Adhyaya 27

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । चतुर्युगस्वरूपं तु माहात्म्यं चैव सूतज । प्रमाणं वद कार्त्स्न्येन परं कौतूहलं हि नः

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်– အို စူတ၏သား၊ လေးယုဂ၏ သဘောသဏ္ဍာန်နှင့် မဟိမကိုလည်းကောင်း၊ အမှန်တကယ်သော အတိုင်းအတာကိုလည်းကောင်း အပြည့်အစုံ ပြောပြပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စူးစမ်းလိုစိတ်သည် အလွန်နက်ရှိုင်းပါသည်။

Verse 2

सूत उवाच । इममर्थं पुरा पृष्टो वासवेन बृहस्पतिः । यथा प्रोवाच विप्रेंद्रास्तद्वो वक्ष्यामि सांप्रतम्

စူတက ပြောသည်– ရှေးကာလတုန်းက ဤအကြောင်းကို ဝာသဝ (အိန္ဒြာ) က ဗြဟ္စပတိအား မေးမြန်းခဲ့သည်။ အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ သူက ပြောခဲ့သကဲ့သို့ ယခု သင်တို့အား ငါ ပြောမည်။

Verse 3

पुरा शक्रं समासीनं सभायां त्रिदशैः सह । सह शच्या महात्मानमुपासांचक्रिरे सुराः

တစ်ခါက သက္က (အိန္ဒြာ) သည် သုံးဆယ်သော ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ စည်းဝေးခန်းမ၌ ထိုင်နေစဉ်၊ ရှချီလည်း ဘေး၌ရှိ၏။ ထိုအခါ ဒေဝတားတို့သည် စုဝေးလာကာ မဟာစိတ်ရှိသော အရှင်ကို ဝတ်ပြုအမှုထမ်းကြသည်။

Verse 4

गन्धर्वाप्सरसश्चैव सिद्धविद्याधराश्च ये । गुह्यकाः किंनरा दैत्या राक्षसा उरगास्तथा

ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္စရာတို့၊ စိဒ္ဓနှင့် ဝိဒ္ယာဓရတို့၊ ဂုဟျကနှင့် ကိန္နရတို့၊ ထို့ပြင် ဒೈတျ၊ ရာက္ခသ နှင့် နာဂတို့လည်း အားလုံး တက်ရောက်နေကြသည်။

Verse 5

कलाः काष्ठानिमेषाश्च नक्षत्राणि ग्रहास्तथा । सांगा वेदास्तथा मूर्तास्तीर्थान्यायतनानि च

ထိုနေရာ၌လည်း အချိန်၏ခွဲခြားမှုများ—ကလာ၊ ကာဋ္ဌာ၊ နိမေသ—နှင့်အတူ နက္ခတ်တန်းများ၊ ဂြိုဟ်များရှိ၏။ ထို့ပြင် ဝေဒများကို ဝေဒင်္ဂများနှင့်တကွ၊ ရုပ်ထင်သက်ဝင်သော သတ္တဝါတော်များ၊ ထို့အပြင် တီရ္ထများနှင့် သန့်ရှင်းသော အာယတနများလည်း ရှိ၏။

Verse 6

तथा चक्रुः कथाश्चित्रा देवदानवरक्षसाम् । राजर्षीणां पुराणानां ब्रह्मर्षीणां विशेषतः

ထို့ပြင် သူတို့သည် အံ့ဩဖွယ် ကထာများကို ပြုစု၍ ပြောကြားကြ၏—ဒေဝတားများ၊ ဒာနဝများ၊ ရက္ခသများအကြောင်း; ရာဇဣသီများနှင့် ပုရာဏအဟောင်းအကြောင်း၊ အထူးသဖြင့် မဟာဗြဟ္မဣသီများအကြောင်း ဖြစ်၏။

Verse 7

कस्मिंश्चिदथ संप्राप्ते प्रस्तावे त्रिदशेश्वरः । पप्रच्छ विनयोपेतो विप्रश्रेष्ठं बृहस्पतिम्

ထို့နောက် အခါတစ်ခါ အကြောင်းအရာ ပေါ်ပေါက်လာသော် သုံးဆယ်သုံးပါး၏ အရှင်သည် ယဉ်ကျေးနှိမ့်ချစွာဖြင့် ဗြဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဘృဟஸ္ပတိကို မေးမြန်းလေ၏။

Verse 8

भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि प्रमाणं युगसंभवम् । माहात्म्यं च स्वरूपं च यथावद्वक्तुमर्हसि

အရှင်ဘုရား၊ ယုဂ၏ အတိုင်းအတာနှင့် ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို ကျွန်ုပ် ကြားလိုပါသည်။ ထို့ပြင် ၎င်း၏ မဟာတန်ခိုးနှင့် အမှန်တကယ်သော သဘောသဏ္ဌာန်ကိုလည်း သင့်တော်သကဲ့သို့ မှန်ကန်စွာ မိန့်ကြားပေးပါ။

Verse 9

बृहस्पति रुवाच । अहं ते कीर्तयिष्यामि माहात्म्यं युगसंभवम् । यत्प्रमाणं स्वरूपं च शृणुष्वावहितः स्थितः

ဘૃဟஸ္ပတိ မိန့်တော်မူသည်—ယုဂ၏ မဟာတန်ခိုးနှင့် ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို သင့်အား ငါ ပြောကြားမည်။ ၎င်း၏ အတိုင်းအတာနှင့် အနှစ်သာရသဘောကိုလည်း ပါဝင်သည်။ သတိထား၍ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်လော့။

Verse 10

अष्टाविंशतिसहस्राणि लक्षाः सप्तदशैव तु । प्रमाणेन कृतं प्रोक्तं यत्र शुक्लो जनार्दनः

အတိုင်းအတာကို နှစ်ဆယ့်ရှစ်ထောင်နှင့် လက္ခ ၁၇ ဟူ၍ ကြေညာထား၏။ ထိုကာလသည် ကృత (သတ္တယုဂ) ဟုဆိုကြပြီး၊ ထိုတွင် ဇနာရ္ဒနသည် အဖြူရောင်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ထင်ရှား၏။

Verse 12

चतुष्पादस्तथा धर्मः सुसंपूर्णा वसुन्धरा । कामक्रोधविनिर्मुक्ता भयद्वेषविवर्जिताः । जनाश्चिरायुषस्तत्र शान्तात्मानो जितेन्द्रियाः । पञ्चतालप्रमाणाश्च दीप्तिमन्तो बहुश्रुताः

ထိုတွင် ဓမ္မသည် ခြေလေးချောင်းလုံးပေါ်တွင် တည်၏၊ မြေကြီးလည်း ပြည့်စုံစွာ ပေါများ၏။ လူတို့သည် ကာမနှင့် ဒေါသမှ လွတ်ကင်း၍ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် မုန်းတီးခြင်းမရှိ၊ အသက်ရှည်၍ စိတ်ငြိမ်သက်၊ အင်္ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူထားကြသည်—တားလ ၅ တိုင်အောင် မြင့်မား၍ တောက်ပကာ ပညာဗဟုသုတပြည့်ဝကြ၏။

Verse 13

तत्र षोडशसाहस्रं बालत्वं जायते नृणाम् । ततश्च यौवनं प्रोक्तं द्वात्रिंशद्यावदेव हि

