Adhyaya 22

Verse 1

ईश्वर उवाच । दक्षेणैवमनुज्ञातः शोचन्कर्म स्वकं तदा । दुःखशोकपरीतात्मा प्रभासं क्षेत्रमागतः

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်—ဒက္ရှ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရပြီးနောက်၊ ထိုအခါ သူသည် မိမိ၏ လုပ်ရပ်ကို ဝမ်းနည်းကာ ငိုကြွေးလေ၏။ ဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ကြောင့် စိတ်နှလုံး ပြည့်နှက်နေသဖြင့်၊ သန့်ရှင်းသော ပရဘာသ က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာလေ၏။

Verse 2

स गत्वा दक्षिणं तीरं सागरस्य समीपतः । ददर्श पर्वतं तत्र कृतस्मरमिति श्रुतम्

သူသည် ပင်လယ်အနီး တောင်ဘက်ကမ်းခြေသို့ သွားရောက်ပြီး ထိုနေရာတွင် «ကృతသ္မရာ» ဟု နာမည်ကျော်သော တောင်တစ်လုံးကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 3

यक्षविद्याधराकीर्णं किन्नरैरुपशोभितम् । चंदनागुरुकर्पूरैरशोकैस्तिलकैः शुभैः

ထိုတောင်သည် ယက္ခများနှင့် ဝိဒ္ယာဓရများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ကိန္နရများက အလှဆင်ထားသည်။ စန္ဒန်၊ အဂရု၊ ကပ္ပူရ အနံ့သင်းပြီး မင်္ဂလာရှိသော အသောကနှင့် တိလက သစ်ပင်များဖြင့် တင့်တယ်လှသည်။

Verse 4

कल्हारैः शतपत्रैश्च पुष्पितैः फलितैः शुभैः । आम्रजम्बूकपित्थैश्च दाडिमैः पनसैस्तथा

မင်္ဂလာရှိသော အပင်ပန်းများဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး—ကလ္ဟာရနှင့် ရာပတ္တရ (အရွက်တစ်ရာ) ကြာပန်းတို့ ပွင့်ဖူး၍ သီးပွင့်လှပသည်။ ထို့ပြင် သရက်၊ ဇမ္ဗူ၊ ကပိတ္ထ၊ ဒာဍိမ နှင့် ပနသ (နံ့သာသီး/ဂျက်ဖရု) သစ်ပင်များလည်း ရှိသည်။

Verse 5

निंबुजम्बीरनागैश्च कदलीखंडमंडितैः । क्रमुकैर्नागवल्ल्याद्यैः शालैस्तालैस्तमालकैः

ထို့ပြင် နಿಂဗုနှင့် ဇမ္ဗီရ (သံပုရာ/လီမွန်) သစ်ပင်များ၊ ငှက်ပျောပင်အစုအဝေးများဖြင့် ပိုမိုလှပလာသည်။ အရက်ကာ (ကရမုက) ပင်များ၊ နာဂဝလ္လီ (ဘီတယ်ရွက်) ကဲ့သို့သော လျှောပင်များနှင့် ရှာလာ၊ တာလ၊ တမာလ သစ်ပင်များလည်း ရှိသည်။

Verse 6

बीजपूरकखर्जूरैर्द्राक्षामधुरपाटलैः । बिल्वचंपकतिंद्वाद्यैः कदंबककुभैस्तथा

ထို့အပြင် ဘီဇပူရက (citron) သစ်ပင်များနှင့် ခဇ္ဇူရ (ဒိတ်ပင်) များ၊ စပျစ်နွယ်များ၊ ချိုမြိန်သော သစ်ပင်များနှင့် ပါဋလ ပန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သည်။ ဘိလွ၊ စမ္ပက၊ တိန္ဒု နှင့် အခြားသစ်ပင်များ၊ ထို့တူ ကဒမ္ဗ နှင့် ကုဘ သစ်ပင်များလည်း ရှိသည်။

Verse 7

धवाशोकशिरीषाद्यैर्नानावृक्षैश्च शोभितम् । कामं कामफलैर्वृक्षैः पुष्पितैः फलितैः शुभैः

ထိုနေရာသည် ဓဝ၊ အရှိုက၊ ရှိရီရှ စသည့် သစ်ပင်မျိုးစုံဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော သစ်ပင်များက မင်္ဂလာရှိစွာ ပန်းပွင့်၍ သီးနှံပြည့်လျှံနေ၏။

Verse 8

हंसकारंडवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम् । कोकिलाभिः शुकैश्चैव नानापक्षिनिनादि तम्

ထိုနေရာသည် ဟံသာနှင့် ကာရဏ္ဍဝ ငှက်များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ စက္ကရဝာက အတွဲများကြောင့် ပိုမိုလှပပြီး၊ ကုကီလာ၊ ကြက်တူရွေးနှင့် အခြားငှက်မျိုးစုံ၏ အသံများက တဝိုက်လှုပ်ရှားလျက် ကြားရ၏။

Verse 9

जातिस्मराः पक्षिणश्च व्याजह्रुर्मानुषीं गिरम् । गंधर्वकिंनरयुगैः सिद्धविद्याधरोरगैः

အတိတ်ဘဝကို မှတ်မိသော ငှက်များရှိ၍ လူစကားကို ပြောဆိုကြ၏; ထိုနေရာသို့ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် ကိန္နရ အတွဲများ၊ ထို့ပြင် သိဒ္ဓ၊ ဝိဒ္ယာဓရ နှင့် နာဂတို့လည်း မကြာခဏ လာရောက်ကြ၏။

Verse 10

क्रीडद्भिर्विविधैर्दिव्यैः शोभितं पर्वतोत्तमम् । देवगंधर्वनृत्यैश्च वेणुवीणानिनादितम्

ထိုအထူးမြတ်သော တောင်တန်းသည် မျိုးစုံသော ဒိဗ္ဗကစားပျော်ရွှင်သူများကြောင့် အလှတိုးကာ၊ ဒေဝနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ အကများဖြင့် တင့်တယ်လှပ၍၊ ဝေဏုနှင့် ဝီဏာတို့၏ သံစဉ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 11

वेदध्वनितघोषेण यज्ञहोमाग्निहोत्रजैः । समावृतं सर्वमाज्यगंधिभिरुच्छ्रितम्

ထိုနေရာရှိ အရာအားလုံးသည် ဝေဒသုတ်သံ၏ တုန်လှုပ်သံဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ ယဇ္ဉ၊ ဟိုးမ နှင့် အဂ္နိဟောတရ အခမ်းအနားများမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဂီ (ghee) ၏ မွှေးရနံ့ဖြင့် ပြန့်နှံ့နေ၏။

Verse 12

शोभितं चर्षिभिर्दिव्यैश्चातुर्विद्यैर्द्विजोत्तमैः । अत्रिश्चैव वसिष्ठश्च पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः

ထိုနေရာသည် ဒိဗ္ဗရိရှီများ၊ ဗေဒပညာလေးမျိုးကိုကျွမ်းကျင်သော ဒွိဇောတ္တမများဖြင့် အလှဆင်လျက်ရှိပြီး အတြိ၊ ဝသိဋ္ဌ၊ ပုလஸ္တျ၊ ပုလဟ၊ ကရတု တို့ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 13

भृगुश्चैव मरीचिश्च भरद्वाजोऽथ कश्यपः । मनुर्यमोंऽगिरा विष्णुः शातातपपराशरौ

ထို့အပြင် ဘೃဂုနှင့် မရီချိ၊ ဘရဒ္ဝာဇနှင့် ကশ্যပ၊ မနုနှင့် ယမ၊ အင်္ဂိရာနှင့် ဝိષ્ણု၊ ထို့ပြင် ရှာတာတပနှင့် ပရာရှရ တို့လည်း ရှိကြသည်။

Verse 14

आपस्तंबोऽथ संवर्तः कात्यः कात्यायनो मुनिः । गौतमः शंखलिखितौ तथा वाचस्पतिर्मुनिः

ထိုနေရာတွင် အာပස්တမ္ဗနှင့် သံဝර්တ၊ ကာတျနှင့် မုနိ ကာတျာယန၊ ဂေါတမ၊ သင်္ခနှင့် လိခိတ၊ ထို့ပြင် မုနိ ဝါစස්ပတိ လည်း ရှိသည်။

Verse 15

जामदग्न्यो याज्ञवल्क्य ऋष्यशृंगो विभांडकः । गार्ग्यशौनकदाल्भ्याश्च व्यास उद्दालकः शुकः

