Adhyaya 7

Verse 1

अगस्त्य उवाच । तीर्थमन्यत्प्रवक्ष्यामि क्षीरोदकमिति स्मृतम् । सीताकुण्डाच्च वायव्ये वर्त्तते गुणसुन्दरम् । पुण्यैकनिचयस्थानं सर्वदुःखविनाशनम्

အဂஸတျ (Agastya) မိန့်တော်မူသည်— «က்ஷီရောဒက (Kṣīrodaka) ဟု အမှတ်ရသော အခြားတီर्थတစ်ခုကို ငါဖော်ပြမည်။ စီတာကுண္ဍ (Sītākuṇḍa) ၏ အနောက်မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိပြီး မင်္ဂလာဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် လှပကာ ကုသိုလ်စုဆောင်းရာ တစ်ခုတည်းသောနေရာ၊ ဒုက္ခအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသောနေရာ ဖြစ်၏။»

Verse 2

पुरा दशरथो राजा पुत्रेष्टिनाम नामतः । चकार विधिवद्यज्ञं पुत्रार्थं यत्र चादरात्

ရှေးကာလ၌ ဒဿရထ မင်းကြီးသည် သားတော်ရလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ထိုနေရာ၌ ‘ပုတြေဋ္ဌိ’ (Putreṣṭi) ဟု ခေါ်သော ယဇ္ဉကို ဓမ္မနည်းလမ်းအတိုင်း ရိုသေစွာ ပြုလုပ်ခဲ့၏။

Verse 3

क्रतुं समापयामास सानन्दो भूरिदक्षिणम् । यज्ञान्ते क्रतुभुक्तत्र मूर्तिमान्समदृश्यत

မင်းကြီးသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ကရတုကို ပြီးမြောက်စေ၍ ပူဇော်ခွင့် (ဒက္ခိဏာ) များကို များစွာ ပေးလှူခဲ့၏။ ယဇ္ဉအဆုံး၌ ထိုအဟုတိကို ခံယူသူသည် ကိုယ်ထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 4

हस्ते कृत्वा हेमपात्रं हविःपूर्णमनुत्तमम् । तस्मिन्हविषि संकीर्णं वैष्णवं तेज उत्तमम् । चतुर्विधं विभज्यैव पत्नीभ्यो दत्तवान्नृपः

မင်းကြီးသည် လက်ထဲတွင် ရွှေခွက်တစ်လုံးကို ကိုင်၍ အထူးမြတ်သော ယဇ္ဉဟဝိ (ပူဇာအနုသင်) ဖြင့် ပြည့်စုံစေ하였다။ ထိုဟဝိအတွင်း၌ အမြင့်မြတ်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝ တေဇ (ဗိဿနု၏ အလင်းရောင်) ပေါင်းစပ်နေ၏။ မင်းကြီးသည် လေးပိုင်းခွဲ၍ မိဖုရားတို့အား ပေးတော်မူ하였다။

Verse 5

यत्र तत्क्षीरसंप्राप्तिर्जाता परमदुर्लभा । क्षीरोदकमिति ख्यातं तत्स्थानं पापनाशनम् । उदकेनाभिव्यक्तं च उत्तमं च फलप्रदम्

အလွန်ရှားပါးသော “နို့ရရှိခြင်း” သည် ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သဖြင့် ထိုဒေသကို “ခ္စီရောဒက” ဟု ကျော်ကြားလာ하였다။ ၎င်းသည် အပြစ်များကို ဖျက်သိမ်းပြီး၊ ရေ၏ အာနုභာဝဖြင့် ပေါ်လွင်ကာ အမြင့်မြတ်သော အကျိုးဖလကို ပေးတတ်သည်။

Verse 6

तत्र स्नात्वा नरो धीमान्विजितेन्द्रिय आदरात् । सर्वान्कामानवाप्नोति पुत्रांश्च सुबहुश्रुतान्

ထိုနေရာ၌ ဉာဏ်ရှိသူတစ်ဦးက အာရုံတို့ကို အနိုင်ယူထား၍ ရိုသေစွာ ရေချိုးလျှင် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိပြီး၊ ပညာသင်ကြားကောင်း၍ ဗဟုသုတကြွယ်ဝသော သားများကိုလည်း ရရှိသည်။

Verse 7

आश्विने शुक्लपक्षस्य एकादश्यां जितव्रतः । तत्र स्नात्वा विधानेन दत्त्वा शक्त्या द्विजन्मने

အာရှ္ဝိန လပြည့်ဖက် (သုက္လပက္ခ) ၏ ဧကာဒသီနေ့တွင်၊ ဝရတကို တည်ကြည်သူသည် ထိုနေရာ၌ ထုံးတမ်းအတိုင်း ရေချိုးပြီး၊ ထို့နောက် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) အား ဒါနပြုရမည်။

Verse 8

विष्णुं संपूज्य विधिवत्सर्वान्कामानवाप्नुयात् । पुत्रानवाप्नुयाद्विद्धि धर्मांश्च विधिवन्नरः

ဗိဿနုကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ကောင်းမွန်စွာ ပူဇော်လျှင် လူသည် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိနိုင်သည်။ ထို့ပြင် သင့်လျော်သော သားများကိုလည်း ရရှိကြောင်း သိမှတ်ပါ; ထုံးတမ်းတကျ ဓမ္မကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် ဓမ္မ၏ အကျိုးဖလကိုလည်း ရရှိသည်။

Verse 9

तस्मात्क्षीरोदकस्थानान्नैरृते दिग्दले श्रितम् । ख्यातं बृहस्पतेः कुण्डमुद्दंडाचंडमंडितम्

ထို့ကြောင့် က္ṣīရောဒက နေရာအနီး၊ အနောက်တောင်ဘက်၌ ဘృဟස්ပတိ၏ နာမည်ကြီး ကုဏ္ဍ (ရေကန်) တည်ရှိပြီး မြင့်မြတ်လှပသော အလှဆင်မှုများဖြင့် ထင်ရှားသည်။

Verse 10

सर्वपापप्रशमनं पुण्यामृततरंगितम् । यत्र साक्षात्सुरगुरुर्निवासं किल निर्ममे

၎င်းသည် အပြစ်အားလုံးကို သက်သာပျောက်ကင်းစေသော အရာဖြစ်၍၊ သန့်ရှင်းသော အမృతကဲ့သို့ ရေတလှိုင်းများ လှုပ်ရှားနေသည်။ ထိုနေရာ၌ တကယ်တမ်း နတ်တို့၏ ဆရာ (ဘృဟස්ပတိ) သည် မိမိ၏ နေထိုင်ရာကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 11

यज्ञं च विधिवच्चक्रे बृहस्पतिरुदारधीः । नानामुनिगणैर्युक्तं रम्यं बहुफलप्रदम् । सुपर्णच्छायसंपन्नं कुण्डं तत्पापिदुर्ल्लभम्