ထိုတွင် လူတို့၏ ကလေးဘဝသည် တစ်သောင်းခြောက်ထောင်နှစ် ကြာ၏။ ထို့နောက် ယောဝနဘဝသည် သုံးသောင်းနှစ်ထိ ဆက်လက်ကြာမြင့်သည်ဟု ဆို၏။

Verse 14

ततः परं च वार्द्धक्यं शनैः संजायते नृणाम् । लक्षांते परमं यावदन्येषामधिकं क्वचित्

ထို့နောက် လူတို့တွင် အိုမင်းခြင်းသည် တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ လက္ခတစ်ခု၏ အဆုံးတွင်သာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ပြီး၊ အချို့သူတို့အတွက်တော့ ထိုထက်ပင် ကျော်လွန်တတ်၏။

Verse 15

तत्र सत्त्वाश्च ये केचित्पशवः पक्षिणो मृगाः । दैवीं वाचं प्रजल्पंति न विरोधं व्रजंति च ।ा

ထိုတွင် ရှိသမျှ သတ္တဝါများ—နွားတိရစ္ဆာန်၊ ငှက်များ၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ—သည် နတ်ဘုရားတို့၏ ဝါစကားကို ပြောဆိုကြပြီး၊ အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ပဋိပက္ခ မဖြစ်ကြ။

Verse 19

धेनवश्च प्रयच्छंति वांछितं स्वादु सत्पयः । सर्वेष्वपि हि कालेषु भूरि सर्प्पिःप्रदं नृणाम्

နွားတို့သည် လူတို့လိုချင်သော ချိုမြိန်၍ သန့်ရှင်းကောင်းမွန်သော နို့ကို ပေးလှူကြ၏။ အချိန်တိုင်း၌လည်း လူသားတို့အား ဂီ (ထောပတ်ဆီ) ကို အလွန်ပေါများစွာ ပေးတော်မူကြ၏။

Verse 20

न तत्र विधवा नारी जायते न च दुर्भगा । काकवंध्या सुतैर्हीना न च शीलविवर्जिता

ထိုနေရာ၌ မည်သည့်မိန်းမမျှ မုဆိုးမ မဖြစ်ပေါ်၊ မကံဆိုးသူလည်း မရှိ။ မမွေးဖွားနိုင်သူ၊ သားသမီးမရှိသူ မရှိသကဲ့သို့၊ သီလကင်းမဲ့သူလည်း မရှိ။

Verse 21

यथाजन्म तथा मृत्युः क्रमात्संजायते नृणाम् । न वीक्षते पिता पुत्रं मृतं क्वापि कदाचन

မွေးဖွားခြင်းရှိသကဲ့သို့ သေခြင်းလည်း လူတို့ထံ အစဉ်လိုက် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ သို့သော် ထိုနေရာ၌ အဖေသည် မည်သည့်အခါမျှ မည်သည့်နေရာ၌မျှ မိမိသားကို သေဆုံးနေသည်ဟု မမြင်ရ။

Verse 22

न प्रेतत्वं च लोकानां मृतानां तत्र जायते । न चापि नरके वासो न च रोगव्यथा क्वचित्

ထိုနေရာ၌ သေဆုံးသူတို့အတွက် ပရေတာ (preta) အဖြစ် လှည့်လည်မငြိမ်မသက်သော အခြေအနေ မဖြစ်ပေါ်။ နရက၌ နေထိုင်ရခြင်းလည်း မရှိ၊ ရောဂါဝေဒနာလည်း မည်သည့်နေရာ၌မျှ မရှိ။

Verse 23

वेदांतगा द्विजाः सर्वे नित्यं स्वाध्यायशीलिनः । वेदव्याख्यानसंहृष्टा ब्रह्मज्ञानविचक्षणाः

ထိုနေရာ၌ ဒွိဇာတို့အားလုံးသည် ဝေဒန္တ၌ အခြေခံတည်ကြည်၍ နေ့စဉ် ဆွာဓျာယ (သင်ကြားဖတ်ရှုခြင်း) ကို အလေ့အကျင့်ပြုကြ၏။ ဝေဒကို ရှင်းလင်းဟောပြောရာ၌ ပျော်ရွှင်ကြပြီး ဘြဟ္မန် (Brahman) ဉာဏ်ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ကြ၏။

Verse 24

क्षत्रियाश्चापि भूपालमेकं कृत्वा सुभक्तितः । तदादेशात्प्रभुंजंति महीं धर्मेण नित्यशः

က்ஷတ္ရိယတို့လည်း အလွန်နက်ရှိုင်းသော ဘက္တိဖြင့် အရှင်ဘုရင်တစ်ပါးတည်းကို လက်ခံကြ၏။ ထိုအမိန့်တော်အတိုင်း သမ္မာဓမ္မဖြင့် မြေပြင်ကို အစဉ်အမြဲ အုပ်ချုပ်၍ ခံစားကြ၏။

Verse 25

वैश्या वैश्यजनार्हाणि चक्रुः कर्माणि भूरिशः । पशुपालनपूर्वाणि क्रयविक्रयजानि च

ဝိုင်ရှျယတို့သည် ကုန်သည်အတန်းအစားနှင့် သင့်လျော်သော အလုပ်အမျိုးမျိုးကို များစွာ ပြုလုပ်ကြ၏။ တိရစ္ဆာန်မွေးမြူခြင်းမှ စ၍ အဝယ်အရောင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သော လုပ်ငန်းများအထိ ပါဝင်၏။

Verse 26

मुक्त्वैकां द्विजशुश्रूषा न शूद्रास्तत्र चक्रिरे । किंचित्कर्म सुरश्रेष्ठ श्रद्धया परया युताः

နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) များကို ဝန်ဆောင်ခြင်းမှ လွဲ၍ ထိုနေရာ၌ ရှုဒြတို့သည် အခြားအလုပ် မလုပ်ကြ။ အို နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သဒ္ဓါဖြင့် ပြည့်စုံ၍ သူတို့သည် ကန့်သတ်သည့် တာဝန်အနည်းငယ်ကိုသာ ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 27

न तत्र चांत्यजो जज्ञे न च संकरसंभवः । नापवित्रो न वर्णानां पञ्चमो दृश्यते भुवि

ထိုနေရာ၌ ‘အန္တျဇ’ ဟူသောသူ မမွေးဖွားခဲ့၊ မျိုးစပ်ပေါင်းစည်းမှုမှ မွေးဖွားသူလည်း မရှိ။ မည်သူမျှ မသန့်ရှင်းဟု မသတ်မှတ်ကြဘဲ၊ ထိုမြေပြင်၌ ဝဏ္ဏလေးပါးအပြင် ‘ပဉ္စမ’ အုပ်စုကို မမြင်ရ။

Verse 28

यजनं याजनं दानं व्रतं नियम एव च । तीर्थयात्रां नरास्तत्र निष्कामा एव कुर्वते

ထိုနေရာ၌ လူတို့သည် ယဇ္ဉပြုခြင်း၊ ယဇ္ဉကို ဦးဆောင်ပြုလုပ်ပေးခြင်း၊ ဒါနပေးခြင်း၊ ဝရတနှင့် နိယမတို့ကို စောင့်ထိန်းခြင်း၊ တီရ္ထသို့ ဘုရားဖူးခရီးသွားခြင်းတို့ကို ပြုကြပြီး—ကိုယ်ကျိုးလိုလားမှုမရှိဘဲ အားလုံးကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 29