ထိုနေရာတွင် ဇာမဒဂ္နျ (ပရာရှုရာမ) နှင့် ယာဇ္ဉဝလ္က്യ၊ ရိရှျရှೃင်္ဂ နှင့် ဝိဘဏ္ဍက၊ ထို့ပြင် ဂာရ္ဂျ၊ ရှောနက၊ ဒာလ္ဘျာ တို့နှင့်အတူ ဗျာသ၊ ဥဒ္ဒာလက၊ ရှုက တို့လည်း ရှိကြသည်။

Verse 16

नारदः पर्वतश्चैव दुर्वासा उग्रतापसः । शाकल्यो गालवश्चैव जाबालिर्मुद्गलस्तथा

နာရဒနှင့် ပရဝတ တို့လည်း ထိုနေရာတွင်ရှိပြီး၊ ပြင်းထန်သော တပသီ ဒုర్వာသာ လည်းရှိသည်။ ထို့အတူ ရှာကလျနှင့် ဂာလဝ၊ ထို့ပြင် ဇာဘာလိနှင့် မုဒ္ဂလ တို့လည်း ရှိကြသည်။

Verse 17

विश्वामित्रः कौशिकश्च जह्नुर्विश्वावसुस्तथा । धौम्यश्चैव शतानन्दो वैशंपायनजिष्णवः

ထိုနေရာ၌ ဗိශ්ဝာမိတ္တရ နှင့် ကೌသိက ရှိကြ၏။ ဇဟ္နု နှင့် ဗိශ්ဝာဝಸು လည်းရှိ၏။ ထို့ပြင် ဓೌမ്യ၊ သတಾನန္ဒ၊ ဝৈശံပာယန နှင့် ဂျိṣṇု တို့လည်းရှိကြ၏။

Verse 18

शाकटायनवार्द्धिक्यावग्निको बादरायणः । वालखिल्या महात्मानो ये च भूमण्डले स्थिताः

ထိုနေရာ၌ သာကဋာယန၊ ဝါර්ဓ္ဓိက്യ၊ အဝဂ္နိက နှင့် ဘာဒရာယဏ ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် မဟာတ్మာ ဝါလခိလ္ယာ များနှင့် မြေပြင်ပေါ်၌ နေထိုင်သော အမြင့်မြတ်သူများလည်းရှိကြ၏။

Verse 19

ते सर्वे तत्र तिष्ठंति पर्वते तु कृतस्मरे । तेजस्विनो ब्रह्मपुत्रा ऋषयो धार्मिकाः प्रिये

သူတို့အားလုံးသည် ကృతસ્મရ ဟုခေါ်သော တောင်ပေါ်၌ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ကြ၏။ အလင်းရောင်ထွန်းလင်းသော ဗြဟ္မာမွေးဖွား ရှင်ရသီများ၊ ဓမ္မ၌ တည်ကြည်သူများ ဖြစ်ကြ၏၊ ချစ်သူရေ။

Verse 20

ज्वलंतस्तपसा सर्वे निर्द्धूमा इव पावकाः । मासोपवासिनः केचित्केचित्पक्षोपवासिनः

သူတို့အားလုံးသည် တပသ (အာစီတပ) ဖြင့် တောက်လောင်၍ မီးခိုးမရှိသော မီးကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ အချို့သည် တစ်လပတ်လုံး ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုကြပြီး၊ အချို့သည် တစ်ပတ်နှစ်ပတ် (ပက္ခ) အစာရှောင်ကြ၏။

Verse 21

त्रैरात्रिकाः सांतपना निराहारास्तथा परे । केचित्पुष्प फलाहाराः शीर्णपर्णाशिनस्तथा

အချို့သည် သုံးညတိုင် ဗြတ (त्रैरात्रिक) ကို ဆောင်ကြ၏။ အချို့သည် စာံတပန (Sāṃtapana) တပသကို ပြုကြ၏။ အခြားသူများသည် အစာမစားဘဲ နေကြ၏။ အချို့သည် ပန်းနှင့် သစ်သီးကိုသာ စားကြပြီး၊ အချို့သည် ကျသွားသော ရွက်ခြောက်ကိုသာ စားကြ၏။

Verse 22

केचिद्गोमयभक्षाश्च जलाहारास्तथा परे । साग्निहोत्राः सुविद्वांसो मोक्षमार्गार्थचिन्तकाः

အချို့က နွားချေးခြောက်ကိုပင် စားသုံးကြ၍၊ အချို့က ရေတစ်မျိုးတည်းဖြင့် အသက်မွေးကြ၏။ အဂ္နိဟောတရ ပူဇော်ပွဲကို ထိန်းသိမ်းသော ပညာရှိ ရှင်ရသေတို့သည် မောက္ခသို့သွားရာ လမ်း၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ဆင်ခြင်ကြ၏။

Verse 23

इति हासपुराणादिश्रुतिस्मृतिविशारदाः । एते चान्ये च बहवो मार्कंडेयपुरोगमाः

ဤသို့ပင် ထိုရှင်ရသေတို့သည် အိတိဟာသနှင့် ပုရာဏတို့၌ ကျွမ်းကျင်၍၊ ရှရုတိနှင့် စမရုတိတို့၌လည်း ပညာပြည့်ဝကြ၏။ မာရ္ကဏ္ဍေယကို ဦးဆောင်၍ ထိုသူတို့နှင့် အခြားများစွာသော ရှင်ရသေတို့လည်း ထိုနေရာ၌ ရှိကြ၏။

Verse 24

प्रभासं क्षेत्रमासाद्य संस्थिता कृतपर्वते । एवं कृतस्मरस्तत्र सर्वदेवनिषेवितः । मन्वंतरेस्मिन्यो देवि निर्दग्धो वडवाग्निना

ပရဘာသ က္ရှೇತ್ರသန့်ရှင်းသို့ ရောက်ရှိကာ ကృతပာర్వတ သန့်ရှင်းသော တောင်ပေါ်၌ တည်နေ၏။ ထိုနေရာ၌ ဘုရားတို့အားလုံးက ဂုဏ်ပြု၍ ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ကြသဖြင့် သူသည် “သတိပြန်လည်တည်မြဲသူ” ဖြစ်လာ၏။ ဤမနွန္တရ၌ပင်၊ အို ဒေဝီ၊ သူသည် ဝဍဝာဂ္နိ—ပင်လယ်အောက် မျက်နှာမြင်းမီး—ကြောင့် လောင်ကျွမ်းခဲ့ဖူး၏။

Verse 25

तं दृष्ट्वा पर्वतं रम्यं दृष्ट्वा चैव महोदधिम् । प्रदक्षिणं ततश्चक्रे सप्तकृत्वो निशाकरः । गिरेः प्रदक्षिणां कृत्वा गतो यत्र महेश्वरः

လှပသော တောင်ကို မြင်၍ မဟာသမုဒ္ဒရာကိုလည်း မြင်သဖြင့် နိသာကရ—လ—သည် ထိုနေရာကို ခုနစ်ကြိမ် ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ပြု၏။ တောင်၏ ပရဒက္ခိဏာကို ပြီးစီးပြီးနောက် မဟေရှွရ ရှိရာသို့ သွားလေ၏။

Verse 26

समीपे तु समुद्रस्य स्पर्शलिंगस्वरूपवान् । प्रसादयामास विभुं प्रसन्नेनांतरात्मना

သမုဒ္ဒရာအနီး၌ စပရှလင်္ဂ အဖြစ်ဖြင့် (သို့) စပရှလင်္ဂကို ဝတ်ပြုလျက်၊ အတွင်းစိတ် သန့်ရှင်းငြိမ်းချမ်းသော အနေအထားဖြင့် အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော प्रभုကို ပရသာဒ ရစေရန် ဆုတောင်းပူဇော်၏။

Verse 27

मरणं वेति संध्याय शरणं वा महेश्वरम् । वरं शापाभिघातार्थं मृत्युं वा शंकरान्मम

သူသည် «သေမလား၊ မဟေရှ္ဝရကို ခိုလှုံမလား» ဟု စဉ်းစားကာ «ကျိန်စာ၏ ထိုးနှက်မှုကို အဆုံးသတ်ရန်အတွက် ရှင်ကရာထံမှ သေခြင်းတောင် ငါ့အတွက် ပိုကောင်းသည်» ဟု ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 28

इति सोमो मतिं कृत्वा तपसाऽराधयञ्छिवम् । यावद्वर्षसहस्रं तु फलमूलाशनोऽभवत्

ထို့ကြောင့် ဆိုမသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ တပသဖြင့် ရှိဝကို အာရాధနာပြု하였다။ ထောင်နှစ်ပြည့်တိုင်အောင် သူသည် သစ်သီးနှင့် အမြစ်များသာ စားသောက်၍ နေထိုင်하였다။

