Adhyaya 81

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवेशं दैत्यसूदनम् । पापघ्नं सर्वजंतूनां प्रभासक्षेत्रवासिनाम्

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ပရဘာသက்஁ေတၱရ၌ နေထိုင်သော သတ္တဝါအပေါင်း၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော ဒေဝတို့၏ အရှင် ဒೈတျသူဒန ထံသို့ သွားရမည်။

Verse 2

अनादियुगसंस्थानं सर्व कामप्रदं शुभम् । संसारसागरे घोरे स्थितं नौरिव तारणे

အစမရှိသော ယုဂကာလများကတည်းက တည်ရှိလာသော အဟောင်းအမြစ်၊ မင်္ဂလာရှိ၍ ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးတော်မူသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် သံသရာပင်လယ်ထဲ၌ ကူးမြောက်ရန် လှေတစ်စင်းကဲ့သို့ တည်နေ၏။

Verse 3

अन्ये सर्वेऽपि नश्यंति कल्पांते ब्रह्मणो दिने । एतानि मुक्त्वा देवेशि न्यग्रोधं सप्त कल्पगम

အခြားအရာအားလုံးသည် ဘြဟ္မာ၏နေ့၌ ကလ്പအဆုံးတွင် ပျက်စီးကုန်၏။ သို့ရာတွင် ဒေဝတို့၏အရှင်မယ်တော်ရေ၊ ထိုအရာတို့ကို ချန်ထားလျက် နျဂ္ရောဓ (ဗညန်) သစ်ပင်သည် ကလ്പ ခုနစ်ခါတိုင်တိုင် တည်တံ့၏။

Verse 4

कल्पवृक्षं तथाऽगारं वैडूर्यं पर्वतोत्तमम् । श्रीदैत्यसूदनं देवं मार्कंडेयं महामुनिम्

ကလ്പဝೃက္ခ (ဆန္ဒပြည့်သစ်ပင်) နှင့် သန့်ရှင်းသော အာဂါရ (အဘိဓာန်/အာဝါသ)၊ ဝိုင်ဍူရျ (Vaiḍūrya) ဟူသော တောင်တော်အမြတ်၊ ဂုဏ်ထူးမြတ်သော ဒဲတျသူဒန ဘုရား၊ နှင့် မဟာမုနိ မာရ္ကဏ္ဍေယ—ဤတို့သည် လေးစားအပ်သော တည်တံ့ရာများ ဖြစ်၏။

Verse 5

अक्षयाश्चाव्ययाश्चैते सप्तकल्पानि सुन्दरि । देवि किं बहुनोक्तेन वर्णितेन पुनःपुनः

ဤတို့သည် လှပသူရေ၊ ကလ്പ ခုနစ်ခါတိုင်တိုင် မပျက်မယွင်း အမြဲတည်၏။ ဒေဝီရေ၊ အဘယ်ကြောင့် ပို၍ ပြောရမည်နည်း—ထပ်ခါထပ်ခါ ဖော်ပြနေခြင်း၏ အကျိုးကား အဘယ်နည်း။

Verse 6

श्रीदैत्यसूदनाद्देवि नान्यास्ति भुवि देवता । यवाकारं तु तस्यैव क्षेत्रपातकनाशनम्

အို ဒေဝီ၊ မြေပြင်ပေါ်၌ ဂုဏ်မြတ်သော ဒိုင်တျသူဒန (Daityasūdana) မှတပါး အခြားဘုရားမရှိပါ။ ထိုဘုရားနှင့် ဆက်နွယ်သော «ယဝာကာရ» ဟူသော အရွယ်အစား/ပုံသဏ္ဌာန်တိုင်ပင် က္ෂೇತ್ರ၏ အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 7

सेवितं चर्षिभिः सिद्धैर्यक्षविद्याधरोरगैः । तस्य सीमां प्रवक्ष्यामि विष्णुक्षेत्रस्य भामिनि

ရိရှီများ၊ စိဒ္ဓများ၊ ယက္ခများ၊ ဝိဒ္ယာဓရများနှင့် နာဂများက ပူဇော်ဝတ်ပြုလျက်ရှိသော ထို ဝိෂ္ဏု-က္ෂೇತ್ರကို—အလင်းရောင်တောက်ပသော မိန်းမမြတ်ရေ—၎င်း၏ နယ်နိမိတ်ကို ယခု ငါ ပြောကြားမည်။