एवंविधं सहस्राक्ष मया ते परिकीर्तितम् । आद्यं कृतयुगं पुण्यं सर्वलोकसुखावहम्

ထို့ကြောင့် အမြင်တစ်ထောင်ရှိသော အရှင်တော်၊ အစဉ်အလာကာလ၏ ပထမ ကృతယုဂကို ငါသည် သင်အား ပြောကြားပြီးပြီ။ ထိုယုဂသည် သန့်ရှင်း၍ လောကအားလုံးသို့ ချမ်းသာသုခကို ဆောင်ကြဉ်း၏။

Verse 30

ततस्त्रेतायुगं नाम द्वितीयं संप्रवर्तते । वर्षाणां षण्णवत्याढ्या लक्षा द्वादश संख्यया

ထို့နောက် ဒုတိယကာလဟူသော တ్రေတாယုဂ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ကာလအတိုင်းအတာမှာ နှစ် လက္ခ ၁၂ (တစ်သန်းတစ်ဆယ်နှစ်) ဖြစ်ပြီး ထို့အပြင် ကိုးဆယ်ခြောက်ထောင်ဖြင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 31

सोऽपि साक्षाजगन्नाथः श्वेतद्वीपाश्रयाश्रितः । तत्र रक्तत्वमायाति भग वान्गरुडध्वजः

ထိုအခါ၌ပင် လောကအရှင်တော် ကိုယ်တိုင်သည်—ရှွေတဒွီပ၏ အာရုံအကာအကွယ်၌ နေထိုင်လျက်—အဲဒီမှာ အနီရောင်အလင်းရောင်ကို ခံယူတော်မူ၏။ ဂရုဍသင်္ကေတတံခွန်ကို ဆောင်သော ဘဂဝန်တော်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 32

त्रिपादस्तत्र धर्मः स्यात्पादेनैकेन पातकम् । तेनापि जायते स्पर्द्धा वर्णानामितरेतरम्

ထိုနေရာ၌ ဓမ္မသည် ခြေသုံးချောင်းပေါ်တွင် တည်၏၊ ပာပ (အပြစ်) သည် ခြေတစ်ချောင်းပေါ်တွင်သာ တည်၏။ သို့သော်လည်း ဝဏ္ဏများအချင်းချင်း အပြိုင်အဆိုင် စပဿဒ္ဓာ ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 33

ततः फलानि वांछंति तीर्थयात्रोद्भवानि ते । व्रतानां नियमानां च स्वर्गवासादिहेतवः

ထို့နောက် သူတို့သည် တီर्थယాత్రာ (သန့်ရှင်းရာသို့ ဘုရားဖူးခရီး) မှ ပေါ်ထွန်းသော အကျိုးफलများကို လိုလားကြ၏။ ထို့ပြင် ဝ్రတ (သစ္စာကတိ) နှင့် နိယမ (စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်) တို့၏ အကျိုးကိုလည်း ရှာဖွေကြ၍ ကောင်းကင်ဘုံနေထိုင်ခြင်းနှင့် ထိုသို့သော ဆုလာဘ်များကို အကြောင်းပြုကြ၏။

Verse 34

ततः कामवशान्मोहं सर्वे गच्छंति मानवाः । मोहाद्द्रोहं ततो गत्वा पापं कुर्वंत्यनुक्रमात्

ထို့နောက် ကာမတဏှာ၏အာဏာကြောင့် လူအားလုံး မောဟသို့ကျရောက်ကြသည်။ မောဟမှ ဒုရိုဟသို့ ရောက်ပြီး အဆင့်ဆင့် အပြစ်ကို ပြုလုပ်ကြသည်။

Verse 35

ततस्तु रौरवादीनि नरकाणि यमः स्वयम् । सज्जीकरोति देवेन्द्र ह्येकविंशतिसंख्यया

ထို့နောက် ယမမင်းတော်ကိုယ်တိုင်—အို နတ်တို့၏အရှင်—ရော်ရဝ စသည့် နရကများကို စုစုပေါင်း နှစ်ဆယ့်တစ်ခုအရေအတွက်ဖြင့် ပြင်ဆင်တော်မူသည်။

Verse 36

कर्मानुसारतस्तानि सेवयंति नराधमाः । केचिदन्ये महेन्द्रादिलोकान्मोक्षं तथा परे

မိမိတို့၏ကံအတိုင်း လူယုတ်တို့သည် ထိုနရကအခြေအနေများကို ခံယူကြသည်။ အခြားသူအချို့သည် မဟေန္ဒြ စသည့် လောကများသို့ ရောက်ကြပြီး၊ တချို့ကတော့ မောက္ခကို ရကြသည်။

Verse 37

त्रिविधाः पुरुषास्तत्र श्रेष्ठाश्चाधममध्यमाः । त्रिविधानि च कर्माणि प्रकुर्वंति सुरेश्वर

ထိုနေရာ၌ လူတို့သည် သုံးမျိုးရှိသည်—အမြတ်ဆုံး၊ အလယ်အလတ်၊ အနိမ့်ဆုံး။ ထို့အတူ ကံလုပ်ရပ်လည်း သုံးမျိုးကို ပြုလုပ်ကြသည်၊ အို နတ်တို့၏အရှင်။

Verse 38

उन्नतास्तालमात्रेण तेजोवीर्यसमन्विताः । चक्रुश्च कृषिकर्माणि वैश्याश्चैवान्नलिप्सया

သူတို့သည် တာလမတ်တစ်လက်ခန့် ပိုမြင့်၍ တေဇောနှင့် ဗီရိယတို့ ပြည့်စုံကြသည်။ ထို့ပြင် ဝိုင်ရှျယတို့သည် အစာနှင့် ထွက်ကုန်ကို လိုလားသဖြင့် လယ်ယာလုပ်ငန်းကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 39

उप्तक्षेत्रं सकृच्चापि सप्तवारं लुनंति ते । यथर्तु फलिनो वृक्षा यथर्तु कुसुमान्विताः

လယ်ကို တစ်ကြိမ်သာ စိုက်ပျိုးထားသော်လည်း ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရိတ်သိမ်းနိုင်ကြသည်။ သစ်ပင်တို့သည် ရာသီအလိုက် အသီးပွင့်၍ ရာသီအလိုက် ပန်းများဖြင့်လည်း တင့်တယ်လှပကြသည်။

Verse 40

यथर्तु पत्रसंयुक्तास्तत्र स्युः सुमनोहराः । अग्निष्टोमादिका यज्ञाः प्रवर्तंते सहस्रशः

ထိုနေရာ၌ သစ်ပင်တို့သည် ရာသီအလိုက် အရွက်များဖြင့် ပြည့်စုံကာ အလွန်လှပကြသည်။ အဂ္နိဋ္ဌိုးမ (Agniṣṭoma) စသည့် ယဇ္ဉများကိုလည်း ထောင်ပေါင်းများစွာ ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 41

इतरेतरसंस्पर्धैः क्रियमाणा नृपोत्तमैः । ब्राह्मणैश्च सुरश्रेष्ठ स्वर्गलोकमभीप्सुभिः

အို နတ်တို့၏ အမြတ်ဆုံးဘုရား၊ ဤပုဏ္ဏကိစ္စကို အထက်မြတ်သော မင်းများနှင့် ဗြာဟ္မဏများက အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်သကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ကြသည်—ကောင်းကင်လောကကို ရောက်လိုသူများဖြစ်သည်။

