Adhyaya 36

Verse 1

ऋषय ऊचुः । चित्रेश्वरमिदं पीठमगस्त्यमुनिनिर्मितम् । यत्प्रमाणं यत्प्रभावं तदस्माकं प्रकीर्तय

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်– “စိတြေရှွရ” ဟုခေါ်သော ဤပီဋ္ဌာသည် အဂஸ္တျ မုနိက တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အတိုင်းအတာ (ပုံသဏ္ဌာန်/နယ်ပယ်) နှင့် အာနုဘော်တန်ခိုးကို ကျွန်ုပ်တို့အား ကြေညာဖော်ပြပါ။

Verse 2

सूत उवाच । तस्य पीठस्य माहात्म्यं वक्तुं नो शक्यते द्विजाः । सहस्रेणापि वर्षाणां मुखानामयुतैरपि

စူတက ပြောသည်– အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရိရှီတို့၊ ထိုပီဋ္ဌာ၏ မဟာတန်ခိုးကို အပြည့်အဝ ပြောဆိုဖော်ပြရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ တစ်ထောင်နှစ်ကြာ ပြောဆိုသော်လည်း၊ ပါးစပ် သောင်းသောင်းတင်တင် ရှိသော်လည်း မလုံလောက်ပါ။

Verse 3

तत्र सिद्धिमनुप्राप्ताः शतशोऽथ सहस्रशः । अनुध्यानसमायुक्ता योगिनः शंसितव्रताः

ထိုနေရာ၌ ယောဂီများသည် ရာချီ၊ ထောင်ချီ စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ကို ရရှိခဲ့ကြ၏။ အဆက်မပြတ် သတိဓ്യာန၌ စူးစိုက်ကာ၊ ချီးမွမ်းခံရသော စည်းကမ်းတကျ ဝရတ (သစ္စာကတိ) များ၌ တည်ကြ၏။

Verse 4

अन्यपीठेषु या सिद्धिर्वर्षानुष्ठानतो भवेत् । दिनेनैकेन तां सिद्धिं लभंते योगिनो ध्रुवम्

အခြား ပီဋ္ဌာများတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အနုဋ္ဌာန (အကျင့်အကြံ) ပြုမှ ရနိုင်သော စိဒ္ဓိကို၊ ဤနေရာ၌ ယောဂီတို့သည် တစ်ရက်တည်းဖြင့်ပင် မလွဲမသွေ ရရှိကြ၏။

Verse 5

यस्तत्राथ र्वणान्मंत्राञ्जपेच्छ्रद्धासमन्वितः । तेषामर्थोद्भवं कृत्स्नं फलं प्राप्नोति स ध्रुवम्

ယုံကြည်ခြင်းပြည့်ဝစွာဖြင့် ထိုနေရာ၌ အထာဝဗေဒ (Atharva) ရိုးရာမန္တရားများကို ဂျပေသူသည် ထိုမန္တရားတို့၏ အဓိပ္ပါယ်နှင့် အာနုဘော်မှ ပေါ်ထွန်းသော အကျိုးအပြည့်အစုံကို မလွဲမသွေ ရရှိ၏။

Verse 6

पुत्रकामो नरस्तत्र पुंलिंगान्यो जपेन्नरः । स लभेतेप्सितान्पुत्रान्यद्यपि स्याज्जरान्वितः

သားလိုချင်သော ယောကျာ်းသည် ထိုနေရာ၌ ပုလ္လင်္ဂ (ပုရుషလိင်) ဆိုင်ရာ မန္တရားများကို ဂျပေသင့်၏။ အသက်ကြီးရင့်နေသော်လည်း မိမိလိုလားသော သားများကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 7

गर्भोपनिषदं तत्र पुत्रकामो जपेन्नरः । अपि वन्ध्याप्रसंगेन स्यात्स पुत्रसमन्वितः

ထိုနေရာ၌ သားလိုချင်သော ယောကျာ်းသည် «ဂರ್ಭောပနိရှဒ်» ကို ဂျပေသင့်၏။ မျိုးမပွားနိုင်ခြင်း၏ အကံမကောင်းမှုရှိသော်လည်း သားသမီးနှင့် ပြည့်စုံလာမည်။

