Adhyaya 256

Verse 1

गालव उवाच । एकदा भगवान्रुद्रः कैलासशिखरे स्थितः । दधार परमां लक्ष्मीमुमया सहितः किल

ဂါလဝက ပြောသည်—တစ်ခါက ဘဂဝန် ရုဒြသည် ကైలాసတောင်ထိပ်၌ တည်နေစဉ်၊ အုမာနှင့်အတူတကွ အမြင့်မြတ်ဆုံး လက္ခ္မီကို အမှန်တကယ် ဆောင်ယူတော်မူ၏။

Verse 2

गणानां कोटयस्तिस्रस्तं यदा पर्यवारयन् । वीरबाहुर्वीरभद्रो वीरसेनश्च भृङ्गिराट्

ထိုအခါ ရှိဝ၏ ဂဏာများ သုံးကုဋိကာလုံးက သူ့ကို အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဝိုင်းရံကြသော်၊ ထိုအထဲတွင် ဝီရဗာဟု၊ ဝီရဘဒြ၊ ဝီရစေန နှင့် ဘೃင်္ဂိရာဋ် တို့လည်း ပါရှိ၏။

Verse 3

रुचिस्तुटिस्तथा नन्दी पुष्पदन्तस्तथोत्कटः । विकटः कण्टकश्चैव हरः केशो विघंटकः

ရုချိ၊ တုဋိ၊ နန္ဒီ၊ ပုෂ္ပဒန္တ နှင့် ဥတ္ကဋ; ထို့အပြင် ဝိကဋ နှင့် ကဏ္ဋက; ထို့တဖန် ဟရ၊ ကေရှ နှင့် ဝိဃံဋက—ဤတို့လည်း ဂဏာများအနက် ပါဝင်ကြ၏။

Verse 4

मालाधरः पाशधरः शृङ्गी च नरनस्तथा । पुण्योत्कटः शालिभद्रो महाभद्रो विभद्रकः

ထို့ပြင် မာလာဓရ၊ ပါရှဓရ နှင့် ရှೃင်္ဂီ၊ ထို့အတူ နရနသ; ပုဏ္ယောတ္ကဋ၊ ရှာလိဘဒြ၊ မဟာဘဒြ နှင့် ဝိဘဒြက တို့လည်း ထိုနေရာ၌ ရှိကြ၏။

Verse 5

कणपः कालपः कालो धनपो रक्तलोचनः । विकटास्यो भद्रकश्च दीर्घजिह्वो विरोचनः

ကဏပ၊ ကာလပ၊ ကာလ၊ ဓနပ နှင့် ရက္တလိုစန; ဝိကဋာသျ၊ ဘဒ္ရက၊ ဒီဃ္ဂျိဟ္ဝ နှင့် ဝိရောစန တို့လည်း ထိုအစုအဝေးတွင် ပါဝင်ကြသည်။

Verse 6

पारदो घनदो ध्वांक्षी हंसक्री नरकस्तथा । पंचशीर्षस्त्रिशीर्षश्च क्रोडदंष्ट्रो महाद्भुत

ပါရဒ၊ ဃနဒ၊ ဓွာံက္ဆီ၊ ဟံသကရီ နှင့် နရက; ပဉ္စရှီရ္ษ နှင့် တြိရှီရ္ษ; ထို့ပြင် က္ရိုးဍဒံဋ္ဍရ—အံ့ဩဖွယ် အလွန်တရာ။

Verse 7

सिंहवक्त्रो वृषहनुः प्रचण्डस्तुंडिरेव च । एते चान्ये च बहवस्तदा भवसमीपगाः

သိံဟဝက္တြ၊ ဝೃષဟနု၊ ပ္ရစဏ္ဍ နှင့် တုဏ္ဍိ တို့လည်းကောင်း—ဤသူတို့နှင့် အခြားအများအပြားသည် ထိုအခါ ဘဝ (ရှီဝ) အနီး၌ ရှိနေကြသည်။