Verse 8

पूर्वे यमेश्वरं यावच्छ्रीसोमेशं तु पश्चिमे । उत्तरे तु विशालाक्षी दक्षिणे सरितां पतिः

အရှေ့ဘက်တွင် ယမေရှ္ဝရ (Yameśvara) အထိ၊ အနောက်ဘက်တွင် မင်္ဂလာသော ဆိုမေရှ (Someśa) အထိ ဖြစ်သည်။ မြောက်ဘက်တွင် ဝိရှာလာက္ရှီ (Viśālākṣī) ရှိ၍၊ တောင်ဘက်တွင် မြစ်တို့၏ အရှင်ရှိသည်—ဤသို့ပင် သန့်ရှင်းသော နယ်မြေကို သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 9

एतत्क्षेत्रं यवाकारं वैष्णवं पापनाशनम्

ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂેત્રသည် မုယောစေ့ပုံ (ယဝာကာရ) ဖြစ်၍ ဝိုင်ရှ္ဏဝ သဘောတရားရှိကာ အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 10

अत्र क्षेत्रे मृता ये तु पापिनोऽपि नरा ध्रुवम् । स्वर्गं गच्छंति ते सर्वे संतः सुकृतिनो यथा

ဤကွင်းမြေသန့်၌ သေဆုံးသူများသည် အပြစ်ရှိသူများပင်ဖြစ်စေကာမူ မသံသယဘဲ အားလုံးကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကြသည်—ကောင်းမြတ်၍ ကုသိုလ်ရှိသူများကဲ့သို့ပင်။

Verse 11

अत्र दत्तं हुतं जप्तं तपस्तप्तं कृतं हि यत् । तत्सर्वं चाक्षयं प्रोक्तं सप्तकल्पावधि प्रिये

ချစ်သူရေ—ဤနေရာ၌ လှူဒါန်းသမျှ၊ ယဇ္ဈပူဇာဖြင့် ပူဇော်သမျှ၊ ဂျပ (မန္တရ) ရွတ်ဆိုသမျှ၊ တပ (အာစေတ) ကျင့်သမျှတို့အားလုံးကို ကုန်ခန်းမသွားသော ကုသိုလ်ဟု ကြေညာပြီး ကလ္ပ ခုနှစ်တိုင်တည်တံ့သည်။

Verse 12

तत्रैकमपि यो देवि ब्राह्मणं भोजयिष्यति । विधिना विष्णुमुद्दिश्य कोटिर्भवति भोजिता

ဒေဝီရေ—အဲဒီနေရာမှာ မည်သူမဆို နည်းလမ်းတကျဖြင့် ဗိဿဏုကို ဥဒ္ဒိသ၍ ဗြာဟ္မဏ တစ်ဦးတည်းကိုပင် ကျွေးမွေးလျှင်၊ ထိုကျွေးမွေးမှုသည် ကုဋိတစ်ကုဋိကို ကျွေးသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

Verse 13

तत्रोपवासं यः कुर्यान्नरो भक्तिसमन्वितः । एकेनैवोपवासेन उपवासायुतं फलम् । चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा सोपवासो जितेंद्रियः

အဲဒီနေရာမှာ ဘက္တိနှင့်ပြည့်စုံသော လူတစ်ယောက်က ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို ကျင့်လျှင်—ဥပဝါသ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့်ပင် ဥပဝါသ တစ်သောင်း၏ အကျိုးကို ရသည်။ စက္ကတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး ဥပဝါသပြုကာ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်သူသည် ထိုမြင့်မြတ်သော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 14

द्वादश्यां कार्त्तिके मासि दद्याद्विप्रेषु कांचनम् । विष्णुं संपूज्य विधिवन्मुच्यते सर्वपातकैः

ကာရ္တ္တိကလ၌ ဒွာဒသီနေ့တွင် ဗြာဟ္မဏတို့အား ရွှေကို လှူဒါန်းသင့်သည်။ နည်းလမ်းတကျ ဗိဿဏုကို ပူဇော်ပြီးနောက် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 15

देव्युवाच । दैत्यसूदननामेति कथं तस्य प्रकीर्तितम् । कस्मिन्काले तु देवेश तन्मे विस्तरतो वद

