Adhyaya 24

Verse 1

देव्युवाच । कस्मिन्काले जगन्नाथ तत्र लिंगं प्रतिष्ठितम् । कथमाराधनं चक्रे कृतार्थो रोहिणीपतिः

ဒေဝီက မေးလေ၏—အို ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်၊ ထိုနေရာ၌ လင်္ဂကို မည်သည့်အချိန်တွင် တည်ထောင်ခဲ့သနည်း။ ထို့ပြင် ရိုဟိဏီ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သော လမင်းသည် အလိုတော်ပြည့်စုံပြီးနောက် မည်သို့ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့သနည်း။

Verse 2

ईश्वर उवाच । त्रेतायुगे च दशमे मनोर्वैवस्वतस्य हि । संजातो रोहिणीनाथो युक्तो दुर्वाससा प्रिये

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူ၏—အို ချစ်သူ၊ တ్రေတားယုဂ၌ အမှန်တကယ် ဗိုင်ဝஸ္ဝတ မနု၏ ဒသမကာလတွင် ရိုဟိဏီ၏ အရှင်ဖြစ်သော လမင်းသည် မွေးဖွားလာ၍ ဒုర్వာသသမုနိနှင့် ဆက်နွယ်လျက် ရှိလေ၏။

Verse 3

तस्मिन्काले तदा तत्र गते वर्षसहस्रके । ततः कृत्वा तपश्चायं प्रत्यक्षीकृतशंकरः

ထိုအချိန်၌ ထိုနေရာတွင် နှစ်တစ်ထောင် ကုန်လွန်ပြီးနောက်၊ သူသည် တပသ (အာစီတပ) ကို ကျင့်သုံး하였다။ ထိုတပသ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို မျက်မြင်တော်မူအောင် ပေါ်ထွန်းစေ하였다။

Verse 4

लिंगं प्रतिष्ठयामास ब्रह्मणा लोककर्तॄणा । पुनर्वर्षसहस्रं तु पूजयामास शंकरम्

သူသည် လောကများကို ဖန်ဆင်းသူ ဘြဟ္မာ၏ အကူအညီဖြင့် လိင်္ဂကို တည်ထောင်하였다။ ထို့နောက် ထပ်မံ၍ နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို ပူဇော် عبادနာ ပြု하였다။

Verse 5

ततः संपूज्य विधिना निजकार्यार्थसिद्धये । स्तुतिं चक्रे निशानाथः प्रत्यक्षीकृतशंकरः

ထို့နောက် မိမိရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံစေရန် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း စုံလင်စွာ ပူဇော်ပြီး၊ ည၏အရှင် (စန္ဒြ) သည် သင်္ကရကို မျက်မြင်တော်မူအောင် ဖြစ်စေပြီးနောက် ချီးမွမ်းသီချင်း (စ্তুတိ) ကို စတင်ရွတ်ဆို하였다။

Verse 6

चंद्र उवाच । नास्ति शर्वसमो देवो नास्ति शर्वसमा गतिः । नास्ति शर्वसमो देवो नास्ति शर्वसमा गतिः

စန္ဒြက ပြောသည်— “ရှရဝ (ရှီဝ) နှင့် တူညီသော ဒေဝတား မရှိ၊ ရှရဝ နှင့် တူညီသော ခိုလှုံရာလည်း မရှိ။ ရှရဝ နှင့် တူညီသော ဒေဝတား မရှိ၊ ရှရဝ နှင့် တူညီသော ခိုလှုံရာလည်း မရှိ။”

Verse 7

यं पठंति सदा सांख्याश्चितयंति च योगिनः । परं प्रधानं पुरुषं तस्मै ज्ञेयात्मने नमः

သံခ္ယာဝါဒပညာရှင်တို့ အမြဲရွတ်ဆိုကြသည့်အရှင်၊ ယောဂီတို့ စိတ်ဓာတ်တည်ငြိမ်စွာ ဆင်ခြင်ကြသည့်အရှင်—အမြင့်ဆုံး သဘောတရား (ပရဓာန)၊ လွန်ကဲမြင့်မြတ်သော ပုရုಷ (ပုရုရှ) ဖြစ်တော်မူသော ထိုအရှင်အား၊ သိမြင်ရမည့် အမြင့်ဆုံး အတ္တသဘောတော်ရှိသော သခင်တော်ထံ နမಸ್ಕာရ ပြုပါ၏။

Verse 8

उत्पत्तौ च विनाशे च कारणं यं विदुर्बुधाः । देवासुरमनुष्याणां तस्मै ज्ञानात्मने नमः

ပညာရှိတို့ သိကြသကဲ့သို့ မွေးဖွားခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော—ဒေဝ၊ အသူရ၊ လူတို့၏—သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်တရားကို အတ္တဖြစ်သော ထိုဘုရားသခင်အား ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 9

यमव्ययमनाद्यंतं यं नित्यं शाश्वतं ध्रुवम् । निष्कलं परमं ब्रह्म तस्मै योगात्मने नमः

အစမရှိ အဆုံးမရှိ၊ မပျက်မယွင်း၊ နိစ္စ၊ ရှာရှွတ၊ တည်ငြိမ်သော—အစိတ်အပိုင်းမရှိသည့် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မ—ယောဂကို အတ္တဖြစ်သော ထိုဘုရားသခင်အား ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 10

यः पवित्रं पवित्राणामादिदेवो महेश्वरः । पुनाति दर्शनादेव तस्मै तीर्थात्मने नमः

သန့်ရှင်းသူတို့၏ သန့်ရှင်းမှုဖြစ်တော်မူသော အာဒိဒေဝ မဟေရှဝရ—မြင်ရုံဖြင့်ပင် သန့်စင်စေတော်မူသော—တီရ္ထကို အတ္တဖြစ်သော ထိုဘုရားသခင်အား ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 11

यतः प्रवर्त्तते सर्वं यस्मिन्सर्वं विलीयते । पालयेद्यो जगत्सर्वं तस्मै सर्वात्मने नमः

အရာအားလုံးသည် ထိုအရှင်ထံမှ စတင်ဖြစ်ပေါ်၍၊ ထိုအရှင်အတွင်းသို့ပင် ပြန်လည်လျောကွယ်သွားကာ၊ ကမ္ဘာလောကအားလုံးကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်တော်မူသော—အရာအားလုံး၏ အတ္တဖြစ်သော ထိုဘုရားသခင်အား ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 12

अनिष्टोमादिभिर्यज्ञैर्यं यजंति द्विजातयः । संपूर्णदक्षिणैरेव तस्मै यज्ञात्मने नमः

အနိဋ္ဌောမ စသည့် ယဇ္ဉများဖြင့် ဒွိဇတို့ ပူဇော်ကြပြီး၊ ဒက္ခိဏာ (ပူဇာခ) ပြည့်စုံစွာနှင့်တကွ ဆောင်ရွက်ကြသော—ယဇ္ဉကို အတ္တဖြစ်သော ထိုဘုရားသခင်အား ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 13

ईश्वर उवाच । एवं स संस्तुते यावद्दिवारात्रौ निशाकरः । अब्रवीद्भगवान्प्रीतः प्रहसन्निव शंकरः

ထာဝရဘုရားက မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသို့ လနှင့်တကွ နေ့ညမပြတ် ချီးမွမ်းနေစဉ်၊ ကောင်းချီးတော်ရှိသော ရှင်ကရာသည် ပျော်ရွှင်၍ အပြုံးသဖွယ်ဖြင့် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 14

शंकर उवाच । परितुष्टोऽस्मि ते वत्स स्तोत्रेणानेन शीतगो । वरं वरय भद्रं ते भूयो यत्ते मनोगतम्

ရှင်ကရာ မိန့်တော်မူသည်။ «ချစ်သားရေ၊ အေးမြသောလ (Śītago) ရေ၊ ဤစတုတ္ထကာဗျာဖြင့် သင်ကို ငါ အလွန်နှစ်သက်ပြီ။ ကောင်းချီးမင်္ဂလာဖြစ်စေမည့် ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့၊ သင်၏နှလုံးသားလိုရာကို ထပ်မံတောင်းလော့»။

Verse 15

चंद्र उवाच । यदि देयो वरोऽस्माकं यदि तुष्टोऽसि मे प्रभो । सांनिध्यं कुरु देवेश लिंगेऽस्मिन्सर्वदा विभो

လက မိန့်သည်။ «အကျွန်ုပ်အား ဆုတောင်းပေးမည်ဆိုလျှင်၊ အရှင်ဘုရား သဘောကျတော်မူလျှင်၊ ဒေဝတို့၏ဒေဝရှင်၊ အလုံးစုံကိုလွှမ်းမိုးသောအရှင်၊ ဤလင်္ဂ၌ အမြဲတမ်း သင်၏နီးကပ်တည်ရှိမှုဖြင့် ကိန်းဝပ်တော်မူပါ»။

Verse 16

ये त्वां पश्यंति चात्रस्थं भक्त्या परमया युताः । तेषां तु परमा सिद्धिस्त्वत्प्रसादात्सुरेश्वर

«ဤနေရာ၌ တည်ရှိတော်မူသော သင်ကို အမြင့်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ကြည့်ရှုသူတို့အတွက်၊ သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ဒေဝတို့၏အရှင်၊ အမြတ်ဆုံးသော အောင်မြင်မှု (စိဒ္ဓိ) ပေါ်ထွန်းလာ၏»။

Verse 17

शंभुरुवाच । अग्रे तु मम सांनिध्यमस्मिंल्लिंगे महाप्रभो । विशेषतोऽधुना चंद्र तव भक्त्या निरंतरम्

ရှမ္ဘု မိန့်တော်မူသည်။ «အို မဟာပရဘု၊ ဤလင်္ဂ၌ ငါ၏နီးကပ်တည်ရှိမှုသည် အရင်ကတည်းက တည်ရှိပြီးသားဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု လရေ၊ သင်၏မပြတ်သော ဘက္တိကြောင့် ဤနေရာ၌ ထူးခြားစွာ ထင်ရှားလာမည်»။

Verse 18

स्थातव्यमद्यप्रभृति क्षेत्रेऽस्मिन्नुमया सह । यस्मात्त्वया प्रभा लब्धा क्षेत्रेऽस्मिन्मत्प्रसादतः । तस्मात्प्रभासमित्येवं नामास्य प्रभविष्यति

ယနေ့မှစ၍ ငါသည် ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌ ဥမာနှင့်အတူ နေထိုင်မည်။ ငါ၏ကရုဏာကြောင့် ဤက္ෂೇತ್ರ၌ သင်သည် အလင်းရောင် (ပရဘာ) ကို ရရှိခဲ့သဖြင့် ဤနေရာသည် «ပရဘာသာ» ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလိမ့်မည်။

Verse 19

यस्मात्प्रतिष्ठितं लिंगं त्वया सोम शुभं मम । सोमनाथेति मे नाम तस्मात्ख्यातिं गमिष्यति

သင်၊ အို စိုးမ၊ ငါ၏ လင်္ဂကို မင်္ဂလာဖြင့် တည်ထောင်ခဲ့သဖြင့် ငါ၏နာမ «ဆိုမနာထ» သည် လောကတွင် ကျော်ကြားလိမ့်မည်။

Verse 20

यन्ममाग्रेतनं नामख्यातं ब्रह्मावसानिकम् । सोमनाथेति च पुनस्तदेव प्रचरिष्यति । द्रक्ष्यंति हि नरा ये मामत्रस्थं भक्तितत्पराः

ဗြဟ္မာ၏ ကာလအဆုံးတိုင်အောင် ကျော်ကြားခဲ့သော ငါ၏ အရင်နာမသည် «ဆိုမနာထ» ဟူ၍ ပြန်လည် ပျံ့နှံ့လိမ့်မည်။ ဘက္တိ၌ တည်ကြည်သော လူတို့သည် ဤနေရာ၌ တည်ရှိနေသော ငါကို မြင်တွေ့ကြလိမ့်မည်။

Verse 21

शृणु तेषां फलं वत्स भविष्यति निशाकर । न तेषां जायते व्याधिर्न दारिद्र्यं न दुर्गतिः । न चेष्टेन वियोगश्च मम चंद्र प्रभावतः

ချစ်သားရေ၊ အို နိသာကရ၊ သူတို့ရရှိမည့် အကျိုးကို နားထောင်လော့။ သူတို့တွင် ရောဂါမဖြစ်၊ ဆင်းရဲမှုမရှိ၊ မကောင်းသော ကံကြမ္မာမရှိ။ ထို့ပြင် သူတို့ချစ်မြတ်နိုးသည့်အရာနှင့် ခွဲခွာရခြင်းလည်း မရှိစေမည်—အို စန္ဒြာ၊ ငါ၏ အာနုဘော်ကြောင့်။

Verse 22

यात्रां कुर्वंति ये भक्त्या मम दर्शनकांक्षिणः । पदे पदेश्वमेधस्य तेषां फलमुदाहृतम्

ဘက္တိဖြင့် ယာထရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ကို ပြုလုပ်၍ ငါ၏ ဒർശနကို တောင့်တသူတို့အတွက်—ခြေလှမ်းတိုင်း၌ အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို သူတို့ရရှိကြောင်း ကြေညာထားသည်။

