Adhyaya 206

Verse 1

विश्वामित्र उवाच । इंद्रोऽपि विष्णुवाक्येन हिमवंतं समागतः । ऐरावतं समारुह्य नागेद्रं पर्वतोपमम्

ဗိရှ్వာမိတ္တရက ပြော၏—ဗိဿဏု၏ စကားကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရသဖြင့် အိန္ဒြာလည်း ဟိမဝန္တသို့ ရောက်လာ၏။ အဲရာဝတကို စီးနင်းကာ တောင်တကာ၏ အရှင်၊ တောင်ထိပ်ကဲ့သို့ မြင့်မားသော နာဂေဒြာသို့ ချဉ်းကပ်၏။

Verse 2

तत्रापश्यदृषींस्तान्स चमत्कार समुद्भवान् । नियमैः संयमैर्युक्तान्सदाचारपरायणान् । वानप्रस्थाश्रमोपेतान्कामक्रोधविवर्जितान्

အဲဒီမှာ သူသည် အံ့ဩဖွယ် ဓမ္မတေဇဖြင့် ပေါ်ထွန်းသော ရိသီတို့ကို မြင်၏။ သူတို့သည် နိယမနှင့် သံယမဖြင့် တင်းကျပ်၍ သဒ္ဓာစာရကို အားထားကာ ဝါနပရಸ್ಥ အာရှရမ၌ တည်နေပြီး ကာမနှင့် က္ရောဓကို ပယ်ရှားထားကြ၏။

Verse 3

एके विप्राः स्थितास्तेषामेकांतरितभोजनाः । षष्ठकालाशिनश्चान्ये चांद्रायणपरायणाः

သူတို့အနက် ဗြာဟ္မဏအချို့သည် တစ်နေ့စား တစ်နေ့မစားဖြင့် နေထိုင်ကြ၏။ အခြားသူတို့သည် ခြောက်ကြိမ်မြောက် အချိန်ကာလ၌သာ စားသောက်ကြပြီး၊ တချို့ကတော့ စန္ဒြာယဏ ဝရတကို အပြည့်အဝ အားထားကြ၏။

Verse 4

अश्मकुट्टाः स्थिताः केचिद्दंतोलूखलिनः परे । शीर्णपर्णाशनाः केचिज्जलाहारास्तथा परे । वायुभक्षास्तथैवान्ये तपस्तेपुः सुदारुणम्

အချို့သည် ကျောက်ကိုထုနှက်ကာ တပဿာကိုပြုကြ၏။ အချို့သည် သွားကို အုတ်ခလ်ကဲ့သို့ သုံးကြ၏။ အချို့သည် ကျသွားသော ရွက်ခြောက်ကိုသာ စားသောက်၍ နေကြ၏။ အချို့သည် ရေတစ်မျိုးတည်းဖြင့် အသက်ရှင်ကြ၏။ အချို့သည် လေကိုသာ အာဟာရဟုယူကာ—ထိုသို့ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 5

अथ शक्रं समालोक्य तत्राऽयांतं द्विजोत्तमाः । पूजितं चारणैः सिद्धैस्तैरदृष्टं कदाचन

ထို့နောက် တိုင်းပြည်သို့ ရောက်လာသော သက္ကရာကို မြင်ကြသောအခါ—ချာရဏနှင့် စိဒ္ဓတို့က ပူဇော်ကန်တော့ကြသည့် ထိုဘုရားကို—အမြင့်မြတ်ဆုံး ဒွိဇတို့သည် အံ့ဩတုန်လှုပ်ကြ၏၊ အကြောင်းမူကား ယခင်က မမြင်ဖူးကြသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 6

ते सर्वे ब्राह्मणाः प्रोक्तास्तदाश्रमसमीपगैः

ထိုအခါ အာရှရမ်အနီး၌ နေထိုင်သူတို့က ထိုဗြာဟ္မဏအားလုံးကို ခေါ်ဆို၍ စကားပြောကြ၏။

Verse 7

अयं शक्रः समायातो भवतामाश्रमे द्विजाः । क्रियतामर्हणं चास्मै यच्चोक्तं शास्त्रचिंतकैः

«ဒွိဇတို့ရေ၊ ဤသူသည် သင်တို့၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်လာသော သက္ကရာဖြစ်၏။ သာသ္တရကို စဉ်းစားသိမြင်သူတို့က ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့၊ ထိုဘုရားအား သင့်တော်သော အရ္ဟဏ (ဂုဏ်ပြုပူဇော်ခြင်း) ကို ပြုကြလော့» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 8

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । संमुखाः प्रययुस्तूर्णं कृतांजलिपुटाः स्थिताः

ထို့နောက် ထိုဗြာဟ္မဏအားလုံးသည် အံ့ဩမှုကြောင့် မျက်လုံးကျယ်ပြန့်လျက်၊ အလျင်အမြန် ရှေ့သို့တိုးကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်သွားကြပြီး လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ရပ်နေကြ၏။

Verse 9

गृह्योक्तविधिना तस्मै संप्रहृष्टतनूरुहा । प्रोचुश्च विनयात्सर्वे किमागमनकारणम्

ဝမ်းမြောက်လှ၍ ကိုယ်အမွှေးတောင်ထောင်လျက်၊ ဂೃಹ்யာဓမ္မအတိုင်း ထိုသူအား လက်ခံကြပြီး၊ အားလုံးက ယဉ်ကျေးစွာ မေးကြသည်—“အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ကြွလာသနည်း?”

Verse 10

निरीहस्यापि देवेंद्र कौतुकं नो व्यवस्थितम्

အို နတ်တို့၏အရှင် ဒေဝိန္ဒြာ၊ ဆန္ဒကင်းသူအတွက်တောင် သင်၏ ဤနေရာသို့ ကြွလာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မသေချာမပြတ်သားပါ။

Verse 11

इन्द्र उवाच । कुशलं वो द्विजश्रेष्ठा अनिहोत्रेषु कृत्स्नशः । तपश्चर्यासु सर्वासु वेदाभ्यासे तथा श्रुते

အိန္ဒြာက မိန့်တော်မူသည်—“အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ သင်တို့အားလုံး အခြေအနေကောင်းမွန်ပါသလား။ အဂ္ဂိဟောတရ မပြုသည့် သာသနာရေးကိစ္စများ၊ တပသ်နှင့် စည်းကမ်းကျင့်သုံးမှုများ၊ ဝေဒသင်ယူမှုနှင့် သာသနာတော်ကြားနာမှုတို့တွင်လည်း ကောင်းမွန်ပါသလား?”

Verse 12

हाटकेश्वरजं क्षेत्रं त्यक्त्वा तीर्थमयं शुभम् । कस्मादत्र समायाता हिमार्तिजनके गिरौ

“တီရ္ထများဖြင့် ပြည့်နှက်သည့် မင်္ဂလာ ဟာဋကေရှ္ဝရ က్షೇತ್ರကို စွန့်ခွာပြီး၊ အအေးဒဏ်ကြောင့် ဝေဒနာဖြစ်စေသော ဤတောင်ပေါ်သို့ သင်တို့ ဘာကြောင့် လာရသနည်း?”

Verse 13

तस्मात्सर्वे मया सार्धं समागच्छंतु सद्द्विजाः । चमत्कारपुरे पुण्ये बहुविप्रसमाकुले

“ထို့ကြောင့် သဒ္ဓဗြာဟ္မဏ ဒွိဇတို့အားလုံး၊ ငါနှင့်အတူ လာကြလော့။ ဗိပရပညာရှင်များ များစွာ စုဝေးနေသော သန့်ရှင်းသည့် စမတ်ကာရပုရ မြို့သို့ သွားကြစို့။”

Verse 14

वासुदेवसमादेशात्तत्र गत्वाथ सांप्रतम् । गयाकूपे करिष्यामि श्राद्धं भक्त्या द्विजोत्तमाः

ဝါစုဒေဝ၏ အမိန့်တော်အရ ယခု ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ပြီး ဂယာ-ကူပ၌ သဒ္ဓါဖြင့် ရှရဒ္ဓ ပူဇာကို ပြုမည်၊ အမြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏတို့။

Verse 15

युष्मदग्रे चतुर्दश्यां प्रेतपक्ष उपस्थिते । खेचरत्वं समायातं सर्वेषां भवतां स्फुटम्

သင်တို့၏ မျက်မှောက်တော်၌ပင်၊ ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် ပိတೃကာလ (ပရေတပက္ခ) ရောက်လာသောအခါ၊ သင်တို့အားလုံးအတွက် ကောင်းကင်သွားနိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းသည် ထင်ရှားစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီ။

Verse 16

सबालवृद्धपत्नीकाः साग्निहोत्रा मया सह । तस्माद्गच्छत भद्रं वस्तत्र स्थानं भविष्यति

သင်တို့၏ ကလေးများ၊ အိုမင်းသူများ၊ ဇနီးများနှင့်အတူ—အဂ္နိဟောတရ မီးတော်များပါ—ငါနှင့်အတူ လိုက်ပါ။ ထို့ကြောင့် သွားကြလော့၊ ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ။ ထိုနေရာ၌ သင်တို့အတွက် သင့်လျော်သော နေရာတစ်ခု ပေးအပ်မည်။

Verse 17

ब्राह्मणा ऊचुः । न वयं तत्र यास्यामश्चमत्कारपुरं पुनः । अन्येऽपि ब्राह्मणास्तत्र वेदवेदांगपारगाः

ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောကြသည်—“ကျွန်ုပ်တို့သည် ထို ကမတ်ကာရပုရ သို့ ထပ်မံ မသွားတော့ပါ။ ထိုနေရာတွင်လည်း ဝေဒနှင့် ဝေဒင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးသော အခြားဗြာဟ္မဏများလည်း ရှိကြသည်။”

Verse 18

नागरा याज्ञिकाः संति स्मार्ताः श्रुतिपरायणाः । तेषामग्रे कुरु श्राद्धं श्रद्धा चेच्छ्राद्धजा तव

ထိုနေရာတွင် နာဂရ ယာဇ္ဉိကများ ရှိကြသည်—ယဇ္ဉပွဲကျွမ်းကျင်သူများ၊ စမృతိကို လိုက်နာသူများ၊ ရှရုတိ၌ အားထားသူများ။ သင်၏ ရှရဒ္ဓအပေါ် ယုံကြည်မှုသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာပါက၊ သူတို့၏ မျက်မှောက်၌ ရှရဒ္ဓကို ပြုလော့။

Verse 19

इन्द्र उवाच । तत्र ये ब्राह्मणाः केचिद्भवद्भिः संप्रकीर्तिताः । तथाविधाश्च ते सर्वे वेदवेदांगपारगाः

ဣန္ဒြာ မိန့်တော်မူသည်– «သင်တို့က ဖော်ပြခဲ့သော ထိုနေရာရှိ ဗြာဟ္မဏတို့သည် အားလုံးလည်း ထိုသဘောတူညီ၍ ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သူများ ဖြစ်ကြသည်»။

Verse 20

श्रुताध्ययनसंपन्ना याज्ञिकाश्च विशेषतः । परं द्वेषपराः सर्वे तथा परुषवादिनः

«သူတို့သည် သြုတိကို လေ့လာသင်ယူထား၍ အထူးသဖြင့် ယာဂ္ဉပူဇာ အခမ်းအနားများတွင် ကျွမ်းကျင်ကြသော်လည်း၊ အားလုံးသည် မုန်းတီးမှုကို အလွန်လိုက်စားပြီး စကားကြမ်းတမ်းသူများ ဖြစ်ကြသည်»။

Verse 21

अहंकारेण संयुक्ताः परस्परजिगीषवः । तपसा विप्रयुक्ताश्च भोगसक्ता दिवानिशम्

«အဟင်္ကာရဖြင့် ချည်နှောင်ထားကာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အနိုင်ယူလိုကြပြီး၊ တပသ္ယာမှ ဝေးကွာကာ၊ နေ့ညမပြတ် အာရုံခံစားမှုအပျော်အပါးများတွင် စွဲလမ်းနေကြသည်—ထိုသို့သောသူတို့ကို ဓမ္မမဟုတ်ဘဲ ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ်က မောင်းနှင်နေသည်»။