ဒေဝီက မေးလေ၏—“ဒೈತ್ಯသೂဒန (ဒိုင်တျသူဒန) ဟူသော နာမတော်သည် သူ့အတွက် ဘယ်လိုကြောင့် ထင်ရှားလာသနည်း။ ထိုအရာသည် ဘယ်အခါက ဖြစ်ပွားခဲ့သနည်း၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်ရေ—အသေးစိတ် ပြောပြပါ”။

Verse 16

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं पापनाशनम् । दैत्यसूदनदेवस्य पुरा वृत्तं महोदयम्

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်။ «နတ်မယ်တော်၊ နားထောင်ပါ; အပြစ်ကိုဖျက်သိမ်းသော မဟာဂုဏ်တော်ကို ငါကြေညာမည်—ဒೈత్యသူဒန နတ်ဘုရား၏ ရှေးဟောင်း မင်္ဂလာမြတ်သော အကြောင်းအရာကို»။

Verse 17

देवि तस्यैव नामानि कल्पेकल्पे भवंति वै । अनादिनिधनान्येव संभवन्ति पुनःपुनः

နတ်မယ်တော်၊ ထိုဘုရား၏ နာမတော်များသည် ကလ္ပတိုင်းကလ္ပတိုင်း၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ အစမရှိ အဆုံးမရှိဘဲ ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်ပေါက်လာကြ၏။

Verse 18

पूर्वकल्पे श्रिया वृत्तो वामनस्तु द्वितीयके । वज्रांगस्तु तृतीये वै तुरीये कमलाप्रियः

ယခင်ကလ္ပ၌ သူသည် «Śriyā-vṛtta» ဟု ခေါ်ခံရ၏။ ဒုတိယကလ္ပ၌ «Vāmana»၊ တတိယကလ္ပ၌ «Vajrāṅga»၊ စတုတ္ထကလ္ပ၌ «Kamalāpriya» (လက္ရှ္မီ၏ ချစ်သူ) ဟု ဖြစ်၏။

Verse 19

पंचमे दुःखहर्त्ता च षष्ठे तु पुरुषोत्तमः । श्रीदैत्यसूदनो देवः कल्पे वै सप्तमे स्मृतः

ပဉ္စမကလ္ပ၌ သူသည် «Duḥkhahartā»—ဒုက္ခဖယ်ရှားရှင် ဟု မှတ်မိကြ၏။ ဆဋ္ဌမကလ္ပ၌ «Puruṣottama»—အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုရှ ဟု၊ သတ္တမကလ္ပ၌ «Śrī-Daityasūdana»—ဒೈత్యတို့ကို သတ်နှိမ်သော နတ်ဘုရား ဟု သတိရကြ၏။

Verse 20

तस्यैव नाम चोत्पत्तिं कथयामि यथार्थतः

ယခု ငါသည် အမှန်တရားအတိုင်း ထိုနာမတော်၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကိုလည်း ပြောကြားမည်။

Verse 21

पुरा देवासुरे युद्धे दानवैर्देवकंटकैः । निर्जिता देवताः सर्वे जग्मुस्ते शरणं हरिम् । क्षीरोदवासिनं देवमस्तुवन्प्रणताः स्थिताः

ရှေးကာလတွင် ဒေဝနှင့် အသူရတို့ စစ်ပွဲ၌ ဒာနဝတို့သည် ဒေဝတို့အတွက် ဆူးကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ဒေဝအားလုံးကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဒေဝတို့သည် နို့ပင်လယ်၌ နေထိုင်သော ဟရီဘုရားထံ သာရဏာယူရန် သွားကာ ခေါင်းငုံ၍ ရပ်နေပြီး ချီးမွမ်းတော်မူကြသည်။

Verse 22

देवा ऊचुः । जय देव जगन्नाथ दैत्यासुरविमर्द्दन । वाराहरूपमास्थाय उद्धृता वसुधा त्वया

ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်— “အောင်မြင်ပါစေ၊ အို ဘုရား၊ လောက၏ အရှင်၊ ဒိုင်တျနှင့် အသူရတို့ကို ချေမှုန်းတော်မူသောအရှင်။ ဝရာဟ (ဝက်တော) ရုပ်ကို ခံယူ၍ မြေကြီးကို သင်ကယ်တင်၍ မြှောက်တင်တော်မူ၏။”

