Vishnu Purana Adhyaya 2
Amsha 5 - Krishna AvataraAdhyaya 219 Verses

Adhyaya 2

गर्भ-व्यवस्था, देवकी-गर्भ-स्तुति (गर्भस्तुतिः), जगदन्तर्गत-हरि-प्रतिपादनम्

ပါရာရှရသည် ဒိဗ္ဗအမိန့်၏ အကောင်အထည်ဖော်မှုကို ရှင်းပြသည်—ယောဂမာယာက သန္ဓေခြောက်ပါးကို ထည့်သွင်းကာ ခုနစ်မြောက်ကို ရိုဟိဏီ၏ သန္ဓေသို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးသည်။ ထို့နောက် သုံးလောကအကျိုးအတွက် ဟရီသည် ဒေဝကီ၏ သန္ဓေထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ယရှောဒါ၏ သန္ဓေတွင် ယောဂနိဒ္ရာ သန္ဓေတည်သည်။ ကောင်းကင်လက္ခဏာများပေါ်ထွက်၍ ဂြိုဟ်များညီညွတ်ကာ ရာသီများမင်္ဂလာဖြစ်လာသည်—ဗိဿနု၏ အံś အဝတාර ဆင်းသက်ခြင်း၏ အမှတ်အသား။ ဒေဝကီသည် မခံနိုင်လောက်သော တေဇစ်ဖြင့် တောက်ပပြီး မမြင်ရသော ဒေဝများက အမြဲတမ်း ချီးမွမ်းကြသည်။ ဤအခန်းသည် ဂರ್ಭစတုတိ—ဒေဝကီကို ပရကൃတိ၊ ဝါက်၊ ဝေဒ၊ ယဇ္ဉ၏ ဂರ್ಭရূপအဖြစ်နှင့် အဒိတိ/ဒိတိ အဖြစ် ဒေဝ-ဒೈတျ မျိုးရိုးတို့၏ မူလအဖြစ် ချီးကျူးသည်။ ဗိဿနုသည် အတိုင်းအတာအားလုံးကို ကျော်လွန်သူဖြစ်၍ သန္ဓေထဲသို့ ဝင်ရောက်သဖြင့် မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာ၊ မြစ်များ၊ မြို့များနှင့် လောကခုနစ်ပါးတို့သည် သူမ၏ သန္ဓေတွင် တည်ရှိကြောင်း ကောသမစ်အနက်ဖြင့် ဖော်ပြသည်။ နိဂုံးတွင် မင်္ဂလာနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ဆုတောင်းကာ—စကြဝဠာကို ထောက်မထားသော သခင်ကို ဒေဝီက မေတ္တာဖြင့် ထောက်မထားပါစေ—ဟုဆို၍ ဗိဿနု၏ အဒွైతဝ്യാപ്തိနှင့် မွေးဖွားကഥာ၏ ဘက္တိနီးကပ်မှုကို တပြိုင်နက် အတည်ပြုသည်။

Shlokas

Verse 1

यथोक्तं सा जगद्धात्री देवदेवेन वै तदा षड्गर्भगर्भविन्यासं चक्रे चान्यस्य कर्षणम्

ဒေဝတော်တို့၏ ဒေဝတော်က ပြောကြားသကဲ့သို့ ထိုအခါ ကမ္ဘာမိခင်သည် သန္ဓေခြောက်ခုကို စီမံတည်ဆောက်ကာ အခြားသန္ဓေတစ်ခုကိုလည်း အခြားနေရာသို့ ဆွဲယူ၍ ရွှေ့ပြောင်းစေ하였다။

Verse 2

सप्तमे रोहिणीं प्राप्ते गते गर्भे ततो हरिः लोकत्रयोपकाराय देवक्याः प्रविवेश वै

သန္ဓေခုနစ်ခုမြောက်သည် ရိုဟိဏီထံသို့ ရောက်သွားပြီးနောက် ဟရီသည် လောကသုံးပါး၏ အကျိုးအတွက် ဒေဝကီ၏ ဝမ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ하였다။