Verse 23

किं कृतैर्बहुभिर्यज्ञैरुपवासैर्निशाकर । सकृत्पश्यंति मां येऽत्र ते सर्वे लेभिरे फलम्

အို နိသာကရ၊ ယဇ္ဈများစွာ ပြုလုပ်ခြင်း၊ အစာရှောင်ခြင်းများစွာ လိုအပ်သေးသလော။ ဤနေရာ၌ ငါ့ကို တစ်ကြိမ်တည်း မြင်သူတိုင်းသည် ကတိပြုထားသော အကျိုးကို ရရှိကြ၏။

Verse 24

एकमासोपवासं तु कुरुते भक्तितत्परः । यावद्वर्षसहस्रं तु एकः पश्यंति मामिह

ဘက္တိ၌ အလေးထားသော ဘုရားရှင်ကိုးကွယ်သူသည် တစ်လပတ်လုံး အစာရှောင်နိုင်၏။ သို့သော် ဤနေရာ၌ ငါ့ကို တစ်ကြိမ်တည်း မြင်သူသည် ထိုအကျင့်ကို နှစ်တစ်ထောင် ပြုသကဲ့သို့ အကျိုးကောင်းကို ရရှိ၏။

Verse 25

द्वाभ्यामपि फलं तुल्यं नास्ति काचिद्विचारणा

နှစ်ဖက်စလုံးတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် တူညီ၏။ ထိုအကြောင်း၌ သံသယမရှိ၊ ထပ်မံစဉ်းစားရန်လည်း မလို။

Verse 26

एको भवेद्ब्रह्मचारी यावज्जीवं निशाकर । सकृत्पश्यति मामत्र समं ताभ्यां फलं स्मृतम्

အို လမောက်တော်ဆောင် နိသာကရ၊ လူတစ်ယောက်သည် အသက်တစ်လျှောက်လုံး ဗြဟ္မစာရီအဖြစ် နေထိုင်သော်လည်း၊ အခြားတစ်ယောက်က ဤနေရာ၌ ငါ့ကို တစ်ကြိမ်တည်း မြင်လျှင်—နှစ်ဦးစလုံး ရရှိသော အကျိုးသည် တူညီကြောင်း ဆိုထား၏။

Verse 27

एको दानानि सर्वाणि प्रयच्छति द्विजातये । एकः पश्यति मामत्र समं ताभ्यां फलं स्मृतम्

လူတစ်ယောက်သည် ဒွိဇာတ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များအား လှူဒါန်းမှု အမျိုးမျိုးအားလုံး ပေးကမ်း၏။ အခြားတစ်ယောက်က ဤနေရာ၌ ငါ့ကို မြင်လျှင်—နှစ်ဦးစလုံး ရရှိသော အကျိုးသည် တူညီကြောင်း ဆိုကြ၏။

Verse 28

एको व्रतानि सर्वाणि कुरुते मृगलांछन । अन्यः पश्यति मामत्र समं ताभ्यां फलं स्मृतम्

အို မိဂလံချန (သမင်အမှတ်ရှိသော) သခင်၊ တစ်ယောက်က ဝရတများအားလုံးကို ကျင့်တတ်၏။ အခြားတစ်ယောက်က ဤနေရာ၌ ငါ့ကို ဖူးမြင်၏—နှစ်ဦးလုံး၏ ကုသိုလ်အကျိုးသည် တူညီဟု ဆိုထား၏။

Verse 29

एकस्तीर्थानि कुरुते जपजाप्यानि भूरिशः । अन्यः पश्यति मामत्र फलं ताभ्यां समं स्मृतम्

တစ်ယောက်က တီရ္ထများသို့ သွားရောက်ကာ ဂျပ (japa) နှင့် ရွတ်ဖတ်ခြင်းများကို များစွာ ပြု၏။ အခြားတစ်ယောက်က ဤနေရာ၌ ငါ့ကို ဖူးမြင်၏—နှစ်ဦးလုံး၏ အကျိုးသည် တူညီဟု မှတ်သားထား၏။

Verse 31

एकस्तु भृगुपातेन याति मृत्युं निशाकर । अन्यः पश्यति मामत्र समं ताभ्यां फलं स्मृतम्

အို နိသာကရ (လမင်းကို ဆင်မြန်းသော) သခင်၊ တစ်ယောက်က ‘ဘೃဂု၏ ကျရောက်ခြင်း’ ဖြင့် သေဆုံးသို့ ရောက်၏။ အခြားတစ်ယောက်က ဤနေရာ၌ ငါ့ကို ဖူးမြင်၏—နှစ်ဦးလုံး၏ အကျိုးသည် တူညီဟု ဆိုထား၏။

Verse 32

एकः स्नाति सदा माघं प्रयागे नरसत्तमः । अन्यः पश्यति मामत्र फलं ताभ्यां समं स्मृतम्

လူတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတစ်ယောက်က မာဃလ (Māgha) လတစ်လုံးလုံး ပရယာဂ (Prayāga) တွင် အမြဲရေချိုး၏။ အခြားတစ်ယောက်က ဤနေရာ၌ ငါ့ကို ဖူးမြင်၏—နှစ်ဦးလုံး၏ အကျိုးသည် တူညီဟု ဆိုထား၏။

Verse 33

एकः पिण्डप्रदानं च पितृतीर्थे समाचरेत् । अन्यः पश्यति मामत्र फलं ताभ्यां समं स्मृतम्

တစ်ယောက်က ပိတೃ-တီရ္ထ (ဘိုးဘွားတီရ္ထ) တွင် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ပေးကမ်းခြင်းကို သင့်တော်စွာ ပြု၏။ အခြားတစ်ယောက်က ဤနေရာ၌ ငါ့ကို ဖူးမြင်၏—နှစ်ဦးလုံး၏ အကျိုးသည် တူညီဟု ဆိုထား၏။

Verse 34

गोसहस्रप्रदो ह्येको ब्राह्मणे वेदपारगे । एकः पश्यति मामत्र फलं ताभ्यां समं स्मृतम्

လူတစ်ဦးသည် ဝေဒများကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ဘြာဟ္မဏအား နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်း၏။ အခြားတစ်ဦးသည် ဤနေရာ၌ ငါ့ကို မြင်တွေ့၏—နှစ်ဦးလုံး၏ ကုသိုလ်အကျိုးသည် တူညီဟု ဆိုကြ၏။

Verse 35

पञ्चाग्निं साधयेदेको ग्रीष्मकाले सुदारुणे । एकः पश्यति मामत्र फलं ताभ्यां समं स्मृतम्

လူတစ်ဦးသည် နွေရာသီ၏ ကြမ်းတမ်းသောကာလ၌ ‘မီးငါး’ တပသ္ယာကို ပြင်းထန်စွာ ကျင့်၏။ အခြားတစ်ဦးသည် ဤနေရာ၌ ငါ့ကို မြင်တွေ့၏—နှစ်ဦးလုံး၏ အကျိုးသည် တူညီဟု ကြေညာကြ၏။

Verse 36

स्नातः सोमग्रहे चन्द्र सोमवारे च भक्तितः । यो मां पश्यति सर्वेषामेतेषां लभते फलम्

လကြတ်ချိန်၌ ရေချိုးပြီး၊ တနင်္လာနေ့တွင် သဒ္ဓါဖြင့် ငါ (ဆိုမနာထ) ကို မြင်တွေ့သူသည် ဤသန့်ရှင်းသော အကျင့်အကြံများ အားလုံး၏ ပြည့်စုံသော ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 37

सरस्वती समुद्रश्च सोमः सोमग्रहस्तथा । दर्शनं सोमनाथस्य सकाराः पञ्च दुर्ल्लभाः

သရသ္ဝတီ၊ သမုဒ္ဒရာ၊ ဆိုမ (လ)၊ လကြတ်နှင့် ဆိုမနာထ၏ ဒർശန—ဤ ‘သ-ကာရ’ ငါးပါးသည် ရရှိရန် အလွန်ရှားပါး၏။

Verse 38

नैरंतर्येण षण्मासान्विधिना यः प्रपूजयेत् । पुण्यं तदेव सफलं लभते विषुवार्चनात्

နည်းလမ်းမှန်ကန်စွာ ခြောက်လပတ်လုံး မပြတ်မနား ပူဇော်သူသည်၊ ဗိသုဝ (နေ့ညညီ) တွင် ပြုသော ပူဇော်ခြင်းကြောင့် ထိုတူညီသော ကုသိုလ်ကို အကျိုးပြည့်စုံစွာ ရရှိ၏။

Verse 39

एतदेव तु विज्ञेयं ग्रहणे चोत्तरायणे । संक्रांतिदिनच्छिद्रेषु षडशीतिमुखेषु च

ဤတရားသဘောတရားကိုပင် ဂြိုဟ်ကြတ်ချိန်များ၊ နေ၏မြောက်ဘက်သို့လှည့်သည့် ဥတ္တရာယဏကာလ၊ သင်္ကရန္တိနေ့များနှင့် ၎င်းတို့၏အရေးကြီးသောဆုံချက်များ၊ ထို့ပြင် «ခြောက်နှင့်ရှစ်ဆယ်» မင်္ဂလာအခိုက်အတန့်များတွင်လည်း အတူတူသဘောပေါက်ရမည်။

Verse 40

मासैश्चतुर्भिर्यत्पुण्यं विधिनाऽपूज्य शंकरम् । कार्त्तिक्यां स लभेत्पुण्यं चैत्र्यां तद्द्विगुणं स्मृतम् । पुण्यमेतत्तु फाल्गुन्यामाषाढ्यामेवमेव तु

စည်းကမ်းတကျ ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို လေးလကြာ ပူဇော်ရာမှ ရသော ကုသိုလ်ကို ကာတ္တိကလတွင်ပင် ရနိုင်သည်။ ချိုင်တြလတွင် ထိုကုသိုလ်သည် နှစ်ဆဟု ဆိုကြသည်။ ဖာလ္ဂုနနှင့် အာရှာဍလတွင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ကုသိုလ်အတိုင်းအတာကို သင်ကြားထားသည်။

Verse 41

एको दद्याद्गवां लक्षं दोग्ध्रीणां वेदपारगे । एको ममार्चयेल्लिंगं तस्य पुण्यं ततोऽधिकम्

လူတစ်ဦးသည် ဝေဒပညာကျွမ်းကျင်၍ လက်ခံထိုက်သူ (နို့ပေးနွားများပါရှိသူ) ထံသို့ နွားတစ်သိန်း လှူဒါန်းနိုင်သော်လည်း၊ အခြားတစ်ဦးက ငါ၏ လင်္ဂကို ပူဇော်လျှင် ထိုထက်ပိုမိုသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 42

मासेमासे च योऽश्नीयाद्यावज्जीवं सुरेश्वरि । यश्चार्च्चयेत्सकृल्लिंगं सममेतन्न संशयः

အို နတ်တို့၏ မဟာမိဖုရား၊ အသက်တစ်လျှောက် လစဉ် လစဉ် သန့်ရှင်းသော အာဟာရပူဇော်/ဝတ်ပြုအကျင့်ကို ဆောင်ရွက်သူနှင့်၊ လင်္ဂကို တစ်ကြိမ်တည်း ပူဇော်သူတို့၏ ကုသိုလ်သည် တူညီသည်—သံသယမရှိ။

Verse 43

तपःशीलगुणोपेते पात्रे वेदस्य पारगे । सुवर्णकोटिं यद्दत्त्वा तत्फलं कुसुमेन तु

တပသ်၊ သီလနှင့် ဂုဏ်သတ္တိများ ပြည့်စုံ၍ ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သော လက်ခံထိုက်သူထံသို့ ရွှေတစ်ကုဋိ လှူဒါန်းရာမှ ဖြစ်သော အကျိုးဖလကို၊ ပန်းတစ်ပွင့်ကိုသာ (ရှီဝအား) ပူဇော်ခြင်းဖြင့်ပင် တူညီစွာ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 44

अर्कपुष्पेऽपि चैकस्मिञ्छिवाय विनिवेदिते । दश दत्त्वा सुवर्णानि यत्फलं तदवाप्नुयात्

အာရကာပန်းတစ်ပွင့်ကိုပင် ရှိဝသို့ ဆက်ကပ်လျှင် ရွှေတစ်ဆယ်ပေးလှူသကဲ့သို့ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 45

अर्कपुष्पसहस्रेभ्यः करवीरं विशिष्यते । करवीर सहस्रेभ्यो द्रोणपुष्पं विशिष्यते

အာရကာပန်း တစ်ထောင်ထက် ကရဝီရပန်းက ပိုမြတ်သည်။ ကရဝီရပန်း တစ်ထောင်ထက် ဒြောဏပန်းက ပိုမြတ်သည်။

Verse 46

द्रोणपुष्पसहस्रेभ्यो ह्यपामार्गं विशिष्यते । अपामार्गसहस्रेभ्यः कुशपुष्पं विशिष्यते । कुशपुष्प सहस्रेभ्यः शमीपुष्पं विशिष्यते

