Adhyaya 48

Verse 1

। सूत उवाच । तत्रैवास्य समुद्देशे हरिश्चंद्रस्य भूपतेः । आश्रमो ऽस्ति सुविख्यातो नानाद्रुमसमावृतः

စူတာက ပြောသည်—“ထိုနေရာတစ်ဝိုက် အဲဒီဒေသတည်းဟူသော အရပ်၌ ဟရိရှ္ချန္ဒြ မင်း၏ အလွန်နာမည်ကြီးသော အာရှရမ်တစ်ခု ရှိပြီး သစ်ပင်မျိုးစုံဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။”

Verse 2

यत्र तेन तपस्तप्तं संस्थाप्योमामहेश्वरौ । यच्छता विविधं दानं ब्राह्मणेभ्योऽभिवांछितम्

“ထိုနေရာ၌ သူသည် တပသ်ကို ကျင့်သုံးခဲ့ပြီး ဥမာနှင့် မဟေရှ္ဝရကို တည်ထောင်ပူဇော်ကာ၊ ဗြာဟ္မဏတို့အား လိုလားသင့်တော်သော အလှူမျိုးစုံကို ပေးလှူခဲ့သည်။”

Verse 3

आसीद्राजा हरिश्चंद्रस्त्रिशंकुतनयः पुरा । अयोध्याधिपतिः श्रीमान्सूर्यवंशसमुद्भवः

ရှေးကာလတုန်းက တ្រីရှင်ကူ၏ သားတော် ဟရိရှ္ချန္ဒြ မင်းကြီးရှိ၍၊ အယောဓျာ၏ ဂုဏ်သရေရှိသော အုပ်စိုးရှင်၊ နေရောင်ဝంశမှ မွေးဖွားသူ ဖြစ်၏။

Verse 4

न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं ध्रुवम् । तस्मिञ्छासति धर्मेण न च चौरकृतं भयम्

ထိုနိုင်ငံတွင် အစာရှားပါးမှု မရှိ၊ ရောဂါမရှိ၊ အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးမှုလည်း မရှိခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် ဓမ္မဖြင့် အုပ်စိုးသဖြင့် ခိုးသူတို့ကြောင့် ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့မှုလည်း မရှိ။

Verse 5

कालवर्षी सदा मेघः सस्यानि प्रचुराणि च । रसवंति च तोयानि सर्वर्तुफलिता द्रुमाः

မိုးတိမ်တို့သည် အချိန်တော်တော်မီ မိုးရွာပေး၍၊ သီးနှံများ ပေါများကာ၊ ရေများသည် ချိုမြိန်၍ အသက်ဓာတ်ပြည့်ဝပြီး၊ သစ်ပင်တို့သည် ရာသီတိုင်း အသီးပွင့် ပေးလေ၏။

Verse 6

दंडस्तत्राभवद्वास्तौ गृहरोधोऽक्षदेवने । एको दोषाकरश्चंद्रः प्रियदोषाश्च कौशिकाः

ထိုနေရာ၌ ‘အပြစ်’ ဟူသည်မှာ စကားလုံးအဓိပ္ပါယ်ကစားသလိုသာ ရှိ၏—‘တံ杖’ သည် အိမ်တွင်ရှိသော ပစ္စည်းသာဖြစ်၍၊ ‘အိမ်ထဲပိတ်ထားခြင်း’ သည် အန်စာတုံးကစားရာတွင်သာ ဖြစ်၏။ ညကို ဖန်ဆင်းသူမှာ လသာတစ်ပါးတည်းဖြစ်ပြီး၊ ညကို ချစ်သူတို့မှာ ငှက်ည (အော်လ်) များသာ ဖြစ်၏။

Verse 7

स्नेहक्षयश्च दीपेषु विवाहे च करग्रहः । वृत्तभंगस्तथा गद्ये दानोत्थितिर्गजानने

‘ဆီလျော့ခြင်း’ သည် မီးအိမ်များတွင်သာ ဖြစ်၍၊ ‘လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ခြင်း’ သည် မင်္ဂလာဆောင်တွင်သာ ဖြစ်၏။ ‘အချိုးအကွက် ပျက်ခြင်း’ သည် ဂദ്യရေးရာတွင်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ‘အလှူကြောင့် ထမြောက်ခြင်း’ သည် ဆင်မျက်နှာရှင် ဂဏေရှာ၌သာ ဖြစ်၏။