Verse 8

शत्रुलोकविनाशाय यो जपेच्छतरुद्रियम् । तस्मिन्पीठेऽरयस्तस्य सद्यो गच्छंति संक्षयम् ०

ရန်သူအင်အားများကို ဖျက်ဆီးရန် ထိုနေရာ၌ «သတရုဒြိယ» ကို ဂျပေသူရှိလျှင် ထိုပီဋ္ဌာ၌ သူ၏ ရန်သူတို့သည် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားကြ၏။

Verse 9

भूतप्रेतपिशाचादिरक्षार्थं तत्र मानवः । यो जपेद्वामदेव्यं च स स्याद्धि निरुपद्रवः

ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချာ စသည့် အန္တရာယ်များမှ ကာကွယ်ရန် ထိုနေရာ၌ «ဝာမဒေဝျ» သီချင်း/ဟိမ်းကို ဂျပေသူသည် အမှန်တကယ် အနှောင့်အယှက်ကင်းစင်လာ၏။

Verse 10

कोऽदादिति नरस्तत्र कन्यार्थं यो जपेदृचम् । यां कन्यां ध्यायमानस्तु स तां प्राप्नोत्यसंशयम्

ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာသတို့သမီးရရန်အတွက် «Ko ’dād iti» ဟူ၍အစပြုသော ṛk ကို ရွတ်ဆိုပြီး မိမိလိုလားသော မိန်းကလေးကို စိတ်တွင်သတိပြုကာ ဓ్యာနပြုလျှင် မသံသယဘဲ ထိုမိန်းကလေးကို ရရှိမည်။

Verse 11

यो भूपालप्रसादार्थमिमं देवा निशं जपेत् । निरर्गलः प्रसादः स्यात्तस्य पार्थिवसंभवः

အို နတ်တို့၊ မင်း၏ကျေးဇူးတော်ကို ရလို၍ ညအချိန်၌ ဤမంత్రကို ရွတ်ဆိုသူသည် အတားအဆီးမရှိသော ရာဇကရုဏာကို ရရှိမည်၊ ထိုကရုဏာသည် အုပ်စိုးရှင်၏ စိတ်ကောင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 12

स्वस्त्रीस्नेहकृतेयस्तु तं पत्नीभिरिति द्विजाः । जपेद्भार्या भवेत्साध्वी तस्य सा स्नेहवत्सला

အို ဒွိဇာတို့၊ မိမိဇနီး၏ ချစ်ခင်မှုကို ရရန်အတွက် ဤနေရာ၌ «taṃ patnībhir …» ဟူ၍အစပြုသော မంత్రကို ရွတ်ဆိုသူ၏ ဇနီးသည် သီလဝတီဖြစ်လာကာ သစ္စာရှိ၍ မပြတ်မလျော့ ချစ်ခင်ကြင်နာမည်။

Verse 13

यो लोकानुग्रहार्थाय जपेददितिरित्यपि । तस्य लोकानुरागः स्यात्सलाभश्च विशेषतः

ပြည်သူတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆန္ဒရှိ၍ «aditir …» ဟူသော မంత్రကိုလည်း ရွတ်ဆိုသူသည် လူထု၏ ချစ်ခင်နှစ်သက်မှုကို ရရှိကာ အထူးသဖြင့် စည်းစိမ်နှင့် အောင်မြင်မှုကို ရရှိမည်။

Verse 14

वित्तार्थी यो जपेत्तत्र श्रीसूक्तं मनुजो द्विजाः । सर्वतस्तस्य वित्तानि समागच्छंत्यनेकशः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ငွေကြေးစည်းစိမ်ကို လိုလားသော လူသည် ထိုနေရာ၌ Śrīsūkta ကို ရွတ်ဆိုလျှင် စည်းစိမ်ဥစ္စာတို့သည် အရပ်ရပ်မှ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် သူ့ထံသို့ စုဝေးလာမည်။

Verse 16

जपेद्रथंतरं साम यानार्थं तत्र यो नरः । स प्राप्नोति हि यानानि शीघ्रगानि शुभानि च

ယာဉ်စီးလိုသောသူသည် ထိုနေရာ၌ «ရထန္တရ သာမန်» ကို ဂါထာသံဖြင့် ရွတ်ဆိုလျှင်—ကောင်းမြတ်သည့် ယာဉ်များနှင့် လျင်မြန်သော သွားလာရေးအထောက်အကူတို့ကို အမှန်တကယ် ရရှိ၏။

