Adhyaya 12

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ रूपतीर्थमनुत्तमम् । सर्वपापहरं नॄणां रूपसौभण्यदायकम्

ပုလස්တျက ပြောသည်— “အို မင်းတို့အထက်မြတ်သော ရာဇာ၊ ထို့နောက် မည်သူမဆို အလွန်အမင်း မြင့်မြတ်သော ရူပတီရ္ထသို့ သွားသင့်၏။ ထိုနေရာသည် လူတို့၏ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးပြီး အလှအပနှင့် မင်္ဂလာရောင်ခြည်ကို ပေးသနား၏။”

Verse 2

तत्र पूर्वं वपुर्नाम्ना लोके ख्याता वराप्सराः । सिद्धिं गता महाराज यथा पूर्वं निगद्यते

ထိုနေရာ၌ ရှေးကာလတွင် “ဝပုရ်” ဟူသော အမည်ဖြင့် လောက၌ ကျော်ကြားသော မြတ်သော အပ္စရာတစ်ပါး ရှိခဲ့၏။ မဟာရာဇာ၊ ထိုအပ္စရာသည် ရှေးဟောင်းက ပြောကြားသကဲ့သို့ ပြည့်စုံသော စိဒ္ဓိသို့ ရောက်ခဲ့၏။

Verse 3

पुराऽसीत्काचिदाभीरी विरूपा विकृतानना । लम्बोदरी च कुग्रीवा स्थूलदंतशिरोरुहा

ရှေးကာလတုန်းက အာဘီရီ မိန်းမတစ်ယောက်ရှိ၍ ရုပ်ဆိုးကာ မျက်နှာပုံပျက်; ဝမ်းဗိုက်ကြီး လည်ပင်းထူ သွားကြမ်းပြီး ဆံပင်ရှုပ်ယှက်နေ၏။

Verse 4

एकदा फलमादातुं भ्रममाणाऽर्बुदाचले । माघशुक्लतृतीयायां पतिता गिरिनिर्झरे

တစ်နေ့တွင် အာဗုဒတောင်ပေါ်၌ သစ်သီးကောက်ရန် လှည့်လည်နေစဉ်၊ မာဃလ၏ လင်းပတ် တတိယနေ့တွင် တောင်ရေစီးထဲသို့ ကျသွား၏။

Verse 5

दिव्यमाल्यांबरधरा दिव्यैरंगैः समन्विता । पद्मनेत्रा सुकेशांता सर्वलक्षणलक्षिता

နတ်ဘုံပန်းကုံးနှင့် နတ်ဘုံအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ကာ၊ တောက်ပသည့် နတ်သဘောအင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများနှင့် ပြည့်စုံ၍—ကြာပန်းမျက်လုံး၊ ဆံပင်လှပ—မင်္ဂလာလက္ခဏာအပေါင်းတို့ဖြင့် ထင်ရှား၏။

Verse 6

सा संजाता महाराज तीर्थस्यास्य प्रभावतः । एतस्मिन्नेव काले तु शक्रस्तत्र समागतः

ထို့ကြောင့် မဟာမင်းကြီး၊ ဤတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့်ပင် နាងသည် ထိုသို့ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် သက္က (အိန္ဒြာ) သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 7

क्रीडार्थं पर्वतश्रेष्ठे तां ददर्श शुभेक्षणाम् । ततः कामशरैर्विद्धस्तामुवाच सुमध्यमाम्

ကစားပျော်ရန် တောင်တော်အမြတ်ပေါ်သို့ ရောက်လာသော အိန္ဒြာသည် မင်္ဂလာမျက်လုံးရှိသော နាងကို မြင်၏။ ထို့နောက် ကာမဒေဝ၏ မြားများဖြင့် ထိခိုက်ကာ ခါးသေးသွယ်သော နားကို စကားဆို၏။

Verse 8

इन्द्र उवाच । का त्वं वद वरारोहे किमर्थं त्वमिहागता । देवी वा नागकन्या वा सिद्धा विद्याधरी तु वा

အိန္ဒြာက မိန့်တော်မူသည်— «အို အလှတရားမြင့်မားသော မိန်းကလေး၊ သင်သည် မည်သူနည်း၊ ပြောပါ။ အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသနည်း။ သင်သည် ဒေဝီလား၊ နာဂသမီးလား၊ စိဒ္ဓာ (အောင်မြင်သူ) လား၊ ဗိဒ္ဓျာဓရီလား»