Verse 8

तस्यैवं गुणयुक्तस्य सार्वभौमस्य भूपतेः । एक एव महानासीद्दोषः पुत्रविवर्जितः

ထိုအခါ ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် ပြည့်စုံသော အာဏာရှင်မင်းကြီး၌ ချို့ယွင်းချက်ကြီးတစ်ခုသာ ရှိခဲ့သည်—သားတော်မရှိခြင်းပင်။

Verse 9

ततः पुत्रकृते गत्वा चकार सुमहत्तपः । चमत्कारपुरे क्षेत्रे लिंगं संस्थाप्य भक्तितः

ထို့နောက် သားတော်ရရှိရန်အတွက် ထွက်ခွာ၍ အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿာကို ပြုလုပ်하였다။ ချမတ်ကာရပူရ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ဘက္တိဖြင့် ရှိဝလင်္ဂကို တည်ထောင်하였다။

Verse 10

पंचाग्निसाधको ग्रीष्मे वर्षास्वाकाशसंस्थितः । जलाश्रयश्च हेमंते स ध्यायति महेश्वरम्

နွေရာသီ၌ ငါးမီးတပဿာကို ကျင့်၍၊ မိုးရာသီ၌ ကောင်းကင်ဖွင့်အောက်တွင် ထိုင်နေ၍၊ ဆောင်းရာသီ၌ ရေထဲ၌ အားကိုးနေကာ၊ သူသည် မဟေရှွရ (ရှီဝ) ကို သမాధိဖြင့် စိတ်တည်တံ့စွာ ဓ్యာနပြု하였다။

Verse 11

ततो वर्षसहस्रांते तस्य तुष्टो महेश्वरः । प्रत्यक्षोऽभूत्समं गौर्या गणसंघैः समावृतः

ထို့နောက် နှစ်တစ်ထောင် ပြည့်ဆုံးချိန်၌ သူ့အပေါ် ကျေနပ်တော်မူသော မဟေရှွရသည် ဂေါရီနှင့်အတူ၊ ဂဏသင်္ဃများဖြင့် ဝန်းရံလျက် သူ့ရှေ့၌ တိုက်ရိုက် ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 13

ततस्तं प्रणिपत्योच्चैः स्तुत्वा सूक्तैः श्रुतैरपि । प्रोवाच विनयोपेतः कृतांजलिपुटः स्थितः

ထို့နောက် သူသည် ထိုဘုရားကို ဦးချ၍၊ ဝေဒမှ ကြားသိထားသော စုက္တများဖြင့် အသံမြင့်စွာ ချီးမွမ်းကာ၊ လက်အုပ်ချီ၍ ရပ်နေသည့်အတိုင်း နှိမ့်ချမှုဖြင့် ပြည့်ဝလျက် စကားဆို하였다။

Verse 14

त्वत्प्रसादात्सुरश्रेष्ठ यत्किंचिद्धरणीतले । तदस्ति मे गृहे सर्वं वांछितं स्वेन चेतसा

အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောအရှင်၊ အရှင်၏ကျေးဇူးကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အရာအားလုံး—ကျွန်ုပ်၏စိတ်က ဆန္ဒပြုသမျှ—အကုန်လုံးသည် ကျွန်ုပ်အိမ်၌ ရှိပြီးသားဖြစ်ပါသည်။

Verse 19

यस्मात्त्वया महामूर्ख न प्रणामः कृतो मम । हरादनंतरं तस्माच्छापं दास्याम्यहं तव

အကြောင်းမှာ မဟာမိုက်မဲသူရေ၊ သင်သည် ဟရ (ရှီဝ) ၏နောက်တန်းတင်တင်၌ ရပ်နေသော ကျွန်ုပ်အား ဦးညွှတ်ပူဇော်ခြင်း မပြုခဲ့သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် သင့်အား ကျိန်စာတစ်ရပ် ပေးမည်။