Verse 29

पूर्णे वर्षसहस्रे तु चतुर्थे वरवर्णिनि । तुतोष भगवान्रुद्रो वाक्यं चेदमुवाच ह

အို အလှရောင်ရှိသူမ၊ စတုတ္ထမြောက် ထောင်နှစ်ကာလ ပြည့်စုံသည့်အခါ ဘဂဝန် ရုဒ္ဒရသည် နှစ်သက်တော်မူ၍ ဤစကားကို မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 30

परितुष्टोऽस्मि ते चंद्र वरं वरय सुव्रत । किं ते कामं करोम्यद्य ब्रूहि यत्स्यात्सुदुर्ल्लभम्

«အို စန္ဒြာ၊ သင်အပေါ် ငါ အလွန်နှစ်သက်ပြီ။ အို သီလကောင်းသောသူ၊ ဆုတောင်းရာ အလှူကို ရွေးချယ်လော့။ ယနေ့ သင်၏ ဆန္ဒအဘယ်ကို ငါ ပြည့်စုံစေမည်နည်း။ အလွန်ရခက်သောအရာတောင် ပြောလော့» ဟု မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 31

एवं प्रत्यक्षमापन्नं दृष्ट्वा देवं वृषध्वजम् । प्रणम्य तं यथाभक्त्या स्तुतिं चक्रे निशाकरः

နွားအလံတော်ရှိသော ဒေဝ ဝೃષဓ္ဝဇ (ရှိဝ) သည် မိမိရှေ့၌ ထင်ရှားလာသည်ကို မြင်၍ နိသာကရသည် သဒ္ဓါဖြင့် သင့်လျော်သကဲ့သို့ ဦးချကန်တော့ပြီး ချီးမွမ်းသီချင်းကို စီကုံး하였다။

Verse 32

चंद्र उवाच । ॐ नमो देवदेवाय शिवाय परमात्मने । अप्रमेयस्वरूपाय ब्यक्ताव्यक्तस्वरूपिणे

စန္ဒြာက ပြော၏ — «အိုံ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော ရှိဝ၊ အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်ထံ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။ မတိုင်းတာနိုင်သော သဘောတရား၊ ထင်ရှား/မထင်ရှား နှစ်မျိုးသဘောပုံစံရှိသော အရှင်»။

Verse 33

त्वं पतिर्योगिनामीश त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् । त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वमोंकारः प्रजापतिः

«အို ဣရှာ၊ သင်သည် ယောဂီတို့၏ အရှင်ပတိ ဖြစ်၏။ အရာအားလုံးသည် သင်၌ တည်မြဲ၏။ သင်သည် ယဇ్ఞတော်ကိုယ်တိုင်၊ သင်သည် “ဝသတ်” ဟူသော ခေါ်သံ၊ သင်သည် အိုံကာရ၊ သင်သည် ပရဇာပတိ ဖြစ်၏»။

Verse 34

चतुर्विंशत्यधिकं च भुवनानां शतद्वयम् । तस्योपरि परं ज्योतिर्जागर्ति तव केवलम्

«လောကနှစ်ရာကို ကျော်လွန်၍—ထို့အပြင် နှစ်ဆယ်လေးလောက ထပ်ကျော်လွန်သည့်အထက်၌—အမြင့်ဆုံး အလင်းတော် တောက်ပနေ၏။ ထိုအလင်းတော်တစ်ပါးတည်းသာ သင်အဖြစ် နိုးကြားတည်ရှိ၏»။

Verse 35

कल्पांत आदिवाराहमुक्तब्रह्मांडसंस्थितौ । आधारस्तंभभूताय तेजोलिंगाय ते नमः

«ကလ္ပအဆုံး၌ ပထမဝရာဟာက စကြဝဠာဥကို လွှတ်ချိန်တွင် အထောက်တိုင်အဖြစ် တည်နေသော မီးတောက်တန်ခိုး၏ တိုင်တော်—တေဇိုလင်္ဂတော်ထံ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏»။

Verse 36

नमोऽनामयनाम्ने ते नमस्ते कृत्तिवाससे । नमो भैरवनाथाय नमः सोमेश्वराय ते

«အနာမယ ဟူသော နာမတော်ရှိသော သင်ထံ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။ ကೃတ္တိဝာသ သင်ထံလည်း ဦးညွှတ်ပါ၏။ ဘဲရဝနာထ သင်ထံ ဦးညွှတ်ပါ၏။ ဆိုမေရှဝရ သင်ထံ ဦးညွှတ်ပါ၏»။

Verse 37

इति संज्ञाभिरेताभिः स्तुत्याभिरमृतेश्वरः । भूतैर्भव्यैर्भविष्यैश्च स्तूयसे सुरसत्तमैः

ဤသို့ ဤနာမခေါ်များနှင့် စတုတိများဖြင့်၊ အမෘတေရှွရ အရှင်တော်၊ သုရတို့အထဲ အမြတ်ဆုံးတို့က အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်ရှိသူတို့မှလည်း ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 38

आद्यो विरंचिनामाभूद्ब्रह्मा लोकपितामहः । मृत्युञ्जयेति ते नाम तदाऽभूत्पार्वतीपते

ပထမယုဂ၌၊ လောကပိတామဟ ဗြဟ္မာသည် ဝိရဉ္စိဟု ခေါ်ကြသည့်အခါ၊ ပါర్వတီပတိ အရှင်တော်၏ နာမတော်သည် “မృత్యုဉ္ဇယ” ဟူ၍ ဖြစ်လာ၏—သေခြင်းကို အောင်နိုင်သူ။

Verse 39

द्वितीयोऽभूद्यदा ब्रह्मा पद्मभूरिति विश्रुतः । तदा कालाग्निरुद्रेति तव नाम प्रकीर्तितम्

ဒုတိယအဆင့်၌၊ ဗြဟ္မာသည် ပဒ္မဘူ (ကြာပန်းမွေး) ဟု ကျော်ကြားသည့်အခါ၊ သင်၏ နာမတော်ကို “ကာလာဂ္နိရုဒြ” ဟူ၍ ကြေညာခဲ့ကြ၏—ကာလ၏ မီးဖြစ်သော ရုဒြ။

Verse 40

तृतीयोऽभूद्यदा ब्रह्मा स्वयंभूरिति विश्रुतः । अमृतेशेति ते नाम कीर्तितं कीर्तिवर्द्धनम्

တတိယအဆင့်၌၊ ဗြဟ္မာသည် စွယံဘူ (ကိုယ်တိုင်မွေးဖွားသူ) ဟု ကျော်ကြားသည့်အခါ၊ သင်၏ နာမတော်ကို “အမෘတေရှ” ဟူ၍ သီဆိုကြ၏—ကီર્તိနှင့် မင်္ဂလာကို တိုးပွားစေသော နာမ။

Verse 41

चतुर्थोऽभूद्यदा ब्रह्मा परमेष्ठीति विश्रुतः । अनामयेति देवेश तव नाम स्मृतं तदा

စတုတ္ထအဆင့်၌၊ ဗြဟ္မာသည် ပရမေဋ္ဌီဟု ကျော်ကြားသည့်အခါ၊ ဒေဝေရှ အရှင်တော်၏ နာမတော်ကို “အနာမယ” ဟူ၍ အောက်မေ့ခဲ့ကြ၏—ရောဂါဒုက္ခကင်းသူ။

Verse 42

पंचमोऽभूद्यदा ब्रह्मा सुरज्येष्ठ इति श्रुतः । कृत्तिवासेति ते नाम बभूव त्रिपुरांतक

ပဉ္စမကာလ၌ ဗြဟ္မာကို «သုရဇျေဋ္ဌ» ဟု ကြားသိရသောအခါ၊ အို တြိပုရာန္တက (မြို့သုံးမြို့ဖျက်သူ)၊ သင်၏ နာမတော်သည် «ကృတ္တိဝာသ» ဟု ဖြစ်လာ၏။

Verse 43

षष्ठश्चाभूद्यदा ब्रह्मा हेमगर्भ इति स्मृतः । तदा भैरवनाथेति तव नाम प्रकीर्तितम्

ခြောက်မကာလ၌ ဗြဟ္မာကို «ဟေမဂರ್ಭ» ဟု မှတ်မိကြသောအခါ၊ သင်၏ နာမတော်ကို «ဘဲရဝနာထ» (ဘဲရဝ၏ အရှင်) ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့ကြ၏။

