Adhyaya 95

Verse 1

सूत उवाच । अथान्यापि च तत्रास्ति देशकामप्रदा नृणाम् । अजापालेन भूपेन स्थापिता पापनाशनी

စူတက ပြောသည်—ထိုနေရာ၌ လူတို့အား မြေဒေသ၏ လိုအင်ဆုတောင်းများကို ပေးစွမ်းသော အခြားသော သန့်ရှင်းတန်ခိုးတစ်ရပ်လည်း ရှိ၏။ ၎င်းကို ဘုရင် အဇာပါလက တည်ထောင်ခဲ့ပြီး အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 2

तां च शुक्लचतुर्दश्यामजापालेश्वरीं नरः । यो वै पूजयते भक्त्या धूपपुष्पानुलेपनैः । स प्राप्नोतीप्सितान्कामान्दुर्लभा सर्वमानवैः

ထို့ပြင် လပြည့်ဘက် ဆယ့်လေးရက်နေ့၌ အဇာပါလေရှွရီကို သဒ္ဓါဖြင့် မီးခိုး၊ ပန်းနှင့် လိမ်းဆေးအနံ့တို့ဖြင့် ပူဇော်သူသည် လူသားတို့အတွက် ရခက်ခဲသော ဆုတောင်းအလိုများကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 3

तस्या देव्याः प्रसादेन सत्यमेतन्मयोदितम् । अजापालो महीपालः पुराऽसीत्संमतः सताम्

ထိုဒေဝီ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ငါပြောဆိုသမျှသည် အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။ ရှေးကာလ၌ အဇာပါလ မဟီပါလသည် သီလဝါဒကောင်းသူတို့က သဘောတူလက်ခံ၍ ဂုဏ်ပြုသော အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 4

हितकृत्सर्वलोकस्य यथा माता यथा पिता । तेन राज्यं समासाद्य पितृपैतामहं शुभम्

သူသည် မိခင်ကဲ့သို့၊ ဖခင်ကဲ့သို့ လူလောကအားလုံး၏ အကျိုးကို ဆောင်ရွက်သူ ဖြစ်하였다။ ထို့နောက် ဖခင်နှင့် ဘိုးဘွားတို့မှ ဆက်ခံလာသော မင်္ဂလာရှိသည့် နိုင်ငံတော်ကို ရယူကာ၊

Verse 5

चिंतितं मनसा पश्चात्स्वयमेव महात्मना । मया तत्कर्म कर्तव्यं यदन्यैरिह भूमिपैः । न कृतं न करिष्यंति ये भविष्यन्त्यतः परम्

ထို့နောက် မဟာစိတ်ရှိသော မင်းကြီးသည် မိမိစိတ်အတွင်း၌ စဉ်းစား၍— «ဤပြည်၌ အခြားမင်းများ မလုပ်ခဲ့သည့်၊ နောက်လာမည့်သူတို့လည်း မလုပ်နိုင်မည့် ကိစ္စကို ငါကိုယ်တိုင် လုပ်ရမည်» ဟု ဆို၏။

Verse 6

एष एव परो धर्मो भूपतीनामुदाहृतः । यत्प्रजापालनं शश्वत्तासां च सुखसंस्थितिः

ဤအရာသည် မင်းတို့၏ အမြင့်ဆုံးသော ဓမ္မဟု ကြေညာထားသည်—ပြည်သူတို့ကို အစဉ်မပြတ် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့် သူတို့၏ ချမ်းသာသုခ၊ သာယာအေးချမ်းမှုကို တည်မြဲစေခြင်း ဖြစ်၏။

Verse 7

यथायथा करं भूपास्ता मां गृह्णंति लोलुपाः । तथातथा मनःक्षोभो हृदये संप्रजायते

လောဘကြီးသော မင်းတို့က ငါ့ထံမှ အခွန်ကို ယူသမျှ ယူသလောက်ပင် ငါ့နှလုံးအတွင်း၌ စိတ်မငြိမ်သက်သော လှုပ်ရှားမှုက ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 8

न करेण विना भूपा हस्त्यश्वादिबलं च यत् । शक्नुवंति परित्रातुं पादातं च विशेषतः

အခွန်ဝင်ငွေ မရှိလျှင် မင်းတို့သည် ဆင်တပ်၊ မြင်းတပ်နှင့် အခြားတပ်အင်အားများကို ထိန်းသိမ်းကာကွယ်၍ မရနိုင်၊ အထူးသဖြင့် ခြေလျင်တပ်ကို ပို၍ မကာကွယ်နိုင်။

Verse 9

विना तेन स गम्यः स्यान्नीचानामपि सत्वरम् । एतस्मात्कारणाद्भूपाः करं गृह्णंति लोकतः

ထိုအင်အား (အခွန်ဝင်ငွေဖြင့် ထောက်ပံ့ထားသော စစ်အင်အား) မရှိလျှင် နိုင်ငံသည် နိမ့်ကျသူတို့တောင် အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လွယ်ကူသွားမည်။ ထို့ကြောင့် မင်းတို့သည် ပြည်သူထံမှ အခွန်ကို ကောက်ယူကြ၏။

Verse 10

तस्मान्मया विनाप्याशु नागैश्चैव नरैस्तथा । तपः शक्त्या प्रकर्तव्यं राज्यं निहतकण्टकम्

ထို့ကြောင့် ငါမရှိသော်လည်း နာဂတို့နှင့် လူတို့သည် တပဿ၏ အင်အားဖြင့် အလျင်အမြန် အနှောင့်အယှက်ကင်း၊ အဖိနှိပ်သူကင်းသော နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ကြပါစေ။

Verse 11

करानगृह्णता तेन लोकान्रंजयता सदा । अन्येषां भूमिपालानां विशेषेण महात्मनाम्

အခွန်မယူဘဲ လူထုကို အမြဲပျော်ရွှင်စေသော ထိုသူကြောင့်၊ အခြားသော မြေရှင်မင်းများအတွက် အထူးသဖြင့် မဟာစိတ်ရှိသော မင်းများအတွက် စံနမူနာတစ်ရပ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 12

एवं चित्ते समाधाय वसिष्ठं मुनिपुंगवम् । पुरोधसं समाहूय ततः प्रोवाच सादरम्

ဤသို့ စိတ်၌ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်၊ မုနိတို့အနက် အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သော ဝသိဋ္ဌကို—မိမိ၏ ရာဇပုရောဟိတ်ကို—ခေါ်ယူကာ ထို့နောက် လေးစားစွာ ပြောကြားလေ၏။