Verse 22

यूयं सर्वगुणोपेता विष्णुना मे प्रकीर्तिताः । तस्मादागमनं कार्यं मया सार्धं समस्तकैः

«သင်တို့သည် ကုသိုလ်ဂုဏ်အလုံးစုံနှင့် ပြည့်စုံကြပြီး၊ ဗိဿ္ဏုက သင်တို့ကို ငါ့ထံ၌ ချီးမွမ်းပြောကြားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့အားလုံး မလွဲမသွေ ငါနှင့်အတူ လာရမည်»။

Verse 23

ब्राह्मणा ऊचुः । अस्माभिस्तेन दोषेण त्यक्तं स्थानं निजं हि तत् । बहुतीर्थसमोपेतं स्वर्गमार्गप्रदर्शकम्

ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောကြသည်– «ထိုအပြစ်ကြောင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏ နေရာအိမ်ရာကို စွန့်ခွာခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာသည် တီရ္ထများစွာဖြင့် တင့်တယ်လှပြီး ကောင်းကင်လမ်းကို ပြသပေးသော အရပ်ဖြစ်သည်»။

Verse 24

यदि यास्यामहे तत्र त्वया सार्धं पुरंदर । अस्माकं स्वजनाः सर्वे रागद्वेषपरायणाः

«အို ပုရန္ဒရ၊ သင်နှင့်အတူ အဲဒီနေရာသို့ သွားလျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ မိမိဘက်သားအားလုံးသည် ရာဂနှင့် ဒွေသကိုသာ အားထားနေကြသည်»။

Verse 25

अपराधान्करिष्यंति नित्यमेव पदेपदे । ईर्ष्याधर्मसमोपेताः परुषाक्षरजल्पकाः

«ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အမြဲတမ်း ပြစ်မှုများကို ကျူးလွန်ကြလိမ့်မည်—မနာလိုမှုနှင့် အဓမ္မဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ကြမ်းတမ်းသော စကားလုံးများကို ပြောကြလိမ့်မည်»။

Verse 26

ततः संपत्स्यते क्रोधः क्रोधाच्च तपसः क्षयः । ततो न प्राप्यते मुक्तिस्तद्गच्छामः कथं विभो

«ထိုမှ က怒 (ကရောဓ) ပေါ်လာမည်၊ က怒မှ တပသ (အာသီတ) ပျက်စီးမည်။ ထို့နောက် မုတ္တိကို မရနိုင်တော့—အို ဗိဘို၊ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်လို သွားနိုင်မည်နည်း»။

Verse 27

अपरं तत्र भूपोऽस्ति देशे दानपरः सदा । आनर्ताधिपतिः ख्यातः सर्वभूमौ सदैव सः

«ထို့ပြင် ထိုဒေသတွင် အမြဲတမ်း ဒါနကို အားထုတ်သော ဘုရင်တစ်ပါး ရှိသည်။ သူသည် အာနရ္တ၏ အဓိပတိဟု ကျော်ကြား၍ မြေပြင်အနှံ့ နာမည်ထင်ရှားသည်»။

Verse 28

ददाति विविधं दानं हस्त्यश्वकनकादिकम् । यदि तत्र न गृह्णीमस्तदा कोपं स गच्छति

«သူသည် ဆင်၊ မြင်း၊ ရွှေ စသည်တို့ အမျိုးမျိုးသော ဒါနကို ပေးလှူသည်။ အဲဒီနေရာမှာ ကျွန်ုပ်တို့ မလက်ခံလျှင် သူသည် အမျက်ထွက်သွားမည်»။

Verse 29

भूपाले कोपमापन्ने स्वजनेषु विरोधिषु । सिद्धिर्नो तपसोऽस्माकं तेन त्यक्तं निजं पुरम्

«မင်းကြီးသည် ဒေါသထွက်လာ၍ မိမိတို့၏လူမျိုးသားချင်းတို့က ဆန့်ကျင်လာသော်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ တပဿာ၏ အောင်မြင်မှု မရနိုင်တော့။ ထို့ကြောင့် မိမိတို့၏ မြို့ကို စွန့်ခွာခဲ့သည်»။

Verse 30

यदि गृह्णीमहे दानं तस्य भूपस्य देवप । तपसः संप्रणाशः स्याद्यद्धि प्रोक्तं स्वयंभुवा

«အကယ်၍ ထိုမင်းကြီး၏ လှူဒါန်းမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ လက်ခံမိလျှင်၊ အို သာသနာတော်မြတ်သောဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ တပဿာသည် လုံးဝပျက်စီးမည်—ဤသည်ကို စွဝယမ္ဘူ (ဗြဟ္မာ) ကိုယ်တိုင် ကြေညာထားသည်»။

Verse 31

दशसूनासमश्चक्री दशचक्रिसमो ध्वजी । दशध्वजि समा वेश्या दशवेश्यासमो नृपः

ဘီးလုပ်သူသည် သတ်ဖြတ်ရုံ ဆယ်ခုနှင့်တူသော အပြစ်ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။ အလံကိုင်သူသည် ဘီးလုပ်သူ ဆယ်ယောက်နှင့်တူ၏။ အပျော်မယ်သည် အလံကိုင်သူ ဆယ်ယောက်နှင့်တူ၏။ မင်းကြီးသည် အပျော်မယ် ဆယ်ယောက်နှင့်တူ၏။

Verse 32

तत्कथं तस्य गृह्णीमो दानं पापरतस्य च । यथाऽन्ये नागराः सर्वे लोभेन महतान्विताः

ထို့ကြောင့် အပြစ်၌ မူးယစ်နေသူထံမှ လှူဒါန်းမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ လက်ခံနိုင်မည်နည်း။ အခြားမြို့သူမြို့သားအားလုံးလည်း ကြီးမားသော လောဘကြောင့် တွန်းအားပေးခံနေရသည်မဟုတ်လော။

Verse 33

इन्द्र उवाच । प्रभावोऽयं द्विजश्रेष्ठास्तस्य क्षेत्रस्य संस्थितः । हाटकेश्वरसंज्ञस्य सर्वदैव व्यवस्थितः

အိန္ဒြာက ပြောသည်– «အို ဒွိဇမြတ်တို့၊ ထိုသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌ တည်ရှိနေသော အမြဲတမ်းအာနုဘော်သည် ဤပင်ဖြစ်သည်။ ဟာဋကေရှွရ ဟူသော အမည်ရှိသည့် က္ෂೇತ್ರ၌ အစဉ်အမြဲ တည်တံ့နေ၏»။

Verse 34

पितॄणां च सुतानां च बंधूनां च विशेषतः । श्वश्रूणां च स्नुषाणां च भगिनीभ्रातृभार्ययोः

ဖခင်တို့နှင့် သားတို့အတွက်၊ အထူးသဖြင့် မိမိ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းတို့အတွက်; ယောက္ခမများနှင့် ချွေးမများအတွက်; ထို့ပြင် အစ်မ/ညီမများနှင့် အစ်ကို/ညီကိုတို့၏ ဇနီးများအတွက်—

Verse 35

तस्याधस्तात्स्वयं देवो हाटकेश्वरसंज्ञितः । पुरस्य विद्यते तस्य प्रतापेनाखिला जनाः

အောက်ဘက်၌ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်—ဟာဋကေရှဝရ (Hāṭakeśvara) ဟု အမည်ရသော—တည်ရှိတော်မူ၏။ ထိုမြို့၏ တန်ခိုးတေဇောကြောင့် လူအပေါင်းတို့သည် ထိန်းချုပ်သက်ရောက်မှုကို ခံရ၏။

Verse 36

सन्तप्यंते ततो द्वेषं प्रकुर्वंति परस्परम् । किं न श्रुतं भवद्भिस्तु यथा रामः सलक्ष्मणः । सीतया सह संप्राप्तो विरोधं परमं गतः

ထို့နောက် သူတို့သည် အတွင်း၌ ပူလောင်ကာ အချင်းချင်း မုန်းတီးမှုကို ဖြစ်စေကြ၏။ သင်တို့ မကြားဖူးသလော—ရာမသည် လက္ခမဏနှင့်တကွ၊ စီတာနှင့်အတူ ရောက်လာပြီး အလွန်ကြီးမားသော ပဋိပက္ခသို့ ကျရောက်ခဲ့သည်ဟု။

Verse 37

सीतया लक्ष्मणेनैव सार्धं कोपेन संयुतः । अवाच्यं प्रोक्तवान्विप्रास्तौ च तेन समं तदा

ဒေါသနှင့် ပေါင်းစည်းကာ စီတာနှင့် လက္ခမဏတို့နှင့်အတူ၊ မပြောသင့်သော စကားကို ပြောဆိုခဲ့၏။ ထိုနှစ်ဦးလည်း ထိုအခါ သူနှင့်တူညီစွာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ကြ၏။

Verse 38

अपि मासं वसेत्तत्र यदि कोपविवर्जितः । तदा मुक्तिमवाप्नोति स्वर्गभाक्पञ्चरात्रतः

ဒေါသကင်းစင်၍ ထိုနေရာ၌ တစ်လပင် နေထိုင်နိုင်လျှင်၊ ထိုအခါ မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် ငါးညပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကျိုးကို ခံစားသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 39

तस्मात्तत्र प्रगंतव्यं युष्माभिस्तु मया सह । ईर्ष्याधर्मं न युष्माभिस्ते करिष्यंति नागराः

ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် ငါနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ သွားရမည်။ မြို့သူမြို့သားတို့သည် သင်တို့အပေါ် မနာလိုမှု၏ ဓမ္မကို မကျင့်ကြလိမ့်မည်။

Verse 40

न चैव भवतां कोपस्तत्रस्थानां भविष्यति । प्रसादान्मम विप्रेंद्राः सत्यमेतन्मयोदितम्

ထိုနေရာ၌ နေထိုင်စဉ် သင်တို့၏ ဒေါသလည်း မပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်။ ငါ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်၊ ဗြာဟ္မဏတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့၊ ဤသည်မှာ ငါကြေညာသော အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။

Verse 41

आनर्तः पार्थिवो दाने योजयिष्यति न क्वचित् । युष्माकं पुत्रपौत्रेभ्यो ये दास्यंति च कन्यकाः

အာနရတ၏ မင်းကြီးသည် အလှူဒါနကိစ္စများတွင် မည်သည့်အခါမျှ အတင်းအကျပ် မခိုင်းစေပါလိမ့်မည်။ သင်တို့၏ သားနှင့် မြေးတို့အား လက်ထပ်ပေးအပ်မည့် မိန်းကလေးတို့၏ မိဘဘက်ကလည်း စိတ်ဆန္ဒအလိုက်သာ ပြုမည်၊ အတင်းအကျပ် မဟုတ်။

Verse 42

सहस्रगुणितं तेषां तत्फलं संभविष्यति । अमावास्यादिने श्राद्धं कन्यासंस्थे दिवाकरे

သူတို့အတွက် ထိုကံ၏ အကျိုးသည် တစ်ထောင်ဆတိုး၍ ပေါ်ထွန်းလိမ့်မည်—အထူးသဖြင့် အမဝါသျာနေ့တွင်၊ နေမင်းသည် ကညာရာသီ (Virgo) တွင် တည်နေစဉ် ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သောအခါ။

Verse 43

युष्मदग्रे द्विजश्रेष्ठा गया कूप्यां करिष्यति । यस्तस्य तत्फलं भावि सहस्रशतसंमितम्

