
ဣශ්ဝရသည် သာရယာတိမင်း၏ သမီး စုကညာနှင့် ရှင်စေဝန (Cyavana) ရှင်၏ ဇနီးဖြစ်သူအကြောင်းကို မဟာတ္မယအဖြစ် ပြောကြားသည်။ တောထဲတွင် အရှွင်နီကုမာရ (နာသတ်ယာ) တို့သည် စုကညာကို တွေ့ပြီး သူမ၏ အလှကို ချီးမွမ်းကာ အိုမင်းသော ခင်ပွန်း၏ အားနည်းမှုကို ထောက်ပြ၍ စွန့်ခွာရန် လှုံ့ဆော်ကြသည်။ စုကညာသည် သစ္စာတရားနှင့် ပတိဝတ္တကို ထိန်းသိမ်းကာ မလှုပ်မရှား ငြင်းဆိုသည်။ အရှွင်တို့က ကုသရေးနည်းလမ်းတစ်ခုကို တင်ပြသည်—စေဝနကို လူငယ်လှပအောင် ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးမည်၊ ထို့နောက် စုကညာသည် သူတို့အကြားမှ မိမိခင်ပွန်းကို ရွေးချယ်နိုင်မည်ဟု ဆိုသည်။ စုကညာက စေဝနထံ ပြောကြားရာ စေဝနလည်း သဘောတူသည်။ စေဝနနှင့် အရှွင်တို့သည် သန့်စင်ရေကန် (စရစ်) ထဲသို့ ဝင်ကာ မကြာမီ လူငယ်တောက်ပသည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်တူတူဖြင့် ထွက်လာကြသည်။ စုကညာသည် ဉာဏ်ပညာဖြင့် စေဝနကိုသာ မိမိ၏ တရားဝင်ခင်ပွန်းအဖြစ် ရွေးချယ်သည်။ စေဝနသည် ဝမ်းမြောက်ကာ အရှွင်တို့၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဟု ကတိပြုသည်။ အရှွင်တို့က အင်ဒြာက ပိတ်ပင်ထားသည်ဟု ဆိုသော စောမရည်သောက်ခွင့်နှင့် ယဇ္ဉာအပိုင်းဝေခံခွင့်ကို တောင်းဆိုကြသည်။ စေဝနက သူတို့ကို ယဇ္ဉာအခွင့်အရေးနှင့် စောမသောက်ခွင့် ရရှိစေရန် သဘောတူကာ အရှွင်တို့သည် ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာသွားကြပြီး စေဝနနှင့် စုကညာတို့သည် ပြန်လည်ပြည့်စုံသော အိမ်ထောင်ရေးကို သာယာစွာ ဆက်လက်နေထိုင်ကြသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । कस्यचित्त्वथ कालस्य त्रिदशावश्विनौ प्रिये । कृताभिषेकां विवृतां सुकन्यां तामपश्यताम्
ဣရှွရက မိန့်တော်မူ၏— «ချစ်သူရေ၊ တစ်ခါတစ်ရံကာလ၌ တိရဒသ အရှွင်ညီအစ်ကိုနှစ်ပါးသည် ရေချိုးပြီးသစ်သစ်လတ်လတ်၊ ကိုယ်ရုပ်ထင်ရှားနေသော စူကန်ညာကို တွေ့မြင်ကြ၏»။
Verse 2
तां दृष्ट्वा दर्शनीयांगीं देवराजसुतामिव । ऊचतुः समभिद्रुत्य नासत्यावश्विनावथ
သူမကို မြင်သော်—အင်္ဂါရပ်လှပ၍ နတ်ဘုရင်၏ သမီးကဲ့သို့—နာသတ်ယ အရှွင်နှစ်ပါးသည် အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်ကာ စကားဆိုကြ၏။
Verse 3
कस्य त्वमसि वामोरु किं वनेऽस्मिंश्चिकीर्षसि । इच्छावस्त्वां च विज्ञातुं तत्त्वमाख्याहि शोभने
«ပေါင်လှသော မိန်းမရေ၊ သင်သည် မည်သူ၏သူနည်း။ ဤတောအတွင်း၌ ဘာကို လုပ်လိုသနည်း။ သင်ကို သိလိုသဖြင့် အမှန်တရားကို ပြောပါ၊ အလှတရားရှိသူရေ»။
Verse 4
ततः सुकन्या संवीता तावुवाच सुरोत्तमौ । शर्यातितनयां वित्तं भार्यां च च्यवनस्य माम्
ထို့နောက် အဝတ်အစားကို သင့်တင့်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသော စုကန်ယာသည် နတ်တို့အထွတ်အမြတ်နှစ်ပါးအား ပြော၏—«ကျွန်မကို ရှရယာတိ၏ သမီး၊ ချျဝန၏ ဇနီးဟု သိမှတ်ပါ»။
Verse 5