Verse 20

तव संलप्स्यते पुत्रो यथोक्तः शूलपाणिना । परं तन्मृत्युजं दुःखं त्वं शिशुत्वेपि लप्स्यसे

သင့်သားသည် သုံးမြှားကိုင်ရှင် (ရှီဝ) ကြေညာသကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာမည်။ သို့သော် သူက ကလေးအရွယ်ရှိနေစဉ်ပင် သင်သည် သေခြင်းမှ ပေါက်ဖွားသော အလွန်ပြင်းထန်သည့် ဝမ်းနည်းဒုက္ခကို ခံစားရမည်။

Verse 21

एवमुक्त्वा भगवती सार्धं देवेन शंभुना । अदर्शनं ययौ पश्चात्तथान्यैरपि पार्श्वगैः

ဤသို့ မိန့်ဆိုပြီးနောက်၊ ဘဂဝတီ မဟာမယ်တော်သည် သမ္ဘု (ရှီဝ) နတ်နှင့်အတူ နောက်တစ်ခါ မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အနီးအနားရှိ အခြားအဖော်အပါများလည်း ထိုနည်းတူ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

Verse 22

सोऽपि राजा वरं लब्ध्वा शापं च तदनंतरम् । न जगाम गृहं भूयश्चकार सुमहत्तपः

ထိုဘုရင်လည်း ကောင်းချီးတစ်ရပ်ကို ရပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ကျိန်စာတစ်ရပ်ကိုလည်း ခံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အိမ်သို့ မပြန်ဘဲ ထပ်မံ၍ အလွန်ကြီးမားသော တပဿ (အာသီတ) ကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 23

एकासनं समारूढौ कृत्वा गौरी महेश्वरौ । ततश्चाराधयामास समं पुष्पानुलेपनैः

ဂေါရီနှင့် မဟေရှွရတို့ အတူထိုင်ရန် ထိုင်ခုံတစ်ခုတည်းကို စီစဉ်ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ပန်းများနှင့် မွှေးကြိုင်သော လိမ်းဆေးများဖြင့် နှစ်ပါးကို အတူတကွ ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 24

विशेषेण ददौ दानं ब्राह्मणेभ्यो महीपतिः । भूमिशायी प्रशांतात्मा षष्ठकालकृताशनः

မြေရှင်မင်းသည် အထူးရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဘြာဟ္မဏများအား ဒါနပေးလှူခဲ့သည်။ မြေပေါ်တွင်အိပ်၍ စိတ်ငြိမ်သက်ကာ အစာကို ခြောက်ကြိမ်မြောက်အချိန်တွင်သာ စားသောက်ခဲ့သည်။

Verse 25

ततः संवत्सरस्यांते भगवान्वृषभध्वजः । पार्वत्या सहितो भूयस्तस्य संदर्शनं गतः

ထို့နောက် တစ်နှစ်ကုန်ဆုံးချိန်တွင်၊ နွားတံဆိပ်တော်ကို ကိုင်ဆောင်သော ကောင်းကင်ဘုရားသည် ပါရဝတီနှင့်အတူ ထပ်မံ၍ သူ၏မျက်စိရှေ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 26

ततः स नृपतिस्ताभ्यां युगपद्विधिपूर्वकम् । कृत्वा नतिं ततो वाक्यं विनयादिदमब्रवीत्

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း နှစ်ပါးကို တစ်ပြိုင်နက် ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး၊ ထို့နောက် ယဉ်ကျေးနှိမ့်ချစွာ ဤစကားကို ပြောကြား하였다။

Verse 27

पुरा देवि मयानंदपूरे व्याकुल चेतसा । न नता त्वं न मे कोपं तस्मात्त्वं कर्तुमर्हसि

အရင်က၊ အို ဒေဝီ၊ အာနန္ဒပူရ၌ ကျွန်ုပ်၏စိတ်သည် ရှုပ်ထွေးပူပန်နေသဖြင့် သင့်အား မဦးညွှတ်ကန်တော့ခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်အပေါ် အမျက်မထွက်သင့်ပါ။