Verse 3

योगनिद्रा यशोदायास् तस्मिन्न् एव ततो दिने संभूता जठरे तद्वद् यथोक्तं परमेष्ठिना

ထိုနေ့တည်းကပင် အမြင့်ဆုံးအမိန့်ရှင်၏ မိန့်ကြားချက်အတိုင်း ယောဂနိဒ္ဒရာသည် ယရှိုးဒါ၏ ဝမ်းအတွင်း၌ သန္ဓေတည်လာပြီး၊ ဘုရား၏ လီလာအစီအစဉ် မတားဆီးဘဲ ပေါ်ထွန်းစေရန် ဖြစ်သည်။

Verse 4

ततो ग्रहगणः सम्यक् प्रचचार दिवि द्विज विष्णोर् अंशे भुवं याते ऋतवश् चाभवन् शुभाः

ထို့နောက်၊ ဒွိဇာ၊ ဂြိုဟ်အစုအဝေးသည် ကောင်းမွန်သောအစီအစဉ်ဖြင့် ကောင်းကင်၌ လှည့်လည်သွားလာ၏။ ဗိဿနု၏ အংশတစ်ပါး မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာသောအခါ ရာသီများလည်း မင်္ဂလာရှိ၍ သဟဇာတ ပြန်လည်ရရှိ하였다။

Verse 5

न सेहे देवकीं द्रष्टुं कश्चिद् अप्य् अतितेजसा जाज्वल्यमानां तां दृष्ट्वा मनांसि क्षोभम् आययुः

အလွန်တောက်ပသော တေဇောဖြင့် မီးလောင်သကဲ့သို့ ထွန်းလင်းနေသော ဒေဝကီကို မည်သူမျှ ကြည့်မခံနိုင်ခဲ့။ ထိုသို့ ရောင်ခြည်တောက်လောင်နေသည်ကို မြင်သော် စိတ်များ လှုပ်ရှား၍ ကသောင်းကနင်း ဖြစ်လာ하였다။

Verse 6

अदृष्टाः पुरुषैः स्त्रीभिर् देवकीं देवतागणाः बिभ्राणां वपुषा विष्णुं तुष्टुवुस् ताम् अहर्निशम्

ယောက်ျားမိန်းမတို့ မမြင်နိုင်အောင်၊ ဒေဝတাগဏများသည် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း ဗိဿနုကို ဆောင်ထားသော ဒေဝကီကို နေ့ည မပြတ် ချီးမွမ်းစတုတိပြုကြ하였다။

Verse 7

प्रकृतिस् त्वं परा सूक्ष्मा ब्रह्मगर्भाभवः पुरा ततो वाणी जगद्धातुर् वेदगर्भातिशोभने

သင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ပရကృతိဖြစ်၏။ ရှေးကာလ၌ သင်သည် ဘြဟ္မာကို သန္ဓေတည်စေသော ဂರ್ಭဖြစ်ခဲ့၏။ ထိုမှတစ်ဆင့် လောကကို ထိန်းသိမ်းသူ၏ သာသနာတော်ဝါဏီ ပေါ်ထွန်း၍၊ ထိုဝါဏီမှ ဝေဒများ ပွင့်လင်းလာခဲ့သည်—ဝေဒဂರ್ಭကဲ့သို့ တောက်ပသူရေ။

Verse 8

सृज्यस्वरूपगर्भा च सृष्टिभूता सनातने बीजभूता तु सर्वस्य यज्ञगर्भाभवस् त्रयी

အို အနန္တကာလရှိသူ၊ သင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ရုပ်သဘောကို သန္ဓေတည်စေသော ဂರ್ಭဖြစ်ပြီး၊ ဖန်ဆင်းခြင်းအဖြစ်ပင် ပေါ်ထွန်းနေ၏။ သင်သည် အရာအားလုံး၏ မျိုးစေ့; ယဇ్ఞ၏ ဂರ್ಭအနှစ်သာရမှ တြယီဝေဒ ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 9

फलगर्भा त्वम् एवेज्या वह्निगर्भा तथारणिः अदितिर् देवगर्भा त्वं दैत्यगर्भा तथा दितिः

