Adhyaya 46

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । अन्यानि तत्र तीर्थानि यानि संति महामते । तानि कीर्तय सर्वाणि परं कौतूहलं हि नः

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်– «အမြော်အမြင်ကြီးသူအို၊ ထိုဒေသ၌ အခြားသော တီရ္ထများ မည်သို့ရှိသနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စူးစမ်းလိုစိတ် အလွန်ကြီးသဖြင့် အားလုံးကို ပြောပြပါ»။

Verse 2

सूत उवाच । तत्र सारस्वतं तीर्थमन्यदस्ति सुशोभनम् । यत्र स्नातोऽतिमूकोऽपि भवेद्वाक्यविचक्षणः

စူတက ပြောသည်– «ထိုနေရာ၌ အလွန်လှပသော အခြားတီရ္ထတစ်ခု ရှိသည်၊ ၎င်းကို သာရသ္ဝတ တီရ္ထဟု ခေါ်၏။ ထိုတွင် ရေချိုးသူသည် အလွန်အမင်း မပြောနိုင်သူပင် ဖြစ်စေကာမူ စကားပြောရာ၌ ကျွမ်းကျင်သိမြင်သူ ဖြစ်လာ၏»။

Verse 3

लभते चेप्सितान्कामान्मानुषान्दैविकानपि । ब्रह्मलोकादिपर्यतांस्तथालोकान्द्विजोत्तमाः

အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ သူသည် လိုချင်သော အကျိုးအမြတ်များကို—လူ့လောကဆိုင်ရာနှင့် ဒေဝလောကဆိုင်ရာတို့ကိုပါ—ရရှိကာ ဘြဟ္မာလောကအထိ ဆက်လက်သော လောကများကိုလည်း ရောက်ရှိ၏။

Verse 4

पुरासीत्पार्थिवो ना्ना विख्यातो बलवर्धनः । समुद्रवलयामुर्वीं बुभुजे यो भुजार्जिताम्

ရှေးကာလ၌ ဘလဝර්ဓန ဟူသော နာမတော်ကြီးမား၍ ကျော်ကြားသော မင်းတစ်ပါးရှိ၏။ မိမိလက်မောင်းအင်အားဖြင့် အနိုင်ရခဲ့သော သမုဒ္ဒရာဝိုင်းရံမြေကြီးကို အုပ်စိုး၍ ခံစားလေ၏။

Verse 5

तस्य पुत्रः समुत्पन्नः सर्वलक्षणसंयुतः । तस्य नाम पिता चक्रे संप्राप्ते द्वादशेऽहनि । अम्बुवीचिरिति स्पष्टं समाहूय द्विजोत्तमान्

ထိုမင်း၏ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၍ မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင်နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ဒွါဒသမနေ့ရောက်သော် အဖခင်သည် ဒွိဇအထက်မြတ်တို့ကို ခေါ်ယူကာ နာမကရဏပြု၍ “အမ္ဗုဝီချိ” ဟူ၍ ထင်ရှားစွာ အမည်ပေးလေ၏။

Verse 6

ततः स ववृधे बालो लालितस्तेन भूभुजा । मूकभावं समापन्नो न शक्रोति प्रजल्पितुम्

ထို့နောက် ထိုကလေးသည် မင်းကြီး၏ ချစ်ခင်ထိန်းသိမ်းမှုဖြင့် ကြီးပြင်းလာ၏။ သို့သော် မူကဘဝသို့ ရောက်သဖြင့် စကားမပြောနိုင်လေ။

Verse 7

ततोऽस्य सप्तमे वर्षे संप्राप्ते बलवर्धनः । पंचत्वं समनुप्राप्तः संग्रामे शत्रुभिर्हतः

ထို့နောက် သားတော်၏ ခုနစ်နှစ်ပြည့်ချိန်ရောက်သော် ဘလဝර්ဓန မင်းကြီးသည် စစ်မြေ၌ ရန်သူတို့လက်ဖြင့် သတ်ခံရ၍ ပဉ္စတဝသို့ ရောက်လေ၏။

Verse 8

ततो मूकोऽपि बालोपि मंत्रिभिस्तस्य भूपतेः । स सुतः स्थापितो राज्ये अभावेऽन्यसुतस्य च

ထို့နောက် မူကဖြစ်သော်လည်း ကလေးပင်ဖြစ်သော ထိုသားတော်ကို မင်းကြီး၏ အမတ်များက အခြားသားမရှိသဖြင့် နန်းတင်၍ အာဏာပေးလေ၏။

