Amsha 5: Krishna’s Descent (Avatāra) and the Removal of Earth’s Burden
पञ्चमांशः (कृष्णचरितम्)
Krishna's Descent and the Divine Play
အမ်ရှ ၅ တွင် မင်းဆက်သမိုင်းမှ လှည့်ကာ အဝတာရ-အိတိဟာသသို့ ဝင်ရောက်သည်။ မိုင်ထရေယာက ပါရာရှရအား ယာဒဝကူလ၌ မွေးဖွားသော ဗိဿနု၏ အံရှအဝတာရ ဖြစ်သည့် သရီကృష్ణ၏ ဇာတ်ကြောင်းကို ပြည့်စုံစွာ ဟောပြရန် တောင်းဆိုသည်။ ဆရာ–တပည့် စကားဝိုင်းသည် အဓိကဖြစ်ပြီး ပါရာရှရက ဗိဿနု/နာရာယဏသာလျှင် လောက၏ အကြောင်းရင်း—ဥပာဒာန (ပစ္စည်းအကြောင်း) နှင့် နိမိတ္တ (လုပ်ဆောင်အကြောင်း) နှစ်မျိုးလုံး—ဖြစ်ကြောင်း၊ ဒေဝတားများ၊ လောကများ၊ သတ္တဝါများနှင့် ကာလ (အချိန်) တိုင်အောင် သူ၏ ဗိဘူတိများဟု သင်ကြားသည်။ ဤမေတ္တာဖီဇစ်အမြင်အတွင်း ဘူဒေဝီ၏ “ဝန်” သည် သာမန်လောကရေးအကျပ်အတည်းမဟုတ်ဘဲ ဓမ္မတည်ငြိမ်မှု ပျက်ယွင်းခြင်းဆိုင်ရာ သာသနာရေးပြဿနာ ဖြစ်လာသည်။ အဓမ္မအင်အားများသည် ဘုရားသခင်၏ အပြင်ဘက်မဟုတ်သော်လည်း လောကဓမ္မကို ကာကွယ်ရန် ဒေဝလီလာဖြင့် ပြန်လည်ညှိနှိုင်းရသည်။ ထို့ကြောင့် က္ṣīrābdhi (နို့ပင်လယ်) တွင် ဒေဝတားတို့၏ တောင်းပန်မှု၊ ဘြဟ္မာ၏ စတုတိ၊ နှင့် ဗိဿနု၏ အာမခံချက်—“အနည်းငယ်သော အံရှ” ဖြင့် ဆင်းသက်မည်၊ ဒေဝတားတို့လည်း မိမိတို့၏ အံရှများဖြင့် မွေးဖွားမည်—ဟု ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မွေးဖွားရေးအစီအစဉ် ပေါ်လွင်လာသည်။ ယောဂမာယာ/ယောဂနိဒ္ရာက သန္ဓေပြောင်းရွှေ့မှုကို စီမံကာ စင်ကර්ရှဏ၏ ပေါ်ထွန်းမှုနှင့် သန်းခေါင်ယံတွင် သရီကൃഷ്ണ၏ ဒေဝအဝတာရ ပေါ်ထွန်းမှုကို ဖြစ်စေသည်။ ဂုဏ်လက္ခဏာများကို ကျော်လွန်သော ပရမဘြဟ္မတောင် ဓမ္မကာကွယ်ရေးနှင့် လောကထိန်းသိမ်းရေး (loka-saṅgraha) အတွက်သာ ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ခံယူကြောင်း ဤအမ်ရှက ပြသသည်။
Adhyayas in Amsha 5 - Krishna Avatara
Adhyaya 1
देवकी-विवाहः, आकाशवाणी, भूरभारावतरण-याचना, क्षीराब्धि-स्तुति, केशावतार-नियोजनम्
Maitreya ၏ မေးမြန်းချက်အရ Parashara သည် Yadu မျိုးနွယ်တွင် ဗိဿနိုးဘုရား ဝင်စားခြင်းအကြောင်းကို ဟောကြားခဲ့သည်။ ဇာတ်လမ်းသည် Devaki နှင့် Vasudeva တို့၏ လက်ထပ်ပွဲနှင့် Kamsa ၏ သေဆုံးမှုကို ဟောကိန်းထုတ်သော ကောင်းကင်အသံဖြင့် စတင်သည်။ ကမ္ဘာမြေ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြောင့် နတ်ဘုရားများနှင့် ဗြဟ္မာတို့သည် နို့သမုဒ္ဒရာတွင် ဗိဿနိုးဘုရားကို ချီးမွမ်းကြသည်။ ဗိဿနိုးဘုရားသည် ဆံပင်နှစ်ပင် (အဖြူနှင့် အမည်း) ကို ဖန်ဆင်းပြီး လူဝင်စားရန် ကတိပြုကာ Yoganidra အား သတ္တမမြောက် သန္ဓေသား (Sankarshana) ကို Rohini ထံ ပြောင်းရွှေ့ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။
Adhyaya 2
गर्भ-व्यवस्था, देवकी-गर्भ-स्तुति (गर्भस्तुतिः), जगदन्तर्गत-हरि-प्रतिपादनम्
ပါရာရှရသည် ဒိဗ္ဗအမိန့်၏ အကောင်အထည်ဖော်မှုကို ရှင်းပြသည်—ယောဂမာယာက သန္ဓေခြောက်ပါးကို ထည့်သွင်းကာ ခုနစ်မြောက်ကို ရိုဟိဏီ၏ သန္ဓေသို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးသည်။ ထို့နောက် သုံးလောကအကျိုးအတွက် ဟရီသည် ဒေဝကီ၏ သန္ဓေထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ယရှောဒါ၏ သန္ဓေတွင် ယောဂနိဒ္ရာ သန္ဓေတည်သည်။ ကောင်းကင်လက္ခဏာများပေါ်ထွက်၍ ဂြိုဟ်များညီညွတ်ကာ ရာသီများမင်္ဂလာဖြစ်လာသည်—ဗိဿနု၏ အံś အဝတාර ဆင်းသက်ခြင်း၏ အမှတ်အသား။ ဒေဝကီသည် မခံနိုင်လောက်သော တေဇစ်ဖြင့် တောက်ပပြီး မမြင်ရသော ဒေဝများက အမြဲတမ်း ချီးမွမ်းကြသည်။ ဤအခန်းသည် ဂರ್ಭစတုတိ—ဒေဝကီကို ပရကൃတိ၊ ဝါက်၊ ဝေဒ၊ ယဇ္ဉ၏ ဂರ್ಭရূপအဖြစ်နှင့် အဒိတိ/ဒိတိ အဖြစ် ဒေဝ-ဒೈတျ မျိုးရိုးတို့၏ မူလအဖြစ် ချီးကျူးသည်။ ဗိဿနုသည် အတိုင်းအတာအားလုံးကို ကျော်လွန်သူဖြစ်၍ သန္ဓေထဲသို့ ဝင်ရောက်သဖြင့် မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာ၊ မြစ်များ၊ မြို့များနှင့် လောကခုနစ်ပါးတို့သည် သူမ၏ သန္ဓေတွင် တည်ရှိကြောင်း ကောသမစ်အနက်ဖြင့် ဖော်ပြသည်။ နိဂုံးတွင် မင်္ဂလာနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ဆုတောင်းကာ—စကြဝဠာကို ထောက်မထားသော သခင်ကို ဒေဝီက မေတ္တာဖြင့် ထောက်မထားပါစေ—ဟုဆို၍ ဗိဿနု၏ အဒွైతဝ്യാപ്തိနှင့် မွေးဖွားကഥာ၏ ဘက္တိနီးကပ်မှုကို တပြိုင်နက် အတည်ပြုသည်။
Adhyaya 3
श्रीकृष्ण-जन्म, वसुदेव-यमुनातरण, बालिका-उत्क्षेपः, देवी-प्रादुर्भावः
ပါရာရှရ မိန့်တော်မူသည်—ဒေဝတားတို့၏ ချီးမွမ်းသံကြားတွင် ဒေဝကီသည် ပဒ္မနేతရ ကမ္ဘာကယ်တင်ရှင်ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်လေ၏။ သန်းခေါင်ယံ၌ ဇနာဒန ပေါ်ထွန်းမွေးဖွားရာ စကြဝဠာတစ်ခုလုံး ဝမ်းမြောက်လေသည်—လေတိတ်၊ မြစ်ရေကြည်၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့ သီဆို၊ အပ္ဆရာတို့ ကပြ၊ ဒေဝတားတို့ ပန်းမိုးရွာကြ၏။ ဝစုဒေဝသည် သရీవတ္ဆအမှတ်ပါသော လေးလက်တော်ရုပ်ကို မြင်၍ ကံဆ မသိစေရန် ဘုရားသခင်၏ ဒိဗ္ဗပေါ်ထွန်းမှုကို ဖုံးကွယ်ပေးပါဟု တောင်းပန်၏။ ဘုရားသခင် အကျဉ်းချုပ် မိန့်တော်မူပြီး ဝစုဒေဝသည် ကလေးကို ချီ၍ ညအချိန် ထွက်ခွာသည်; ယောဂမာယာက ကာကွယ်သူများကို မောဟစေပြီး မိုးသည်းထန်စွာရွာသော်လည်း ရှေရှနာဂါးက ခေါင်းဖုံးများဖြင့် အမိုးကာကွယ်ကာ ယမုနာမြစ်သည် လှိုင်းထန်နက်ရှိုင်းသော်လည်း ဒူးအမြင့်သာ ဖြစ်လာ၍ လုံခြုံစွာ ဖြတ်ကူးနိုင်စေ၏။ ဗြဇ၌ ယရှိုးဒါက သမီးကလေး မွေးဖွားပြီး ဝစုဒေဝသည် ကလေးများကို လဲလှယ်ကာ သမီးကလေးကို ဒေဝကီဘေးတွင် ထား၍ ပြန်လာ၏။ ကာကွယ်သူများက ကံဆအား သတင်းပို့ရာ ကံဆက ကလေးကို ကျောက်ပေါ် ပစ်ချသော်လည်း သူမသည် မိုးကောင်းကင်၌ လက်ရှစ်လက်ပါ မဟာဒေဝီရုပ်ဖြင့် ထမြောက်၍ ရယ်မောကာ “သင့်ကို သတ်မည့်သူသည် အခြားနေရာတွင် မွေးပြီးသား” ဟု သတိပေး၏။ စိဒ္ဓတို့ ချီးမွမ်းသံကြားတွင် သူမ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကံဆ၏ ကြောက်ရွံ့မှု တိုးကာ သရীকృష్ణ၏ ကလေးဘဝ လီလာသည် ကာကွယ်ထားလျက် တည်မြဲလေ၏။
Adhyaya 4
Kaṃsa’s Council of Asuras and the Strategy Against the ‘Powerful Child’
Parashara သည် Maitreya အား ပြောပြသည်မှာ Kamsa သည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် Pralamba၊ Kesin၊ Dhenuka၊ Putana၊ Arista နှင့် အခြားသော အသူရာများကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်။ နန်းတော်တွင် Kamsa သည် သိကြားမင်းနှင့် နတ်များကို ကဲ့ရဲ့ကာ မိမိ၏ အင်အားကို ကြွားဝါခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ရသေ့များနှင့် ယဇ်ပူဇော်သူများကို ရန်လိုမှုတိုးမြှင့်ရန်နှင့် ထူးခြားသောစွမ်းအားရှိသည့် ကလေးများကို စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ မိမိအား သတ်မည့်သူသည် အခြားနေရာတွင် မွေးဖွားပြီးဖြစ်ကြောင်း Yogamaya ၏ နိမိတ်စကားကို ကြားပြီးနောက် Kamsa သည် Vasudeva နှင့် Devaki ကို လွှတ်ပေးခဲ့သော်လည်း သံသယစိတ်ဖြင့် နန်းတွင်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
Adhyaya 5
Vasudeva Meets Nanda; Pūtanā’s Fall; Viṣṇu-Rakṣā (Protective Hymn) in Gokula