ततोऽश्विनौ प्रहस्यैनामब्रूतां पुनरेव तु । कथं त्वं च विदित्वा तु पित्रा दत्ताऽगता वने
ထို့နောက် အရှွင်နှစ်ပါးသည် ပြုံးရယ်ကာ သူမအား ထပ်မံဆို၏—«သင်က သိလျက်နှင့်ပင်၊ ဘယ်လိုဖြစ်၍ အဖေက ပေးအပ်ပြီး တောထဲသို့ လာနေထိုင်ရသနည်း»။
Verse 6
भ्राजसे गगनोद्देशे विद्युत्सौदामनी यथा । न देवेष्वपि तुल्यां हि तव पश्याव भामिनि
«သင်သည် ဤတောအတွင်း၌ ကောင်းကင်ပေါ် မိုးလျှပ်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏။ နတ်တို့အတွင်း၌ပင် သင်နှင့် တူညီသူကို မမြင်ရပါ၊ အလင်းရောင်ထွန်းသူရေ»။
Verse 7
सर्वाभरणसंपन्ना परमांबरधारिणी । मामैवमनवद्यांगि त्यजैनमविवेकिनम्
အလှဆင်တန်ဆာအကုန်လုံးဖြင့် ပြည့်စုံ၍ အကောင်းဆုံးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော—အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအပြစ်ကင်းသည့် မိန်းမမြတ်ရေ—ငါ့ကိုသာ ရွေးချယ်ပါ; အမြင်မရှိ မခွဲခြားတတ်သော ယောက်ျားဤသူကို စွန့်ပစ်ပါ။
Verse 8
कस्मादेवंविधा भूत्वा जराजर्जरितं भुवि । त्वमुपास्ये हि कल्याणि कामभावबहिष्कृतम्
သင်ကဲ့သို့ မြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်လျက်နဲ့၊ မြေပြင်ပေါ်မှာ အိုမင်း၍ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသူကို—မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမမြတ်ရေ—ကာမဘဝမှ ပယ်ချခံရသူကို ဘာကြောင့် ဝတ်ပြုထောက်ပံ့နေရသနည်း။
Verse 9
असमर्थं परित्राणे पोषणे वा शुचिस्मिते । सा त्वं च्यवनमुत्सृज्य वरयस्वैकमावयोः
အပြစ်ကင်းသော အပြုံးရှိသူရေ၊ သူသည် သင့်ကို ကာကွယ်ရန်လည်း မတတ်နိုင်၊ ထောက်ပံ့ပျိုးထောင်ရန်လည်း မတတ်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ချျဝနကို စွန့်၍ ငါတို့နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရွေးချယ်ပါ။
Verse 10
पत्यर्थं देवगर्भाभे मा वृथा यौवनं कृथाः । एवमुक्ता सुकन्या सा सुरौ ताविदमब्रवीत्
အို သာမန်မဟုတ်သော နတ်သမီးကဲ့သို့ တောက်ပသည့် အလှရှိသော ကညာရေ၊ ခင်ပွန်းအတွက်ဟု သင့်ယောဝနကို အလဟသ မဖြုန်းတီးပါနှင့်။ ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသော် စုကန်ယာသည် နတ်နှစ်ပါးအား ဤစကားကို ပြန်လည်ဆို၏။
Verse 11
रताऽहं च्यवने पत्यौ न चैवं परिशंकतम् । तावब्रूतां पुनश्चैतामावां देवभिषग्वरौ
သူမက “ကျွန်မသည် ခင်ပွန်း ချျဝနကိုသာ သစ္စာရှိစွာ ဆည်းကပ်နေပါသည်; အခြားသို့ မသံသယပြုကြပါနှင့်” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် နတ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဆေးပညာရှင်အမြတ်ဆုံး နှစ်ပါးက သူမအား ထပ်မံ ပြောကြား하였다။
Verse 12
युवानं रूपसंपन्नं करिष्यावः पतिं तव । ततस्तस्यावयोश्चैव पतिमेकतमं वृणु
«သင်၏ခင်ပွန်းကို လူငယ်သန်မာ၍ အလှအပပြည့်စုံအောင် ကျွန်ုပ်တို့ ပြုလုပ်ပေးမည်။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှ တစ်ဦးကို သင်၏ခင်ပွန်းအဖြစ် ရွေးချယ်ပါ»။