ထို့နောက် ဉာဏ်မြင့်မြတ်သော ဘృဟස්ပတိ သည် ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျ ယဇ్ఞကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး မျိုးစုံသော မုနိအဖွဲ့များနှင့်အတူ လှပ၍ အကျိုးအမြတ်များစွာ ပေးသော ကုဏ္ဍကို ဖြစ်စေ하였다။ စုပဏ္ဏ (ဂရုဍ) ၏ အရိပ်အာဝါသဖြင့် ပြည့်စုံသော ထိုသန့်ရှင်းရေကန်ကို အပြစ်ရှိသူတို့အတွက် ရောက်ရန် ခက်ခဲသည်။

Verse 12

इन्द्रादयोऽपि विबुधा यत्र स्नात्वा प्रयत्नतः । मनोभीष्टफलं प्राप्ताः सौंदर्यौदार्यतुंदिलाः

အင်ဒြာနှင့် အခြားသော နတ်များပင် ထိုနေရာ၌ ကြိုးစား၍ ရေချိုးကာ မိမိတို့ စိတ်တွင် လိုလားသည့် အကျိုးကို ရရှိကြပြီး အလှအပနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမြတ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်ဝလာကြသည်။

Verse 13

यत्र स्नानेन दानेन नरो मुच्येत किल्बिषात्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းအားဖြင့် လူသည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 14

भाद्रे शुक्ले तु पंचम्यां यात्रा तत्र फलप्रदा । अन्यदापि गुरोर्वारे स्नानं बहुफलप्रदम्

ဘဒြပဒ လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) လဆန်း ၅ ရက်နေ့၌ ထိုနေရာသို့ ယာတရာသွားလျှင် ကုသိုလ်အကျိုး ပေးတတ်၏။ အခြားအချိန်များတွင်လည်း ဂုရုနေ့ (ကြာသပတေး) တွင် ရေချိုးခြင်းက အကျိုးများစွာ ပေးတတ်၏။

Verse 15

बृहस्पतेस्तथा विष्णोः पूजां तत्र य आचरेत् । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोके स मोदते

ထိုနေရာ၌ ဗြဟஸ္ပတိ (ဂုရု) နှင့် ဗိဿနုတို့ကို ပူဇော်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ ဗိဿနုလောက၌ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ရ၏။

Verse 16

भवेद्बृहस्पतेः पीडा यस्य गोचरवेधतः । तेनात्र विधिवत्स्नानं कार्यं संकल्पपूर्वकम्

ဂြိုဟ်လှည့်လည်မှု မကောင်းသဖြင့် ဗြဟஸ္ပတိ၏ အနှောင့်အယှက်ကို ခံရသူရှိလျှင်၊ ထိုသူသည် သံကల్ప (အဓိဋ္ဌာန်) ကို အရင်တင်ကာ စည်းကမ်းတကျ ဤနေရာ၌ ရေချိုးရမည်။

Verse 17

होमं कृत्वा गुरोर्मूर्तिः सुवर्णेन विनिर्मिता । स्थित्वा जले प्रदेया वै पीतांबरसमन्विता

ဟောမ (မီးပူဇော်) ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဂုရု (ဗြဟஸ္ပတိ) ၏ ရုပ်တုကို ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်စေ၍၊ ရေထဲတွင် ထားကာ အဝါရောင် ဝတ်စုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ပြီး တကယ်တမ်း ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်။

Verse 18

वेदज्ञायातिशुचये स्नात्वा पीडापनुत्तये । होमं च कारयेत्तत्र ग्रहजाप्यविधानतः

အနှောင့်အယှက်ကို ဖယ်ရှားရန် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ အလွန်သန့်ရှင်းသော ဝေဒပညာရှင်ကို ခေါ်ယူကာ ဂြိုဟ်မန္တရဇပ် စည်းကမ်းအတိုင်း ထိုနေရာ၌ ဟောမကို ပြုလုပ်စေ (သို့) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 19

एवं कृते न संदेहो ग्रहपीडा प्रणश्यति

ဤနည်းအတိုင်း ပြုလုပ်လျှင် သံသယမရှိပါ—ဂြိုဟ်တို့ကြောင့် ဖြစ်သော ဒုက္ခပင်ပန်းမှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားမည်။

Verse 20

तद्दक्षिणे मुनिश्रेष्ठ रुक्मिणीकुण्डमुत्तमम् । चकार यत्स्वयं देवी रुक्मिणी कृष्णवल्लभा

ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာ၏ တောင်ဘက်တွင်၊ မုနိအထက်မြတ်ရေ၊ ရုက္မိဏီကန် အလွန်မြတ်တစ်ခု ရှိ၏—ကృష్ణ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ မဟာဒေဝီ ရုက္မိဏီက ကိုယ်တိုင် ဖန်ဆင်းထားသည်။

Verse 21

तत्र विष्णुः स्वयं चक्रे निवासं सलिले तदा । वरप्रदानात्स्नेहेन भार्यायाः प्रगुणीकृतम्

ထိုနေရာ၌ ဗိဿဏုဘုရားသည် ထိုအခါ ရေထဲတွင် ကိုယ်တိုင် နေထိုင်ရာကို ပြုလုပ်တော်မူ၏—ကောင်းချီးပေးခြင်း၏ ကရုဏာကြောင့်၊ မိဖုရားတော်အပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် အထူးကောင်းမွန်အောင် စီမံတော်မူ၏။

Verse 22

तत्र स्नानं तथा दानं होमं वैष्णवमंत्रकम् । द्विजपूजां विष्णुपूजां कुर्वीत प्रयतो नरः

ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းရှိသောသူသည် ရေချိုးခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ ဗိဿဏဝ မန္တရများဖြင့် ဟောမ (မီးပူဇော်) ပြုခြင်းကို ဆောင်ရွက်၍၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့ကိုလည်း ပူဇော်ကာ ဗိဿဏုဘုရားကိုလည်း စိတ်တည်ကြည်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 23

तत्र सांवत्सरी यात्रा कर्त्तव्या सुप्रयत्नतः । ऊर्जकृष्णनवम्यां च सर्वपापापनुत्तये

ထိုနေရာ၌ နှစ်စဉ် ယာထရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ကို အလွန်ကြိုးစား၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် ဥူရ္ဇ (ကာရ္တိက) လ၏ ကృష్ణပက္ခ နဝမီနေ့တွင် အပြစ်အားလုံး ပယ်ဖျက်ရန်အတွက်လည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 24

पुत्रवाञ्जायते वन्ध्यो यात्रां कृत्वा न संशयः । नारीभिर्वा नरैर्वापि कर्त्तव्यं स्नानमादरात्