Verse 9

मनो मेऽपहृतं सुभ्रूस्त्वया च पद्मनेत्रया । शक्रोऽहं सर्वदेवेशो भज मां चारुहासिनि

«အို မျက်ခုံးလှ၍ ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသူ၊ သင်ကြောင့် ငါ့စိတ်ကို လုယူသွားပြီ။ ငါသည် သက္ကရာ (Śakra)၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်ဖြစ်၏။ အို ချိုမြိန်စွာ ပြုံးသော မိန်းကလေး၊ ငါ့ကို လက်ခံ၍ ငါနှင့် ပေါင်းစည်းပါ»

Verse 10

नार्युवाच । आभीरी त्रिदशाधीश तथाहं बहुभर्तृका । फलार्थं तु समायाता पतिता गिरिनिर्झरे

မိန်းမက ပြောသည်— «အို သုံးဆယ်ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ကျွန်မသည် အာဘီရီ (Ābhīrī) ဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်ရှင်များစွာ ရှိပြီးသားပါ။ အကျိုးဖလကို ရှာဖွေရန် လာခဲ့သော်လည်း တောင်ရေစီးထဲသို့ ကျသွားပါပြီ»

Verse 11

स्नात्वा रूपमिदं प्राप्ता सुरूपं च शुभं मया । दुर्ल्लभस्त्वं हि देवानां किं पुनर्मर्त्यजन्मनाम्

«ရေချိုးပြီးနောက် ဤရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ရရှိခဲ့ပါသည်—လှပ၍ မင်္ဂလာရှိ၏။ သင်သည် ဒေဝတို့အတွက်တောင် ရခဲသူဖြစ်သည်; လူ့ဘဝဖြင့် မွေးဖွားသူတို့အတွက်တော့ ပို၍ မရလွယ်ပါဘူး»

Verse 12

वशगास्ते सुराः सर्वे मयि किं क्रियते स्पृहा । भज मां त्रिदशाधीश यथाकामं सुराधिप

«ဒေဝအားလုံးသည် သင်၏ အာဏာအောက်တွင် ရှိကြသည်—ထို့ကြောင့် ငါ့အပေါ် အလိုဆန္ဒကို အဘယ်ကြောင့် ထားရသနည်း။ အို သုံးဆယ်ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ အို ဒေဝတို့၏ အဓိပတိ၊ ငါ့ကို လက်ခံ၍ သင်လိုသမျှ အလိုတော်အတိုင်း ခံစားပါ»

Verse 13

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्तस्तया शक्रः कामयामास तां तदा । निवृत्तमदनो भूत्वा तामुवाच सुमध्यमाम्

ပုလස්တျက ပြောသည်။ ထိုသို့ သူမက ပြောဆိုသဖြင့် သက္ကရာသည် ထိုအခါ သူမကို လိုလားတပ်မက်လာ၏။ သို့ရာတွင် ကာမရာဂကို ထိန်းချုပ်၍ ခါးသေးသွယ်သော မိန်းမအား ထပ်မံ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 14

इन्द्र उवाच । वरं वरय कल्याणि यत्ते मनसि वर्त्तते । विनयात्तव तुष्टोऽहं दास्यामि वरमुत्तमम्

ဣန္ဒြက မိန့်တော်မူသည်။ “ကလျာဏီရေ၊ သင်၏ စိတ်ထဲ၌ ရှိသမျှအတိုင်း ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့။ သင်၏ ယဉ်ကျေးနိမ့်ချမှုကြောင့် ငါနှစ်သက်၍ အမြင့်မြတ်သော ဆုတောင်းကို ပေးမည်။”

Verse 15

नार्युवाच । माघशुक्लतृतीयायां नरो वा वनिता तथा । स्नानं यः कुरुते भक्त्या प्रीताः स्युः सर्वदेवताः

မိန်းမက ပြောသည်။ “မာဃလ၏ လဆန်း တတိယနေ့တွင် ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ၊ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရေချိုးသန့်စင်သူ မည်သူမဆို ထိုကာလ၌ နတ်အားလုံး ပီတိဖြစ်ကြမည်။”

Verse 16

सुरूपं जायतां तेषां दुर्ल्लभं त्रिदशैरपि । मां नय त्वं सहस्राक्ष सुरावासं सुराधिप