Verse 13

अत्र भूमितले विप्र सर्वेषां तीर्थमुत्तमम् । अल्पकालेन सन्तुष्टिं यत्र याति महेश्वरः । वासुदेवोऽथवा ब्रह्मा ह्येतच्छीघ्रं वदस्व मे

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် တီရ္ထတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော တီရ္ထသည် မည်သည့်နေရာနည်း၊ ထိုနေရာ၌ အချိန်တိုအတွင်း မဟေရှဝရ၊ သို့မဟုတ် ဝါစုဒေဝ၊ သို့မဟုတ် ဗြဟ္မာ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူသနည်း—အလျင်အမြန် ငါ့အား ပြောပါ။

Verse 14

येनाहं सर्वलोकस्य हितार्थं तप आददे । न स्वार्थं ब्राह्मणश्रेष्ठ सत्येनात्मानमालभे

အို ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်၊ ငါသည် လောကတစ်လောကလုံး၏ အကျိုးအတွက် တပဿကို ခံယူ၏၊ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအတွက် မဟုတ်။ သစ္စာဖြင့် ငါသည် ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် ကိုယ်ကို အပ်နှံ၏။

Verse 15

वसिष्ठ उवाच । तिस्रः कोट्योर्धकोटी च तीर्थानामिह भूतले । संति पार्थिवशार्दूल प्रभावसहितानि च

ဝသိဋ္ဌက မိန့်တော်မူသည်။ အို မင်းတို့အထဲက ကျားသဖွယ်မင်းကြီး၊ ဤမြေပြင်ပေါ်၌ တီရ္ထ (tīrtha) သုံးကုဋိနှင့် တစ်ဝက်ကုဋိ ရှိပြီး၊ တစ်ခုချင်းစီသည် သန့်ရှင်းသော အာနုဘော်နှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုတို့ကို ကိုယ်ပိုင်အားဖြင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 16

अष्टषष्टिस्तथा राजन्क्षेत्राणामस्ति भूतले । येषां सांनिध्यमभ्येति सर्वदैव महेश्वरः

ထို့ပြင် အို မင်းကြီး၊ ဤမြေပြင်ပေါ်၌ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ (kṣetra) ခြောက်ဆယ်ရှစ်ခု ရှိသည်။ ထိုနေရာများ၌ မဟေရှ္ဝရ (Maheśvara) သည် အမြဲတမ်း နီးကပ်စွာ ရောက်ရှိ၍ တည်နေ၏။

Verse 17

तथा सर्वे सुरास्तुष्टा ब्रह्मविष्णु शिवादयः । परं सिद्धिप्रदं शीघ्रं मानुषाणां महीपते

ထို့ကြောင့် ဘြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏု၊ ရှိဝ အစရှိသော နတ်တော်အပေါင်းတို့သည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကြ၏။ အို မြေရှင်မင်းကြီး၊ ဤအကျင့်နှင့် ဤသန့်ရှင်းရာဌာနသည် လူသားတို့အား အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို လျင်မြန်စွာ ပေးတတ်၏။

Verse 18

हाटकेश्वरदेवस्य क्षेत्रं पातकनाशनम् । देवानामपि सर्वेषां तुष्टिं गच्छति चंडिका

ဟာဋကေရှ္ဝရ (Hāṭakeśvara) ဘုရား၏ သန့်ရှင်းရာ က్షेत्र သည် အပြစ်ပျက်စီးစေသော နယ်မြေဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ ချဏ္ဍိကာ (Caṇḍikā) သည်လည်း နတ်တော်အပေါင်းတို့၏ ကျေနပ်နှစ်သက်မှုကို ရောက်စေ၏။

Verse 19

शीघ्रमाराधिता सम्यक्छ्रद्धायुक्तैर्नरैर्भुवि । तस्मात्तत्क्षेत्रमासाद्य तां देवीं श्रद्धयान्वितः । आराधय महाभाग द्रुतं सिद्धिमवाप्स्यसि

ဤလောကမြေပေါ်၌ ယုံကြည်ခြင်းရှိသော လူတို့က သေချာစွာ အာရాధနာပြုလျှင် နတ်မသည် လျင်မြန်စွာ ကျေနပ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုကွက်ခင်းသန့်ရှင်းရာ ကṣेत्र သို့ ရောက်ပြီး ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အတူ ထိုဒေဝီကို ကိုးကွယ်လော့၊ အို ကံကောင်းသူ၊ သင်သည် စိဒ္ဓိကို မကြာမီ ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 20

एवमुक्तः स तेनाथ गत्वा तत्क्षेत्रमुत्तमम् । प्रतिष्ठाप्य च देवीं तां पूजयामास भक्तितः

ထိုသို့ သူ၏ညွှန်ကြားချက်ကိုခံယူပြီးနောက်၊ သူသည် ထိုအထူးမြတ်သော သန့်ရှင်းရာကွင်းသို့ သွားရောက်하였다။ ထို့နောက် ဒေဝီကို ပရတိဋ္ဌာပနာပြု၍ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လေ၏။

Verse 21

ब्रह्मचर्यपरो भूत्वा शुचिर्व्रतपरायणः । नियतो नियताहारस्त्रिकालं स्नानमाचरन्

သူသည် ဗြဟ္မစရိယာကို အဓိကထား၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကာ ဝရတကို အားထားသူဖြစ်လာသည်။ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်၍ အစားအစာကို စည်းကမ်းတကျစားသောက်ကာ တစ်နေ့သုံးကြိမ် ရေချိုးကျင့်လေ၏။

Verse 22

एवमाराध्यतस्तत्र गन्धपुष्पानुलेपनैः । पूजापरस्य सा देवी तस्य तुष्टिं ततो गता

ထိုသို့ ထိုနေရာ၌ သူသည် အနံ့သာ၊ ပန်းများနှင့် လိမ်းဆေးတို့ဖြင့် အာရာဓနာပူဇော်လေ၏။ ပူဇော်မှု၌ အပြည့်အဝအပ်နှံနေသူကို မြင်သော ဒေဝီသည် သူ့အပေါ် ကျေနပ်နှစ်သက်တော်မူ၏။

Verse 23

देव्युवाच । परितुष्टास्मि ते वत्स व्रतेनानेन नित्यथः । बलिपूजाविधानेन विहितेनामुना स्वयम्