ပရာရှာရသည် မေတ္တရိယအား ဗာသုဒေဝသည် နန္ဒနှင့်တွေ့ဆုံပြီး ဂေါကုလသို့ ပြန်သွားရန် တိုက်တွန်းခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ ဂေါကုလတွင် ပူတနာဘီလူးမသည် အဆိပ်ရှိသော နို့ကိုတိုက်၍ ကရစ်ရှနားကို သတ်ရန်ကြိုးစားသော်လည်း ကိုယ်တော်သည် သူမ၏အသက်ကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ ယေရှောဒါနှင့် နန္ဒတို့သည် အကာအကွယ်ပေးသည့် ရိုးရာဓလေ့များကို ပြုလုပ်ပြီး ဗိဿနိုးရက္ခမန္တန်ကို ရွတ်ဆိုခဲ့ကြသည်။ နွားကျောင်းသားများသည် ပူတနာ၏ ကြီးမားသော အလောင်းကိုကြည့်၍ အံ့သြခဲ့ကြသည်။
Adhyaya 6
Śakaṭa-bhañjana, Naming by Garga, Dāmodara and Yamala-arjuna, and the Move to Vṛndāvana
ပါရာရှရက မૈထရေယအား ပြောကြားသည်မှာ—နို့လို၍ ငိုနေသော ကလေးကృష్ణသည် လှည်းအောက်တွင် လဲနေစဉ် အပေါ်သို့ ခြေကန်လိုက်ရာ လှည်းလှန်ကျပြီး အိုးခွက်များ ပျက်စီးသွားသည်။ ဗြဇလူမျိုးတို့ ပြေးလာကြပြီး ကလေးများနှင့် ဂိုပီတို့က ကလေး၏ ခြေကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု သက်သေပြကြသည်။ ယရှိုးဒါသည် မင်္ဂလာ-ရှာန်တိအတွက် ပူဇော်ပွဲ ပြုလုပ်သည်။ ဝစုဒေဝ ပို့လိုက်သော ဂർဂ ရှိသည် လျှို့ဝှက်စွာ စံစကာများ ပြုလုပ်ကာ အမည်ပေးသည်—အကြီးကို ရာမ၊ အငယ်ကို ကൃഷ്ണ။ ကြီးလာသော် ကလေးလီလာနှင့် ဆော့ကစားမှု ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ယရှိုးဒါက ကൃഷ്ണကို အုတ်ခလ (ကြိတ်ခွက်) နှင့် ချည်တုပ်သည်။ ချည်တုပ်ထားသော ဘုရားသည် ထိုအုတ်ခလကို ဆွဲလျက် ယမလ-အర్జုန သစ်ပင်နှစ်ပင်ကြား ဖြတ်သွားကာ လဲကျစေသဖြင့် “ဒါမောဒရ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ပူတနာကျဆုံးမှု၊ လှည်းဖြစ်ရပ်၊ အကြောင်းမဲ့ သစ်ပင်လဲကျမှု စသည့် နိမိတ်များကြောင့် ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အရွယ်ကြီးများက ဗೃန္ဒာဝန်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ ကൃഷ്ണ၏ မင်္ဂလာသဘော သတိတရားကြောင့် နွေရာသီတွင်ပင် မြက်သစ်များ ပေါက်လာပြီး နေရာချထားမှုကို လဝက်ပုံစံဖြင့် စီမံသည်။ အဆုံးတွင် ကျေးလက်လီလာ၊ ရာသီဖော်ပြချက်နှင့် သင်ခန်းစာဆန်သော ဥပမာများဖြင့် ပိတ်ပြီး ကൃഷ്ണနှင့် ရာမသည် ကလေးပုံစံဖြင့် ကမ္ဘာကို ကာကွယ်သော နွားကလေးထိန်းများအဖြစ် ထင်ရှားသည်။
Adhyaya 7
कालियदमना: यमुनाशुद्धिः, करुणा-निग्रहः, स्तुति-तत्त्वम्
ပါရာရှရက မૈထရေယအား ပြောကြားသည်—ဗလရာမမပါဘဲ ဗೃန္ဒာဝန်တွင် လှည့်လည်နေသော သီရိကృష్ణသည် ယမုနာသို့ ရောက်ကာ ကာလိယ၏ အဆိပ်ရေကန်ကို မြင်သည်။ အဆိပ်အပူကြောင့် သစ်ပင်နှင့် ငှက်များ မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဗြဇ၏ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် မကောင်းသူတို့ကို ထိန်းနှိပ်ခြင်းသည် အဝတာရ၏ ရည်ရွယ်ချက်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ ကဒမ္ဗပင်မှ ရေကန်ထဲသို့ ခုန်ချသည်။ အစတွင် ချည်နှောင်ခံရ၍ ကိုက်ခံရသဖြင့် ဂိုပာ၊ ဂိုပီတို့ ဝမ်းနည်းစွာ ပြေးလာကြပြီး နန္ဒနှင့် ယရှိုဒါတို့ မောဟဖြစ်ကာ “ဗြဇ၏ အသက်သည် ကృష్ణပေါ် မူတည်သည်” ဟု ငိုကြွေးကြသည်။ ဗလရာမ ရောက်လာပြီး ဘဂဝန်၏ မဟိမကို သိမြင်သဖြင့် အလွန်ရှည်လျားသော စတုတိများ ပေါ်ပေါက်ကာ အလွန်မစဉ်းစားနိုင်သော အမြင့်မြတ်မှုနှင့် ကမ္ဘာ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်မှုကို ချီးမွမ်းသည်။ ထို့နောက် ကృష్ణသည် ကိုယ်တိုင် လွတ်မြောက်ကာ ကာလိယ၏ ခေါင်းဖုံးများပေါ်တွင် ကပြ၍ အနိုင်ယူသည်။ ကာလိယ၏ မယားများက ခိုလှုံ၍ ကရုဏာတောင်းခံကြသည်။ ကာလိယက သဘာဝဖန်ဆင်းမှုကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကာ လက်အောက်ခံပြီး ကൃഷ്ണက ယမုနာမှ ထွက်၍ သမုဒ္ဒရာသို့ သွားရန် အမိန့်ပေးကာ မိမိခြေရာအမှတ်ကြောင့် ဂရုဍဘေးမှ ကာကွယ်ပေးသည်။ မြွေထွက်ခွာသွားပြီး ယမုနာ သန့်စင်ကာ ဗြဇက ဂోవിന്ദကို ချီးမွမ်းပျော်ရွှင်သည်
Adhyaya 8
तालवन-उद्धारः: धेनुकासुरवधः, फल-समृद्धिः, गो-क्षेमः
ပါရာရှရက မૈထရေယအား ပြောသည်—ဗလရာမနှင့် ကေရှဝ (ကృష్ణ) တို့သည် နွားကျောင်းကလေးများနှင့်အတူ နွားများကို ထိန်းကျောင်းရင်း တာလဝန (ထန်းပင်တော) သို့ ရောက်ကြသည်။ ထိုနေရာကို လူနှင့် နွားကို အန္တရာယ်ပြုသော မြည်းရုပ်အဆုရ ဒ္ဓေနုက ကာကွယ်ထားသည်။ မွှေးကြိုင်၍ မှည့်သော အသီးများကို မြင်သဖြင့် ကလေးများက ရာမ-ကృష్ణတို့အား အသီးချရန် တောင်းဆိုကြသည်။ အသီးကျသည့်အခါ ဒ္ဓေနုက ဒေါသထွက်၍ ပြေးလာကာ ဗလရာမကို တိုက်ခိုက်သည်; ဗလရာမက ဖမ်းယူ၍ လှည့်ပတ်ကာ သတ်ပြီး မြေပြင်သို့ ပစ်ချသည်။ ထို့နောက် ကృష్ణနှင့် ဗလဘဒြက ဒ္ဓေနုက၏ အဆုရဆွေမျိုးများကိုပါ သတ်ပြီး ထန်းပင်ထိပ်များပေါ်သို့ ပစ်တင်ကြသည်။ မြေပြင်သည် အသီးများနှင့် အဆုရအလောင်းများဖြင့် ပြန့်ကျဲကာ တောသည် လုံခြုံလာသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းသော နွားများသည် ယခင်မရောက်နိုင်သော အသစ်ထွက်ပင်ပေါက်များကို ပျော်ရွှင်စွာ စားမြိုက်ကြသည်—အဓမ္မ ဖယ်ရှားလျှင် သဘာဝ၏ စည်းစိမ်ပြန်လည်ရောက်လာကြောင်းကို ပြသည်။
Adhyaya 9
भाण्डीरवट-क्रीडा: प्रलम्बासुरवधः, मानुष्यलीला, एक-कारण-तत्त्वम्
ပါရာရှရက မૈထရေယအား ပြောကြားသည်မှာ ဒေနုက ပြုတ်ကျပြီးနောက် တာလဝနသည် ဗြဇလူမျိုးတို့ ပျော်ရွှင်ကစားရန် သင့်တော်လာသည်။ ကృష్ణနှင့် ဘလရာမတို့သည် ဘဏ္ဍီရဝဋ (ဗညားပင်) သို့ သွားကာ နွားကျောင်းသားကစားပွဲများနှင့် လူသားကဲ့သို့သော တာဝန်များကို ဆောင်ရွက်ပြီး ပန်းကုံးဆင်ကာ ထမ်းပိုးကြိုးများကို ကိုင်ဆောင်၍ မာနုရှလီလာကို ပြသကြသည်။ အဆုရ ပရလမ္ဗသည် နွားကျောင်းသားအဖြစ် မျက်နှာဖုံးဝင်ရောက်လာပြီး ကൃഷ്ണကို မနိုင်မနင်းဟု သိသဖြင့် ဘလရာမကို ပစ်မှတ်ထားကာ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထိုအခါ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းဖြစ်သော ပရမాత್ಮာကို သတိရခြင်း၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ရုပ်သဏ္ဍာန်၊ အချိန်၊ ပရလယနှင့် ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်း၊ မြေကြီး၏ ဘာရကို လျော့ချရန် နှစ်ပါးအတူ ဆင်းသက်ခြင်းတို့ကို တတ္တဝါဒအဖြစ် ထင်ရှားစေသည်။ ကృష్ణက ဘလရာမအား သူတို့၏ တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်မှုနှင့် ကမ္ဘာ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်မှုကို သတိပေးပြီး လောကအကျိုးအတွက် လုပ်ငန်းပိုင်း ခွဲခြားမှုကို ထိန်းထားသည်။ ဒေဝီယ အင်အား ပြန်လည်နိုးထလာသောအခါ ဘလရာမသည် ပရလမ္ဗကို သေစေနိုင်သော ထိုးနှက်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်သည်။ နွားကျောင်းသားတို့ ဝမ်းမြောက်ကာ ကൃഷ്ണနှင့်အတူ ဂိုကူလသို့ ပြန်သွားကြသည်။
Adhyaya 10
शरद्वर्णनं, योगोपमा, तथा गोवर्धन-यज्ञप्रवर्तनम्