Verse 42

तीर्थयात्रां व्रतं दानं नियमं संयमं तथा । परलोकमभीप्संतस्तत्र कुर्वंति मानवाः

ထိုနေရာ၌ လူတို့သည် တီရ္ထယာထရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ကို သွားကြပြီး၊ ဝရတ (သစ္စာကတိ) ကို ထမ်းဆောင်ကာ၊ ဒါန (လှူဒါန်း) ပြု၍၊ နိယမနှင့် သံယမ (စည်းကမ်းနှင့် ကိုယ်ထိန်းချုပ်မှု) ကိုလည်း ကျင့်သုံးကြသည်—ဤဘဝအလွန်ကမ္ဘာကို လိုလားကြ၍ ဖြစ်သည်။

Verse 43

सहस्रेण तु वर्षाणां तत्र स्याद्यौवनं नृणाम् । सहस्रपञ्चकं यावदूर्ध्वं वार्द्धक मुच्यते

ထိုနေရာ၌ လူတို့၏ ယောဝနအရွယ်သည် နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် တည်မြဲသည်။ ထို့အပြင် နောက်ထပ် ငါးထောင်နှစ်အထိ အိုမင်းခြင်းကို တားဆီးထားနိုင်သည်ဟု ဆို၏။

Verse 44

रजकश्चर्मकारश्च नटो बुरुड एव च । कैवर्त्तमेदभिल्लाश्च चंडालाः शूद्रमानवाः

အဝတ်လျှော်သူ၊ သားရေပြုလုပ်သူ၊ ဇာတ်သမား(အကသမား) နှင့် ဘူရုဍာတို့၊ ထို့ပြင် ကိုင်ဝတ္တ၊ မေဒ၊ ဘိလ္လာ နှင့် ခဏ္ဍာလာတို့—ဤသူတို့ကို လူတို့အတွင်းရှိ ရှူဒြာအစုအဖွဲ့များဟု ဖော်ပြထားသည်။

Verse 46

इन्द्र उवाच । उत्पत्तिः कथमेतेषामंत्यजानां द्विजो त्तम । यथावद्वद कार्त्स्न्येन अत्र कौतूहलं महत्

ဣန္ဒြာက မိန့်တော်မူသည်—အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်၊ ဤအန္တျဇတို့၏ မူလဖြစ်ပေါ်လာပုံသည် မည်သို့နည်း။ မှန်ကန်စွာ အပြည့်အစုံ ပြောကြားပါလော့၊ ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝင်စားမှုသည် အလွန်ကြီးမား၏။

Verse 47

बृहस्पतिरुवाच । एतेषामष्टधा सृष्टिर्जायतेंऽत्यजसंभवा । योनि दोषात्सुरश्रेष्ठ जातेर्वक्ष्याम्यहं स्फुटम्

ဗြဟ္စပတိက မိန့်တော်မူသည်—အို နတ်တို့အထွတ်အမြတ်၊ ဤသူတို့၏ ဖန်ဆင်းခြင်းသည် အန္တျဇမျိုးရိုးနှင့် ဆက်နွယ်၍ ရှစ်မျိုးအဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ မျိုးရိုး/ဂರ್ಭ၏ ချို့ယွင်းမှုကြောင့် ၎င်းတို့၏ အမျိုးအစားများကို ကျွန်ုပ် ရှင်းလင်းစွာ ပြောမည်။

Verse 48

ब्राह्मण्यां क्षत्रियाज्जातः सूत इत्यभिधीयते । सूतेन रजकश्चैव रजकेन च चर्मकृत्

ဗြာဟ္မဏမိန်းမနှင့် က္ଷတ္တရိယယောက်ျားမှ မွေးဖွားသူကို “စူတ” ဟု ခေါ်သည်။ စူတမှ ရဇက(အဝတ်လျှော်သူ) ပေါ်လာပြီး၊ ရဇကမှ ချမ္မကෘတ်(သားရေပြုလုပ်သူ) ပေါ်လာသည်။

Verse 49

चर्मकारेण संजज्ञे नटश्चांत्यजसंज्ञकः । चत्वारः क्षेत्रसंभूता एते क्षेत्रे द्विजन्मनाम्

သားရေပြုလုပ်သူမှ နဋ(ဇာတ်သမား) ပေါ်လာ၍ အန္တျဇဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ဤလေးမျိုးသည် ဒွိဇတို့၏ “ကွင်း/ကေတ္တရ” အတွင်းမှ ကွင်းမှပေါက်ဖွားသူများဟု ဆိုကြသည်။

Verse 50

तथा च मागधो जज्ञे वैश्येन द्विजसंभवे । क्षेत्रे मागधवीर्येण बुरुडो मरुदुत्तम

ထို့အတူ မာဂဓသည် ဗိုင်းရှျယမှ မွေးဖွားသော်လည်း ဒွိဇမျိုးရိုး၌ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် “က்ஷೇತ್ರ” အတွင်း မာဂဓ၏ မျိုးစေ့အားဖြင့် ဘုရုဍ ပေါ်ထွန်းလာ၏—အို မရုတ်အထွတ် (အိန္ဒြ)။

Verse 51

बुरुडेन च कैवर्तः कैवर्तेन च मेदकः । चत्वारो वैश्यसंभूता एते क्षेत्रे द्विजन्मनाम् । प्रजायन्ते सुरश्रेष्ठ सवकर्मसु गर्हिताः

ဘုရုဍမှ ကိုင်ဝရတ ပေါ်ထွန်း၍၊ ကိုင်ဝရတမှ မေဒက ပေါ်ထွန်း၏။ ဤလေးမျိုးသည် ဗိုင်းရှျယမျိုးရိုးမှ ဖြစ်ကာ ဒွိဇတို့၏ “က்ஷೇತ್ರ” အတွင်း မွေးဖွားကြ၏။ အို နတ်တို့အထွတ်၊ မိမိမိမိ အလုပ်အကိုင်တို့၌ ကဲ့ရဲ့ခံရသူများဟု ဆိုကြ၏။

Verse 52

तथा शूद्रेण संजज्ञे ब्राह्मण्यां सुरसत्तम । भिल्लाख्यश्चापि भिल्लेन चंडालश्च प्रजायते

ထို့အတူ အို နတ်တို့အထွတ်၊ ဘြာဟ္မဏမိန်းမသည် ရှူဒြနှင့် သန္ဓေတည်လျှင် “ဘီလ္လ” ဟု ခေါ်သော သားသမီး မွေးဖွား၏။ ထို့ပြင် ဘီလ္လမှ “ချဏ္ဍာလ” ပေါ်ထွန်း၏။

Verse 53

एतौ द्वावपि शूद्रेण भवतो द्विजसंभवे । क्षेत्रे सर्वसुराधीश सत्यमेतन्मयोदितम्

ဤနှစ်ပါးသော အကျိုးရလဒ်တို့သည် ဒွိဇနှင့် ဆက်နွယ်သော သားသမီးကိစ္စ၌ ရှူဒြကြောင့် ဖြစ်ပေါ်၏။ အို နတ်အားလုံး၏ အရှင်၊ ဤသည်ကား ငါကြေညာခဲ့သမျှ အမှန်တရားပင်—ဤသန့်ရှင်းဒေသ၌ ဖြစ်၏။

