Adhyaya 5

Verse 1

। सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा ब्रह्मणो वाक्यं विश्वामित्रो रुषान्वितः । पितामहमुवाचेदं पश्य मे तपसो बलम्

စူတက ပြောသည်။ «ဗြဟ္မာ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ဝိශ්ဝာမိတ္တရသည် ဒေါသပြင်းထန်လျက် ပိတာမဟာအား ဤသို့ဆို၏—‘ငါ၏ တပသ (အတိအကျ သာသနာကျင့်စဉ်) အင်အားကို ကြည့်လော့!’»

Verse 2

याजयित्वा त्रिशंकुं तं विधिवद्दक्षिणावता । यज्ञेनात्रा नयिष्यामि पश्यतस्ते पितामह

«ဒက္ခိဏာ (ပူဇော်ခ) ပြည့်စုံစွာဖြင့် ထုံးတမ်းအတိုင်း ထို တြိရှင်ကူကို ယဇ္ဉပြုစေပြီးနောက်၊ အို ပိတာမဟာ၊ သင်ကြည့်နေစဉ်ပင် ဤယဇ္ဉဖြင့် သူ့ကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ငါခေါ်ဆောင်မည်»။

Verse 3

एवमुक्त्वा द्रुतं गत्वा विश्वामित्रो धरातलम् । चकार याजने यत्नं त्रिशंकोः सुमहात्मनः

ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ဝိශ්ဝာမိတ္တရသည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် မြေပြင်သို့ သွားကာ မဟာစိတ်ရှိသော တ్రిశင်ကူ အတွက် ယဇ్ఞကို ဆောင်ရွက်ရန် အလွန်ကြိုးပမ်း하였다။

Verse 4

ददौ दीक्षां समाहूय ब्राह्मणान्वेदपारगान् । यत्रकर्मोचिते काले तस्मिन्नेव वने शुभे

ဝေဒများကို ကျွမ်းကျင်သော ဘြာဟ္မဏများကို ခေါ်ယူ၍ ဒိက္ခာ (dīkṣā) ကို ပေးအပ်하였다။ ထိုကာလ၌ ကర్మအတွက် သင့်တော်သော အချိန်ရောက်သော် ထိုမင်္ဂလာရှိသော တောထဲ၌ပင် ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 5

बभूव स स्वयं धीमानध्वर्युर्यज्ञकर्मणि । तस्मिन्होता च शांडिल्यो ब्रह्मा गौतम एव च

သူသည် ပညာရှိဖြစ်၍ ယဇ్ఞကర్మ၌ အဓ္ဝర్యု (Adhvaryu) အဖြစ် ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူ하였다။ ထိုယဇ్ఞတွင် ရှာဏ္ဍိလျ သည် ဟောတೃ (Hotṛ) ဖြစ်ပြီး ဂေါတမ သည် ဘြဟ္မာ-ပုရောဟိတ် အဖြစ် ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 6

आग्नीध्रश्च्यवनो नाम मैत्रावरुणः कार्मिकः । उद्गाता याज्ञवल्क्यश्च प्रतिहर्ता च जैमिनिः

ချျဝန သည် အာဂ္နီဓ္ရ (Āgnīdhra) အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရပြီး၊ ကာရ္မိက သည် မૈထ္ရာဝရုဏ (Maitrāvaruṇa) အဖြစ် ဆောင်ရွက်하였다။ ယာဇ္ဉဝလ္က്യ သည် ဥဒ္ဂာတೃ (Udgātṛ) ဖြစ်ကာ၊ ဇૈမိနိ သည် ပရတိဟర్తೃ (Pratihartṛ) အဖြစ် တာဝန်ယူ하였다။

Verse 7

प्रस्तोता शंकुवर्णश्च तथोन्नेता च गालवः । पुलस्त्यो ब्राह्मणाच्छंसी होता गर्गो मुनीश्वरः

ရှင်ကူဝර්ဏ သည် ပရස්တောတೃ (Prastotṛ) အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပြီး၊ ဂါလဝ သည် ဥန္နေတೃ (Unnetṛ) ဖြစ်하였다။ ပုလஸ္တျ သည် ဘြာဟ္မဏာချံစီ (Brāhmaṇācchaṃsī) ဖြစ်ကာ၊ မုနိဣශ්ဝရ ဂർဂ သည် ဟောတೃ (Hotṛ) အဖြစ် ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 8