Verse 8

महादेव जयेत्युच्चैर्भद्रकालीसमन्विताः । भूतप्रेतपिशाचानां समूहा यस्य वल्लभाः

ဘဒ္ရကာလီနှင့်အတူ၊ သူတို့သည် အသံမြင့်စွာ «မဟာဒေဝ အောင်မြင်ပါစေ» ဟု ကြွေးကြော်ကြသည်—ဘူတ၊ ပ္ရေတ၊ ပိသာစ အစုအဝေးတို့ ချစ်ခင်လေးစား၍ ဆည်းကပ်သော အရှင်တော်။

Verse 9

अस्तुवंस्तं समीपस्था वसन्ते समुपागते । वनराजिर्विभाति स्म नवकोरकशोभिता

အနီး၌ ရပ်တည်ကာ သူတို့သည် ထိုအရှင်ကို ချီးမွမ်းကြ၏; နွေဦးရောက်လာသော် တောတန်းများသည် အသစ်ထွက်သော မျိုးကွဲပင်ပေါက်များ၏ အလှဖြင့် တောက်ပလင်းလက်လာသည်။

Verse 10

दक्षिणानिलसंस्पर्शः कवीनां सुखकृद्बभौ । वियोगिहृदयाकर्षी किंशुकः पुष्पशोभितः

တောင်လေ၏ထိတွေ့မှုသည် ကဗျာဆရာတို့အတွက် ပျော်ရွှင်မှုဖြစ်လာ၏။ ပန်းပွင့်များဖြင့် တင့်တယ်လှပသော ကိံရှုက သစ်ပင်သည် ခွဲခွာနာကျင်သူတို့၏ နှလုံးကို ဆွဲငင်လေ၏။

Verse 11

द्वन्द्वादिविक्रियाभावं चिक्रीडुश्च समंततः । तस्मिन्विगाढे समये मनस्युन्मादके तथा

ထို့နောက် အရပ်ရပ်၌ သူတို့သည် ကစားပျော်မြူးကြ၏။ သုခနှင့် ဒုက္ခကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်မှုတို့မှ ပေါ်လာသော လှုပ်ရှားမှုများကင်းလွတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုအလွန်နက်ရှိုင်း၍ စိတ်ကို မူးယစ်စေနိုင်သော အချိန်၌ပင်။

Verse 12

नंदी दंडधरः संज्ञां दृष्ट्वा चक्रे हरो परः । अलं चापलदोषेण तपः कुर्वंतु भो गणाः

နန္ဒီနှင့် တံတားကိုင်အမှုထမ်းက အချက်ပြသည်ကို မြင်လျှင် အမြင့်မြတ်သော ဟရ (ရှီဝ) သည် အမိန့်ထုတ်၏—“လှုပ်လှုပ်ရှားရှားသော အပြစ်ကို လုံလောက်ပြီ။ ဟေ ဂဏာတို့၊ တပ (tapas) ကို ဆောင်ရွက်ကြလော့!”

Verse 13

तदा सर्वे वनमपि भूकांडजमभूत्पुनः । गणास्ते तप आतस्थुर्दृष्ट्वा कान्तिंवसन्तजाम्

ထိုအခါ တောတစ်တောလုံးပင် မြေကြီးမှ အသစ်ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ထပ်မံဖြစ်လာ၏။ နွေဦးက မွေးဖွားသကဲ့သို့ တောက်ပသော ကാന്തိကို မြင်၍ ထိုဂဏာတို့သည် တပ၌ တည်ကြ၏။

Verse 14

ततः सा विश्वजननी पार्वती प्राह शंकरम् । इयं ते करगा नित्यमक्षमाला महेश्वर

ထို့နောက် ကမ္ဘာလောက၏ မိခင် ပါရဝတီသည် ရှင်ကရအား ဆို၏—“ဟေ မဟေရှဝရ၊ ဤ အက္ခမလာ (ပုတီး) သည် အမြဲတမ်း သင်၏ လက်၌ ရှိနေ၏။”