Verse 54

एतत्त्रेतायुगे प्रोक्तं मया ते सुरसत्तम । आकर्णय प्रयत्नेन द्वापरस्याधुना स्थितिम्

ဤအကြောင်းကို အို နတ်တို့အထွတ်၊ တ్రေတားယုဂနှင့် ပတ်သက်၍ သင်အား ငါပြောခဲ့ပြီးပြီ။ ယခုမူ ကြိုးစား၍ အာရုံစိုက်နားထောင်လော့—ဒ్వာပရယုဂ၏ အခြေအနေကို။

Verse 55

लक्षाष्टकप्रमाणेन तद्युगं परिकीर्तितम् । चतुःषष्टिसहस्राणि वर्षाणां परिसं ख्यया । कपिशो जायते तत्र भगवान्गरुडध्वजः

ထိုယုဂကို အလျားအနံအားဖြင့် လက္ခရှစ် (၈ လက္ခ) ဟု ကြေညာထားသည်။ အပြည့်အစုံရေတွက်လျှင် နှစ်ပေါင်း ခြောက်သောင်းလေးထောင် (၆၄,၀၀၀) ဖြစ်သည်။ ထိုယုဂတွင် ဂရုဓတံခွန်တင်သော ဘုရားသခင်တော်သည် မျောက်ကဲ့သို့ အညိုဝါရောင်ဖြင့် မွေးဖွားတော်မူ၏။

Verse 56

द्वौ पादौ चैव धर्मस्य द्वौ पापस्य व्यवस्थितौ । तत्र स्याद्यौवनं नृणां गते वर्षशतेऽ खिले

ထိုနေရာတွင် ဓမ္မ၏ အစိတ်အပိုင်းနှစ်ပိုင်းနှင့် အပြစ်၏ အစိတ်အပိုင်းနှစ်ပိုင်း တည်မြဲနေသည်။ ထိုယုဂတွင် လူတို့သည် နှစ်တစ်ရာ ပြည့်စုံပြီးမှသာ လူငယ်အရွယ်သို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 57

ततोऽन्यैः समतिक्रांतैर्वार्धक्यं पञ्चभिः शतैः । तत्र सत्यानृता लोका देवा भूपास्तथा परे

ထို့နောက် အခြားကာလတစ်ပိုင်း ထပ်မံလွန်သွားလျှင် အိုမင်းခြင်းသည် နှစ်ငါးရာတွင် ရောက်လာသည်။ ထိုယုဂတွင် သတ္တဝါများ—ဒေဝတားများ၊ ဘုရင်များနှင့် အခြားသူတို့—သည် အမှန်နှင့် အမှား ရောနှောနေကြ၏။

Verse 58

नार्यश्चापि सुरश्रेष्ठ तत्स्व रूपाः प्रकीर्तिताः । पंचहस्तप्रमाणेन चतुर्हस्तास्तथा परं

ထို့ပြင် ဒေဝတို့အထွဋ်အမြတ်တော်၊ မိန်းမတို့လည်း မိမိတို့၏ သီးခြားရုပ်သဏ္ဌာန်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ အတိုင်းအတာအားဖြင့် လက်ငါးလက်မီတာဟု ဆိုကြပြီး၊ ထို့နောက် (အခြားအမျိုးအစားတွင်) လက်လေးလက်မီတာလည်း ရှိသည်။

Verse 59

नातिरूपेण संयुक्ता न च रूपविवर्जिताः । अव्यक्तजल्पकाश्चापि पशवः पक्षिणो मृगाः

သူတို့သည် အလွန်အကျွံ အလှတရားနှင့် မပေါင်းစည်းသကဲ့သို့ အလှမဲ့လည်း မဟုတ်ကြ။ တိရစ္ဆာန်များ—တောကောင်များ၊ ငှက်များ၊ သမင်များ—ပင် မရှင်းလင်းသော အသံများကို ထုတ်လွှင့်ကြ၏။

Verse 60

नातिपुष्पफलैर्युक्ता वृक्षाश्चापिसुरेश्वर । सस्यानि तानि जायन्ते तत्र चोप्तानिकर्षुकैः

အို နတ်တို့၏အရှင်၊ ထိုနေရာ၌ သစ်ပင်များသည် ပန်းနှင့်အသီးများကို အလွန်အကျွံ မထမ်းဆောင်ကြ။ လယ်သမားတို့ စိုက်ပျိုးသည့်အရာမှသာ သီးနှံများ ပေါက်ဖွားလာသည်။

Verse 61

वर्षंति जलदाः कामं भवन्त्योषधयोऽखिलाः । यत्किंचिद्भूतले ज्ञानं शास्त्रं वा सुरसत्तम । तत्तत्र समभावेन न सत्यं नैव चानृतम्

မိုးတိမ်များသည် လိုသလို မိုးရွာပေးကြပြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင်အမျိုးမျိုးလည်း အကုန်လုံး ပေါက်ရောက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဗဟုသုတ သို့မဟုတ် သာသနာကျမ်းမည်သည့်အရာမဆို၊ အို နတ်တို့အထွတ်အမြတ်၊ ထိုနေရာ၌ တန်းတူညီမျှသော ချိန်ခွင့်ကြောင့် အပြည့်အဝ မှန်လည်းမဟုတ်၊ အပြည့်အဝ မမှန်လည်းမဟုတ်။

Verse 62

तीर्थानां च मखानां च द्वापरे सुरसत्तम । फलं भावानुरूपेण दानानां च प्रजायते

အို နတ်တို့အထွတ်အမြတ်၊ ဒွာပရယုဂ၌ တီရ္ထ (tīrtha) သို့ သွားရောက်ခြင်း၊ မခ (makha) ယဇ္ဈပူဇာ ပြုခြင်း၊ နှင့် ဒါန (dāna) ပေးကမ်းခြင်းတို့၏ အကျိုးသည် အတွင်းစိတ်အနေအထားနှင့် ကိုက်ညီသလို ပေါ်ထွန်းလာသည်။ လုပ်ရပ်တိုင်းသည် ယုံကြည်မှုနှင့် ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း အချိုးကျ အကျိုးပေးသည်။

Verse 63

एतत्तव समाख्यातं युगं द्वापरसंज्ञकम् । मया सर्वं सुराधीश यथादृष्टं यथा श्रुतम्

ဤသို့ ဒွာပရဟု ခေါ်သော ယုဂကို သင်အား ငါ ရှင်းပြပြီးပြီ။ အို နတ်တို့၏အရှင်၊ ငါသည် မြင်သမျှနှင့် သာသနာတော်အစဉ်အလာမှ ကြားသမျှအတိုင်း အားလုံးကို ပြောပြခဲ့သည်။

Verse 64

शृणुष्वावहितो भूत्वा वदतो मम सांप्रतम् । रौद्रं कलियुगंनाम यत्र कृष्णो जनार्दनः

ယခု ငါပြောမည့်စကားကို သတိထား၍ နားထောင်လော့။ ကလိယုဂဟု ခေါ်သော ကြမ်းတမ်းသည့် ယုဂတစ်ခု ရှိ၏၊ ထိုယုဂ၌ ကృష్ణ၊ လူတို့ကို ကာကွယ်သော ဇနာရ္ဒန သည် လူအကြား၌ မရှိတော့။