Verse 28

देहार्धधारिणी देवि सदा त्वं शूलधारिणः । तदैकस्मिन्नते कस्मान्न नता त्वं वदस्व मे

အို ဒေဝီ၊ ရှီဝ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်ကို ဆောင်ထားသူ၊ သင်သည် သုံးမြှားတံကိုင်ရှင်နှင့် အမြဲတမ်း ပေါင်းစည်းနေ၏။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်က သူတစ်ပါးတည်းကိုသာ ဦးညွှတ်သောအခါ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ ဦးညွှတ်မှုကို မခံယူသနည်း။ ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားပါ။

Verse 30

तथापि च पृथक्त्वेन मया त्वं तु नता सह । एकासनं समारूढा तत्समं देवि पूजिता

သို့သော်လည်း ဒေဝီရေ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကိုလည်း သီးခြားစီ ဦးညွှတ်ခဲ့ပါသည်။ သင်သည် (ရှီဝနှင့်) တစ်ထိုင်ခုံတည်းပေါ် ထိုင်နေသောကြောင့် ကျွန်ုပ်က သင့်ကိုလည်း တန်းတူပူဇော်ခဲ့ပါသည်။

Verse 31

तस्मात्कुरु प्रसादं मे यः पुरोक्तः पुरारिणा । सोस्तु वै सफलः सद्यो वरः पुत्रकृते मम

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်အား ကရုဏာတော်ပြုပါ။ တြိပုရ၏ ရန်သူ (ရှီဝ) က အရင်က မိန့်ကြားခဲ့သော အပေးအယူကောင်းချီးသည် ချက်ချင်း အကျိုးဖြစ်ထွန်းပါစေ—ကျွန်ုပ်အတွက် သားတော်ရရန်အတွက် ဖြစ်ပါစေ။

Verse 32

यया वंशधरः पुत्रो दीर्घायुर्दृढविक्रमः । त्वत्प्रसादाद्भवेद्देवि तथा त्वं कर्तुमर्हसि

ဒေဝီရေ၊ သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် မျိုးဆက်ကို ထိန်းသိမ်းမည့် သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၍ အသက်ရှည်ကာ သတ္တိဗလ ခိုင်မာပါစေဟု ထိုသို့ ပြုလုပ်ပေးရန် သင့်တော်ပါသည်။

Verse 33

श्रीदेव्युवाच । नान्यथा मे वचो राजञ्जायतेऽत्र कथंचन । तस्माद्बालोऽपि ते पुत्रः पंचत्वं समुपैष्यति

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်—“အို မင်းကြီး၊ ဤနေရာ၌ ကျွန်မ၏ စကားသည် မည်သို့မျှ မပြောင်းလဲနိုင်။ ထို့ကြောင့် သင့်သားတော်သည် ကလေးဖြစ်နေစဉ်ပင် ‘ငါးပါး’ အခြေအနေ (သေခြင်း) သို့ ရောက်လိမ့်မည်။”

Verse 34

दर्शयित्वा तु ते दुःखमल्पमृत्युसमुद्भवम् । भूयः संप्राप्स्यति प्राणानचिरान्मे प्रसादतः

ခဏတာသေခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝမ်းနည်းမှုကို သင်အား ပြသပြီးနောက်၊ ငါ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် မကြာမီ အသက်ပြန်လည်ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 35

भविष्यति च दीर्घायुस्ततो वंशधरो जयी । सार्वभौमप्रधानश्च दानी यज्वा च धर्मवित्

ထို့နောက် သူသည် အသက်ရှည်မည်၊ မျိုးရိုးကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ အောင်မြင်သူ၊ အုပ်ချုပ်သူတို့အနက် အထွဋ်အမြတ်၊ လှူဒါန်းရက်ရောသူ၊ ယဇ္ဉာကို ဆည်းကပ်သူ၊ ဓမ္မကို သိမြင်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 36