नेष्टा चैव तथात्रिस्तु अच्छावाको भृगुः स्वयम् । तान्सर्वानृत्विजश्चक्रे त्रिशंकुः श्रद्धयान्वितः

အတြိ ရှင်သည် နေṣṭṛ အဖြစ် ဆောင်ရွက်၍၊ ဘൃဂု ရှင်ကိုယ်တိုင်သည် အချ္ချာဝာက အဖြစ် ဆောင်ရွက်하였다။ သဒ္ဓါပြည့်ဝသော တြိရှင်ကူ သည် သူတို့အားလုံးကို ယဇ္ဉပူဇော်ပွဲ၏ ရိတ്വစ် (ပူဇော်ပုရောဟိတ်) များအဖြစ် ခန့်အပ်하였다။

Verse 9

वासोभिर्मुकुटैश्चैव केयूरैः समलंकृतान् । कृत्वा केशपरित्यागं दधत्कृष्णाजिनं तथा

သူသည် အဝတ်အစားများ၊ မကူဋ်များနှင့် လက်ကောက်တံတောင် (ကေယူးရ) များဖြင့် သူတို့ကို အလှဆင်ပေး하였다။ ထို့နောက် အဘိသေကအခမ်းအနားအဖြစ် ဆံပင်ကို စွန့်လွှတ်စေပြီး၊ ကృష్ణမೃဂ အရေ (အနက်ရောင် သမင်အရေ) ကိုလည်း ဝတ်ဆင်စေ하였다။

Verse 10

ऐणशृङ्गसमायुक्तः पयोव्रतपरायणः । दीर्घसत्राय तान्सर्वान्योजयामास वै ततः

သူသည် သမင်ချိုင့် (အဲဏ) ၏ ချိုကို ကိုင်ဆောင်၍၊ နို့ဝရတ (ပယောဝရတ) ကို အဓိကထားသူဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူတို့အားလုံးကို ရှည်လျားသော ဆိုမ-သတ္တရ (ဒီဃ-သတ္တရ) အတွက် သင့်လျော်စွာ တာဝန်ပေး၍ စီစဉ်하였다။

Verse 11

एवं तस्मिन्प्रवृत्ते च दीर्घसत्रे यथोचिते । आजग्मुर्ब्राह्मणा दिव्या वेदवेदांगपारगाः

ထိုသို့ သင့်လျော်စွာ စတင်လည်ပတ်လာသော ရှည်လျားသတ္တရတွင်၊ ဝေဒနှင့် ဝေဒಾಂಗတို့ကို ကျွမ်းကျင်ပြီး တောက်ပသည့် ဗြာဟ္မဏများသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 12

तथान्ये तार्किकाश्चैव गृहस्थाः कौतुकान्विताः । दीनांधकृपणाश्चैव ये चान्ये नटनर्तकाः

အခြားသူများလည်း လာရောက်ကြသည်—တားကိက (အကြောင်းပြချက်ပညာရှင်) များနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်ရှိသော ဂೃಹಸ್ಥများ။ ထို့ပြင် ဆင်းရဲသူများ၊ မျက်မမြင်များ၊ အလွန်ခက်ခဲသူများနှင့် အခြားသော ဇာတ်သမား၊ အကသမားတို့လည်း ပါဝင်လာကြသည်။

Verse 13

दीयतां दीयतामाशु एतेषामेतदेव हि । भुज्यतांभुज्यतां लोकाः प्रसादः क्रियतामिति

«ပေးကြ၊ ပေးကြ မြန်မြန်—ဤအရာသည် သူတို့အတွက် တကယ်တမ်း ထိုက်တန်သောအရာပင်! လူတို့ စားကြစေ၊ စားကြစေ; ကျေးဇူးတော်ပြု၍ မေတ္တာအလှူကို ချီးမြှင့်ကြ!» ဟူသော ခေါ်သံကြီး ပဲ့တင်ထွက်လာ၏။