Verse 44

अधुना वर्त्तते योऽसौ शतानंद इति श्रुतः । आदिसोमेन यश्चासौ वामनेत्रोद्भवेन ते

«ယခုတိုင် ရှိနေသူသည် “သတానန္ဒ” ဟု ကျော်ကြား၏။ ထိုသူသည် သင်၏ ဘယ်မျက်စိမှ ပေါ်ထွန်းလာသော “အာဒိ-ဆိုမ” (အစဉ်အလာ ဆိုမ) တည်း»။

Verse 45

प्रतिष्ठार्थं तु लिंगस्य आनीतश्चाष्टवार्षिकः । बालरूपी तदा तेन सोमनाथेति कीर्तितम्

«လိင်္ဂ၏ ပရတိဋ္ဌာ (သန့်ရှင်းတင်မြှောက်) အတွက် အသက်ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာကြ၏။ ကလေးရုပ်ဖြင့် ထိုသူက “ဆိုမနာထ” ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့၏»။

Verse 46

सहस्रद्वितयं चैव शतं चैव षडुत्तरम्

«နှစ်ထောင်၊ တစ်ရာ၊ ထို့ပြင် နောက်ထပ် ခြောက်»။

Verse 47

सप्तमोऽहं महादेव आत्रेय इति विश्रुतः । प्राचेतसेन दक्षेण शप्तस्त्वां शरणं गतः । रक्ष मां देवदेवेश क्षयिणं पापरोगिणम्

အို မဟာဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်သည် ခုနစ်ယောက်အနက် ခုနစ်မြောက်ဖြစ်၍ “အာတြေယ” ဟု ထင်ရှားပါသည်။ ပရချေတသ၏သား ဒက္ခက ကျွန်ုပ်ကို ကျိန်စာတင်သဖြင့် သင့်ထံသို့ အားကိုးခိုလှုံလာပါသည်။ အို နတ်တို့၏အရှင်၊ ပျက်ယွင်းလျော့နည်း၍ အပြစ်ရောဂါခံစားနေရသော ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ။

Verse 48

इति संस्तुवतस्तस्य चंद्रस्य करुणाकरः । तुतोष भगवान्रुद्रो वाक्यं चेदमुवाच ह

ဤသို့ စန္ဒြက ချီးမွမ်းနေစဉ် ကရုဏာရှင် ဘုရား ရုဒြသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 49

परितुष्टोऽस्मि ते चंद्र वरं वरय सुव्रत । कि ते कामं करोम्यद्य ब्रूहि यत्स्यात्सुदुर्ल्लभम्

အို စန္ဒြာ၊ သင့်အပေါ် ကျွန်ုပ် အလွန်နှစ်သက်ပြီ။ အို သစ္စာဝန်ခံသူ၊ အလိုရှိသော ဆုတောင်းကို ရွေးချယ်ပါ။ ယနေ့ သင့်ဆန္ဒကို ငါ ဘာဖြည့်ဆည်းပေးရမည်နည်း။ ရှားပါးလွန်သောအရာပင် ဖြစ်စေ ပြောပါ။

Verse 50

मम नामानि गुह्यानि मम प्रियतराणि च । पठिष्यंति नरा ये तु दास्ये तेषां मनोगतम्

ကျွန်ုပ်၏ လျှို့ဝှက်နာမတော်များ၊ ကျွန်ုပ်အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော နာမတော်များကို ရွတ်ဖတ်သော လူတို့အား သူတို့နှလုံးသားထဲက ဆန္ဒကို ငါ ပေးအပ်မည်။

Verse 51

अतीता ये चंद्रमसो भविष्यंति च येऽधुना । तेषां पूज्यमिदं लिंगं यावदन्योऽष्टवार्षिकः

အတိတ်က စန္ဒြတို့၊ အနာဂတ်၌ ဖြစ်လာမည့် စန္ဒြတို့၊ ယခုရှိနေသော စန္ဒြတို့အတွက်—အခြားသော အသက်ရှစ်နှစ်အရွယ် ပေါ်ထွန်းမှုတစ်ခု မပေါ်လာမချင်း ဤလင်္ဂကို ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။

Verse 52

आः परं चतुर्वक्त्रो ब्रह्मा यो भविता यदा । प्राणनाथेति देवस्य तदा नाम भविष्यति

ထို့ပြင်—မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဗြဟ္မာ ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ၊ ထိုဒေဝ၏ နာမတော်သည် «ပရာဏနာထ» ဟု ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 53

प्राणास्तु वायवः प्रोक्तास्तदाराधननाम तत् । प्राणनाथेति संप्रोक्तं मेऽधुना तद्भविष्यति

ပရာဏများသည် အသက်ရှင်မှု၏ လေဓာတ်များဟု ဆိုကြ၏; ထိုအရာပင် ပူဇော်အမည် ဖြစ်လာ၏။ «ပရာဏနာထ» ဟု ကြေညာထားသကဲ့သို့—ယခုမှစ၍ ထိုသည် ငါ၏ ပူဇော်နာမတော် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 54

तस्मादग्नीशनामेति कालरुद्रेत्यनंतरम् । तारकेति ततो नाम भविष्यत्येव कीर्तितम्

ထို့ကြောင့် ထိုဘုရား၏ နာမတော်ကို «အဂ္နီရှ» ဟု ချီးမွမ်းကြလိမ့်မည်; ထို့နောက် «ကာလရုဒ္ရ»; ထို့ပြီး «တာရက» ဟု—အနာဂတ် နာမအစဉ်ကို ဤသို့ ကြေညာထားသည်။

Verse 55

मृत्युञ्जयेति देवस्य भविता तदनंतरम् । त्र्यंबकेशस्त्वितीशेति भुवनेशेत्यनन्तरम्

ထို့နောက် ထိုဒေဝ၏ နာမတော်သည် «မృత్యုဉ္ဇယ» ဟု ဖြစ်လိမ့်မည်; ထို့ပြီး «တြယမ္ဗကေရှ»; ထို့ပြီး «အိတီရှ»; ထို့နောက် «ဘုဝနေရှ» ဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်။

Verse 56

भूतनाथेति घोरेति ब्रह्मेशेत्यथ नामकम् । भविष्यं पृथिवीशेति आदिनाथेत्यनंतरम्

ထို့နောက် နာမတော်သည် «ဘူတနာထ»; ထို့ပြီး «ဃောရ»; ထို့ပြီး «ဗြဟ္မေရှ» ဟု ဖြစ်လိမ့်မည်။ အနာဂတ်တွင် «ပృထိဝီရှ» ဟု ခေါ်ကြပြီး ထို့နောက် «အာဒိနာထ» ဟု ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 57

कल्पेश्वरेति देवस्य चंद्रनाथेत्यनन्तरम् । नाम देवस्य यद्भावि सांप्रतं ते प्रकाशितम्

ထို့နောက် ထိုဘုရားကို «ကလ္ပေရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်ကြမည်၊ ထို့အပြီး «စန္ဒြနာထ» ဟုလည်း ခေါ်ကြမည်။ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်လာမည့် ဘုရား၏ နာမတော်များကို ယခု သင်အား ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြပြီးပြီ။

Verse 58

इत्येवमादि नामानि स्वसंख्यातानि षोडश । गतानि संभविष्यंति कालस्यानंतभावतः

ဤသို့ပင် အစပြု၍ မိမိအလိုက် သတ်မှတ်ထားသော အရေအတွက်အတိုင်း နာမတော် ဆယ့်ခြောက်ပါးသည် ကုန်လွန်ခဲ့ပြီး၊ အချိန်ကာလ၏ အဆုံးမရှိသဘောကြောင့် နောက်ထပ်လည်း ပေါ်ပေါက်လာမည်။

Verse 59

एकैकं वर्तते नाम ब्रह्मणः प्रलयावधि । ततोन्यज्जायते नाम यथा नामानुरूपतः

နာမတော်တစ်ပါးချင်းစီသည် ဘြဟ္မာ၏ ကာလတစ်ခေတ် အဆုံး၊ ပျက်လဲခြင်း (ပရလယ) အထိ တည်တံ့နေသည်။ ထို့နောက် နာမတော်၏ အဓိပ္ပါယ်နှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့ အခြားနာမတော်တစ်ပါး ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 60

अथ किं बहुनोक्तेन रहस्यं ते प्रकाशितम् । वत्स यत्कारणेनेह तपस्तप्तं त्वयाऽखिलम् । तन्मे निःशेषतो ब्रूहि दास्ये तुष्टोऽस्मि ते वरम्