Verse 13
एतेन समयेनावां शमं नय सुमध्यमे । सा तयोर्वचनाद्देवि उपसंगम्य भार्गवम् । उवाच वाक्यं यत्ताभ्यामुक्तं भृगुसुतं प्रति
«ဤအချိန်တွင် ခါးသေးသွယ်သော မိန်းကလေးရေ၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပါ»။ သူတို့၏စကားအတိုင်း မိန်းမသည် ဘာဂဝ (ချျဝန) ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ဘೃဂု၏သားထံ သူတို့နှစ်ဦးပြောခဲ့သမျှကို ပြန်လည်ပြောကြား하였다။
Verse 14
तद्वाक्यं च्यवनो भार्यामुवाचाद्रियतामिति । इत्युक्ता च्यवनेनाथ सुकन्या तावुवाच वै
ထိုစကားကို ကြားသော် ချျဝနသည် မိမိဇနီးအား «လက်ခံပါစေ» ဟု ဆို하였다။ ချျဝန၏ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း စုကန်ယာသည် အရှွင်နှစ်ပါးအား ပြောကြား하였다။
Verse 15
एवं देवौ भवद्भ्यां यत्प्रोक्तं तत्कियतां लघु । इत्युक्तौ भिषजौ तत्र तया चैव सुकन्यया । ऊचतू राजपुत्रीं तां पतिस्तव विशत्वपः
စုကန်ယာက «အို ဘုရားတို့၊ သင်တို့ပြောသမျှကို အမြန်ပြုလုပ်ပါစေ» ဟု ဆို하였다။ ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသော် ဆေးဘုရားနှစ်ပါးက မင်းသမီးအား «သင်၏ခင်ပွန်းကို ရေထဲသို့ ဝင်စေပါ» ဟု ပြောကြား하였다။
Verse 16
ततोऽपश्च्यवनः शीघ्रं रूपार्थी प्रविवेश ह । अश्विनावपि तद्देवि ततः प्राविशतां जलम्
ထို့နောက် ချျဝနသည် အလှရုပ် (လူငယ်ရုပ်) ကို လိုလား၍ ရေထဲသို့ အမြန်ဝင်하였다။ ထို့နောက် မိန်းကလေးရေ၊ အရှွင်နှစ်ပါးလည်း ထိုရေထဲသို့ ဝင်ကြ하였다။
Verse 17
ततो मुहूर्त्तादुत्तीर्णाः सर्वे ते सरसस्ततः । दिव्यरूपधराः सर्वे युवानो मृष्टकुण्डलाः
ခဏအကြာတွင် သူတို့အားလုံးသည် ထိုကန်မှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ အားလုံးသည် ဒေဝတားသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်၍ ယုဝနဝင်ကာ တောက်ပသော နားကပ်များဖြင့် အလှဆင်ထားကြသည်။
Verse 18
दिव्यवेषधराश्चैव मनसः प्रीतिवर्द्धनाः । तेऽब्रुवन्सहिताः सर्वे वृणीष्वान्यतमं शुभे
ဒေဝတားဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ကာ စိတ်ကို ပီတိတိုးပွားစေကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့အားလုံး တစ်ပြိုင်နက် ပြောကြသည်—“အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ သင်နှစ်သက်ရာ မည်သူမဆို ရွေးချယ်ပါ။”
Verse 19
अस्माकमीप्सितं भद्रे यतस्त्वं वरवर्णिनी । यत्र वाप्यभि कामासि तं वृणीष्व सुशोभने
အို မင်္ဂလာရှိသော အရောင်အဆင်းလှပသူမ၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အလိုရှိသည့် ရွေးချယ်သူဖြစ်သောကြောင့်၊ သင်၏စိတ်နှလုံး လိုလားရာအတိုင်း မည်သူမဆို ရွေးချယ်ပါ၊ အို လှပသူမ။
Verse 20
सा समीक्ष्य तु तान्सर्वांस्तुल्यरूपधरान्स्थितान् । निश्चित्य मनसा बुद्ध्या देवि वव्रे पतिं स्वकम्