Verse 23

उद्धृता मत्स्यरूपेण वेदा उदधिमध्यतः । कूर्मरूपी तथा भूत्वा क्षीरोदार्णवमंथनम्

မတ်စျ (ငါး) ရုပ်ဖြင့် သင်သည် ပင်လယ်အလယ်မှ ဝေဒများကို ကယ်တင်တော်မူ၏။ ထို့အတူ ကူර්မ (လိပ်) ရုပ်ဖြစ်၍ နို့ပင်လယ်ကို မွှေထုတ်ခြင်းကို ထောက်မတော်မူ၏။

Verse 24

कृत्वा त्वया जगन्नाथ उद्धृता श्रीर्नमो ऽस्तु ते । श्रीपतिः श्रीधरो देव आर्त्तानामर्तिनाशनः

အို ဇဂန္နာထ၊ သင်၏ ကုသိုလ်ကံတော်ကြောင့် သရီ (လက္ရှမီ/ကံကောင်းခြင်း) ပေါ်ထွန်း၍ မြှောက်တင်ခံရ၏—သင့်အား နမസ്കာရ။ အို ဒေဝ၊ သင်သည် သရီပတိ၊ သရီဓရ ဖြစ်၍ ဒုက္ခရောက်သူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။

Verse 25

बलिर्वामनरूपेण त्वया बद्धोऽसुरारिणा । हिरण्याक्षो महादैत्यो हिरण्यकशिपुर्हतः

ဝါမန (ပုဏ္ဏားငယ်) ရုပ်ဖြင့် သင်သည် အသူရတို့၏ ရန်သူအဖြစ် ဘလိကို ချည်နှောင်တော်မူ၏။ မဟာဒိုင်တျ ဟိရဏ္ယာක්ෂကိုလည်း သတ်တော်မူပြီး ဟိရဏ္ယကသိပုကိုလည်း ချေမှုန်းတော်မူ၏။

Verse 26

नारसिंहेन रूपेण अन्तरिक्षे धृतस्त्वया । देवमूल महादेव उद्धृतं भुवनं त्वया

နရသိင်္ဟရုပ်ကို ဆောင်ယူ၍ အာကာသအလယ်၌ သင်သည် ထိန်းထားကာ ထောက်ပံ့ခဲ့၏။ အို မဟာဒေဝ၊ ဒေဝတို့၏ အမြစ်မူလ၊ လောကသုံးပါးကို သင်သည် မြှောက်တင်၍ ထိန်းသိမ်းခဲ့၏။

Verse 27

त्वया विना जगन्नाथ भुवनं निष्प्रभी कृतम् । सूर्येणेव तु विक्रान्तं तमोभिरिव दानवैः

အို ဇဂန္နာထ၊ သင်မရှိလျှင် လောကသည် အလင်းရောင်မဲ့၍ ဒာနဝတို့က အမှောင်ကဲ့သို့ လွှမ်းမိုးသွား၏။ သင်ကြောင့်သာ နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အောင်မြင်သန်မာလာ၏။

Verse 28

श्रुत्वा स्तोत्रमिदं देवि विष्णुः कमललोचनः । उवाच देवान्ब्रह्माद्यान्क्षीरोदार्णव बोधितः

အို ဒေဝီ၊ ဤစတုတ္ထရကို ကြားပြီးနောက် ကြာမျက်လုံးရှိသော ဗိဿနုသည် နို့ပင်လယ်၌ နိုးထလာကာ ဘြဟ္မာမှစ၍ ဒေဝတို့အား မိန့်ကြား၏။

Verse 29

भयं त्यजध्वं वै देवा दानवान्प्रति सर्वथा । अचिरेणैव कालेन घातयिष्यामि दानवान्

“အို ဒေဝတို့၊ ဒာနဝတို့အပေါ် အကြောက်ကို လုံးဝ စွန့်ပစ်ကြလော့။ မကြာမီကာလအတွင်း ငါသည် ဒာနဝတို့ကို ဖျက်ဆီးမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 30

एवमुक्त्वाथ तैः सार्द्धमा जगाम जनार्द्दनः । दानवान्घातयामास स चक्रेण पृथक्पृथक्

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဇနာရ္ဒနသည် သူတို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာကာ စက်ရဖြင့် ဒာနဝတို့ကို တစ်ဦးချင်း ခွဲ၍ သတ်ဖြတ်လေ၏။

Verse 31

भयार्त्ता दानवाः सर्वे पलायनपरायणाः । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य समुद्राभिमुखा भवन्

ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် စိတ်ပူပန်နေသော ဒာနဝတို့အားလုံးသည် ထွက်ပြေးရန်သာ အားထားကာ ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာပြီး ပင်လယ်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကြ၏။