Verse 15

त्वया किं जप्यते देव संदेहयति मे मनः । त्वमेकः सर्व भूतानामादिकृत्सकलेश्वरः

«အို ဒေဝါ၊ သင်သည် ဂျပ (japa) ဖြင့် မည်သို့သော မန္တရကို ထပ်တလဲလဲ ရွတ်ဆိုနေသနည်း။ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်၌ သံသယ ဖြစ်၏—သင်တစ်ပါးတည်းသာ သတ္တဝါအားလုံး၏ အစဦးဖန်ဆင်းရှင်၊ စကြဝဠာ၏ အရှင် ဖြစ်တော်မူ၏»

Verse 16

न माता न पिता बंधुस्तव जातिर्न कश्चन । अहं तव परं किंचिद्वेद्मि नास्तीति किंचन

«သင်၌ မိခင်မရှိ၊ ဖခင်မရှိ၊ ဆွေမျိုးမရှိ၊ ကန့်သတ်သော မွေးဖွားမှု သို့မဟုတ် မျိုးရိုးလည်း မရှိ။ သို့သော် ဤအရာကို ကျွန်ုပ် သိ၏—သင်ထက် မြင့်သော အရာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိပါ»

Verse 17

श्रमेण त्वं समायुक्तो श्वासोच्छ्वासपरायणः । जपन्नपि महाभक्त्या दृश्यसे त्वं मया सदा

«သို့သော် သင်သည် အားထုတ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး အသက်ရှူဝင် အသက်ရှူထွက်ကို အာရုံစိုက်နေသကဲ့သို့ မြင်ရ၏။ ထို့ပြင် မဟာဘက္တိဖြင့် ဂျပကို ရွတ်ဆိုနေစဉ်တောင် ကျွန်ုပ်အမြဲတမ်း သင်ကို မြင်ရ၏»

Verse 18

त्वत्तःपरतरं किचिद्यत्त्वं ध्यायसि चेतसा । तन्मे कथय देवेश यद्यहं दयिता तव

«သင်ထက် မြင့်သော အရာတစ်စုံတစ်ရာကို သင်၏ စိတ်ဖြင့် သမาธိပြု၍ တွေးတောနေပါက၊ အို ဒေဝေရှာ (နတ်တို့၏ အရှင်)၊ ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ—အကယ်၍ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ ချစ်ခင်သူ ဖြစ်ပါလျှင်»

Verse 19

इति स्पृष्टस्तदा शंभुरुवाच हरिसेवकः । हरेर्नामसहस्राणां सारं ध्यायामि नित्यशः

ထိုသို့ မေးမြန်းခံရသော် ဟရိ၏ ဆေဝက ဖြစ်တော်မူသော ရှံဘုက ပြန်လည် မိန့်တော်မူ၏—«ဟရိ၏ နာမသဟัสရ (အမည်တစ်ထောင်) ၏ အနှစ်သာရကို ကျွန်ုပ် နေ့စဉ် သမาธိဖြင့် ဓ్యာန ပြုနေ၏»

Verse 20

जपामि रामनामांकमवातरं ससप्तमम् । चतुर्विशतिसंख्याकान्प्रादुर्भावान्हरेर्गुणान्

ကျွန်ုပ်သည် ဂျပာဖြင့် «ရာမ» နာမကို အမြဲရွတ်ဆို၏—အဝတာရ အဆင့် ၇—ထို့ပြင် ဟရီ၏ ပေါ်ထွန်းလာသော ဂုဏ်တော်နှင့် အဝတာရပုံရိပ် ၂၄ ပါးကို ဆင်ခြင်၏။