ကလေးမရနိုင်သူသည် ဘုရားဖူးခရီးကို ပြုလုပ်လျှင် သားသမီးရရှိမည်—သံသယမရှိ။ မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ ထိုနေရာ၌ ရိုသေစွာ ရေချိုးသင့်သည်။

Verse 25

भुक्त्वा भोगान्समग्रांश्च विष्णुलोके स मोदते । लक्ष्मीकामनया तत्र स्नातव्यं च विशेषतः

ပျော်ရွှင်မှုတို့ကို ပြည့်စုံစွာ ခံစားပြီးနောက်၊ သူသည် ဗိဿဏု၏ လောက၌ ပျော်မြူးနေ၏။ လက္ခမီ၏ ကရုဏာနှင့် စည်းစိမ်ကို တောင်းဆုလိုလျှင် ထိုနေရာ၌ အထူးသဖြင့် ရေချိုးသင့်သည်။

Verse 26

सर्वकाममवाप्नोति तत्र स्नानेन मानवः । रुक्मिणीश्रीपतिप्रीत्यै दातव्यं च स्वशक्तितः

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် လူသည် ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် ရုက္မိဏီနှင့် သရီပတိ (ဗိဿဏု) ကို ပီတိဖြစ်စေရန် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒါနပြုသင့်သည်။

Verse 27

कर्त्तव्या विधिवत्पूजा ब्राह्मणानां विशेषतः । ध्येयो लक्ष्मीपतिस्तत्र शंखचक्रगदाधरः

စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်သင့်ပြီး အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဂုဏ်ပြုရမည်။ ထိုနေရာ၌ လက္ခမီ၏ ပတိဖြစ်သော သံခွံ၊ စက်ရ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်သည့် ဘုရားကို ဓ്യာနပြုသင့်သည်။

Verse 28

पीतांबरधरः स्रग्वी नारदादिभिरीडितः । तार्क्ष्यासनो मुकुटवान्महेन्द्रादिविभूषितः

ဟရီသည် အဝါရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ ပန်းကုံးဆင်မြန်းကာ နာရဒနှင့် အခြား ရှင်သန်တို့က ချီးမွမ်းကြသည်။ တာရ္က္ရှျ (ဂရုဍ) ပေါ်၌ ထိုင်နေ၍ မကူဋ်ဆောင်းကာ အိန္ဒြာနှင့် နတ်တို့ကဲ့သို့ သင့်တော်သော အလှဆင်တန်ဆာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်—ဤသို့ အယောဓျာ၌ ဟရီကို မြင်ရ၏။

Verse 29

सर्वकामफलावाप्त्यै वक्षोलक्षितकौस्तुभः । अतसीकुसुमश्यामः कमलामललोचनः

တရားသင့်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိရန်၊ ရင်ဘတ်၌ ကောස්တုဘ မဏိတော်ကို ဆောင်ထားသော၊ အတစီပန်းကဲ့သို့ အမဲညိုရောင်ရှိသော၊ ကြာပန်းကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော မျက်လုံးတော်ရှိသော အရှင်ကို သတိရစေ။

Verse 30

एवं कृते न संदेहः सर्वान्कामानवाप्नुयात् । इह लोके सुखं भुक्त्वा हरिलोके स मोदते

ဤသို့ ပြုလုပ်လျှင် သံသယမရှိဘဲ ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိမည်။ ဤလောက၌ ချမ်းသာကို ခံစားပြီးနောက် ဟရိ၏ လောက၌ ပျော်မြူးရ၏။

Verse 31

अतः परं प्रवक्ष्यामि तीर्थमन्यदघापहम् । कलिकिल्विषसंहारकारकं प्रत्ययात्मकम्

ထို့နောက် ငါသည် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသော တီရ္ထတစ်ပါးကို ဟောပြမည်။ ကလိယုဂ၏ အညစ်အကြေးတို့ကို ဖျက်ဆီး၍ တိုက်ရိုက်သော ဓမ္မအာမခံဖြင့် ယုံကြည်ချက်ကို ခိုင်မာစေသော အရာဖြစ်၏။

Verse 32

परं पवित्रमतुलं सर्वकामार्थसिद्धिदम् । धनयक्षैतिख्यातं परं प्रत्ययकारकम्

၎င်းသည် အလွန်ပင် သန့်ရှင်း၍ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အရာဖြစ်ပြီး ရည်မှန်းချက်များကို အောင်မြင်စေကာ တရားသင့်သော ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသည်။ ‘ဓန-ယက္ခ’ ဟု လူသိများ၍ ၎င်း၏ အာနုဘော်အပေါ် အမြင့်ဆုံး ယုံကြည်မှုနှင့် သေချာမှုကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 33

रुक्मिणीकुण्डवायव्यदिग्दले संस्मृतं शुभम् । हरिश्चन्द्रस्य राजर्षेरासीत्तत्र धनं महत्

ရုက္မိဏီ-ကுண္ဍ အနီး အနောက်မြောက်ဘက်၌ မင်္ဂလာရှိသော နေရာတစ်ခု ရှိ၍ သန့်ရှင်းရာအဖြစ် သတိရကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ရာဇဣသီ ဟရိစ္စန္ဒြ၏ ကြီးမားသော ဥစ္စာတန်ဖိုး ရှိခဲ့၏။

Verse 34

तस्य रक्षार्थमत्यर्थं रक्षितो यक्षौच्चकैः । विश्वामित्रो मुनिः पूर्वं यदा चैव पराजयत्

ထိုဘဏ္ဍာကို အလွန်တင်းကျပ်စွာ ကာကွယ်ရန် ကြောက်မက်ဖွယ် ယက္ခများက စောင့်ရှောက်ထား၏။ ယခင်က မုနိ ဝိශ්ဝာမိတ္တရ သည် သူတို့ကို အနိုင်ယူ၍ ရှုံးနိမ့်စေသောအခါ…

Verse 35

हरिश्चंद्रं नरपतिं राज्यसूयकरं परम् । राज्यं जग्राह सकलं चतुरंगबलान्वितम्

ရာဇသုယ ပူဇာကို အထွတ်အထိပ် ပြုလုပ်သူ မင်းဟရိශ්ချန္ဒရ မဟာဘုရင်၏ နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံးကို စစ်တပ်လေးမျိုးပါဝင်သည့် အင်အားနှင့်တကွ သိမ်းယူသွားကြ၏။

Verse 36

तद्वशेऽदाच्च स मुनिर्धनं सकलमुत्तमम् । तद्रक्षायै प्रयत्नेन यक्षं स्थापितवानसौ

သူ၏အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်လာသောအခါ မုနိသည် အလွန်ကောင်းမြတ်သော ဓနအားလုံးကို ပေးအပ်စေ하였다။ ထို့နောက် ထိုအရာကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးပမ်း၍ ယက္ခတစ်ပါးကို စောင့်ရှောက်သူအဖြစ် တင်ထား၏။

