Shukla Yajur Veda — Adhyaya 10, Mantra 18
इ॒मं दे॑वा असप॒त्नᳪ सु॑वध्वं मह॒ते क्ष॒त्राय॑ मह॒ते ज्यै॑ष्ठ्याय मह॒ते जान॑राज्या॒येन्द्र॑स्येन्द्रि॒याय॑ । इ॒मम॒मुष्य॑ पु॒त्रम॒मुष्यै॑ पु॒त्रमस्यै वि॒श ए॒ष वो॑ऽमी॒ राजा॒ सोमो॒ऽस्माकं॑ ब्राह्म॒णाना॒ᳪराजा॑
imáṃ devā asapátnaṃ suvadhvaṃ mahaté kṣatrā́ya mahaté jyáiṣṭhyāya mahaté jā́narājyāyéndrasya indriyā́ya | imám amúṣya putrám amúṣyai putrám asyai víśa eṣá vo ’mī rājā sómo ’smā́kaṃ brāhmaṇā́nāṃ rājā́
ହେ ଦେବମାନେ, ଏହି ପୁରୁଷକୁ ଅସପତ୍ନ (ନିର୍ବୈରୀ) କର; ମହତ୍ କ୍ଷତ୍ର ପାଇଁ, ମହତ୍ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ୍ୟ (ପ୍ରାଧାନ୍ୟ) ପାଇଁ, ମହତ୍ ଜନରାଜ୍ୟ (ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜତ୍ୱ) ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ରର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ (ପରାକ୍ରମ) ପାଇଁ ତାକୁ ସୁସମୃଦ୍ଧ କର। ଏହା ଅମୁକଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅମୁକା ମାତାଙ୍କ ପୁତ୍ର—ବିଶମାନଙ୍କୁ (କୁଳମାନଙ୍କୁ) ଅର୍ପିତ—ଏହି ତୁମର ରାଜା। ରାଜା ସୋମ—ଆମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ରାଜା।
इमम् । देवाः । असपत्नम् । सुवध्वम् । महते । क्षत्राय । महते । ज्यैष्ठ्याय । महते । जान-राज्याय । इन्द्रस्य । इन्द्रियाय । इमम् । अमुष्य । पुत्रम् । अमुष्यै । पुत्रम् । अस्यै । विशः । एषः । वः । अमी । राजा । सोमः । अस्माकम् । ब्राह्मणानाम् । राजा