Verse 21

एतेषामपि यत्सारं प्रणवाख्यं महत्फलम् । द्वादशाक्षरसंयुक्तं ब्रह्मरूपं सना तनम्

ထိုအရာအားလုံး၏ အနှစ်သာရမှာ «ပရဏဝ» (အိုမ်) ဖြစ်၍ မဟာဖလကို ပေး၏—ဒွါဒသအက္ခရာ မန္တရနှင့် ပေါင်းစည်းကာ—ဗြဟ္မရူပ အနန္တတည်မြဲသော သတ္တဝါတရား ဖြစ်၏။

Verse 22

अक्षरत्रयसंबद्धं ग्रामत्रयसमन्वितम् । सबिंदुं प्रणवं शश्वज्जपामि जपमालया

ကျွန်ုပ်သည် မာလာ (ပုတီး) ဖြင့် အမြဲတမ်း ပရဏဝ (အိုမ်) ကို ဂျပာရွတ်ဆို၏—ဘိန္ဒုပါဝင်၍—အက္ခရာသုံးပါးနှင့် ဆက်စပ်ကာ «ဂြာမ» သုံးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 23

वेदसारमिदं नित्यं द्व्यक्षरं सततोद्यतम् । निर्मलं ह्यमृतं शांतं सदूपममृतोपमम्

ဤသည်မှာ ဝေဒတို့၏ အနှစ်သာရပင် ဖြစ်၍ အမြဲတည်တံ့သော အက္ခရာနှစ်လုံး၊ အစဉ်အမြဲ ထိန်းသိမ်းကာ ရွတ်ဆိုရမည်။ အညစ်အကြေးကင်း၍ အမရတရား၏ အမృత၊ ငြိမ်းချမ်းသဘော၊ အမှန်တကယ်ရှိသော ရူပဖြစ်ပြီး မသေမပျက်နှင့် တူ၏။

Verse 24

कलातीतं निर्वशगं निर्व्यापारं महत्परम् । विश्वाधारं जगन्मध्यं कोटिब्रह्मांडबीजकम्

ကာလနှင့် အတိုင်းအတာတို့ကို ကျော်လွန်၍ လွတ်လပ်အာဏာရှိ၊ လုပ်ဆောင်မှုကင်း၊ အမြင့်ဆုံးနှင့် မဟာဝိသాల—ဗိသုကာလောက၏ အထောက်အကူ၊ လောကတို့၏ အလယ်ဗဟို၊ ကောဋိပေါင်းများစွာသော ဗြဟ္မာဏ္ဍတို့၏ မျိုးစေ့ ဖြစ်၏။

Verse 25

जडं शुद्धक्रियं वापि निरंजनं नियामकम् । यज्ज्ञात्वा मुच्यते क्षिप्रं घोरसंसारबंधनात्

ထိုတတ္တဝါကို မပြောင်းလဲတည်ငြိမ်သောအဖြစ်ဖြစ်စေ၊ သန့်ရှင်းသောကရိယာအဖြစ်ဖြစ်စေ၊ အညစ်အကြေးကင်း၍ အတွင်းမှထိန်းညှိသူအဖြစ်ဖြစ်စေ—ထိုအရာကို သိမြင်လျှင် ကြောက်မက်ဖွယ် သံသရာချည်နှောင်မှုမှ လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်၏။

Verse 26

ओंकारसहितं यच्च द्वादशाक्षरबीजकम् । जपतः पापकोटीनां दावाग्नित्वं प्रजायते

ထို့ပြင် «အိုမ်» နှင့်ပေါင်းစည်းထားသော အက္ခရာတစ်ဆယ်နှစ်လုံး၏ ဘီဇမန်တရားကို ဇပ်ပတ်သူအတွက် ပാപကုဋိများသည် တောမီး၏ လောင်စာကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၍ လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသွား၏။

Verse 27

एतदेव परं गुह्यमेतदेव परं महः । एतद्धि दुर्लभं लोके लोकत्रयविभूषणम्

ဤအရာတည်းသာ အမြင့်ဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်၊ ဤအရာတည်းသာ အမြင့်ဆုံးသော တောက်ပမှုဖြစ်၏။ အမှန်တကယ် ဤအရာသည် လောက၌ ရှားပါး၍ လောကသုံးပါး၏ အလှဆင်တန်ဆာဖြစ်၏။