ဒြောဏပန်း တစ်ထောင်ထက် အပာမာရ္ဂပန်းက ပိုမြတ်ဟု ဆိုသည်။ အပာမာရ္ဂပန်း တစ်ထောင်ထက် ကုရှပန်းက ပိုမြတ်သည်။ ကုရှပန်း တစ်ထောင်ထက် ရှမီပန်းက ပိုမြတ်ဟု သတ်မှတ်သည် (ပူဇော်ရန်)။

Verse 47

शमीपुष्पं बृहत्याश्च कुसुमं तुल्यमुच्यते । करवीरसमा ज्ञेया जातीविजयपाटलाः

ရှမီပန်းသည် ဘృဟတီပန်းနှင့် တန်ဖိုးတူဟု ကြေညာသည်။ ထို့ပြင် ဇာတီ၊ ဝိဇယ၊ ပာဋလာတို့ကို ကရဝီရနှင့် တန်ဖိုးတူဟု သိမှတ်ရမည် (ဆက်ကပ်ရန်)။

Verse 48

श्वेतमंदार कुसुमं सितंपद्मसमं भवेत् । नागचंपकपुन्नागधत्तूरकुसुमं स्मृतम्

အဖြူမန်ဒာရပန်းကို အဖြူကြာပန်းနှင့် တန်ဖိုးတူဟု ယူဆသည်။ ထို့အတူ နာဂချမ္ပက၊ ပုန္နာဂ နှင့် ဓတ္တူရပန်းတို့ကိုလည်း ထိုသို့ပင် မှတ်ယူကြသည် (ဆက်ကပ်ရန်)။

Verse 49

केतकीजातिमुक्तं च कन्दयूथीमदन्तिकाः । शिरीषसर्जजंबूककुसुमानि विवर्ज्जयेत्

ကေတကီ၊ ဇာတီ၊ မုက္တာ နှင့် ကန္ဒာ၊ ယူသီ၊ မဒန္တိကာ တို့၏ပန်းများကို ပူဇော်ရာတွင် သုံးနိုင်သည်။ သို့သော် ရှိရီရှ၊ စရ္ဇ၊ ဇမ္ဘူက ပန်းများကို ဤပူဇော်ပွဲတွင် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 50

आकुलीकुसुमं पत्रं करंजेन्द्रसमुद्भवम् । बिभीतकानि पुष्पाणि कुसुमानि विवर्ज्जयेत्

အာကူလီ ပန်းနှင့် ကရံဇ (နှင့် ဆက်စပ်သစ်ပင်များ) မှ ပေါက်လာသော အရွက်များကိုလည်းကောင်း၊ ဘိဘီတက ပန်းများကိုလည်းကောင်း ဤအခမ်းအနားတွင် ရှောင်ကြဉ်၍ ပယ်ဖျက်ရမည်။

Verse 51

कनकानि कदंबानि रात्रौ देयानि शंकरे । देवशेषाणि पुष्पाणि दिवा रात्रौ च मल्लिका

ကနကာနှင့် ကဒမ္ဘ ပန်းများကို ညအချိန်၌ သင်္ကရ (ရှီဝ) ထံ ပူဇော်ရမည်။ အခြားဒေဝတာထံ ပူဇော်ပြီးကျန်သော ‘ဒေဝ-ရှေသ’ ပန်းများကို မသုံးရ; သို့သော် မလ္လိကာ (စံပယ်) ကို နေ့ည နှစ်ပါးလုံး ပူဇော်နိုင်သည်။

Verse 52

प्रहरं तिष्ठते मल्ली करवीरमहर्निशम् । कीटकेशापविद्धानि रात्रौ पर्युषितानि च

မလ္လီ (စံပယ်) သည် ပရဟရ (အချိန်တစ်ဝက်) တိုင်အောင်သာ လန်းဆန်းနေပြီး၊ ကရဝီရ ပန်းသည် နေ့ည တစ်လျှောက်လုံး ခံတတ်သည်။ ပိုးမွှား သို့မဟုတ် ဆံပင်တို့ကြောင့် မသန့်စင်သွားသော ပန်းများနှင့် ညလုံးကျန်၍ အိုသွားသော ပန်းများကိုလည်း ပယ်ရမည်။

Verse 53

स्वयं पतितपुष्पाणि त्यजेदुपहतानि च । तुलसी शतपत्रं च गन्धारी दमनस्तथा

ကိုယ်တိုင်ကျသွားသော ပန်းများနှင့် ပျက်စီးဒဏ်ရာရသော ပန်းများကို စွန့်ပစ်ရမည်။ ပူဇော်ရာတွင် တုလသီ၊ သတပတ္တရ (အရွက်တစ်ရာပန်း/နှင်းဆီမျိုး)၊ ဂန္ဓာရီ နှင့် ဒမန တို့ကို သုံးနိုင်သည်။

Verse 54

सर्वासां पत्रजातीनां श्रेष्ठो मरुबकः स्मृतः । एतैः पुष्पविशेषैस्तु पूज्यः सोमेश्वरः सदा

အရွက်အမျိုးအစားအားလုံးအနက် «မရုဘက» သည် အကောင်းဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဤအထူးပန်းများဖြင့် သောမေရှွရကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 55

यात्रायाः फलमाप्नोति स्वर्गलोके महीयते । एतावदुक्त्वा वचनं तत्रैवान्तरधीयत

သူသည် ယာတရာ၏ အကျိုးကို ရရှိ၍ ကောင်းကင်လောက၌ ချီးမြှောက်ခံရသည်။ ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် ထိုနေရာတင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 56

चन्द्रमा यक्ष्मणा मुक्तः स्वस्थाननिरतोऽभवत् । आहूय विश्वकर्माणं प्रासादं पर्यकल्पयत् । शुद्धस्फटिकसंकाशं गोक्षीरधवलोज्ज्वलम्

လမင်းသည် ယက္ခမာရောဂါမှ လွတ်မြောက်၍ မိမိ၏ အနေအထားသို့ ပြန်လည်တည်ငြိမ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဝိශ්ဝကರ್ಮာကို ခေါ်ယူကာ မဟာမဏ္ဍပတော်ကို ဆောက်လုပ်စေ하였다—သန့်ရှင်းသော ကြည်လင်ကျောက်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ နွားနို့ကဲ့သို့ ဖြူဝင်းလင်းလက်သည်။

Verse 57

प्रासादं मेरुनामानं हेमप्राकारतोरणम् । चतुर्दशान्ये परितः प्रासादाः परिकल्पिताः । तेषां नामानि वक्ष्यामि प्रत्येकं तानि मे शृणु

«မေရု» ဟု အမည်ရသော မဟာပရాసာဒတော်ကို ဆောက်လုပ်၍ ရွှေကာရံတံတိုင်းနှင့် တံခါးတော်များဖြင့် တန်ဆာဆင်하였다။ ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် အခြားပရాసာဒတော် ဆယ့်လေးလုံးကိုလည်း စီမံထားသည်။ ၎င်းတို့၏ အမည်များကို တစ်လုံးချင်း ပြောမည်—ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။

Verse 58

केसरी सर्वतोभद्रो नदनो नन्दिशालकः । नन्दीशो मन्दरश्चैव श्रीवृक्षो ह्यमृतोद्भवः

«ကေသရီ», «သဗ္ဗတောဘဒ္ဒရ», «နဒန», «နန္ဒိရှာလက»; ထို့ပြင် «နန္ဒီးရှ», «မန္ဒရ»; နှင့် «သြရီဝೃက္ษ», «အမృతောဒ္ဘဝ»—ဤတို့သည် ပရాసာဒတော်များ၏ အမည်များဖြစ်သည်။

Verse 59

हिमवान्हेमकूटश्च कैलासः पृथिवीजयः । इन्द्रनीलो महानीलो भूधरो रत्नकूटकः

ဟိမဝန်၊ ဟေမကူဋ၊ ကైలာသ၊ ပෘထဝီဇယ; အိန္ဒြနီလာ၊ မဟာနီလာ၊ ဘူဓရ၊ ရတ္နကူဋက—ဤတို့လည်း နာမတော်ဖြင့် ခေါ်သော ပရာသာဒများ ဖြစ်သည်။

Verse 60

वैडूर्यः पद्मरागश्च वज्रको मुकुटोज्ज्वलः । ऐरावतो राजहंसो गरुडो वृषभस्तथा

ဝိုင်ဍူရျ၊ ပဒ္မရာဂ၊ ဝဇ္ရက နှင့် မုကုဋောဇ္ဇွလ; အဲရာဝတ၊ ရာဇဟံသ၊ ဂရုဍ နှင့် ဝೃಷဘ—ဤတို့လည်း နာမတော်ဖြင့် ခေါ်သော ပရာသာဒများ ဖြစ်သည်။

Verse 61

मेरुः प्रासादराजा च देवानामालयो हि सः । आदौ पञ्चाण्डको ज्ञेयः केसरीनामतः स्थितः

«မေရု» သည် ပရာသာဒတို့၏ မင်းဖြစ်၍ အမှန်တကယ် နတ်တို့၏ အာလယ ဖြစ်သည်။ အစဦး၌ «ကေသရီ» ဟူသော နာမဖြင့် တည်ထားသော «ပဉ္စာဏ္ဍက» ဘုရားသန့်ရှင်းရာကို သိမှတ်ရမည်။

Verse 62

चतुर्थांशा च तद्वृद्धिर्यावन्मेरुः प्रकीर्तितः

၎င်း၏ တိုးပွားမှုသည် အဆက်ဆက် တိုင်းတာရာတွင် လေးပုံတစ်ပုံစီဖြင့် တိုးသွားသည်ဟု ဆိုကြပြီး မေရု၏ အတိုင်းအတာအထိ ဖြစ်သည်။

Verse 63

एवं पृथक्कारयित्वा प्रासादांश्च चतुर्दश । ब्रह्मादीनां देवतानां समीपस्थानवासिनाम्

ဤသို့ သီးခြားသီးခြား ဆောက်လုပ်စေ၍ ပရာသာဒ ဆယ့်လေးဆောင်ကို ပြုလုပ်ကာ၊ ဘြဟ္မာမှ စ၍ အနီးအနား အာဝါသများတွင် နေထိုင်သော နတ်ဒေဝတော်တို့အတွက် (စီစဉ်ထားသည်)။

Verse 64

दश चान्यान्भूधरादीन्वृषभान्तान्वरानने । आदौ कपर्द्दिनं कृत्वा प्रासादान्पर्यकल्पयत्

ထို့ပြင် «ဘူဓရ» မှ စ၍ «ဝೃષဘ» အဆုံးတိုင်အောင် အခြား ပရသာဒ ၁၀ ဆောင်ကိုလည်း တင့်တယ်စွာ စီမံတော်မူ၏၊ အလှမျက်နှာရှင်မယ်။ အရင်ဆုံး «ကပရ္ဒ္ဒင်» ကို တည်ထောင်ပြီးနောက် နန်းတော်များကို သင့်တော်သကဲ့သို့ စီစဉ်တော်မူ၏။

Verse 65

मेरुः प्रासादराजो वै स तु सोमेश्वरे कृतः । त्रेतायुगे तु दशमे मनोवैर्वस्वतस्य च

ဤ «မေရု» သည် အမှန်တကယ် ပရသာဒတို့၏ ဘုရင်ဖြစ်၍ «ဆိုမေရှ္ဝရ» တွင် တည်ဆောက်ထားသည်။ ၎င်းကို တ్రေတားယုဂ၌၊ ဒသမ မန်ဝန္တရ၌၊ ဝိဝസ്വတ်၏ သား မနု (ဝိုင်ဝസ്വတ) ၏ ကာလတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 66

कारयित्वा मंडपांश्च प्रतिष्ठाप्य यथाविधि । नदानां तु शतं कृत्वा वापीकूप सहस्रकम्

မဏ္ဍပများကို ဆောက်လုပ်စေပြီး စည်းကမ်းတော်အတိုင်း သင့်တော်စွာ ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြုလုပ်ကာ၊ ရေစီးလမ်းကြောင်း တစ်ရာကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ရေကန်အဆင့်ဆင့် (ဝါပီ) နှင့် ရေတွင်း တစ်ထောင်ကိုလည်း ဆောက်လုပ်စေတော်မူ၏။

Verse 67

गृहाणां तु सहस्राणि दीनानाथाश्रयाणि च । कारयित्वा विधानेन विप्रेभ्यः प्रददौ पृथक्

အိမ်အလုံးရေ ထောင်ပေါင်းများကိုလည်း ဆောက်လုပ်စေပြီး—ဆင်းရဲသူနှင့် အကာအကွယ်မဲ့သူတို့အတွက် ခိုလှုံရာများပါ ထည့်သွင်းကာ—စည်းကမ်းတော်အတိုင်း ဘြာဟ္မဏများအား တစ်ဦးချင်း သီးသန့် ခွဲဝေ ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 68

निवेश्य नगरं सोमः श्रीसोमेश्वरसन्निधौ । स्वकर्मणां प्रचारार्थमथाभ्यर्थयत द्विजान्

«သရီ ဆိုမေရှ္ဝရ» ၏ အနီးတော်၌၊ မျက်မှောက်တော်တင်ကဲ့သို့ နဂရတစ်မြို့ကို ဆိုမ (စောမ) သည် တည်ထောင်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မိမိတို့၏ သာသနာရေး ကర్తဝျများ ပျံ့နှံ့တည်မြဲစေရန်အတွက် ဒွိဇများကို တောင်းခံဖိတ်ခေါ်တော်မူ၏။