ထပ်မံပြောစရာ အဘယ်လိုအပ်သနည်း။ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သင်အား ဖော်ပြပြီးပြီ။ ချစ်သားရေ—ဤနေရာ၌ သင်က အပြည့်အဝ တပသ (အာဓိဋ္ဌာန်) ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကို အကုန်အစင် ပြောပါ။ ငါသည် သင်ကို ကျေနပ်၍ ဆုတောင်းတစ်ပါး ပေးမည်။

Verse 61

चन्द्र उवाच । अहं शप्तस्तु दक्षेण कस्मिंश्चित्कारणांतरे । यक्ष्मणा च क्षयं नीतस्तस्मात्त्वं त्रातुमर्हसि

စန္ဒြ (လ) က ပြောသည်—အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဒက္ခ (Dakṣa) မှ ငါသည် ကျိန်စာခံရ၏။ ထို့ပြင် ယက္ခမာ (yakṣmā) ရောဂါကြောင့် ငါသည် ချွတ်ယွင်းပျက်စီးသို့ ရောက်ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ငါကို ကယ်တင်သင့်၏။

Verse 62

शंभुरुवाच । अधुना भोः समं पश्य सर्वास्ता दक्षकन्यकाः । क्षयस्ते भविता पक्षं पक्षं वृद्धिर्भविष्यति

ရှမ္ဘုက မိန့်တော်မူသည်။ ယခုအခါ၊ အို မိတ်ဆွေ၊ ဒက္ခ၏ သမီးတို့ကို တန်းတူညီမျှ ကြည့်ရှုလော့။ သင်အတွက် တစ်လဝက်တွင် လျော့နည်းခြင်း ဖြစ်မည်၊ နောက်တစ်လဝက်တွင် တိုးပွားခြင်း ဖြစ်မည်—လဝက်လဝက် အလှည့်ကျ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 63

पूर्वोचितां प्रभां सोम प्राप्स्यसे मत्प्रसादतः । प्राचेतसस्य दक्षस्य तपसा हतपाप्मनः

အို ဆိုမ၊ ငါ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သင်သည် ယခင်ကရှိခဲ့သော တောက်ပမှုကို ပြန်လည်ရရှိမည်။ ဤအရာသည် ပရာချေတသ၏ သား ဒက္ခ၏ တပသ (အာသီတ) ကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ အပြစ်တို့သည် တပသဖြင့် မီးလောင်ပျောက်ကင်းသွားပြီ။

Verse 64

तस्यान्यथा वचः कर्तुं शक्यं नान्यैः सुरैरपि । ब्राह्मणाः कुपिता हन्युर्भस्मीकुर्युः स्वतेजसा

အခြားသော ဒေဝတို့တောင်မှ သူ၏ စကားကို အခြားသို့ ပြောင်းလဲအောင် မလုပ်နိုင်ကြ။ ဗြာဟ္မဏတို့ အမျက်ထွက်လျှင် မိမိတို့၏ တေဇ (ဝိညာဉ်တောက်ပမှု) ဖြင့် ထိုးနှက်၍ ပြာဖြစ်အောင်ပင် လုပ်နိုင်ကြသည်။

Verse 65

देवान्कुर्युरदेवांश्च नाशयेयुरिदं जगत् । ब्राह्मणाश्चैव देवाश्च तेज एकं द्विधा कृतम्

သူတို့သည် ဒေဝတို့ကို အဒေဝ ဖြစ်စေနိုင်ပြီး၊ ဤလောကကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်ကြသည်။ ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် ဒေဝတို့၏ တေဇသည် တစ်ခုတည်းဖြစ်သော်လည်း ပုံသဏ္ဍာန်နှစ်မျိုးအဖြစ် ခွဲထွက်ထားသည်။

Verse 66

प्रत्यक्षं ब्राह्मणा देवाः परोक्षं दिवि देवताः । न विना ब्राह्मणा देवैर्न देवा ब्राह्मणैर्विना

ဗြာဟ္မဏတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မြင်နိုင်သော ဒေဝများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဒေဝတော်များသည် မမြင်နိုင်သော (ပရိုက်ရှ) ဒေဝများ ဖြစ်ကြသည်။ ဗြာဟ္မဏမရှိလျှင် ဒေဝတို့ မပြည့်စုံ၊ ဒေဝမရှိလျှင်လည်း ဗြာဟ္မဏတို့ မပြည့်စုံ။

Verse 67

एकत्र मन्त्रा स्तिष्ठन्ति तेज एकत्र तिष्ठति । ब्राह्मणा देवता लोके ब्राह्मणा दिवि देवताः । त्रैलोक्ये ब्राह्मणाः श्रेष्ठा ब्राह्मणा एव कारणम्

မန္တရားတို့သည် တစ်နေရာတည်း၌ တည်ရှိကြ၏၊ တေဇ (အလင်းတန်ခိုး) လည်း တစ်နေရာတည်း၌ တည်ရှိ၏။ ဤလောက၌ ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဒေဝတားများဖြစ်ကြ၏၊ ကောင်းကင်၌လည်း ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဒေဝတားများဖြစ်ကြ၏။ လောကသုံးပါးတွင် ဗြာဟ္မဏတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး—သက္ကရာဇ်တရား၏ အကြောင်းရင်းမှာ ဗြာဟ္မဏတို့တည်း။

Verse 68

पितुर्नियुक्ताः पितरो भवंति क्रियासु दैवीषु भवंति देवाः । द्विजोत्तमा हस्तनिषक्ततोयास्तेनैव देहेन भवंति देवाः

ဖခင်၏ အမိန့်နှင့် သားသမီးတာဝန်၊ ရိတုအခမ်းအနားတို့အရ ခန့်အပ်လျှင် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့သည် လက်ခံသူအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။ ဒေဝီယ ရိတုများတွင် ဒေဝတားတို့သည် တက်ရောက်ပေါ်လာကြ၏။ နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသည် လက်ထဲတွင် ရေကို ကိုင်ဆောင်၍ ပူဇော်ရာတွင် ထိုကိုယ်ခန္ဓာတည်းဖြင့်ပင် ဒေဝတားကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 69

षट्क र्मतत्त्वाभिरतेषु नित्यं विप्रेषु वेदार्थकुतूहलेषु । न तेषु भक्त्या प्रविशंति घोरं महाभयं प्रेतभवं कदाचित्

ခြောက်ပါးသော ကర్మ (တာဝန်ခြောက်ရပ်) ၏ သဘောတရား၌ အမြဲမပြတ် စွဲလမ်း၍ ဝေဒအဓိပ္ပါယ်ကို စူးစမ်းလိုသော ဗြာဟ္မဏတို့ကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်သူတို့သည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မဟာဘေး—ပရေတ (လှည့်လည်ဝိညာဉ်) ဖြစ်ခြင်း—ထဲသို့ မည်သည့်အခါမျှ မဝင်ရောက်ကြ။

Verse 70

यद्ब्राह्मणाः स्तुत्यतमा वदन्ति तद्देवता कर्मभिराचरंति । तुष्टेषु तुष्टाः सततं भवन्ति प्रत्यक्षदेवेषु परोक्षदेवाः

အလွန်ချီးမွမ်းထိုက်သော ဗြာဟ္မဏတို့ ပြောကြားသမျှကို ဒေဝတားတို့သည် မိမိတို့၏ ကర్మဖြင့် အကောင်အထည်ဖော်ကြ၏။ မျက်မြင်ဒေဝတားများဖြစ်သော ဗြာဟ္မဏတို့ ပျော်ရွှင်တော်မူလျှင် မျက်မမြင်ဒေဝတားတို့လည်း အမြဲပျော်ရွှင်တော်မူကြ၏။

Verse 71

यथा रुद्रा यथा देवा मरुतो वसवोऽश्विनौ । ब्रह्मा च सोमसूर्यौ च तथा लोके द्विजोत्तमाः

ရုဒြာတို့၊ ဒေဝတားတို့၊ မရုတ်တို့၊ ဝသုတို့၊ အရှွင်တို့ ရှိသကဲ့သို့—ထိုနည်းတူ ဤလောက၌လည်း နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး (ဒွိဇောတ္တမ) တို့ ရှိကြပြီး ထိုဒေဝတားအဖွဲ့များနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာတူညီကြ၏။

Verse 72

देवाधीनाः प्रजाः सर्वा यज्ञाधीनाश्च देवताः । ते यज्ञा ब्राह्मणाधीनास्तस्माद्देवा द्विजोत्तमाः

