु॒द्रा उप॑श्रिताः । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि
ନୀଳଗ୍ରୀବ ଓ ଶିତିକଣ୍ଠ ରୁଦ୍ରମାନେ ଦିବ (ସ୍ୱର୍ଗ) କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି; ଏଠାରୁ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ତାଙ୍କର ଧନୁଷମାନଙ୍କୁ ନିମ୍ନେ ରଖ।
Mantra 57
नील॑ग्रीवाः शिति॒कण्ठा॑: श॒र्वा अ॒धः क्ष॑माच॒राः । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि
ନୀଳଗ୍ରୀବ ଓ ଶିତିକଣ୍ଠ ଯେ ଶର୍ବମାନେ ପୃଥିବୀର ତଳଭାଗରେ ବିଚରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ (ନମସ୍କାର)। ଏଠାରୁ ସହସ୍ର ଯୋଜନ ଦୂରେ ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷକୁ ତଳେ ରଖ।
Mantra 58
ये वृ॒क्षेषु॑ श॒ष्पिञ्ज॑रा॒ नील॑ग्रीवा॒ विलो॑हिताः । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि
ଯେମାନେ ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି—ଶଷ୍ପିଞ୍ଜର (ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ), ନୀଳଗ୍ରୀବ, ବିଲୋହିତ (ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ)—ସେମାନଙ୍କୁ (ନମସ୍କାର)। ଏଠାରୁ ସହସ୍ର ଯୋଜନ ଦୂରେ ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷକୁ ତଳେ ରଖ।
Mantra 59
ये भू॒ताना॒मधि॑पतयो विशि॒खास॑: कप॒र्दिन॑: । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि
ହେ ଭୂତମାନଙ୍କର ଅଧିପତିମାନେ, ବିଶିଖାସ (ବିଶେଷ ଶିଖାଯୁକ୍ତମାନେ), କପର୍ଦିନ (ଜଟାଧାରୀ/ବେଣୀଧାରୀ) ତୁମେ—ତାଙ୍କର ଧନୁଷମାନଙ୍କୁ ସହସ୍ର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖି ନମାଇ ଦିଅ (ନିଷ୍କ୍ରିୟ କର)।
Mantra 60
ये प॒थां प॑थि॒रक्ष॑य ऐलबृ॒दा आ॑यु॒र्युध॑: । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि
ହେ ପଥମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକମାନେ, ହେ ଐଲବୃଦମାନେ, ହେ ଆୟୁ ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାମାନେ—ତାଙ୍କର ଧନୁଷମାନଙ୍କୁ ସହସ୍ର ଯୋଜନ ଦୂରେ ଅବ ରଖିଦିଅ।
Mantra 61
ये ती॒र्थानि॑ प्र॒चर॑न्ति सृ॒काह॑स्ता निष॒ङ्गिण॑: । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि
ହେ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଚରଣ କରୁଥିବାମାନେ, ହେ ସୃକା ହସ୍ତଧାରୀମାନେ, ହେ ନିଷଙ୍ଗ ଧାରଣକାରୀମାନେ—ତାଙ୍କର ଧନୁଷମାନଙ୍କୁ ସହସ୍ର ଯୋଜନ ଦୂରେ ଅବ ରଖିଦିଅ।
Mantra 62
येऽन्ने॑षु वि॒विध्य॑न्ति॒ पात्रे॑षु॒ पिब॑तो॒ जना॑न् । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि
ହେ ଯେମାନେ ଅନ୍ନରେ, ପାତ୍ରମାନେ, ପିଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଭାବେ ବିଦ୍ଧ କରୁଛ—ତାଙ୍କର ଧନୁଷମାନଙ୍କୁ ସହସ୍ର ଯୋଜନ ଦୂରେ ଅବ ରଖିଦିଅ।
Mantra 63
य ए॒ताव॑न्तश्च॒ भूया॑ᳪसश्च॒ दिशो॑ रु॒द्रा वि॑तस्थि॒रे । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि
ଯେତେ ରୁଦ୍ର ଏତେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ, ଯେମାନେ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ବ୍ୟାପି ସ୍ଥିତ—ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷକୁ ତୁମେ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖିଦିଅ।
Mantra 64
नमो॑ऽस्तु रु॒द्रेभ्यो॒ ये दि॒वि येषां॑ व॒र्षमिष॑वः । तेभ्यो॒ दश॒ प्राची॒र्दश॑ दक्षि॒णा दश॑ प्र॒तीची॒र्दशोदी॑ची॒र्दशो॒र्ध्वाः । तेभ्यो॒ नमो॑ अस्तु॒ ते नो॑ऽवन्तु॒ ते नो॑ मृडयन्तु॒ ते यं द्वि॒ष्मो यश्च॑ नो॒ द्वेष्टि॒ तमे॑षां॒ जम्भे॑ दध्मः