သင်တို့၏ မျက်မှောက်တွင်၊ ဒွိဇအမြတ်ဆုံးတို့၊ ကူပျာ၌ ဂယာကర్మကို ပြုလုပ်လိမ့်မည်။ မည်သူမဆို ထိုအမှုကို ဆောင်ရွက်ပါက၊ အနာဂတ်၌ ရရှိမည့် အကျိုးသည် တစ်သိန်းဆတိုးဟု တိုင်းတာရလိမ့်မည်။

Verse 44

गयाश्राद्धान्न सन्देहः सत्यमेतन्मयोदितम् । यदि श्राद्धकृते तत्र नायास्यथ द्विजोत्तमाः

ဂယာ-ရှရဒ္ဓအကြောင်း၌ သံသယမရှိပါ; ငါပြောသောစကားသည် အမှန်တရားဖြစ်၏။ အို ဗြဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ သင်တို့သည် ရှရဒ္ဓပြုရန် ထိုနေရာသို့ မသွားလျှင်…

Verse 45

ततः शापं प्रदास्यामि तपोविघ्नकरं हि वः । एवं ज्ञात्वा मया सार्धं तत्राऽगच्छत सत्वरम्

ထို့နောက် ငါသည် သင်တို့အပေါ် ကျိန်စာတစ်ရပ် ချမည်—သင်တို့၏ တပဿာကို တကယ်ပင် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည့် ကျိန်စာဖြစ်၏။ ထိုသို့ သိပြီးလျှင် ငါနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ အမြန်လာကြလော့။

Verse 46

इत्युक्तास्तेन ते सर्वे शक्रेण सह तत्क्षणात् । कश्यपश्चैव कौंडिन्य उक्ष्णाशः शार्कवो द्विषः

ထိုသို့ သူက ပြောဆိုသဖြင့် သူတို့အားလုံးသည် ထိုခဏချင်းပင် သက္ကရာနှင့်အတူ ထွက်ခွာကြ၏—ကশ্যပ၊ ကೌဏ္ဍိန္ယ၊ ဥက္ဏာသ၊ ရှာရ္ကဝ နှင့် ဒွိသ တို့ဖြစ်ကြသည်။

Verse 47

बैजवापश्चैव षष्ठः कापिष्ठलो द्विकस्तथा । एतत्कुलाष्टकं प्राप्तमिंद्रेण सह पार्थिव

ထို့ပြင် ဆဋ္ဌမအဖြစ် ဘိုင်ဇဝာပ၊ ထို့နောက် ကာပိဋ္ဌလ နှင့် ဒွိက တို့လည်းပါ၏။ အို မင်းကြီး၊ ဤအမျိုးအနွယ်ရှစ်စုသည် အိန္ဒြာနှင့်အတူ ရောက်လာကြ၏။

Verse 48

अग्निष्वात्तादिकान्सर्वान्पितॄनाहूय कृत्स्नशः । विश्वेदेवांस्तथा चैव प्रस्थितः पाकशासनः

အဂ္နိသွာတ္တတို့မှ စ၍ ပိတೃတို့အားလုံးကို အပြည့်အစုံ ခေါ်ယူပြီး၊ ထို့ပြင် ဝိශ්ဝေဒေဝတို့ကိုလည်း ခေါ်ယူကာ ပာကရှာသန (အိန္ဒြာ) သည် ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 49

सम्यक्छ्रद्धासमाविष्टश्चमत्कारपुरं प्रति । एतस्मिन्नेव काले तु ब्रह्मा लोकपितामहः

ယုံကြည်ခြင်းအပြည့်အဝ စိမ့်ဝင်နေ၍ သူသည် စမတ်ကာရပူရသို့ ချီတက်သွား၏။ ထိုအချိန်တည်းကပင် လောကပိတామဟ ဘြဟ္မာ (လောကတို့၏ အဘိုးကြီး) လည်း (လုပ်ဆောင်) ခဲ့၏။

Verse 50

गयायां प्रस्थितः सोऽपि श्राद्धार्थं तत्र वासरे । विश्वेदेवाः प्रतिज्ञाय गयायां प्रस्थिता विधिम्

ထိုနေ့၌ သူလည်း ဂယာသို့ သြရာဒ္ဓ (śrāddha) ပြုရန်အတွက် ထွက်ခွာသွား၏။ ထို့ပြင် ဝိශ්ဝေဒေဝါတို့သည် ပါဝင်မည်ဟု ကတိပြုကာ သတ်မှတ်ထားသော ဓမ္မနည်းအတိုင်း ဂယာသို့ ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 51

शक्र श्राद्धं परित्यज्य गता यत्र पितामहः । शक्रोऽपि तत्पुरं प्राप्य गयाकूप्यामुपागतः

ပိတామဟ (ဘြဟ္မာ) သည် တစ်ခါက သြရာဒ္ဓပင် စွန့်လွှတ်၍ သွားခဲ့သည့် နေရာသို့—သက္ကရ (အိန္ဒြာ) လည်း ထိုမြို့သို့ ရောက်ပြီး ဂယာကူပီ (ဂယာ၏ သန့်ရှင်းသော ရေတွင်း) သို့ ရောက်လာ၏။

Verse 52

ततः स्नात्वाह्वयामास श्राद्धार्थं श्रद्धयान्वितः । विश्वेदेवान्पितॄंश्चैव काले कुतपसंज्ञिते

ထို့နောက် ရေချိုးပြီး ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံကာ သြရာဒ္ဓ ပြုရန်အတွက် ကုတပ (Kutapa) ဟု ခေါ်သော အချိန်၌ ဝိශ්ဝေဒေဝါတို့နှင့် ပိတೃ (Pitṛs) များကို ဖိတ်ခေါ်တော်မူ၏။

Verse 53

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः समाहूताश्च तेन ये । पितरो देवरूपा ये प्रेतरूपास्तथैव च

ထိုအကြား၌ သူက ဖိတ်ခေါ်ထားသူတို့ ရောက်လာကြ၏။ အချို့သော ပိတೃ များသည် ဒေဝရုပ်ဖြင့် ပေါ်လာကြပြီး၊ အချို့သည် ပရေတ (preta) ရုပ်ဖြင့်လည်း ထင်ရှားလာကြ၏။

Verse 54

प्रत्यक्षरूपिणः सर्वे द्विजोपांते समाश्रिताः । विश्वेदेवा न संप्राप्ता ये गयायां गतास्तदा

သူတို့အားလုံးသည် မျက်မြင်ရုပ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာကာ ဗြာဟ္မဏ၏အနီး၌ နေရာယူကြ၏။ သို့သော် ဝိශ්ဝေဒေဝတို့သည် ထိုအခါ မရောက်လာကြ၊ ဂယာသို့ သွားနေကြသဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 55

ततो विलंबमकरोत्तदर्थं पाक शासनः । विश्वेदेवा यतः श्राद्धे पूज्याः प्रथममेव च

ထို့ကြောင့် ပာကရှာသန (အင်ဒြာ) သည် ထိုအကြောင်းကြောင့် အခမ်းအနားကို နှောင့်နှေးစေ하였다—ရှရဒ္ဓတွင် ဝိශ්ဝေဒေဝတို့ကို အရင်ဆုံးပူဇော်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့်။

Verse 56

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो नारदो मुनिसत्तमः । शक्रं प्राह समागत्य विश्वेदेवाऽभिकांक्षिणम्

ထိုအချိန်အတွင်း မုနိအထက်မြတ် နာရဒ မုနိ ရောက်လာ၏။ သူသည် နီးကပ်လာကာ ဝိශ්ဝေဒေဝတို့ ပေါ်ထွန်းလာမည်ကို မျှော်လင့်နေသော သက္ကရာအား စကားဆို၏။

Verse 57

नारद उवाच । विश्वेदेवा गताः शक्र श्राद्धे पैतामहेऽधुना । गयायां ते मया दृष्टा गच्छमानाः प्रहर्षिताः

နာရဒက ဆို၏—“အို သက္ကရာ၊ ဝိශ්ဝေဒေဝတို့သည် ယခု ပိတာမဟ၏ ရှရဒ္ဓသို့ သွားကြပြီ။ ဂယာတွင် သူတို့ကို ငါမြင်ခဲ့သည်၊ ဝမ်းမြောက်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။”

Verse 58

तच्छ्रुत्वा तत्र कुपितस्तेषामुपरि तत्क्षणात् । अब्रवीत्परुषं वाक्यं विप्राणां पुरतः स्थितः

ဤစကားကို ကြားသော် သူသည် ထိုခဏချင်း သူတို့အပေါ် ဒေါသထွက်၏။ ဗြာဟ္မဏတို့၏ ရှေ့တွင် ရပ်လျက် ကြမ်းတမ်းသော စကားကို ပြောလေ၏။

Verse 59

विश्वेदेवान्विना श्राद्धं करिष्याम्यहमद्य भोः । तथान्ये मानवाः सर्वे करिष्यंति धरातले

«ဗိဿ္ဝေဒေဝများ မပါဘဲ ယနေ့ ငါသည် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုမည်။ ထိုနည်းတူ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူသားအားလုံးလည်း ပြုကြလိမ့်မည်»။

Verse 61

एवमुक्त्वा सहस्राक्ष एकोद्दिष्टानि कृत्स्नशः । चकार सर्वदेवानां ये हता रणमूर्धनि

ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် သဟသ္ရာက္ရှ (အိန္ဒြ) သည် စစ်မြေခေါင်းပေါ်၌ သတ်ခံရသော နတ်တို့အားလုံးအတွက် အဲကောဒ္ဒိဋ္ဌ (ekoddiṣṭa) ပူဇော်ပွဲများကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 62

एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी । येषामुद्दिश्य तच्छ्राद्धं कृतं तेषां नृपोत्तम

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ကိုယ်မဲ့အသံတစ်သံက ပြော하였다— «အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ထို ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို အမည်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မှန်ကန်စွာ ဥဒ္ဒိသ၍ ပြုလုပ်ပေးထားသူတို့သည် သတ်မှတ်ထားသော အကျိုးကို မလွဲမသွေ ရရှိကြလိမ့်မည်»။

Verse 63

शक्रशक्र महाबाहो येषां श्राद्धं कृतं त्वया । प्रेतत्वे संस्थितानां च प्रेतत्वेन विवर्जिताः

«အို သက္ကရ၊ အို လက်တံကြီးမြတ်သူ၊ သင်က ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပြုလုပ်ပေးသောသူတို့သည် ပရေတအဖြစ်၌ တည်နေကြသော်လည်း ပရေတဘဝမှ ကင်းလွတ်သွားကြပြီ»။

Verse 64

गताः स्वर्गप्रसादात्ते दिव्यरूपवपुर्धराः । ये पुनः स्वर्गताः पूर्वं युध्यमाना महाहवे

«ကောင်းကင်သို့ ပို့ဆောင်သော ကရုဏာတော်ကြောင့် သူတို့သည် ကောင်းကင်သို့ ရောက်ကြပြီး ဒိဗ္ဗရုပ်ဝပုကို ဆောင်ထားကြ၏။ ထို့ပြင် မဟာစစ်ပွဲ၌ တိုက်ခိုက်နေစဉ် အရင်ကတည်းက ကောင်းကင်သို့ ရောက်ခဲ့သူတို့သည်…»

Verse 65

ते च मोक्षं गताः सर्वे प्रसादात्तव वासव । तच्छ्रुत्वा वासवो वाक्यं तोषेण महतान्वितः

«သူတို့အားလုံးလည်း မောက္ခသို့ ရောက်ကြပြီ၊ အို ဝါသဝ၊ သင်၏ ကရုဏာကြောင့်» ဟုဆိုသည်။ ထိုစကားကို ကြားသော် ဝါသဝ (အိန္ဒြာ) သည် အလွန်ကြည်နူးဝမ်းမြောက်လေ၏။

Verse 66

अहो तीर्थमहो तीर्थं शंसमानः पुनःपुनः । एतस्मिन्नन्तरे प्राप्ता विश्वे देवाः समुत्सुकाः

