Adhyaya 18

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ यमतीर्थमनुत्तमम् । मोचकं नरकेभ्यश्च प्राणिनां पापनाशनम्

ပုလတ္စျက မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် အရှင်မင်းမြတ်၊ မယမတီရ္ထ အထူးမြတ်သို့ သွားရမည်။ ထိုတီရ္ထသည် နరకများမှ သတ္တဝါတို့ကို လွတ်မြောက်စေ၍ အသက်ရှိသတ္တဝါတို့၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 2

पुरा चित्रांगदो नाम राजा परमलोभवान् । न तेन सुकृतं किंचित्कृतं पार्थिवसत्तम

“ရှေးကာလ၌ စိတ္ရာင်္ဂဒ အမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါး ရှိခဲ့၏။ သူသည် အလွန်လောဘကြီး၏။ အရှင်မင်းမြတ်၊ သူက ကုသိုလ်ကောင်းမှု တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြုခဲ့ပါ။”

Verse 3

अतीव निष्ठुरो दुष्टो देवब्राह्मणपीडकः । परदारहरो नित्यं परवित्तहरस्तथा

သူသည် အလွန်ရက်စက်၍ မကောင်းသူဖြစ်ကာ၊ နတ်ဘုရားတို့၏ ဘက္တများနှင့် ဗြာဟ္မဏများကို နှိပ်စက်သူ ဖြစ်၏။ အမြဲတမ်း အခြားသူ၏ ဇနီးကို ဖောက်ပြန်ယူသူ၊ ထို့ပြင် အခြားသူ၏ ဥစ္စာကိုလည်း ခိုးယူသူ ဖြစ်၏။

Verse 4

सत्यशौचविहीनस्तु मायामत्सरसंयुतः । स कदाचिन्मृगयासक्त आरूढोऽर्बुदपर्वते

သူသည် သစ္စာနှင့် သန့်ရှင်းမှု မရှိဘဲ လှည့်စားမှုနှင့် မနာလိုမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ တစ်ခါတစ်ရံ မုဆိုးလုပ်ခြင်းကို စွဲလမ်းကာ အာဗုဒ ပర్వတပေါ်သို့ တက်ရောက်သွား၏။

Verse 6

पद्मिनीभिः समाकीर्णो ग्राहनक्रझषाकुलः । नानापक्षिसमायुक्तो मनोहारी सुविस्तरः

ထိုနေရာသည် ကြာကန်များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ မိကျောင်း၊ နကရ၊ ငါးများဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေ၏။ ငှက်အမျိုးမျိုးလည်း စုဝေးလာ၍ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်သည့် အလွန်ကျယ်ပြန့်သော နေရာဖြစ်၏။

Verse 7

तृषार्तः संप्रविष्टः स तस्मिन्नेव जलाशये । ग्राहेण तत्क्षणाद्धृत्वा भक्षितो नृपसत्तम

ရေငတ်ဒဏ်ကြောင့် သူသည် ထိုရေကန်ထဲသို့ ဝင်သွား၏။ ခဏချင်းတွင် မိကျောင်းက ဖမ်းဆွဲကာ စားသောက်လိုက်သည်—အို မင်းမြတ်တော်။

Verse 8

तस्यार्थे नरका रौद्रा निर्मिताश्च यमेन च । यमदूतैस्ततः क्षिप्तः स नीत्वा पापकृत्तमः

သူ့အတွက် ယမမင်းက ကြောက်မက်ဖွယ် နရကများကို ဖန်ဆင်း၏။ ထို့နောက် ယမဒူတများက ပစ်ချကာ အပြစ်အကြီးဆုံးသူကို ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။

Verse 9

तस्य स्पर्शेन ते सर्वे नरकस्था सुखं गताः । ते दूता धर्मराजाय वृत्तांतं नरको द्भवम् । आचख्युर्विस्मयाविष्टा नरकस्थानां सुखोद्भवम्

သူ၏ ထိတွေ့မှုတစ်ခါတည်းကြောင့် နရက၌ နေထိုင်သူအားလုံး သက်သာချမ်းသာမှုကို ရရှိကြ၏။ အံ့ဩသွားသော ယမဒူတများက ဓမ္မရာဇာထံသို့ နရကတွင်ပင် ပျော်ရွှင်မှု ပေါ်ထွန်းလာသည့် အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကို ပြောကြားကြ၏။

Verse 10

तदा वैवस्वतः प्राह भूमावस्त्यर्बुदाचलः । तत्र मेऽतिप्रियं तीर्थं यत्र तप्तं मया तपः