Verse 28

प्राप्यते जन्मकोटीभिः शुभाशुभविनाशकम् । एतदेव परं ज्ञानं द्वादशाक्षरचिन्तनम्

ဤအရာကို ကုဋိများစွာသော မွေးဖွားမှုများနောက်မှသာ ရရှိနိုင်ပြီး၊ ကုသလနှင့် အကုသလ ကမ္မအကျန်အလွန်တို့ကို ဖျက်ဆီးပေး၏။ ဤအရာတည်းသာ အမြင့်ဆုံးသော ဉာဏ်—အက္ခရာတစ်ဆယ်နှစ်လုံး မန္တရားကို စိတ်နှလုံးဖြင့် ဆင်ခြင်ခြင်းဖြစ်၏။

Verse 29

चातुर्मास्ये विशेषेण ब्रह्मदं चिंतितप्रदम् । एतदक्षरजं स्तोत्रं यः समाश्रयते सदा

အထူးသဖြင့် စာတုർമាសျာကာလ၌ ဤသည်သည် ဗြဟ္မကို ပေးအပ်၍ (အမြင့်ဆုံးအခြေအနေကို) ရစေကာ၊ စိတ်တွင် ဆင်ခြင်ထားသမျှကိုလည်း ပြည့်စုံစေ၏။ ဤအက္ခရာတို့မှ ပေါက်ဖွားသော စတိုးတရကို အမြဲတမ်း အားကိုးခိုလှုံသူသည်—

Verse 30

मनसा कर्मणा वाचा तस्य नास्ति पुनर्भवः । द्वादशाक्षरसंयुक्तं चक्रद्वादशभूषितम्

ထိုသူအတွက်—စိတ်ဖြင့်၊ လုပ်ရပ်ဖြင့်၊ နှုတ်ဖြင့်—ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။ ဤဝိနယ/သဒ္ဓာသည် အက္ခရာ ၁၂ လုံး မန္တရနှင့် ချိတ်ဆက်ထားပြီး စက္ကရ အမှတ် ၁၂ ပါးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 31

मासद्वादशनामानि विष्णोर्यो भक्तितत्परः । शालग्रामेषु तान्युक्त्वा न्यसेदघहराणि च

ဘက္တိ၌ အလွန်တည်ကြည်သူသည် ဗိဿဏု၏ လစဉ်နာမ ၁၂ ပါးကို ရွတ်ဆိုသင့်သည်။ ထိုနာမတို့ကို ရှာလဂြာမ ကျောက်တုံးများပေါ်တွင် ဆိုပြီး နျာသ (nyāsa) အဖြစ် တင်ထားလျှင် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 32

दिवसेदिवसे तस्य द्वादशाहफलं लभेत् । द्वादशाक्षर माहात्म्यं वर्णितुं नैव शक्यते

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ထိုသူသည် ၁၂ ရက် ဝရတ၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။ အက္ခရာ ၁၂ လုံး မန္တရ၏ မဟာမိမိကို အပြည့်အစုံ ဖော်ပြရန် မဖြစ်နိုင်။

Verse 33

जिह्वासहस्रैरपि च ब्रह्मणापि न वार्यते । महामन्त्रो ह्ययं लोके जप्यो ध्यातः स्तुतस्तथा

လျှာတစ်ထောင်ရှိသော်လည်း—ဘြဟ္မာတော်တိုင်တောင်—၎င်း၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို မပြီးဆုံးနိုင်။ ဤသည်မှာ လောက၌ မဟာမန္တရ ဖြစ်၍ ဂျပ (japa) လုပ်ရန်၊ ဓျာန (dhyāna) ပြုရန်၊ စတုတိ (stuti) ဖြင့်လည်း ချီးမွမ်းရန် ဖြစ်သည်။