Verse 37

प्रमंथुर इति ख्यातं प्रमोदानन्दमंदिरम् । रक्षां विदधतस्तस्य बहुयत्नेन सर्वशः

ထိုစောင့်ရှောက်သူသည် “ပရမန်ထုရ” ဟု ကျော်ကြားလာပြီး ပျော်ရွှင်အာနန္ဒ၏ နန်းတော်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သူသည် အရာရာအားလုံးတွင် ကြိုးပမ်းအားထုတ်၍ ထိုအရာ၏ ကာကွယ်မှုကို ဆက်လက် ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 38

तुतोष स मुनिर्द्धीमान्कदाचिद्विजितेन्द्रियः । उवाच मधुरं वाक्यं प्रीत्या परमया युतः

ထိုအခါ ဉာဏ်ပညာရှိသော မုနိသည် အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူ၍ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်သူ ဖြစ်သဖြင့် ပျော်ရွှင်တော်မူ၏။ အမြင့်ဆုံးသော မေတ္တာပရိယာယ်ဖြင့် ပြည့်ဝကာ ချိုမြိန်သော စကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 39

विश्वामित्र उवाच । वरं वरय धर्मज्ञ क्षिप्रमेव विमत्सरः । भक्त्या परमया धीर संतुष्टोऽस्मि विशेषतः

ဝိශ්ဝာမိတ္တ ရှင်က မိန့်တော်မူသည်။ «ဓမ္မကို သိမြင်သူရေ၊ မနာလိုစိတ်ကင်းစင်၍ အလျင်အမြန် ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့။ သတ္တိတည်ကြည်သူရေ၊ သင်၏ အမြင့်မြတ်သော ဘက္တိကြောင့် ငါသည် အထူးသဖြင့် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၏»။

Verse 40

यक्ष उवाच । वरं प्रयच्छसि यदि विप्रवर्य मदीप्सितम् । ममांगमतिदुर्गंधि शापाच्च नृपतेरभूत् । सुगन्धयितुं ब्रह्मर्षे तत्प्रसीद मुनीश्वर

ယက္ခ က မိန့်သည်။ «အကယ်၍ ဆုတောင်းတစ်ပါး ပေးမည်ဆိုလျှင်၊ ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်ရေ၊ ကျွန်ုပ်လိုအပ်သည့်အရာကို ပေးပါ။ ဘုရင်၏ ကျိန်စာကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အလွန်အမင်း အနံ့ဆိုးလာ၏။ ဘြဟ္မရ္ရှီရေ၊ မုနိအရှင်ရေ—ကျေးဇူးပြု၍ ကျွန်ုပ်ကို မွှေးကြိုင်စေပါ»။

Verse 41

अगस्त्य उवाच । एवमुक्ते तु यक्षेण मुनिर्ध्यानस्थलोचनः । तं विविच्यानया भक्त्या अभिषेकं चकार सः

အဂஸ္တျ ရှင်က မိန့်တော်မူသည်။ ယက္ခက ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်၊ မုနိသည် သမาธိ၌ မျက်စိတည်၍ ထိုသူကို စိစစ်စဉ်းစားကာ၊ ထိုကဲ့သို့သော ဘက္တိဖြင့် အဘိသေက (ရေချိုးအပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ပေး하였다။

Verse 42

तीर्थोदकेन विधिवत्कृत्वा संकल्पमादरात् । ततः सोऽभूत्क्षणेनैव सुगन्धोत्तरविग्रहः

တီရ္ထရေဖြင့် ထုံးတမ်းအတိုင်း စင်္ကల్పကို လေးစားစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ထိုသူသည် ခဏချင်းပင် အလွန်ထူးကဲသော မွှေးရနံ့ရှိသည့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်သူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 43

तथाभूतः स मधुरं प्रोवाच प्रांजलिस्ततः । पुनः पुरः स्थितो धीमान्विनयावनतस्तदा

ထိုသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်၊ လက်အုပ်ချီကာ ချိုမြိန်စွာ ပြောဆို하였다။ ထို့နောက် ပညာရှိသူသည် မုနိ၏ ရှေ့၌ ထပ်မံ ရပ်တည်ကာ ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လျက် နိမ့်ချ하였다။

Verse 44

यक्ष उवाच । त्वत्कृपाभिरहं धीर जातः सुरभिविग्रहः । एतत्स्थानं यथा ख्यातिं याति सर्वज्ञ तत्कुरु

ယက္ခာက ပြောသည်။ «သင်၏ကရုဏာကြောင့် အို စိတ်တည်ကြည်သူ၊ ငါသည် မွှေးရနံ့ပြည့်ဝသော ရုပ်ကာယကို ရရှိခဲ့၏။ အို အရာအားလုံးသိတော်မူသူ၊ ဤနေရာသည် ကျော်ကြားမှုကို ရစေမည့်အတိုင်း ပြုလုပ်ပေးပါ»။

Verse 45

त्वत्प्रसादेन विप्रर्षे तथा यत्नं विधेहि वै

ထို့ကြောင့် အို ဗြာဟ္မဏ-ရိရှီ၊ သင်၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် အမှန်တကယ် ကြိုးစားအားထုတ်၍ ထိုအရာကို ပြုစီမံပါ။

Verse 46

अगस्त्य उवाच । एवमुक्तः क्षणं ध्यात्वा मुनिः स्तिमितलोचनः । यक्षं प्रति प्रसन्नात्मा ह्युवाच श्लक्ष्णया गिरा

အဂஸ္တျက ပြောသည်။ ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသော် မုနိသည် မျက်လုံးတည်ငြိမ်လျက် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး၊ စိတ်ကြည်လင်သက်သာစွာဖြင့် ယက္ခာထံသို့ နူးညံ့သောစကားဖြင့် ပြောလေ၏။

Verse 47

विश्वामित्र उवाच । प्रसिद्धिमतुलां यक्ष एतत्स्थानं गमिष्यति । धनयक्ष इति ख्यातिमेतत्तीर्थं गमिष्यति

ဝိශ්ဝာမိတ္တရက ပြောသည်။ «အို ယက္ခာ၊ ဤနေရာသည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကျော်ကြားမှုကို ရလိမ့်မည်။ ဤတီရ္ထသည် ‘ဓနယက္ခ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလိမ့်မည်»။

Verse 48

सौंदर्य्यदं शरीरस्य परं प्रत्ययकारकम् । यत्र स्नात्वा विधानेन दौर्गंध्यं त्यजति क्षणात् । तत्र स्नानं प्रयत्नेन कर्त्तव्यं पुण्यकांक्षिभिः

ထိုသန့်ရှင်းသော ရေချိုးရာသည် ကိုယ်ခန္ဓာအလှကို ပေး၍ အတွင်းစိတ်ယုံကြည်မှု၏ အမြင့်ဆုံး အထောက်အထား ဖြစ်စေသည်။ စည်းကမ်းအတိုင်း ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် အနံ့ဆိုးကို ခဏချင်း စွန့်ပစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကုသိုလ်ကို လိုလားသူတို့သည် ထိုနေရာ၌ ကြိုးစား၍ သေချာစွာ ရေချိုးသင့်၏။