ဒေဝီမိန့်တော်မူသည်– “ချစ်သားရေ၊ ဤဝရတကို နေ့စဉ်မပြတ် ထိန်းသိမ်းကျင့်သုံးခြင်းနှင့်၊ ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်သော ဘလိပူဇာနည်းလမ်းကြောင့်၊ ငါသည် သင်အပေါ် အလွန်ပင် ကျေနပ်တော်မူ၏။”

Verse 24

तद्ब्रूहि येन ते सर्वं प्रकरोमि हृदि स्थितम् । सद्य एव महीपाल त्रिदशैरपि दुर्लभम्

“ထို့ကြောင့် ပြောပါလော့—သင်၏နှလုံး၌ တည်ရှိသမျှကို ငါ မည်သို့နည်းဖြင့် အကုန်လုံး ပြည့်စုံစေမည်နည်း။ ယနေ့တင်ပင် မဟီပါလ၊ ဒေဝတားတို့အတွက်တောင် ရခဲသောအရာကိုပါ”

Verse 25

राजोवाच । लोकानां हितकामेन मयैतद्व्रतमाहृतम् । येन तेषां भवेत्सौख्यं मत्प्रसादादनुत्तमम्

မင်းကြီးက ဆိုသည်။ လူထု၏ အကျိုးချမ်းသာကို ရည်ရွယ်၍ ငါသည် ဤဝရတကို ခံယူခဲ့သည်။ ငါ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် သူတို့သည် မတူမီသော အမြင့်ဆုံး ပျော်ရွှင်မှုကို ရရှိစေလိုသည်။

Verse 26

तस्माद्देहि महाभागे ज्ञानयुक्तानि भूरिशः । ममास्त्राणि विचित्राणि स्वैरगाणि समन्ततः

“ထို့ကြောင့် မဟာကံကောင်းရှင် ဒေဝီတော်၊ ဉာဏ်နှင့်ပြည့်စုံသော အံ့ဩဖွယ် လက်နက်မျိုးစုံကို အများအပြား ပေးသနားပါ။ အလိုအလျောက် လမ်းလျှောက်သကဲ့သို့ အရပ်ရပ်သို့ လွတ်လပ်စွာ ရွေ့လျားနိုင်သော လက်နက်များဖြစ်ပါစေ။”

Verse 27

यानि जानंति भूपृष्ठे मम पार्श्वे स्थितान्यपि । अपराधं सदा लोके परदारादि यत्कृतम्

မြေပြင်ပေါ်၌ ငါ၏ဘေးနားတွင် ရပ်နေသူတို့တောင်လည်း လောက၌ အမြဲတစေ ကျူးလွန်နေသော အပြစ်များကို သိကြသည်—အခြားသူ၏ ဇနီးနှင့် ပတ်သက်သော ကျူးလွန်မှုတို့ကဲ့သို့ အပြစ်များပင် ဖြစ်သည်။

Verse 28

अनुरूपं ततस्तस्य पातकस्य विनिग्रहम् । प्रकुर्वंति मिथो येन न तेषां संकरो भवेत्

ထို့ကြောင့် ထိုအပြစ်၏ အလျော်အစားနှင့် ကိုက်ညီသည့် ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ပြုပြင်မှုကို ချမှတ်ရမည်။ အပြန်အလှန် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းခြင်းကြောင့် သူတို့အကြားတွင် ရောထွေးရှုပ်ထွေးမှု သို့မဟုတ် လူမှုစံနှုန်းများ ပျက်ယွင်းရောနှောခြင်း မဖြစ်စေရ။

Verse 29

मंत्रग्रामं तथा देवि मम देहि पृथग्विधम् । निग्रहं व्याधिसत्त्वानां येन शीघ्रं करोम्यहम्

ထို့ပြင် ဒေဝီတော်၊ မန္တရစုစည်းမှုကို မျိုးစုံခွဲ၍ ငါ့အား ပေးသနားပါ။ ထိုမန္တရတို့ဖြင့် ရောဂါအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာသော သတ္တဝါများကို ငါသည် လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။

Verse 30

येन स्युर्मनुजाः सर्वे मम राज्ये सुखान्विताः । नीरोगाः पुष्टिसंपन्ना भयशोकविवर्जिताः

ဤနည်းအားဖြင့် ငါ၏နိုင်ငံအတွင်းရှိ လူအပေါင်းတို့သည် ပျော်ရွှင်ချမ်းသာစွာ နေထိုင်ကြပါစေ။ ရောဂါကင်းစင်၍ အားအင်နှင့် အာဟာရပြည့်ဝကာ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုကင်းပါစေ။

Verse 31

नाहं देवि करिष्यामि हस्त्यश्वरथसंग्रहम् । यतस्तेषां भवेत्पुष्टिर्वित्तैर्वित्तं करैर्भवेत् । गृहीतैः सर्वलोकानां तस्मात्तन्न ममेप्सितम्

အို ဒေဝီ၊ ငါသည် ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားတို့ကို စုဆောင်းမည်မဟုတ်။ အကြောင်းမှာ ထိုတို့၏ ထိန်းသိမ်းကြီးထွားရေးအတွက် ငွေကြေးလိုအပ်ပြီး၊ ထိုငွေကြေးသည် လူအပေါင်းတို့ထံမှ အခွန်ကောက်ယူခြင်းဖြင့်သာ ရလာမည်။ ထို့ကြောင့် ငါမလိုလား။

Verse 32

श्रीदेव्युवाच । अत्यद्भुततरं कर्म त्वयैतत्पृथिवीपते । प्रारब्धं यन्न केनापि कृतं न च करिष्यति

သီရိဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်—အို မြေကြီး၏ အရှင်၊ သင်စတင်ဆောင်ရွက်သော ဤကိစ္စသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၏။ မည်သူမျှ မပြုခဲ့သကဲ့သို့ နောင်လည်း မပြုနိုင်ကြမည်။

Verse 33

तथाप्येवं करिष्यामि तव दास्यामि कृत्स्नशः । ज्ञानयुक्तानि शस्त्राणि मंत्रग्रामं च तादृशम्

သို့သော်လည်း ငါသည် ဤသို့ ပြုမည်—သင့်အား အပြည့်အစုံ ပေးအပ်မည်။ သာသနာဉာဏ်ဖြင့် အားပေးထားသော လက်နက်များနှင့် ထိုသို့တူညီသော မန္တရစုကိုလည်း ပေးမည်။