ပါရာရှရသည် မૈထရေယအား ပြောကြားသည်မှာ—ဗြဇ၌ ရာမနှင့် ကေရှဝတို့ ကစားနေစဉ် မိုးရာသီမှ ဆာရဒ္ဓ(ဆောင်းဦး)သို့ ပြောင်းလဲခြင်းသည် ယောဂနှင့် ဝိုင်ရာဂျျ(အလွတ်သဘော)၏ သင်ခန်းစာကန့်ကွက်မဟုတ်ဘဲ မှန်ကန်သော အတုယူရာဖြစ်လာသည်။ ရေတိမ်ကန်ထဲ ငါးတို့ ဒုက္ခရောက်သကဲ့သို့ မမတာဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသော အိမ်ထောင်ရှင်တို့လည်း ဒုက္ခရောက်သည်; မိုးတိမ်တို့ ရေကိုချပြီး ထွက်ခွာသကဲ့သို့ ပညာရှိတို့လည်း အလှည့်အပြောင်းကပ်လျက်မှုကို စွန့်လွှတ်သည်; ရေနှင့် ကောင်းကင် ကြည်လင်လာခြင်းသည် ယောဂနှင့် အလုံးစုံတွင် ပြန့်နှံ့သော ဗိෂ္ဏုကို သိမြင်ခြင်းကြောင့် စိတ်သန့်ရှင်းလာခြင်း၏ ဥပမာဖြစ်သည်။ ဆာရဒ္ဓကို ပရတျယာဟာရ(အာရုံများကို ပြန်လည်ဆုတ်ခွာခြင်း)နှင့် တူစေပြီး ပြည့်–လွတ် လှည့်ပတ်မှုကို ပရာဏာယာမနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည်။ ထို့နောက် အိန္ဒြာ၏ ဗြဇကို ဆန့်ကျင်ရန် ကြံစည်မှု ပေါ်လာသည်။ ကృష్ణသည် ရှကရ-မဟာယဇ္ဉကို မေးမြန်းပြီး နန္ဒသည် မိုးနှင့် အစာအဟာရဆက်စပ်မှုတွင် အိန္ဒြာ၏ အခန်းကဏ္ဍကို ရှင်းပြသည်။ ကృష్ణသည် ဝါရ္တ္တာ(လယ်ယာ–ကုန်သွယ်–နွားမွေးမြူ)နှင့် စွဝဓမ္မအရ ဗြဇ၏ ဘဝသည် နွားနှင့် ဂోవර්ဓနတောင်ပေါ် မူတည်သဖြင့် ဂోవർဓနနှင့် နွားတို့ကို ပူဇော်သင့်ကြောင်း ပြန်လည်ညွှန်ပြသည်။ လူထုသည် ဂోవർဓနယဇ္ဉကို ကျင်းပ၍ ဗြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးကာ နွားများနှင့်အတူ တောင်ကို ပတ်လည်လှည့်ကြသည်; ကൃഷ്ണသည် တောင်ရုပ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းကာ ပူဇော်ပစ္စည်းကို လက်ခံပြီး အကျိုးပေးကောင်းချီးများ ပေးတော်မူသည်။
Adhyaya 11
इन्द्रक्रोधः, संवर्तक-वर्षणम्, गोवर्धनधारण-लीला
ပါရာရှရက မૈထရေယအား ပြောသည်မှာ—တားဆီးခံရသဖြင့် ဒေါသထွက်သော အိန္ဒြာသည် သံဝတ္တက မိုးတိမ်တပ်ကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေး하였다။ ဗြဇ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအခြေခံဖြစ်သော နွားအုပ်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ ကြောက်မက်ဖွယ် လေမုန်တိုင်းနှင့် မိုးကြီးကို လွှတ်ချလိုက်သည်; ကမ္ဘာသည် မှောင်မိုက်သွားပြီး အရပ်ဒిశ၊ မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်သည် ရေဘေးကြီးတစ်ခုလို ပေါင်းစည်းသကဲ့သို့ ထင်ရသည်; မိုးကြိုးမီးလက်နှင့် မိုးကြိုးသံက ပျက်စီးမှုကို တိုးစေပြီး နွားနှင့် နွားကလေးများ အလွန်ဒုက္ခရောက်ကြသည်။ ဂိုကူလ မျောပါးနေသည်ကို မြင်သော ဟရီသည် မဟေန္ဒြာ၏ မာနကြောင့် ဖြစ်သော တိုက်ခိုက်မှုမှ ရွာတစ်ရွာလုံးကို ကာကွယ်ရန် ဆုံးဖြတ်하였다။ သီရိကృష్ణသည် ဂోవర్ఓဓနတောင်ကို ဆွဲထုတ်ကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မဟာထီးကြီးကဲ့သို့ ထမ်းထားပြီး ဂိုပများနှင့် ဂိုပီများကို လှည်းများနှင့် နွားအုပ်များနှင့်အတူ အောက်တွင် ခိုလှုံရန် ပြော하였다။ ခုနစ်ညတိုင် မိုးတိမ်များ မိုးရွာသော်လည်း ကృష్ణသည် မလှုပ်မယှက် တည်ကြည်နေပြီး ဗြဇဝါစီတို့က ချီးမွမ်းကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အိန္ဒြာ၏ ကတိကဝတ် ပျက်ကွက်၍ မိုးတိမ်များကို ပြန်ခေါ်သွားသည်; ကောင်းကင် ကြည်လင်လာပြီး ကృష్ణသည် တောင်ကို မူလနေရာသို့ ပြန်ထားကာ အားလုံး လုံခြုံစွာ ပြန်လည်နေထိုင်ကြသည်။
Adhyaya 12
इन्द्र-प्रायश्चित्तं, कृष्णाभिषेकः, गोविन्द-नामप्राप्तिः
ပါရာရှရက မૈထြေယအား ပြောသည်မှာ—ဂိုကူလကို ကာကွယ်ပေးခြင်းကြောင့် အိန္ဒြ၏ မာနကျဆင်းသွားပြီး၊ အဲရာဝတပေါ်စီးကာ ဂိုဝර්ဓနသို့ သြဇာတော်ရှင် သရီကృష్ణကို ဒർശနရရန် လာသည်။ သူသည် ကောင်လေးများဝန်းရံထားပြီး နွားများကို ထိန်းကျောင်းနေသော ဂိုပါလရုပ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းသည့် အမြင့်ဆုံးဘုရားကို မြင်ရပြီး၊ ဂရုဍသည် မမြင်ရအောင်နေကာ ဟရိကို အရိပ်ပေးနေသည်။ သီးသန့်နေရာတွင် အိန္ဒြက အရှက်နှင့် မာနကြောင့် ဖျက်ဆီးသည့် မုန်တိုင်းမိုးကို ပို့ခဲ့သော အပြစ်ကို ဝန်ခံပြီး၊ ကృష్ణ၏ အံ့ဩဖွယ် ကာကွယ်မှုကြောင့် ဒေဝတို့၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံသဖြင့် စိတ်ကျေနပ်ကြောင်း ပြောသည်။ ‘နွားတို့၏ လှုံ့ဆော်မှု’ ကြောင့်ဟု ဆိုသကဲ့သို့ အိန္ဒြသည် ကృష్ణအဘိသေက ပြုလုပ်ကာ နွားအစုအဝေးအတွင်း ဥပေန္ဒြ/အိန္ဒြအဖြစ် ထူထောင်ပြီး “ဂိုဝိန္ဒ” ဟူသော နာမကို ပေးသည်။ နွားများမှ နို့စီးဆင်းမှုက မြေပြင်ကို စိုစွတ်စေ၍ စည်းစိမ်ပေါများမည့် နိမိတ်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အိန္ဒြက မြေကြီး၏ ဘာရကို လျော့ချခြင်း (bhārāvataraṇa) နှင့် ဆက်စပ်၍ အာర్జုနကို ကာကွယ်မည်ကိုလည်းကောင်း၊ လာမည့် မဟာစစ်ပွဲတွင် ဘာရဖြစ်သော ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်မည်ကိုလည်းကောင်း ညွှန်ပြသည်။ အိန္ဒြသည် ဇနာရဒနကို ဖက်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပြန်သွားပြီး၊ ကృష్ణသည် ဂိုပီတို့၏ မျက်မြင်ကြည့်ရှုမှုကြောင့် သန့်ရှင်းသည့် လမ်းဖြင့် ဗြဇသို့ ပြန်လာသည်။
Adhyaya 13
गोवर्धनोत्तरविस्मयः, रासलीलाप्रसङ्गः, तथा सर्वव्याप्तिवेदान्तोपदेशः
အိန္ဒြာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဂိုပများသည် ကလေးကృష్ణက ဂိုဝර්ဓနတောင်ကို ထမ်းဆောင်ထားသည့် အံ့ဩဖွယ်ကိုမြင်၍ သူ့ကို လူသားသာမန်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်လာကြပြီး “ဒေဝ၊ ဒာနဝ၊ ယက္ခ၊ ဂန္ဓဗ္ဗလား” ဟု မေးမြန်းကြသည်။ ကృష్ణသည် လီလာဖြင့် သူတို့၏ စိုးရိမ်မှုကို ဖယ်ရှားကာ အနီးကပ် ဆွေမျိုးသဘောသို့ ဦးတည်စေသည်။ ထို့နောက် ပရာရှရသည် မૈထရေယအား လပြည့်အလင်းရှိသော ဗೃန္ဒာဝန်၏ ရာသလီလာကို ပြောပြသည်—သီချင်းသံက ဂိုပီများကို ဆွဲဆောင်ပြီး အချို့က ရှက်ကြောက်၍ နောက်ဆုတ်ကာ အချို့က တစ်ချက်တည်းသော သမาธိတွင် လိမ့်ဝင်ကြသည်။ ထိုသို့သော သတိပြုစဉ်းစားမှုသည် ပာပကို ဖျက်သိမ်း၍ မုက္ခတိကို ပေးနိုင်ပြီး ကൃഷ്ണသည် ပရဗြဟ္မ ဖြစ်ကြောင်းကို ထင်ရှားစေသည်။ ရာသတွင် လက်ကိုင်၍ ဝိုင်းလှည့်ကာ သီဆိုကခုန်ပြီး ပင်ပန်းလာသော်လည်း ဘက္တိ ပိုမိုတိုးတက်သည်; ထို့ပြင် ဝေဒန္တအယူအဆအရ ဝိෂ္ဏုသည် လေဓာတ်ကဲ့သို့ ခင်ပွန်း-ဇနီးနှင့် သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း စರ್ವဝ്യാപတိ ဖြစ်ကြောင်းကို ချိတ်ဆက်ဖော်ပြသည်။
Adhyaya 14
अरिष्टवृषभदैत्यवधः (गोव्रजत्राणम्)
Parāśara သည် Maitreya အား ပြောပြသည်မှာ ညနေဆည်းဆာချိန်တွင် Janārdana သည် Rāsa ကခုန်နေစဉ် နွားသဏ္ဍာန်ရှိသော Ariṣṭa ဘီလူးသည် နွားခြံကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ Vraja ဒေသခံများက 'Kṛṣṇa! Kṛṣṇa!' ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ Kṛṣṇa သည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ ဘီလူးကို ဖမ်းဆီးပြီး ဦးချိုကို ချိုးကာ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားများက Indra ကို ချီးမွမ်းသကဲ့သို့ နွားကျောင်းသားများက ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းကြသည်။
Adhyaya 15
नारदेन कंसबोधनम्, कंसस्योपायचिन्ता, अक्रूरप्रेषणम् (मथुरागमनप्रस्तावः)