Verse 49

दानं श्रद्धास्वशक्तिभ्यां लक्ष्मीपूजा विशेषतः । तत्र स्नानेन दानेन लक्ष्मीप्रीत्यै विशेषतः

ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ဒါနပြုရမည်၊ အထူးသဖြင့် လက္ခမီဒေဝီကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းတို့ကို လက္ခမီ၏ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်မှုအတွက် အထူးပြုလုပ်ကြသည်။

Verse 50

पूजया तु निधीनां च नवानामपि सुव्रत । इह लोके सुखं भुक्त्वा परलोके स मोदते

သို့ရာတွင် သီလဝတီသူရေ၊ နိဓိကိုးပါးကိုပင် ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ဤလောက၌ ချမ်းသာကို ခံစားပြီး နောက်လောက၌လည်း ပျော်ရွှင်မောဒနာဖြစ်၏။

Verse 51

महापद्मस्तथा पद्मः शंखो मकरकच्छपौ । मुकुन्दकुंदनीलाश्च खर्वश्च निधयो नव

နိဓိကိုးပါးမှာ— မဟာပဒ္မ၊ ပဒ္မ၊ သင်္ခ၊ မကရ၊ ကစ္ဆပ၊ မုကုန္ဒ၊ ကုန္ဒ၊ နီလ နှင့် ခရဝ တို့ဖြစ်သည်။

Verse 52

एतेषामपि कुण्डेऽत्र संनिधिर्भविताऽनघ । एतेषां तु विशेषेण पूजा बहुफलप्रदा

အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ဤကွန်ဒ်၌ နိဓိတို့၏ တည်ရှိမှုလည်း ဖြစ်လာမည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ၎င်းတို့ကို အထူးပူဇော်ခြင်းသည် အကျိုးဖလများစွာ ပေးတတ်၏။

Verse 53

जलमध्ये प्रकर्त्तव्यं निधिलक्ष्मीप्रपूजनम्

နိဓိ-လက္ခမီကို ပူဇော်ခြင်းကို ရေအလယ်၌ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 54

अन्नं बहुविधं देयं वासांसि विविधानि च

အစားအစာအမျိုးမျိုးကို လှူဒါန်းရမည်၊ အဝတ်အစားအမျိုးမျိုးကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။

Verse 55

सुवर्णादि यथाशक्त्या वित्तशाठ्यं विवर्जयेत् । गुप्तं दानं प्रयत्नेन कर्त्तव्यं सुप्रयत्नतः

မိမိအင်အားအလျောက် ရွှေစသည်တို့ကို လှူဒါန်းရမည်၊ ငွေကြေးအပေါ် ကပ်စေးနည်းခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် လှူဒါန်းခြင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ၊ သတိနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်၍ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 56

फलानि च सुवर्णानि देयानि च विशेषतः

အထူးသဖြင့် သစ်သီးများနှင့် ရွှေကို လှူဒါန်းရမည်။

Verse 57

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां स्नानं बहुफलप्रदम् । श्रद्धया परया युक्तैः कर्त्तव्यं श्रद्धयाधिकम्

လကွယ်ပိုင်း တစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် ရေချိုးခြင်းသည် အကျိုးပွားများစေသည်။ အမြင့်ဆုံးသော သဒ္ဓါရှိသူတို့က ပိုမိုသဒ္ဓါဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 58

माघे कृष्णचतुर्दश्यां यात्रा सांवत्सरी भवेत् । तत्र स्नानं पितॄणान्तु तर्पणं च विशेषतः

မာဃလတွင် လကွယ်ပိုင်း တစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့၌ သီလယာဉ်/ဘုရားဖူးခရီးသည် တစ်နှစ်စာအကျိုးကို ပေးစွမ်းသည်။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးရမည်၊ အထူးသဖြင့် ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) အတွက် တර්ပဏ (ရေဖြင့်ပူဇော်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 59

आब्रह्मस्तम्बपर्यंतं जगत्तृप्यत्विति ब्रुवन् । अपसव्येन विधिवत्तर्प्पयेदंजलित्रयम्

«ဗြဟ္မာမှ မြက်တစ်ပင်အထိ လောကအားလုံး စိတ်ကျေနပ်ပါစေ» ဟုဆိုကာ၊ ယဇ္ဉောပဝီတကို ပြောင်းပြန်ပတ်၍ ဓမ္မနည်းအတိုင်း တർပဏကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရေသုံးကြိမ် လှူပေးရမည်။

Verse 60

एवं कुर्वन्नरो यक्ष न मुह्यति कदाचन । अत्र स्नातो दिवं याति अत्र स्नातः सुखी भवेत्

အို ယက္ခာ၊ ဤသို့ ပြုလုပ်သော လူသည် မည်သည့်အခါမျှ မ भ्रमမိ။ ဤနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရောက်ပြီး၊ ဤနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် ချမ်းသာပျော်ရွှင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 61

अत्र स्नातेन ते यक्ष कर्त्तव्यं पूजनं पुरः । त्वत्पूजनेन विधिवन्नृणां पापक्षयो भवेत्

အို ယက္ခာ၊ ဤနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် သင်၏ရှေ့တွင် ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ရမည်။ သင့်ကို ဓမ္မနည်းအတိုင်း ပူဇော်လျှင် လူတို့၏ အပြစ်များ ပျောက်ကင်းလိမ့်မည်။

Verse 62

नमः प्रमथराजेति पूजामन्त्र उदाहृतः । तीर्थमध्ये प्रकर्त्तव्यं पूजनं श्रवणादिकम्

ပူဇော်မန်တရကို «ပ్రమထတို့၏ မင်းကြီးအား နမော» ဟု ကြေညာထားသည်။ တီရ္ထအလယ်၌၊ သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်ခြင်း စသည့် အစပြုကာ ပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 63

निधिलक्ष्म्यो तथा यक्ष तव पूजा विशेषतः । एवं यः कुरुते धीरः सर्वान्कामानवाप्नुयात्

အို ယက္ခာ၊ ဓနနိဓိနှင့် လက္ခမီကံကောင်းခြင်းတို့အတွက် သင့်ပူဇော်မှုသည် အထူးသက်ရောက်သည်။ ဤသို့ ပြုလုပ်သော စိတ်တည်ငြိမ်သူသည် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 64

धनार्थी धनमाप्नोति पुत्रार्थी पुत्रमाप्नुयात् । मोक्षार्थी मोक्षमाप्नोति तत्किं न यदिहाप्यते