Verse 17

गजार्थी यो जपेत्तत्र गणानां द्विजसत्तमाः । स प्राप्नोति गजान्मर्त्यो मदप्लावितभूतलान्

အို ဒွိဇသတ္တမတို့၊ ဆင်လိုသောသူသည် ထိုနေရာ၌ «ဂဏာနာမ် …» ကို ရွတ်ဆိုလျှင်—ထိုမortal သည် မတ်အာနုဘော်ကြောင့် မြေပြင်ကိုတောင် လွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ အင်အားကြီးသော ဆင်များကို ရရှိ၏။

Verse 18

न तद्रक्षेति यो मन्त्रं जपेद्र क्षाकृते नरः । तस्य स्यात्सर्वतो रक्षा समेषु विषमेषु च

ကာကွယ်ရေးအတွက် «na tad rakṣe …» မန္တရကို ရွတ်ဆိုသောသူသည်—အန္တရာယ်ရှိသည့်အခါနှင့် အေးချမ်းသည့်အခါတို့၌ပါ ဘက်ပေါင်းစုံမှ ကာကွယ်ခြင်းကို ရရှိ၏။

Verse 19

सप्तर्षय इति श्रेष्ठां यो जपेत्तु समाहितः । ऋचं रोगविनाशाय स रोगैः परि मुच्यते

စိတ်ကို စုစည်းတည်ငြိမ်စွာထား၍ «saptarṣayaḥ …» ဟူသော အစရှိသည့် အထူးမြတ်သော ဣဋ္ဌ (ṛc) ကို ရောဂါဖျက်ရန် ရွတ်ဆိုသူသည်—ရောဂါအပေါင်းမှ ပြည့်စုံစွာ လွတ်မြောက်၏။

Verse 20

यदुभी यो जपेत्तत्र ग्रहपीडार्दितो जनः । सानुकूला ग्रहास्तस्य प्रभवंति न संशयः

ဂြဟဒုက္ခကြောင့် ပင်ပန်းနေရသူသည် ထိုနေရာ၌ «yadubhī …» ဟူသော အစရှိသည့် ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုလျှင်—ဂြဟများသည် သူ့အတွက် အကူအညီဖြစ်လာမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 21

भूतपीडार्दितो यश्च बृहत्साम जपेन्नरः । पितृवज्जायते तस्य स भूतोऽप्यंतकोऽपि चेत्

နတ်ဆိုးတို့၏နှိပ်စက်မှုခံရသောသူက «ဗြဟတ်သာမန်» ကို ဂါထာရွတ်ဆိုလျှင်၊ ထိုဘူတသည် သူ့အပေါ် ဖခင်ကဲ့သို့ဖြစ်လာပြီး သတ်မိနိုင်သောအန္တကဖြစ်သော်လည်းပင်။

Verse 22

यात्रासिद्धिकृते यश्च जपेत्सूक्तं च शाकुनम् । तस्य संसिध्यते यात्रा यद्यपि स्यादकिंचनः

ခရီးအောင်မြင်စေရန် «ရှာကုနသုတ်ကတ» ကို ဂါထာရွတ်ဆိုသူ၏ ခရီးသည် အောင်မြင်စွာပြီးမြောက်မည်၊ ပစ္စည်းမရှိသူဖြစ်သော်လည်းပင်။

Verse 23

सर्पनाशाय यस्तत्र सार्पसूक्तं जपेन्नरः । न तस्य मंदिरे सर्पाः प्रविशंति कथंचन

မြွေဖျက်ဆီးရန် ထိုနေရာ၌ «သာရ္ပသုတ်ကတ» ကို ရွတ်ဆိုသူ၏ အိမ်သို့ မြွေတို့သည် မည်သို့မျှ မဝင်ရောက်နိုင်။

Verse 24

विषनाशाय यस्तत्र जपेच्छ्र द्धासमन्वितः । उत्तिष्ठेति विषं सद्यस्तस्य नाशं प्रयास्यति