သူသည် «အဟို! တီရ္ထ၊ အဟို တီရ္ထ!» ဟု ထပ်ခါထပ်ခါ အော်ဟစ်ကာ ချီးမွမ်းလေ၏။ ထိုအချိန်တွင် ဝိශ්ဝေဒေဝများသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မျှော်လင့်၍ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 67

निर्वृत्य ब्रह्मणः श्राद्धं गयायां तत्र पार्थिव । प्रोचुश्च वृत्रहंतारं कुरु श्राद्धं शतक्रतो

အို မင်းကြီး၊ ဂယာ၌ ဗြဟ္မာ၏ ရှရဒ္ဓကို သင့်တင့်စွာ ပြီးစီးစေပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ဝෘတြကို သတ်သူအား «အို သတကရတု၊ ရှရဒ္ဓကို ပြုလော့» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 68

भूयोऽपि न विनाऽस्माभिर्लभ्यते श्राद्धजं फलम् । वयं दूरात्समायातास्तव श्राद्धस्य कारणात् । निर्वर्त्य ब्रह्मणः श्राद्धं येन पूर्वं निमंत्रिताः

«ထို့ပြင် ရှရဒ္ဓမှ ဖြစ်သော အကျိုးသည် ကျွန်ုပ်တို့မပါဘဲ မရနိုင်။ သင်၏ ရှရဒ္ဓအတွက်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အဝေးမှ လာရောက်ကြသည်။ ယခင်က ဖိတ်ကြားခံခဲ့သည့် ဗြဟ္မာ၏ ရှရဒ္ဓကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် လာကြခြင်းဖြစ်သည်» ဟုဆိုကြ၏။

Verse 69

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां कुपितः पाकशासनः । अब्रवीत्परुषं वाक्यं मेघगम्भीरया गिरा

သူတို့၏ စကားကို ကြားသော် ပာကရှာသန (အိန္ဒြာ) သည် ဒေါသထွက်ကာ မိုးတိမ်မိုးကြိုးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောလေ၏။

Verse 70

अद्यप्रभृति यः श्राद्धं मर्त्यलोके करिष्यति । अन्योऽपि यो भवत्पूर्वं वृथा तस्य भविष्यति

(အိန္ဒြာ) «ယနေ့မှစ၍ လူ့လောက၌ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်သူ မည်သူမဆို—သင်မတိုင်မီကဲ့သို့ အခြားနည်းလမ်းဖြင့် ပြုလျှင် ထိုသူအတွက် အကျိုးမရှိတော့မည်»

Verse 71

एकोद्दिष्टानि श्राद्धानि करिष्यंत्यखिला जनाः । सांप्रतं मर्त्यलोकेऽत्र मर्यादेयं कृता मया

(အိန္ဒြာ) «ယခုမှစ၍ လူအပေါင်းတို့သည် ekoddiṣṭa-ရှရဒ္ဓ ကိုသာ ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည်။ ယခုလက်ရှိ လူ့လောက၌ ဤကန့်သတ်စည်းကမ်းကို ငါက တည်ထောင်ထားပြီ»

Verse 72

भूताः प्रेताः पिशाचाश्च ये चान्ये श्राद्धहारकाः । विश्वेदेवैः प्ररक्ष्यंते रक्षयिष्यामि तानहम्

«ဘူတ (bhūta)၊ ပရေတ (preta)၊ ပိသာချ (piśāca) နှင့် ရှရဒ္ဓ ပူဇာအလှူကို ခိုးယူသည့် အခြားသတ္တဝါတို့အကြောင်း—ဗိශ්ဝေဒေဝ (Viśvedevā) များက ကာကွယ်ထားသူတို့ကို ငါကိုယ်တိုင် ကာကွယ်မည်»

Verse 73

यजमानस्य काये च श्राद्धं संयोज्य यत्नतः । मया हताः प्रयास्यंति सर्वे ते दूरतो द्रुतम्

«ယဇမာန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ရှရဒ္ဓကို သေချာစွာ ချိတ်ဆက်ကာ ကာကွယ်ထားလျှင်၊ ထိုသတ္တဝါအားလုံးကို ငါက ထိုးနှက်သဖြင့် သူတို့သည် အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးကြလိမ့်မည်»

Verse 74

एवमुक्त्वा सहस्राक्षो विश्वेदेवांस्ततः परम् । प्रोवाच ब्राह्मणान्सर्वान्विश्वेदेवैर्विना कृतम् । श्राद्धकर्म भवद्भिस्तु कार्यमन्यैश्च मानवैः

ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် သဟသ္ရာက္ษ (အိန္ဒြာ) သည် ဗိශ්ဝေဒေဝ များအား ထပ်မံ ပြောကြားကာ၊ ဘြာဟ္မဏ အပေါင်းတို့အားလည်း ကြေညာ하였다—«ရှရဒ္ဓကర్మကို သင်တို့နှင့် အခြားလူတို့က ပြုလုပ်ရမည်၊ သို့သော် (သင့်လျော်သော) ဗိශ්ဝေဒေဝ မပါဘဲ ပြုလုပ်ရမည်»

Verse 76

तेषामुष्णाश्रुणा तेन यत्पृथ्वी प्लाविता नृप । भूतान्यंडान्यनेकानि संख्यया रहितानि च

အို မင်းကြီး၊ သူတို့၏ ပူလောင်သော မျက်ရည်ကြောင့် မြေပြင်သည် ရေလွှမ်းမိုးသွား၏။ ထို့ပြင် သတ္တဝါတို့၏ ဥများ မရေတွက်နိုင်အောင် များစွာ ရှိ၏။

Verse 77

ततोंऽडेभ्यो विनिष्क्रांताः प्राणिनो रौद्ररूपिणः । कृष्णदंताः शंकुकर्णा ऊर्ध्वकेशा भयावहाः । रक्ताक्षाश्च ततः प्रोचुर्विश्वेदेवांश्च ते नृप

ထို့နောက် ထိုဥများမှ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော သတ္တဝါများ ထွက်ပေါ်လာကြ၏။ သွားအနက်၊ နားချွန်၊ ဆံပင်ထောင်လျက်၊ ကြောက်စရာကောင်း၍ မျက်လုံးနီကြ၏။ ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ သူတို့သည် ဝိශ්ဝေဒေဝာတို့အား ပြောကြား၏။

Verse 78

वयं बुभुक्षिताः सर्वे भोजनं दीयतां ध्रुवम् । भवद्भिर्विहिता यस्माद्याचयामो न चापरम्

ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ဆာလောင်နေကြ၏—အစာကို မလွဲမသွေ ပေးပါ။ သင်တို့က ခန့်အပ်ထားသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအရာတစ်ခုပဲ တောင်းဆိုပြီး အခြားမရှိပါ။

Verse 79

तथेत्युक्ते द्विजेंद्रैश्च विश्वेदेवाः सुदुःखिताः । रुरुदुर्बाष्पपूरेण प्लावयन्तो वसुन्धराम्

အမြင့်မြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏများက “အဲဒီလိုပဲ” ဟု ဆိုသောအခါ ဝိශ්ဝေဒေဝာတို့သည် အလွန်ဝမ်းနည်းကြေကွဲကာ မျက်ရည်များ မိုးသွန်သလို ကျ၍ မြေပြင်ကို ရေလွှမ်းမိုးစေကြ၏။

Verse 80

एवमुक्त्वा तु ते श्राद्धं विश्वेदेवा नृपोत्तम । ब्रह्मलोकं गताः सर्वे दुःखेन महताऽन्विताः । प्रोचुश्च दीनया वाचा प्रणिपत्य पितामहम्

ထို့သို့ śrāddha အကြောင်း ပြောပြီးနောက်၊ အို မင်းတို့အထက်မြတ်ဆုံး၊ ဝိශ්ဝေဒေဝာတို့အားလုံးသည် ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှုကို ထမ်းဆောင်လျက် ဗြဟ္မလောကသို့ သွားကြ၏။ ထို့နောက် ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) အရှင်ထံ ဦးချကန်တော့၍ နိမ့်ချသော အသံဖြင့် လျှောက်ထားကြ၏။

Verse 81

वयं बाह्याः कृता देव श्राद्धानां बलविद्विषा । तव श्राद्धे गता यस्माद्गयायां प्राङ्निमंत्रिताः

အို ဘုရားရှင်၊ ဗလ၏ရန်သူ (အိန္ဒြာ) ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို śrāddha ပူဇော်ပွဲများမှ ထုတ်ပယ်ခံရပါသည်။ အကြောင်းမှာ ဂယာ၌ ဘုရားရှင်၏ śrāddha သို့ မိမိတို့ကို ကြိုတင်ဖိတ်ကြားထားသဖြင့် သွားရောက်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

Verse 82

तेन रुष्टः सहस्राक्षस्तव चांते समागताः । तस्मात्कुरु प्रसादं नः श्राद्धार्हाः स्याम वै यथा

ထို့ကြောင့် သဟသ္ရာක්ෂ (အိန္ဒြာ) သည် ဒေါသထွက်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားရှင်၏ ရှေ့တော်သို့ ရောက်လာကြပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အား ကရုဏာတော် ပေးသနားပါ၊ śrāddha ပူဇော်အလှူကို လက်ခံထိုက်သူများ ဖြစ်လာစေရန်။

Verse 83

तच्छ्रुत्वा सत्वरं ब्रह्मा कृपया परयान्वितः । विश्वेदेवान्समादाय कूप्माण्डैस्तैः समन्वितान्

ထိုစကားကို ကြားသော် ဘြဟ္မာသည် အလွန်မြတ်သော ကရုဏာဖြင့် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားကာ၊ ဝိශ්ဝေဒေဝများကို စုစည်း၍ ထို Kūṣmāṇḍa များနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်လာ၏။

Verse 85

एतस्मिन्नेव काले तु ब्रह्मा तत्र समागतः । विश्वेदेवसमायुक्तो हंसयानसमाश्रितः

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ဘြဟ္မာသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၍ ဝိශ්ဝေဒေဝများနှင့်အတူ ဟံသာယာန (ဟင်္သာစီးရထား) ပေါ်၌ ထိုင်လျက် ရှိ၏။

Verse 86

शक्रोऽपि सहसा दृष्ट्वा संप्राप्तं कमलासनम् । अर्घ्यमादाय पाद्यं च सत्वरं सम्मुखो ययौ

ရှကရ (အိန္ဒြာ) သည်လည်း ကမလအာသန (ကြာပန်းထိုင်ရှင်) ရောက်လာသည်ကို ချက်ချင်းမြင်၍၊ အရ္ဃျ (arghya) နှင့် ခြေသုတ်ရေ (pādya) ကို ယူကာ အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ ထွက်၍ ကြိုဆိုလေ၏။

Verse 87

ततः प्रणम्य शिरसा साष्टांगं विनयान्वितः । प्रोवाच प्रांजलिर्भूत्वा स्वागतं ते पितामह

ထို့နောက် သူသည် ခေါင်းကိုချ၍ အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြင့် အပြည့်အဝ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ကာ နှိမ့်ချမှုဖြင့် ပြည့်စုံလျက်၊ လက်အုပ်ချီ၍ ပြောသည်— «ပိတာမဟာ (အဘိုးကြီး) အရှင်၊ ကြိုဆိုပါ၏»။

Verse 88

तव संदर्शनादेव ज्ञातं जन्मत्रयं मया । द्रुतं पूर्वं शुभं कर्म करोमि च यथाऽधुना

အရှင်၏ ဒർശန (darśana) ကိုမြင်ရခြင်းသာဖြင့်ပင် ကျွန်ုပ်၏ သုံးဘဝမြောက် မွေးဖွားမှုတို့ကို သိမြင်လာပါပြီ။ ထို့ကြောင့် ယခုပင် ယခင်က ပြုရန်ရှိသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို အလျင်အမြန် ဆောင်ရွက်ပါသည်။