तस्माद्राजन्गृहं गत्वा कुरु राज्यमभीप्सितम् । संप्राप्स्यसि सुतं श्रेष्ठं यादृशं कीर्तितं मया

ထို့ကြောင့် မင်းကြီးရေ၊ အိမ်သို့ ပြန်သွား၍ သင်လိုလားသော အာဏာပိုင်မှုကို ဆောင်ရွက်ပါ။ ငါဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့ အထူးမြတ်သော သားတော်ကို သင်ရလိမ့်မည်။

Verse 37

अन्योऽपि मानवो यो मां रूपेणा नेनसंस्थिताम् । पूजयिष्यति चात्रैव समं देवेन शंभुना

ထို့ပြင် အခြားမည်သူမဆို ဤနေရာ၌ ဤပုံသဏ္ဍာန်တော်အတိုင်း တည်ရှိသော ငါ့ကို ပူဇော်ပါက၊ သမ္ဘူ (Śambhu) ဘုရားကို ပူဇော်သကဲ့သို့ တူညီသော ကုသိုလ်ကို ရလိမ့်မည်။

Verse 38

तस्याहं संप्रदास्यामि पुत्रान्हृदयवांछितान् । तथान्यदपि यत्किंचिदचिरान्नात्र संशयः

ထိုသို့သော ဘက္တိရှိသူအား ငါသည် နှလုံးသားက ဆန္ဒရှိသော သားတော်များကို ပေးအပ်မည်။ ထို့ပြင် သူလိုအပ်သမျှ အခြားအရာများကိုလည်း မကြာမီ ပေးမည်—ဤတွင် သံသယမရှိ။

Verse 39

श्रीमहादेव उवाच । भूय एव नृपश्रेष्ठ मत्तः प्रार्थय वांछितम् । न वृथा दर्शनं मे स्यात्सत्यमेतद्ब्रवीमि ते

သီရိ မဟာဒေဝ မိန့်တော်မူသည်။ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ထပ်မံ၍ သင်လိုလားသမျှကို ငါထံမှ တောင်းလော့။ ငါ၏ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းသည် အလဟသ မဖြစ်စေရ—ဤသည်ကို အမှန်တကယ် ငါပြော၏။

Verse 40

हरिश्चंद्र उवाच । कृतकृत्योस्मि देवेश सर्वमस्ति गृहे मम । पुत्रं त्यक्त्वा त्वया सोऽपि दत्तो वंशधरो जयी

ဟရိရှ္စန္ဒြ မိန့်သည်။ အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ငါသည် ပြည့်စုံပြီးပြီ၊ ငါ့အိမ်၌ အရာအားလုံး ရှိ၏။ သားမရှိခြင်းကို သင်ဖယ်ရှားပေး၍ ငါ့အား မျိုးဆက်ကို ထိန်းသိမ်းမည့် အောင်မြင်သော အမွေခံသားကိုပင် ပေးတော်မူ၏။

Verse 41

तथापि न तवादेशो व्यर्थः कार्यः कथंचन । एतस्मात्कारणाद्देव याचयिष्यामि वांछितम्

သို့သော်လည်း သင်၏ အမိန့်တော်သည် မည်သို့မျှ အလဟသ မဖြစ်သင့်ပါ။ ထိုကြောင့် အို ဒေဝ၊ ငါသည် ငါလိုလားသော ဆုတောင်းကို တောင်းမည်။

Verse 42

राजसूयकृतेऽस्माकं सदा बुद्धिः प्रवर्तते । निषेधयंति मां सर्वे मन्त्रिणः सुहृदस्तदा

ငါ၏ စိတ်သည် အမြဲတမ်း ရာဇသုယ ယဇ်ကို ဆောင်ရွက်လိုခြင်းသို့ လှည့်လည်နေ၏။ သို့သော် ထိုအခါ ငါ့ဝန်ကြီးများနှင့် မိတ်ဆွေကောင်းများ အားလုံးက ငါ့ကို တားဆီးကြ၏။

Verse 43

सर्वैस्तैर्जायते यज्ञः पार्थिवैः करदीकृतैः । युद्धं विना करं तेऽपि न यच्छन्ति यतो विभो