သူတို့အား အလှတရားတောက်ပမှုကို ရရှိစေပါစေ—ထိုအရာသည် သုံးဆယ်သုံးနတ်တို့အတွက်ပင် ရခဲ၏။ အို မျက်တစ်ထောင်ရှင်၊ နတ်တို့၏ အရှင်၊ ငါ့ကို နတ်ဘုံသို့ ခေါ်ဆောင်ပါလော့။

Verse 17

पुलस्त्य उवाच । एवमस्त्विति तामुक्त्वा गृहीत्वा तां सुराधिपः । विमाने च तया सार्द्धं जगाम त्रिदिवं प्रति

ပုလස්တျက ပြောသည်။ “ဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု သူမအား မိန့်ပြီးနောက် နတ်တို့၏ အရှင်သည် သူမကို လက်ခံယူကာ၊ သူမနှင့်အတူ ဗိမာန်ယာဉ်ဖြင့် တြိဒိဝသို့ သွားလေ၏။

Verse 18

वपुः प्राप्तं तया यस्मात्तस्मात्पा र्थिवसत्तम । नाम्ना वपुरिति ख्याता सा बभूव वराप्सराः

သူမသည် တင့်တယ်မြတ်သော ကိုယ်ရုပ် (ဝပုḥ) ကို ရရှိခဲ့သောကြောင့်၊ အရှင်မင်းမြတ်အပေါင်းတို့ထဲမှ အကောင်းဆုံးသော မင်းကြီးရေ၊ «ဝပုရ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလာကာ အထူးမြတ်သော အပ္စရာ ဖြစ်လာ၏။

Verse 19

माघशुक्लतृतीयायां देवास्तस्मिञ्जलाशये । स्नानं सर्वे प्रकुर्वंति प्रभाते भक्तिसंयुताः

မာဃလ၏ လဆန်း တတိယနေ့တွင်၊ ထိုရေကန်၌ပင် နတ်တို့အားလုံးသည် မနက်အရုဏ်တွင် ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုနှင့်အတူ ရေချိုးသန့်စင်ကြ၏။

Verse 20

तत्रान्या देवकन्याश्च सिद्धयक्षांगनास्तथा । यस्तत्र कुरुते स्नानं तस्मिन्काले नराधिप

ထိုနေရာ၌ အခြားသော ဒေဝကနျာတို့လည်း ရှိကြပြီး၊ ထို့အပြင် စိဒ္ဓနှင့် ယက္ခတို့၏ အမျိုးသမီးများလည်း ရှိကြ၏။ မင်းကြီးရေ၊ ထိုအချိန်၌ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးသူမည်သူမဆို—

Verse 21

रूपं च लभते तादृग्यादृग्लब्धं तया पुरा । सर्वे तत्र भविष्यंति सिद्धविद्याधरोरगाः

သူသည် ယခင်က သူမရရှိခဲ့သကဲ့သို့သော အလှအပကို ရရှိလိမ့်မည်။ ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓ၊ ဝိဒ္ယာဓရ နှင့် နာဂတို့အားလုံးလည်း ရောက်ရှိလာကြလိမ့်မည်။

Verse 22

तस्यैव पूर्वदिग्भागे बिलमस्ति सुशोभनम् । यत्रागत्य प्रकुर्वंति स्नानं पातालकन्यकाः

ထိုအိုင်၏ အရှေ့ဘက်အပိုင်း၌ အလွန်လှပသော ဂူတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုနေရာသို့ ပာတာလ၏ သမီးတို့ လာရောက်ကာ ရေချိုးကြ၏။

Verse 23

तत्र स्नात्वा गृहीत्वापो बिले तस्मिन्व्रजंति ताः । तत्र वैनायके पीठे महत्पाषाणजं जलम्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ရေကိုယူကာ ထိုဂူအတွင်းသို့ ဝင်ကြသည်။ ထိုဝိုင်နာယက ပီဋ္ဌာန၌ မဟာကျောက်တုံးမှ ရေများစွာ ပေါက်ထွက်စီးဆင်းနေသည်။

Verse 24

तेनोदकेन संयुक्तः सिद्धो भवति मानवः । गृहीत्वा तज्जलं यस्तु यत्र यत्राभिगच्छति

ထိုရေနှင့် ပေါင်းစည်းလျှင် လူသည် စိဒ္ဓ (အောင်မြင်ပြည့်စုံ) ဖြစ်လာသည်။ ထိုရေကိုယူ၍ မည်သည့်နေရာသို့မဆို သွားသူသည်—