ပါရာရှရသည် မૈထရေယအား သီရိကృష్ణ၏ ဗြဇလီလာများကို အကျဉ်းချုပ်ဆိုသည်—ဂိုဝර්ဓနတောင်ကို ထမ်းတင်ခြင်း၊ ကာလိယကို နှိမ်နင်းခြင်း၊ ပူတနာကို သတ်ခြင်း၊ ရထား(သကဋ)ကို ချိုးဖျက်ခြင်း၊ ဒေနုက၊ ပရလမ္ဗ နှင့် အရိဋ္ဌကို သတ်ခြင်းတို့။ ထို့နောက် ဇာတ်လမ်းသည် မထုရာသို့ ပြောင်းလဲသည်—နာရဒသည် ဤအဖြစ်အပျက်များကို ကံစအား တင်ပြပြီး ယရှိုဒါနှင့် ဒေဝကီတို့အကြား ကလေးလဲလှယ်မှု၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ကံစသည် ဒေါသထွက်ကာ ဝစုဒေဝနှင့် ယာဒဝတို့ကို အပြစ်တင်ပြီး ရာမ-ကృష్ణကို အစောက မသတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် နောင်တရသည်။ သူသည် ဓနုရယဇ్ఞတွင် လူအများရှေ့ ထောင်ချောက်ဆင်သည်—ချာဏူရနှင့် မုဋ္ဌိကတို့၏ မল্লယုဒ္ဓ၊ ကုဝလယာပီဍ ဆင်ကြီး၊ ထို့ပြင် ဝစုဒေဝ၊ နန္ဒ နှင့် ဥဂ္ရစေနတို့အပေါ် အကြမ်းဖက်ရန် စီမံချက်များ။ ထို့နောက် ဘက္တ အကရူရကို ဂိုကူလသို့ စေလွှတ်ကာ ညီအစ်ကိုနှစ်ပါးကို မထုရာသို့ ခေါ်လာရန် အမိန့်ပေးသည်; ကృష్ణကို တွေ့မြင်ရမည့် အတွင်းစိတ်ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် အကရူရသည် အမြန်ထွက်ခွာကာ ကံစပျက်စီးရာသို့ ဇာတ်လမ်းကို ဦးတည်စေသည်။
Adhyaya 16
केशीवधः तथा ‘केशव’ नामप्रसिद्धिः
ပါရာရှရက မૈတြေယအား ပြောသည်—ကံစ၏ သံတမန်များက လှုံ့ဆော်သဖြင့် ဒိုင်တျ ကေရှီသည် မြင်းရုပ်ဖြင့် ဗြင်ဒာဝန်သို့ ဝင်ရောက်ကာ ဂိုပများကို နှောင့်ယှက်သည်။ ကြောက်လန့်သော ဂိုပ၊ ဂိုပီတို့သည် ဂိုဝိန္ဒကို အားကိုးရှာဖွေကြသည်။ သရီကృష్ణသည် သူတို့ကို သတ္တိပေး၍ ကေရှီ၏ ဟိန်းသံကို ပြန်ဟိန်းကာ စစ်ပွဲသို့ ရှေ့တိုးသည်။ ကေရှီသည် ပါးစပ်ဖွင့်၍ ပြေးလာသော် ဇနာရဒနသည် လက်မောင်းကို ချဲ့ထွင်ကာ သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်သည်—သွားများကျိုးကွဲ၊ လက်မောင်းသည် ကိုယ်အတွင်း၌ ကြီးထွားလာပြီး ဒိုင်တျသည် မောပန်းကာ ဝဇ္ရသစ်ပင်ကဲ့သို့ နှစ်ပိုင်းကွဲ၍ လဲကျသည်။ ဂိုပများသည် အံ့အားသင့်ကာ ပုဏ္ဍရိကာක්ෂကို ချီးမွမ်းကြသည်။ နာရဒ/ဒေဝတို့၏ ချီးကျူးသံ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကေရှီကို သတ်သဖြင့် ကృష్ణသည် ‘ကေရှဝ’ ဟူသော နာမဖြင့် လောကတွင် ကျော်ကြားမည်ဟု နာမနိရုတ်တိကို ညွှန်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကృష్ణသည် ဂိုပများနှင့်အတူ ဂိုကူလသို့ ဝင်ရောက်ကာ လီလာ၏ လွယ်ကူသဘာဝနှင့် အီશ્વရ၏ မပင်ပန်းမခက်ခဲမှုကို ပြသသည်။
Adhyaya 17
अक्रूरस्य गोकुलगमनम्—दर्शन-लालसा, अंशावतार-बोधः, विष्णु-स्तुतिः
ပါရာရှရက မૈတြေးယကို ပြောသည်—အကရူရသည် မြန်သောရထားဖြင့် နန္ဒဂိုကူလသို့ သွားကာ သ্রীကృష్ణကို မြင်ရမည့် အမြင့်ဆုံးကံကောင်းမှုကို စိတ်တွင် ဆင်ခြင်နေသည်။ သူ၏ အတွင်းစကားတွင် ဝေဒ-ဝိုင်ရှ္ဏဝ သဘောတရားများ ပေါ်လွင်လာသည်—စက်ကရဓာရီသည် အံရှာဝတားဖြစ်ခြင်း၊ ပုဏ္ဍရိကနယန ဗိෂ္ဏု၏ မျက်နှာတော်ကို ဒർശနရခြင်း၊ ဝေဒတို့၏ မူလနေရာသည် ဘဂဝန်၏ မျက်နှာတော်ဖြစ်ခြင်း၊ နှင့် ယဇ್ಞပုရုෂ ပုရုရှိုတ္တမ ဖြစ်ခြင်းတို့။ ပါရာရှရသည် ဗိෂ္ဏု၏ အလုံးစုံပြန့်နှံ့မှု၊ ဒေဝတားတို့အတွက်တောင် မသိနိုင်သော သရုပ်သဏ္ဌာန်၊ မာယာချည်နှောင်မှု (အဖ-သား စသည့် ဆက်နွယ်မှု) နှင့် နှလုံးတွင် တည်ရှိသော ဘုရားအားကိုး၍ အဝိဒ္ယာလှိုင်းများကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်းကို သင်ကြားသည်။ ဂိုကူလတွင် အကရူရသည် နို့ညှစ်ချိန်၌ ကృష్ణကို မြင်သည်—နီလိုတ်ပလကဲ့သို့ လှပမှု၊ သ்ரீဝတ္ဆ အမှတ်တံဆိပ်၊ ပီတాంబရ ဝတ်စုံ၊ နူးညံ့သော အပြုံး; ထို့ပြင် ဘလဘဒြကို ကိုင်လာသတောင်ကဲ့သို့ ဖော်ပြသည်။ ဒർശနကြောင့် အကရူရသည် ရင်ခုန်ပျော်ရွှင်ကာ ‘ပရမဓာမ’ ဟု သတ်မှတ်ပြီး ထိတွေ့ခွင့် တောင်းလျှောက်သည်; အခန်းသည် ဘက္တိနှင့် ရှရဏာဂတိဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။
Adhyaya 18
अक्रूर-सत्कारः, मथुरायात्रा-विरहः, यमुनातटे दिव्यदर्शनम्, चतुर्व्यूह-नमस्कारः
ပါရာရှရက မૈထရေယအား ပြောသည်—အကရူးရသည် ဂိုဝိန္ဒထံသို့ သွား၍ ခြေတော်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်သည်။ ဟရီသည် တံခွန်၊ ဝဇ္ရ၊ ပဒ္မ လက္ခဏာပါသော လက်တော်ဖြင့် မေတ္တာဖြင့် ဖက်လှုပ်ကာ ကြိုဆိုသည်။ ဘလရာမနှင့် ကေရှဝတို့သည် ဧည့်ခံကာ ကံစ၏ အကြမ်းဖက်မှုများကို အကရူးရထံမှ နားထောင်ကြသည်။ သရီးကృష్ణက “သုံးညအတွင်း ကံစကို သတ်မည်၊ မနက်ဖြန် မထုရာသို့ ထွက်မည်” ဟု အတည်ပြုသည်။ မနက်ခင်း ထွက်ခွာချိန်တွင် ဂိုပီများသည် ခွဲခွာဝေဒနာမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ မြို့သူမများ၏ ချိုမြိန်စကားကြောင့် မိုဟ်ဝင်၍ ပြန်မလာနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်ကြပြီး ရထားဖုန်မြင်သော်လည်း အဝေးသွားခြင်း၏ နာကျင်မှုကို ခံစားကြသည်။ မွန်းတည့်တွင် ယမုနာကမ်း၌ အကရူးရသည် နေ့စဉ်ကိစ္စများ ပြုလုပ်ပြီး ရေထဲဝင်ကာ ပရဗြဟ္မကို သမาธိပြုရာတွင် ဒိဗ္ဗဒർശန ရရှိသည်—အနန္တရূপ ဘလဘဒြသည် ခေါင်းပေါင်းနဂါးတစ်ထောင်ဖြင့် တင့်တယ်၍ သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် လက်လေးဖက် ဝါစုဒေဝသည် စက်ရနှင့် အာယုဓများကို ကိုင်ဆောင်ကာ စိဒ္ဓ၊ မုနိ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ နဂါးတို့၏ စတုတိဖြင့် ပေါ်ထွန်းသည်။ အပြင်ဘက် ရထားပေါ်တွင်တော့ လူ့ရုပ်ဖြင့် ရာမ-ကృష్ణကို မြင်ရသည်။ ဒွိမျိုးသော ဒർശနကြောင့် အကရူးရသည် တတ္တဝကို သိမြင်ကာ အချျုတကို စတုတိပြု၍ ဗိෂ္ဏုသည် သန့်စင်သော သတ္တဝတည်းဟူသော သဘော၊ အမည်နှင့် အမျိုးအစားကန့်သတ်မှုများကို ကျော်လွန်ခြင်း၊ တစ်ပါးတည်းသော ဘုရား၏ အင်အားခွဲခြားမှုများဖြင့် လောကကို ထောက်တည်ခြင်းနှင့် ပဉ္စရာတြ စတုရဗျူဟ နမസ്കာရ (Om Namo Vasudevaya… Sankarshana… Pradyumna… Aniruddha) ကို အဆုံးသတ်ဖော်ပြသည်။
Adhyaya 19
अक्रूरस्य यमुनादर्शनम्, मथुराप्रवेशः, रजकवधः, माल्यजीवकवरदानम्
ပါရာရှရက မૈထရေယအား ပြောသည်—အကရူရသည် ယမုနာရေထဲ၌ ဗိဿနုကို စိတ်ထဲက ပန်းနှင့် နံ့သာဖြင့် ပူဇော်ကာ လောကီအာရုံများကို စွန့်လွှတ်၍ သမာဓိရပြီး နောက်တဖန် ရထားသို့ ပြန်လာသည်။ ရထားပေါ်တွင် ရာမနှင့် ကృష్ణကို ယခင်အတိုင်း တွေ့မြင်သဖြင့် အံ့ဩသွားပြီး ကృష్ణက ထိုအံ့ဩမှုကို သိမြင်သည်။ မထုရာသို့ ရောက်သော် အကရူရက မြို့ဝင်နည်းကို ညွှန်ပြသည်; မင်းလမ်းမပေါ်တွင် ရာမ-ကൃഷ്ണသည် လူထု၏ ဝမ်းမြောက်အံ့ဩမှုကို ဖြစ်စေသည်။ လမ်းတွင် ကংস၏ အဝတ်လျှော်သမားက မထီမဲ့မြင်ပြုသော် ကൃഷ്ണက လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် လဲကျစေပြီး အဝတ်များကို ယူကာ အဝါ-အပြာ အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်၍ ပန်းကုံးလုပ်သူ၏ အိမ်သို့ သွားသည်။ မာလျဂျီဝကသည် နတ်ဘုရားဟု ယုံကြည်ကာ မကြာခဏ ဦးချပြီး မွှေးကြိုင်သော ပန်းများကို ဆက်ကပ်သည်; ကൃഷ്ണသည် ပျော်ရွှင်၍ ‘သီရိစည်းစိမ် မင်းကို မစွန့်’ ဟူသော အပါအဝင် လောကီနှင့် ဓမ္မီယ फलများကို ပေးအပ်မည်ဟု ကောင်းချီးပေးသည်; နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ပါးလုံး ပူဇော်ခံကာ ဆက်လက်ထွက်ခွာသည်။
Adhyaya 20
कुब्जानुग्रहः, धनुर्भङ्गः, कुवलयापीडवधः, मल्लयुद्धं, कंसवधः, स्तुतयः