Verse 34

गृह्यन्ते येन ते सर्वे व्याधयोऽपि सुदारुणाः । परं सदैव ते रक्ष्या मन्मन्त्रैरपि संयुताः

ဤတို့အားဖြင့် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော ရောဂါများပင် ဖမ်းဆီးထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ သို့သော် သင်သည် အမြဲတမ်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ငါ၏ မန္တရများဖြင့်လည်း အားဖြည့်ထားရမည်။

Verse 35

यदि दृष्टिपथात्तुभ्यं क्वचिद्यास्यंति दूरतः । मानवान्पीडयिष्यंति चिरात्प्राप्याधिकं ततः

သင်၏မြင်ကွင်းအတွင်းမှ တစ်ခါတစ်ရံ လွတ်ကျပြီး အဝေးသို့ သွားလျှင်၊ အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် ပိုမိုအားကြီးလာကာ လူသားတို့ကို ဒုက္ခပေးလိမ့်မည်။

Verse 36

यदा त्वं पृथिवीपाल स्वर्गं यास्यसि भूतलात् । तदात्र सलिले स्थाप्या मदग्रे यद्व्यवस्थितम्

အို မြေကြီးကိုကာကွယ်သော မင်းကြီး၊ သင်သည် ဤလောကမှ ထွက်ခွာ၍ ကောင်းကင်သို့ သွားမည့်အခါ၊ ငါ့ရှေ့၌ ဤနေရာတွင် စီစဉ်ထားသမျှကို ဤတည်နေရာ၌ ရေထဲသို့ ထားရမည်။

Verse 37

सर्वे मंत्रास्तथाऽस्त्राणि ममवाक्यादसंशयम् । येन स्यात्पूर्ववत्सर्वो व्यवहारो नृपोद्भवः

မန်ထရားအားလုံးနှင့် ထိုဒေဝအာယုဓများလည်း ငါ၏အမိန့်တော်ကြောင့် မသံသယဘဲ ပေါ်ထွန်းလာမည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရင့်တာဝန်များနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်တစ်ရပ်လုံးသည် ယခင်ကဲ့သို့ ပြန်လည်လည်ပတ်မည်။

Verse 38

सूत उवाच । बाढमित्येव तेनोक्ते तत्क्षणाद्द्विजसत्तमाः । प्रादुर्भूतानि दिव्यानि तस्यास्त्राणि बहूनि च

စူတက ပြောသည်— “သူက ‘အဲဒီအတိုင်းပဲ’ ဟုသာ ဆိုလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ အို ဒွိဇတို့အထွဋ်အမြတ်တို့၊ ထိုခဏချင်းပင် သူ၏ ဒေဝအာယုဓများ အများအပြား ပေါ်ထွန်းလာ하였다။”

Verse 39

ज्ञानसंपत्प्रयुक्तानि यादृशानि महात्मना । तेन संयाचितान्येव व्याधिमंत्रास्तथैव च

“ထိုမဟာသတ္တဝါသည် ဉာဏ်ပညာ၏ စည်းစိမ်နှင့် ပြည့်စုံ၍ ၎င်းတို့ကို အသုံးချသကဲ့သို့ပင်၊ သူ၏ တောင်းဆိုချက်အတိုင်း ရောဂါကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော မန်ထရားများလည်း ထပ်မံ ပေးအပ်ခံရ하였다။”

Verse 40

व्याधयो यैश्च गृह्यंते मुच्यंते स्वेच्छया सदा । सुखेन परिपाल्यंते दृष्टिगोचरसंस्थिताः

ထိုမန္တရားတို့ဖြင့် ရောဂါများကို စိတ်ကြိုက် ဖမ်းယူ၍ လွှတ်ပေးနိုင်သည်၊ အမြဲတမ်းပင်။ ထို့ပြင် မျက်စိမြင်နိုင်သည့် အကွာအဝေးအတွင်း၌ ရှိနေစေကာ လွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။

Verse 41

ततस्तं सकलं प्राप्य प्रसादं चंडिकोद्भवम् । तच्च हस्त्यादिकं सर्वं ब्राह्मणेभ्यो ददौ नृप

ထို့နောက် ချဏ္ဍိကာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ကရုဏာတော်အပြည့်အစုံကို ရရှိပြီးနောက်၊ ဘုရင်သည် ဆင်တို့နှင့် အခြားပစ္စည်းဥစ္စာအားလုံးကို ဗြာဟ္မဏတို့အား လှူဒါန်း하였다။

Verse 42

एकां मुक्त्वा निजां भार्यामेकं दशरथं सुतम् । तांश्चापि सकलान्व्याधीन्मंत्रैः संयम्य यत्नतः

မိမိ၏ မယားတော်နှင့် သားတော် ဒဿရထကိုသာ ချန်ထားပြီး၊ အခြားရောဂါအားလုံးကို မန္တရားတို့ဖြင့် ကြိုးစား၍ သေချာစွာ ထိန်းချုပ်ကာ ချုပ်တည်း하였다။

Verse 43

अजारूपान्स्वयं पश्चाद्यष्टिमादाय रक्षति । एवं तस्य नरेन्द्रस्य वर्तमानस्य भूतले

နောက်တစ်ဖန်၊ တုတ်တံကို ကိုင်ဆောင်၍ မိမိကိုယ်တိုင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်၊ ဆိတ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလျက်။ ထိုသို့ပင် မြေပြင်ပေါ်၌ နေထိုင်စဉ် ဘုရင်အတွက် ဖြစ်လေသည်။

Verse 44

गुप्तोऽपि नापराधः स्यात्कस्यचित्प्रकटः कुतः । प्रमादाद्यदि भूलोके कश्चित्पापं समाचरेत्

ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း ပြစ်မှုသည် ပြစ်မှုမဟုတ်တော့မည် မဟုတ်—ဘယ်လိုလုပ်၍ မပေါ်လွင်နိုင်မည်နည်း။ မေ့လျော့ပေါ့ပေါ့ဆဆကြောင့် ဤလောက၌ တစ်စုံတစ်ယောက်က အပြစ်ကို ကျူးလွန်လျှင်…

Verse 45

तद्रूपो निग्रहस्तस्य तत्क्षणादेव जायते । वधं वा यदि वा बंधं क्लेशं चाऽरातिसंभवम्

ထိုသူအတွက် ထိုသဘောတူညီသော အပြစ်ဒဏ်သည် ချက်ချင်းပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်—သေခြင်းဖြစ်စေ၊ ထောင်ချခြင်းဖြစ်စေ၊ ရန်သူတို့ကြောင့် ဖြစ်သော ဒုက္ခဝေဒနာဖြစ်စေ။