Verse 9

एवं तस्य महीपस्य राज्यस्थस्य जडात्मनः । बालत्वे वर्तमानस्य राज्यं विप्लवमध्यगात्

ထို့ကြောင့် အာဏာပိုင်ရာဇပလ္လင်၌ ထိုင်နေသော်လည်း စိတ်မထက်မြက်၍ ကလေးအရွယ်၌ ရှိနေသော ထိုမင်းကြောင့် နိုင်ငံတော်သည် ရုန်းကန်ပျက်စီးမှုအလယ်သို့ ကျရောက်하였다။

Verse 10

ततो जलचरन्यायः संप्रवृत्तो महीतले । पीड्यंते सर्वलोकास्तु दुर्बला बलवत्तरैः

ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်၌ “ရေသတ္တဝါတို့၏ ဥပဒေ” ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၍ အားကြီးသူတို့က အားနည်းသူတို့ကို ဖိနှိပ်ကာ လူအပေါင်းတို့သည် ဒုက္ခရောက်ကြသည်။

Verse 11

ततस्ते मंत्रिणः प्रोचुर्वसिष्ठं स्वपुरोहितम् । वचोऽर्थं नृपतेरस्य कुरूपायं महामुने

ထို့နောက် မန္တရိတို့သည် မိမိတို့၏ ရာဇပုရောဟိတ် ဝသိဋ္ဌ မဟာမုနိကို ခေါ်၍ “အို မဟာမုနိ၊ ဤမင်း၏ အကျပ်အတည်းအတွက် ကုထုံးတစ်ရပ် စီမံပေးပါ” ဟု လျှောက်ကြသည်။

Verse 12

पश्य कृत्स्नं धरापृष्ठे शून्यतां समुपस्थितम् । जडत्वान्नृपतेरस्य तस्मात्कुरु यथोचितम्

“ကြည့်ပါ—မြေမျက်နှာပြင်တစ်လျှောက်လုံး အလွတ်အပျက်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ဤမင်းသည် မထက်မြက်၍ မစွမ်းနိုင်သဖြင့် သင့်လျော်သကဲ့သို့ စီမံပါ” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 13

ततस्तु सुचिरं ध्यात्वा दीनान्प्रोवाच मंत्रिणः । सर्वानार्तिसमोपेताञ्छृण्वतस्तस्य भूपतेः

ထို့နောက် သူသည် ကြာရှည်စွာ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက် ဒုက္ခအမျိုးမျိုးဖြင့် ဖိစီးနေသော စိတ်ညစ်သော မန္တရိတို့အား မိန့်ကြားလေသည်၊ ထိုအခါ မင်းသည် နားထောင်နေ하였다။

Verse 14

अस्ति सारस्वतं तीर्थं सर्वकामप्रदं नृणाम् । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे तत्रायं स्नातु भूपतिः

လူတို့၏ ဆန္ဒအလုံးစုံကို ပေးစွမ်းသော “သာရஸ္ဝတ” ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ ဟာဋကေရှ္ဝရ နယ်မြေသန့်တွင် ဤဘုရင်သည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပါစေ။

Verse 15

अथ तद्वचनात्सद्यः स गत्वा तत्र सत्वरम् । स्नानात्तीर्थेऽथ संजातस्तत्क्षणात्स कल स्वनः

ထိုစကားကို ကြားသည့်အခါ ချက်ချင်း အလျင်အမြန် ထိုနေရာသို့ သွား၏။ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသဖြင့် ထိုခဏတည်းကပင် သူ၏စကားသံသည် ကြည်လင်ပြည့်စုံလာ၏။

Verse 16

तत्प्रभावं सरस्वत्याः स विज्ञाय महीपतिः । श्रद्धया परया युक्तो ध्यायमानः सरस्वतीम्

ဘုရင်သည် သရஸ္ဝတီ၏ အံ့မခန်းသော အာနုဘော်ကို သိမြင်လျက်၊ အမြင့်ဆုံးသော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပြည့်ဝကာ မယ်တော် သရஸ္ဝတီကို စိတ်တည်၍ ဓ్యာနပြု၏။