ဥစ္စာကို ဆန္ဒရှိသူသည် ဥစ္စာကို ရရှိ၏; သားကို ဆန္ဒရှိသူသည် သားကို ရရှိ၏; မောက္ခကို ဆန္ဒရှိသူသည် မောက္ခကို ရရှိ၏။ ဤနေရာ၌ မရနိုင်သော အရာဟူ၍ ဘာရှိသနည်း။

Verse 65

यस्तु मोहान्नरो यक्ष स्नानं न कुरुते किल । तस्य सांवत्सरं पुण्यं त्वं ग्रहीष्यसि सर्वशः

သို့ရာတွင်၊ အို ယက္ခာ၊ မောဟကြောင့် ရေချိုးပူဇော်ခြင်း (စ్నာန) ကို မပြုသူ လူသည်—တစ်နှစ်ပတ်လုံး စုဆောင်းထားသော ကုသိုလ်အားလုံးကို သင်က အကုန်လုံး သိမ်းယူလိမ့်မည်။

Verse 66

इति दत्त्वा वरांस्तस्मै विश्वामित्रो मुनीश्वरः । अन्तर्दधे मुनिवरस्तदा स च तपोनिधिः

ဤသို့ သူ့အား အပေးအယူကောင်းချီးများ ပေးပြီးနောက်၊ မုနိတို့၏ အရှင် ဗိශ්ဝာမိတ္တရသည် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွား၏—တပဿ၏ خز خز خز (နိဓိ) ဖြစ်သော အကောင်းဆုံး တပသီ။

Verse 67

तदाप्रभृति तत्स्थानं परमां ख्यातिमाययौ । तस्य तीर्थस्य सकला भूमिः स्वर्णविनिर्मिता

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုနေရာသည် အမြင့်ဆုံးသော ကျော်ကြားမှုကို ရရှိလာ၏။ ထိုတီရ္ထ၏ မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံးသည် ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။

Verse 68

दिव्यरत्नौघखचिता समंतादुपशोभिता । एवं यः कुरुते विद्वन्स याति परमां गतिम्

ဘုရားရတနာများ၏ အစုအဝေးများဖြင့် အရပ်ရပ် တန်ဆာဆင်ကာ တောက်ပလင်းလက်နေ၏—အို ပညာရှိ၊ ဤသို့ ပြုလုပ်သူ မည်သူမဆို အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 69

धनयक्षादुत्तरस्मिन्दिग्भागे संस्थितं द्विज । वसिष्ठकुण्डं विख्यातं सर्वपापापहं सदा

မြောက်ဘက်၊ ဓန၏အရှင် ကုဗေရ၏ဦးစီးရာ ဒိဂ္ဘဂ၌၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ နာမကြီးသော ဝသိဋ္ဌ-ကுண္ဍ ရှိ၍ အပြစ်အားလုံးကို အမြဲဖျက်ပယ်သည်။

Verse 70

वसिष्ठस्य सदा तत्र निवासः सुतपोनिधेः । अरुन्धती सदा यस्य वर्तते निर्मलव्रता

အဲဒီနေရာ၌ တပဿာမြတ်၏ خزانه ဖြစ်သော ဝသိဋ္ဌ ရှင်တော်သည် အမြဲတမ်း နေထိုင်တော်မူ၏။ သူနှင့်အတူ သန့်ရှင်းသော ဝရတကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းသော အရုန္ဓတီလည်း အမြဲရှိ၏။

Verse 71

अत्र स्नानं विशेषेण श्राद्धपूर्वमतंद्रितः । यः कुर्यात्प्रयतो धीमांस्तस्य पुण्यमनुत्तमम्

ဤနေရာ၌ အထူးသဖြင့် သတိမလျော့ဘဲ၊ အရင်ဆုံး ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပြုလုပ်ပြီးနောက် စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးသင့်သည်။ ထိန်းသိမ်း၍ ပြုလုပ်သော ပညာရှိသည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကုသိုလ်ကို ရ၏။

Verse 72

वामदेवस्य तत्रैव संनिधिर्वर्ततेऽनघ । वशिष्ठवामदेवौ तु पूजनीयौ प्रयत्नतः

အဲဒီနေရာတည်းမှာပင်၊ အို အပြစ်ကင်းသူ၊ ဝာမဒေဝ၏ သန့်ရှင်းသော ဆန္နိဓိ ရှိနေသည်။ အမှန်တကယ် ဝသိဋ္ဌနှင့် ဝာမဒေဝတို့ကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 73

पतिव्रता पूजनीयाऽरुन्धती च विशेषतः । स्नातव्यं विधिना सम्यग्दातव्यं च स्वशक्तितः

ပတိဝြတဖြစ်သော အရုန္ဓတီကို အထူးသဖြင့် ပူဇော်ထိုက်၏။ စည်းကမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ရေချိုးရမည်၊ ထို့ပြင် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ဒါနပြုရမည်။

Verse 74

सर्वकामफलप्राप्तिर्जायते नात्र संशयः । अत्र यः कुरुते स्नानं स वशिष्ठसमो भवेत्

ဤနေရာ၌ ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ရရှိခြင်း ဖြစ်ပေါ်သည်—သံသယမရှိ။ ဤနေရာတွင် ရေချိုးသူသည် ပုဏ္ဏားမဟာဋ္ဌာန ဝသိဋ္ဌ မျှ ကုသိုလ်တန်ခိုး ရရှိမည်။

Verse 75

भाद्रे मासि सिते पक्षे पंचम्यां नियतव्रतः । तस्य सांवत्सरी यात्रा कर्त्तव्या विधिपूर्विका

ဘဓ္ရပဒ မာသ၊ လင်းပက္ခ၊ လဆန်း ပဉ္စမီနေ့တွင် စည်းကမ်းတကျ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူသည် ထုံးတမ်းအတိုင်း နှစ်စဉ် ယာထရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 76

विष्णुपूजा प्रयत्नेन कर्तव्या श्रद्धयात्र वै । सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोके महीयते

ဤနေရာ၌ ဗိဿနုကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ အပြစ်အားလုံးမှ သန့်စင်သော ဝိညာဉ်သည် ဗိဿနုလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 77

वसिष्ठकुण्डाद्विप्रेंद्र प्रत्यग्दिग्दलमाश्रितम् । विख्यातं सागरं कुण्डं सर्वकामार्थसिद्धिदम् । यत्र स्नानेन दानेन सर्वकामानवाप्नुयात्

ဝသိဋ္ဌကுண္ဍ၏ အနောက်ဘက်၌၊ ဗြာဟ္မဏတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးရေ၊ နာမည်ကျော် စာဂရကுண္ဍဟူသော ကုဏ္ဍတစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းသည် ရည်မှန်းချက်နှင့် ဆန္ဒအားလုံးကို အောင်မြင်စေသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းဖြင့် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 78