Verse 69

सोमोऽस्मि भवतां राजा प्रसादात्परमेष्ठिनः । तथापि विनयेनैव भक्त्यां विज्ञापयामि वः

အမြတ်တော်အရှင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ငါသည် သင်တို့၏ ဘုရင် စိုးမ ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း နှိမ့်ချမှုနှင့် ဘက္တိဖြင့် သင်တို့ထံ ဤတောင်းဆိုချက်ကို လျှောက်ထား၏။

Verse 70

धनं हिरण्यरत्नादि धान्यं व्रीहियवादिकम् । गोमहिष्यादिपशवो वस्त्राणि विविधानि च

ရွှေ၊ ရတနာတို့အပါအဝင် ဥစ္စာဓန ရှိ၏။ ဆန်၊ မုယောစသည့် သီးနှံများလည်း ရှိ၏။ နွား၊ ကျွဲနှင့် အခြား တိရစ္ဆာန်များ၊ အမျိုးမျိုးသော အဝတ်အထည်များလည်း ရှိ၏။

Verse 71

कदलीनालिकेराणि तांबूलीपूगमालिनः । मनोऽभिरामचरमा आरामाः परितः स्थिताः

ပတ်လည်အနှံ့ ဥယျာဉ်များ တည်ရှိ၍ ငှက်ပျောပင်၊ အုန်းပင်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ကွမ်းရွက်နှင့် ကွမ်းသီးပင်တို့ဖြင့် အလှဆင်ထား၏။ စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေပြီး သီးနှံကောင်းများ ပေါများ၏။

Verse 72

जंबूद्वीपाधिपाः सर्वे भवतामत्रवासि नाम् । आदेशं च करिष्यंति शिरस्याधाय शोभनम्

ဇမ္ဗူဒွီပ၏ အုပ်ချုပ်ရှင် အားလုံးသည် ဤနေရာ၌ နေထိုင်သော သင်တို့၏ အမိန့်ကို ခေါင်းပေါ်တင်၍ ဂုဏ်ပြုကာ လိုက်နာဆောင်ရွက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 73

द्वीपांतरादागतैश्च कर्पूरागुरुचंदनैः । अन्यैश्च विविधैर्द्रव्यैः संपूर्णा भवतां गृहाः

အခြားကျွန်းများမှ ယူဆောင်လာသော ကမ္ဖော်၊ အဂရု၊ စန္ဒနကဲ့သို့သော အနံ့သစ်များနှင့် အခြား အမျိုးမျိုးသော တန်ဖိုးရှိ ပစ္စည်းများကြောင့် သင်တို့၏ အိမ်များ ပြည့်စုံလိမ့်မည်။

Verse 74

पण्यानां शतसंख्यानां व्यवहारनिदर्शिनः । ब्रह्मोत्तराणि तन्वंति वणिजो लाभकांक्षिणः

အမြတ်ကိုလိုလား၍ အရောင်းအဝယ်ကျွမ်းကျင်သော ကုန်သည်တို့သည် ကုန်ပစ္စည်းရာချီဖြင့် အရောင်းအဝယ်ကိုချဲ့ထွင်ကြသော်လည်း၊ ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် ထိုက်သင့်သောအရာကို အရင်တင်၍ ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 75

भवत्सु भृत्यभावेन वर्त्तमाना हितैषिणः । ते चान्ये च तथा पौरा नावसीदंति कर्हिचित्

သင်တို့ကို သစ္စာရှိသော အမှုထမ်းစိတ်ဖြင့် ဆောင်ရွက်ကာ သင်တို့၏ ကောင်းကျိုးကို မျှော်လင့်သူတို့သည်၊ သူတို့နှင့် အခြားသူများ၊ ထို့အတူ မြို့သူမြို့သားတို့လည်း မည်သည့်အခါမျှ ဒုက္ခအတွင်း မကျရောက်ကြ။

Verse 76

एवं संपूर्णविभवैर्भवद्भिः श्रेयसे मम । क्रतुक्रिया वितन्यंतां विधिवद्भूरिदक्षिणाः

ထို့ကြောင့် အစုံအလင်သော အင်အားအရင်းအမြစ်ရှိသော သင်တို့သည် ငါ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်ကြလော့။ စည်းကမ်းတကျ ယဇ်ပူဇော်ပွဲနှင့် ကရတုကရိယာတို့ကို ချဲ့ထွင်၍ ပြုလုပ်ကာ ဒက္ခိဏာနှင့် လှူဒါန်းမှုများကို များပြားစွာ ပေးအပ်ကြလော့။

Verse 77

ब्रह्मादीनि च सर्वाणि प्रवर्तंतामहर्निशम् । दीनांधकृपणादीनां क्रियतामार्तिनाशनम्

ဗေဒပညာလေ့လာခြင်းနှင့် ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်းတို့မှ စသော အလုပ်အမှုအားလုံး (brahma-ādi) ကို နေ့ညမပြတ် ဆက်လက်ပြုလုပ်စေကြလော့။ ထို့ပြင် ဆင်းရဲသူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ ချို့တဲ့သူ စသည့်သူတို့၏ ဝေဒနာဒုက္ခကို ကရုဏာဖြင့် ဖယ်ရှားပေးကြလော့။

Verse 78

अभ्यागतानामौचित्यादातिथ्यं च विधीयताम् । तीर्थयात्राप्रसंगेन समेतानां महात्मनाम्

ထို့ပြင် ရောက်လာသူတို့အတွက် သင့်လျော်သကဲ့သို့ ဧည့်ဝတ်အတိအကျကို စီမံပြုလုပ်ကြလော့။ အထူးသဖြင့် တီရ္ထယာတရာ (tīrtha-journey) အကြောင်းဖြင့် ဤနေရာ၌ စုဝေးလာသော မဟာသတ္တဝါတို့အား ဖြစ်သည်။

Verse 79

ब्रह्मर्षीणामाश्रमेषु दीयतामाश्रयाः सदा । मयात्र स्थापितं लिंगं सर्वकालं दृढव्रताः

ဗြဟ္မရ္ရှိတို့၏ အာရှရမ်များ၌ အမြဲတမ်း ခိုလှုံရာနှင့် အထောက်အပံ့ကို ပေးကြပါစေ။ ဤနေရာ၌ ငါသည် လိင်္ဂ (Liṅga) ကို တည်ထောင်ထားသဖြင့် သင်တို့သည် အချိန်တိုင်း သစ္စာဝတ် (vrata) ကို দৃঢ়စွာ ထိန်းသိမ်းကြလော့။

Verse 80

पवित्रैरुपचारैश्च पूजयंतु द्विजोत्तमाः । अष्टौ प्रमाणपुरुषाः पौराणां कार्यदर्शिनः

နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူ (dvijottama) တို့သည် သန့်ရှင်းသော ပူဇော်ပစ္စည်းနှင့် ဝန်ဆောင်မှုများဖြင့် (ဒေဝတာကို) ပူဇော်ကြပါစေ။ ပုရာဏသဘောတရားကို ကျွမ်းကျင်၍ ပြည်သူ့ကိစ္စများကို စီမံကြည့်ရှုတတ်သော အာဏာပိုင်ပုဂ္ဂိုလ် ၈ ယောက်ကို စံနှုန်းအဖြစ် ခန့်အပ်ကြစေ။

Verse 81

व्यवहारानवेक्षध्वं स्मृत्याचारविशारदाः । व्यवस्थां मत्कृतामेतां भवंतोऽत्र द्विजोत्तमाः

Smṛti နှင့် အကျင့်အကြံဉာဏ်ကို ကျွမ်းကျင်သော dvijottama တို့၊ ဤနေရာ၌ အငြင်းပွားမှုများနှင့် လူမှုရေးဆက်ဆံရေးကိစ္စများကို စောင့်ကြည့်ကြပါ။ ငါတည်ထောင်ထားသော စည်းကမ်းစနစ်ကို သင်တို့က ထိန်းသိမ်းအုပ်ချုပ်ကြလော့။

Verse 82

धारयंतु महात्मानो दिग्गजा इव मेदिनीम् । एवं प्रभुत्वमास्थाय स्थानेऽस्मिञ्छिवशालिनि

မဟာသတ္တဝါတို့သည် ဤမြေကို ဒိဂ္ဂဇ (အရပ်လေးမျက်နှာ ဆင်ကြီးများ) က ကမ္ဘာကို ထမ်းသကဲ့သို့ ထမ်းဆောင်ထိန်းသိမ်းကြပါစေ။ ထို့ကြောင့် ဤရှီဝသရဏ်ဖြင့် တင့်တယ်သော နေရာ၌ တရားမျှတသော အာဏာကို ကိုင်စွဲ၍ တည်ငြိမ်မှုနှင့် စည်းကမ်းကို ထိန်းထားကြလော့။

Verse 83

श्रुतिस्मृतिपुराणोक्तान्धर्मानाचरत द्विजाः । निशम्य सोमस्य वचो विनीतमिति ते द्विजाः

Soma ၏ နိမ့်ချသော အမိန့်တော်ကို ကြားပြီးနောက် ထို dvija တို့သည် Śruti၊ Smṛti နှင့် Purāṇa များတွင် ဆိုထားသော ဓမ္မများကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် စတင်ကြလေသည်။

Verse 84

उवाच कौशिकस्तेषु गोत्राणां प्रथमो द्विजः । साधूपदिष्टमस्माकं द्विजराजेन सर्वथा

ထို့နောက် မျိုးနွယ်တို့အတွင်း အထွတ်အမြတ် ဒွိဇဖြစ်သော ကောသိကက ပြောသည်– «ဒွိဇတို့၏ မင်းတော်က ငါတို့အား သင်ကြားပေးသမျှသည် အပြည့်အဝ မှန်ကန်လျော်ကန်၏»။

Verse 85

सर्वमेतत्करिष्यामः किंतु किंचिन्निशामय । नियोगतः पूजयतां शिवनिर्माल्यसेविनाम्

«ဤအရာအားလုံးကို ငါတို့ ပြုလုပ်မည်။ သို့သော် နောက်ထပ်တစ်ချက်ကို နားထောင်ပါ– တရားဝင် ခန့်အပ်ချက်အရ၊ ရှိဝ၏ နိရ္မာလျ (ပူဇာအကျန်) ကို စောင့်ရှောက်ဝတ်ပြုသူတို့အား ဂုဏ်ပြုကာ ပူဇာပြုစေပါ»။

Verse 86

पातित्यं जायतेऽस्माकं श्रुतिस्मृतिविगर्हितम् । श्रुतिस्मृती हि रुद्रस्य यस्मादाज्ञाद्वयं महत्

«ငါတို့အတွက် အပြစ်ကျရောက်ခြင်း ပေါ်ပေါက်လာမည်၊ ၎င်းကို ရှရုတိနှင့် စမရိတိက ရှုတ်ချထားသည်။ အကြောင်းမူ ရှရုတိနှင့် စမရိတိသည် ရုဒြ၏ ကြီးမြတ်သော အမိန့်နှစ်ပါးပင် ဖြစ်သောကြောင့်»။

Verse 87

कस्तदुल्लंघयेन्मूढः प्राणैः कंठग तैरपि

«အသက်ရှူသက်တမ်းက လည်ချောင်းထိ တက်လာသော်လည်း ထိုအမိန့်ကို လွန်ကျူးမည့် မိုက်မဲသူ ဘယ်သူရှိမည်နည်း»။

Verse 88

अष्टमूर्तेः पुनर्मूर्त्तावग्नौ देवमुखे मखान् । कुर्वाणाः श्रुतिमार्गेण प्रीणयामोऽखिलं जगत्

«အဂ္နိ—ဒေဝတို့၏ ပါးစပ်၊ အဋ္ဌမူရ္တိရှင်၏ ထင်ရှားသော ရုပ်တော်တစ်ပါးဖြစ်သော မီးထဲသို့၊ ဝေဒမဂ္ဂအတိုင်း ယဇ္ဉာများကို ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် ငါတို့သည် လောကအလုံးစုံကို ပျော်ရွှင်စေ၏»။

Verse 89

जगद्भगवतो रूपं व्यक्तमेत त्पुरद्विषः । मिथो विभिन्नमित्येतदभिन्नं पुनरीश्वरात्

ထင်ရှားနေသော ဤလောကကြီးသည် သုံးမြို့ဖျက်ရှင် ဘဂဝန်၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်တည်း; အပြန်အလှန် ခွဲခြားသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အမြင့်မြတ်သော အရှင်ထံမှ မခွာကွာပါ။

Verse 90

अग्नौ प्रास्ताहुतिः सम्यगादित्यमुपतिष्ठते । आदित्याज्जायते वृष्टिर्वृष्टेरन्नं ततः प्रजाः

မီးထဲသို့ မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ချသော အဟုတိသည် နေမင်းထံ ရောက်၏။ နေမင်းမှ မိုးရွာခြင်း ပေါ်ထွန်း၍ မိုးမှ အစာအဟာရ ဖြစ်လာကာ ထိုအစာကြောင့် သတ္တဝါတို့ ရှင်သန်ကြီးပွားသည်။