Verse 14

इत्येष निनदस्तत्र श्रूयते सततं महान् । यज्ञवाटे सदा तस्मिन्नान्यश्चैव कदाचन

ထိုနေရာ၌ ယဇ္ဉဝါဋအတွင်း၌ ထိုကြီးမားသော ပဲ့တင်သံကို အစဉ်မပြတ် ကြားရ၏; အခြားခေါ်သံတစ်စုံတစ်ရာကို မည်သည့်အခါမျှ မကြားရ။

Verse 15

तत्र सस्यमयाः शैला दृश्यंते परिकल्पिताः । सुवर्णस्य च रूप्यस्य रत्नानां च विशेषतः

ထိုနေရာ၌ သီးနှံပေါများမှုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ စီမံဖန်တီးထားသော တောင်တန်းများကို မြင်ရ၏; ထို့ပြင် ရွှေ၊ ငွေ နှင့် အထူးသဖြင့် ရတနာများ၏ စုပုံများလည်း ရှိ၏။

Verse 16

दानार्थं ब्राह्मणेंद्राणामसंख्याश्चापि धेनवः । तथैव वाजिनो दांता मदोन्मत्ता महागजाः

ဗြာဟ္မဏအဂ္ဂရများအား လှူဒါန်းရန်အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော နွားများ ရှိ၏; ထို့အတူ လေ့ကျင့်ထားသော မြင်းများနှင့် မဒိုन्मတ္တ (rut) အာနုဘော်ဖြင့် မူးယစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သော ဆင်ကြီးများလည်း ရှိ၏။

Verse 17

समंतात्कल्पितास्तत्र दृश्यंते पर्वतोपमाः । वर्तमाने महायज्ञे तस्मिन्नेव सुविस्तरे

ပတ်လည်အနှံ့၌ တောင်တန်းနှင့်တူသည့် စီမံတည်ဆောက်မှုများကို ထိုနေရာတွင် မြင်ရ၏; ထိုမဟာယဇ္ဉကြီးသည် ကျယ်ပြန့်၍ အလွန်တင့်တယ်စွာ ဆက်လက်ကျင်းပနေစဉ်။

Verse 18

आहूता यज्ञभागाय नाभिगच्छंति देवताः । केवलं वह्निवक्त्रेण तस्य गृह्णंति तद्धविः

ယဇ္ဉာအပိုင်းကို လက်ခံရန် ခေါ်ဖိတ်သော်လည်း ဒေဝတားတို့ မနီးကပ်လာကြ; သန့်ရှင်းသော မီးအဂ္ဂိ၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့်သာ ထိုဟဝိ (ပူဇာအဟာရ) ကို လက်ခံကြ၏။

Verse 19

एवं द्वादशवर्षाणि यजतस्तस्य भूपतेः । व्यतीतानि न संप्राप्तमभीष्टं मनसः फलम्

ဤသို့ဖြင့် ထိုဘုရင်သည် ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ယဇ္ဉာများ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ နှစ်များ ကုန်လွန်သွားချိန်တွင် စိတ်၌လိုလားသည့် အကျိုးဖလ မရရှိသေးချေ။

Verse 20

ततश्चावभृथस्नानं कृत्वा सत्रसमाप्तिजम् । ऋत्विजस्तर्पयित्वा तान्दक्षिणाभिर्यथार्हतः

ထို့နောက် ယဇ္ဉာစတရ ပြီးဆုံးခြင်းကို အမှတ်အသားပြုသော အဝဘෘထသနာန်ကို ပြုလုပ်၍၊ အခမ်းအနားဆောင်ရွက်သော ရ္တဝိဇ်များကို သင့်တော်သလို ဒက္ခိဏာနှင့် လက်ဆောင်များဖြင့် ကျေနပ်စေ하였다။

Verse 21

विससर्ज समस्तांश्च तथान्यानपि संगतान् । संबंधिनो वयस्यांश्च त्रिशंकुर्मुनिसत्तमाः

ထို့နောက် တြိရှင်ကူသည် သူတို့အားလုံးကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ စုဝေးလာသော အခြားသူများ—ဆွေမျိုးများနှင့် မိတ်ဆွေများကိုပါ—အို မုနိတို့အထွဋ်အမြတ်ရေ။