ပရာရှာရ ပြောပြသည်မှာ- ကရစ်ရှနားသည် ကုဗ္ဗဇာနှင့်တွေ့ဆုံပြီး သူမ၏ စန္ဒကူးနံ့သာကို လက်ခံကာ သူမကို လှပအောင် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကရစ်ရှနားနှင့် ဗလရာမတို့သည် လေးကို ချိုးဖျက်ခဲ့သည်။ ကံသသည် ဆင်ကြီး ကုဝလယာပီဍ နှင့် နပန်းသမားများကို စီစဉ်ထားသည်။ ဆင်ကို သတ်ပြီးနောက် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦး ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ လူအများက ကရစ်ရှနားကို ဗိဿနိုးဘုရားဝင်စားအဖြစ် မြင်ကြသည်။ နပန်းပွဲတွင် ကရစ်ရှနားက စာဏူရကို သတ်ပြီး ဗလရာမက မုဋ္ဌိကကို သတ်သည်။ ကံသက ဝသုဒေဝကို သတ်ရန် အမိန့်ပေးသောအခါ ကရစ်ရှနားသည် စင်မြင့်ပေါ်တက်၍ ကံသကို သတ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မိဘများကို ဦးချရာ သူတို့က သူ့ကို အရှင်မြတ်အဖြစ် ချီးမွမ်းကြသည်။
Adhyaya 21
वैष्णवीमायावितानम्, उग्रसेनाभिषेकः, सुधर्मासभा, सांदीपनिगमनम्, पाञ्चजन्य-प्राप्तिः, गुरुदक्षिणा
ပါရာရှရက ပြောသည်—ဒေဝကီနှင့် ဝသုဒေဝတို့သည် ဘဂဝန်၏ ကర్మလီလာများကို မြင်တွေ့၍ ဉာဏ်အလင်း ပေါ်ထွန်းလာကြသည်။ ထို့နောက် ယဒုဝంశ၏ လီလာအစဉ် မပြတ်တောက်စေရန် ဟရီသည် “ဝိုင်ရှ္ဏဝီ မာယာ” ကို ထပ်မံ ဖြန့်ကျက်တော်မူသည်။ သီရိကృష్ణသည် မိဘနှစ်ပါးကို မေတ္တာဖြင့် နှစ်သိမ့်ကာ ကံစ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖြစ်ခဲ့သော ရှည်လျားသော ခွဲခွာမှုကို ပြောကြားသည်; ထို့နောက် ပါရာရှရသည် မૈထ္ရေယအား မိဘပူဇာ၏ ဓမ္မကို သင်ကြားပေးသည်။ ကံစ၏ ဇနီးများနှင့် မိခင်များသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေကြပြီး မျက်ရည်ပြည့်နေသော ဟရီက သူတို့ကို နှစ်သိမ့်တော်မူသည်။ မဓုသူဒနသည် ဥဂ္ဂရစೇနကို ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေကာ ရာဇာဘိသေက ပြုလုပ်ပေးသည်; ဥဂ္ဂရစೇနသည် သေသူအတွက် အခမ်းအနားများ ပြီးစီးကာ စင်္ဟာသနပေါ် ထိုင်သည်။ ထို့နောက် ကృష్ణသည် ဝါယုကို အမိန့်ပေး၍ အိန္ဒြထံမှ “သုဓမ္မာ သဘ” ကို ယဒုတို့အတွက် ယူဆောင်လာစေသည်; ဒိဗ္ဗသဘကို ဂోవိန္ဒ၏ အားကိုးရာအောက်တွင် ယာဒဝတို့ ခံစားကြသည်။ အရာအားလုံးကို သိတော်မူသော်လည်း သီရှျ-အာချာရျ အစဉ်အလာကို ပြရန် ကృష్ణနှင့် ဘလရာမတို့သည် အဝန္တီမြို့၌ စန္ဒီပနီထံ သွားကာ ၆၄ ရက်ညတွင် လျှို့ဝှက်ချက်ပါသော ဓနုရဝေဒကို သင်ယူကြသည်။ ဂုရုဒက္ခိဏာအဖြစ် ဂုရုက သေဆုံးသွားသော သားကို ပြန်လည်ရယူပေးရန် တောင်းဆိုသည်; ကృష్ణသည် ပဉ္စဇနကို သတ်၍ ပാഉဉ္စဇနျ သင်္ခကို ရယူကာ ယမလောကသို့ သွားပြီး ကလေးကို ကယ်တင်၍ ဖခင်ထံ ပေးအပ်ပြီးနောက် ဥဂ္ဂရစೇန အုပ်ချုပ်သော မထုရာသို့ ပြန်လာသည်။
Adhyaya 22
Jarāsandha’s Sieges and the Lord’s Human-Conforming Strategy (Rāja-dharma as Līlā)
ပါရာရှရက မૈထရေယအား ပြောသည်မှာ—ကံဆသည် ဇရာသန္ဓ၏ သမီးများ အစတိ နှင့် ပရာပ္တိ ကို လက်ထပ်သဖြင့် ယာဒဝတို့အပေါ် ဇရာသန္ဓ၏ ဒေါသကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ဇရာသန္ဓသည် အက္ရှೌဟိဏီ ၂၃ တပ်ဖြင့် မထုရာကို ဝိုင်းရံသော်လည်း ဘလရာမနှင့် သရီကృష్ణသည် အနည်းငယ်သော အဖော်အပါးဖြင့်သာ တိုက်ဆိုင်ကြသည်။ ကောင်းကင်မှ ‘ရှေးဟောင်း’ ဒိဗ္ဗအာယုဓများ ဆင်းသက်လာသည်—ကൃഷ്ണအတွက် ရှာရင်ဂ သနု, မကုန်ခန်းသော မြားအိတ်များ, ကೌမೋದကီ ဂဒါ; ဘလရာမအတွက် ထွန် (ဟလ) နှင့် စောနန္ဒ—စစ်မြေပြင်အတွင်း၌ပင် ဘုရားသခင်၏ အာဏာတော်ကို ပြသသည်။ အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်သော်လည်း ဇရာသန္ဓ ပြန်လာတတ်ပြီး စစ်ပွဲ ၁၈ ကြိမ် ဖြစ်ပွားသည်။ ပါရာရှရက “ရန်သူ အသက်ရှင်နေသရွေ့ ကృష్ణသည် အဆုံးသတ်ပြီဟု မယူဆ” ဟု အလေးပေးသည်။ ထို့နောက် သင်ကြားချက်မှာ—ယာဒဝတို့၏ အင်အားသည် ဗိෂ္ဏု၏ အံ့ရှ် (aṃśa) နီးကပ်တော်မူခြင်း၏ မဟာတန်ခိုးကြောင့် ဖြစ်ပြီး ကృష్ణ၏ ကြိုးပမ်းမှုသည် လီလာသာ ဖြစ်သည်; प्रभုသည် ဆန္ဒတော်တစ်ချက်ဖြင့်ပင် ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် လျောကွယ်ခြင်းကို ပြုတော်မူသည်။ သို့ရာတွင် လူ့ ရာဇဓမ္မကို လိုက်နာတော်မူ၍—အားကြီးသူနှင့် သဘောတူညီခြင်း၊ အားနည်းသူနှင့် စစ်ဆင်ခြင်း၊ ဥပာယ ၄ မျိုး (sāma, dāna, bheda, daṇḍa) နှင့် လိုအပ်လျှင် ဆုတ်ခွာခြင်းတိုင်အောင်—သခင်၏ လွတ်လပ်တော်မူမှုအတွင်း ရာဇဓမ္မကို ပြသတော်မူသည်။
Adhyaya 23
Kālayavana’s Rise, Dvārakā’s Founding, and Muchukunda’s Awakening (Śaraṇāgati & Brahman-Stuti)
ပါရာရှရသည် မૈထရေယအား ပြောကြားသည်—ဗြာဟ္မဏ ဂါရ္ဂျ၏ အပြစ်တင်အရှက်ခွဲမှုကြောင့် သူသည် တောင်ဘက်တွင် ပြင်းထန်သော တပဿာပြု၍ မဟာဒေဝထံမှ ဝရကို ရရှိသည်။ ယဝနနှင့် ဆက်နွယ်မှုကြောင့် ကာလယဝနဟု အမည်ရသော သားတော် ပေါ်ထွန်းကာ နန်းတင်ခံရသည်။ အင်အားအလွန်မာန်ကြီးသော ကာလယဝနသည် မလေစ္ဆ စစ်တပ်ကြီးကို စုစည်း၍ မထုရာကို တိုက်ခိုက်လာသည်။ သီရိကృష్ణသည် မဟာဗျူဟာဖြင့် စဉ်းစားသည်—ယာဒဝစစ်တပ် ပင်ပန်းနေပြီး ယဝနအန္တရာယ်က မဂဓ၏ ဇရာစန္ဓကိုလည်း လက်လှမ်းမီစေနိုင်သည်; ထို့ကြောင့် မအောင်နိုင်သော ကာကွယ်ရေးမြို့တော် တည်ဆောက်ရန် ဆုံးဖြတ်သည်။ ဂోవိန္ဒသည် ပင်လယ်ထံမှ ယောဇနာ တစ်ဆယ်နှစ် အကျယ်မြေကို တောင်းခံ၍ ဒွာရကာကို တည်ထောင်ကာ မထုရာပြည်သူများကို လုံခြုံရာသို့ ပြောင်းရွှေ့စေသည်။ ထို့နောက် ကൃഷ്ണသည် လက်နက်မပါဘဲ ယဝနဘုရင်ကို လိုက်လံစေကာ ဂူအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သည်; ထိုနေရာတွင် ဘုရားပေးဝရကြောင့် မုချုကွန်ဒ မင်းသည် အိပ်ပျော်နေပြီး—သူ့ကို နိုးသူသည် သူ၏ မီးတောက်မျက်စိကြည့်မှုကြောင့် မီးလောင်ပြာကျမည်။ ကာလယဝနသည် အိပ်နေသူကို ထိုးနှက်သဖြင့် ချက်ချင်း ပြာကျသွားသည်။ မုချုကွန်ဒသည် ကృష్ణကို မြင်၍ ဂါရ္ဂ၏ ဟောကိန်းအတိုင်း ဗိဿနု၏ အင်္သဟု သိကာ ရှည်လျားသော စတုတိကို ဆောင်ရွက်သည်—ဟရီသည် အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော ဘြဟ္မန်၊ သံသရာ၊ မာယာ၊ ကမ္မနှင့် နရကမှ တစ်ခုတည်းသော အားကိုးရာဖြစ်ကြောင်း၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အခြေခံဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြ၍ ရှရဏာဂတိ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ထင်ရှားစေသည်။
Adhyaya 24
Hari’s Boon to Muchukunda, Security of the Yādus, and Balarāma’s Consolation in Vraja (Viraha-Bhakti)
ပါရာရှရသည် မૈထရေယအား ဆက်လက်ပြောသည်—မုချုကုန္ဒ၏ ချီးမွမ်းမှုကြောင့် အစမရှိသော ဟရီသည် မိမိလိုအင်ဆန္ဒရှိသည့် ဒိဗ္ဗလောကများကို ပေးအပ်ကာ၊ အနာဂတ်တွင် jāti-smara (အတိတ်ဘဝမှတ်မိခြင်း) ပါသော မြင့်မြတ်သည့် မွေးဖွားမှုတစ်ရပ်ကို ရရှိပြီး နောက်ဆုံး မောက္ခသို့ ရောက်မည်ဟု မိန့်ကြားသည်။ မုချုကုန္ဒသည် ဂူမှ ထွက်လာ၍ ကလိယုဂ်၏ ရောက်ရှိလာမှုကို သိမြင်ကာ တပသ်အတွက် ဂန္ဓမာဒနရှိ နရ-နာရာယဏ အာရှရမ်သို့ သွားသည်။ ကృష్ణသည် upāya (ပညာဖြင့်နည်းလမ်း) ဖြင့် ရန်သူကို ဖျက်ဆီးပြီး မထုရာသို့ ပြန်လာကာ မြို့ကို လုံခြုံစေပြီး ဒွာရာဝတီရှိ ဥဂ္ဂရစೇနအား သတင်းပို့သည်; ယဒုဝంశသည် မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် ဘလရာမသည် နန္ဒ၏ ဂိုကူလသို့ သွားကာ ဂိုပများ၊ ဂိုပီများနှင့် ချစ်ခင်စွာ တွေ့ဆုံ၍ ဖက်ကာ ရယ်မောပျော်ရွှင်သည်။ ဂိုပီများသည် ဝိရဟ (ခွဲခွာခြင်း) ဝေဒနာကို ပြောကြ—ကృష్ణသည် မြို့သူမများဘက်သို့ လှည့်သွားမလားဟု စိုးရိမ်ခြင်း၊ စွန့်ပစ်ခံရမှုအတွက် ငိုကြွေးခြင်း၊ မှတ်မိ၍ ပြန်လာစေလိုခြင်း၊ ယရှောဒါအတွက်ပါ; “ကృష్ణ” “ဒါမೋದရ” ဟု ခေါ်ကာ ငိုကြသည်။ ရာမသည် ကൃഷ്ണ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပြည့် သတင်းစကားများဖြင့် နှစ်သိမ့်ကာ ဝရဇ၌ ထပ်မံ ကစားပျော်ရွှင်သည်။ ဤအခန်းသည် ရာဇကာကွယ်မှုနှင့် ဝိရဟ-ဘက္တိရသကို တစ်ခုတည်းသော သာသနာရေးမြင်ကွင်းအတွင်း ပေါင်းစည်းပြသသည်။