Verse 91

श्रुतिस्मृतिपुराणादिसदभ्यासप्रसंगिनाम् । तत्तदर्थेषु पुण्यार्थं प्रवृत्ताखिलकर्मणाम्

သရုတိ၊ စမရိတိ၊ ပုရာဏာတို့နှင့် အစရှိသည့် သဒ္ဓာစာပေများကို အမြဲကောင်းမွန်စွာ လေ့လာကျင့်သုံးသူတို့အတွက်—အဓိပ္ပါယ်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်အလိုက် ကုသိုလ်အတွက် လုပ်ရပ်အားလုံးကို ဆောင်ရွက်သူတို့အတွက်—

Verse 92

अस्माकमवकाशोऽपि विरलो लिंग पूजने । रुद्रजाप्यैर्महायज्ञैर्यजानाश्चैवमीश्वरम्

လင်္ဂပူဇာ ပြုခွင့်ရသော အခွင့်အရေးတောင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ရှားပါး၏။ ထို့ကြောင့် ဤသို့ပင် အရှင်ကို ပူဇော်ကြသည်—ရုဒ္ဒရဇပ်နှင့် မဟာယဇ္ဉများဖြင့်။

Verse 93

यथाक्षणं यथाकालं लिंगं वेदमुपास्महे । यत्तु तेऽभिमतं सोम श्रीसोमेश्वरपूजनम् । तच्च संपादयिष्यामः सविशेषं महामते

အချိန်တော်တော်နှင့် ကာလတော်တော်တိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် လင်္ဂနှင့် ဝေဒကို ရိုသေစွာ ဥပာသနာပြု၏။ ထို့ပြင် သင်အလိုရှိသည့်အရာ၊ အို စောမ—မြတ်စွာသော စရီစောမေရှဝရ ပူဇော်ခြင်းကိုလည်း အထူးသဖြင့် စီမံဆောင်ရွက်ပေးမည်၊ အို မဟာပညာရှိ။

Verse 94

येन त्वदीप्सितं सिध्येत्तमुपायं निशामय । गौरीशंकरसंवादं श्रुत्वा भगवतो मुखात्

သင်လိုလားသည့်ရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံစေမည့် နည်းလမ်းကို နားထောင်လော့—ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာတော်မှ ဂေါရီနှင့် ရှင်ကရ၏ ဆွေးနွေးတော်မူချက်ကို ကြားပြီးနောက်။

Verse 95

नारदः प्राह नः पूर्वं कथयामस्तमेव ते । ब्रह्मदेवद्विषः पूर्वं शतशो दैत्यदानवाः । तपोभिरुग्रैर्विविधैः शंकरं प्रतिपेदिरे

နာရဒက အရင်က ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောခဲ့၏; ထိုအကြောင်းတရားကိုပင် သင့်အား ပြန်လည်ဟောကြားမည်။ ယခင်က ဗြဟ္မာနှင့် ဒေဝတို့၏ ရန်သူဖြစ်သော ဒိုင်တျာနှင့် ဒာနဝ အများရာချီတို့သည် ပြင်းထန်၍ မျိုးစုံသော တပသျာများဖြင့် ရှင်ကရထံ ချဉ်းကပ်ခဲ့ကြ၏။

Verse 96

तेषामत्युग्रतपसामनन्यासक्तचेतसाम् । प्रसादमीश्वरश्चक्रे कारुण्यामृतसागरः

အလွန်ပြင်းထန်သော တပသျာ၌ တည်ကြည်၍ စိတ်နှလုံး မခွဲမခွာ သဒ္ဓါဖြင့် တစ်စိတ်တစ်လုံးတည်း ဖြစ်နေသော ထိုအာသီတများကို မြင်၍၊ ကရုဏာအမృతပင်လယ်တော်ဖြစ်သော အရှင်သည် သူတို့အပေါ် ကရုဏာတော်ကို ချပြပေးတော်မူ၏။

Verse 97

स हि त्रिभुवनस्वामी देवदेवो महेश्वरः । अपेक्षते वरं दातुं भक्तिमेवानपायिनीम्

ထိုမဟေရှဝရသည် သုံးလောက၏ အရှင်၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်၏။ အရှင်သည် အပေးအယူကောင်းချီးပေးရာတွင် မလျော့မယုတ်သော သဒ္ဓါ-ဘက္တိကိုသာ အဓိက ကြည့်ရှုတော်မူ၏။

Verse 98

ददौ स भुवनैश्वर्य्यप्रायानभिमतान्वरान् । तेषां भक्त्यैव संतुष्टो देवब्रह्मद्विषामपि

သူတို့၏ ဘက္တိတော်တစ်ခုတည်းကြောင့်ပင် အရှင်သည် ကျေနပ်တော်မူ၍၊ လောကအပေါ် အာဏာတော်နှင့် ဆင်တူလောက်သော အလိုရှိသည့် ကောင်းချီးများကိုပင် ဒေဝနှင့် ဗြဟ္မာ၏ ရန်သူများအပေါ်တောင် ပေးတော်မူ၏။

Verse 99

ब्रह्मणा विष्णुना चापि यस्यांतो नाधिगम्यते । तस्यातर्क्यप्रभावस्य को नु वेदाशयं प्रभोः

ဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿနိုးတို့သည်ပင် ကိုယ်တော်၏ အဆုံးကို မရောက်နိုင်ကြပေ။ ဆင်ခြင်တုံတရားထက် ကျော်လွန်သော တန်ခိုးတော်ရှိသည့် ထိုအရှင်မြတ်၏ အတွင်းသဘောကို မည်သူသည် အပြည့်အဝ သိနိုင်မည်နည်း။

Verse 100

दुर्वृत्तेभ्योऽपि दैत्येभ्यस्तपोभिर्वरदायिनम् । पप्रच्छ स्वच्छ्हृदया पार्वती परमेश्वरम्

ပါရဝတီသည် စင်ကြယ်သော နှလုံးသားဖြင့် ပါရာမေသွာရာကို မေးမြန်းလေသည်။ ကိုယ်တော်သည် အကျင့်ဆိုးသော ဒေတျာများကိုပင် ခြိုးခြံချွေတာမှုများမှတစ်ဆင့် ဆုလာဘ်များ ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 101

पार्वत्युवाच । भगवन्प्रसादं ते प्राप्य धृष्यंतो भुवनत्रयम् । उपद्रवंतींद्रमुखान्देवान्संक्षोभयंति च

ပါရဝတီက လျှောက်ထားသည်မှာ "အို အရှင်မြတ်၊ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ရဲတင်းလာကာ သိကြားမင်း ဦးဆောင်သော နတ်များကို နှောင့်ယှက်ပြီး လောကသုံးပါးကို ပရမ်းပတာ ဖြစ်စေကြပါသည်။"

Verse 102

वरं ददासि किं तेषां तादृशानां दुरात्मनाम् । जगतः स्वस्तये येषां न मनागपि चेष्टितम्

"လောက၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာအတွက် အနည်းငယ်မျှပင် ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခြင်း မရှိသော ထိုကဲ့သို့ ယုတ်မာသော စိတ်ထားရှိသူများကို အဘယ်ကြောင့် ဆုလာဘ်များ ပေးသနားတော်မူပါသနည်း။"

Verse 103

त्वया दत्तवरानेतान्दिव्यान्भोगोपभोगिनः । अवधीर्य तवैश्वर्यं कथं विष्णुर्निहंति च

"ကိုယ်တော် ပေးသနားသော ဆုလာဘ်များဖြင့် ပြည့်စုံပြီး နတ်တို့၏ စည်းစိမ်ကို ခံစားနေကြသူများ၊ ကိုယ်တော်၏ အာဏာတော်ကို မလေးစားသော ထိုသူများကို ဗိဿနိုးသည် မည်သို့ သတ်ဖြတ်နိုင်မည်နည်း။"

Verse 104

हतानां च पुनस्तेषां का गतिः स्याद्वद प्रभो

သူတို့ အသတ်ခံရသောအခါ နောက်နောင်တွင် မည်သည့်ဘုံသို့ ရောက်ကြမည်နည်း။ အို အရှင်သခင်၊ မိန့်တော်မူပါ။

Verse 105

ईश्वर उवाच । सात्त्विका राजसाश्चैव तामसाश्चेति वै त्रिधा । भवंति लोकास्तेष्वेते तमःप्राया दुरासदाः

အိရှ်ဝါရဘုရားက မိန့်တော်မူသည် - 'လောကတို့သည် သတ္တဝ၊ ရာဇသ နှင့် တာမသ ဟူ၍ သုံးမျိုးရှိ၏။ ဤအရာများအနက် ဤသတ္တဝါတို့သည် အမိုက်တရား လွှမ်းမိုးပြီး ချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲလှ၏။'

Verse 106

सुरैः सह स्पर्धमानास्तपोभिरपि तामसैः । मां भजंते मुहुर्मोहाज्जगदुत्सादनोद्यताः

အမိုက်တရား (တာမသ) ၌ ရှိနေလျက် နတ်ဘုရားများနှင့် အပြိုင် ခြိုးခြံချွေတာကာ လောကပျက်စီးရေးကို ကြံစည်သူတို့သည်ပင် မောဟကြောင့် ငါ့ကို အဖန်ဖန် ကိုးကွယ်ကြကုန်၏။

Verse 107

वरं ददामि यत्तेषां भक्तिस्तत्र तु कारणम् । अहं हि भक्त्या सुग्राह्यो नात्र कार्या विचारणा

ငါသည် သူတို့အား ဆုလာဘ်များ ပေးသနားသောအခါ ဆည်းကပ်ကိုးကွယ်မှု (ဘက္ကတိ) သည်သာ အကြောင်းရင်းမှန် ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ငါ့ကို ဘက္ကတိဖြင့် အလွယ်တကူ ရောက်ရှိနိုင်၏။ ဤကိစ္စ၌ ထပ်မံ စဉ်းစားရန် မလိုတော့ပေ။

Verse 108

तपोनुरूपानासाद्य वरांस्ते पापकारिणः । विष्णुना यन्निहन्यते तच्च देवि निबोध मे

ထိုအပြစ်သားတို့သည် သူတို့၏ ခြိုးခြံချွေတာမှုနှင့် လျော်ညီသော ဆုလာဘ်များကို ရရှိကြ၏။ သို့သော် ဗိဿနိုးဘုရား သတ်ဖြတ်လိုက်သော အရာကိုမူ ငါ့ထံမှ နားလည်လော့၊ အို ဒေဝီ။

Verse 109

अहं हरिश्च यद्भिन्नौ गुणभागोऽत्र कारणम् । परमार्थादभिन्नौ च रहस्यं परमं ह्यदः

ဟရီနှင့် ငါသည် ကွဲပြားသကဲ့သို့ ထင်ရခြင်းမှာ ဂုဏ် (guṇa) များ၏ ခွဲဝေမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပရမာသတ္တိအရ ငါတို့ မကွဲပြား—ဤသည်ပင် အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်၏။

Verse 111

वहामि शिरसा भक्त्या त्वदीक्षाशंकितोऽपि सन् । अपि विष्णुस्त्रिभुवनं परित्रातुं व्यवस्थया

သင်၏ မျက်စိတော်ကို စိုးရိမ်နေသော်လည်း ငါသည် ဘက္တိဖြင့် သင်၏ အမိန့်ကို ခေါင်းပေါ်တင်၍ ဆောင်ရွက်၏။ ထို့ကြောင့် ဗိဿဏုသည်လည်း သတ်မှတ်ထားသော စီမံချက်အတိုင်း တြိဘုဝနကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။

Verse 112

मामुपास्य चिरं लेभे चक्रं दुष्टनिबर्हणम् । त्वां च तस्य महामायामप्रमेयात्मनो हरेः

ငါ့ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက်၊ မကောင်းသူတို့ကို ချေမှုန်းသော စက်ရ (discus) ကို သူရရှိ၏။ သင်လည်း မတိုင်းမတာသော အတ္တသဘာဝရှိသည့် ဟရီ၏ မဟာမာယာ ဖြစ်လာ၏။

Verse 113

आराधयामि तद्भक्त्या त्रिजगजन्मकारणम् । शिरस्याधाय चान्यां मे शक्तिरूपां तथा हरिः

ထိုဘက္တိဖြင့် ငါသည် တြိလောက ပေါ်ပေါက်ရာ အကြောင်းရင်းကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြု၏။ ထို့အတူ ဟရီသည်လည်း ငါ၏ အခြားသော အင်အားကို ရှက္တိရূপအဖြစ် ခေါင်းပေါ်တင်၍ ငါ့ကို ဂုဏ်ပြု၏။

Verse 114

अजोऽपि जन्मान्यासाद्य लोकरक्षां करोति वै । हंतुं हिरण्यकशिपुं नरसिंहवपुश्च सः

မမွေးဖွားသူဖြစ်သော်လည်း လောကကို ကာကွယ်ရန် အမှန်တကယ် မွေးဖွားမှုများကို ခံယူ၏။ ဟိရဏ္ယကသိပုကို သတ်ရန်လည်း နရသിംဟ ရုပ်ခန္ဓာကို ခံယူခဲ့၏။