Verse 89

करिष्यामि परे लोके व्यक्तमेतदसंशयम्

အခြားလောက၌လည်း ငါသည် ထိုအရာကို ပြုမည်—ဤသည်မှာ ထင်ရှား၍ သံသယမရှိပါ။

Verse 90

निःस्पृहस्यापि ते देव यदागमनकारणम् । तन्मे द्रुततरं ब्रूहि येन सर्वं करोम्यहम्

အလိုဆန္ဒကင်းသော အရှင်တော်၊ အဘယ်ကြောင့် ကြွလာရသနည်းကို ကျွန်ုပ်အား အလျင်အမြန် မိန့်ကြားပါ။ ထိုကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် လိုအပ်သမျှ အားလုံးကို ဆောင်ရွက်နိုင်ပါစေ။

Verse 91

ब्रह्मोवाच । यैर्विना न भवेच्छ्राद्धं ममापि सुरसत्तम । विश्वेदेवास्त्वया तेऽद्य श्राद्धबाह्या विनिर्मिताः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်— «နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောသူ၊ သူတို့မရှိလျှင် ငါ၏ သြရဒ္ဓ (Śrāddha) ကိုတောင် မပြုနိုင်။ ထို ဝိශ්ဝေဒေဝ (Viśvedevas) များကို ယနေ့ သင်က သြရဒ္ဓမှ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်စေ၍ ဖယ်ရှားထားလေပြီ»။

Verse 92

तत्त्वया न कृतं भद्रं तेन कर्म वितन्वता । अप्रमाणं कृता वेदा यतश्च स्मृतयस्तथा

သင်သည် ထိုကမ္မကို ချဲ့ထွင်လုပ်ဆောင်သော်လည်း ကောင်းကျိုးမဖြစ်ပေါ်ခဲ့။ ထို့ကြောင့် ဝေဒများနှင့် ထိုနည်းတူ စမృతိများကို အာဏာမရှိသကဲ့သို့ မယုံကြည်ရအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 93

एते पूर्वं मया शक्र श्राद्धार्थं विनिमंत्रिताः । पश्चात्त्वया न दोषोऽस्ति तस्माच्चैषां महात्मनाम्

“အို သက္ကရာ (Śakra) ရေ၊ ဤသူတို့ကို ငါက စြာဒ္ဓ (Śrāddha) အတွက် အရင်ဆုံး ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သင်ဘက်၌ အပြစ်မရှိ; ထို့ကြောင့် ဤမဟာတမများအပေါ်…”

Verse 94

तस्माच्छापप्रमोक्षार्थं त्वं यतस्व सुरेश्वर । येन स्युः श्राद्धयोग्याश्च सर्वेऽमी दुःखिता भृशम्

ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားတို့၏ အရှင်တော်၊ ဤကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်စေရန် ကြိုးစားပါ။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ဤသူအားလုံးသည် စြာဒ္ဓ ပူဇော်သင့်သူများအဖြစ် ပြန်လည်သင့်တော်လာမည်၊ အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းဒုက္ခခံနေရကြသည်။

Verse 95

पुरा ह्येतन्मया प्रोक्तं सर्वेषां च द्विजन्मनाम् । एतत्पूर्वं च यच्छ्राद्धं सफलं तद्भविष्यति

အမှန်တကယ် ဤအရာကို ငါသည် အရင်ကတည်းက နှစ်ကြိမ်မွေး (dvija) အားလုံးအတွက် ကြေညာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဤမတိုင်မီ ပြုလုပ်ခဲ့သော စြာဒ္ဓ အားလုံးသည် အကျိုးသက်ရောက်၍ အောင်မြင်လိမ့်မည်။

Verse 96

तत्कथं मम वाक्यं त्वमसत्यं प्रकरोषि च

ထို့ကြောင့် သင်သည် ငါ့စကားကို မမှန်ကန်သကဲ့သို့ ဘယ်လိုလုပ်၍ ပြောင်းလဲစေသနည်း။

Verse 97

इंद्र उवाच । मयाऽपि कोपयुक्तेन शप्ता एते पितामह । तद्यथा सत्यवाक्योऽहं प्रभवामि तथा कुरु

အိန္ဒြက ပြော၏။ အို အဘိုးဘုရား (ပိတామဟ)၊ အမျက်ထွက်သည့်အခါ ငါပင်လည်း ဤသူတို့ကို ကျိန်စာတင်ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ငါ၏စကားသည် သစ္စာဖြစ်၍ အာနုဘော်တည်မြဲစေရန် အတိုင်းပြုတော်မူပါ။

Verse 98

ब्रह्मोवाच । तव वाक्यं यथा सत्यं प्रभविष्यति वासव । तथाऽहं संविधास्यामि विश्वेदेवार्थमेव ह

ဗြဟ္မာက ပြော၏။ အို ဝါသဝ၊ သင်၏စကားသည် သစ္စာအတိုင်း အမှန်တကယ် အကျိုးသက်ရောက်စေရန် ငါစီမံမည်၊ အထူးသဖြင့် ဝိශ්ဝေဒေဝါတို့အရေးအတွက်ပင်။

Verse 99

विश्वेदेवैर्विना श्राद्धं यत्त्वया समुदाहृतम् । एकोद्दिष्टं नराः सर्वे करिष्यंति धरातले

ဝိශ්ဝေဒေဝါတို့မပါဘဲ ပြုလုပ်ရမည်ဟု သင်ကြေညာခဲ့သော ရှရဒ္ဓကို၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူအပေါင်းတို့သည် «ဧကောဒ္ဒိဋ္ဌ» (တစ်ဦးတည်းအတွက်) ရှရဒ္ဓအဖြစ် ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည်။

Verse 100

तस्मिन्नहनि देवेंद्र त्वया यत्र विनिर्मितम् । प्रेतपक्षे चतुर्दश्यां शस्त्रेण निहतस्य च

အို ဒေဝအင်္ဒြ (ဒေဝတို့၏အရှင်)၊ သင်က သတ်မှတ်တည်ထောင်ထားသော ထိုနေ့၌—ပရေတပက္ခ၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင်—ထို့ပြင် လက်နက်ဖြင့် သတ်ခံရသူအတွက်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 101

क्षयाहे चाऽपि संजाते विश्वेदेवैर्विना कृतम् । नागरस्य शुभं श्राद्धं वचनान्मे भविष्यति

က္ෂယာဟ (နေ့လျော့သည့်နေ့) ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ဝိශ්ဝေဒေဝါတို့မပါဘဲ ပြုလုပ်သော မင်္ဂလာရှိ နာဂရ ရှရဒ္ဓသည် ငါ၏အမိန့်တော်အရ အကျိုးသက်ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 102

शेषकाले तु यः श्राद्धं प्रकरिष्यति तैर्विना । व्यर्थं संपत्स्यते तस्य मम वाक्यादसंशयम्

အခြားအချိန်များတွင် ထိုဗိශ්ဝေဒေဝါတို့မပါဘဲ śrāddha ကို ပြုလုပ်သူ မည်သူမဆို၊ ထိုပူဇာသည် အကျိုးမရှိဘဲ ပျက်သွားမည်—ဤသည်မှာ ငါ၏ဝါစကားအရ သေချာမသွေမယွင်း။

Verse 104

मुक्त्वा शस्त्रहतं चैकं तस्मिन्नहनि यो नरः । करिष्यति तथा श्राद्धं भूतभोज्यं भविष्यति । विश्वामित्र उवाच । तथेत्युक्ते तु शक्रेण ब्रह्मा लोकपितामहः । विश्वेदेवैस्ततः प्रोक्तो विनयावनतैः स्थितैः

လက်နက်ဖြင့် သတ်ခံရသူ တစ်ဦးတည်းကို ချန်လှပ်၍၊ ထိုနေ့၌ လူတစ်ယောက်က မသင့်လျော်သကဲ့သို့ śrāddha ကို ပြုလုပ်လျှင်၊ ထိုပူဇာသည် ဘူတ (ဝိညာဉ်) များ၏ အစာဖြစ်သွားမည်။ ဗိශ්ဝာမိတ္တရက ဆိုသည်—ရှကရ (အိန္ဒြ) က “အဲဒီလိုပဲ” ဟု ဆိုပြီးနောက်၊ လောကပိတామဟ ဘြဟ္မာကို ဗိශ්ဝေဒေဝါတို့က နှိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်ရပ်ကာ တင်ပြကြ၏။

Verse 105

एते पुत्राः समुत्पन्ना अस्मदश्रुभ्य एव च । तेषां तु भोजनं दत्तं क्षुधार्तानां मया विभो

“ဤသားတို့သည် ငါ၏မျက်ရည်မှပင် အမှန်တကယ် ပေါ်ပေါက်လာကြသည်။ အို သခင်၊ ငါသည် ဆာလောင်ဒုက္ခရောက်သူတို့အား အစာကို ပေးခဲ့၏။”

Verse 106

अस्मद्विवर्जितं श्राद्धं कुपितैर्वासवोपरि । तद्यथा जायते सत्यं वाक्यमस्मदुदीरितम्

“ငါတို့ကို ချန်လှပ်ထားသော śrāddha ပူဇာကို ပြုလုပ်နေကြသည်—ထို့ကြောင့် ဝါသဝ (အိန္ဒြ) အပေါ်၌ နတ်ဘုရားအင်အားများ က怒သွားသည်။ ငါတို့ ပြောဆိုထုတ်လွှင့်သော စကားသည် ထုတ်ဆိုသကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 107

अस्माकं वासवस्यापि तथा कुरु पितामह । निरूपय शुभाहारं येन स्यात्तृप्तिरुत्तमा

“ထို့အတူ အို ပိတామဟ၊ ငါတို့အတွက်လည်း—ဝါသဝ (အိန္ဒြ) အတွက်လည်း—အဲဒီလို စီမံပေးပါ။ အမြင့်ဆုံးသော တင်းတိမ်မှု ဖြစ်ပေါ်စေရန် မင်္ဂလာအစာပူဇာကို သတ်မှတ်ပေးပါ။”

Verse 108

एतेषामेव सर्वेषां प्रसादात्तव पद्मज

အို ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ)၊ သင်၏ကျေးဇူးတော်တစ်ပါးတည်းကြောင့်သာ ဤတို့အားလုံးအပေါ် အနုဂ္ဂဟာရရှိလာသည်။

Verse 109

पद्मज उवाच । श्राद्धकाले तु विप्राणां भोज्यपात्रेषु कृत्स्नशः । भस्मरेखां प्रदास्यंति ह्येतैस्तत्त्याज्यमेव हि

ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ) မိန့်တော်မူသည်– “ရှြာဒ္ဓကာလ၌ ဗြာဟ္မဏတို့၏ စားသောက်ပန်းကန်များပတ်လုံးကို ဤတို့က ပြာမျဉ်းများ ဆွဲထားလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအစားအစာ/စီစဉ်မှုကို သူတို့အတွက် မပြုလုပ်ဘဲ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။”

Verse 111

एतेभ्यश्चैव तद्दत्तं मया तुष्टेन सांप्रतम् । एवमुक्त्वा ततो नाम तेषां चक्रे पितामहः

“ဤတို့အတွက်လည်း ငါသည် ယခု စိတ်ကျေနပ်၍ ထိုဝေစုကို ပေးအပ်လိုက်ပြီ” ဟုဆိုပြီးနောက် ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် သူတို့အား အမည်တပ်ပေးတော်မူ၏။

Verse 112

कुशब्देन स्मृता भूमिः संसिक्ता चाश्रुणा यतः । ततोंऽडानि च जातानि तेभ्यो जाता अमी घनाः । कूष्मांडा इति विख्याता भविष्यंति जगत्त्रये

“‘ku’ ဟူသောစကားဖြင့် မြေကို ခေါ်ဆိုကြပြီး ထိုမြေသည် မျက်ရည်ဖြင့် စိုစွတ်သွားသောကြောင့် ထိုမှ ဥများ ပေါက်ဖွားလာ၏။ ထိုဥများမှ ဤအထူထည်ကိုယ်ခန္ဓာရှိ သတ္တဝါတို့ မွေးဖွားလာကြ၏။ သူတို့သည် လောကသုံးပါး၌ ‘ကူෂ္မာဏ္ဍ’ (Kūṣmāṇḍas) ဟူ၍ ထင်ရှားလာလိမ့်မည်။”