အဆိပ်ဖျက်ရန် ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ပြည့်စုံသူက ထိုနေရာ၌ «ဥတ္တိဋ္ဌ—ထလော့» ဟူသော မန္တရအစကို ရွတ်ဆိုလျှင်၊ သူ့အတွက် အဆိပ်သည် ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 25

स्थावरजगमं वापि कृत्रिमं यदि वा विषम् । तस्य नाम्ना विनिर्याति तमः सूर्योदये यथा

အဆိပ်သည် တည်ငြိမ်သောအရာမှဖြစ်စေ လှုပ်ရှားသောအရာမှဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အတုလုပ်ထားသောအဆိပ်ဖြစ်စေ၊ ထိုမန္တရ၏ နာမကို ထုတ်ဆိုသည့်အခါ အမှောင်သည် နေထွက်ချိန်တွင် ပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 26

व्याघ्रसाम जपेद्यस्तु तत्र श्रद्धासमन्वितः । तस्य व्याघ्रादयो व्याला जायंते सौम्यचेतसः

ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ပြည့်စုံသူ မည်သူမဆို ထိုနေရာ၌ «ဗျာဃ္ရ-သာမန်» ကို ဂါထာရွတ်ဆိုလျှင်၊ ထိုသူအတွက် ကျားနှင့် အခြားကြမ်းတမ်းသော တိရစ္ဆာန်တို့သည် စိတ်နူးညံ့သွားကြသည်။

Verse 27

कृषिकर्मप्रसि द्ध्यर्थं यो जपेल्लांगलानि च । वृष्टिहीनेऽपि लोकेऽस्मिन्कृषिस्तस्य प्रसिध्यति

လယ်ယာလုပ်ငန်း အောင်မြင်စေရန် ထိုနေရာ၌ «လောင်းဂလာနီ» မန္တရားများကို ရွတ်ဆိုသူ မည်သူမဆို၊ မိုးမရွာသောကမ္ဘာ၌ပင် ထိုသူ၏ စိုက်ပျိုးရေးသည် အောင်မြင်ထင်ရှားလာသည်။

Verse 28

ईतिनाशाय तत्रैव जपेद्देवव्रतं नरः । ततः संकीर्त्तना देव ईतयो यांति संक्षयम्

ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရောဂါကပ်ဘေးတို့ ပျက်စီးစေရန် လူသည် ထိုနေရာ၌ပင် «ဒေဝဗြတ» ကို ရွတ်ဆိုသင့်သည်။ ထိုကဲ့သို့ သီချင်းတော်/ဂါထာတော်ကို ချီးမွမ်းရွတ်ဆိုခြင်းကြောင့် အနာဂါတ်အပူအပင်တို့သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 29

अनावृष्टिहते लोके पंचेंद्रं तत्र यो जपेत् । तस्य हस्तकृते होमे तन्मंत्रैः स्याज्जलागमः

မိုးခေါင်၍ ကမ္ဘာလောက ထိခိုက်နေချိန်တွင် ထိုနေရာ၌ «ပဉ္စိန္ဒြ» ကို ရွတ်ဆိုသူ မည်သူမဆို၊ ထိုသူ၏ လက်ဖြင့်ပြုသော ဟိုးမ (မီးပူဇော်) တွင် ထိုမန္တရားများကြောင့် ရေ(မိုး) ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 30

दंष्ट्राभ्या मिति यस्तत्र नरश्चौरार्दितः पठेत् । नोपद्रवो भवेत्तस्य कदाचिच्चौरसंभवः

ထို့ပြင် သူခိုးတို့ကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေသော လူသည် ထိုနေရာ၌ «ဒံෂ္ဋြာဘျာမ်» ဟူသော စကားကို ဖတ်ရွတ်လျှင်၊ သူခိုးမှ ဖြစ်ပေါ်သော အနှောင့်အယှက်သည် မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်ပေါ်တော့။

Verse 31

विवादार्थं जपेद्यस्तु संसृष्टमिति तत्र च । विवादे विजय स्तस्य पापस्यापि प्रजायते

အငြင်းပွားရန်အတွက် ထိုနေရာ၌ «သံသ္ရိဋ္ဌမ် (Saṁsṛṣṭam)» ဟု ရွတ်ဆိုသူသည်—အငြင်းပွားရာတွင်ပင် အပြစ်ရှိသူဖြစ်သော်လည်း သူ့အတွက် အောင်မြင်ခြင်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 32