Verse 46

अदृष्टान्यपि शस्त्राणि तानि कुर्वंति तत्क्षणात् । अन्येषां च महीपानां राज्ये गुप्तान्यनेकशः । कुर्वन्ति मनुजास्तेषां चक्रे वैवस्वतो ग्रहम्

မမြင်ရသော လက်နက်များပင် ချက်ချင်းပင် မိမိတို့၏ အလုပ်ကို ပြီးစီးစေသည်။ ထို့ပြင် အခြားမင်းများ၏ နိုင်ငံများတွင်လည်း လျှို့ဝှက်သော အင်အားများသည် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် လူတို့ကို ထိန်းချုပ်ကာ—ဝိုင်ဝස්ဝတ (ယမ) ၏ လက်ဝါးထဲနှင့် ကမ္မပြန်လည်ပတ်သည့် စက်ဝိုင်းထဲသို့ ဆွဲသွင်းကြသည်။

Verse 47

न तत्र भयसंत्रस्तस्ततः पापसमाचरेत् । प्रत्यक्षं वा विशेषेण ज्ञात्वा शस्त्रभयं च तत्

ထိုနေရာ၌ မည်သူမျှ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်၍ အပြစ်ပြုမှုကို မကျင့်ကြံခဲ့ကြ။ အကြောင်းမှာ လက်နက်နှင့် အကြမ်းဖက်မှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကိုပင် မရှိကြောင်းကို တိုက်ရိုက် ထင်ရှားစွာ သိမြင်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 48

ततस्ते पापनिर्मुक्ता लोकाः संशुद्धगात्रकाः । रोगेषु निगृहीतेषु प्राप्ताः सुखमनुत्तमम्

ထို့နောက် ထိုသတ္တဝါတို့သည် အပြစ်မှ လွတ်ကင်း၍ ကိုယ်ခန္ဓာလည်း သန့်စင်လာကြသည်။ ရောဂါနှင့် ဒုက္ခဝေဒနာတို့ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သဖြင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ချမ်းသာကို ရရှိကြသည်။

Verse 49

एवं स्थितेषु लोकेषु गतपापामयेषु च । प्रयाताः शून्यतां सर्वे नरका ये यमालये

ဤသို့ လောကများသည် အပြစ်နှင့် ရောဂါကင်းစင်၍ တည်ရှိနေသော် ယမလောက၌ ရှိသမျှ နရကများသည် အားလုံး ဗလာဖြစ်သွားကြသည်။

Verse 50

न कश्चिन्नरकं याति न च मृत्युपथं नरः । यथा कृतयुगं तादृक्त्रेतायामपि संस्थितम्

မည်သူမျှ နရကသို့ မသွားကြ၊ လူသားတို့လည်း သေမင်းလမ်းကို မနင်းကြ; ထိုအခြေအနေသည် တ్రေတားယုဂ၌ပင် ကృతယုဂကဲ့သို့ ဖြစ်တည်နေ하였다။

Verse 51

व्यवहारे ततो नष्टे यमलोकसमुद्भवे । स्वर्गेण तुल्यतां प्राप्ते प्राणिभिर्मृत्युवर्जितैः

ယမလောကမှ ပေါ်ပေါက်သော ယမ၏ စီရင်အုပ်ချုပ်မှု ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ လောကသည် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် တူညီလာ၍ သတ္တဝါတို့သည် သေခြင်းကင်းလွတ်ကြ하였다။

Verse 52

ततो वैवस्वतो गत्वा ब्रह्मणः सदनं प्रति । प्रोवाच दुःखसंपन्नः प्रणिपत्य पितामहम्

ထို့နောက် ဝိုင်ဝස්ဝတ (ယမ) သည် ဘြဟ္မာ၏ နေရာတော်သို့ သွား၍၊ ဝမ်းနည်းဒုက္ခပြည့်နှက်ကာ “ပိတామဟ” ကို ဦးချကန်တော့ပြီး ပြောကြား하였다။

Verse 54

अजापालेन भूपेन तत्सर्वं विफलीकृतम् । तपःशक्त्या सुरश्रेष्ठ देवीमाराध्य चंडिकाम्

အို နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံး၊ အရာအားလုံးကို အဇာပာလ မင်းကြီးက အကျိုးမဲ့အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်; တပဿာ၏ အင်အားဖြင့် ဒေဝီ ခဏ္ဍိကာကို ပူဇော်၍ ပရိသတ္တိတော်မူစေ하였다။

Verse 55

नाधयो व्याधयस्तत्र न पापानि महीतले । कस्यचिद्देव जायंते यथा कृतयुगे तथा

အို နတ်တော်၊ ထိုမြေပြင်၌ စိတ်ဒုက္ခလည်း မပေါ်၊ ကိုယ်ရောဂါလည်း မဖြစ်၊ အပြစ်ပာပလည်း မရှိခဲ့; ကృతယုဂကဲ့သို့ပင် ဖြစ်하였다။

Verse 56

तस्मात्कुरु सुरश्रेष्ठ पुनरेव यथा पुरा । मदीयभवने कृत्स्नो व्यवहारः प्रजायते

ထို့ကြောင့် အို နတ်တို့အထက်မြတ်သူ၊ ယခင်ကကဲ့သို့ ပြန်လည်ပြုလုပ်ပေးပါ။ ထိုသို့ပြုလျှင် ငါ၏အိမ်တော်၌ တရားစီရင်ရေးနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးအမှုအရာ အလုံးစုံ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာမည်။

Verse 58

अथाब्रवीत्प्रहस्योच्चैस्त्रिनेत्रश्चतुराननम् । अत्यद्भुततमां श्रुत्वा तां वार्तां यमसंभवाम्

ထို့နောက် မျက်စိသုံးပါးရှင် သခင်သည် အသံမြင့်စွာ ရယ်မော၍ မျက်နှာလေးပါး ဘြဟ္မာကို မိန့်တော်မူ၏။ ယမမင်းထံမှ ရောက်လာသော အလွန်အံ့ဩဖွယ် သတင်းကို ကြားနာပြီးနောက် ဖြစ်သည်။

Verse 59

महेश्वर उवाच । धर्ममार्गप्रवृत्तस्य सदाचारस्य भूपतेः । कथं निवारणं तत्र क्रियते कश्च निग्रहः

မဟေရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်– «အို မင်းကြီး၊ ဓမ္မလမ်းပေါ်၌ တည်ကြည်၍ သဒ္ဓါသီလကောင်းမွန်သူအပေါ် ထိုနေရာ၌ ဘယ်လို အတားအဆီး ပြုနိုင်မည်နည်း၊ ဘယ်သူက ထိန်းချုပ်နိုင်မည်နည်း»။

Verse 60

तस्मात्तेन महीपेन यस्मान्मार्गः प्रदर्शितः । अपूर्वो धर्मसंभूतः कृतः सम्यङ्महात्मना

«ထို့ကြောင့် ထိုမင်းကြီးက လမ်းကို ပြသခဲ့သဖြင့်၊ မဟာအတ္တမန်သည် ဓမ္မမှ ပေါက်ဖွားလာသော မကြုံဖူးသေးသည့် လမ်းကြောင်းကို မှန်ကန်စွာ တည်ထောင်ခဲ့သည်»။

Verse 61

तन्मयापि यथा चास्य प्रसादः सुरसत्तम । अपूर्वः करणीयश्च यथा धर्मो न दुष्यति

«အို နတ်တို့အထက်မြတ်သူ၊ ငါလည်း ထိုသို့ပင် ပြုရမည်။ သူ၏ ကရုဏာတော်နှင့် အလှူအပေးတော်သည် အထူးအံ့ဩဖွယ် ဖြစ်စေရန်၊ ဓမ္မသည် မညစ်ညမ်းစေရန်»။

Verse 62

एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रं यमं प्राह ततः शिवः । वदायुषोऽस्य यच्छेषमजापालस्य भूपतेः । येन तत्समये प्राप्ते तं नयामि निजालयम्

ဤသို့မိန့်တော်မူပြီးနောက် သီဝသည် မျက်နှာလေးပါးရှိသော ယမအား မိန့်ကြားတော်မူ၏— «ဘုရင် အဇာပါလ၏ အသက်တာကျန်ရှိသမျှ မည်မျှရှိသနည်းကို ပြောကြားပါ။ ထိုအချိန်ရောက်လာသော် ငါသည် သူ့ကို ငါ၏ နိဗ္ဗာနအိမ်တော်သို့ ခေါ်ဆောင်မည်»။

Verse 63

यम उवाच । पञ्चवर्षसहस्राणि तस्यातीतानि चायुषः । तिष्ठंति पञ्चपञ्चाशत्प्रतीक्ष्येऽहं ततः कथम्

ယမက မိန့်၏— «သူ၏ အသက်တာမှ နှစ်ငါးထောင်က ကုန်လွန်ပြီးပြီ။ ကျန်သည်မှာ ငါးဆယ့်ငါးနှစ်သာရှိသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ထပ်မံစောင့်ဆိုင်းရမည်ကို မည်သို့နည်း?»

Verse 64

यावत्कालं सुरश्रेष्ठ शून्ये जाते स्व आश्रये । तस्मात्कुरु द्रुतं कंचिदुपायं तद्विनाशने

«အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ငါ၏ အိမ်တော်သည် လွတ်လပ်ဗလာဖြစ်နေသမျှ၊ ထို့ကြောင့် ထိုအဆုံးသတ်ကို ဖြစ်စေရန် အမြန်ဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခုကို စီမံပါ»။

Verse 65

एवमुक्ते यमेनाथ तं विसृज्य गृहं प्रति । व्याघ्ररूपं समास्थाय स्वयं तत्संनिधौ ययौ

ယမက ဤသို့ပြောပြီးနောက် သီဝသည် သူ့ကို ပြန်လွှတ်၍ အိမ်သို့စေလွှတ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ကျားရုပ်ကို ခံယူကာ ထိုဘုရင်၏ အနီးအနားသို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်တော်မူ၏။

Verse 66

यत्र संस्थो महीपः स प्रजापालनतत्परः । मेघगम्भीरनिर्घोषं गर्जमानो मुहुर्मुहुः

ဘုရင်သည် ပြည်သူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် အာရုံစိုက်၍ ရပ်နေသည့်နေရာ၌၊ (ကျားရုပ်) သည် မိုးတိမ်မုန်တိုင်းကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ဟိန်းဟောက်လေ၏။

Verse 67

अजास्तास्तं च संवीक्ष्य व्याघ्रं रौद्रवपुर्द्धरम् । अजापालं समुद्दिश्य संत्रस्ताः शरणं गताः

ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ကျားကို မြင်သဖြင့် ဆိတ်တို့သည် ထိတ်လန့်ကာ အဇာပါလကို ရည်ညွှန်း၍ ထံတော်၌ ခိုလှုံကြ၏။

Verse 68

तस्य यत्नपरस्यापि रक्षमाणस्य भूपतेः । अजास्ता व्याघ्ररूपेण शंकरेण प्रभक्षिताः

ဘုရင်သည် ကာကွယ်ရန် အားထုတ်သော်လည်း၊ ကျားရုပ်ကို ဆောင်ယူသော သင်္ကရ (Śaṅkara) က ဆိတ်တို့ကို စားသုံးသွား၏။

Verse 69

अजानां कदनं दृष्ट्वा ततः स पृथिवीपतिः । स्वहस्ताद्यष्टिमुत्सृज्य जग्राह निशितायुधम्

အပြစ်မဲ့သူတို့၏ သတ်ဖြတ်မှုကို မြင်သဖြင့် ဘုရင်သည် လက်ထဲရှိ တုတ်ကို ပစ်ချကာ ထက်မြက်သော လက်နက်ကို ဆွဲယူ၏။

Verse 70

यत्तस्य तुष्टया दत्तं चंडं चंडार्चिषा समम् । तच्छस्त्रं च तथान्यानि देवीदत्तानि शंकरः । शनैःशनैः प्रजग्राह स्ववक्त्रेण महेश्वरः

ထို့နောက် မဟေရှ္ဝရ သင်္ကရသည် မိမိ၏ ပါးစပ်ဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ယူဆောင်ကာ၊ မီးလောင်တောက်ပသကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော ထိုလက်နက်နှင့် ဒေဝီ၏ ကျေနပ်မှုကြောင့် ပေးအပ်သော အခြားလက်နက်များကိုလည်း ဆုပ်ကိုင်ယူ၏။

Verse 71

अस्त्राभावात्ततस्तूर्णं ध्रियमाणेऽपि कांतया । द्वंद्वयुद्धेन तं व्याघ्रं योधयामास भूपतिः