ထိုယဇ်သည် အခွန်ပေးအဖြစ် လက်အောက်ခံစေထားသော ဘုရင်များအားလုံးဖြင့်သာ ပြီးမြောက်နိုင်၏။ စစ်မရှိလျှင် သူတို့သည် အခွန်ကို မပေးကြသဖြင့်၊ အို အရှင်၊ ထိုသို့ ဖြစ်၏။

Verse 44

ततो युद्धार्थिनं मां ते वारयंति हितैषिणः । कृतोत्साहं मखप्राप्तौ नीतिमार्गसमाश्रिताः

ထို့ကြောင့် စစ်ပွဲကိုလိုလားသော ကျွန်ုပ်ကို အကျိုးလိုလားသူတို့က တားဆီးကြသည်။ ယဇ္ဈာသို့ ရောက်လိုစိတ်ပြင်းပြနေသော်လည်း မူဝါဒနှင့် အကြံဉာဏ်၏ လမ်းစဉ်ကို အားကိုးကြသည်။

Verse 45

तस्मात्तव प्रसादेन राजसूयो भवेन्मखः । अविघ्नः सिद्धिमायातु मम नान्यद्वृणोम्यहम्

ထို့ကြောင့် သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ရာဇသူယ ယဇ္ဈာ ဖြစ်ပေါ်ပါစေ။ အတားအဆီးမရှိဘဲ အောင်မြင်စွာ ပြည့်စုံပါစေ။ ကျွန်ုပ်အတွက် အခြားအရာ မရွေးချယ်ပါ။

Verse 46

सूत उवाच । स तथेति प्रतिज्ञाय जगामादर्शन हरः । सोऽपि लब्धवरो भूपः स्वमेव भवनं गतः

စူတက ပြောသည်– «အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ» ဟု ဟရ (ရှီဝ) က ကတိပြုပြီး မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် အရှင်ဘုရင်လည်း အပေးအမြတ်ကို ရရှိကာ မိမိနန်းတော်သို့ ပြန်သွားသည်။

Verse 47

एवं तेन नरेन्द्रेण पूर्वं तत्र विनिर्मितौ । उमामहेश्वरौ पश्चान्निर्मितावितरैरपि

ထို့သို့ အဲဒီနရေန္ဒရ (ဘုရင်) က အရင်ဆုံး အဲဒီနေရာတွင် ဥမာနှင့် မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အခြားသူများကလည်း ထပ်မံ ဆောက်လုပ် သို့မဟုတ် တင်သွင်းတည်ထားကြသည်။

Verse 48

यस्ताभ्यां कुरुते पूजां संप्राप्ते पंचमी दिने । फलैः सर्वेषु गात्रेषु यावत्संवत्सरं द्विजाः । सुतं प्राप्नोति सोऽभीष्टं स्ववंशोद्धरणक्षमम्

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ပဉ္စမီနေ့ ရောက်လာသောအခါ ဥမာနှင့် မဟေရှ္ဝရ နှစ်ပါးကို ပူဇော်ကန်တော့၍ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကိုယ်အင်္ဂါအစုံအလင်အတွက် သစ်သီးများကို ပြည့်ဝစွာ ဆက်ကပ်သူသည် မိမိလိုလားသည့် သားကို ရရှိမည်၊ မိမိမျိုးရိုးကို ထောက်တင်ကယ်တင်နိုင်သော သားဖြစ်သည်။

Verse 529

यस्तं नमति देवेशं तेन त्वं सर्वदा नता । नतायां त्वयि देवेशो नतः स्यादिति मे मतिः

ဘုရားတို့၏အရှင်ကို ဦးညွှတ်သူမည်သူမဆို—အဲဒီလုပ်ရပ်ကြောင့်ပင် သင်လည်း အမြဲတမ်း ဦးညွှတ်ခံရသူ ဖြစ်၏။ သင်ကို ဦးညွှတ်ကြသော် ဘုရားတို့၏အရှင်ကိုလည်း ဦးညွှတ်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ငါ၏အမြင် ဖြစ်၏။