Verse 25

स्वर्गे वा भूतले वापि न केनापि प्रधृष्यते । तत्रास्ति विवरद्वारे तिलकोनाम पादपः

ကောင်းကင်၌ဖြစ်စေ မြေပြင်၌ဖြစ်စေ မည်သူမျှ မချိုးဖောက်နိုင်။ ထိုနေရာ၌ အပေါက်ကွဲသဖွယ် လမ်းဝင်ပေါက်တွင် တိလက ဟုခေါ်သော သစ်ပင်တစ်ပင် ရပ်တည်နေသည်။

Verse 26

तस्य पुष्पैः फलैश्चैव सर्वं कार्यं प्रसिद्ध्यति । भक्षणाद्धारणाद्वापि सिद्धो भवति मानवः

ထိုသစ်ပင်၏ ပန်းနှင့် အသီးတို့ကြောင့် အလုပ်အကိုင်အားလုံး အောင်မြင်ထင်ရှားလာသည်။ စားသုံးခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ ထိန်းသိမ်းဆောင်ထားခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ လူသည် စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ရရှိသည်။

Verse 27

तस्मिन्बिले तु पाषाणाः समन्ताच्छंखसन्निभाः । तेनोदकेन संस्पृष्टा भवंति च हिरण्मयाः

ထိုဂူအတွင်း၌ ပတ်လည်အနှံ့ ကျောက်တုံးများသည် ခွံသင်္ခါးကဲ့သို့ တူညီနေသည်။ ထိုရေနှင့် ထိတွေ့လျှင် ၎င်းတို့သည် ရွှေရောင်တောက်ပလာကြသည်။

Verse 28

वन्ध्या नारी जलं तत्र या पिबेत्तिलकान्वितम् । अपि वर्षशताब्दा च सद्यो गर्भवती भवेत्

ကလေးမရနိုင်သော မိန်းမသည် ထိုနေရာရှိ တိလက၏ ပုဏ္ဏသတ္တိပါဝင်သော ရေကို သောက်လျှင်၊ ကလေးမရှိခဲ့သည့် နှစ်တစ်ရာကြာသော်လည်း ချက်ချင်း ကိုယ်ဝန်ရှိလာမည်။

Verse 29

व्याधिग्रस्तोऽपि यो मर्त्त्यः स्नानं तत्र समाचरेत् । नीरोगो जायते सद्यो ग्रहग्रस्तो विमुच्यते

ရောဂါဒဏ်ခံနေရသော လူတစ်ယောက်ပင် ထိုနေရာတွင် ရေချိုးကာ ကျင့်သုံးလျှင် ချက်ချင်း ကျန်းမာလာသည်။ ဂြဟဒဏ် (ဖမ်းဆီးသည့် ဝိညာဉ်/ကြယ်သက်ရောက်မှု) ခံရသူလည်း လွတ်မြောက်သည်။

Verse 30

भूतप्रेतपिशाचानां दोषः सद्यः प्रणश्यति । तेनोदकेन संस्पृष्टे सर्वं नश्यति दुष्कृतम्

ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချာတို့ကြောင့် ဖြစ်သော အန္တရာယ်ဒုက္ခသည် ချက်ချင်း ပျက်ကွယ်သည်။ ထိုရေဖြင့် ထိတွေ့လျှင် မကောင်းမှုအကုန်လုံး ပျောက်ကင်းသွားသည်။

Verse 31

अपि कीटपतंगा ये पिशाचाः पक्षिणो मृगाः । तेनोदकेन ये स्पृष्टाः सद्यो यास्यंति सद्गतिम्

ပိုးမွှား၊ ပျားပင်တောင်၊ ပိသာချာ၊ ငှက်၊ တိရစ္ဆာန်တို့ပင် ထိုရေဖြင့် ထိတွေ့လျှင် ချက်ချင်း ကောင်းသောဂတိ (သုဂတိ) သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 32

ययातिरुवाच । अप्यद्भुतमिदं ब्रह्मन्माहात्म्यं भवता मम । कथितं रूपतीर्थस्य न भूतं न भविष्यति

ယယာတိက ပြောသည်– “အို ဘြာဟ္မဏ၊ သင်က ငါ့အား ရူပတီရ္ထ၏ မဟာတ್ಮျကို ပြောပြသည့် ဤအံ့ဩဖွယ်ကြီးမြတ်မှုသည် အလွန်အံ့မခန်းပေ၏။ ယခင်က မဖြစ်ခဲ့၊ နောင်လည်း မဖြစ်လာမည်မဟုတ်” ဟု။