यो रिपूच्चाटनार्थाय नरो रुद्रशिरो जपेत् । तस्य ते रिपवो यांति देशं त्यक्त्वा कुबुद्धितः

ရန်သူများကို နှင်ထုတ်ရန်အတွက် လူတစ်ယောက်က «ရုဒ္ရရှီရ (Rudraśiras)» ကို ရွတ်ဆိုလျှင်—သူ၏ရန်သူများသည် မိမိတို့၏ မမှန်ကန်သော အကြံကြောင့် နေရာကို စွန့်၍ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 33

मोहनाय रिपूणां च यो जपेद्विष्णुसंहिताम् । तस्य मोहाभिभूतास्ते जायंते रिपवो ध्रुवम्

ရန်သူများကို မောဟဖြစ်စေရန် «ဗိෂ္ဏုသံဟိတာ (Viṣṇu-saṁhitā)» ကို ရွတ်ဆိုသူသည်—သူ၏ရန်သူများသည် မောဟအောက်တွင် ကျရောက်ကြသည်ဟု မလွဲမသွေ ဖြစ်၏။

Verse 34

वशीकरणहेतोर्यः कूष्मांडीः प्रजपेन्नरः । शत्रवोऽपि वशे तस्य किं पुनः प्रमदादयः

ဆွဲဆောင်၍ ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် လူတစ်ယောက်က «ကူෂ္မာဏ္ဍီ (Kūṣmāṇḍī)» မန္တရကို ထပ်တလဲလဲ ရွတ်ဆိုလျှင်—ရန်သူတောင် သူ၏အာဏာအောက်သို့ ဝင်လာသည်; ထို့ပြင် အခြားသူများ၊ မိန်းမတို့စသည်တို့ကတော့ ပို၍ပင် မဆိုလိုတော့ဘူးလား။

Verse 35

यः स्तंभाय रिपूणां वै प्राजापत्यं च वारुणम् । मंत्रं जपेद्द्विजश्रेष्ठाः सम्यक्छ्रद्धापरायणः । मंत्रसंस्तंभितास्तस्य जायंते सर्वशत्रवः

အို နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အကောင်းဆုံးတို့၊ မှန်ကန်သော ယုံကြည်ခြင်း၌ တည်ကြည်သူက ရန်သူများကို တားဆီးရန် «ပရာဇာပတျယ (Prājāpatya)» နှင့် «ဝါရုဏ (Vāruṇa)» မန္တရကို စိတ်နှလုံးတစ်ခုတည်းဖြင့် ရွတ်ဆိုလျှင်—သူ၏ ရန်သူအားလုံးသည် ထိုမန္တရ၏ အင်အားကြောင့် ချုပ်နှောင်တားဆီးခံရ၍ ရပ်တန့်သွားကြ၏။

Verse 36

जपेत्काली करालीति यः शोषाय नरो द्विजाः । स शोषयति तत्कृत्स्नं यच्चित्ते धारयेन्नरः

အို ဒွိဇတို့၊ အတားအဆီးကို ခြောက်သွေ့စေရန် «ကာလီ၊ ကရာလီ» ဟု မန္တရကို ဂျပ်သောသူသည် မိမိစိတ်၌ ထားရှိသော အရာကို အလုံးစုံ ခြောက်သွေ့ပျောက်ကွယ်စေတတ်၏။

Verse 37

एष मंत्रस्तदा जप्तो ह्यगस्त्येन महात्मना । यत्प्रभावान्नदीनाथस्तेन संशोषितो ध्रुवम्

ဤမန်တရကို ယခင်က မဟာအတ္တမ အဂස්တျယ ရှင်က ဂျပ်ခဲ့သည်။ ထိုအာနုဘော်ကြောင့် မြစ်တို့၏ အရှင်ကို သူက မလွဲမသွေ ခြောက်သွေ့စေခဲ့၏။

Verse 38

एतत्प्रभावं यत्पीठं मंत्राणां सिद्धिकारकम् । ऐहिकानां फलानां च तन्मया वः प्रकीर्तितम्