သတ္တဝါအားလုံးသည် ဒေဝတားတို့ကို အားကိုးကြပြီး၊ ဒေဝတားတို့သည် ယဇ္ဉပူဇာကို အားကိုးကြသည်။ ယဇ္ဉတို့သည် ဗြာဟ္မဏတို့အပေါ် မူတည်သဖြင့်၊ ဗြာဟ္မဏတို့သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဒေဝတားအမှန်တကယ်ဖြစ်၍ နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။

Verse 73

ब्राह्मणानर्चयेन्नित्यं ब्राह्मणांस्तर्पयेत्सदा । ब्राह्मणास्तारका लोके ब्राह्मणात्स्वर्गमश्नुते

ဗြာဟ္မဏတို့ကို နေ့စဉ် ပူဇော်ကာ၊ အမြဲတမ်းလည်း ဂုဏ်ပြုလှူဒါန်းခြင်းဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေသင့်သည်။ ဗြာဟ္မဏတို့သည် လောက၌ လမ်းညွှန်ကြယ်များဖြစ်၍၊ ဗြာဟ္မဏတို့အားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်နိုင်သည်။

Verse 75

शक्यं हि कवचं भेत्तुं नाराचेन शरेण वा । अपि वज्र सहस्रेण ब्राह्मणाशीः सुदुर्भिदा

သံကာကွယ်အင်္ကျီကို သံချွန်မြား သို့မဟုတ် မြားတံဖြင့် ထိုးဖောက်နိုင်သော်လည်း၊ ဗြာဟ္မဏ၏ အာသီသ (ကောင်းချီး) သည် မဟာခက်ခဲစွာ မဖျက်နိုင်ဘဲ၊ မိုးကြိုးတံ (ဝဇ္ဇရ) တစ်ထောင်ဖြင့်တောင် ချိုးဖောက်ရန် မလွယ်ကူ။

Verse 76

हुतेन शाम्यते पापं हुतमन्नेन शाम्यति । अन्नं हिरण्यदानेन हिरण्यं ब्राह्मणाशिषा

မီးပူဇော် (ဟုတ) ဖြင့် ပာပ (အပြစ်) သက်သာငြိမ်းစေပြီး၊ အဟာရကို ပူဇော်လှူဒါန်းထားသော်လည်း မင်္ဂလာဖြစ်စေသည်။ အဟာရသည် ရွှေလှူဒါန်းခြင်းဖြင့် သန့်စင်ကောင်းမြတ်လာပြီး၊ ရွှေကိုယ်တိုင်သည် ဗြာဟ္မဏ၏ ကောင်းချီးဖြင့် သန့်စင်ကောင်းမြတ်လာသည်။

Verse 77

य इच्छेन्नरकं गंतुं सपुत्रपशुबांधव । देवेष्वधिकृतं कुर्याद्ब्राह्मणेषु च गोषु च

နတ်ပြည်မဟုတ်ဘဲ နရကသို့ သွားလိုသူသည်—သားသမီး၊ တိရစ္ဆာန်နှင့် ဆွေမျိုးတို့နှင့်တကွ—ဒေဝတားတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကိုလည်းကောင်း၊ နွားတို့ကိုလည်းကောင်း အပြစ်ပြုမိအောင် လုပ်လေရာသည်။

Verse 78

ब्राह्मणान्द्वेष्टि यो मोहाद्देवान्गाश्च मखान्यदि । नैव तस्य परो लोको नाऽयं लोको दुरात्मनः

မောဟကြောင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို မုန်းတီး၍၊ ဒေဝတားများ၊ နွားများနှင့် ယဇ္ဈပူဇာတို့ကိုလည်း အထင်သေးသူသည် နောက်လောကလည်း မရှိ၊ ယခုလောကလည်း မရှိ; ထိုသူသည် အလွန်ဆိုးယုတ်သူတည်း။

Verse 79

अभेद्यमच्छेद्यमनादिमक्षयं विधिं पुराणं परिपालयन्ति । महामतिस्तानभिपूज्य वै द्विजान्भवेदजेयो दिवि देवराडिव

သူတို့သည် မဖောက်ဖျက်နိုင်၊ မဖြတ်တောက်နိုင်၊ အစမရှိ၊ မပျက်စီးသော ပုရాణဝိဓိကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ကြသည်။ ပညာရှိသူသည် နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) များကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဒေဝရာဇ အိန္ဒြာကဲ့သို့ မအနိုင်ယူနိုင်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 80

अग्रं धर्मस्य राजानो मूलं धर्मस्य ब्राह्मणाः । तस्मान्मूलं न हिंसीत मूले ह्यग्रं प्रतिष्ठितम्

မင်းတို့သည် ဓမ္မ၏ ထင်ရှားသော အရှေ့တန်းဖြစ်သော်လည်း ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဓမ္မ၏ အမြစ်ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အမြစ်ကို မထိခိုက်စေသင့်၊ အမြစ်ပေါ်၌ပင် အရှေ့တန်းသည် တည်မြဲနေသည်။

Verse 81

फलं धर्मस्य राजानः पुष्पं धर्मस्य ब्राह्मणाः । तस्मात्पुष्पं न हिंसीत पुष्पात्संजायते फलम्

မင်းတို့သည် ဓမ္မ၏ အသီးဖြစ်ကြပြီး ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဓမ္မ၏ ပန်းဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပန်းကို မထိခိုက်စေသင့်၊ ပန်းမှပင် အသီး ပေါက်ဖွားလာသည်။

Verse 82

राजा वृक्षो ब्राह्मणास्तस्य मूलं पौराः पर्णं मन्त्रिणस्तस्य शाखाः । तस्माद्राज्ञा ब्राह्मणा रक्षणीया मूले गुप्ते नास्ति वृक्षस्य नाशः

မင်းသည် သစ်ပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့၊ ဗြာဟ္မဏတို့သည် ထိုသစ်ပင်၏ အမြစ်၊ ပြည်သူများသည် အရွက်၊ အမတ်များသည် ကိုင်းခက်များဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းသည် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ကာကွယ်ရမည်၊ အမြစ်ကို စောင့်ရှောက်ထားလျှင် သစ်ပင်သည် မပျက်စီး။

Verse 83

आसन्नो हि दहत्यग्निर्दूराद्दहति ब्राह्मणः । प्ररोहत्यग्निना दग्धं ब्रह्मदग्धं न रोहति

မီးသည် နီးကပ်လျှင်သာ လောင်ကျွမ်းသော်လည်း၊ ဗြာဟ္မဏ၏ သာသနာတန်ခိုးသည် အဝေးမှပင် လောင်ကျွမ်းစေ၏။ မီးဖြင့် လောင်သွားသည့်အရာသည် ပြန်ပေါက်နိုင်သော်လည်း၊ ဘြဟ္မ (သန့်ရှင်းသောတန်ခိုး) ဖြင့် လောင်သွားသည့်အရာသည် မပြန်ပေါက်နိုင်။

Verse 84

ब्राह्मणानां च शापेन सर्वभक्षो हुताशनः । समुद्रश्चाप्यपेयस्तु विफलश्च पुरंदरः

ဗြာဟ္မဏတို့၏ ကျိန်စာကြောင့် မီးတောင်ပင် အရာအားလုံးကို မရွေးမချယ် စားသုံးသည့်အဖြစ် ဖြစ်လာ၏။ သမုဒ္ဒရာသည်လည်း မသောက်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) ပင် ကြိုးပမ်းမှုများ အကျိုးမရှိ အင်အားမဲ့ ဖြစ်လာ၏။

Verse 85

त्वं चन्द्र राजयक्ष्मी च पृथिव्यामूषराणि च । सूर्याचन्द्रमसोः पातः पुनरुद्धरणं तयोः

သင်သည် လ၊ ရာဇသီရိလက္ခဏာ၊ နှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ မပေါက်မပွားသော မြေညံ့ဒေသများပင် ဖြစ်၏။ သင်သည် နေ နှင့် လ တို့၏ ကျဆုံးခြင်းလည်း ဖြစ်ပြီး—ထို့နောက် ထိုတို့၏ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းလည်း ဖြစ်၏။

Verse 86

वनस्पतीनां निर्यासो दानवानां पराजयः । नागानां च वशीकारः क्षत्रस्योत्सादनं तथा । देवोत्पत्ति विपर्यासो लोकानां च विपर्ययः