Verse 17

ततस्तूर्णं समादाय मृत्तिकां स नदीतटात् । चकार भारतीं देवीं स्वयमेव चतुर्भुजाम्

ထို့နောက် သူသည် မြစ်ကမ်းမှ မြေညက်ကို အလျင်အမြန် ယူဆောင်ကာ၊ မယ်တော် ဘာရတီဒေဝီကို ကိုယ်တိုင် လက်လေးဖက်ရှိသည့် ရုပ်တုအဖြစ် ဖန်တီး၏။

Verse 18

दधतीं दक्षिणे हस्ते कमलं सुमनोहरम् । अक्षमालां तथान्यस्मिञ्जिततारक वर्चसम्

လက်ယာဘက်လက်တစ်ဖက်တွင် အလွန်လှပသော ကြာပန်းကို ကိုင်ဆောင်စေ၍၊ အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် ကြယ်များ၏ အလင်းကိုပင် အနိုင်ယူသကဲ့သို့ တောက်ပသော အက္ခမာလာကို ကိုင်ဆောင်စေ၏။

Verse 19

कमण्डलुं तथान्यस्मिन्दिव्यवारिप्रपूरितम् । पुस्तकं च तथा वामे सर्वविद्यासमुद्भवम्

ထို့နောက် အခြားလက်တစ်ဖက်၌ ဒိဗ္ဗရေဖြင့် ပြည့်စုံသော ကမဏ္ဍလုကို ထားပေး၍၊ နတ်မ၏ ဘယ်လက်၌လည်း ပညာအားလုံး ပေါက်ဖွားရာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်စေ하였다။

Verse 20

ततो मेध्ये शिलापृष्ठे तां निवेश्य प्रयत्नतः । पूजयामास सद्भक्त्या धूपमाल्पानुलेपनैः

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော ကျောက်ပြားပေါ်၌ ထိုနတ်မကို သေချာစွာ ထားတင်ပြီး၊ စစ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကာ မီးခိုး (ဓూప) နှင့် ရိုးရိုး လိမ်းဆေးအနံ့တို့ကို ဆက်ကပ်하였다။

Verse 21

चकार च स्तुतिं पश्चाच्छ्रद्धापूतेन चेतसा । तदग्रे प्रयतो भूत्वा स्वरेण महता नृपः

ထို့နောက် ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် စင်ကြယ်သန့်ရှင်းလာသော စိတ်ဖြင့်၊ နတ်မ၏ ရှေ့တွင် သတိထား၍ ရပ်နေသော မင်းကြီးသည် အသံကြီး၍ ကြည်လင်သော သံဖြင့် စတုတိကို ရွတ်ဆို하였다။

Verse 22

सदसद्देवि यत्किञ्चिद्बन्धमोक्षात्मकं पदम् । तत्सर्वं गुप्तया व्याप्तं त्वया काष्ठं यथाग्निना

အို ဒေဝီ၊ ရှိသမျှအရာ—ကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ—ချုပ်နှောင်ခြင်း သို့မဟုတ် လွတ်မြောက်ခြင်းနှင့် ဆိုင်သော အခြေအနေဟူသမျှ၊ အားလုံးကို သင်သည် အတွင်း၌ လျှို့ဝှက်စွာ ပျံ့နှံ့နေသည်၊ သစ်ထဲ၌ မီးက လျှို့ဝှက်နေသကဲ့သို့။

Verse 23

सर्वस्य सिद्धिरूपेण त्वं जनस्य हृदि स्थिता । वाचारूपेण जिह्वायां ज्योतीरूपेण चक्षुषि

အောင်မြင်ခြင်း၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်အဖြစ် သင်သည် လူအပေါင်း၏ နှလုံး၌ တည်ရှိ၏; စကား၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်အဖြစ် လျှာပေါ်၌ တည်ရှိ၏; အလင်း၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်အဖြစ် မျက်စိ၌ တည်ရှိ၏။

Verse 24

भक्तिग्राह्यासि देवेशि त्वमेका भुवनत्रये । शरणागतदीनार्तपरित्राणपरायणे

အို ဒေဝီမဟာမိခင်၊ သင်သည် ဘက္တိဖြင့်သာ ရောက်ရှိနိုင်၏။ သုံးလောကလုံး၌ တစ်ပါးတည်းသော အရှင်မဖြစ်၍ ခိုလှုံလာသူ၊ ဆင်းရဲသူ၊ ဒုက္ခရောက်သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်နေ၏။

Verse 25

त्वं कीर्तिस्त्वं धृतिर्मेधा त्वं भक्तिस्त्वं प्रभा स्मृता । त्वं निद्रा त्वं क्षुधा कीर्तिः सर्वभूतनिवासिनी