မန်တရတို့ကို စိဒ္ဓိပေး၍ လောကီအကျိုးများကိုပါ ပေးစွမ်းသော ထိုပီဋ္ဌာ၏ အာနုဘော်ကို ငါသည် သင်တို့အား ကြေညာဖော်ပြပြီးပြီ။

Verse 39

यो वांछति पुनः स्वर्गं स तत्र द्विजसत्तमाः । स्नानं करोतु दानं च श्राद्धं चापि विशेषतः

အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ကောင်းကင်ကို လိုလားသူသည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဒါနပေးခြင်းနှင့် အထူးသဖြင့် ရှရာဒ္ဓ ကర్మကို ဆောင်ရွက်ပါစေ။

Verse 40

अथ वांछति यो मोक्षं विरक्तो भवसागरात् । निष्कामस्तत्र संतुष्टस्तपस्तप्येत्सुबुद्धिमान्

သို့ရာတွင် မောက္ခကို ရှာဖွေသူ၊ သံသရာပင်လယ်မှ ဝိရက္တဖြစ်၍ အလိုဆန္ဒကင်းကာ ထိုနေရာ၌ စိတ်ကျေနပ်နေသူသည် ဉာဏ်ပြည့်ဝစွာ တပသကို ကျင့်ဆောင်ရမည်။

Verse 41

ऋषय ऊचुः । मंत्रजाप्यस्य माहात्म्यं यत्त्वया नः प्रकीर्तितम् । तत्कथं सिद्धिमायाति मंत्रजाप्यं हि सूतज

ရသီတို့က ဆိုကြသည်။ မန္တရဇပ၏ မဟာတန်ခိုးကို သင်တို့အား ငါတို့ကြားသိအောင် ကြေညာခဲ့၏။ သို့ရာတွင် မန္တရဇပသည် မည်သို့ စိဒ္ဓိသို့ ရောက်နိုင်သနည်း၊ စူတ၏ သားရေ။

Verse 42

सूत उवाच । अत्र तत्कथयिष्यामि यन्मया पितृतः श्रुतम् । वदतो ब्राह्मणेंद्रस्य पुरा दुर्वाससो मुनेः

စူတက ဆိုသည်။ ဤနေရာတွင် ငါသည် ငါ့အဖထံမှ ကြားသိခဲ့သမျှကို ရှင်းပြမည်။ ယခင်က ဗြာဟ္မဏတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဒုర్వာသာ မုနိ၏ မိန့်ကြားချက်မှ ဖြစ်၏။

Verse 43

तेन पूर्वं पिताऽस्माकं पृष्टो दुर्वाससा द्विजाः । मंत्रवादकृते यच्च शृणुध्वं सुसमाहिताः

ယခင်က၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ငါတို့အဖကို ဒုర్వာသာက မန္တရဗေဒ အလေ့အကျင့်အကြောင်း မေးမြန်းခဲ့၏။ သူပြောခဲ့သမျှကို စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်ကြလော့။

Verse 44

दुर्वासा उवाच । साधयिष्याम्यहं मन्त्रमभीष्टं कमपि व्रती । तस्य सिद्धिकृते ब्रूहि विधानं शास्त्रसंभवम्

ဒုర్వာသာက ဆိုသည်။ “ငါသည် ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူဖြစ်၍ လိုလားသည့် မန္တရတစ်ပါးကို အောင်မြင်စေလို၏။ ထိုမန္တရ စိဒ္ဓိရရန် သာသနာကျမ်းအခြေပြု နည်းလမ်းကို ငါ့အား ပြောကြားလော့။”

Verse 45

लोमहर्षण उवाच । मंत्राणां साधनं कष्टं सर्वेषामपि सन्मुने । प्रत्यवायसमोपेतं बहुच्छिद्रसमाकुलम्

လိုမဟර්ෂဏက ဆိုသည်။ “အို မြတ်သော မုနိ၊ မန္တရကို လေ့ကျင့်ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် အားလုံးအတွက် ခက်ခဲ၏။ အကျိုးဆိုးပြန်လှန်မှုတို့နှင့် တွဲလျက်ရှိပြီး အမှားအယွင်း အပေါက်အပြဲများစွာဖြင့် ရှုပ်ထွေးလှ၏။”