Verse 113

ततस्तांश्च त्रिधा कृत्वा क्रमेणैवार्पयत्तदा । अग्नेर्वायोस्तथार्कस्य वाक्यमेतदुवाच ह

ထို့နောက် သူတို့ကို သုံးစု ခွဲ၍ အစဉ်လိုက် အဂ္နိ၊ ဝါယု နှင့် အရ္က (နေမင်း) ထံသို့ ဆက်ကပ်ပေးတော်မူပြီး ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 114

यजुर्वेदे प्रविख्यातं यद्देवति ऋचां त्रयम् । तेन भागः प्रदातव्य एतेषां भक्तिहोमतः

ယဇုရဝေဒ၌ ထင်ရှားသော၊ ဒေဝတာတို့အား ရည်ညွှန်းထားသည့် ဣက္ခဝါဒ (ṛk) သုံးပုဒ်တည်းဟူသော သုံးစုကို အခြေခံ၍၊ သဒ္ဓါဖြင့် ဟောမပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏ အပိုင်းအခွဲကို ပေးအပ်ရမည်။

Verse 115

कोटिहोमोद्भवे चैव निजभागस्य मध्यतः । तेन तृप्तिं प्रयास्यंति मम वाक्यादसंशयम्

ဟောမတစ်ကုဋိမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ကုသိုလ်အကျိုးမှ—အမှန်တကယ် သူတို့၏ သတ်မှတ်ထားသော အပိုင်းအခွဲ၏ အလယ်မှ—ထိုအရာကြောင့် သူတို့သည် စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရောက်ကြမည်။ ငါ၏စကားအတိုင်း သံသယမရှိ။

Verse 116

एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रस्ततश्चादर्शनं गतः । विश्वेदेवास्तथा हृष्टाः कूष्माण्डाश्च विशेषतः

ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် မျက်နှာလေးပါးရှင် (ဗြဟ္မာ) သည် ထင်ရှားမှုမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ဝိශ්ဝေဒေဝတို့လည်း ဝမ်းမြောက်ကြပြီး၊ ကူෂ္မာဏ္ဍတို့သည် အထူးသဖြင့် ပျော်ရွှင်ကြ၏။

Verse 117

एतस्मात्कारणाद्रक्षा क्रियते भस्मसम्भवा । विप्राणां भोज्यपात्रेषु श्राद्धे कूष्मांडजाद्भयात् । नागराणां न वांछंति श्राद्धे छिद्रं यतः शृणु

ထို့ကြောင့်ပင်၊ ကူෂ္မာဏ္ဍမှ ဖြစ်ပေါ်သော အန္တရာယ်ကို ကြောက်ရွံ့၍၊ သြဇာဖြစ်သော ပြာ (ဘသ္မ) ဖြင့် ကာကွယ်ရေးအခမ်းအနားကို ရှရဒ္ဓတွင် ဗြာဟ္မဏတို့၏ အစားအစာပန်းကန်များပေါ်၌ ပြုလုပ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် နာဂရလူမျိုးတို့သည် ရှရဒ္ဓ၌ “ပေါက်ကွဲမှု/ချို့ယွင်းမှု” မဖြစ်စေလိုကြ; အကြောင်းကို နားထောင်လော့။

Verse 118

तेषां स्थाने यतो जाता दाक्षिण्येन समन्विताः । निषिद्धा भस्मजा रक्षा भर्तृयज्ञेन तेजसा

အကြောင်းမှာ သူတို့၏နေရာ၌ သနားကြင်နာမှုနှင့် သင့်လျော်သော ရိုသေမှုတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသူများ ပေါ်ထွန်းလာသောကြောင့်၊ ပြာမှ ဖြစ်သော ကာကွယ်ရေး (ဘသ္မဇာ ရက္ခာ) သည် ဘဟ္တೃ-ယajña ၏ တေဇောဓာတ်ကြောင့် အနိုင်ယူခံရ၍ တားမြစ်ခံရလေ၏။

Verse 119

तदर्थं नागराः सर्वे न कुर्वन्ति हि कर्हिचित् । इन्द्रोऽपि च गते तस्मिंश्चतुर्वक्त्रे निजालयम्

ထိုအကြောင်းကြောင့် နာဂရမြို့သူမြို့သားတို့သည် မည်သည့်အခါမျှ ထိုအမှုကို မပြုကြ။ ထို့နောက် မျက်နှာလေးပါးရှိသောသူသည် မိမိအိမ်တော်သို့ ပြန်သွားသောအခါ အင်ဒြာလည်း ထိုနည်းတူ ပြုလေ၏။

Verse 120

अब्रवीद्ब्राह्मणान्सर्वांश्चमत्कारपुरोद्भवान् । कृतांजलिपुटो भूत्वा विनयावनतः स्थितः

ထိုအံ့ဖွယ်မြို့မှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဘြာဟ္မဏအားလုံးကို သူက မိန့်ကြားလေ၏။ လက်နှစ်ဖက်ကို အဉ္ဇလိဖြင့် ချုပ်ကပ်ကာ၊ နှိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်ရပ်တည်လေ၏။

Verse 121

श्रूयतां मद्वचो विप्राः करिष्यथ ततः परम् । स्थापयिष्याम्यहं लिंगं देवदेवस्य शूलिनः

“ဗိပရတို့၊ ငါ၏စကားကို နားထောင်ကြလော့။ ထို့နောက် သင်တို့သည် ထိုအတိုင်း ဆောင်ရွက်ကြရမည်။ ငါသည် ဒေဝဒေဝဖြစ်သော ရှူလင်၏ လင်္ဂကို တည်ထောင်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 122

ततस्तैर्ब्राह्मणैस्तस्य दर्शितं स्थानमुत्तमम् । सोऽपि लिंगं च संस्थाप्य प्रहृष्टस्त्रिदिवं ययौ

ထို့နောက် ဘြာဟ္မဏတို့သည် သူ့အား အလွန်ကောင်းမြတ်သော နေရာတစ်ခုကို ပြသလေ၏။ သူလည်း လင်္ဂကို တည်ထောင်ပြီး ဝမ်းမြောက်စွာ တြိဒိဝ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ သွားလေ၏။

Verse 123

विश्वामित्र उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि नराधिप । गयाकूप्याश्च माहात्म्यं सर्वकामप्रदायकम्

ဝိශ්ဝာမိတ္တရက မိန့်ဆိုသည်– “အို မင်းမြတ်၊ သင်မေးမြန်းသမျှကို ငါ အကုန်အစင် ပြောပြပြီးပြီ။ အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ပေးစွမ်းသော ဂယာကူပီ၏ မဟာတန်ခိုးကိုလည်း ထင်ရှားစွာ ဆိုပြခဲ့ပြီ” ဟု။

Verse 124

आनर्त उवाच । गयाकूप्याश्च माहात्म्यं भवता मे प्रकीर्तितम् । बालमंडनजं वापि सांप्रतं वक्तुमर्हसि

အာနရတက ပြောသည်။ «ဂယာကူပီ၏ မဟာတန်ခိုးကို သင်က ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။ ယခုတော့ ကလေး၏ ဆံပင်ရိတ်ပွဲ (ဗာလမဏ္ဍန) နှင့် ဆက်စပ်သော တီရ္ထပုဏ္ဏ်ကိုလည်း မိန့်ကြားပါ»။

Verse 126

विश्वामित्र उवाच । सहस्राक्षेण ते विप्रा लिंगार्थं याचिता यदा । स्थानं शुभं पवित्रं च सर्वक्षेत्रस्य मध्यगम्

ဝိශ්ဝာမိတ္တရက ပြောသည်။ «သဟသ္ရာက္ရှ (အိန္ဒြ) က လင်္ဂတည်ရန်အတွက် ဗြာဟ္မဏတို့ကို တောင်းဆိုသောအခါ၊ သူတို့သည် ကောင်းမြတ်၍ သန့်ရှင်းကာ သာသနာမြေတစ်ခုလုံး၏ အလယ်ဗဟို၌ တည်ရှိသော နေရာကို ညွှန်ပြ하였다»။

Verse 127

ततस्तैर्दर्शितं लिंगं सुपुण्यं बालमंडनम् । यत्र बालाः पुरा जाता मरुदाख्या दितेः सुताः

ထို့နောက် သူတို့သည် အလွန်မြတ်သော ပုဏ္ဏ်ရှိသည့် “ဗာလမဏ္ဍန” ဟု ခေါ်သော လင်္ဂကို ပြသ하였다။ ထိုနေရာသည် ရှေးကာလ၌ ဒိတိ၏ သားများဖြစ်သော လူငယ်မရုတ်များ မွေးဖွားခဲ့သည့် အရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 128

तेनैव च पुरा ध्वस्ता न च मृत्युमुपागताः । तच्च मेध्यतमं ज्ञात्वा स्थानं दृष्टं पुरा च यत्

ထိုအာနုဘော်တန်ခိုးကြောင့် သူတို့သည် ရှေးကာလ၌ ထိခိုက်ပျက်စီးခဲ့သော်လည်း သေမင်းကို မတွေ့ရ။ ထိုနေရာကို အလွန်သန့်စင်စေသော အမြင့်ဆုံးအရပ်ဟု သိမြင်ကာ၊ ရှေးကတည်းက မြင်တွေ့၍ ဂုဏ်ပြုလာသော ထိုအရပ်ကို (ဤသို့) ဆို하였다။

Verse 129

यत्र दित्या तपस्तप्तं सुसुतं कांक्षमाणया । तद्दृष्ट्वा परमं स्थानं जीवं प्रोवाच देवपः

ထိုနေရာ၌ ဒိတိ (Diti) သည် ကောင်းမြတ်သော သားများကို လိုလားကာ တပသ (အာစကေတ) ကို ကျင့်하였다။ ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းရာအရပ်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် မိမိ၏ ဆရာ ဂျီဝ (Jīva) ကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 130

गुरो ब्रूहि ममाशु त्वं सुमुहूर्तं च सांप्रतम् । दिवसं यत्र सल्लिंगं स्थापयामि हरोद्भवम् । प्रलयेऽपि समुत्पन्ने न नाशो यत्र जायते

«အို ဂုရုတော်၊ ယခုတင်ပင် မင်္ဂလာအချိန်ကို မြန်မြန်ပြောပါ။ ဟရ (ရှီဝ) မှ ပေါ်ထွန်းလာသော သန့်ရှင်းသော လင်္ဂကို ငါတည်ထောင်နိုင်မည့် နေ့ရက်သည် မည်သည့်နေ့နည်း။ ထိုနေရာ၌ ကမ္ဘာပျက်ကပ် (ပရလယ) ပေါ်လာသော်လည်း ပျက်စီးခြင်း မဖြစ်ပေါ်ရာ»။

Verse 131

ततः सोऽपि चिरं ध्यात्वा तं प्रोवाच शचीपतिम् । माघमासे सिते पक्षे पुष्यर्क्षे रविवासरे

ထို့နောက် သူသည်လည်း အချိန်ကြာကြာ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ဆင်ခြင်ပြီးနောက်၊ သချီ၏ အရှင် (အိန္ဒြာ) ထံသို့ ပြောကြား하였다—«မాఃဃလတွင်၊ လင်းပက္ခ၌၊ ပုရှျ နက္ခတ်အောက်၌၊ တနင်္ဂနွေနေ့၌…»။

Verse 132

त्रयोदश्यामभीष्टे तु संजातेऽ भ्युदये शुभे । संस्थापय विभो लिंगं मम वाक्येन सांप्रतम्