သူတို့အားလုံး တူညီသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ရပ်နေကြသည်ကို မိန်းမမြတ်သည် ကြည့်ရှုလေ၏။ ထို့နောက် စိတ်နှင့် ဉာဏ်အလင်းဖြင့် သေချာဆုံးဖြတ်ကာ မိမိ၏ ခင်ပွန်းကို ရွေးချယ်하였다။
Verse 21
लब्ध्वा तु च्यवनो भार्यां वयोरूपमवस्थितः । हृष्टोऽब्रवीन्महातेजास्तौ नासत्याविदं वचः
ဇနီးကို ရရှိပြီးနောက် ချျဝနသည် ယုဝနရုပ်သဏ္ဌာန်၌ တည်မြဲလာကာ ဝမ်းမြောက်လေ၏။ ထိုအလင်းတန်ခိုးကြီး ရှင်ရသီသည် နာသတ်ယာ နှစ်ပါး (အရှွင်) ထံသို့ ဤစကားကို ပြော하였다။
Verse 22
यदहं रूपसंपन्नो वयसा च समन्वितः । कृतो भवद्भ्यां वृद्धः सन्भार्यां च प्राप्तवान्निजाम् । तद्ब्रूतं वै विधास्यामि भवतोर्यदभीप्सितम्
သင်တို့နှစ်ပါး၏ကျေးဇူးကြောင့် ငါသည် ရုပ်ရည်လှပမှုနှင့် ယောဝနအရွယ်ကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ ယခင်က အိုမင်းသူဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်ပိုင်ဇနီးကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့လိုလားသမျှကို ပြောကြလော့၊ ငါသည် သင်တို့နှစ်ပါးအတွက် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံစေမည်။
Verse 23
अश्विनावूचतुः । आवां तु देवभिषजौ न च शक्रः करोति नौ । सोमपानार्हतां तस्मात्कुरु नौ सोमपायिनौ
အရှွင်နှစ်ပါးက ဆိုကြသည်– «ကျွန်ုပ်တို့သည် နတ်တို့၏ ဆေးကုသသူများဖြစ်သော်လည်း၊ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဆိုမရည် သောက်ခွင့် မပေးပါ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆိုမသောက်ရန် အရဟတ္တဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပေးပါ—ဆိုမသောက်သူများ ဖြစ်စေပါ»။
Verse 24
च्यवन उवाच । अहं वां यज्ञभागार्हौ करिष्ये सोमपायिनौ
ချျဝနက ဆိုသည်– «ငါသည် သင်တို့နှစ်ပါးကို ယဇ္ဉ်အပိုင်းအခွင့်ရသူများ ဖြစ်စေမည်၊ ထို့ကြောင့် ဆိုမသောက်သူများ ဖြစ်စေမည်»။
Verse 25
ईश्वर उवाच । ततस्तौ हृष्टमनसौ नासत्यौ दिवि जग्मतुः । च्यवनोऽपि सुकन्या च सुराविव विजह्रतुः
ဣရှွရက ဆိုသည်– ထို့နောက် နာသတ်ယနှစ်ပါးသည် စိတ်ပျော်ရွှင်လျက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်သွားကြသည်။ ချျဝနနှင့် စုကန်ယာလည်း နတ်စုံတွဲကဲ့သို့ ပျော်ပျော်ပါးပါး ကစားမြူးတမ်းကြသည်။
Verse 281
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये च्यवनेश्वर माहात्म्यवर्णनंनामैकाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် ရှရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ရှလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမခဏ္ဍဖြစ်သည့် ပရဘားသခဏ္ဍ၏ ပထမ ပရဘားသက்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မ்ய၌ «ချျဝနေရှွရ မာဟာတ္မ்ய ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၂၈၁ ပြီးဆုံး၏။