Verse 34

पापहा सर्वमासेषु चातुर्मास्ये विशेषतः । इदं रहस्यं वेदानां पुराणानामनेकशः

လတိုင်းတွင် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးပြီး—အထူးသဖြင့် သန့်ရှင်းသော ချာတုർമាសျ (Cāturmāsya) ကာလ၌ ပိုမိုထူးခြားသည်။ ဤသည်မှာ ဝေဒများနှင့် ပုရာဏများတွင် မကြာခဏ သင်ကြားထားသော လျှို့ဝှက်တရား ဖြစ်သည်။

Verse 35

स्मृतीनामपि सर्वासां द्वादशाक्षरचिन्तनम् । चिंतनादेव मर्त्यानां सिद्धिर्भवति हीप्सिता

စမృతိကျမ်းများအားလုံးအနက်၌ပင် အက္ခရာတစ်ဆယ်နှစ်ပါ မန္တရကို စိတ်ဖြင့်အာရုံပြုခြင်းကို ချီးမြှောက်ထားသည်။ စိတ်အာရုံပြုခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် လူသားတို့သည် မိမိလိုလားသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိကြသည်။

Verse 36

पुण्यदानेन याम्येन मुक्तिर्भवति शाश्वती । वर्णैस्तथाश्रमैरेव प्रणवेन समन्वितैः

သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းအတိုင်း ကုသိုလ်ဒါနပြုခြင်းဖြင့် ထာဝရမုက္ခတိ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဤသင်ခန်းစာသည် ဝဏ္ဏနှင့် အာရှရမတို့အတွက် ဖြစ်ပြီး «ပရဏဝ» (အိုမ်) နှင့် ပေါင်းစည်းထားသည်။

Verse 37

जपैर्ध्यानैः शमपरैर्मोक्षं यास्येत निश्चितम । शूद्राणां चापि नारीणां प्रणवेन विवर्जितः

ဇပ၊ ဓျာနနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုအခြေခံသော စည်းကမ်းများဖြင့် မုက္ခတိသို့ သေချာစွာ ရောက်နိုင်သည်။ သုဒ္ဒရတို့နှင့် မိန်းမတို့အတွက်လည်း «ပရဏဝ» (အိုမ်) မပါဘဲဟု ဆိုထားသည်။

Verse 38

प्रकृतीनां च सर्वासां न मन्त्रो द्वादशाक्षरः । न जपो न तपः कार्यं कायक्लेशाद्विशुद्धिता

ထိုသူတို့အားလုံးအတွက် အက္ခရာတစ်ဆယ်နှစ်ပါ မန္တရကို မန္တရအဖြစ် မသုံးရ။ ဇပလည်း မပြုရ၊ တပလည်း မဆောင်ရ—ကိုယ်ခန္ဓာကို ပင်ပန်းစေခြင်းဖြင့် သန့်စင်မှု မရနိုင်။

Verse 39

विप्रभक्त्या च दानेन विष्णुध्यानेन सिद्ध्यति । तासां मन्त्रो रामनाम ध्येयः कोट्यधिको भवेत्

ဗြာဟ္မဏတို့အပေါ် ဘက္တိဖြင့်၊ ဒါနဖြင့်၊ ဗိဿနုကို ဓျာနပြုခြင်းဖြင့် အောင်မြင်မှု ရရှိသည်။ ထိုသူတို့အတွက် မန္တရမှာ «ရာမနာမ» ဖြစ်၍ ဓျာနပြုရန် ထိုက်တန်ကာ အခြားမန္တရများထက် သန်းပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်သည်။