Verse 32

नश्यमानास्ततो दृष्ट्वा दैत्यान्दैत्यविनाशनम् । संजघ्ने तान्स चक्रेण निःशेषान्सर्वदानवान्

ဒೈတျတို့ ပျက်စီးကာ ဆုံးရှုံးနေသည်ကို မြင်လျှင်၊ ဒೈတျဗိနာသန (ဒೈတျဖျက်ဆီးရှင်) သည် စက်ရ (ဒစ္စက) ဖြင့် ထိုးနှက်ကာ ဒာနဝတို့အားလုံးကို အစအဆုံး မကျန်အောင် သုတ်သင်လိုက်၏။

Verse 33

हतेषु सर्वदैत्येषु देवब्राह्मणतापसैः । कल्याणमभवत्तत्र जगत्स्वस्थमनाकुलम्

ဒൈတျအားလုံး သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ ထိုနေရာ၌ ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ဖြစ်ပေါ်လာ၍ လောကသည် တည်ငြိမ်ကာ ကျန်းမာသန်စွမ်း၍ အနှောင့်အယှက်မရှိသွားသည်—ဒေဝတို့၊ ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် တာပသ (တပဿီ) တို့အတွက်ပင်။

Verse 34

तत्प्रभृत्येव देवस्य दैत्यसूदननाम तत् । एतन्माहात्म्यमतुलं कथितं तव सुन्दरि । दैत्यसूदनदेवस्य महाभाग्यं महोदयम्

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုဒေဝတော်သည် “ဒൈတျသူဒန” ဟူသော နာမတော်ကို ခံယူလာ၏။ အလှပျိုရေ၊ သင်အား ဤမဟာတ္မ്യ အတုမရှိသော ဂုဏ်တော်ကို ငါပြောပြပြီးပြီ—ဒൈတျသူဒန ဒေဝ၏ မဟာကံကောင်းခြင်းနှင့် မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်ရောင်ခြည်တည်း။

Verse 35

तं दृष्ट्वा न जडो नांधो न दरिद्रो न दुःखितः । जायते सप्त जन्मानि सत्यंसत्यं वरानने

ထိုအရှင်ကို မြင်ဖူးသူသည် ခုနှစ်ဘဝတိုင်တိုင် မိုက်မဲသူ၊ မျက်ကန်းသူ၊ ဆင်းရဲသူ၊ ဝမ်းနည်းသူ အဖြစ် မမွေးဖွားရ။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်၏၊ မျက်နှာလှသူရေ။

Verse 36

श्रवणद्वादशीं पुण्यां रोहिण्यां चाष्टमीं शुभाम् । शयनोत्थापनीं चैव नरः कृत्वा प्रयत्नतः

လူတစ်ယောက်သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုးပမ်း၍ သန့်ရှင်းသော Śravaṇa-dvādaśī၊ မင်္ဂလာရှိသော Rohiṇī-aṣṭamī နှင့် ဘုရားရှင်ကို ယောဂနိဒ္ဒရာမှ နိုးထစေသော Śayanotthāpanī ပူဇော်ပွဲကို လုပ်ဆောင်လျှင်…

Verse 37

एकैकेनोप वासेन उपवासायुतं फलम् । लभते नात्र सन्देहो दैत्यसूदनसन्निधौ

အစာရှောင်ခြင်း တစ်ကြိမ်စီဖြင့် အစာရှောင်ခြင်း တစ်သောင်းကြိမ်၏ အကျိုးကို ရရှိသည်—ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ—Daityasūdana ၏ ရှေ့မှောက်၌ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 38

चण्डालः श्वपचो वापि तिर्यग्योनिगतोऽपि वा । प्राणत्यागे कृते तस्मिन्नाच्युतं लोकमाप्नुयात्

ချန်ဒာလာဖြစ်စေ၊ ခွေးချက်သူဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်ဝမ်း၌ မွေးဖွားသူဖြစ်စေ—ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာ၌ အသက်ကို စွန့်လွှတ်လျှင် အချိန်မပျက်သော အချျုတ (ဗိဿဏု) ၏ လောကသို့ ရောက်မည်။

Verse 39

कार्तिक्यां चैव वैशाख्यां मासमेकमुपोषयेत् । दैत्यसूदनमध्यस्थः सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