Verse 115

जगज्जिघांसुः शमितो मया शरभ रूपिणा । मां च बाणपरित्राणे त्रिशूलोद्यमकारिणम्

လောကကိုဖျက်ဆီးလိုသောစိတ်ဖြင့် ရည်ရွယ်လာသောအခါ၊ ငါသည် «ရှာရဘ» ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် သူ့ကိုနှိမ်နင်းခဲ့၏။ ထို့ပြင် ဘာဏာကိုကာကွယ်ရန် သုံးချွန်လှံကို မြှောက်ကိုင်သောသူလည်း ငါပင်ဖြစ်၏။

Verse 116

मानुष्येऽप्यवतारेऽसौ स्तंभयित्वा स लीलया । प्रभावं महिमानं च वर्द्धयन्मामकं हरिः । वरिवस्यति मां नित्यमंतरात्मापि मे विभुः

လူ့အဝတား၌ပင် ထိုဟရီသည် လီလာဖြင့် အတားအဆီးတို့ကို တားဆီးထိန်းချုပ်တတ်၏။ ထို့ပြင် ငါ၏ တောက်ပမှုနှင့် မဟိမာကို တိုးပွားစေ၏။ ငါ၏ အတွင်းအတ္တဖြစ်သော အလုံးစုံပြည့်ဝသော အရှင်သည် ငါ့ကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ဝတ်ပြုတော်မူ၏။

Verse 117

अथाहं परमात्मानमेनमाद्यंतवर्जितम् । ध्यानयोगैः समाधौ च भावयामि निरंतरम्

ထို့ကြောင့် အစမရှိ အဆုံးမရှိသော ထိုပရမాత్మာကို ငါသည် ဓ്യာနယောဂတို့ဖြင့် စမಾಧိ၌ တည်ကာ အဆက်မပြတ် စိတ်နှလုံးဖြင့် အမြဲတမ်း ဆင်ခြင်သတိပြု၏။

Verse 119

तदेवं नावयोर्भेदो विद्यते पारमार्थिकः । भेदं च तारतम्यं च मूढा एव वितन्वते

ထို့ကြောင့် အမြင့်ဆုံးသော သတ္တိအမှန်၌ ငါတို့နှစ်ဦးအကြား အမှန်တကယ် ကွာခြားမှု မရှိ။ ကွာခြားချက်နှင့် အဆင့်အတန်းကို မိုက်မဲသူတို့သာ ချဲ့ထွင်တည်ဆောက်ကြ၏။

Verse 120

मयि भक्त्यवसाने तु हरेः संदर्शनेन च । क्रोधदर्पाभिभूतत्वान्न मुक्तिं प्राप्नुवंति ते

သို့သော် ငါ့အပေါ်ရှိ ဘက္တိ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ ဟရီကို မြင်တွေ့သော်လည်း မုက္ခကို မရကြ။ အကြောင်းမှာ ဒေါသနှင့် မာန်မာနတို့က လွှမ်းမိုးထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 121

आवयोस्तु प्रभावेन ते पुनर्द्धौतकल्मषाः । ब्रह्मर्षीणां कुले जन्म संप्राप्ता मुक्तिहेतुकम्

သို့ရာတွင် ငါတို့နှစ်ပါး၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူတို့၏ အညစ်အကြေးများသည် ထပ်မံသန့်စင်ကာ၊ ဗြဟ္မရ္ရှီတို့၏ မျိုးရိုးကူလ၌ မွေးဖွားခြင်းကို ရရှိပြီး ထိုမွေးဖွားခြင်းသည် မုက္ခသို့ ရောက်စေသော အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 122

ब्रह्मचारिव्रता दूर्ध्वं योगं पाशुपतं श्रिताः । प्राचीनकर्मसंस्कारात्ते पुनर्मामुपासते

ဗြဟ္မစာရီယ ဝရတကို စောင့်ထိန်း၍ သူတို့သည် မြင့်မြတ်သော ပါရှုပတ ယောဂကို အားကိုးကြသည်။ ရှေးက ကမ္မ၏ သံသရာအမှတ်အသားများကြောင့် သူတို့သည် ထပ်မံ၍ ငါ့ကို ပူဇော်ဝတ်ပြုကြသည်။

Verse 123

भक्तियोगेन चास्थाय व्रतं पाशुपतादिकम् । श्मशानवासिनो नग्ना अपरे चैकवाससः

ဘက္တိယောဂကို အခြေခံကာ သူတို့သည် ပါရှုပတနှင့် ဆက်စပ်သော ဝရတများကို ကျင့်သုံးကြသည်။ အချို့သည် သင်္ချိုင်းမြေ၌ နေထိုင်၍၊ အချို့သည် အဝတ်မဝတ်ဘဲ၊ အချို့သည် အဝတ်တစ်ထည်တည်းသာ ဝတ်ဆင်ကြသည်။

Verse 124

भिक्षाभुजो भूतिभृतो मल्लिंगान्यर्च्चयंति ते । तथा मदेकाग्रधियो मद्ध्यानैकदृढव्रताः

ဘိက္ခာဖြင့် အသက်မွေး၍ သန့်ရှင်းသော ပြာ (ဘူတိ) ကို ဆောင်ထားကာ သူတို့သည် ငါ၏ လင်္ဂအမှတ်တံဆိပ်များကို ပူဇော်ကြသည်။ ထို့ပြင် သူတို့၏ စိတ်သည် ငါ၌ တစ်ချက်တည်း စူးစိုက်၍ ငါကိုသာ သမาธိပြုသော တစ်ခုတည်းသော ဝရတ၌ ခိုင်မြဲကြသည်။

Verse 125

ये त्वामपि नमस्यंति जगतां मम चेश्वरीम् । देहावसानयोगेन मुक्तिं तेषां ददाम्यहम्

ကမ္ဘာလောကတို့၏ အရှင်မိခင်၊ ငါ၏ အရှင်မိခင်လည်း ဖြစ်သော သင်ကို နမස්ကာရပြုသူတို့ကိုပင်—ကိုယ်ခန္ဓာ အဆုံးသတ်ချိန်၌ ထိုနောက်ဆုံး ယောဂပေါင်းစည်းမှုအားဖြင့် ငါသည် မုက္ခကို ပေးအပ်၏။

Verse 126

सारूप्यसालोक्यमयीं मय्यावेशितचेतसाम् । सायुज्यमुक्तये नायं योगः पाशुपतो यतः । स्मृत्याचारेण मुनिभिः स सद्भिस्तेन गर्हितः

ငါ၌ စိတ်နှလုံးစူးစိုက်ဝင်ရောက်နေသူတို့အတွက် ဤလမ်းသည် စာရူပျ (ရုပ်သဏ္ဌာန်တူ) နှင့် စာလိုကျ (တူညီသောလောက) ကဲ့သို့သော အကျိုးရလဒ်များကို ပေးနိုင်သော်လည်း၊ ပာရှုပတ ယောဂသည် စာယုဇျ မုက္ခ (အလုံးစုံပေါင်းစည်းလွတ်မြောက်ခြင်း) သို့ မရောက်စေသောနည်းလမ်း မဟုတ်။ စမృతိက သတ်မှတ်သော အကျင့်နှင့် မညီသောကြောင့် မုနိများနှင့် သုတိသီလရှိသူတို့က ကန့်ကွက်ရှုတ်ချကြသည်။

Verse 127

द्विजा ऊचुः । तीर्थयात्राप्रसंगेन तानि होपगतान्द्विजान् । स्वमानमुपनेष्यामो भक्त्यावर्ज्जितमानसान्

ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောကြသည်– “တီရ္ထယာထရာ (ဘုရားသန့်နေရာသို့ ခရီးသွားခြင်း) အခါအခွင့်ဖြင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသော ဗြာဟ္မဏတို့ကို—ဘက္တိမရှိသော စိတ်နှလုံးရှိသူတို့ကို—သင့်တော်သော ကိုယ်ထိန်းသိမ်းမှုနှင့် မှန်ကန်သော အကျင့်သို့ ပြန်လည်တည်စေမည်” ဟု။

Verse 128

शुचिभिक्षान्नकौपीनकमण्डल्वादिसत्कृताः । अनन्यकार्य्याः सततमिहागत्य तपस्विनः

သန့်ရှင်းသော ဆွမ်းဘိက္ခာ၊ ကောပီန (အောက်ဝတ်)၊ ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) နှင့် အခြားလိုအပ်ရာများဖြင့် ဂုဏ်ပြုခံရသော တပသ္ဝီတို့သည် အခြားကိစ္စမရှိဘဲ ဤနေရာသို့ အမြဲလာရောက်ကာ တပ (အာသီတ) ကို အလေးထား၍ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 129

भवत्प्रदत्तैर्विविधैरुपहारैरतंद्रिताः । तत्त्वतस्तत्त्वसंख्यास्ते शिवधर्मैकतत्पराः

သင်ပေးအပ်သော အမျိုးမျိုးသော ပူဇော်သက္ကာများကြောင့် သူတို့သည် မပင်ပန်းဘဲ ထောက်ပံ့ခံရသည်။ သူတို့သည် တတ္တဝ (အမှန်တရား၏ သဘောတရား) ကို အမှန်တကယ် သိမြင်သူများဖြစ်၍၊ ရှိဝဓမ္မ၏ တစ်ခုတည်းသော လမ်းစဉ်၌သာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ကြသည်။

Verse 130

श्रीसोमेश्वरमभ्यर्च्य तव श्रेयोऽभिवर्द्धकाः । मुक्तिमंते गमिष्यंति देवस्यातिसुदुर्ल्लभाम्

သီရိ ဆိုမေရှ္ဝရကို ပူဇော်ကာ ထိုကြောင့် သင်၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို တိုးပွားစေပြီးနောက်၊ အဆုံးတွင် သူတို့သည် ဘုရားသခင်ပေးအပ်သော အလွန်ရှားပါးသည့် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) သို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 131

ततोऽन्येऽथ ततोऽप्यन्ये ततश्चान्ये तपोधना । परीक्षितास्तु तेऽस्माभिर्भवितारो निशापते

ထို့နောက် အခြားသူများ၊ ထို့နောက်လည်း အခြားသူများ—တပဿာဓန ကြွယ်ဝသူများ အများအပြား—လည်း ရောက်လာမည်; အို ည၏အရှင်၊ သူတို့ကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ စိစစ်စမ်းသပ်မည်။

Verse 132

द्विजा ऊचुः । इत्याह भगवान्देव्या पृष्टः स च त्रिलोचनः । तत्रैव नारदः सर्वं संवादं शिवयेरितम्

ဗြာဟ္မဏများက ဆိုကြသည်– ဒေဝီက မေးမြန်းသော် သုံးမျက်စိရှင် ဘဂဝန် အရှင်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌ပင် နာရဒသည် ရှိဝါ (ပါရဝတီ) က ပြောကြားသည့် စကားဝိုင်းအားလုံးကို ကြားနာခဲ့သည်။

Verse 133

श्रुत्वा नः कथयामास कथां गोष्ठीषु पृच्छताम् । तव चास्माभिरधुना सर्वमेतदुदीरितम्

ကြားနာပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်တို့ စုဝေးရာများတွင် မေးမြန်းသည့်အခါ သူက ထိုဇာတ်လမ်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြခဲ့သည်။ ယခုမူ ဤအရာအားလုံးကို သင့်အား ကျွန်ုပ်တို့ ပြန်လည် ရွတ်ဆိုပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 134

एवमुक्तस्तु तैः प्रीतः सोमः स्वभवनं ययौ । तदाज्ञया च तत्सर्वं यथोक्तं तेऽपि कुर्वते

ထိုသို့ သူတို့က လျှောက်ထားသော် စိုးမသည် ဝမ်းမြောက်၍ မိမိအိမ်တော်သို့ ပြန်သွား၏။ သူ၏ အမိန့်အတိုင်း သူတို့လည်း ပြောထားသကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 135

देव्युवाच । एवं प्रभावो देवेशः सोमेशः पापनाशनः । केनोपायेन तुष्येत व्रतेन नियमेन वा

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– ဒေဝတားတို့၏ အရှင်၊ ပာပနာရှန ဖြစ်သော စိုးမေရှ္ဝရ၏ အာနုဘော်သည် အမှန်တကယ် ကြီးမြတ်လှ၏။ မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် သူ ပျော်ရွှင်တော်မူသနည်း—မည်သည့် ဝရတ (သစ္စာကတိ) သို့မဟုတ် မည်သည့် နိယမ (စည်းကမ်း) ဖြင့်နည်း။

Verse 136

ईश्वर उवाच । कथयामि स्फुटं धर्म्मं मानुषाणां हिताय वै । स येन तुष्यते देवः शृणु त्वं सुरसुन्दरि

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ လူသားတို့၏ အကျိုးအတွက် ဓမ္မကို ထင်ရှားစွာ ငါဆိုမည်။ နတ်သမီးအလှရှင်၊ နာကြားလော့—ဘုရားသခင် ပျော်ရွှင်တော်မူစေသော အရာသည် မည်သို့နည်း။

Verse 137

नित्योपवासनक्तानि व्रतानि विविधानि च । तीर्थे दानानि सर्वाणि पात्रे दत्तान्यशेषतः