Verse 40

रामेति द्व्यक्षरजपः सर्वपापापनोदकः । गच्छंस्तिष्ठञ्छयानो वा मनुजो रामकीर्तनात्

အက္ခရာနှစ်လုံးပါသော ဂျပ—«ရာမ» သည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ လမ်းလျှောက်နေစဉ်၊ ရပ်နေစဉ်၊ သို့မဟုတ် လဲနေစဉ်ပင် လူသည် ရာမနာမကို သီဆိုခြင်းဖြင့် သန့်စင်ရသည်။

Verse 41

इह निर्वर्ततो याति प्रान्ते हरिगणो भवेत् । रामेति द्व्यक्षरो मन्त्रो मंत्रकोटिशताधिकः

ဤနေရာ၌ အကျင့်ကို ပြီးမြောက်သူသည် ထွက်ခွာသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဟရိ၏ သာသနာတော်အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာမည်။ အက္ခရာနှစ်လုံးပါသော မန္တရ—«ရာမ» သည် အခြားမန္တရများကို ကောဋိရာချီထက်ပင် လွန်ကဲသည်။

Verse 42

सर्वासां प्रकृतीनां च कथितः पापनाशकः । चातुर्मास्येऽथ संप्राप्ते सोऽप्यनंतफलप्रदः

သဘာဝအမျိုးမျိုးရှိသော သတ္တဝါအားလုံးအတွက် အပြစ်ဖျက်ဆီးသူဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသော ချာတုർമားသျာ ကာလ ရောက်လာသောအခါ ထိုအကျင့်တရားတည်းက အနန္တအကျိုးကို ပေးတတ်သည်။

Verse 43

चातुर्मास्ये महापुण्ये लभ्यते भक्तितत्परैः । देववन्निष्फलं तेषां यमलोकस्यसेवनम्

အလွန်ပုဏ္ဏားကြီးသော ချာတုർമားသျာကာလ၌ ၎င်းကို ဘက္တိ၌ အာရုံစိုက်သူတို့က ရရှိကြသည်။ ထိုသူတို့အတွက် ယမလောကကို သွားရောက်ဆက်ဆံရခြင်းသည် အကျိုးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 44

न रामादधिकं किंचित्पठनं जगतीतले । रामनामाश्रया ये वै न तेषां यमयातना

ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရာမနာမထက် မြင့်မြတ်သော ပဋ္ဌာန်းဖတ်ရှုခြင်း မရှိ။ «ရာမ» နာမကို အားကိုးခိုလှုံသူတို့သည် ယမ၏ ညှဉ်းပန်းမှုကို မခံရ။

Verse 45

ये च दोषा विघ्नकरा मृतका विग्रहाश्च ये । राम नामैव विलयं यांति नात्र विचारणा

အတားအဆီးဖြစ်စေသော အပြစ်အနာအဆာတို့—သေသွားသကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်နေသော မသန့်ရှင်းမှုများနှင့် ရန်ပွဲအငြင်းပွားမှုများပါဝင်သော်လည်း—«ရာမ» နာမတော်တစ်ပါးတည်းဖြင့် ပျောက်ကွယ်လျက် လုံးဝလျှောကျသွားသည်; ဤအပေါ်တွင် ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလို။

Verse 46

रमते सर्वभूतेषु स्थावरेषु चरेषु च । अन्तरात्मस्वरूपेण यच्च रामेति कथ्यते

တည်ငြိမ်သောအရာများနှင့် လှုပ်ရှားသောအရာများအပါအဝင် သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း၌ အတွင်းအတ္တ၏သဘောသဏ္ဍာန်ဖြင့် ပျော်မြူးတည်ရှိနေသော အရာကိုပင် «ရာမ» ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 47

रामेति मत्रराजोऽयं भयव्याधिनिषूदकः । रणे विजयदश्चापि सर्वकार्यार्थसाधकः

ဤမန်ထရရာဇာ «ရာမ» သည် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရောဂါကို ဖျက်ဆီးသည်; စစ်မြေပြင်၌ အောင်ပွဲကိုလည်း ပေးတတ်ပြီး လုပ်ငန်းရည်ရွယ်ချက် အားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသည်။