သင်သည် ကီर्ति (ဂုဏ်သတင်း) ဖြစ်၏။ သင်သည် သတ္တိတည်ကြည်မှုနှင့် ဉာဏ်ပညာ ဖြစ်၏။ သင်သည် ဘက္တိ ဖြစ်၍ တောက်ပမှုအဖြစ်လည်း မှတ်မိကြ၏။ သင်သည် အိပ်စက်ခြင်း၊ သင်သည် ဆာလောင်ခြင်း၊ သင်သည် ဂုဏ်သတင်း—သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း နေထိုင်သူဖြစ်၏။

Verse 26

तुष्टिः पुष्टिर्वपुः प्रीतिः स्वधा स्वाहा विभावरी । रतिः प्रीतिः क्षितिर्गंगा सत्यं धर्मो मनस्विनी

အို ဒေဝီမဟာမိခင်၊ သင်သည် ကျေနပ်မှုနှင့် အာဟာရပြည့်ဝမှု ဖြစ်၏။ သင်သည် ရုပ်အလှနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ဖြစ်၏။ သင်သည် စွဓာ (ဘိုးဘွားပူဇော်အနုဂ္ဂဟ) နှင့် စွာဟာ (ဒေဝတားပူဇော်မంత్ర) ဖြစ်၍ ညဉ့်လည်း ဖြစ်၏။ သင်သည် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ချစ်ခင်မှု ဖြစ်၏။ သင်သည် မြေကြီးနှင့် ဂင်္ဂါမြစ် ဖြစ်၏။ သင်သည် သစ္စာနှင့် ဓမ္မ ဖြစ်၍ တည်ကြည်သိမြင်သော စိတ်ဓာတ်၏ အင်အား ဖြစ်၏။

Verse 27

लज्जा शांतिः स्मृतिर्दक्षा क्षमा गौरी च रोहिणी । सिनीवाली कुहू राका देवमाता दितिस्तथा

သင်သည် ရှက်ကြောက်မှုနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှု ဖြစ်၏။ သင်သည် မှတ်ဉာဏ်နှင့် ကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်၏။ သင်သည် သည်းခံခွင့်လွှတ်မှု ဖြစ်၏။ သင်သည် ဂေါရီနှင့် ရိုဟိဏီ ဖြစ်၏။ သင်သည် စိနီဝါလီ၊ ကုဟူ၊ ရာကာ (လ၏အဆင့်များ) ဖြစ်၍ ဒေဝမాతာလည်း ဖြစ်သကဲ့သို့ ဒိတိလည်း ဖြစ်၏။

Verse 28

ब्रह्माणी विनता लक्ष्मीः कद्रूर्दाक्षायणी शिवा । गायत्री चाथ सावित्री कृषिर्वृष्टिः श्रुतिः कला

သင်သည် ဘြဟ္မာဏီနှင့် ဝိနတာ ဖြစ်၏။ သင်သည် လက္ခမီနှင့် ကဒြူ ဖြစ်၏။ သင်သည် ဒာက္ရှာယဏီ၊ ရှိဝါ ဖြစ်၏။ သင်သည် ဂါယတြီနှင့် စာဝိတြီလည်း ဖြစ်၏။ သင်သည် စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မိုးရွာခြင်း ဖြစ်၏။ သင်သည် ရှရုတိ (ထင်ရှားသော ဝေဒဗျာဒ) နှင့် သန့်ရှင်းသော အနုပညာအားလုံး ဖြစ်၏။

Verse 29

बलानाडी तुष्टिकाष्ठा रसना च सरस्वती । यत्किञ्चित्त्रिषु लोकेषु बहुत्वाद्यन्न कीर्तितम्

အို ဒေဝီ၊ သင်သည် ဘလာနာဍီ၊ တုဋ္ဌိကာဋ္ဌာ၊ ရသာနာ ဖြစ်ပြီး၊ သင်သည် စရஸဝတီ ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်၏။ လောကသုံးပါးအတွင်းရှိ အရာအားလုံးသည် များပြားလွန်းသဖြင့် ငါ မပြည့်စုံစွာ အမည်မဖော်နိုင်ခဲ့။

Verse 30

इंगितं नेंगितं तच्च तद्रूपं ते सुरेश्वरि । गन्धर्वाः किन्नरा देवाः सिद्धविद्याधरोरगाः