Adhyaya 25
बलरामस्य वारुणी-प्रसङ्गः, यमुनाकर्षणम्, लक्ष्मी-प्रदत्त-विभूषणम्, रेवती-विवाहः
ပါရာရှရက မૈထရေးယအား ဆိုသည်—တောတွင်းလှည့်လည်ချိန်၌ ရှေရှ (အနန္တ) သည် လူ့အသွင်ယူကာ ဘဂဝန်နှင့်အတူ လိုက်လံသွားလာသည်။ အလုပ်ပြီးမြောက်သည်ကို မြင်၍ ဝရုဏက အနန္တ၏ သုံးဆောင်ရန် “ဝါရုဏီ” ကို ပို့ပြီး၊ ၎င်းသည် ဗೃန္ဒာဝန်ရှိ ကဒမ္ဗပင်အပေါက်တွင် တည်နေသည်။ ဘလရာမသည် အရက်နံ့ကို ခံစားကာ ဂိုပ-ဂိုပီတို့နှင့်အတူ သီချင်းတီးဝိုင်းချီးမွမ်းသံကြားတွင် ဝါရုဏီကို သောက်သည်။ အပူကြောင့် ချွေးစက်များတောက်ပလာသဖြင့် “ယမုနာ လာပါ” ဟု ဆိုသော်လည်း မြစ်သည် မူးယစ်စကားဟု ထင်ကာ မလာ။ ထို့ကြောင့် ဟလာယုဓက ဒေါသထွက်၍ ယမုနာကို ကမ်းနားမှ ဖမ်းဆွဲကာ လမ်းကြောင်းမှ လှည့်၍ တောကို ရေလွှမ်းစေသည်။ ကြောက်ရွံ့သော ယမုနာသည် ကိုယ်ထင်ရှားလာကာ ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်သဖြင့် ဘလရာမက လွှတ်ပေးသည်။ ရေချိုးပြီးနောက် သူ၏ တောက်ပမှု တိုးကာ ကြာပန်းအလှဆင်၊ နားကပ်တစ်ဖက်၊ ဝရုဏပို့သော ကြာပန်းမော်လီနှင့် လက္ရှမီပေးသော အပြာရောင်ဝတ်စုံကို ရရှိသည်။ ဗြဇ၌ နှစ်လပျော်ရွှင်ပြီး ဒွာရကာသို့ ပြန်ကာ ရေဝတီနှင့် မင်္ဂလာဆောင်၍ နိဋ္ဌ နှင့် အုလ္မုက ဟူသော သားနှစ်ယောက် ရသည်။
Adhyaya 26
रुक्मिणी-हरणम्, विरोधि-राजगणः, रुक्मी-प्रतिज्ञा-पराजयः, प्रद्युम्न-जन्म
ပါရာရှရ မိန့်တော်မူသည်—ဝိဒರ್ಭဒေသ ကုဏ္ဍိနမြို့၌ ဘီရှ္မက မင်းရှိ၍ သား ရုက္မီ၊ သမီး ရုက္မိဏီ ရှိသည်။ သီရိကృష్ణသည် ရုက္မိဏီကို ချစ်မြတ်နိုး၍ ရုက္မိဏီလည်း ထိုသခင်ကိုပင် ချစ်သည်။ သို့သော် စက်ရသမား (ချကရဓာရီ) ကို မုန်းတီးသောကြောင့် ရုက္မီက မင်္ဂလာကို မခွင့်ပြု။ ဇရာသန္ဓ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ဘီရှ္မကသည် ရုက္မိဏီကို ရှိရှုပာလနှင့် လက်ထပ်စေမည်ဟု သတ်မှတ်ကာ ဇရာသန္ဓဦးဆောင်သော မင်းများ ကုဏ္ဍိနသို့ လာကြသည်။ ကృష్ణသည် ဘလရာမနှင့် ယာဒဝတို့နှင့်အတူ ရောက်လာပြီး မင်္ဂလာနေ့မတိုင်မီ နောက်တစ်နေ့တွင် ဟရီသည် ရုက္မိဏီကို ခေါ်ဆောင်ကာ စစ်ပွဲတာဝန်ကို ရာမနှင့် ဆွေမျိုးများထံ အပ်နှံသည်။ ပေါဏ္ဍရက၊ ဒန္တဝကရ၊ ဝိဒူရသ၊ ရှိရှုပာလ၊ ဇရာသန္ဓ၊ ရှာလွ စသည့်သူတို့ ဒေါသထွက်၍ တိုက်ခိုက်သော်လည်း ယာဒဝသူရဲကောင်းများက အနိုင်ယူသည်။ ရုက္မီက “ကေရှဝကို သတ်ပြီးမှသာ ကုဏ္ဍိနဝင်မည်” ဟု ကတိပြုကာ တိုက်လာသော်လည်း စက်ရသမားက လီလာဖြင့် သူ၏ အင်အားကို ချိုးဖျက်၍ လဲကျစေသည်။ ထို့နောက် မဓုသူဒနသည် ရုက္မိဏီကို ရာක්ෂသ-ဝိဝါဟ နည်းဖြင့် လက်ခံပြီး ကာမဒေဝ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော ပရဒျုမန မွေးဖွားကာ နောင်တွင် ရှမ္ဘရ အကြောင်းအရာ၏ အစေ့ဖြစ်လာသည်။
Adhyaya 27
प्रद्युम्न-अपहरणम्, मत्स्य-उद्धारः, मायावती-शिक्षा, शम्बरवधः, रुक्मिणी-पुत्र-संगमः
Maitreya ၏မေးခွန်းကို ဖြေကြားရာတွင် Parashara က Pradyumna သည် မွေးဖွားပြီး ခြောက်ရက်မြောက်နေ့တွင် Shambara ၏ ပြန်ပေးဆွဲခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချခံခဲ့ရကာ ငါးတစ်ကောင်က မျိုချခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ Mayavati သည် ငါးဗိုက်ထဲမှ ကလေးကို တွေ့ရှိပြီး Narada ၏ အမိန့်အရ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်။ အရွယ်ရောက်သောအခါ သူမသည် အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ပြီး မာယာပညာကို သင်ပေးခဲ့သည်။ Pradyumna သည် Shambara ကို သတ်ဖြတ်ပြီး Mayavati နှင့်အတူ Dwaraka သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။ Narada က သူသည် Rukmini ၏သား (Kama) ဖြစ်ပြီး Mayavati သည် Rati ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့ရာ လူတိုင်း ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။
Adhyaya 28
वंशवर्णनम्, अनिरुद्धविवाहः, तथा बलराम-रुक्मी द्यूतविवादः
ပါရာရှရသည် မૈထရေယအား သီရိကృష్ణ၏ မျိုးဆက်အစဉ်အလာနှင့် ရုက္မိဏီ၏ သားသမီးများ (ချာရုဝိန္ဒ စသည်) ကို ဖော်ပြပြီး၊ ကာလိန္ဒီ စသည့် အခြား မဟာမိဖုရားများနှင့် မိန်းမ တစ်သောင်းခြောက်ထောင်ကို လက်ခံထားခြင်းကိုလည်း အကျဉ်းချုပ် ပြောသည်။ ပရဒျုမန၏ မင်္ဂလာမှ အနိရုဒ္ဓ မွေးဖွားလာပြီး၊ အနိရုဒ္ဓ မင်္ဂလာအကြောင်းတွင် ရုက္မီနှင့် ရှောရီတို့၏ ကျန်ရှိသော ရန်ငြိုး ပေါ်လွင်လာသည်။ မင်္ဂလာပြီးနောက် ရုက္မီ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ကလိင်္ဂမင်း စသည့် မင်းများက ဗလရာမနှင့် လောင်းကစားကစားကြသည်; အစတွင် ဗလရာမ ရှုံးသော်လည်း နောက်တွင် ကြီးမားသော လောင်းကြေးတွင် အနိုင်ရသည်။ ရုက္မီက မမှန်ကန်သော အနိုင်ကြေညာသော်လည်း ကောင်းကင်အသံက “ဓမ္မနှင့် အင်အားဖြင့် ဗလရာမ အနိုင်ရသည်” ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဗလရာမ ဒေါသထွက်ကာ လောင်းကစားပြားဖြင့် ရုက္မီကို သတ်ပြီး၊ ကလိင်္ဂမင်း၏ သွားကျိုးကာ အခြားမင်းများလည်း ရှုံးနိမ့်ကြသည်။ ရုက္မိဏီနှင့် ဗလရာမ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို စိုးရိမ်၍ ကృష్ణသည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ကေရှဝသည် မင်္ဂလာပြီးသော အနိရုဒ္ဓကို ဒွာရကာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
Adhyaya 29
नरकासुरवधः, अदीतिकुण्डल-प्रत्यर्पणम्, तथा भारावतरण-लीला
ဒွာရကာမြို့၌ အဲရာဝတ ဆင်တော်စီးသော အိန္ဒြာ (သက္ကရ) သည် သရီကృష్ణထံ လာရောက်၍ နရကာသူရ၏ အကြမ်းဖက်မှုများကို လျှောက်တင်ကာ ဘဂဝန်၏ ကာကွယ်ရှင်သဘောကို ချီးမွမ်းသည်။ ပရာရှရက ပြောသည်မှာ—ဘောမ (နရက) သည် ပရာဂျျယောတိရှပူရ၌ မိန်းကလေးများကို ဖမ်းဆီးယူ၍ ဒေဝီယပစ္စည်းများကို လုယူကာ အဒိတိ၏ ကုဏ္ဍလများကို ခိုးယူခဲ့သည်။ သရီကൃഷ്ണသည် စတျယဘားမာနှင့်အတူ ဂရုဍစီး၍ ထိုမြို့သို့ သွားကာ မောရဝပാശများကို စုဒർശနချက္ကရဖြင့် ဖြတ်တောက်ပြီး မုရ၊ သူ၏ သား ခုနှစ်ထောင်၊ ဟယဂရీవ နှင့် ပဉ္စဇနတို့ကို သတ်ဖြတ်သည်။ မဟာစစ်ပွဲတွင် ဂోవိန္ဒသည် ဒိုင်တျများကို အများအပြား သုတ်သင်ပြီး နောက်ဆုံး ချက္ကရဖြင့် နရကကို သတ်သည်; ဘူမိဒေဝီက ကုဏ္ဍလများကို ဆက်ကပ်၍ ခွင့်လွှတ်မှုနှင့် မျိုးဆက်ကာကွယ်မှုကို တောင်းခံရာ ဘဂဝန်က ‘ထိုသို့ဖြစ်စေ’ ဟု ခွင့်ပြုသည်။ ထို့နောက် ဘဂဝန်သည် ရတနာများကို လက်ခံကာ မိန်းကလေးများ အထောင်ပေါင်းများစွာကို တွေ့မြင်ပြီး ဆင်မြင်းနှင့် ဥစ္စာများကို ဒွာရကာသို့ ပို့ကာ ကုဏ္ဍလပြန်အပ်ရန် ဆွರ್ಗသို့ ထွက်ခွာသည်။
Adhyaya 30