Kārttika လနှင့် ထို့အတူ Vaiśākha လတွင် Daityasūdana ၏ ရှေ့မှောက်၌ နေထိုင်ကာ ယုံကြည်ခြင်းမှန်ကန်စွာဖြင့် တစ်လပြည့် အစာရှောင်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်စေ။

Verse 40

एकैकेनोपवासेन कोटिकोटि पृथक्पृथक् । लभते तत्फलं सर्वं विष्णुक्षेत्रप्रभावतः

အစာရှောင်ခြင်း တစ်ကြိမ်စီ (ထိုနေရာ၌) ဖြင့် အကျိုးပုဏ္ဏားအားလုံးကို သီးသန့်သီးသန့် ကုဋိကုဋိ သန်းပေါင်းများစွာအထိ ရရှိသည်—ဗိဿဏု၏ သန့်ရှင်းသော က္ṣetra ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 41

दीपं ददाति यस्तत्र मासं वा पक्षमेव वा । एकैक दीपदानेन कोटिदीपफलं लभेत्

ထိုနေရာ၌ မီးခွက်ကို လတစ်လ သို့မဟုတ် တစ်ပတ်နှစ်ပတ်တိုင်တိုင် ပူဇော်သူသည် မီးခွက်တစ်ခွက်ပူဇော်ခြင်းတိုင်းဖြင့် မီးခွက်ကုဋေများပူဇော်သကဲ့သို့ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိ၏။

Verse 42

पंचामृतेन संस्नाप्य देवदेवं चतुर्भुजम् । एकादश्यां निराहारः पूजयित्वाऽच्युतो भवेत्

ပဉ္စာမృతဖြင့် လေးလက်တော်ရှိသော ဒေဝဒေဝကို ရေချိုးပူဇော်ပြီး၊ ဧကာဒသီနေ့၌ အစာမစားဘဲ အပြည့်အဝ ဥပဝါသဖြင့် ပူဇော်လျှင် အချျုတ (Acyuta) ၏ အခြေအနေသို့ ရောက်၏။

Verse 43

चातुर्मास्यं विधानेन दैत्यसूदनसन्निधौ । नियमेन क्षिपेद्यस्तु तस्य तुष्यति केशवः

ဒೈတျသူဒန (ဗိဿနု) ၏ အနီး၌ စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း ချာတုർമាស്യ ဝတ်ကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်ပြီး၊ ထိုကာလကို စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှုဖြင့် ဖြတ်သန်းသူအား ကေရှဝသည် ကျေနပ်တော်မူ၏။

Verse 44

अन्यक्षेत्रेषु यत्कृत्वा चातुर्मास्यानि कोटिशः । तत्फलं लभते सर्वं दैत्यसूदनदर्शनात्

အခြားသော သန့်ရှင်းရာကွင်းများ၌ ချာတုർമాస്യကို ကုဋေများစွာ ကျင့်ခြင်းဖြင့် ရနိုင်သော အကျိုးဖလအားလုံးကို ဤနေရာ၌ ဒൈတျသူဒနကို ဒർശန (မြင်တွေ့ခြင်း) တစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် ရရှိ၏။

Verse 45

ब्रह्माण्डं सकलं दत्त्वा यत्पुण्यफलमाप्नुयात् । तत्पुण्यं लभते सर्वं दैत्यसूदनदर्शनात्

စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ရနိုင်သော ကုသိုလ်ဖလ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ၊ ထိုကုသိုလ်အားလုံးကို ဤနေရာ၌ ဒൈတျသူဒနကို ဒർശန (မြင်တွေ့ခြင်း) ဖြင့်ပင် ရရှိ၏။

Verse 46

एकादश्यां तु यस्तत्र कुरुते जागरं नरः । गीतनृत्यैस्तथा वाद्यैः प्रेक्षणीयैस्तथाविधैः । स याति वैष्णवं लोकं यं गत्वा न निवर्त्तते

ဧကာဒသီနေ့၌ ထိုနေရာတွင် ညလုံးပေါက် သတိတရားဖြင့် စောင့်နိုးနေသူသည် ဘုရားဝိષ્ણုကို ချီးမွမ်းသီချင်းဆိုခြင်း၊ ကခြင်း၊ တီးမှုတ်သံစဉ်များနှင့် သာသနာရေးအလေ့အထများကို ပြုလုပ်လျှင် ဝိုင်ရှ္ဏဝလောကသို့ ရောက်၍ ထိုမှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိတော့။