အို စုရေရှွရီ၊ ဒေဝတို့၏ မိခင်မဟာမင်းသမီး! လှုပ်ရှားခြင်းနှင့် မလှုပ်ရှားခြင်း—ထိုအခြေအနေတည်းဟူသော—သည် သင်၏ ရူပသဘော ဖြစ်၏။ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ကိန္နရ၊ ဒေဝ၊ စိဒ္ဓ၊ ဝိဒ္ယာဓရ၊ နာဂတို့…

Verse 31

यक्षगुह्यकभूताश्च दैत्या ये च विनायकाः । त्वत्प्रसादेन ते सर्वे संसिद्धिं परमां गताः

ယက္ခ၊ ဂုဟျက၊ ဘူတတို့နှင့် ဒೈတျာတို့၊ ထို့ပြင် ဝိနာယကတို့ပါ—သူတို့အားလုံးသည် သင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် အမြင့်ဆုံး ပြည့်စုံမှုသို့ ရောက်ရှိကြ၏။

Verse 32

तथान्येऽपि बहुत्वाद्ये न मया परिकीर्तिताः । आराधितास्तु कृच्छ्रेण पूजिताश्च सुविस्तरैः । हरंतु देवताः पापमन्ये त्वं कीर्तिताऽपि च

ထို့အပြင် အခြားသူတို့လည်း များပြားလွန်းသဖြင့် ငါ မပြည့်စုံစွာ မချီးမွမ်းနိုင်ခဲ့။ အချို့ကိုတော့ ခက်ခဲစွာ ပူဇော်ရပြီး အလွန်ကျယ်ပြန့်သော အခမ်းအနားများဖြင့် ကိုးကွယ်ရ၏။ အခြားဒေဝတော်များက အပြစ်ကို ဖယ်ရှားစေပါစေ; သို့သော် သင်သည်—ချီးမွမ်းခြင်းသာဖြင့်ပင်—ထိုအရာကို ပြုနိုင်၏။

Verse 33

एवं स्तुता सा देवेशी भूभुजा तेन भारती । ययौ प्रत्यक्षतां तूर्णं प्राह चेदं सुहर्षिता

ထိုဘုရင်က ဤသို့ ချီးမွမ်းသဖြင့် ဒေဝေရှီ ဘာရတီ သည် ချက်ချင်း မျက်မြင်ပေါ်ထွန်းလာပြီး ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းစွာ ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 34

सरस्वत्युवाच । स्तोत्रेणानेन भूपाल भक्त्या सुस्थिरया सदा । परितुष्टास्मि तेनाशु वरं वृणु यथेप्सितम्

သရஸဝတီ မိန့်တော်မူသည်။ အို မင်းကြီး၊ ဤစတုတ္ထရနှင့် သင်၏ မယိမယိုင် မပြတ်တောက်သော ဘက္တိကြောင့် ငါသည် အလွန်ပင် ကျေနပ်နှစ်သက်၏။ သင်လိုရာအတိုင်း အမြန်ပင် ဆုတောင်းကောင်းချီးကို ရွေးချယ်လော့။

Verse 35

राजोवाच । अद्यप्रभृति मद्वाक्यात्त्वया स्थेयमसंशयम् । अत्रार्चायां त्रिलोकेस्मि न्यावत्कीर्तिर्मम स्थिरा

မင်းကြီး မိန့်တော်မူသည်။ ယနေ့မှစ၍ ငါ၏စကားအရ သင်သည် မသံသယဘဲ ဤနေရာ၌ နေရမည်—ဤပူဇော်အိုင်ကွန်တော်၌—သုံးလောကတစ်လျှောက် ငါ၏ဂုဏ်သတင်း တည်မြဲနေသမျှကာလပတ်လုံး။

Verse 36

यस्त्वामाराधयेत्सम्यगत्रस्थां मन्निमित्ततः । भक्त्यानुरूपमेवाशु तस्मै देयं त्वया हि तत्

ဤနေရာ၌ ငါ့အတွက်ဟူ၍ သင်ကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်သူ မည်သူမဆို၊ သူ၏ ဘက္တိနှင့် ကိုက်ညီသည့် ဆုတောင်းကောင်းချီးကို သင်က အမြန်ပင် ပေးအပ်ရမည်။

Verse 37

सरस्वत्युवाच । यो मामत्र स्थितां नित्यं स्नात्वाऽत्र सलिले शुभे । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां पूजयिष्यति मानवः