Verse 65

द्वात्रिंशच्च सहस्राणि वर्षाणां कथितं विभो । तथा लक्षचतुष्केण साधुलोकविवर्जितम्

အို အင်အားကြီးမြတ်သောအရှင်၊ ကလိယုဂသည် သုံးသောင်းနှစ်ထောင်နှစ် ကြာမြင့်သည်ဟု ဆိုကြပြီး ထို့အပြင် လက္ခလေးပါးဖြင့် ထပ်တိုးကြာမြင့်၏—သဒ္ဓါရှင် သာဓုတို့၏ အဖော်အပေါင်းနှင့် ညွှန်ကြားမှုကင်းမဲ့သော ယုဂဖြစ်၏။

Verse 66

तत्रैकपादयुक्तश्च धर्मः पापं त्रिभिः स्मृतम् । पूर्वार्धेभ्यः परं सर्वं संभविष्यति पात कम्

ထိုယုဂ၌ ဓမ္မသည် ခြေတစ်ချောင်းပေါ်သာ ရပ်တည်ပြီး၊ အပြစ်သည် သုံးချောင်းဖြင့် အင်အားကြီးသည်ဟု မှတ်ကြ၏။ ယခင်ယုဂများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နောက်တော်တော်များများသည် ပျက်စီးကျဆင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုသို့ လှည့်မည်။

Verse 67

न शृण्वंति पितुः पुत्रा न स्नुषा भ्रातरो न च । न भृत्या न कलत्राणि यत्र द्वेषः परस्परम्

ထိုယုဂ၌ သားတို့သည် အဖ၏စကားကို မနာခံကြ၊ သမီးမက် (ချွေးမ) များလည်း မနာခံကြ၊ ညီအစ်ကိုတို့လည်း ထိုသို့ပင်။ အလုပ်သမားနှင့် ဇနီးမောင်နှံတို့ပါ သစ္စာမတည်—နေရာတိုင်း၌ အပြန်အလှန် မုန်းတီးမှုသာ ရှိလိမ့်မည်။

Verse 68

यत्र षोडशमे वर्षे नराः पलित यौवनाः । तत्र द्वादशमे वर्षे गर्भं धास्यति चांगना

ထိုယုဂ၌ လူယောက်ျားတို့သည် အသက်တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်၌ပင် ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း အိုမင်းသကဲ့သို့ ထင်ရလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ မိန်းမသည် အသက်တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်၌ပင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်လိမ့်မည်။

Verse 69

आयुः परं मनुष्याणां शतसंख्यं सुरेश्वर । नागानां च तरूणां च वर्षाणां यत्र नाधिकम्

အို ဒေဝတို့၏အရှင်၊ ထိုယုဂ၌ လူသားတို့၏ အများဆုံးအသက်တမ်းသည် တစ်ရာနှစ်ခန့်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ နဂါးမြွေတို့နှင့် သစ်ပင်တို့၏ နှစ်ကာလလည်း ထိုထက် မပိုလိမ့်မည်။

Verse 70

द्वात्रिंशद्धयमुख्यानां चतुर्विंशतिः खरोष्ट्रयोः । अजानां षोडश प्रोक्तं शुनां द्वादशसंख्यया

အသက်တမ်းကို ကြေညာထားသည်မှာ မြင်းနှင့် ထိုကဲ့သို့သောတိရစ္ဆာန်များ ၃၂ နှစ်၊ မြည်းနှင့် ကုလားအုတ် ၂၄ နှစ်၊ ဆိတ် ၁၆ နှစ်၊ ခွေး ၁၂ နှစ် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

Verse 71

चतुष्पदानामन्येषां विंशतिः पंचभिर्युता । यत्र काकाश्च गृध्राश्च कौशिकाश्चिरजीविनः

အခြားခြေလေးချောင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ အသက်တမ်းမှာ ၂၅ နှစ်ဟု ဆို၏။ သို့ရာတွင် ထိုကာလ၌ ကောက်ကာ၊ ဂရဓ္ဓာ (လင်းတ) နှင့် အူလ် (ညဉ့်ငှက်) တို့သည် အသက်ရှည်ကြလိမ့်မည်။

Verse 72

तथा पापपरा लोका दुःस्थिताश्च विशेषतः । तथा कण्टकिनो वृक्षा रूक्षाः पुष्पफलच्युताः । सेवितास्तेऽपि गृध्राद्यैर्यत्र च्छायाविवर्जिताः

ထိုနေရာ၌ လူတို့သည် အပြစ်ကိုနှစ်သက်ကာ အထူးသဖြင့် ဒုက္ခဆင်းရဲသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်ကြ၏။ သစ်ပင်တို့ပင် ဆူးထွက်၍ ကြမ်းတမ်းကာ ပန်းနှင့်အသီးကင်းမဲ့သွားပြီး အရိပ်မပေးနိုင်၊ လင်းတတို့ကဲ့သို့သော ငှက်များသာ လာရောက်နေထိုင်ကြ၏။

Verse 73

यत्र धर्मो ह्यधर्मेण पीड्यते सुरसत्तम । असत्येन तथा सत्यं भूपाश्चौरैः सदैव तु

အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောအရှင်၊ ထိုနေရာ၌ ဓမ္မသည် အဓမ္မကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရပြီး၊ အမှန်တရားသည် မုသားကြောင့် ချေမှုန်းခံရ၏။ ထို့ပြင် ဘုရင်တို့သည် အမြဲတမ်း သူခိုးကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံရ (သို့) သူခိုးသဘော ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 74

गुरवश्च तथा शिष्यैः स्त्रीभिश्च पुरुषाधमाः । स्वामिनो भृत्यवर्गैश्च मूर्खैश्चापि बहुश्रुताः

ထိုနေရာ၌ ဆရာတို့သည် တပည့်တို့၏ မလေးစားမှုကို ခံရ၏။ သင့်တော်သောသူတို့ကို အနိမ့်ကျသူများ (မိန်းမတို့ပါ) က အုပ်စိုးကြ၏။ အရှင်တို့ကို အလုပ်သမားတို့က လွန်ကျူးကြပြီး၊ အမှန်တကယ် ပညာရှိသူတို့ကို မိုက်မဲသူများက မထီမဲ့မြင်ပြုကြ၏။

Verse 75

यत्र सीदंति धर्मिष्ठा नराः सत्यपरायणाः । दान्ता विवेकिनः शान्तास्तथा परहिते रताः

ထိုနေရာ၌ သမ္မာဓမ္မကို အလွန်လိုက်နာသူများ၊ သစ္စာကို အားထားသူများ၊ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်သူများ၊ ဉာဏ်ခွဲခြားတတ်သူများ၊ ငြိမ်းချမ်းသူများနှင့် သူတစ်ပါးအကျိုးကို စိတ်ဝင်စားသူများပင် ဒုက္ခဆင်းရဲထဲသို့ ကျရောက်ကြသည်။

Verse 76

आधयो व्याधयश्चैव तथा पीडा महाद्भुता । सदैव संस्थिता यत्र साधुपीडनवांछया

ထိုနေရာ၌ စိတ်ဒုက္ခများနှင့် ကိုယ်ရောဂါများ၊ ထူးဆန်းလှသော နာကျင်မှုများသည် အမြဲတမ်းတည်ရှိနေပြီး သာဓုသူတော်ကောင်းတို့ကို နှိပ်စက်ရန် ဆန္ဒကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