Verse 46

तस्मान्मंत्रकृते सिद्धिं यदि त्वं वांछसि द्विज । चमत्कारपुरे क्षेत्रे तत्र त्वं गंतुमर्हसि

ထို့ကြောင့်၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) အို၊ မန္တရသဒ္ဓာကျင့်စဉ်၌ စိဒ္ဓိကို လိုလားပါက၊ ကမတ်ကာရပုရ မြင့်မြတ်သော က္ෂೇತ್ರသို့ သင် သွားရမည်။

Verse 47

तत्र चित्रेश्वरीपीठमगस्त्येन विनिर्मितम् । सद्यः सिद्धिकरं प्रोक्तं मन्त्राणां हृदि वर्तिनाम्

အဲဒီနေရာတွင် အဂஸ္တျာက တည်ထောင်ထားသော စိတြေရှ္ဝရီ ပီဋ္ဌာ ရှိသည်။ နှလုံး၌ မန္တရတည်နေသူတို့အား ချက်ချင်း စိဒ္ဓိပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 48

न तत्र जायते छिद्रं प्रत्यवायो न च द्विज । नासिद्धिर्वरदानेन सर्वेषां त्रिदिवौकसाम्

အဲဒီနေရာတွင် ချို့ယွင်းချက် မပေါ်ပေါက်၊ ဒွိဇ အို၊ အပြစ်ဒဏ်သဘောသော ပြန်လည်အကျိုးဆက်လည်း မရှိ။ ပီဋ္ဌာ၏ ပေးကမ်းသော ကရုဏာကြောင့် ကောင်းကင်နေ သတ္တဝါအားလုံးက သက်သေခံသကဲ့သို့ မအောင်မြင်ခြင်း မရှိ။

Verse 49

चातुर्युंग्यं हि तत्पीठं स्थितानां सिद्धिमाह रेत् । युगानुरूपतः सद्यस्ततो वक्ष्याम्यहं द्विज

အဲဒီ ပီဋ္ဌာသည် ယုဂလေးပါးလုံးတွင် အာနုဘော်ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ တည်နေသူတို့အတွက် စိဒ္ဓိရရှိစေသည်ဟု ဆို၏။ ယုဂနှင့် ကိုက်ညီသလို ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်မည်ဟု၊ ထို့ကြောင့် ဒွိဇ အို၊ ယခု ငါ ရှင်းပြမည်။

Verse 50

यो यं साधयितुं मन्त्रमिच्छति द्विजसत्तम । स तस्य पूर्वमेवाथ लक्षमेकं जपेन्नरः

မည်သည့် မန္တရကိုမဆို စိဒ္ဓိရစေလိုသူသည်၊ ဒွိဇတို့အထဲ အမြတ်ဆုံး အို၊ အရင်ဆုံး ထိုမန္တရကို တစ်လက္ခ (၁၀၀,၀၀၀) ကြိမ် ဂျပေ့ရမည်။

Verse 51

ततो भवति संसिद्धो मंत्रार्हः स नरः शुचिः । जपेद्ब्राह्मणशार्दूल ततो लक्षचतुष्टयम् । दशांशेन तु होमः स्यात्सुसमिद्धे हुताशने

ထို့နောက် ထိုသူသည် ပြည့်စုံအောင်မြင်၍ သန့်ရှင်းကာ မန္တရကိုခံယူရန် ထိုက်တန်သူ ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့အနက် ကျားသဖွယ်မြတ်သူရေ၊ မန္တရကို ထပ်မံ လေးသိန်း (၄၀၀,၀၀၀) ဂျပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဂျပ်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံအတိုင်း မီးပူဇော် (ဟောမ) ကို မီးတောက်ကောင်းစွာ လောင်နေသော သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 52

ततस्तु जायते सिद्धिर्नूनं तन्मंत्रसंभवा । तत्र सौम्येषु कृत्येषु होमः सिद्धार्थकैः सितैः

ထို့နောက် မန္တရမှ ပေါက်ဖွားသော စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) သည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုနေရာ၌ နူးညံ့၍ မင်္ဂလာရှိသော ကိစ္စများအတွက် အဖြူရောင် မုစတာစေ့များဖြင့် ဟောမကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 53