သရஸဝတီ မိန့်တော်မူသည်။ ဤနေရာ၏ မင်္ဂလာရေတွင် နေ့စဉ် ရေချိုးပြီး၊ ဤနေရာ၌ တည်ရှိသော ငါကို လူသားတစ်ဦးက ပူဇော်မည်ဆိုလျှင်—အထူးသဖြင့် အဋ္ဌမီနှင့် စတုဒ္ဒသီ လနေ့များတွင်—

Verse 38

तस्याहं वांछितान्कामान्संप्रदास्यामि पार्थिव । सूत उवाच । एवं तत्र स्थिता देवी स्वयमेव सरस्वती

အို မင်းကြီး၊ ထိုသူအား လိုလားသမျှ ဆန္ဒတို့ကို ငါ ပေးအပ်မည်။ စူတ မိန့်ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် သရஸဝတီ နတ်မိခင်တော်သည် ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုနေရာ၌ တည်မြဲစွာ နေထိုင်လေ၏။

Verse 39

ततःप्रभृति लोकानां हिताय परमेश्वरी । अष्टम्यां च चतुर्दश्यामुपवासपरायणः

ထိုအချိန်မှစ၍ လောကအပေါင်း၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် အမြင့်မြတ်သော မဟာဒေဝီသည် ဤဝတ္တကို ချမှတ်တော်မူ၏။ လဆန်း/လဆုတ် အဋ္ဌမီနှင့် စတုဒ္ဒသီနေ့တို့တွင် အစာရှောင်ခြင်းကို အဓိကထား၍ ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 40

यस्तां पूजयते मर्त्यः श्वेतपुष्पानुलेपनैः । स स्याद्वाग्ग्मी सुमेधावी सदा जन्मनिजन्मनि

အဖြူရောင်ပန်းများနှင့် အနံ့သာလိမ်းပွဲတို့ဖြင့် ထိုမဟာဒေဝီကို ပူဇော်သူ မည်သည့်လူသားမဆို စကားပြောပညာပြည့်ဝ၍ ဉာဏ်ထက်မြက်ကာ မွေးဖွားသမျှ ဘဝတိုင်းတွင် အမြဲတမ်းဖြစ်လာမည်။

Verse 41

सरस्वत्याः प्रसादेन जायमानः पुनःपुनः । अन्वयेऽपि न तस्यैव कश्चिन्मूर्खः प्रजायते

သရஸဝတီ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ထပ်ခါထပ်ခါ မွေးဖွားလာသော်လည်း ထိုသူ၏ မျိုးရိုးအနွယ်၌ မိုက်မဲသူ တစ်ဦးမျှ မပေါ်ပေါက်လာ။

Verse 42

यो धर्मश्रवणं तस्याः पुरतः कुरुते नरः । स नूनं वसति स्वर्गे तत्प्रभावाद्युगत्रयम्

ထိုဒေဝီ၏ ရှေ့တော်၌ ဓမ္မကို နားထောင်ခြင်းကို ပြုလုပ်သူ မည်သည့်ယောကျ်ားမဆို ထိုအာနုဘော်ကြောင့် သုံးယုဂကာလတိုင်အောင် မုချကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရ၏။

Verse 43

विद्यादानं नरो यश्च तस्या ह्यायतने सदा । करोति श्रद्धया युक्तः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံ၍ ထိုဒေဝီ၏ သန့်ရှင်းသော အာယတန၌ အမြဲတမ်း ပညာဒါန (ဗိဒ္ယာဒါန) ကို ပြုလုပ်သူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။

Verse 44

यो यच्छति द्विजेन्द्राय धर्मशास्त्रसमुद्भवम् । पुस्तकं वाजिमेधस्य स समग्रं फलं लभेत्

ဓမ္မသတ်တရားမှ ပေါက်ဖွားသော စာအုပ်ကို အထွတ်အမြတ် ဗြာဟ္မဏာထံ လှူဒါန်းသူသည် ဝာဇိမေဓ ယဇ္ဉ၏ အပြည့်အဝ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 458

यो वेदाध्ययनं तस्याः करोति पुरतः स्थितः । सोऽग्निष्टोमस्य यज्ञस्य कृत्स्नं फलमवाप्नुयात्

သူမ၏ ရှေ့မှောက်၌ ရပ်လျက် ဝေဒကို ရွတ်ဖတ်၍ လေ့လာသူသည် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ္ဉ၏ အပြည့်အဝ အကျိုးကို ရရှိမည်။