နေ့စဉ် အစာရှောင်ခြင်းနှင့် ညအခမ်းအနားစောင့်ထိန်းခြင်း၊ မျိုးစုံသော ဝရတများ၊ ထို့ပြင် တီရ္ထ၌ ပေးလှူသော ဒါနအမျိုးမျိုးကို အလုံးစုံ အရည်အချင်းရှိသူတို့ထံ ပေးအပ်ခြင်း—ဤသို့သော ကျင့်စဉ်များ။

Verse 138

तपश्च तप्तं तेनैव स्नातं तेनैव पुष्करे । केदारे तु जलं तेन गत्वा पीतं तु निश्चितम्

သူတစ်ဦးတည်းကသာ တပသကို အမှန်တကယ် ကျင့်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူတစ်ဦးတည်းကသာ ပုရှ္ကရ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကေဒါရသို့ သွားကာ အဲဒီမှာရှိသော သန့်ရှင်းရေကို မလွဲမသွေ သောက်ခဲ့သည်။

Verse 139

तेन दृष्टं वरारोहे ज्योतिर्लिंगं महाप्रभम् । सोमवारव्रतं दिव्यं येन चीर्णं तु संश्रये

ခါးလှသော မိန်းမရေ၊ သူတစ်ဦးတည်းကသာ အလွန်တောက်ပသော ဂျျိုတိရ္လင်္ဂကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူတစ်ဦးတည်းကသာ တနင်္လာနေ့ ဝရတကို သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်စွာ ကျင့်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု ငါ အခိုင်အမာ ဆို၏။

Verse 140

किमन्यैर्बहुभिर्दानैर्दत्तैः पात्रेषु सुन्दरि

အလှရှင်ရေ၊ အရည်အချင်းရှိသူတို့ထံ ပေးလှူထားသော်လည်း အခြား ဒါနများ အများကြီးကို ထပ်မံလိုအပ်သေးသလော။

Verse 141

पूजितं येन भावेन सोमवारदिनाष्ट कम् । तेन सर्वं कृतं देवि चीर्णं तत्र महाव्रतम्

အို ဒေဝီ၊ တနင်္လာနေ့ ရှစ်ရက်ကို စိတ်နှလုံးသားဖြင့် သဒ္ဓါတရားပြည့်ဝစွာ ပူဇော်သူသည် အရာအားလုံးကို ပြီးမြောက်စေ၏။ ထိုနေရာ၌ မဟာဝရတကို ပြည့်စုံစွာ ကျင့်ပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 142

इतिहासमिमं पूर्वं कथयामि तव प्रिये । यथावृत्तं महादेवि सोमवारव्रतं प्रति

ချစ်သူရေ၊ အို မဟာဒေဝီ၊ ယခု ငါသည် တနင်္လာဝရတနှင့် ပတ်သက်သော ရှေးဟောင်းသမိုင်းကို ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ တိတိကျကျ သင့်အား ပြောပြမည်။

Verse 143

ईश्वर उवाच । कैलासस्य महेशानि उत्तरे च व्यवस्थिता । निषधोपरि विस्तीर्णा पुरी नाम स्वयंप्रभा

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—အို မဟေရှာနီ၊ ကိုင်လာသ၏ မြောက်ဘက်၌ နိသဓတောင်ပေါ်တွင် ကျယ်ပြန့်စွာ တည်ရှိသော မြို့တစ်မြို့ ရှိ၏။ ထိုမြို့၏ အမည်မှာ “သွယံပဘ္ဟာ” (ကိုယ်တိုင်တောက်ပသော) ဟူ၍ ကျော်ကြား၏။

Verse 144

नानारत्नसुशोभाढ्या नानागन्धर्वसंकुला । सर्वावयवसंपूर्णा शक्रस्येवामरावती

အမျိုးမျိုးသော ရတနာတို့၏ တောက်ပမှုဖြင့် အလှတင့်တယ်၍ ဂန္ဓဗ္ဗအစုအဝေးများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ အင်္ဂါရပ်အလုံးစုံ ပြည့်စုံသဖြင့်၊ ရှကရ၏ အမရဝတီမြို့ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 145

घनवाहननामा च गन्धर्वस्तत्र तिष्ठति । भुंक्ते तत्र महाभोगान्देवैरपि सुदुर्लभान्

ထိုနေရာ၌ ဃနဝါဟန အမည်ရှိသော ဂန္ဓဗ္ဗတစ်ဦး နေထိုင်၏။ ထိုတွင် သူသည် ဒေဝတို့အတွက်တောင် ရခဲလှသော မဟာအပျော်အပါးများကို ခံစားလျက်ရှိ၏။

Verse 146

नवयौवनसंयुक्ता भार्या तस्य मनोहरा । प्रौढवाक्या सुशीला च पीनोन्नतपयोधरा

သူ၏ဇနီးသည် စိတ်ကိုဖမ်းစားလောက်အောင် လှပ၍ ယောဝနသစ်ဖြင့်ပြည့်စုံကာ စကားပြောရာတွင် ရင့်ကျက်သိမ်မွေ့၊ အကျင့်သီလကောင်းမွန်ပြီး ရင်သားပြည့်ဝ သွင်ပြင်သန့်ရှင်းလှပသူ ဖြစ်၏။

Verse 147

तया सार्द्धं तु सम्भोगान्भुंक्ते गंधर्वनायकः । उत्पन्ना तस्य कालेन पुत्री पुत्राष्टकोपरि

သူမနှင့်အတူ ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏အရှင်သည် လင်မယားသဘော သာယာမှုကို ခံစားခဲ့၏။ အချိန်တန်သော် သူ့ထံ၌ သမီးတစ်ဦး မွေးဖွားလာပြီး၊ ထိုမတိုင်မီ သားရှစ်ဦး ရှိပြီးသား ဖြစ်၏။

Verse 148

सर्वावयवसंपन्ना सर्वविज्ञानवेदिनी । गंधर्वसेना विख्याता नाम्ना सा परमेश्वरि

အမြတ်ဆုံး မဟာဒေဝီအို—သူမသည် ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအားလုံး ပြည့်စုံ၍ ဗဟုသုတအနက် အတတ်ပညာအမျိုးမျိုးကို သိကျွမ်းသူ ဖြစ်၏။ အမည်အားဖြင့်လည်း “ဂန္ဓဗ္ဗစေနာ” ဟူ၍ ထင်ရှားကျော်ကြား၏။

Verse 149

कन्यानां तु सहस्रेषु प्रवरा रूपशालिनी । कौतूहलेन सा पित्रा प्रोक्ता क्रीडस्व भामिनि

ကညာထောင်ပေါင်းများစွာအနက် သူမသည် အလှအပဖြင့် ထင်ရှားသော အထူးမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။ ဖခင်သည် ချစ်ခင်စိတ်နှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် “ကစားပျော်ပါ၊ အားမာန်ရှိသော မိန်းကလေးရေ” ဟု ဆို၏။

Verse 150

उद्याने रमणीयेऽत्र नानाद्रुमलताकुले । वृक्षैरनेकैः संकीर्णे फलपुष्पसमन्विते

ဤနေရာရှိ လှပသော ဥယျာဉ်တွင် သစ်ပင်မျိုးစုံနှင့် လျှောပင်များ ထူထပ်ကာ၊ သစ်ပင်အမျိုးမျိုး များပြားစွာ ရောနှောနေပြီး၊ သီးနှင့်ပန်းတို့ ပေါများလှ၏။

Verse 151

एवं सा रमते नित्यं कन्यापरिवृता सदा । एवं दृष्ट्वा क्रीडमाना माता भर्तारमब्रवीत्

ထို့ကြောင့် သူမသည် နေ့စဉ် အမြဲပျော်ရွှင်ကစားလျက်၊ မိန်းကလေးငယ်များ ဝိုင်းရံနေတတ်၏။ ထိုသို့ကစားနေသည်ကို မြင်သော မိခင်သည် ခင်ပွန်းအား ပြောကြား၏။

Verse 152

जीवितं निष्फलं स्वामिन्मम ते सह बांधवैः । यस्येदृशी गृहे कन्या तिष्ठते भर्तृवर्ज्जिता

«အရှင်မင်း၊ ကျွန်မတို့၏အသက်တာ—သင်၏၊ ကျွန်မ၏၊ နှင့် ဆွေမျိုးတို့၏—အကျိုးမရှိပါ၊ ဤသို့သော သမီးကလေးသည် အိမ်တွင် ခင်ပွန်းမရှိဘဲ နေသရွေ့» ဟုဆို၏။

Verse 153

इत्युक्तः स तु गंधर्वो भार्यां वचनमब्रवीत् । अन्वेषयामि भर्त्तारं पुत्र्यर्थे तु मनोहरम्

ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသော ဂန္ဓဗ္ဗသည် မယားအား ပြန်လည်ဆို၏—«သမီးအတွက် လှပ၍ သင့်တော်သော ခင်ပွန်းကို ငါရှာဖွေမည်»။

Verse 154

इत्युक्त्वाऽह्वाप यामास पुत्रीं तां घनवाहनः । आहूता पितृमातृभ्यां त्वरिताऽगत्य सुन्दरि

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဃနဝါဟနသည် သမီးကို ခေါ်ယူ၏။ အဖေမိခင်တို့က ခေါ်သဖြင့် လှပသောသူမသည် အလျင်အမြန် လာရောက်၏။

Verse 155

अनुक्रमेण सर्वेषां पतिता पादयोः शुभा । आदेशं देहि मे तात कि नु कार्यं मयाऽधुना

မင်္ဂလာရှိသော သမီးသည် အစဉ်အလာအတိုင်း အားလုံး၏ ခြေတော်၌ လဲကျကန်တော့ပြီး—«အဖေ၊ ကျွန်မအား အမိန့်ပေးပါ၊ ယခု ကျွန်မ ဘာလုပ်ရမည်နည်း» ဟုဆို၏။

Verse 156

उक्तं च घनवाहेन हर्षितेन वचस्ततः । हे पुत्रि तव यः कश्चिद्वरः संप्रति रोचते । दिव्यं द्रक्ष्ये त्वत्सदृशं गंधर्वाणां शिरोमणिम्

ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်လှသော ဃနဝါဟနက “သမီးရေ၊ ယခု သင်နှစ်သက်သော သတို့သားမည်သူမဆို—သင်နှင့်တူညီသည့် ဒိဗ္ဗသဘောရှိသူ၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့အနက် အမြတ်တန်ဆုံး မဏိရတနာတစ်ပါးကို ငါပြသမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 157

इत्युक्ता क्रोधताम्राक्षी पितरं वाक्यमब्रवीत् । मम रूपस्य कोट्यंशे किं कोप्यस्ति जगत्त्रये । तच्छ्रुत्वा चाद्भुतं वाक्यं पिता माता च मोहितौ

ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသော် မျက်လုံးများ ဒေါသကြောင့် နီမြန်းနေသော မိန်းကလေးသည် ဖခင်အား “လောကသုံးပါး၌ ငါ့အလှ၏ သန်းတစ်ပုံတောင် မီသူရှိသလော” ဟု ပြန်လည်ဆို၏။ ထိုအံ့ဩဖွယ်စကားကို ကြားသော် ဖခင်မိခင်နှစ်ပါးလုံး မောဟမိကြ၏။

Verse 158

सर्वे विषादमापन्ना बांधवाश्च परे जनाः । अशोभनमिदं वाक्यं कन्यया यत्प्रभाषितम् । इत्युक्त्वा तु गताः सर्वे जननीजनबांधवाः

ဆွေမျိုးအပေါင်းနှင့် အခြားလူများအားလုံး စိတ်ညစ်ညူးဝမ်းနည်းသွားကြ၍ “မိန်းကလေးပြောသော စကားသည် မသင့်လျော်” ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် မိခင်ဘက်လူများနှင့် ဆွေမျိုးများအားလုံး ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 159

सा तत्रैव महोद्याने रमते सखिसंयुता । हिंडोलके समारूढा वसंते मासि भामिनि

ထိုနေရာ၌ပင် ဥယျာဉ်ကြီးအတွင်း မိတ်သမီးများနှင့်အတူ သူမသည် ပျော်ရွှင်စွာ ကစားလျက်ရှိ၏။ နွေဦးလ၏ အလှမယ်သည် လှိုင်းလှိုင်းယိမ်းယိုင်သော လှိုင်းတံတား(အလှိုင်း)ပေါ် တက်စီးနေ၏။

Verse 160

तावद्दिव्यविमानस्थः शिखण्डी गणनायकः । गच्छन्खे ददृशे कन्यां रूपौदार्य्यसमाकुलाम्

ထိုအချိန်တွင် ဒိဗ္ဗဗိမာန်ပေါ်၌ ထိုင်နေသော ဂဏနာယက စိခဏ္ဍီသည် ကောင်းကင်၌ သွားလာရင်း အလှနှင့် ယောဝနတောက်ပမှု ပြည့်ဝသော မိန်းကလေးကို မြင်တွေ့၏။