ထိုအရာမှ သစ်ပင်တို့၏ အရည်နှင့် စိမ့်ထွက်ရည်များ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ဒာနဝတို့၏ ရှုံးနိမ့်ခြင်း၊ နာဂတို့ကို အုပ်ချုပ်နှိမ်နင်းခြင်း၊ ထို့အတူ အလွန်အမင်း အာဏာကြီးသော က္ṣတ္ရိယ အင်အားကို ဖျက်သိမ်းခြင်း၊ နတ်တို့၏ မွေးဖွားခြင်းပင် ပြောင်းပြန်ဖြစ်ခြင်း—နှင့် လောကတို့၌ အလွန်ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်ခြင်းတို့ ဖြစ်၏။

Verse 87

एवमादीनि तेजांसि ब्राह्मणानां महात्मनाम् । तस्माद्विप्रेषु नृपतिः प्रणमेन्नित्यमेव च

ဤသို့သော အရာများနှင့် အခြားများစွာတို့သည် မဟာအတ္တမ ဗြာဟ္မဏတို့၏ တန်ခိုးများ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် မင်းသည် ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ) တို့အား အမြဲတမ်း ဦးညွှတ်ပူဇော်သင့်၏။

Verse 88

परा मप्यापदं प्राप्तो ब्राह्मणान्न प्रकोपयेत् । ते ह्येनं कुपिता हन्युः सद्यः सबलवाहनम्

အလွန်ဆိုးရွားသောဘေးအန္တရာယ်ထဲသို့ကျရောက်သော်လည်း ဗြာဟ္မဏတို့ကို မနှိုးဆော်မိစေသင့်။ သူတို့အမျက်ထွက်လျှင် စစ်တပ်နှင့် စီးနင်းယာဉ်များအပါအဝင် ချက်ချင်းဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

Verse 89

प्रणीतश्चाप्रणीतश्च यथाग्निर्दैवतं महत् । एवं विद्वानविद्वान्वा ब्राह्मणो दैवतं महत्

မီးသည် ပူဇော်ပွဲအခမ်းအနားဖြင့် မီးထွန်းသည်ဖြစ်စေ မထွန်းသည်ဖြစ်စေ ကြီးမြတ်သောဒေဝတားဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဗြာဟ္မဏသည် ပညာရှိဖြစ်စေ မဖြစ်စေ ကြီးမြတ်သောဒေဝတားပင် ဖြစ်သည်။

Verse 90

श्मशानेष्वपि तेजस्वी पावको नैव दुष्यति । हूयमानश्च यज्ञेषु भूय एवाभिवर्द्धते

သင်္ချိုင်းမြေများတွင်ပင် တောက်ပသောမီး (အဂ္နိ) သည် မညစ်ပတ်သွား။ ယဇ္ဉပွဲများတွင် ပူဇော်အဟုတိများကို ထည့်သွင်းလောင်းချသော်လည်း ထိုမီးသည် ပို၍ပင် တိုးပွားတောက်ပလာသည်။

Verse 91

एवं यद्यप्य निष्टेषु वर्त्तते सर्वकर्मसु । सर्वेषां ब्राह्मणः पूज्यो दैवतं परमं महत्

ထို့ကြောင့် သူသည် အလုပ်အကိုင်အမျိုးမျိုးတွင် မသင့်လျော်သောအမှုများအတွင်း လှုပ်ရှားနေသော်လည်း လူအပေါင်းတို့အတွက် ဗြာဟ္မဏသည် ပူဇော်ဂုဏ်ပြုထိုက်သူ၊ အမြင့်ဆုံးကြီးမြတ်သောဒေဝတားဖြစ်သည်။

Verse 92

क्षत्रस्यातिप्रवृद्धस्य ब्राह्मणानां प्रभावतः । ब्राह्मं हि परमं पूज्यं क्षत्रं हि ब्रह्मसंभवम्

မင်းအာဏာ (က்ஷတ်ရ) သည် အလွန်အကျွံကြီးထွားလာသော်လည်း ဗြာဟ္မဏတို့၏ သြဇာအာနုဘော်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူ ဗြဟ္မ (ဘရာဟ္မဏသဘော) သည် အမြင့်ဆုံးပူဇော်ထိုက်ရာဖြစ်ပြီး က္ෂတ်ရသည်လည်း ဗြဟ္မမှ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 93

अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् । तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति

ရေမှ မီး ပေါ်ထွန်း၏။ ဗြဟ္မန် (Brahman) မှ က္ṣတ္ရ (Kṣatra) ပေါ်ထွန်း၏။ ကျောက်မှ သံ ပေါ်ထွန်း၏။ သို့ရာတွင် နေရာအနှံ့ ပြန့်နိုင်သော တေဇောအာနုဘော်သည် မိမိ၏ မူလရင်းမြစ်သို့ ပြန်ရောက်သော် ငြိမ်သက်သွား၏။

Verse 94

यान्समाश्रित्य तिष्ठन्ति देवलोकाश्च सर्वदा । ब्रह्मैव वचनं येषां को हिंस्यात्ताञ्जिजीविषुः

နတ်လောကများပင် အမြဲတမ်း အားထားရသောသူတို့—သူတို့၏ စကားတော်သည်ပင် ဗြဟ္မန် (Brahman) ဖြစ်သောသူတို့—အသက်ရှင်လိုသူ မည်သူက သူတို့ကို ထိခိုက်အောင် ပြုမည်နည်း။

Verse 95

म्रियमाणोऽप्याददीत न राजा ब्राह्मणात्करम् । न च क्षुधा ऽस्य संसीदेद्ब्राह्मणो विषये वसन्

သေမည့်အခြေအနေဖြစ်သော်လည်း မင်းသည် ဗြာဟ္မဏ (Brāhmaṇa) ထံမှ အခွန်မယူသင့်။ ထို့ပြင် မင်း၏ နယ်မြေတွင် နေထိုင်သော ဗြာဟ္မဏသည် ဆာလောင်မှုကြောင့် မပျက်စီး မညှိုးနွမ်းစေသင့်။

Verse 96

यस्य राज्ञश्च विषये ब्राह्मणः सीदति क्षुधा । तस्य तच्छतधा राष्ट्रमचिरादेव सीदति

မည်သည့်မင်း၏ နယ်မြေတွင် ဗြာဟ္မဏသည် ဆာလောင်မှုကြောင့် ဒုက္ခရောက်လျှင် ထိုမင်း၏ နိုင်ငံသည် မကြာခင်ပင် ရာဆတိုး၍ ပျက်စီးကျဆုံးသွား၏။

Verse 97

यद्राजा कुरुते पापं प्रमादाद्यच्च विभ्रमात् । वसन्तो ब्राह्मणा राष्ट्रे श्रोत्रियाः शमयन्ति तत्

မင်းသည် ပေါ့လျော့မှုကြောင့်ဖြစ်စေ မောဟကြောင့်ဖြစ်စေ ပြုသော အပြစ်အားလုံးကို နိုင်ငံအတွင်း နေထိုင်သော သရောတရိယ (Śrotriya) ဗြာဟ္မဏ ပညာရှိတို့က သက်သာစေ၍ ပျောက်ကင်းစေကြ၏။

Verse 98

पूर्वरात्रांतरात्रेषु द्विजैर्यस्य विधीयते । स राजा सह राष्ट्रेण वर्धते ब्रह्मतेजसा

ည၏ ပထမယာမနှင့် အလယ်ယာမတို့တွင် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့က ထုံးတမ်းပူဇော်မှုကို ဆောင်ရွက်ပေးသော မင်းသည် မိမိနိုင်ငံနှင့်အတူ ဗြဟ္မတေဇ (ဗြဟ္မ၏ တန်ခိုးရောင်ခြည်) ဖြင့် တိုးတက်繁荣 လာ၏။

Verse 99

ब्राह्मणान्पूजयेन्नित्यं प्रातरुत्थाय भूमिपः । ब्राह्मणानां प्रसादेन दीव्यन्ति दिवि देवताः

မင်းသည် မနက်စောစော ထ၍ ဗြာဟ္မဏတို့ကို နေ့စဉ်မပြတ် ဂုဏ်ပြုပူဇော်သင့်၏။ ဗြာဟ္မဏတို့၏ ကျေးဇူးနှင့် နှစ်သက်မှုကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဒေဝတားတို့ပင် ပျော်ရွှင်ကြ၏။

Verse 100

अथ किं बहुनोक्तेन ब्राह्मणा मामकी तनुः । ये केचित्सागरांतायां पृथिव्यां कीर्तिता द्विजाः । तदूपं देवदेवस्य शिवस्य परमात्मनः