स्वर्गगमनम्, अदितिस्तुतिः-मायातत्त्वम्, तथा पारिजात-प्रसङ्गे इन्द्रयुद्धम्
ပါရာရှရက မૈတြေယကို ရှင်းပြသည်—ဂရုဍသည် ဝရုဏထီးနှင့် မဏိတောင်ကို သယ်ဆောင်ကာ စတျယဘားမာနှင့်အတူ ဟೃෂီကေရှ (သခင်ဟရီ) ကို ကောင်းကင်တံခါးသို့ ပို့ဆောင်သည်။ သခင်သည် သင်္ခနာဒဖြင့် ဒေဝတို့ကို ခေါ်တော်မူသည်။ ဒေဝမိခင် အဒိတိ၏ နေရာသို့ ဝင်ရောက်၍ အဒိတိကို တွေ့မြင်ကာ၊ အင်ဒြ (ရှကရ) ထံ အဒိတိ၏ နားကပ်ကို ပြန်အပ်ပြီး နရကာသုရကို သတ်ပစ်သည့် သတင်းကို ကြားနာစေသည်။ အဒိတိက စတုတိပြုရာတွင် မာယာတတ္တဝ၊ သုံးဂုဏ်လွန်ကဲမှု၊ အလုံးစုံ၏ အတ္တမဖြစ်မှုနှင့် စတုတိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းလင်းပြီး မৈတြေယက “ပြည့်စုံသူကို စတုတိပြုရခြင်း ဘာကြောင့်နည်း” ဟု မေးသည်။ ထို့နောက် အဒိတိက စတျယဘားမာအား အိုမင်းခြင်းနှင့် ရုပ်ပျက်ခြင်း မရှိစေမည့် အပေးအယူကို ပေးသည်။ ဒေဝဥယျာဉ်တွင် ပါရိဇာတပင်ကို မြင်သဖြင့် စတျယဘားမာက ဒွာရကာသို့ ယူဆောင်ရန် တောင်းဆိုရာ၊ တောစောင့်များနှင့် သချီ (အင်ဒြာဏီ) က တားဆီးသည်။ သတင်းပို့ပြန်ကြားပြီးနောက် အင်ဒြသည် ဒေဝစစ်တပ်နှင့်အတူ စစ်လာသည်။ ကృష్ణသည် သင်္ခနာဒပြု၍ မြားမိုးရွာစေကာ ဒေဝအာஸ္တရများကို လီလာဖြင့် ဖြတ်တောက်ပြီး ဂရုဍလည်း ဒေဝတို့ကို ခွဲဖောက်သည်။ နောက်ဆုံး ဝဇ္ရနှင့် စက္ကရ၏ တင်းမာမှု ပေါ်လာသော်လည်း ဟရီက ဝဇ္ရကို ကိုင်ကာ စက္ကရမလွှတ်ဘဲ အင်ဒြကို တားဆီး၍ ဒေဝတို့ကို ငြိမ်းချမ်းစေသည်—စစ်ပွဲတောင် သခင်၏ လီလာဖြစ်ပြီး လောကဓမ္မတည်ဆောက်ရန် စီမံချက်ဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။
Adhyaya 31
पारिजातहरणम्, द्वारकाप्रवेशः, षोडशसहस्रविवाहः (Pārijāta, Return to Dvārakā, and the Lord’s Many Forms)
ပါရာရှရသည် မૈထရေယအား ပါရိဇာတပင်အရေးအခင်း၏ ဖြေရှင်းချက်ကို ပြောပြသည်။ သီရိကృష్ణသည် တည်ငြိမ်သော အာဏာတော်ဖြင့် အင်ဒြာအား သတ္တယ (အမှန်တရား) နှင့် သင့်လျော်သော နေရာချထားမှုကို အတည်ပြုပြီး၊ အင်ဒြာ၏ ဝဇ္ဇရကို ပြန်လည်ပေးအပ်ကာ ရန်ငြိုးမရှိဘဲ ဒေဝမర్యာဒာကို ပြန်လည်စီမံတည်ဆောက်သည်။ အင်ဒြာက လက်ခံပြီး ပါရိဇာတပင်ကို ဒွာရကာသို့ ယူဆောင်ရန် တောင်းဆိုသည်။ ဟရီသည် ဒွာရကာသို့ ပြန်လာကာ မြို့အပေါ်တွင် သင်္ခါကို မှုတ်ပြီး၊ စတျယဘားမာနှင့်အတူ နန်းတော်ဥယျာဉ်တွင် ပါရိဇာတပင်ကို တင်မြှောက်တည်ထားသည်။ ၎င်း၏ မွှေးရနံ့နှင့် မှတ်ဉာဏ်ကို နိုးထစေသော အာနိသင်ကို ဖော်ပြပြီးနောက်၊ ပင်ပေါ်တွင် ချည်နှောင်ထားသော လူမဟုတ်သည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို မြင်ရသော အမင်္ဂလာမြင်ကွင်း ပေါ်ပေါက်သည်။ ထို့နောက် ကృష్ణသည် နရက၏ လုယူထားသော ဥစ္စာများကို လက်ခံကာ ကယ်တင်ထားသော မိန်းကလေးများကို မင်္ဂလာအချိန်တွင် ဓမ္မအတိုင်း လက်ကိုင်ပွဲဖြင့် လက်ထပ်သည်။ မိဖုရားတစ်ပါးချင်းစီနှင့် ပြည့်စုံစွာ ရှိနေရန် မဓုသူဒနသည် သတို့သမီးအရေအတွက်အတိုင်း ရုပ်ပွားများ ပေါ်ထွန်းစေပြီး ညအခါတွင် အိမ်တိုင်း၌ နေထိုင်ကာ—လီလာအတွင်း ဘုရား၏ စကြဝဠာပျံ့နှံ့မှုနှင့် အကန့်အသတ်မဲ့ အာဏာတော်ကို ပြသသည်။
Adhyaya 32
हरेः पुत्रविस्तारः तथा ऊषानिरुद्धकथा-प्रारम्भः (Kṛṣṇa’s Progeny and the Beginning of the Uṣā–Aniruddha Episode)
ပါရာရှရသည် မૈထရေယအား သင်ကြားမှုကို ဆက်လက်ပြု၍၊ သရီကృష్ణ၏ မိဖုရားများစွာမှ မွေးဖွားသော သားတော်များကို စာရင်းပြုကာ ဝೃෂ္ဏိ မျိုးရိုး၏ ချဲ့ထွင်မှုကို ဖော်ပြသည်။ ပရദ്യုမ்னကို အထူးထင်ရှားသူဟု ဆိုပြီး မျိုးဆက်ကို အနိရုဒ္ဓနှင့် ဝဇ္ရအထိ ချိတ်ဆက်ပြသည်။ ထို့နောက် ဘာဏ၏ သမီး၊ ဘလိ၏ မြေးမ ဥရှာနှင့် အနိရုဒ္ဓ၏ လက်ထပ်ပွဲအကြောင်းကို စတင်ကာ လာမည့် ပဋိပက္ခကို အရိပ်အမြွက်ပြသည်။ မૈထရေယက ဟရီ–ဟရ စစ်ပွဲ ဘယ်လိုပေါ်ပေါက်သနည်း၊ ဘာဏ၏ လက်များ ဘယ်လို ဖြတ်တောက်ခံရသနည်းဟု မေးသည်။ ပါရာရှရက နောက်ခံပုံပြင်ကို စတင်သည်—ဥရှာသည် ရှိဝနှင့် ပါရဝတီ၏ သမီးမယားဘဝကို မြင်၍ ထိုသို့သော အိမ်ထောင်ရေးအကာအကွယ်ကို လိုလားသည်; ဂေါရီက သက်သာစေပြီး ဝိုင်ရှာခ သုက္လ ဒွာဒသီနေ့၏ အိပ်မက်အမှတ်အသားကို ပြောသည်။ ဥရှာသည် ကံကြမ္မာသတ်မှတ်ထားသော ယောကျ်ားကို အိပ်မက်တွင် မြင်ပြီး စိတ်မငြိမ်ဖြစ်လာသည်; ယောဂပညာကျွမ်းကျင်သော မိတ်ဆွေ စိတ္တရလေခာက နတ်များ၊ သတ္တဝါများ၊ လူသားများ၏ ပုံရိပ်များကို ဆွဲပေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဥရှာ၏ မျက်စိသည် ပရദ്യုမ்ன၏ သား အနိရုဒ္ဓပေါ်တွင် တည်ငြိမ်ကာ၊ ထိုဆွဲဆောင်မှုမှ ယောဂဖြင့် ခေါ်ဆောင်ခြင်းနှင့် နောက်ဆက်တွဲ စစ်ပွဲ၏ အကြောင်းရင်းဆက်စပ်မှု စတင်သည်။
Adhyaya 33
बाणयुद्धम्, हरिहरसंवादः, ज्वरप्रकरणम्, अनिरुद्धमोचनम् (Bāṇa’s War, the Jvara Episode, Hari–Hara Dialogue, and Aniruddha’s Release)
ပါရာရှရက ဘာဏ၏ စစ်လိုလားမှုနှင့် ရှီဝ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ပြောပြသည်။ စိတ္တရလေခါသည် ယောဂအင်အားဖြင့် အနိရုဒ္ဓကို ဥရှာ၏ အခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာသည်။ ဖော်ထုတ်ခံရသော် အနိရုဒ္ဓက အစောင့်များကို အနိုင်ယူသော်လည်း အကြံပေးတို့၏ စကားအတိုင်း ဘာဏက မာယာပြု၍ နာဂအာஸ္တရဖြင့် သူ့ကို ချည်နှောင်သည်။ နာရဒက ယာဒဝများထံ သတင်းပို့ပြီး ဟရီသည် ဂရုဍပေါ်တက်ကာ ဘလရာမ၊ ပရဒျုမနနှင့်အတူ ရှိုဏိတပူရကို တိုက်ခိုက်၍ ပရမထများကို ဖျက်ဆီးသည်။ မာဟေရှဝရ ဇွာရက ကృష్ణကို ရင်ဆိုင်သော်လည်း ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဇွာရက တားဆီးပြီး ဘြဟ္မာက ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းဆိုသည်။ ကృష్ణသည် ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဇွာရကို မိမိအတွင်းသို့ လိမ့်ဝင်စေပြီး ဇွာရက “ဤစစ်ပွဲကို မှတ်မိသူတို့သည် ဖျားနာမှုမှ လွတ်မြောက်မည်” ဟူသော အကျိုးပေးသည်။ စစ်ပွဲပြင်းထန်လာ၍ ရှီဝ၊ ကာရ္တိကေယနှင့် တပ်များ တိုက်ခိုက်ကြသော်လည်း ဂోవိန္ဒ၏ ဂျృမ္ဘဏာအာஸ္တရကြောင့် ရှီဝ မောဟဖြစ်ကာ ဂုဟ ဆုတ်ခွာသည်။ ကృష్ణက စုဒർശနကို ပြင်ဆင်စဉ် ကိုဋဝီ ပေါ်လာသော်လည်း ဘာဏ၏ လက်များ ဖြတ်တောက်ခံရသည်။ ထို့နောက် ရှီဝက ကൃഷ്ണကို ပုရုရှိုတ္တမဟု ချီးမွမ်း၍ မိမိပေးထားသော ပရဟိတကို ကာကွယ်ပေးရန် တောင်းဆိုသည်; ကൃഷ്ണက အဘေဒသဘောကို သင်ကြား၍ မိမိနှင့် မကွာခြားသော အတ္တကို မြင်စေသည်။ နောက်ဆုံး အနိရုဒ္ဓနှင့် ဥရှာ လွတ်မြောက်ကာ ဒွာရကာသို့ ပြန်သွားကြသည်။
Adhyaya 34
पौण्ड्रक-वधः, कृत्या-प्रशमनम्, वाराणसी-दाहः
Maitreya သည် Parashara အား Krishna ၏ အခြားသော လုပ်ရပ်များအကြောင်း မေးမြန်းသည်။ Parashara သည် မိမိကိုယ်ကို ကိုယ်ပွားတော်ဟု မှားယွင်းစွာ ယူဆသော Paundraka ၏ အကြောင်းကို ပြောပြသည်။ Krishna သည် သူ့ကို သတ်ခဲ့သည်။ Kashi ဘုရင်၏ သားတော်သည် Shiva ထံမှ 'Kritya' ဟုခေါ်သော မိစ္ဆာကို တောင်းခံခဲ့သည်။ Krishna သည် Sudarshana Chakra ကို လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းသည် Kritya ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ပြီး Varanasi မြို့ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးကာ Krishna ထံ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။