Verse 161

गीतवाद्येन नृत्येन रमतीं दुदुभिस्वनैः । स माध्याह्निकसंध्यायामवतीर्य विमानतः

သူမသည် သီချင်း၊ တူရိယာတီးခတ်မှုနှင့် အကဖြင့် ပျော်ရွှင်ကစားနေစဉ်၊ ဒုဒုဘိစည်သံများကြားတွင်—နေ့လယ် စန္ဓျာ (mādhyāhnika sandhyā) အချိန်၌ သူသည် ဝိမာနာမှ ဆင်းသက်လာ하였다။

Verse 162

क्रीडमानोऽप्सरोभिस्तु तत्रोद्याने स्थितस्ततः । शुश्राव वाक्यं कन्याया गंधर्वदुहितुस्तदा

ထို့နောက် အပ్సရာများနှင့်အတူ ပျော်ကစားလျက် ထိုဥယျာဉ်၌ ရပ်နေစဉ်၊ ထိုအခါ ဂန္ဓဗ္ဗ၏ သမီးကညာ၏ စကားသံကို သူကြားလိုက်သည်။

Verse 163

न कोऽपि सदृशो लोके मम रूपेण दृश्यते । देवो वा दानवो वापि कोट्यंशे मम रूपतः

«လောက၌ မည်သူမျှ ငါ၏ အလှအပနှင့် တူညီသူ မမြင်ရ။ နတ်ဖြစ်စေ ဒါနဝ (အသူရ) ဖြစ်စေ—ငါ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သန်းတစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင် မမီ»။

Verse 164

इति वाक्यं ततः श्रुत्वा गणः क्रोधसमन्वितः । शशाप तां सुचार्वंगीं साहंकारां गणेश्वरः

ထိုစကားကို ကြားသော် ဂဏ (Gaṇa) သည် ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ အင်္ဂါလှပ၍ အဟင်္ကာရကြီးသော ထိုကညာကို—အို ဂဏేశ్వర (ဂဏတို့၏ အရှင်) —ကျိန်စာချလိုက်သည်။

Verse 165

गण उवाच । मां दृष्ट्वा यद्विशालाक्षि रूपसौभाग्यगर्विता । समाक्षिपसि गंधर्वान्देवाद्यांश्चैव गर्विता

ဂဏက ပြောသည်—«အို မျက်လုံးကျယ်သောသူမ၊ ရုပ်အလှနှင့် ကံကောင်းခြင်းအပေါ် ဂုဏ်မာန်မူးနေသူမ။ ငါကို မြင်လျှင် ဂန္ဓဗ္ဗတို့ကိုလည်းကောင်း၊ နတ်တို့နှင့် အခြားသူတို့ကိုပါ မာန်ကြီးစွာဖြင့် လှောင်ပြောင်သလား»။

Verse 166

तस्मात्ते गर्वसंयुक्ते कुष्ठमंगे भविष्यति । श्रुत्वा शापं ततः कन्या भयभीता तपस्विनी

ထို့ကြောင့် မာနနှင့်ပေါင်းစည်းနေသူရေ၊ သင်၏ကိုယ်အင်္ဂါတို့၌ ကုဋ္ဌရောဂါ ပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်။ ကျိန်စာကို ကြားသော် ကညာမိန်းကလေးသည် ကြောက်ရွံ့၍ တပသီမဖြစ်သော်လည်း တုန်လှုပ်သွား၏။

Verse 167

साष्टांगं प्रणिपत्याथानुग्रहार्थमयाचत । भगवन्मम दीनायाः शापस्यानुग्रहं प्रभो । प्रयच्छ त्वं महा भाग नैवं कर्त्री पुनः क्वचित्

ထို့နောက် သူမသည် ကိုယ်အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြင့် မြေပြင်သို့ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ကာ ကရုဏာတော်ကို တောင်းလျှောက်၏။ «ဘုရားရှင်၊ အရှင်သခင်၊ ငါ့ကဲ့သို့ ဒုက္ခရောက်သူအပေါ် ကျိန်စာအတွက် အနုဂ्रहတော်ကို ပေးသနားပါ။ မဟာဘဂါဝန်၊ ကျေးဇူးပြု၍ ပေးသနားပါ၊ ငါသည် ထိုသို့ မည်သည့်အခါမျှ ထပ်မလုပ်တော့ပါ» ဟု။

Verse 168

इत्युक्तस्तव कारुण्याच्छिखण्डी गणनायकः । अनुग्रहं ददौ तस्या गंधर्वदुहितुस्तदा

ထိုသို့ တောင်းလျှောက်သော် သင်၏ကရုဏာကြောင့် ဂဏနာယက စိခဏ္ဍီသည် ထိုအခါ ဂန္ဓဗ္ဗသမီးအား အနုဂ्रहတော်ကို ပေးသနား၏။

Verse 169

शिखण्ड्युवाच । जातिरूपेण संयुक्तो विद्याहंकारसंपदा । यो येन गर्वितः प्राणी स तं प्राप्य विनश्यति

စိခဏ္ဍီ မိန့်တော်မူသည်။ «မွေးဖွားမှုနှင့် အလှအပတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ပညာ၊ အဟင်္ကာရ (အတ္တမာန) နှင့် စည်းစိမ်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော သတ္တဝါသည် မည်သည့်အရာကို မာနထောင်လျှင် ထိုအရာကို ရရှိသည့်အခါ ထိုအရာကြောင့်ပင် ပျက်စီးသွားသည်» ဟု။

Verse 170

तस्माद्गर्वो नैव कार्यो गर्वस्यैतत्फलं स्मृतम् । शृणुष्वानुग्रहं बाले श्रुत्वा चैवावधारय

ထို့ကြောင့် မာနကို မပြုလုပ်သင့်၊ ဤသည်မှာ မာန၏ အကျိုးဖြစ်ကြောင်း မှတ်သားထားသည်။ ကလေးမ၊ ငါပေးမည့် အနုဂ्रहကို နားထောင်လော့၊ ကြားပြီးလျှင် စိတ်၌ ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းလော့။

Verse 171

हिमवद्वनमध्यस्थो गोशृंग ऋषिपुंगवः । करिष्यत्युपकारं स एवमुक्त्वा गतः प्रिये

ဟိမဝန္တ တောအလယ်၌ ဂိုးရှೃင်္ဂ အရှင်ရဟန်းကြီးတော် နေထိုင်၏။ သူသည် သင့်အား ကူညီမည်ဟု ဆိုပြီး၊ ချစ်သူရေ၊ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 172

तावत्संध्या समायाता तत्क्षणाद्भुवनांतरे

ထိုအခါပင် စန္ဓျာ—ညနေဆည်းဆာ—ရောက်လာ၏။ အချိန်တစ်ခဏတည်းမှာပင် အခြားကမ္ဘာတစ်ဖက်တွင် အဖြစ်အပျက်များ ဆက်လက်လှည့်ပြောင်းသွား၏။

Verse 173

ततो गंधर्व्वतनया भग्नोत्साहा नतानना । परित्यज्य वनं रम्यमागता पितुरंतिके

ထို့နောက် ဂန္ဓဗ္ဗ၏သမီးသည် စိတ်အားကျိုးပဲ့၍ မျက်နှာငုံ့ကာ၊ သာယာလှသော တောကို စွန့်ပြီး ဖခင်၏အနီးသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 174

कथयामास तत्सर्वं कारणं कुष्ठसंभवम् । तच्छ्रुत्वा शोकसंतप्तौ पितरौ विगतप्रभौ

နာမည်ကြီး ကုဋ္ဌရောဂါ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အကြောင်းရင်းအပါအဝင် အရာအားလုံးကို နာရီက ပြောပြ၏။ ထိုသို့ကြားသော် မိဘနှစ်ပါးသည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ မူလတောက်ပမှု ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 175

हिमवंतं गिरिं प्राप्तौ त्वरितौ सुतया सह । गोशृंगस्य ऋषेस्तत्र ददृशाते तथाश्रमम्

သူတို့သည် သမီးနှင့်အတူ အလျင်အမြန် ဟိမဝန္တတောင်သို့ ရောက်ကြ၏။ ထိုနေရာတွင် ဂိုးရှೃင်္ဂ ရဟန်း၏ အာရှရမ်ကို တွေ့မြင်ကြ၏။

Verse 176

तत्र मध्यस्थितं दृष्ट्वा गोशृंगमृषिपुंगवम् । प्रणम्य दण्डवद्भूमौ स्तुत्वा स्तोत्रैरनेकधा

အလယ်၌ ထိုင်နေသော ရှင်ဂိုရှೃင်္ဂ မဟာရသီကို မြင်လျှင်၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် တုတ်တန်းပျပ်လဲကာ ပျပ်ဝပ်နမസ്കာရပြု၍ စတုတ္ထများစွာဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 177

उपविष्टोग्रतस्तस्य प्रणिपत्य पुनःपुनः । प्रोवाच वचनं तत्र पूर्ववृत्तं यथाऽभवत्

သူသည် ထိုရသီ၏ ရှေ့တွင် ထိုင်ကာ အကြိမ်ကြိမ် ပျပ်ဝပ်နမസ്കာရပြု၍၊ အရင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အတိအကျ ဖြစ်သကဲ့သို့ ထိုနေရာ၌ ပြောကြားလေ၏။

Verse 178

कथिते चैव वृत्तांते पुनः पप्रच्छ कारणम् । पृष्टे तु कारणे तत्र गंधर्वः प्रोक्तवांस्तदा

ဖြစ်ရပ်အကြောင်းအရာကို ပြောပြီးနောက်၊ ထပ်မံ၍ အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းလေ၏။ အကြောင်းရင်းကို ထိုနေရာ၌ မေးသောအခါ ဂန္ဓဗ္ဗာသည် ထိုအချိန်၌ ပြောကြားလေ၏။

Verse 179

गंधर्व उवाच । दुहितुर्मे शरीरं तु व्याधिकुष्ठेनपीडितम् । येनोपशमनं याति तत्त्वं कर्त्तुमिहार्हसि

ဂန္ဓဗ္ဗာက ပြောသည်— «ကျွန်ုပ်၏ သမီး၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကုဋ္ဌ (လက်ပရိုစီ) ရောဂါကြောင့် နာကျင်ညှဉ်းပန်းနေပါသည်။ ထိုရောဂါ သက်သာငြိမ်းစေရန် အမှန်တရားသော နည်းလမ်းကို ပြောပြပါ; ဤနေရာ၌ ကုထုံးကို ချပြပေးသင့်ပါသည်»။

Verse 180

प्रसादं कुरु विप्रर्षे मम दीनस्य सांप्रतम् । यथा कुष्ठं शमं याति मम पुत्र्यास्तु कारणम्

«အို ဗိပၸရသီ (ဗြာဟ္မဏ-ရသီ) ရေ၊ ယခုအခါ ဒုက္ခရောက်နေသော ကျွန်ုပ်အား ကရုဏာတော်ပြုပါ။ ကျွန်ုပ်၏ သမီး၏ ကုဋ္ဌရောဂါ သက်သာငြိမ်းစေရန် အကြောင်းရင်းနှင့် နည်းလမ်းကို ပြောပြပါ»။

Verse 181

गोशृंग उवाच । भारते तु महातेजास्तिष्ठत्युदधिसन्निधौ । देवः सोमेश्वरोनाम सर्वदेवनमस्कृतः

ဂိုရှೃင်္ဂက ပြောသည်– «ဘာရတဒေသ၌ သမုဒ္ဒရာအနီးတွင် အလွန်တောက်ပသော ဘုရားတစ်ပါး ရှိ၏။ ထိုဘုရားကို ‘ဆိုမေရှ္ဝရ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး ဒေဝတော်အပေါင်းတို့က နမස්ကာရပြုကြ၏»။

Verse 182

क्षणं कृत्वा हि संपूज्य एकाहारेण मानवैः । सर्वव्याधिविनाशाय सर्वकार्यार्थसिद्धये

ကာလတစ်ခဏကို စည်းကမ်းတကျ ခံယူ၍ ထိုဘုရားကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ကာ၊ လူတို့သည် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်နေထိုင်လျှင် ရောဂါအပေါင်းကို ပျက်စီးစေပြီး လိုရာအမှုအရာအားလုံးကို ပြည့်စုံစေတတ်၏။

Verse 183

सोमवारव्रतेनेशं समाराधय शंकरम् । एवं कृते व्याधिनाशस्तव पुत्र्या भविष्यति

တနင်္လာနေ့ ဝရတ (Somavāra-vrata) ဖြင့် အရှင် ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို စိတ်နှလုံးအပြည့်ဖြင့် အာရాధနာပြုပါ။ ထိုသို့ ပြုလျှင် သင်၏ သမီး၏ ရောဂါပျောက်ကင်းခြင်း မလွဲမသွေ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 184

ईश्वर उवाच । इति तद्वचनं श्रुत्वा महर्षेर्भावितात्मनः । तत्र गंतुं मनश्चक्रे सोमेशाराधनं प्रति

ဣရှ္ဝရက ပြောသည်– «စိတ်ဝိညာဉ် သန့်ရှင်း၍ တည်ကြည်သော မဟာရိရှီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ သူသည် ဆိုမေရှ္ဝရကို အာရాధနာပြုရန် ရည်ရွယ်ကာ ထိုနေရာသို့ သွားရန် စိတ်ကူးဆုံးဖြတ်하였다»။