Verse 22

ततः प्रोवाच विनतो विश्वामित्रं मुनीश्वरम् । स भूपो व्रीडया युक्तः प्रणिपातपुरः सरम्

ထို့နောက် ထိုဘုရင်သည် မုနိတို့၏ အရှင် ဗိශ්ဝာမိတ္တရကို မိန့်ကြားလေ၏။ အရှက်တရားနှင့် ပြည့်ဝ၍ ပထမဦးစွာ ပရဏိပါတ် (မြေပြင်ပေါ် လှဲချိုးကန်တော့ခြင်း) ပြုကာ ထို့နောက် ပြောဆို하였다။

Verse 23

त्वत्प्रसादान्मया प्राप्तं दीर्घसत्रसमुद्भवम् । परिपूर्णफलं ब्रह्मन्दुर्लभं सर्वमानवैः

သင်၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ငါသည် ရှည်လျားသော ယဇ္ဉပွဲကြီးမှ ပေါက်ဖွားလာသော အပြည့်အဝရင့်ကျက်သည့် အကျိုးဖလကို ရရှိခဲ့ပါသည်—အို ဗြဟ္မဏ—လူသားအားလုံးအတွက် ရခဲလှ၏။

Verse 24

तथा जातिः पुनर्लब्धा भूयो नष्टापि सन्मुने । त्वत्प्रसादेन विप्रर्षे चंडालत्वं प्रणाशितम्

ထို့အတူ ငါ၏ လူမှုအဆင့်အတန်းသည် ပျောက်ဆုံးခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်ရရှိလာပြီ၊ အို သာဓုမုနိ; သင်၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် အို ဗြာဟ္မဏ-ရိရှီ၊ ခဏ္ဍာလ ဖြစ်ခြင်း၏ အခြေအနေ ပျက်စီးသွားပါသည်။

Verse 25

परं मे दुःखमेवैकं हृदि शल्यमिवार्पितम् । अनेनैव शरीरेण यन्न प्राप्तं त्रिविष्टपम्

ဒုက္ခတစ်ခုတည်းသာ ငါကို နှိပ်စက်နေသည်၊ နှလုံးထဲတွင် ဆူးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ စိုက်ဝင်လျက်—ဤကိုယ်ခန္ဓာတည်းဟူသော အတူတကွဖြင့် တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်လောက) ကို မရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

Verse 26

उपहासं करिष्यंति वसिष्ठस्य सुता मुने । अद्य व्यर्थ श्रमं श्रुत्वा मामप्राप्तं त्रिविष्टपम्

“အို မုနိ၊ ယနေ့ ဝသိဋ္ဌ၏ သားများက ငါကို လှောင်ပြောင်ကြလိမ့်မည်၊ ငါ၏ ကြိုးပမ်းမှုသည် အလဟသ ဖြစ်ကြောင်း—ငါသည် တြိဝိဋ္ဌပ ကို မရောက်ကြောင်း—ကြားသိလျှင်” ဟု။

Verse 27

तथा तद्वचनं सत्यं वसिष्ठस्य व्यवस्थितम् । यत्तेनोक्तं न यज्ञेन सदेहैर्गम्यते दिवि

“ထို့အတူ ဝသိဋ္ဌ၏ စကားသည် အမှန်တရားအဖြစ် တည်မြဲ၍ သေချာစွာ ချမှတ်ထားသည်—သူပြောခဲ့သကဲ့သို့ ယဇ္ဉဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆောင်ထားစဉ် ကောင်းကင်သို့ မရောက်နိုင်” ဟု။

Verse 28

सोऽहं तपः करिष्यामि सांप्रतं वनमाश्रितः । न करिष्यामि भूयोऽपि राज्यं पुत्रनिवेदितम्

ထို့ကြောင့် ယခုမှစ၍ တော၌ အားကိုးနေထိုင်ကာ တပဿာကို ကျင့်မည်။ သားက ပူဇော်အပ်သော နန်းတော်ကို ထပ်မံလက်မခံတော့။