အများကြီး ပြောရန် အဘယ်လိုအပ်သနည်း။ ဗြာဟ္မဏတို့သည် ငါ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတည်း။ သမုဒ္ဒရာတို့ဖြင့် ဝန်းရံထားသော ဤမြေပြင်တစ်လျှောက် နာမကျော်ကြားသော ဒွိဇတို့သည် ဒေဝဒေဝ ရှိဝ (Śiva) အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တည်း။

Verse 101

एतान्द्विषंति ये मूढा ब्राह्मणान्संशितव्रतान् । ते मां द्विषंति वै नूनं पूजनात्पूजयन्ति माम्

ဤကဲ့သို့ သစ္စာဝန်ထမ်း၍ ဝတ်ပြုသည့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို မုဓာတို့က မုန်းတီးလျှင်၊ အမှန်တကယ် ငါကို မုန်းတီးခြင်းပင် ဖြစ်၏။ သူတို့ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်သူသည် ထိုပူဇော်မှုဖြင့်ပင် ငါကို ပူဇော်နေသည်။

Verse 102

न प्रद्वेषस्ततः कार्यो ब्राह्मणेषु विजानता । प्रद्वेषेणाशु नश्यन्ति ब्रह्मशापहता नराः

ထို့ကြောင့် သိမြင်သူသည် ဗြာဟ္မဏတို့အပေါ် မုန်းတီးမှု မပြုသင့်။ မုန်းတီးခြင်းကြောင့် လူတို့သည် ဗြဟ္မတန်ခိုးမှ ပေါက်ဖွားသော အပစ်ဒဏ် (ဗြဟ္မရှာပ) ထိခိုက်၍ လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးကြသည်။

Verse 103

इत्येवं कथितश्चन्द्र ब्राह्मणानां गुणार्णवः । कुरुष्वानन्तरं कार्य्यं यद्ब्रवीम्यहमेव ते

ဤသို့ဖြင့်၊ ဟေ့ ခန္ဒြာ၊ ဗြာဟ္မဏတို့၏ ဂုဏ်သတ္တိပင်လယ်ကြီးကို ဖော်ပြပြီးပြီ။ ယခုမှစ၍ ငါကိုယ်တိုင် သင်အား ပြောမည့် အလုပ်ကို နောက်တစ်ဆင့် ဆောင်ရွက်လော့။

Verse 104

शापस्यानुग्रहो दत्तो मया तव निशाकर । न चान्यथा वचः कर्त्तुं शक्यं तेषां द्रिजन्मनाम्

ဟေ့ နိသာကရ၊ သင်၏ ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ငါပေးအပ်ပြီးပြီ။ သို့သော် နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) တို့၏ စကားကို အခြားသို့ ပြောင်းလဲစေခြင်း မဖြစ်နိုင်။

Verse 106

क्षयस्ते भविता पक्षं पक्षं वृद्धिर्भविष्यति । अथान्यद्वचनं चन्द्र शृणु कार्यं यथा त्वया

သင်သည် တစ်ပတ်နှစ်ပတ် (တစ်လဝက်) လျော့ပါးမည်၊ ထို့နောက် တစ်လဝက် ပြန်လည်တိုးပွားမည်။ ယခု ဟေ့ ခန္ဒြာ၊ သင်လုပ်ဆောင်ရမည့် အမိန့်တစ်ပါးကို နားထောင်လော့။

Verse 107

इदं यत्सागरोपांते तिष्ठते लिंगमुत्तमम् । धरामध्यगतं तच्च देवानां दृष्टिगोचरम्

ပင်လယ်ကမ်းနား၌ တည်ရှိသော ဤအထွတ်အမြတ် လိင်္ဂသည် မြေကြီးအတွင်း၌ တည်ထားသော်လည်း၊ ဒေဝတော်တို့၏ မြင်ကွင်းနှင့် သတိအာရုံအတွင်း၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

Verse 108

कुक्कुटांडसमप्रख्यं सर्पमेखलमंडितम् । ममाद्यं परमं तेजो न चान्यो वेद कश्चन

ကြက်ဥကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍ မြွေခါးပတ်ဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ဤသည်ကား ငါ၏ အစဉ်အလာမူလ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး တေဇောဖြစ်၍ အခြားမည်သူမျှ အမှန်တကယ် မသိနိုင်။

Verse 109

इतः सागरमध्ये तु धनुषां च शतत्रये । तिष्ठते तत्र लिंगं तु सुगुप्तं लक्षणान्वितम्

ဤနေရာမှ ပင်လယ်အလယ်၌ လေးတံအလျား သုံးရာအကွာတွင် လိင်္ဂတော်တစ်ဆူ တည်ရှိ၏။ ထိုလိင်္ဂတော်သည် ကောင်းစွာဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း အမှတ်လက္ခဏာများ ပြည့်စုံ၏။

Verse 110

आदिकल्पे महर्षीणां शापेन पतितं मम । लिंगं सागरमध्ये तु तत्त्वं शीघ्रं समानय

အစကလ္ပ၌ မဟာရိရှိတို့၏ အပြစ်ဒဏ်ကြောင့် မိမိ၏ လိင်္ဂတော်သည် ပင်လယ်အလယ်သို့ ကျရောက်ခဲ့၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော တတ္တဝါကို အမြန်ဆုံး ဆောင်ယူလာပါ။

Verse 111

स्पर्शाख्यं यत्र मे लिंगं तत्र स्थाने निवेशय । निवेश्य तु प्रयत्नेन सहितो विश्वकर्मणा

“စပရှ” ဟုခေါ်သော မိမိ၏ လိင်္ဂတော်ရှိရာ ထိုနေရာ၌ပင် တည်ထောင်ပါ။ ထို့ကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ ဝိශ්ဝကರ್ಮာနှင့်အတူ တည်ထောင်လေ။

Verse 112

ततो ब्रह्माणमाहूय समेतं तु मुनीश्वरैः । प्रतिष्ठां कारय विभो इष्ट्वा तत्र महामखैः

ထို့နောက် ဗြဟ္မာကို ခေါ်ယူ၍ မုနိဣශ්ဝရတို့နှင့်အတူ စုဝေးစေပါ။ အို အင်အားကြီးသူ၊ ထိုနေရာ၌ မဟာယဇ္ဉများဖြင့် ပူဇော်ပြီးနောက် ပရတိဋ္ဌာကို ပြုလုပ်စေပါ။

Verse 113

एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवांतरधीयत । ततः प्रभां पुनर्लेभे रात्रिनाथो वरानने

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ထိုဘုရားသခင်သည် ထိုနေရာ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် ည၏အရှင် လမင်းသည် မိမိ၏ တောက်ပမှုကို ပြန်လည်ရရှိ၏၊ အို မျက်နှာလှသူမ။

Verse 114

ततः प्रभृति तत्क्षेत्रं प्रभासमिति विश्रुतम् । निष्प्रभस्य प्रभा दत्ता प्रभासं तेन चोच्यते

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုသန့်ရှင်းသောဒေသသည် «ပရဘာသ» ဟုကျော်ကြားလာ၏။ အလင်းရောင်မရှိသူအား အလင်းရောင်ကို ပေးအပ်ခဲ့သဖြင့် ထို့ကြောင့် «ပရဘာသ» ဟုခေါ်ကြသည်။

Verse 115

दक्षस्य तु वृथा शापो न कृतस्तेन लांछनम् । सोमः प्रभासते लोकान्वरं प्राप्य महेश्वरात् । व्यक्तीभूतः स देवेशः सोमस्यैव महात्मनः

ထို့ကြောင့် ဒက္ခ၏ကျိန်စာသည် အလဟသ မဖြစ်သလို အမဲစက်တစ်ခုသာလည်း မဟုတ်။ မဟေရှဝရထံမှ အပေးအလှူကို ရရှိပြီးနောက် ဆိုမသည် လောကများပေါ်၌ တောက်ပလင်းလက်၏။ ထို့အပြင် ထိုဒေဝတို့၏အရှင်သည် မဟာစိတ်ရှိသော ဆိုမအတွက်ပင် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာ၏။

Verse 1085

शापानुग्रहदैः सर्वै देवैरपि सवासवैः । तस्माच्चन्द्र त्वया शोको नैव कार्यो विजानता

အင်ဒြာနှင့်အတူ နတ်တို့အားလုံးသည် ကျိန်စာနှင့် ကရုဏာကိုလည်း ပေးအပ်နိုင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အို ခန္ဒြာ၊ ဤအမှန်တရားကို သိသူဖြစ်သဖြင့် မည်သို့မျှ မဝမ်းနည်းပါနှင့်။