«လိုလားအပ်သော တရယောဒသီနေ့၌၊ မင်္ဂလာအရုဏ်တက်ချိန် ရောက်လာသောအခါ—အို အင်အားကြီးသူ—ငါ၏စကားအတိုင်း ယခု လင်္ဂကို တည်ထောင်လော့»။

Verse 133

आकल्पांतसमं दिव्यं स्थिरं ते तद्भविष्यति । तच्छ्रुत्वा देवराजस्तु हर्षेण महताऽन्वितः

«၎င်းသည် သင်အတွက် ဒိဗ္ဗသဘောနှင့် တည်ငြိမ်ခိုင်မာ၍ ကပ္ပအဆုံးတိုင်အောင် တည်တံ့လိမ့်မည်»။ ထိုစကားကို ကြားသော် နတ်ဘုရင်သည် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်하였다။

Verse 134

बालमंडनसांनिध्ये स्थापयामास तत्तदा । विप्रपुण्याहघोषेण गीतवादित्रनिस्वनैः

ထို့နောက် ဘာလမဏ္ဍန၏ ရှေ့မှောက်၌ပင် ထိုအချိန်၌ ၎င်းကို တည်ထောင်하였다—ဗြာဟ္မဏတို့၏ ပုဏ္ယာဟ ကြွေးကြော်သံများနှင့် သီချင်းသံ၊ တူရိယာသံတို့၏ တုန်လှုပ်မြည်ဟည်းသံများကြားတွင်။

Verse 135

ततो होमावसाने तु तर्पयित्वा द्विजोत्तमान् । दक्षिणायां ददौ तेषामाघाटं स्थानमुत्तमम्

ထို့နောက် ဟောမပူဇာပြီးဆုံးသော် ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့ကို တർပဏဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေပြီး ဒက္ခိဏာကို ပေးကာ “အာဃာဋ” ဟူသော အထူးမြတ်သော နေရာကို ချီးမြှင့်하였다။

Verse 136

मांकूले संस्थितं यच्च दिव्यप्राकारभूषितम् । सर्वेषामेव विप्राणां सामान्येन नृपोत्तम

ထို့ပြင် မာံကူလ၌ တည်ရှိ၍ ဒေဝီယပရကာရ (အကာအရံတံတိုင်း) ဖြင့် အလှဆင်ထားသော ထိုနေရာသည် ဗြာဟ္မဏအားလုံးအတွက် အများပိုင်ဖြစ်သည်၊ အရှင်မင်းမြတ်။

Verse 137

ततोऽष्टकुलिकान्विप्रान्समाहूयाब्रवीदिदम् । युष्माभिस्तु सदा कार्या चिंता लिंगसमुद्भवा

ထို့နောက် မျိုးရိုးရှစ်စုမှ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ခေါ်ယူ၍ ဤသို့ မိန့်တော်မူသည်—“သင်တို့သည် ရှိဝလိင်္ဂကို ဆည်းကပ်ခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော သန့်ရှင်းသည့် စောင့်ရှောက်မှုနှင့် အာရုံစိုက်မှုကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းရမည်။”

Verse 138

अस्य यस्मान्मया दत्ता वृत्तिश्चन्द्रार्ककालिका । सा च ग्राह्या तदर्थे च द्वादशग्रामसंभवा

“လနှင့် နေရောင်ရှိသမျှကာလတိုင်အောင် တည်တံ့မည့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ငါပေးအပ်ခဲ့သောကြောင့် ထိုထောက်ပံ့မှုကို လက်ခံရမည်၊ ထိုအတွက်လည်း ရွာတစ်ဆယ့်နှစ်ရွာမှ ထုတ်ယူရမည်။”

Verse 139

ब्राह्मणा ऊचुः । न वयं विबुधश्रेष्ठ करिष्यामो वचस्तव । लिंगचिंतासमुद्भूतं श्रूयतामत्र कारणम्

ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောကြသည်—“ဒေဝတို့အထွတ်အမြတ်ရှင်၊ သင်၏အမိန့်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ပါ။ ဤနေရာ၌ အကြောင်းရင်းကို နားထောင်ပါ—လိင်္ဂအပေါ် စိုးရိမ်စိတ်မှ ပေါ်ပေါက်သော အကြောင်းဖြစ်သည်။”

Verse 140

ब्रह्मस्वं विबुधस्वं च तडागोत्थं विशेषतः । भक्षितं स्वल्पमप्यत्र नाश येत्सर्वपूर्वजान्

ဗြာဟ္မဏတို့၏ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် နတ်ဘုရားတို့၏ပိုင်ဆိုင်မှု—အထူးသဖြင့် ရေကန်အလှူမှ ထွက်ပေါ်လာသောအရာ—ဤနေရာ၌ အနည်းငယ်ပင် စားသုံးလျှင် မိမိ၏ ဘိုးဘွားအဆက်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးစေသည်။

Verse 141

यदि कश्चित्कुलेऽस्माकं जातस्तद्भक्षयिष्यति । पातयिष्यति नः सर्वांस्तदस्माकं महद्भयम्

ကျွန်ုပ်တို့အမျိုးအနွယ်ထဲက မည်သူမဆို မွေးဖွားလာပြီး အဲဒီအရာကို စားသုံးမယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကို ကျဆုံးပျက်စီးစေမည်။ ဒါဟာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အကြီးမားဆုံးသော ကြောက်ရွံ့မှုပါ။

Verse 142

अथ तं मध्यगः प्राह कृतांजलिर्द्विजोत्तमः । दृष्ट्वाऽन्यमनसं शक्रं कृतपूर्वोपकारिणम्

ထို့နောက် သူတို့အလယ်တွင် ရပ်နေသော အထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် လက်အုပ်ချီ၍၊ ယခင်က ကူညီကျေးဇူးပြုခဲ့သူဖြစ်သော်လည်း စိတ်အာရုံလွဲနေသော သက္ကရာကို မြင်ကာ စကားဆိုလေ၏။

Verse 143

देवशर्माभिधानस्तु विख्यातः प्रवरैस्त्रिभिः । अहं चिंतां करिष्यामि तव लिंगसमुद्भवाम्

«ကျွန်ုပ်၏အမည်မှာ ဒေဝရှර්မာ ဖြစ်ပြီး၊ ထင်ရှားသော အထက်မြတ်သူ သုံးဦးအနက် တစ်ဦးဟု ကျော်ကြားပါသည်။ သင်၏အတွက် လိင်္ဂနှင့်ဆိုင်သော ဝတ်ပြုကျင့်စဉ်ကို ကျွန်ုပ် တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ပါမည်»။

Verse 144

अपुत्रस्य तु मे पुत्रं यदि यच्छसि वासव । यस्मात्संजायते वंशो यावदाभूतसंप्लवम्

«သို့သော် အို ဝါသဝ၊ သားမရှိသော ကျွန်ုပ်အား သားတစ်ယောက် ပေးသနားပါက—အမျိုးအနွယ်တည်ထောင်ကာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အဆုံးတိုင်အောင် ဆက်လက်တည်တံ့စေရန်—(ထိုအမှုကို ကျွန်ုပ် ဆောင်ရွက်ပါမည်)»။

Verse 145

धर्मज्ञस्तु कृतज्ञस्तु देवस्वपरिवर्जकः । तच्छ्रुत्वा वासवो हृष्टस्तमुवाच द्विजोत्तमम्

သူသည် ဓမ္မကိုသိသူ၊ ကျေးဇူးသိတတ်သူ ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားတို့၏ ပစ္စည်းကို မတရားအသုံးမပြုသူ ဖြစ်၏။ ထိုစကားကို ကြားသော် ဝါသဝ (အိန္ဒြာ) သည် ဝမ်းမြောက်၍ ထိုအမြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏကို မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 146

इन्द्र उवाच । भविष्यति शुभस्तुभ्यं पुत्रो वंशधरः परः । धर्मात्मा सत्यवादी च देवस्वपरिवर्जकः

အိန္ဒြာ မိန့်တော်မူသည်– “သင်အတွက် ကောင်းမြတ်သော သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလိမ့်မည်။ သူသည် မျိုးရိုးကို ထမ်းဆောင်မည့် အထူးမြတ်သူ၊ ဓမ္မစိတ်ရှိသူ၊ အမှန်တရားကို ပြောသူ၊ နတ်ဘုရားတို့၏ ပစ္စည်းကို မတရားအသုံးမပြုသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။”

Verse 147

तस्यान्वये तु ये पुत्रा भविष्यंति महात्मनः । ते सर्वेऽत्र भविष्यंति तद्रूपा वेदपारगाः

ထိုမဟာစိတ်ရှိသူ၏ မျိုးဆက်၌ မွေးဖွားလာမည့် သားတော်တို့သည် အားလုံး ဤနေရာ၌ နေထိုင်ကြလိမ့်မည်။ သူနှင့်တူသည့် သဘောသဘာဝရှိ၍ ပြည့်စုံကျွမ်းကျင်ကာ ဝေဒတို့၏ အဆုံးကမ်းသို့ ရောက်ပြီးသူများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။

Verse 148

अपरं शृणु मे वाक्यं यत्ते वक्ष्यामि सद्द्विज । तथा शृण्वंतु विप्रेंद्राः सर्वे येऽत्र समागताः

အို သဒ္ဗြာဟ္မဏ၊ ငါ၏စကားကို ထပ်မံနားထောင်လော့—သင်အား ငါပြောကြားမည့်အရာကို။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ စုဝေးလာသော ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့ အားလုံးလည်း နားထောင်ကြစေ။

Verse 149

बालमण्डनके तीर्थे मयैतल्लिंगमुत्तमम् । चतुर्वक्त्र समादेशाच्चतुर्वक्त्रं प्रतिष्ठितम्

ဗာလမဏ္ဍနက တီရ္ထ၌ ငါသည် ဤအမြတ်ဆုံး လိင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့၏။ မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်အရ ‘စတုရ္ဝက္တရ’ (မျက်နှာလေးပါး လိင်္ဂ) ဟူ၍ တည်မြဲစွာ ပူဇော်တင်ထားလေ၏။

Verse 150

योऽत्र स्नानविधिं कृत्वा तीर्थेऽत्र पितृतर्पणम् । आजन्म पितरस्तेन प्रभविष्यंति तर्पिताः

ဤနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်မှုကို စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်၍ ဤတီဿရ်၌ ပိတೃများအား တർပဏ (ရေသွန်းပူဇော်) ဆက်ကပ်သူသည်၊ ထိုကောင်းမှုကြောင့် မိမိ၏ ဘိုးဘွားပိတೃတို့သည် မျိုးဆက်တိုင်း စိတ်ကျေနပ်တော်မူကြလိမ့်မည်။

Verse 151

ग्रामा द्वादश ये दत्ता मया देवस्य चास्य भोः । वसिष्यंति च ये विप्रा वृद्धिश्राद्ध उपस्थिते । ते श्राद्धं प्रथमं चास्य कृत्वा श्राद्धं ततः परम्

အရှင်ရေ—ဤဘုရား (ဤဒေဝတာ) အတွက် ကျွန်ုပ်က လှူဒါန်းထားသော ရွာ ၁၂ ရွာရှိ၏။ ဝృద్ధိ-श्राद्ध (တိုးတက်ချမ်းသာရေး ရှရဒ္ဓ) ပြုလုပ်ရမည့် အချိန်ရောက်လာသော် ထိုရွာများ၌ နေထိုင်သော ဗြာဟ္မဏများသည် ဤဒေဝတာအတွက် ရှရဒ္ဓကို အရင်ဆုံး ပြုလုပ်ပြီးနောက် အခြား ရှရဒ္ဓများကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည်။

Verse 152

तत्कृत्यानि करिष्यन्ति ते विघ्नेन विवर्जिताः । वृद्धिः संपत्स्यते तेषां नो चेद्विघ्नं भविष्यति

သူတို့သည် ထိုကိစ္စဝတ္တရားများကို အတားအဆီးကင်းစွာ ပြီးမြောက်စေကြလိမ့်မည်။ သူတို့အတွက် တိုးတက်ချမ်းသာမှု ပေါ်ပေါက်လာမည်၊ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 153