သင်သည် အိဇ္ဇာ—ပူဇော်ယဇ်အခမ်းအနားကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ ကမ္မဖလအားလုံးကို ဝမ်းတွင်း၌ ထိန်းသိမ်းထားသူ။ သင်သည် အရဏိ—မီးထုတ်တံ၊ လျှို့ဝှက်မီးလောင်၏ ဝမ်းမြေ။ သင်သည် အဒိတိ—ဒေဝတို့ မွေးဖွားရာ; သင်သည် ဒိတိ—ဒೈတျတို့ မွေးဖွားရာ—အမြင့်မားဆုံး သတ္တဝါတရား။

Verse 10

ज्योत्स्ना वासरगर्भा त्वं ज्ञानगर्भासि सन्नतिः नयगर्भधरा नीतिर् लज्जा त्वं प्रश्रयोद्वहा

သင်သည် လမင်းရောင်ဖြစ်၍ သင်၏အတွင်း၌ နေ့ရက်တည်ရှိသည်။ သင်သည် နိမ့်ချမှု—ပညာကို ဝမ်းတွင်း၌ ထိန်းထားသူ။ သင်သည် ဓမ္မနီတိ—ခွဲခြားသိမြင်မှုကို အတွင်း၌ ဆောင်ထားသူ။ သင်သည် ရှက်ကြောက်သိက္ခာ—နူးညံ့သော ယဉ်ကျေးမှုကို မွေးဖွားစေသူ။

Verse 11

कामगर्भा तथेच्छा त्वं त्वं तुष्टिस् तोषगर्भिणी मेधा च बोधगर्भासि धैर्यगर्भोद्वहा धृतिः

သင်သည် ကာမ—ကာမကို ဝမ်းတွင်း၌ ထိန်းထားသူ; သင်သည် အိစ္ဆာ—ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ပြည့်ဝသူ။ သင်သည် တုဿတိ—ကျေနပ်မှု၏ ဝမ်းမြေ; သင်သည် မေဓာ—နိုးကြားသိမြင်မှုကို ဆောင်သူ။ သင်သည် သတ္တိ—အတွင်းခံရဲရင့်မှုကို ထမ်းသူ; သင်သည် ဓြတိ—သည်းခံခြင်းနှင့် အင်အားကို သယ်ဆောင်သူ။

Verse 12

ग्रहर्क्षतारकागर्भा द्यौर् अस्याखिलहैतुकी एता विभूतयो देवि तथान्याश् च सहस्रशः

ဂြိုဟ်များ၊ နက္ခတ်များ၊ ကြယ်များကို ဝမ်းတွင်း၌ ထိန်းထားသော ကောင်းကင်သည် ဤပေါ်ထွန်းလောက၏ အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသည့် အကြောင်းရင်းမြေပြင်ဖြစ်သည်။ အို ဒေဝီ၊ ဤတို့သည် သူ၏ ဗိဘူတိများဖြစ်ပြီး၊ ထို့အပြင် ထောင်ပေါင်းများစွာ အခြားလည်း ရှိသည်။

Verse 13

तथासंख्या जगद्धात्रि साम्प्रतं जठरे तव समुद्रादिनदीद्वीपवनपत्तनभूषणा ग्रामखर्वटखेटाढ्या समस्ता पृथिवी शुभे

ထိုနည်းတူ၊ အို လောကကို ထိန်းသိမ်းသူ မယ်တော်၊ အို မင်္ဂလာရှိသူ—ယခုအခါ မြေကြီးတစ်လုံးလုံးသည် သင်၏ ဝမ်းတွင်း၌ တည်ရှိသည်။ သမုဒ္ဒရာများ၊ မြစ်များ၊ ကျွန်းများ၊ တောများဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ မြို့များကို အလှပစ္စည်းကဲ့သို့ ဆင်ယင်ကာ၊ ရွာများ၊ စျေးတန်းမြို့ငယ်များ၊ အခြေချနေရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 15

भूर्लोको ऽथ भुवर्लोकः स्वर्लोको ऽथ महर् जनः तपश् च ब्रह्मलोकश् च ब्रह्माण्डम् अखिलं शुभे

အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ဘူရ္လောက၊ ဘူဝရ္လောက၊ စွဝရ္လောက၊ ထို့နောက် မဟရ္လောက၊ ဇနလောက၊ တပောလောက နှင့် ဗြဟ္မလောက—ဤအလွှာများအားလုံး ပေါင်းစည်း၍ ဘြဟ္မာဏ္ဍ အပြည့်အစုံ ဖြစ်သည်။