Verse 33

किमत्र कारणं ब्रह्मन्सर्वेभ्योऽप्यधिकं स्मृतम् । सर्वं विस्तरतो ब्रूहि परं कौतूहलं हि मे

အို ဗြာဟ္မဏ၊ အဘယ်ကြောင့် ဤအရာကို အခြားအရာအားလုံးထက် မြင့်မြတ်သည်ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသနည်း။ ကျွန်ုပ်၏ စူးစမ်းလိုစိတ် အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် အစုံအလင် အသေးစိတ် ပြောပြပါ။

Verse 34

पुलस्त्य उवाच । तत्र पूर्वं तपस्तप्तमदित्या नृपसत्तम । इन्द्रे राज्यपरिभ्रष्टे बलौ त्रैलोक्यनायके । अवतीर्णश्चतुर्बाहुरदित्यां नृपसत्तम

ပုလတ္စျာက ပြောသည်– အို မင်းမြတ်၊ အတိတ်ကာလ၌ အဒီတီသည် ထိုနေရာတွင် တပသ (အာစီတပ) ကို ကျင့်ခဲ့သည်။ အင်ဒြာသည် အာဏာမှ လွဲကျသွား၍ ဘလီသည် သုံးလောက၏ အရှင်ဖြစ်နေစဉ်၊ လေးလက်တော်ရှင် ဘုရားသခင်သည် အဒီတီ၏ အတွင်းသို့ ဆင်းသက်ကာ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်၊ အို မင်းမြတ်။

Verse 35

तस्मिञ्जाते महाविष्णावदित्या चासुरान्तके । गुप्तया विवरद्वारे भयाद्दानवसंभवात्

မဟာဗိဿဏု—အဒီတီ၏ သားတော်၊ အဆုရတို့ကို သတ်ဖြတ်သူ—မွေးဖွားလာသောအခါ၊ ဒါနဝမျိုးဖွား ရန်သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အဒီတီသည် အပေါက်ကွဲဝင်ပေါက်တစ်ခု၏ လျှို့ဝှက်နေရာတွင် ထိုသခင်ကို ဖုံးကွယ်ထား하였다။

Verse 36

जातमात्रो हरिस्तस्मिन्स्थापितो निर्झरे तया । तस्मात्पवित्रतां प्राप्तं तीर्थं नॄणामभीष्टदम्

မွေးဖွားပြီးချင်း ဟရီ (ဗိဿဏု) ကို သူမက ထိုတောင်ရေစီး (နိရ္ဈရ) ထဲတွင် ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာသည် လူတို့အလိုဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထ (ဘုရားဖူးရာ) ဖြစ်လာ하였다။

Verse 37

न चान्यत्कारणं राजन्सत्यमेतन्मयोदितम् । माघशुक्लतृतीयायां तत्र जातस्त्रिविक्रमः

အို မင်းကြီး၊ အခြားအကြောင်းမရှိပါ—ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်ပြောသော အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။ မာဃလ၏ လဆန်း တတိယနေ့တွင် ထိုနေရာ၌ တြိဝိက్రమ (Trivikrama) မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 38

तिलकः सर्व वृक्षाग्र्यः पुत्रवत्परिपालितः । अदित्या सेवितो नित्यं स्वहस्तेन जलैः शुभैः

သစ်ပင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော တိလက သစ်ပင်ကို သားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ စောင့်ရှောက်ပြုစုခဲ့ပြီး၊ အဒိတီသည် နေ့စဉ် မင်္ဂလာရေဖြင့် ကိုယ်တိုင်လက်ဖြင့် ရေလောင်းကာ ပူဇော်စေဝာခဲ့သည်။

Verse 39

एतत्ते सर्वमाख्यातं तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत् । सर्वकामप्रदं नॄणामिह लोके परत्र च

ဤတီရ္ထ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော မဟာတန်ခိုးကို သင့်အား အပြည့်အစုံ ရှင်းပြပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသင့်သည်။ ၎င်းသည် လူတို့၏ ဆန္ဒအလုံးစုံကို ဤလောက၌လည်းကောင်း၊ ပရလောက၌လည်းကောင်း ပေးစွမ်းသည်။