Verse 77

अल्पायुषस्तथा मर्त्या जायंते वर्णसंकरात् । ये केचन प्रजीवंति दुःखेन ते समन्विताः

ဝဏ္ဏအမိန့်အရာများ ရောနှောပျက်ပြားခြင်းကြောင့် လူသားတို့သည် အသက်တိုစွာ မွေးဖွားကြပြီး၊ အသက်ရှင်နိုင်သူတို့လည်း ဒုက္ခနှင့်အတူသာ ရှင်သန်ကြသည်။

Verse 78

न वर्षति घनः काले संप्राप्तेऽपि यथोचिते । न सस्यं स्यात्सुवृष्टेपि कर्षुकस्यापि वांछितम्

သင့်တော်သော ရာသီရောက်လာသော်လည်း မိုးတိမ်တို့ မိုးမရွာကြ၊ မိုးအလွန်ရွာသော်လည်း လယ်သမားလိုလားသည့်အတိုင်း သီးနှံမဖြစ်ထွန်း။

Verse 79

न च क्षीरप्रदा गावो यद्यपि स्युः सुपोषिताः । न भवंति प्रभू ताश्च यत्नेनापि सुरक्षिताः

နွားများကို အာဟာရကောင်းကောင်းကျွေးမွေးထားသော်လည်း နို့မပေးကြ၊ ကြိုးစားကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသော်လည်း မဖွံ့ဖြိုးမတိုးတက်ဘဲ အကျိုးမဖြစ်ထွန်းကြ။

Verse 80

आविकानां तथोष्ट्रीणां यत्र क्षीरप्रशंसकाः । लोका भवंति निःश्रीकास्तथा ये च मलिम्लुचाः

သိုးနို့နှင့် ကုလားအုတ်နို့ကို ချီးမွမ်းကြသော အရပ်၌ လူထုသည် စည်းစိမ်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာ ကင်းမဲ့လာကြပြီး၊ မသန့်ရှင်းသော လုယက်စားသောက်သည့် အကျင့်ရှိသူများ (malimluca) လည်း ရှိ၏။

Verse 81

तथा तपस्विनः शूद्राः शूद्रा धर्मपरायणाः । शूद्रा वेदविचारज्ञा यज्ञकर्मणि चोद्यताः

ထို့အတူ သုဒ္ဒရများထဲတွင် တပသဝင်ကဲ့သို့ သာသနာကျင့်သူများ၊ ဓမ္မကို အားထားသူများ၊ ဝေဒကို ဆွေးနွေးသိမြင်သူများ၊ ယဇ္ဉကర్మ၌ တက်ကြွစွာ ပါဝင်သူများလည်း ရှိ၏။

Verse 82

शूद्राः प्रतिग्रहीतारः शूद्रा दानप्रदास्तथा । शूद्राश्चापि तथा वन्द्याः शद्रास्तीर्थेषु संस्थिताः

«သုဒ္ဒရတို့သည် လှူဒါန်းပစ္စည်းကို လက်ခံသူလည်း ဖြစ်ကြပြီး၊ သုဒ္ဒရတို့သည် ဒါနကို ပေးကမ်းသူလည်း ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် တီရ္ထသန့်ရှင်းရာ၌ တည်ရှိ၍ ဂုဏ်ပြုခံရသော သုဒ္ဒရတို့ကိုလည်း ဦးညွှတ်ဝတ်ပြုရမည်»။

Verse 83

पंचगर्तान्खनंत्येव मृत्युकाले नराधमाः । शिरसा हस्तपादाभ्यां मोहात्संनष्टचेतनाः

«သေဆုံးချိန်၌ လူယုတ်မာတို့သည် အမှန်တကယ် အပေါက်ငါးပေါက်ကို တူးကြ၏—ခေါင်း၊ လက်၊ ခြေတို့ဖြင့်—မောဟကြောင့် အသိဉာဏ် ပျောက်ကွယ်နေကြသည်»။

Verse 84

वेदविक्रयकर्तारो ब्राह्मणाः शौचवर्जिताः

«ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဝေဒကို ရောင်းချသူများ ဖြစ်လာကြပြီး၊ သန့်ရှင်းမှုနှင့် စင်ကြယ်မှုကို စွန့်လွှတ်ထားကြလိမ့်မည်»။

Verse 85

स्वाध्यायरहिताश्चैव शूद्रान्ननिरताः सदा । असत्प्रतिग्रहाः प्रायो जिह्वालौल्यसमुत्सुकाः

ဝေဒသင်ကြားသင်ယူမှု (စွာဓျာယ) မရှိဘဲ၊ အမြဲတမ်း ရှူဒြာတို့၏ အစာကိုသာ စိတ်ဝင်စားကာ၊ မသင့်လျော်သော လက်ခံပေးကမ်းမှုများကို များစွာ လက်ခံ၍၊ လျှာ၏ လောဘကြောင့် အလွန်တက်ကြွနေကြလိမ့်မည်။

Verse 86

पाखंडिनो विकर्मस्थाः परदारोपजीविनः । कार्यकारणमाश्रित्य यत्र स्नेहः प्रजायते

ပાખဏ္ဍိန် (ဟန်ဆောင်သူ) များ၊ တားမြစ်သော အလုပ်များတွင် တည်နေသူများ၊ အခြားသူ၏ မိန်းမများအပေါ် မီခို၍ အသက်မွေးသူများ—“အကြောင်းနှင့် ရည်ရွယ်ချက်” ဟူသော အကြောင်းပြချက်တစ်စုံတစ်ရာကို အားကိုးရာနေရာတိုင်း၌ ချစ်ခင်တွယ်တာမှု ပေါ်ပေါက်လာကြလိမ့်မည်။

Verse 87

न स्वभावात्सहस्राक्ष कथंचिदपि देहिनाम् । यास्यंति म्लेच्छभावं च सर्वे वर्णा द्विजातयः

အို သဟသ္ရာက္ရှ (အိန္ဒြာ)၊ သဘာဝအရင်းအမြစ်တစ်ခုတည်းကြောင့်သာ မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါတို့—အမှန်တကယ် အဝဏ္ဏအားလုံး၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များတောင်—မလေစ္ဆာကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ လျှောကျသွားကြလိမ့်မည်။

Verse 88

नष्टोत्सवाविधर्माणो नित्यं संकरकारकाः । सार्धहस्तत्रयाः पूर्वं भविष्यंति युगादितः

ပွဲတော်များ ပျက်စီးကာ ဓမ္မ ပျက်ယွင်းပြီး၊ အမြဲတမ်း ရောနှောမှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုကို ဖြစ်စေသူများ—ယုဂ၏အစမှစ၍ “လက် သုံးလက်ခွဲ” အချိန်တိုင်အောင် တည်ရှိကြလိမ့်မည်။

Verse 89

ततो ह्रासं प्रयास्यंति वृद्धिं याति कलौ युगे । भविष्यन्ति ततश्चांते मनुष्या बिलशायिनः

ထို့နောက် ကလိယုဂ တိုးတက်လာသလို သူတို့သည် ကျဆင်းမှုသို့ ဦးတည်သွားကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အဆုံးသတ်အခါ၌ လူတို့သည် ဂူများနှင့် အပေါက်အဟောင်းများတွင် နေထိုင်သူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။