Verse 16

तदन्तर् ये स्थिता देवा दैत्यगन्धर्वचारणाः महोरगास् तथा यक्षा राक्षसाः प्रेतगुह्यकाः

အဲဒီလောကများကြား အလွတ်အကွာအဝေးများတွင် သတ္တဝါအမျိုးအစားများ နေထိုင်ကြသည်—ဒေဝတား၊ ဒိုင်တျ၊ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် ခါရဏ; နဂါးကြီးများ၊ ယက္ခ၊ ရက္ခသ၊ ထို့ပြင် ပရိတ်နှင့် ဂုဟျက အစုအဖွဲ့များ။

Verse 17

मनुष्याः पशवश् चान्ये ये च जीवा यशस्विनि तैर् अन्तःस्थैर् अनन्तो ऽसौ सर्वेशः सर्वभावनः

အို ဂုဏ်သတင်းကြီးသူ၊ လူဖြစ်စေ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်စေ အခြားအသက်ရှိသတ္တဝါဖြစ်စေ—အားလုံး၏အတွင်း၌ အနန္တတော် တည်ရှိသည်။ သူသည် အားလုံး၏အရှင်၊ အခြေအနေအားလုံးကို မွေးဖွားထိန်းသိမ်းသော အတွင်းမူလရင်းမြစ်ဖြစ်သည်။

Verse 18

रूपकर्मस्वरूपाणि न परिच्छेदगोचरे यस्याखिलप्रमाणानि स विष्णुर् गर्भगस् तव

အရွင်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်၊ လုပ်ရပ်နှင့် အနှစ်သာရကို မည်သည့်တိုင်းတာမှုမျိုးမှ ကန့်သတ်မနိုင်၊ သူ့ရှေ့တွင် အသိပညာ၏ အထောက်အထားများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်—ထို ဗိဿဏုတော်ပင် သင်၏ဝမ်းဗိုက်(ဂರ್ಭ)ထဲသို့ ဝင်ရောက်တော်မူပြီ။

Verse 19

त्वं स्वाहा त्वं स्वधा विद्या सुधा त्वं ज्योतिरम्बरे त्वं सर्वलोकरक्षार्थम् अवतीर्णा महीतले

သင်သည် စွဝါဟာ—ဒေဝတားတို့ထံ ပူဇော်ဟဝိစ္စကို ဆောင်ပို့သော သန့်ရှင်းသော အသံ; သင်သည် စွဓာ—ဘိုးဘွားတို့ကို ထောက်ပံ့သန့်စင်စေသော မန္တန်။ သင်သည် ဗိဒ္ဓာ၊ သင်သည် အမရတသုဓာ၊ သင်သည် မိုးကောင်းကင်၏ အလင်းရောင်; လောကအားလုံးကို ကာကွယ်ရန် သင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အဝတားဆင်းလာသည်။

Verse 20

प्रसीद देवि सर्वस्य जगतः शं शुभे कुरु प्रीत्या तं धारयेशानं धृतं येनाखिलं जगत्

အို ဒေဝီ၊ ကြင်နာတော်မူပါ; လောကအလုံးစုံအတွက် ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် မင်္ဂလာကို ပေးတော်မူပါ။ ချစ်ခြင်းပါသော ဘက္တိဖြင့် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို ထောက်တော်မူသော အမြင့်မြတ်အရှင် အီရှာန်ကို ထမ်းဆောင်တော်မူပါ။

Frequently Asked Questions

It is a hymn-like passage praising the womb-bearing Devakī (and the divine feminine principle) as the locus of cosmic origins—because Viṣṇu, the immeasurable Jagat-kāraṇa, has entered her womb; therefore worlds, beings, and sacred knowledge are poetically said to abide within her.

The text treats the avatāra as a cosmic event: when Viṣṇu’s aṁśa descends, dharma’s restoration is mirrored by harmony in graha movements and ṛtu cycles, functioning as narrative markers of divine presence.

Read Vishnu Purana in the Vedapath app

Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.

Continue reading in the Vedapath app

Open in App