Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 7
स्नेहक्षयश्च दीपेषु विवाहे च करग्रहः । वृत्तभंगस्तथा गद्ये दानोत्थितिर्गजानने
snehakṣayaśca dīpeṣu vivāhe ca karagrahaḥ | vṛttabhaṃgastathā gadye dānotthitirgajānane
‘ဆီလျော့ခြင်း’ သည် မီးအိမ်များတွင်သာ ဖြစ်၍၊ ‘လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ခြင်း’ သည် မင်္ဂလာဆောင်တွင်သာ ဖြစ်၏။ ‘အချိုးအကွက် ပျက်ခြင်း’ သည် ဂദ്യရေးရာတွင်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ‘အလှူကြောင့် ထမြောက်ခြင်း’ သည် ဆင်မျက်နှာရှင် ဂဏေရှာ၌သာ ဖြစ်၏။
Sūta (Lomaharṣaṇa/Sūta narrator)
Type: kshetra
Scene: Four symbolic vignettes: rows of oil lamps with gently diminishing oil; a bride and groom performing pāṇigrahaṇa; a scholar writing prose (gadya) with ‘broken meter’ as a joke; Gaṇeśa receiving offerings, ‘rising’ in joy from dāna.
FAQs
The ideal of dharma is a society where harm and coercion vanish, leaving only auspicious, ritual, and artistic meanings.
No single tīrtha is named in this verse; it embellishes the tīrtha-context by portraying Hariścandra’s exemplary age.
Karagraha (hand-taking) is referenced as the marriage rite; dāna is alluded to in relation to Gaṇeśa’s ‘rise’ (a poetic allusion), not as a direct injunction.