Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 21
पुरा देवासुरे युद्धे दानवैर्देवकंटकैः । निर्जिता देवताः सर्वे जग्मुस्ते शरणं हरिम् । क्षीरोदवासिनं देवमस्तुवन्प्रणताः स्थिताः
purā devāsure yuddhe dānavairdevakaṃṭakaiḥ | nirjitā devatāḥ sarve jagmuste śaraṇaṃ harim | kṣīrodavāsinaṃ devamastuvanpraṇatāḥ sthitāḥ
ရှေးကာလတွင် ဒေဝနှင့် အသူရတို့ စစ်ပွဲ၌ ဒာနဝတို့သည် ဒေဝတို့အတွက် ဆူးကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ဒေဝအားလုံးကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဒေဝတို့သည် နို့ပင်လယ်၌ နေထိုင်သော ဟရီဘုရားထံ သာရဏာယူရန် သွားကာ ခေါင်းငုံ၍ ရပ်နေပြီး ချီးမွမ်းတော်မူကြသည်။
Narrator (contextual, within Prabhāsakṣetra-māhātmya; exact speaker not explicit in the given snippet)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (kathā-context) / Kṣīroda-sāgara (narrative locus)
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: A dramatic battlefield aftermath: devas humbled, weapons lowered, approaching the radiant Milk Ocean; Hari seated or standing upon the ocean (or on Śeṣa), while the devas bow and chant stuti.
FAQs
When Dharma is overwhelmed, even the gods take śaraṇāgati (refuge) in the Supreme; humility and prayer precede restoration.
The setting is within the Prabhāsakṣetra Māhātmya, framing the kṣetra’s glory through accounts of divine intervention.
A model of devotional practice is implied: praṇāma (bowing) and stuti (hymn of praise) offered to the Lord.