तर्पणैः कन्यकानां च होमः स्यात्स फलप्रदः

ကနျာများ၏ အကျိုးအတွက် တർပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်ခြင်း) နှင့် ဟောမကို ဆောင်ရွက်လျှင် ထိုကိစ္စသည် အမှန်တကယ် အကျိုးပေး၍ ရည်မှန်းသော ကုသိုလ်ကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 54

एतत्कृतयुगे प्रोक्तं मंत्रसाधनमुत्त मम् । सर्वेषां साधकानां च मया प्रोक्तं द्विजोत्तम

ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး မန္တရ-စાધနာနည်းလမ်းကို ကృతယုဂတွင် ဟောကြားထားသည်။ ထို့ပြင် စာဓကအားလုံးအတွက် ငါက ဟောပြောသင်ကြားပြီးပြီ၊ အို ဒွိဇောတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူ)။

Verse 55

एतत्त्रेतायुगे प्रोक्तं पादोनं मन्त्रसाधनम् । युग्मार्धं द्वापरे कार्यं चतुर्थांशं कलौ युगे

ထရေတာယုဂတွင် ဤမန္တရ-စాధနာကို လေးပုံတစ်ပုံ လျော့နည်းစွာ ဟောကြားထားသည်။ ဒွာပရယုဂတွင် တစ်ဝက်သာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ကလိယုဂတွင်တော့ လေးပုံတစ်ပုံသာ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 56

एवं तत्र समासाद्य सिद्धिं मंत्रसमुद्भवाम् । तत्र पीठे ततः कृत्यं साधयेत्स्वेच्छया नरः

ဤသို့ ထိုနေရာ၌ မန္တရမှ ပေါ်ထွန်းသော စိဒ္ဓိကို ရရှိပြီးနောက်၊ လူသည် ထိုပီဋ္ဌာ (pīṭha) သန့်ရှင်းရာ၌ မိမိဆန္ဒရှိသမျှ အမှုကို ဆောင်ရွက်အောင်မြင်စေနိုင်၏။

Verse 57

शापानुग्रहसामर्थ्यसंयुतस्तेज साऽन्वितः । अजेयः सर्वभूतानां साधूनां संमतस्तथा

ကျိန်စာချနိုင်ခြင်းနှင့် ကောင်းချီးပေးနိုင်ခြင်း၏ အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ကာ၊ တေဇောဓာတ်သော ဝိညာဉ်ရောင်ခြည်နှင့် ပြည့်စုံသဖြင့်၊ သတ္တဝါအားလုံးက မအနိုင်ယူနိုင်သူ ဖြစ်လာပြီး၊ သာဓု (sādhus) တို့ကလည်း သဘောတူချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 58

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा स मुनिस्तस्य पितुर्मम वचोऽखिलम् । ततश्चित्रेश्वरं पीठं समायातोऽथ सन्मुनिः

စူတက ပြော၏—သူ၏ဖခင်အတွက် ငါပြောသော ငါ၏စကားအားလုံးကို အပြည့်အဝ ကြားနာပြီးနောက်၊ ထိုသန့်ရှင်းသော မုနိသည် စိတ္ရေရှ္ဝရ (Citreśvara) ပီဋ္ဌာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 59

तत्र संसाधयामास सर्वान्मंत्रान्यथाक्रमम् । विधिना शास्त्रदृष्टेन श्रद्धया परया युतः

ထိုနေရာ၌ သူသည် မန္တရအားလုံးကို အစဉ်လိုက် တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်အောင်မြင်စေခဲ့ပြီး၊ ရှာစတြာ (śāstra) အရ ခွင့်ပြုထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း လုပ်ဆောင်ကာ အမြင့်ဆုံးသော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံနေ၏။

Verse 60

इति संसिद्धमंत्रः स चमत्कारपुरं गतः । विप्राणां प्रार्थनार्थाय भूमिखंडकृते द्विजाः

ဤသို့ မန္တရ၌ ပြည့်စုံအောင်မြင်သူ ဖြစ်လာပြီးနောက်၊ သူသည် ကမတ်ကာရပုရ (Camatkārapura) သို့ သွားခဲ့၏—အို ဒွိဇ (dvija) တို့၊ မြေကွက်ခွဲခြားမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ဗြာဟ္မဏတို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် အတွက် ဖြစ်သည်။