ထို့နောက် အစတြာ (ပစ်လက်နက်) မရှိသဖြင့်၊ ချစ်မြတ်နိုးသူက တားဆီးနေသော်လည်း ဘုရင်သည် အမြန်တကာ ထိုကျားနှင့် တစ်ဦးချင်း တိုက်ပွဲဖြင့် ယှဉ်တိုက်၏။

Verse 72

ततस्तस्यांगसंस्पर्शान्मुक्त्वा व्याघ्रतनुं च ताम् । दधार भस्मसंदिग्धां तनुं चन्द्रविभूषिताम्

ထို့နောက် သူ၏ကိုယ်ထိတွေ့မှုကြောင့် ကျားရုပ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ သန့်ရှင်းသော ဘာစ್ಮာဖြင့် လိမ်းထား၍ လမင်းဖြင့် အလှဆင်ထားသော ကိုယ်တော်ကို ခံယူ하였다။

Verse 73

रुंडमालावरां दिव्यां सखट्वांगां सपन्नगाम् । तां दृष्ट्वा स महीपालः सभार्यः प्रणतस्ततः

ခေါင်းဖြတ်များ၏ အလွန်မြတ်သော မာလာကို ဆင်မြန်း၍ khaṭvāṅga တံတားကို ကိုင်ဆောင်ကာ မြွေများနှင့်အတူရှိသော ထိုဒေဝတော်ကို မြင်သော် မင်းကြီးသည် မိဖုရားနှင့်တကွ ချက်ချင်း ဦးချ၍ ပဏာမပြု하였다။

Verse 74

प्रोवाचाथ स्तुतिं कृत्वा विनयावनतः स्थितः । आनंदाश्रुपरिक्लिन्नो हर्षगद्गदया गिरा

ထို့နောက် သူသည် စတုတိကို ပြုလုပ်၍ ခေါင်းငုံ့ကာ ယဉ်ကျေးစွာ ရပ်နေ하였다။ အာနန္ဒ၏ မျက်ရည်ကြောင့် မျက်လုံးစိုစွတ်၍ ဝမ်းမြောက်လှုပ်ရှားသဖြင့် အသံတုန်တုန်ဖြင့် ပြောဆို하였다။

Verse 75

राजोवाच । अज्ञानाद्यन्मया देव प्रहारास्तव निर्मिताः । तिरस्कारस्तथा दत्तस्तत्सर्वं क्षम्यतां विभो

မင်းကြီးက လျှောက်သည်—အရှင်ဘုရား၊ မသိမမြင်မှုကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ကို ထိုးနှက်ခဲ့ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းလည်း ပြုမိပါသည်။ အားလုံးကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ၊ အလုံးစုံအာဏာရှင်တော်။

Verse 76

श्रीभगवानुवाच । क्षांत एष मया पुत्र तव सर्वः पराभवः । परितुष्टेन ते कर्म दृष्ट्वा चैवातिमानुषम्

ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်—သားရေ၊ သင်၏ အရှုံးအနိမ့် အားလုံးကို ငါ ခွင့်လွှတ်ပြီးပြီ။ သင်၏ ကုသိုလ်ကံနှင့် လုပ်ရပ်တို့သည် လူသားသာမန်အတိုင်း မဟုတ်လောက်အောင် ထူးကဲသည်ကို မြင်၍ ငါ စိတ်တော်ကျေနပ်သည်။

Verse 77

यथा कृतं त्वया राज्यं प्रजाः संरक्षिता नृप । तथान्यो भूपतिः कश्चिन्न कर्ता न करिष्यति

မင်းကြီးအို—သင်သည် နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ကာ ပြည်သူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့သကဲ့သို့၊ အခြားဘုရင်မည်သူမျှ မလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ အနာဂတ်၌လည်း မည်သူမျှ မလုပ်နိုင်ပါ။

Verse 78

तस्माद्गच्छ मया सार्धं पाताले पार्थिवोत्तम । अनेनैव शरीरेण धर्मपत्न्यानया सह

ထို့ကြောင့် မင်းတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီးအို—ငါနှင့်အတူ ပာတာလာသို့ လိုက်ပါ။ သင်၏ ဓမ္မပတ္နီဖြစ်သော ဇနီးနှင့်လည်း၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာတူတူဖြင့်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 79

नातः परं त्वया स्थेयं मर्त्यलोके कथंचन । विरुद्धं सर्वदेवानां यतः कर्म त्वदुद्भवम्

ဤအချက်မှစ၍ သင်သည် လူ့လောက၌ မည်သို့မျှ မနေထိုင်သင့်တော့။ အကြောင်းမူ သင်ထံမှ ပေါ်ပေါက်လာသော အမှုသည် နတ်အားလုံးနှင့် ဆန့်ကျင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 80

राजोवाच । एवं देव करिष्यामि गत्वाऽयोध्यां महापुरीम् । पुत्रं राज्ये प्रतिष्ठाप्य मंत्रिणां संनिवेद्य च

မင်းကြီးက ပြောသည်—“အို သခင်ဘုရား၊ ထိုသို့ပင် ကျွန်ုပ် ပြုမည်။ အယောဓျာ မဟာမြို့သို့ သွား၍ သားကို ရာဇပလ္လင်၌ တင်မြှောက်ကာ၊ အမတ်တို့အားလည်း သင့်တော်သလို အသိပေးမည်။”

Verse 81

तथाहं देव देव्या च प्रोक्तः संतुष्टया पुरा । मन्त्रग्रामो यया दत्तः शस्त्राणि विविधानि च

“အို သခင်ဘုရား၊ ယခင်ကလည်း နတ်မယ်တော်သည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သောအခါ ကျွန်ုပ်အား ထိုသို့ မိန့်ကြားခဲ့သည်။ နတ်မယ်တော်က မန္တရများ အစုအဝေးတစ်ခုလုံးနှင့် အမျိုးမျိုးသော လက်နက်များကိုလည်း ပေးအပ်ခဲ့သည်။”

Verse 82

यदा त्वं त्यजसि प्राज्ञ मर्त्यलोकं सुदुस्त्यजम् । तदात्र मामके कुण्डे प्रक्षेप्तव्यानि कृत्स्नशः

အို ပညာရှိရေ၊ စွန့်လွှတ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော လူ့လောကကို သင်စွန့်ခွာသည့်အခါ၊ ဤနေရာ၌ ငါ၏ သန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍ၌ အရာအားလုံးကို အပြည့်အဝ ပစ်ချရမည်။