पौर्णमास्यां समुद्रस्य स्नानाद्यत्पुण्यमाप्नुयात् । तत्पुण्यं पर्वणि स्नातो नरश्चाक्षयमाप्नुयात्

လပြည့်နေ့တွင် သမုဒ္ဒရာ၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် လူတစ်ဦး ရရှိသည့် ကုသိုလ်ပုဏ္ဏာ မည်မျှရှိသော်လည်း၊ ဤနေရာ၌ ပွဲတော်သန့်ရှင်းသောနေ့တွင် ရေချိုးသူသည် ထိုကုသိုလ်ကိုပင် မကုန်ခန်းသော (အက္ခယ) အဖြစ် ရရှိမည်။

Verse 79

तस्मादत्र विधानेन स्नातव्यं पुत्रकांक्षया । आश्विने पौर्णमास्यां तु विशेषात्स्नानमाचरेत्

ထို့ကြောင့် သားသမီးလိုလားသူသည် ဤနေရာ၌ သတ်မှတ်ထားသော ထုံးတမ်းအတိုင်း ရေချိုးသင့်၏။ အထူးသဖြင့် အာရှွိန မာသ ပုဏ္ဏမီနေ့တွင် ပိုမိုဂရုစိုက်၍ ရေချိုးကျင့်သင့်၏။

Verse 80

एवं कुर्वन्नरो विद्वान्सर्वपापैः प्रमुच्यते । अत्र स्नात्वा नरो दत्त्वा यथाशक्त्या दिवं व्रजेत्

ဤသို့ ပြုကျင့်သော ပညာရှိသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ ဤနေရာ၌ ရေချိုးပြီး မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒါနပြုကာ နတ်ပြည်သို့ ရောက်နိုင်၏။

Verse 81

सागरान्नैरृते भागे योगिनीकुण्डमुत्तमम् । यत्राऽसते चतुःषष्टियोगिन्यो जलसंस्थिताः

သမုဒ္ဒရာ၏ အနောက်တောင်ဘက်တွင် အထူးမြတ်သော ယောဂိနီကுண္ဍ ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ရေထဲ၌ တည်နေသော ယောဂိနီ ခြောက်ဆယ်လေးပါး နေထိုင်ကြ၏။

Verse 82

सर्वार्थसिद्धिदाः पुंसां स्त्रीणां चैव विशेषतः । परसिद्धिप्रदाः सर्वाः सर्वकामफलप्रदाः

သူတို့သည် ယောက်ျားတို့အတွက် အလိုအလျောက် အကျိုးအမြတ်အောင်မြင်မှုအားလုံးကို ပေးတတ်ကြပြီး မိန်းမတို့အတွက်တော့ အထူးသဖြင့် ပိုမိုပေးတတ်ကြ၏။ သူတို့အားလုံးသည် မြင့်မြတ်သော စိဒ္ဓိများကို ပေးကာ ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ချီးမြှင့်ကြ၏။

Verse 83

आश्विने शुक्लपक्षस्य अष्टम्यां च विशेषतः । स्नातव्यं च प्रयत्नेन योगिनीप्रीतये नृभिः

အာရှွိန မာသ၏ လင်းပက္ခ အဋ္ဌမီနေ့တွင် အထူးသဖြင့် လူတို့သည် ယောဂိနီတို့ ပီတိဖြစ်စေရန် ကြိုးစား၍ ဂရုစိုက်ကာ ရေချိုးသင့်၏။

Verse 84

अत्र स्नानं तथा दानं सर्वं सफलतां व्रजेत् । यक्षिणीप्रभृतयः सिद्धा भवंत्यत्र न संशयः

ဤနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်း အားလုံးသည် အကျိုးဖူးမြော်လာသည်။ ယက္ခိဏီတို့နှင့် အခြားသတ္တဝါစိဒ္ဓတို့လည်း ဤနေရာ၌ အောင်မြင်စိဒ္ဓိရကြသည်—သံသယမရှိ။

Verse 85

योगिनीकुंडतः पूर्वमुर्वशीकुण्डमुत्तमम् । यत्र स्नातो नरो विद्वन्नुर्वशीं दिवि संश्रयेत्

ယောဂိနီကுண္ဍ၏ အရှေ့ဘက်တွင် အထူးမြတ်သော ဥရဝသီကுண္ဍ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသော ပညာရှိသူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဥရဝသီကို ရရှိကာ အာနန္ဒသုခကို ခံစားရသည်။

Verse 86

पुरा किल मुनिर्धीरो रैभ्यो नाम तपोधनः । चचार हिमवत्पार्श्वे निराहारो जितेन्द्रियः

ရှေးကာလတစ်ခါတွင် ရဲဘျာဟု အမည်ရသော တပဓန မုနိတစ်ပါး ရှိ၏။ ထိုမုနိသည် ဟိမဝန္တတောင်အနီး၌ အစာမစားဘဲ အင်ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူကာ လှည့်လည်နေခဲ့သည်။

Verse 87

तत्तपो विपुलं दृष्ट्वा भीतः सुरपतिस्ततः । उर्वशीं प्रेषयामास तपोविघ्नाय चादरात्

ထိုအလွန်ကြီးမားသော တပကို မြင်၍ ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် ကြောက်ရွံ့သွားသည်။ ထို့နောက် တပပျက်စီးစေရန် ရည်ရွယ်ကာ ဥရဝသီကို လေးစားစွာ စေလွှတ်하였다။

Verse 88

ततः सा प्रेषिता तेनाजगाम गजगामिनी । उवास हिमवत्पार्श्वे रैभ्याश्रममनुत्तमम्

ထို့နောက် သူစေလွှတ်သဖြင့် ဆင်လျှောက်သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသည့် မိန်းမပျိုသည် ထွက်ခွာလာ၍ ရောက်ရှိ하였다။ ဟိမဝန္တတောင်အနီးရှိ ရဲဘျာ၏ အထူးမြတ်ဆုံး အာရှရမ်၌ နေထိုင်하였다။

Verse 89

वनफुल्ललताकुञ्जे मञ्जुकूजद्विहंगमे । किन्नरीकेलिसंगीतस्तिमितांगकुरंगके

တောလယ်၌ လှပစွာပွင့်လန်းသော လျားပင်အုပ်စုအတွင်း၊ ငှက်တို့၏ ချိုမြိန်သံတေးများကြား၊ ကင်နရီတို့၏ ကစားသံဂီတကြောင့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ကာ ရပ်တည်နေသော သမင်များအနားတွင်—သူမ နေထိုင်ခဲ့သည်။

Verse 90

पुन्नागकेशराशोकच्छिन्नकिजल्कपिंजरे । कल्पिते कांचनगिरौ द्वितीय इव वेधसा

ပုန္နာဂ၊ ကေသရ၊ အရှိုက ပန်းတို့၏ ပန်းမှုန်ကြောင့် ရွှေရောင်တောက်ပနေသော တောအုပ်အလယ်၌—ဖန်ဆင်းရှင် ဗေဓသက ရွှေတောင်တစ်လုံးကို ထပ်မံဖန်တီးထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 91