Verse 90

अल्पत्वाद्दुर्लभत्वाच्च अशक्ता गृहकर्मणि । भविष्यंत्यफला यज्ञास्तथा वेदव्रतानि च

ရှားပါးမှုနှင့် ရယူရန်ခက်ခဲမှုကြောင့် လူတို့သည် အိမ်ထောင်ရေးအခမ်းအနားများကို မဆောင်ရွက်နိုင်တော့မည်။ ယဇ္ဉများသည် အကျိုးမရှိသွားမည်၊ ဝေဒဝရတများလည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 91

नियमाः संयमाः सर्वे मंत्रवादास्तथैव च । तीर्थानि म्लेच्छसंस्पर्शाद्दूषितानि शतक्रतो

အို သတကရတု (အိန္ဒြာ)၊ စည်းကမ်းနှင့် ထိန်းချုပ်မှုအားလုံး၊ မန္တရပညာအလေ့အကျင့်များလည်း ထိုနည်းတူပင်—မလေစ္ဆတို့၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် တီရ္ထများသည် အညစ်အကြေးဖြစ်သွားမည်။

Verse 92

स्वस्वभावविहीनानि हीनानि च तथा जलैः । कुत्सिता मंत्रवादा ये कुत्सिताश्च तपस्विनः

ထိုခေတ်၌ လူတို့သည် မိမိတို့၏ သဘာဝမှန်နှင့် အတွင်းထိန်းချုပ်မှုကင်းမဲ့လာပြီး သန့်ရှင်းမှုလည်း လျော့နည်းသွားမည်—ရေကဲ့သို့ အခြေခံအရာများတွင်တောင်။ မန္တရကို ကုန်သွယ်သူတို့သည် နိမ့်ကျလာမည်၊ တပသ္ဝင် (အာစက်တစ်) များတောင် အရှက်ရစရာဖြစ်လာမည်။

Verse 93

तत्र ते संभविष्यंति कुत्सिता ये च मानवाः । कुलीनमपि संत्यज्य वरं रूपवयोन्वितम्

ထိုနေရာ၌ အရှက်မဲ့သော လူတို့သည် တိုးတက်รุ่งလန်းမည်။ မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးကိုတောင် စွန့်ပစ်ကာ၊ အမှန်တန်ဖိုးထက် ရုပ်ရည်လှပမှုနှင့် ယောကျ်ား/မိန်းမငယ်ရွယ်မှုကဲ့သို့ “ကောင်းမြတ်သကဲ့သို့” ထင်ရသောအရာကို ရွေးချယ်မည်။

Verse 94

वित्तलोभात्प्रदास्यंति कुत्सिताय नराः सुताम् । कन्यकाः प्रसविष्यंति कन्यकाः सुरतोत्सुकाः

ငွေကြေးလိုဘကြောင့် လူတို့သည် မသင့်တော်သူများထံ သမီးကို လက်ထပ်ပေးကြမည်။ ကာမပျော်ရွှင်မှုကို လိုလားသော မိန်းကလေးငယ်များသည် မလက်ထပ်ရသေးခင်တောင် ကလေးမွေးဖွားကြမည်။

Verse 95

कन्यकाः प्रकरिष्यंति पुरुषैः सह संगतिम् । भर्तारं वंचयिष्यंति कुलीना अपि योषितः

မိန်းကလေးငယ်တို့သည် ယောက်ျားတို့နှင့် အတူ ဆက်ဆံရေးဖွဲ့ကြမည်၊ မျိုးရိုးမြင့်မိန်းမများပင် မိမိတို့၏ ခင်ပွန်းကို လှည့်ဖြားကြမည်။

Verse 96

सर्वकृत्येषु दुःशीलाः ।सुयत्नेनापि रक्षिताः । निर्दयाश्चापि भूपालाः पीडयिष्यंति कर्षुकान्

တာဝန်အမှုအရာအားလုံးတွင် လူတို့သည် အကျင့်ဆိုးဖြစ်ကြမည်၊ အားထုတ်ကာ ကာကွယ်သင်ကြားထားသော်လည်း ထိန်းမရ။ ထို့ပြင် မေတ္တာမဲ့သော မင်းများသည် လယ်သမားတို့ကို ဖိနှိပ်ကြမည်။

Verse 97

पीडयिष्यंति निर्दोषान्वित्तलोभादसंशयम् । वधार्हमपि संप्राप्य वित्तलोभान्मलिम्लुचम्

သံသယမရှိဘဲ ငွေကြေးလောဘကြောင့် အပြစ်မဲ့သူတို့ကို နှိပ်စက်ကြမည်။ ထို့ပြင် အပြစ်ဒဏ်ခံထိုက်သူကို ဖမ်းမိသော်လည်း ထိုလောဘတူညီကြောင့်ပင် ရာဇဝတ်သားကို လွတ်မြောက်စေကြမည်။

Verse 98

संत्यक्ष्यंति युगे तस्मिन्प्राणिद्रोहेऽपि वर्तिनम् । क्षात्रधर्मं परित्यज्य करिष्यंति तथा रणम्

ထိုယုဂတွင် သတ္တဝါတို့ကို ထိခိုက်သတ်ဖြတ်နေသူကိုပင် စွန့်ပစ်ကြမည်။ က္ෂတ္တရဓမ္မကို စွန့်လွှတ်ကာ စစ်ကိုတော့ ဆင်နွှဲကြမည်၊ သို့သော် တရားမဲ့စွာဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 99

बृहस्पतिरुवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं युगानां लक्षणं मया । प्रमाणं च सुरश्रेष्ठ चतुर्णामप्यसंशयम्

ဗြဟ္စပတိက ပြောသည်– «ယုဂလေးပါး၏ လက္ခဏာတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ၎င်းတို့၏ အတိုင်းအတာကိုလည်းကောင်း၊ နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောအရှင်၊ သင်တို့အား ငါ အားလုံး မသံသယဘဲ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ»။

Verse 100

यश्चैतत्कीर्तयेन्मर्त्यः सदैव सुसा माहितः । स नूनं मुच्यते पापादाजन्ममरणांतिकात्

လူသားတို့အနက် ဤသဒ္ဓာဝါစကို အမြဲတမ်း သဒ္ဓာနှင့် စိတ်ကောင်းစွာ ရွတ်ဆိုသူသည် မွေးဖွားခြင်းအစမှ သေခြင်းအဆုံးတိုင်အောင် ဖြစ်ပေါ်သော အပြစ်တို့မှ မလွဲမသွေ လွတ်မြောက်၏။

Verse 101

शृणुयाद्वा नरो यश्च श्रद्धापूतेन चेतसा । सोऽपि मुच्येन्न सन्देहः पापाच्च दिवसोद्भवात्

သို့မဟုတ် သဒ္ဓာဖြင့် စိတ်သန့်စင်ထားကာ ဤအကြောင်းကို နားထောင်သူ ယောက်ျားသည်လည်း မသံသယဘဲ နေ့စဉ်စုဆောင်းလာသော အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 458

संभवंति युगे तस्मिन्यो निसंसर्गतो विभो । तथान्ये संख्यया हीना एतेभ्यो निंदिता नराः

အို အရှင်၊ ထိုယုဂ၌ ကောင်းမွန်သောပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုမရှိဘဲ နေထိုင်သူများ ပေါ်ပေါက်လာကြ၏။ ထို့ပြင် အရေအတွက်နည်းသော်လည်း ထိုသူတို့ထက်ပင် ပိုဆိုးကြောင်း အပြစ်တင်ခံရသူများလည်း ရှိ၏။