Verse 83

तानि चार्पय मे भूयो येनानृण्यं व्रजाम्यहम् । तस्या देव्याः सुराधीश त्वत्प्रसादेन सांप्रतम्

ထို့အပြင် ထိုအရာများကို ငါ့ထံသို့ ထပ်မံအပ်နှံပါ၊ ငါသည် အကြွေးကင်းလွတ်စေရန်။ အို နတ်တို့၏ အရှင်၊ ယခုအခါ သင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ထိုဒေဝီအပေါ်ရှိ ငါ၏ တာဝန်အကြွေးမှ လွတ်မြောက်လာပြီ။

Verse 84

एवमुक्तस्ततस्तेन भगवांस्त्रिपुरांतकः । आज्ञाप्य तानि सर्वाणि ददौ तत्र द्रुतं गतः

ထိုသို့ သူက ပြောဆိုသဖြင့်၊ ဘဂဝန် တြိပုရန္တက သည် ထိုသူ၏ စကားကို ကြားပြီး အမိန့်ပေးကာ အရာအားလုံးကို ပြန်ပေးစေ၍ ထိုနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ သွားလေ၏။

Verse 85

अब्रवीच्च सुतस्तत्र स्वयं राजा भविष्यति । वीर्यौदार्यसमोपेतो वंशस्योद्धरणक्षमः

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ကြေညာတော်မူသည်—“သင်၏သားသည် ကိုယ်တိုင် မင်းဖြစ်လိမ့်မည်။ သတ္တိနှင့် ရက်ရောမှု ပြည့်စုံ၍ မျိုးရိုးကို ထောက်တည်ကာ ပြန်လည်မြှောက်တင်နိုင်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။”

Verse 86

त्वं चागच्छ मया सार्धमद्यैव मम मंदिरे । प्रविश्यात्र जले पुण्ये देवीकुण्डसमुद्भवे

“သင်လည်း ယနေ့ပင် ငါနှင့်အတူ ငါ၏ မန္ဒိရသို့ လာပါ။ ထို့နောက် ဒီနေရာ၌ ဒေဝီကုဏ္ဍမှ ပေါ်ထွန်းလာသော သန့်ရှင်းသော ရေထဲသို့ ဝင်၍ မုချပါ။”

Verse 87

अद्य माघचतुर्दश्यां शुक्लायामपरोऽपि यः । देवीमिमां च संपूज्य जलेऽस्मिन्भक्तिसंयुतः

ယနေ့ မာဃလ၏ လင်းလက်သော ဆယ့်လေးရက် (သုက္လပက္ခ) တွင်၊ အခြားသူတစ်ဦးမဆို ဤဒေဝီကို ပူဇော်ကာ ဘက္တိသဒ္ဓာဖြင့် ဤရေထဲသို့ (ဝင်လျှင်)…

Verse 88

करिष्यति प्रवेशेन प्राणत्यागं नृपोत्तम । स च यास्यति यत्रास्ते पाताले हाटकेश्वरः

ဤရေထဲသို့ ဝင်ခြင်းကြောင့် သူသည် အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရလိမ့်မည်၊ အို မင်းတို့အထဲ အမြတ်ဆုံး; ထို့နောက် ဟာဋကေရှွရ (Hāṭakeśvara) တည်ရှိရာ ပာတာလာ (Pātāla) သို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 89

स्नानं वा पार्थिवश्रेष्ठ यः करिष्यति मानवः । अष्टोत्तरशतं तस्य व्याधीनां न भविष्यति

အို မင်းတို့အထဲ အမြတ်ဆုံး၊ ဤတီရ္ထ၌ ရေချိုးကာ ဆောင်ရွက်သူ မည်သူမဆို သူ့ထံ၌ ရောဂါ ၁၀၈ မျိုး မရှိတော့ပေ။

Verse 90

एवमुक्त्वा तमादाय नृपं भार्यासमन्वितम् । अजाभिस्ताभिरस्त्रैश्च तैश्चापि परमेश्वरः । प्रविवेश जले तस्मिन्देवीकुण्डसमुद्भवे

ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် (ပရမေရှွရ) သည် မင်းကို မိဖုရားနှင့်အတူ၊ ထိုဆိတ်များနှင့် လက်နက်များပါ တကွ ယူဆောင်ကာ ဒေဝီကုဏ္ဍမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ထိုရေထဲသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။

Verse 91

ततश्च मंदिरं नीतः स्वकीयं द्विजसत्तमाः । तेनैव नरदेहेन स कलत्रसमन्वितः

ထို့နောက် အို ဒွိဇတို့အထဲ အမြတ်ဆုံး၊ သူသည် မိမိ၏ နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်ခံရ၏—ထိုလူ့ကိုယ်ခန္ဓာတည်းဟူသော အတူတူဖြင့်၊ မိဖုရားနှင့်အတူတကွ။

Verse 92

अद्यापि तिष्ठते तत्र जरामरणवर्जितः । पूजयानश्च तं देवं पाताले हाटकेश्वरम्

ယနေ့တိုင်အောင်လည်း သူသည် ထိုနေရာ၌ အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းမှ ကင်းလွတ်လျက် ရှိနေပြီး၊ ပာတာလာ (Pātāla) အောက်လောက၌ ဟာဋကေရှွရ (Hāṭakeśvara) ဘုရားကို ပူဇော်လျက် ရှိသည်။

Verse 93

एवं तत्र समुद्भूता सा देवी परमेश्वरी । स्थापिता तेन भूपेन श्रद्धापूतेन चेतसा

ဤသို့ ထိုနေရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာဒေဝီ ပရမေရှွရီ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် စိတ်နှလုံး သန့်စင်သော ဘုရင်သည် ထိုနေရာ၌ (သူမ၏) တည်တံ့မှုကို တည်ထောင်하였다။

Verse 95

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्येऽजापालेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चनवतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «အဇာပါလေရှွရီ၏ မဟာဂုဏ်တော် ဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၉၅ သည်၊ သရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၊ ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာ၊ ဆဋ္ဌ နာဂရခဏ္ဍ၊ သရီ ဟာဋကေရှွရ က్షೇತ್ರမဟာတ္မ్యంలో အဆုံးသတ်သည်။

Verse 97

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः । समीप उपविष्टस्य शिवस्याऽस्यं व्यलोकयत्

ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက် လောကပိတামဟ ဘြဟ္မာသည် အနီး၌ ထိုင်နေသော ရှိဝ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရှုလေ၏။