Verse 48

सर्वतीर्थफलः प्रोक्तो विप्राणामपि कामदः । रामचन्द्रेति रामेति रामेति समुदाहृतः

ဤနာမတော်သည် တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်ကြောင်း ကြေညာထားပြီး၊ ဗြာဟ္မဏတို့၏ ဆန္ဒကိုပင် ဖြည့်ဆည်းပေးတတ်သည်; «ရာမချန္ဒြ» ဟုလည်း၊ «ရာမ» ဟုလည်း၊ «ရာမ» ဟုလည်း ထပ်တလဲလဲ ရွတ်ဆိုကြသည်။

Verse 49

द्व्यक्षरो मन्त्रराजोऽयं सर्वकार्यकरो भुवि । देवा अपि प्रगायंति रामनामगुणाकरम्

အက္ခရာနှစ်လုံးပါသော ဤမန်ထရရာဇာသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လုပ်ငန်းအားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသည်; နတ်တို့တောင်မှ ဂုဏ်သတ္တိ၏ خزانہဖြစ်သော «ရာမ» နာမတော်ကို သီဆိုချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 50

तस्मात्त्वमपि देवेशि रामनाम सदा वद । रामनाम जपेद्यो वै मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ထို့ကြောင့်၊ အို နတ်မိဖုရားကြီး၊ သင်လည်း «ရာမ» နာမတော်ကို အမြဲတမ်း ရွတ်ဆိုပါ။ ရာမနာမတော်ကို ဂျပ်ရွတ်သူသည် အပြစ်အကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 51

सहस्रनामजं पुण्यं रामनाम्नैव जायते । चातुर्मास्ये विशेषेण तत्पुण्यं दशधोत्तरम्

နာမတော်တစ်ထောင်ကို ရွတ်ဆိုခြင်းမှ ဖြစ်သော ကုသိုလ်သည် «ရာမ» နာမတော်တစ်ပါးတည်းမှပင် ပေါ်ပေါက်၏။ ထို့ပြင် ချာတုർമာသျာကာလတွင် အထူးသဖြင့် ထိုကုသိုလ်သည် ဆယ်ဆတိုးမြင့်၏။

Verse 52

हीनजातिप्रजातानां महदह्यति पातकम्

လူမှုအဆင့်နိမ့်တွင် မွေးဖွားသူတို့အတွက်ပင် ကြီးမားသော အပြစ်ကာမလည်း လောင်ကျွမ်းပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 53

रामो ह्ययं विश्वमिदं समयं स्वतेजसा व्याप्य जनांतरात्मना । पुनाति जन्मांतरपातकानि स्थूलानि सूक्ष्माणि क्षणाच्च दग्ध्वा

ဤရာမသည် မိမိ၏ တေဇောဓာတ်ဖြင့် အချိန်တိုင်း စကြဝဠာတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့လျက်၊ သတ္တဝါအပေါင်း၏ အတွင်းအတ္တမဖြစ်၍ တည်ရှိ၏။ အပြစ်တို့ကို ခဏတစ်ခဏအတွင်း လောင်ကျွမ်းစေပြီး၊ မွေးဖွားမှုများစွာ၏ အပြစ်—ကြီးသော်လည်းကောင်း သေးသော်လည်းကောင်း—ကို သန့်စင်ပေးတော်မူ၏။

Verse 256

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये रामनाममहिमवर्णनं नाम षट्पंचाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ရာမနာမတော်၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါသော အခန်း ၂၅၆ သည် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အဲကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌—ဟာဋကေရှွရ သန့်ရှင်းဒေသ မာဟာတ္မယ၌၊ ရှေရှရှာယီ ဥပခ္ယာန၌၊ ဗြဟ္မာနှင့် နာရဒ သံဝါဒ၌၊ ချာတုർമာသျာ မာဟာတ္မယ၌—ပြီးဆုံး၏။