Verse 47

हत्याऽयुतानीह सुसंचितानि स्तेयानि रुक्मस्य न सन्ति संख्या । निहंति केनापि पुरा कृतानि सर्वाणि भद्रा निशि जागरेण

ဤနေရာ၌ စုဆောင်းလာသော သတ်ဖြတ်မှု တစ်သောင်းချီနှင့် ရွှေခိုးယူမှု အရေအတွက်မရှိသည့် အပြစ်များ—အတိတ်က ပြုခဲ့သမျှ—ကိုလည်း အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ညလုံးပေါက် စောင့်နိုးခြင်းဖြင့် အံ့သြဖွယ် အာနုဘော်တစ်ရပ်က ဖျက်ဆီးပစ်သည်။

Verse 48

मार्गा न ते प्रेतपुरी न दूता वनं च तत्खेचरखड्गपत्रम् । स्वप्ने न पश्यंति च ते मनुष्या येषां गता जागरणेन भद्रा

မင်္ဂလာရှိသော ညလုံးပေါက် စောင့်နိုးခြင်းကို ပြည့်စုံစွာ ပြုသူတို့အတွက် ပရేతမြို့သို့ သွားရာလမ်း မရှိတော့၊ ယမမင်း၏ တမန်များလည်း မရှိ၊ ဓားသွားကဲ့သို့ ရွက်များရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် တောအုပ်လည်း မရှိ။ ထိုသူတို့သည် ထိုကြောက်မက်မှုများကို အိပ်မက်ထဲတွင်တောင် မမြင်ကြ။

Verse 49

कन्यासहस्रं विधिवद्ददाति रत्नैरलंकृत्य स्वधर्मबुद्ध्या । गवां सहस्रं कुरुजांगले तु तेषां परं जागरणेन विष्णोः

ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထားသော ကညာတစ်ထောင်ကို တာဝန်သဘောဖြင့် လှူဒါန်းသော်လည်းကောင်း၊ ကုရုဇာင်္ဂလတွင် နွားတစ်ထောင်ကို လှူဒါန်းသော်လည်းကောင်း—ထိုလှူဒါန်းမှုများထက်ပင် ဗိષ્ણု၏ ညလုံးပေါက် စောင့်နိုးခြင်း၏ အကျိုးသည် ပိုမိုမြင့်မြတ်ကြောင်း ကြေညာထားသည်။

Verse 50

कृत्वा चैवोपवासं च योऽश्नाति द्वादशीदिने । नैवेद्यं तुलसीमिश्रं हत्याकोटिविनाशनम्

အရင်ဦးစွာ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုလုပ်ပြီး၊ ဒွာဒသီနေ့တွင် တူလစီနှင့် ရောစပ်ထားသော နైవေဒျ (ဘုရားပူဇော်အစာ) ကို စားသုံးသူ၏ အကျင့်သည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များကိုပင် သန်းပေါင်းများစွာ ဖျက်ဆီးပစ်သည်။

Verse 51

इति ते कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । दैत्यसूदनदेवस्य किमन्यत्परिपृच्छसि

ဤသို့ပင် ဒေဝီမယ်တော်၊ အပြစ်ကိုဖျက်ဆီးသော ဒိုင်တျသူဒန ဒေဝ၏ မဟာတန်ခိုးကို သင့်အား ပြောကြားပြီးပြီ။ ထပ်မံ မည်သည်ကို မေးလိုသနည်း။

Verse 52

पीतवस्त्राणि देवस्य गां हिरण्यं च दापयेत् । स्नात्वा चक्रवरे तीर्थे मुच्यते सर्वपातकात्

ဘုရားသခင်အား အဝါရောင်ဝတ်စုံများကို ပူဇော်၍ နွားတစ်ကောင်နှင့် ရွှေကိုလည်း ဒါနပြုစေ။ ထို့နောက် အထူးမြတ်သော စက္ကရတီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 81

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमेप्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये श्रीदैत्यसूदनमाहात्म्यवर्णनंनामैकाशीतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိစ్కန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ဧကာသီတိ-သာဟသရီ သံဟိတ၌ ပါဝင်သော သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက္ခေတ္တ မာဟာတ္မ്യ အတွင်းရှိ «သီရိ ဒိုင်တျသူဒန မာဟာတ္မ്യ ဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၈၁ ပြီးဆုံး၏။