Adhyaya 35
साम्ब-हरणम्, बलदेवस्य रोषः, हस्तिनापुर-आकर्षणम्
Maitreya ၏မေးခွန်းအရ Parashara သည် Samba ၏ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြသည်။ Samba သည် Duryodhana ၏သမီးကို ခိုးယူသွားသဖြင့် Kauravas တို့က သူ့ကို ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။ Balarama သည် ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် Hastinapura သို့သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း Kauravas တို့က Yadavas ကို စော်ကားခဲ့သည်။ ဒေါသထွက်နေသော Balarama သည် မြို့ကိုဆွဲယူရန် သူ၏ထွန်တုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ကြောက်လန့်နေသော Kauravas တို့သည် တောင်းပန်ပြီး Samba ကို လွှတ်ပေးခဲ့သည်။
Adhyaya 36
द्विविद-वधः, यज्ञ-विध्वंस-निवारणम्, बलदेव-पराक्रम-समाहारः
ပါရာရှရသည် ဗလဒေဝ (ဘလရာမ) ၏ အခြားသော မဟာကာရဏာများကို ဖော်ပြသည်။ နရကာသူရ၏ မိတ်ဆွေ ဒွိဝိဒ ဟူသော ဝါနရသည် ဒေဝဘက်ကို ဆန့်ကျင်၍ အငြိုးအတေးကြောင့် ယဇ္ဉများကို ဖျက်ဆီးကာ သာဓုမర్యာဒာကို ချိုးဖောက်ပြီး ရွာမြို့များကို မီးရှို့၊ တောင်တန်းများကို ပစ်လွှတ်၊ သမုဒ္ဒရာကို လှုပ်ရှားစေ၊ ကမ်းရိုးတန်းရွာများကို ရေလွှမ်းမိုးစေ၍ စိုက်ပျိုးသီးနှံများကို ပျက်စီးစေသည်—ထို့ကြောင့် လောက၌ စွာဓျာယနှင့် ဝရှတ်ကာရ သံများပင် လျော့နည်းသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ တစ်နေ့ ရိုင်ဝတဥယျာဉ်၌ ဗလဒေဝသည် ရေဝတီနှင့်အတူ သောက်စားကစားနေစဉ် ဒွိဝိဒ ရောက်လာ၍ ဟလ-မုဆလကို လှောင်ပြောင်ကာ မိန်းမများရှေ့တွင်ပါ ရယ်မောစေပြီး သောက်ခွက်ကို ပစ်ချသည်။ ဗလဒေဝသည် ဒေါသထွက်၍ မုဆလကို ကိုင်လျက် ဒွိဝိဒ ပစ်သော ကျောက်တုံးကြီးကို တစ်ထောင်ပိုင်းကွဲအောင် ခွဲပစ်သည်။ ဒွိဝိဒက ရင်ဘတ်ကို ထိုးနှက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဗလဒေဝသည် လက်သီးဖြင့် ခေါင်းကို ထိုးနှက်ကာ လဲကျစေပြီး လဲကျသော ကိုယ်ခန္ဓာကြောင့် တောင်ထိပ်သည် ရာပိုင်းကွဲသွားသည်။ ဒေဝတားတို့သည် ပန်းမိုးရွာကာ “လောက၏ အနှောင့်အယှက် ပျောက်ကင်းပြီ” ဟု ချီးမွမ်းကြသည်။ ပါရာရှရသည် အဆုံးသတ်၍—ရှေသရূপ မြေထောက်တော် ဗလဒေဝ၏ အတိုင်းမသိသော ကာရဏာများသည် သဘာဝတရားအတိုင်း ဖြစ်ကြောင်း ဆိုသည်။
Adhyaya 37
यादवक्षयः, बलराम-निर्याणम्, कृष्णस्य उपसंहारः (प्रभासे विनाशः)
ပါရာရှရက မૈထရေယအား ပြောသည်မှာ ဖာလ္ဂုန (အာర్జုန) နှင့်အတူ မြေကြီး၏ဝန်ကို လျော့ချပေးပြီးနောက် သရီကృష్ణသည် မိမိ၏ ပေါ်ထွန်းလီလာကို အဆုံးသတ်ရန် ပြင်ဆင်တော်မူသည်။ မૈထရေယက ဇနာဒနသည် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ကျိန်စာကို အကြောင်းပြု၍ မိမိ၏ ယာဒဝမျိုးနွယ်ကို မည်သို့ ဆုတ်ခွာစေပြီး လူ့ကိုယ်ကို မည်သို့ စွန့်လွှတ်သနည်းဟု မေးသည်။ ပါရာရှရက စာမ္ဗဖြစ်ရပ်ကို ရှင်းပြသည်—လူငယ်များက ရှင်သန်တော်မူသော ရှိများကို လှောင်ပြောင်ရာမှ သံမုဆလ ပေါ်လာပြီး အမှုန့်ဖြစ်အောင် ကြိတ်သော်လည်း ကံကြမ္မာမပြောင်း—အဲရက မြက်တံများ ပေါက်လာကာ နောက်ဆုံး သံအပိုင်းအစသည် မုဆိုး ဂျရာထံ ရောက်သည်။ ဒေဝတမန်က ဒေဝများ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ယူလာသော်လည်း ကൃഷ്ണက ယာဒဝ-ခ္ရှယ စတင်ပြီးသား၊ ခုနှစ်ညအတွင်း ပြီးစီးမည်၊ ဒွာရကာသည် ပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်လည်လျောဝင်မည်ဟု ကြေညာသည်။ မကောင်းသင်္ကေတများ ပေါ်လာပြီး ပရဘားသသို့ ပရాయရှ္စိတ္တအတွက် ယာဒဝများကို ခေါ်ဆောင်ရာတွင် မူးယစ်မှုကြောင့် အငြင်းပွားကာ အဲရကတံများသည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်၍ ပျက်စီးကြသည်။ ထို့နောက် ဘလရာမသည် အနန္တအဖြစ် ထွက်ခွာပြီး ကൃഷ്ണက ဒါရုကအား အာర్జုနကို ခေါ်၍ ပြည်သူကို ကာကွယ်ရန် အမိန့်ပေးသည်။ ယောဂ၌ တည်မြဲနေစဉ် ဂျရာ၏ မြားက ခြေဖဝါးကို ထိခိုက်သော်လည်း ကൃഷ്ണက ခွင့်လွှတ်၍ ကောင်းကင်ဘုံ ပေးကာ နောက်ဆုံး ဝါစုဒေဝဖြင့် ပြည့်နှက်သော မပျက်မယွင်း ဗြဟ္မန်ထဲသို့ လျောဝင်၍ ကိုယ်ခန္ဓာလမ်းကြောင်းကို ကျော်လွန်တော်မူသည်။
Adhyaya 38
अर्जुनस्य अन्त्येष्टि, द्वारकाप्लावनम्, कलिप्रवेशः, कालोपदेशः
ပါရာရှရက မૈထရေးယကို ပြောသည်—အာဂျုနသည် သီရိကృష్ణနှင့် ဘလရာမတို့၏ အန္တျေရှ္ဌိ (သင်္ဂြိုဟ်အခမ်းအနား) ကို ဆောင်ရွက်ပြီး အခြားသူများ၏ ကရိယာများကိုလည်း ပြုလုပ်하였다။ ရုက္မိဏီ ဦးဆောင်သော ကృష్ణမဟေသီများနှင့် ဘလရာမ၏ ရေဝတီတို့သည် သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး၊ ဥဂ္ဂရစေန၊ ဝစုဒေဝ၊ ဒေဝကီ၊ ရိုဟိဏီတို့လည်း ပဝိတ္တရအဂ္ဂနိ၌ လီနဖြစ်ကြသည်။ အာဂျုနသည် ဝဇ္ရနှင့်အတူ လူများကို ထွက်ခွာစေပြီး၊ စုဓရ္မာသဘாနှင့် ပါရိဇာတပင်သည် ကောင်းကင်သို့ ပြန်သွားသည်။ ဟရိ ထွက်ခွာသည့်နေ့တင် ကလိလည်း ဝင်ရောက်လာပြီး၊ လူမရှိသော ဒွာရကာကို သမုဒ္ဒရာက ရေလွှမ်းသော်လည်း ဘုရား၏ နေရာတော်သာ ကျန်ရစ်ကာ အမြဲသန့်ရှင်းမှုကို ပြသည်။ ပဉ္စနဒတွင် လူများကို နေရာချပြီးနောက် အာဘီရ/ဒಸ್ಯု တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် အာဂျုန၏ ဒေဝီယ အင်အားကျဆင်း—ဂဏ္ဍီဝကို မတင်းနိုင်၊ အာஸ္တရများကို မမှတ်မိ—ကൃഷ്ണ၏ ရှိနေမှုအပေါ် မူတည်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ မိန်းမများ ဖမ်းဆီးခံရ၍ အာဂျုနသည် ဗျာသထံ ဝမ်းနည်းကာ၊ ဗျာသက ကာလ၏ မလွဲမရှောင် လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဟရိလီလာဟု သင်ကြားသည်။ ပါရာရှရ၏ သင်ခန်းစာမှာ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ပျက်သိမ်းခြင်းသည် ကာလအောက်တွင် ဘုရား၏ အမိန့်ဖြင့် ဖြစ်ပြီး၊ အဝတာရ၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြီးဆုံးလျှင် ဘုရားသည် သက္တိကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းသည်။ ပাণ্ডဝများသည် ပရိက္ခစ်ကို တင်မြှောက်ပြီး တောသို့ ထွက်ခွာကြသည်။
Frequently Asked Questions
Amsha 5 centers on Kṛṣṇa’s avatāra (aṁśāvatāra) in the Yadu lineage, framed by Parāśara’s teaching that Viṣṇu is Jagat-kāraṇa. It narrates Bhūdevī’s burden, the devas’ petition at Kṣīrābdhi, and the divine plan culminating in Kṛṣṇa’s birth and Kaṁsa’s eventual destruction.
Parāśara repeatedly identifies all beings—devas, asuras, worlds, elements, and even time—as Viṣṇu’s vibhūtis, indicating both material pervasion (upādāna) and sovereign governance (nimitta). The avatāra is then explained not as compelled karma, but as a free, dharma-protecting assumption of form.
Yogamāyā is shown as Viṣṇu’s own śakti that executes the avatāra’s logistics: implanting the six embryos, transferring the seventh to Rohiṇī (Saṅkarṣaṇa), placing herself in Yaśodā’s womb, and enabling the exchange that protects Kṛṣṇa from Kaṁsa.
Read Vishnu Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.