सा बभौ कांतिसर्वस्वकोशः कुसुमधन्वनः । उर्वश्यनल्पसामान्यलावण्यामृतवाहिनी

သူမသည် ပန်းမြားကိုင် ကာမဒေဝအတွက် အလင်းရောင်အားလုံး၏ خزာနာတော်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍၊ အူရဝသီတို့အတွင်း၌ပင် ရှားပါးသော အလှအပ၏ အမృతရေစီးကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ထင်ရှား하였다။

Verse 92

अंगप्रभासुवर्णेन सितमौक्तिकशोभिता । तारुण्यरुचिरत्वेन तारुण्येन विभूषिता

သူမ၏ ကိုယ်အင်္ဂါတို့သည် ရွှေရောင်တောက်ပ၍ အဖြူမုတိကာကဲ့သို့ လှပကာ၊ ယောဝန၏ အလှတရားကိုယ်တိုင်ဖြင့် အလှဆင်ခံရသကဲ့သို့—အသစ်လန်းသော လူငယ်အရွယ်၏ ဆွဲဆောင်မှုဖြင့် တင့်တယ်လှသည်။

Verse 93

विलोमलोचनापांगतरंगधवलत्विषा । नवपल्लवसच्छायं कल्पयन्ती निजाधरम्

မျက်လုံးထောင့်မှ လှိုင်းလှိုင်းတောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့်၊ သူမသည် မိမိ၏ နှုတ်ခမ်းကို နူးညံ့သစ်ရွက်အသစ်၏ အရောင်ရိပ်ကဲ့သို့ ထင်မြင်စေ하였다။

Verse 94

कर्णोपलम्बिसंघुष्यद्भृङ्गाढ्यचूतमञ्जरी । सुधागर्भसमुद्भूता पारिजातलता यथा

သူမ၏နားအနီးရှိ သရက်ပန်းအစုသည် ပျားများဟုန်းဟုန်းမြည်သံဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ အမృతရည်၏ ဝမ်းမှ ပေါက်ဖွားလာသော ပါရိဇာတ လျားတံကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 95

तनुमध्या पृथुश्रोणिर्वर्णोद्भिन्नपयोधरा । निःशाणितशरस्येव शक्तिः कुसुमधन्वनः

ခါးသေး၍ တင်ကျယ်ကာ အရောင်တောက်ပမှုကြောင့် ရင်သားပြည့်ဝထင်ရှားသဖြင့်၊ ပန်းလေးဖြင့် မြားကိုင်သော ကာမဒေဝ၏ အင်အားတော်တည်းဟူသော သဏ္ဍာန်၊ ကောင်းစွာချွန်ထက်အောင် သွေးထားသော မြား၏ အားကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 96

अपश्यदाश्रमे तस्मिन्मुनिरायतलोचनाम् । नयनानलदाहेन विदग्धेन मनोभुवा

ထိုအာရှရမ်၌ မုနိသည် မျက်လုံးကျယ်သော ကညာကို မြင်လေ၏။ သူ၏စိတ်သည် မနောဘဝ ကာမဒေဝကြောင့်၊ သူမ၏ မျက်လုံးမီးတောက်၏ လောင်ကျွမ်းမှုဖြင့် ပူလောင်လျက်ရှိ၏။

Verse 97

त्रिनेत्रवंचनायैव कल्पितां ललनातनुम् । तामाश्रमलतापुष्पकांचीरचितकुण्डलाम्

အမှန်တကယ် သူမကို သုံးမျက်စိရှင် (တ্ৰိနೇತ್ರ) ကို လှည့်ဖြားရန်သာ မိန်းမကိုယ်အဖြစ် ဖန်ဆင်းထားသည်။ သူမ၏ နားကပ်များသည် အာရှရမ်အတွင်းရှိ လျားပင်ပန်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 98

विलोक्य तां विशालाक्षीं मुनिर्व्याकुलितेन्द्रियः । बभूव रोषसंतप्तः शशाप च बहु ज्वलन्

မျက်လုံးကြီးသော မိန်းမကို မြင်လျှင် မုနိ၏ အင်္ဂါအာရုံတို့ လှုပ်ရှားရောင့်ရဲကာ၊ ဒေါသဖြင့် ပူလောင်လျက် ရှိသွားသည်။ အမျက်တောက်လောင်လျက် သူသည် ကျိန်စာကို ထုတ်ပြန်လေ၏။

Verse 99

रैभ्य उवाच । कुरूपतां व्रज क्षिप्रं या त्वं सौंदर्यगर्विता । समागता तपोविघ्नहेतवे मम सन्निधौ

ရိုင်ဘျ မုနိက မိန့်တော်မူသည်– «အလှအပကို မာန်ထောင်နေသော သင်သည် ချက်ချင်း အရုပ်ဆိုးသို့ သွားလော့။ သင်သည် ငါ၏ တပဿာကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည့် အကြောင်းကြောင့် ငါ့ရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်»။

Verse 100

अगस्त्य उवाच । इति शप्ता रुषा तेन मुनिना सा शुभेक्षणा । उवाच वनिता भूत्वा प्रांजलिर्मुनिमादरात्

အဂတ်စျ မုနိက မိန့်တော်မူသည်– «ထိုသို့ မုနိကြီး၏ ဒေါသကြောင့် ကျိန်စာခံရသဖြင့် မျက်ဝန်းလှပသူမသည် လူမိန်းမကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ လက်အုပ်ချီကာ မုနိအား ရိုသေစွာ လျှောက်ထား하였다»။

Verse 101

उर्वश्युवाच । भगवन्मे प्रसीद त्वं पराधीना यतस्त्वहम् । त्वच्छापस्य कथं मुक्तिर्भविता नियतव्रत

ဥရဝသီက လျှောက်သည်– «အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်မအပေါ် ကရုဏာပြုပါ။ ကျွန်မသည် အခြားသူ၏ အာဏာအောက်တွင် ရှိနေပါသည်။ ဝရတကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းသော အရှင်၊ အရှင်၏ ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်ခြင်းသည် မည်သို့ ဖြစ်လာမည်နည်း»။

Verse 102

रैभ्य उवाच । अयोध्यायामस्ति तीर्थं पावनं परमं महत् । तत्र स्नानं कुरुष्वाद्य सौंदर्यं परमाप्नुहि

ရိုင်ဘျ မုနိက မိန့်တော်မူသည်– «အယောဓျာမြို့၌ အလွန်မြတ်၍ သန့်စင်စေသော တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ ရေကူးဆိပ်) ကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ ယနေ့ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလော့၊ ထို့နောက် အလွန်အမင်း အလှတရားကို ရရှိလိမ့်မည်»။