ଦିବି (ଆକାଶଲୋକ)ରେ ଥିବା ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଯାହାଙ୍କର ଇଷୁ (ବାଣ) ବର୍ଷା ଅଟେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୂର୍ବରେ ଦଶ, ଦକ୍ଷିଣରେ ଦଶ, ପଶ୍ଚିମରେ ଦଶ, ଉତ୍ତରରେ ଦଶ, ଏବଂ ଊର୍ଧ୍ୱରେ ଦଶ—ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ମୃଡ଼ ହେଉନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ ଏବଂ ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ତାହାକୁ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ଜମ୍ଭରେ ସମର୍ପଣ କରୁଛୁ।
Mantra 65
नमो॑ऽस्तु रु॒द्रेभ्यो॒ येऽन्तरि॑क्षे॒ येषां॒ वात॒ इष॑वः । तेभ्यो॒ दश॒ प्राची॒र्दश॑ दक्षि॒णा दश॑ प्र॒तीची॒र्दशोदी॑ची॒र्दशो॒र्ध्वाः । तेभ्यो॒ नमो॑ अस्तु॒ ते नो॑ऽवन्तु॒ ते नो॑ मृडयन्तु॒ ते यं द्वि॒ष्मो यश्च॑ नो॒ द्वेष्टि॒ तमे॑षां॒ जम्भे॑ दध्मः
ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଥିବା ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଯାହାଙ୍କର ଇଷୁ (ବାଣ) ବାତ (ପବନ) ଅଟେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୂର୍ବରେ ଦଶ, ଦକ୍ଷିଣରେ ଦଶ, ପଶ୍ଚିମରେ ଦଶ, ଉତ୍ତରରେ ଦଶ, ଏବଂ ଊର୍ଧ୍ୱରେ ଦଶ—ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ମୃଡ଼ ହେଉନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ ଏବଂ ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ତାହାକୁ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ଜମ୍ଭରେ ସମର୍ପଣ କରୁଛୁ।
Mantra 66
नमो॑ऽस्तु रु॒द्रेभ्यो॒ ये पृ॑थि॒व्यां येषा॒मन्न॒मिष॑वः । तेभ्यो॒ दश॒ प्राची॒र्दश॑ दक्षि॒णा दश॑ प्र॒तीची॒र्दशोदी॑ची॒र्दशो॒र्ध्वाः । तेभ्यो॒ नमो॑ अस्तु॒ ते नो॑ऽवन्तु॒ ते नो॑ मृडयन्तु॒ ते यं द्वि॒ष्मो यश्च॑ नो॒ द्वेष्टि॒ तमे॑षां॒ जम्भे॑ दध्मः
ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଯାହାଙ୍କର ଇଷୁ (ବାଣ) ଅନ୍ନ ଅଟେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୂର୍ବରେ ଦଶ, ଦକ୍ଷିଣରେ ଦଶ, ପଶ୍ଚିମରେ ଦଶ, ଉତ୍ତରରେ ଦଶ, ଏବଂ ଊର୍ଧ୍ୱରେ ଦଶ—ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ମୃଡ଼ ହେଉନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ ଏବଂ ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ତାହାକୁ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ଜମ୍ଭରେ ସମର୍ପଣ କରୁଛୁ।
Frequently Asked Questions
The mantras function as a ritual speech-act of śānti: Rudra’s feared weapon-power is acknowledged and then redirected—made harmless to the sacrificer and turned into protective guardianship of the rite and community.
It holds them together: the same Lord who wounds is also mīḍhuṣṭama (“most gracious”). By salutation and surrender, the text seeks Rudra’s śivā tanū—his auspicious body—so that terror resolves into protection.
Agni stabilizes and seals the sacrificial work. After the intense Rudra-śānti, Agni-oriented formulas re-establish auspicious order and ensure the rite’s completion and safeguarding.