ထို့နောက် ဝိုင်ဝသ္ဝတ (ယမမင်း) က ပြော၏—“မြေပြင်ပေါ်တွင် အရ္ဗုဒတောင် ရှိ၏။ ထိုနေရာတွင် ငါအလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိပြီး ငါကိုယ်တိုင် တပဿာ ကျင့်ခဲ့သော နေရာဖြစ်၏။”

Verse 11

तत्रासौ मृत्युमापन्नो भात्यदस्त्विह कारणम् । तैरुक्तं सत्यमेतद्धि मृतोऽसावर्बुदाचले । ग्राहेण स धृतस्तत्र मृत्युं प्राप्तो नृपाधमः

“ထိုနေရာတွင် သူ သေဆုံးခဲ့သည်—ဤအရာက ဒီမှာဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဟု ထင်ရှားသည်။” ဟုဆိုသော်၊ သူတို့က “အမှန်ပင်။ ထိုသူသည် အရ္ဗုဒာချလ၌ သေ၏။ ထိုနေရာတွင် မိကျောင်းက ဖမ်းဆွဲ၍ မင်းအယုတ်ဆုံးသူသည် သေဆုံးခြင်းကို ရောက်ခဲ့၏” ဟု ပြန်လည်ဆိုကြ၏။

Verse 12

यम उवाच । मुच्यतामाशु तेनायं नानेयाश्चापरे जनाः । ये मृता मम तीर्थे वै सर्वपातकनाशने

ယမမင်းက မိန့်တော်မူသည်— «ဤတီဿာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးကြလော့။ ငါ၏ တီဿာ—အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းသောနေရာ—၌ သေဆုံးသူများကို အခြားသူများကဲ့သို့ အပြစ်ဒဏ်ခံရန် မခေါ်ဆောင်ကြနှင့်»။

Verse 13

ततस्तैः किंकरैर्मुक्तो यमवाक्यान्नृपोत्तम । त्रिविष्टपं मुदा प्राप्तः सेव्यमानोऽप्सरोगणैः

ထို့နောက် ယမမင်း၏ မိန့်တော်အတိုင်း ထိုကင်ကရာတို့က လွှတ်ပေးရာ၊ အရှင်မင်းမြတ်ကြီး၊ သူသည် ဝမ်းမြောက်စွာ တြိဝိဿပ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ ရောက်ပြီး အပ္စရာအစုအဝေးတို့၏ စောင့်ရှောက်ခြင်းကို ခံရ၏။

Verse 14

यस्तु भक्तिसमायुक्तः स्नानं तत्र समाचरेत् । स याति परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

ဘက်တိ (သဒ္ဓါ) ဖြင့် ပြည့်စုံသူ မည်သူမဆို ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုး (စ്നာန) ကို ပြုလုပ်လျှင်၊ သူသည် ဇရာမရဏကင်းသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်သို့ ရောက်၏။

Verse 15

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत् । चैत्रशुक्लत्रयोदश्यां यत्र सिद्धिं गतो यमः

ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးကို ပြုလုပ်သင့်၏။ အထူးသဖြင့် ချိုင်တြ (Caitra) လ၏ အလင်းဖက် တစ်ဆယ့်သုံးရက်မြောက် (Trayodaśī) တွင်၊ ထိုနေရာ၌ ယမမင်းသည် စိဒ္ဓိ (ပြည့်စုံမှု) ကို ရရှိခဲ့သကဲ့သို့။

Verse 16

तस्मिन्नेव नरः सम्यक्छ्राद्धकृत्यं समाचरेत् । आकल्पं पितरस्तस्य स्वर्गे तिष्ठंति पार्थिव

ထိုနေရာတည်း၌ လူတစ်ဦးသည် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) အခမ်းအနားကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်သင့်၏။ အရှင်မင်းကြီး၊ ထိုသူ၏ ပိတရ (ဘိုးဘွား) တို့သည် ကာလ္ပ တစ်လျှောက်လုံး ကောင်းကင်ဘုံ၌ တည်မြဲနေကြ၏။

Verse 18

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डे यमतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टादशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စ္လောက ပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ သတ္တမ ပရဘာသ ခဏ္ဍ၏ တတိယ အရ္ဗုဒ ခဏ္ဍတွင် «ယမတီရ္ထ မဟာတ္မ್ಯ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အဋ္ဌာဒသမ အဓ್ಯಾಯ ပြီးဆုံး၏။

Verse 58

अटनात्स परिश्रांतः क्षुत्पिपासासमाकुलः । तेन तत्र ह्रदः प्राप्तः स्वच्छोदकप्रपूरितः

လှည့်လည်သွားလာရင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် စိတ်ကျပ်တည်းလာသည်။ ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ရေကြည်လင်သန့်ရှင်း၍ ပြည့်ဝသော ရေကန်တစ်ကန်သို့ ရောက်လေ၏။