माघमासे सिते पक्षे त्रयो दश्यां दिने स्थिते । तद्ग्रामसंस्थिता लोका येऽत्रागत्य समाहिताः

မాఃဃလတွင်၊ လပြည့်ဘက် (အလင်းပိုင်း) ၌၊ တိသီ ၁၃ ရက်နေ့ ရောက်လာသောအခါ၊ ထိုရွာများ၌ နေထိုင်သူတို့သည် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ဤနေရာသို့ လာရောက်ကြလျှင်—

Verse 154

बालमण्डनके स्नात्वा लिंगमेतत्समाहिताः । पूजयिष्यंति सद्भक्त्या ते यास्यंति परां गतिम्

သူတို့သည် ဘာလမဏ္ဍနက၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းကာ ဤလိင်္ဂကို သဒ္ဓါဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 155

ग्रामाणां मम लिंगस्य ये करिष्यंति पीडनम् । कालांतरेऽपि संप्राप्तास्ते यास्यंति च संक्षयम्

ဤနေရာအတွက် အပ်နှံထားသော ရွာများကို သို့မဟုတ် ငါ၏ လိင်္ဂကို ထိခိုက်စေမည့်သူတို့သည်—နောက်ကာလ၌ပင် ပေါ်ထွန်းလာသော်လည်း—နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 156

पृथिव्यां यानि तीर्थानि ह्यासमुद्रसरांसि च । बालमण्डनके तीर्थ आगमिष्यंति तद्दिने

ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ တီရ္ထများအားလုံးနှင့် ပင်လယ်၊ ရေကန်တို့နှင့် ဆက်နွယ်သော တီရ္ထများပင်—ထိုနေ့၌ပင်—ဗာလမဏ္ဍနက တီရ္ထသို့ လာရောက်စုဝေးကြလိမ့်မည်။

Verse 157

विश्वामित्र उवाच । एतदुक्त्वा सहस्राक्षस्ततश्चाष्टकुलान्द्विजान् । अग्रतः कोपसंयुक्तस्ततोवचनमब्रवीत्

ဗိශ්ဝာမိတ္တရက ပြောသည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက် သဟသ္ရాక్ష (အိန္ဒြ) သည် ဒေါသပြင်းထန်လျက် မျိုးရိုးရှစ်စုမှ ဗြာဟ္မဏများကို မိမိရှေ့သို့ ခေါ်ယူကာ ဤစကားကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 158

एतैः सप्तकुलैर्विप्रैर्यत्कृतं वचनं न मे । कृतघ्नैस्ता ञ्छपिष्यामि कृतघ्नत्वान्न संशयः

“မျိုးရိုးခုနစ်စုမှ ဗြာဟ္မဏတို့သည် ငါ၏ အမိန့်ကို မလိုက်နာကြသဖြင့်၊ ကျေးဇူးမသိသူများဖြစ်ရာ ငါသည် သူတို့ကို ကျိန်စာတင်မည်—သူတို့၏ ကျေးဇူးမသိမှုအပေါ် သံသယမရှိ။”

Verse 159

यस्मादिदंपुरा प्रोक्तं मनुना सत्यवादिना । स्वायंभुवेन प्रोद्दिश्य कृतघ्नं सकलं जनम्

“အကြောင်းမူကား ဤအရာကို အမှန်တရားပြောသူ မနု စွာယမ္ဘုဝက ရှေးကာလကတည်းက ကြေညာခဲ့ပြီး၊ ကျေးဇူးမသိမှုသည် လူအပေါင်းတို့ကို အနှံ့အပြား အညစ်အကြေးတင်စေကြောင်း ညွှန်ပြခဲ့သည်။”

Verse 160

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चौरे भग्नवते शठे । निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ခိုးသူ၊ ယုံကြည်မှုကို ချိုးဖောက်သူ၊ လိမ်လည်သူတို့အတွက် သဒ္ဓါရှိသောသူများက အပြစ်ဖြေခြင်းကို သတ်မှတ်ထားသည်။ သို့သော် ကျေးဇူးမသိသူအတွက် အပြစ်ဖြေခြင်း မရှိ။

Verse 161

अवध्या ब्राह्मणा गावः स्त्रियो बालास्तपस्विनः । तेनाऽहं न वधाम्येताञ्छिद्रेऽपि महति स्थिते

ဗြာဟ္မဏများ၊ နွားများ၊ မိန်းမများ၊ ကလေးများနှင့် တပသီများကို သတ်မရ။ ထို့ကြောင့် အပြစ်ကြီးမားစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ငါသည် သူတို့ကို မသတ်မည်။

Verse 162

ततस्तोयं समादाय सदर्भं निजपाणिना । शशाप तान्द्विजश्रेष्ठान्कृतघ्नान्पाकशासनः

ထို့နောက် ပာကရှာသန (အိန္ဒြာ) သည် မိမိလက်၌ ရေနှင့် ဒರ್ಭမြက်ကို ယူဆောင်ကာ ကျေးဇူးမသိမှုကြောင့် ထိုအထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏများကို ကျိန်စာတင်하였다။

Verse 163

मम वाक्यादपि प्राप्य एते लक्ष्मीं द्विजोत्तमाः । निर्धनाः संभविष्यंति नीत्वा यद्द्वारतो ऽखिलम्

“ငါ၏ အမိန့်တော်ကြောင့်ပင် ဤအထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏများသည် စည်းစိမ်ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ မိမိတို့တံခါးသို့ ရောက်လာသမျှကို အကုန်ယူသွားပြီးနောက် ဆင်းရဲသူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။”

Verse 164

भक्तानां च पीरत्यागमेतेषां वंशजा द्विजाः । करिष्यंति न सन्देहो यथा मम सुनिष्ठुराः । दाक्षिण्यरहिताः सर्वे तथा बह्वाशिनः सदा

“ထို့ပြင် သူတို့၏ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားလာသော ဗြာဟ္မဏများသည် ဒုက္ခရောက်သော ဘက္တများကို စွန့်ပစ်ကြလိမ့်မည်—သံသယမရှိ—ငါ့အပေါ် သူတို့ကဲ့သို့ပင် ကြမ်းတမ်းလျက်၊ အားလုံးက ကြင်နာမှုမရှိဘဲ အမြဲတမ်း အလွန်အကျွံ စားသောက်ကြလိမ့်မည်။”

Verse 165

एवमुक्त्वाऽथ तान्विप्रान्सप्तवंशसमुद्भवान् । पुनः प्रोवाच तान्विप्राञ्छेषान्नगरसंभवान्

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် မျိုးရိုးခုနစ်ဆက်မှ ပေါက်ဖွားသော ဗြာဟ္မဏတို့အား ပြောကြားလေ၏။ ထို့နောက် မြို့တွင်းမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ကျန်ရှိသည့် ဗြာဟ္မဏတို့အား ထပ်မံ မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 166

ममात्र दीयतां स्थानं स्थानेऽत्रैव द्विजोत्तमाः । येन संवत्सरस्यांते पंचरात्रं वसाम्यहम्

«အမြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဤနေရာ၌ ငါ့အတွက် နေရာတစ်ခု—တည်မြဲသော အိမ်ရာတစ်ခု—ပေးကြပါ။ ထို့ကြောင့် နှစ်ဆုံးချိန်တိုင်း ငါသည် ငါးညတိုင်တိုင် နေထိုင်နိုင်ပါစေ»။

Verse 167

देवस्यास्य प्रपूजार्थं मर्त्यलोकसु खाय च । ब्राह्मणानां प्रपूजार्थं सर्वेषां भवतामिह

«ဤဒေဝတားကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရန်နှင့် လူ့လောက၌ ကောင်းကျိုးချမ်းသာရရန်၊ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏတို့ကို သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရန်—ဤနေရာ၌ သင်တို့အားလုံးက ဤအမှုကို ဆောင်ရွက်ကြပါ»။

Verse 168

विश्वामित्र उवाच । ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे तदर्थं स्थानमुत्तमम् । दर्शयामासुः संहृष्टाः प्रोचुश्च तदनंतरम्

ဗိශ්ဝာမိတ္တရ မိန့်တော်မူသည်— «ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့အားလုံးသည် ဝမ်းမြောက်လျက် ထိုအကြောင်းအတွက် သင့်တော်သော အကောင်းဆုံးနေရာကို ပြသကြပြီး၊ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ပြောဆိုကြလေ၏»။

Verse 169

ब्रह्मस्थाने त्वया शक्र पंचरात्रमुपेत्य च । स्थातव्यं मर्त्यलोकस्य सुखमासेव्यतां प्रभो

«အို သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ရေ၊ ဗြဟ္မာ၏ နေရာသို့ လာရောက်ပြီး ငါးညတိုင်တိုင် နေထိုင်သင့်၏။ အရှင်ဘုရား၊ ဤအကျင့်အားဖြင့် လူ့လောက၏ ချမ်းသာကို ခံစားရပါစေ»။

Verse 170

अत्र स्थाने तवाऽग्रे तु करिष्यामो महोत्सवम् । गीतवादित्रनिर्घोषैर्गंधमाल्यानुलेपनैः । द्विजानां तर्पणैश्चैव सर्वकामसमृद्धिदम्

ဤနေရာ၌ သင်၏ရှေ့တော်တွင် မဟာပွဲတော်ကြီးကို ကျွန်ုပ်တို့ ကျင်းပမည်။ သီချင်းသံနှင့် တူရိယာသံများ မြည်ဟည်းကာ၊ မွှေးရနံ့၊ ပန်းကုံး၊ လိမ်းသုတ်အနံ့များနှင့်၊ ဒွိဇတို့အား တರ್ಪဏပူဇာကိုလည်း ဆောင်ရွက်မည်။ ထိုပွဲသည် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော ကောင်းချီးဖြစ်သည်။

Verse 171

विश्वामित्र उवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां प्रहृष्टः पाकशासनः । पूजयित्वा द्विजान्सर्वान्गतोऽथ त्रिदिवालयम्

ဗိဿဝာမိတ္တရက ပြောသည်။ သူတို့၏စကားကို ကြားသော် ပာကရှာသန (အိန္ဒြာ) သည် အလွန်ပျော်ရွှင်လေ၏။ ဒွိဇအားလုံးကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုပြီးနောက် ထိုသူသည် တြိဒိဝ၏ နန်းတော်သို့ သွားလေ၏။

Verse 206

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्ड हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये बालमण्डनतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम षडुत्तर द्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမပိုင်း၊ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ က္ෂೇತ್ರမဟာတ္မ్యంలో «ဗာလမဏ္ဍန တီရ္ထ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းသည် အခန်း ၂၀၆ အဖြစ် ပြီးဆုံး၏။

Verse 215

कस्मिन्स्थाने च शक्रेण तच्च लिंगं प्रतिष्ठितम । वदास्माकं महाभाग तस्मिन्दृष्टे तु किं फलम्

ထိုလိင်္ဂကို သက္ကရ (အိန္ဒြာ) က ဘယ်နေရာတွင် တည်ထောင်ထားသနည်း။ မဟာဘဂ္ဂ၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။ ထိုလိင်္ဂကို မြင်ရသော် အကျိုးဖလသည် အဘယ်နည်း။

Verse 984

शक्रोऽपि श्राद्धकर्माणि कृत्वा तेषां दिवौकसाम् । तीर्थयात्रापरो भूत्वा तथैव च व्यवस्थितः

သက္ကရ (အိန္ဒြာ) သည်လည်း ထိုဒေဝလောကသားတို့အတွက် ရှရဒ္ဓ ကర్మများကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ တီရ္ထယာထရာကို အထူးအလေးထားသူ ဖြစ်လာကာ ထိုလမ်းစဉ်၌ပင် တည်ကြည်စွာ ဆက်လက်နေထိုင်လေ၏။