Adhyaya 201

Verse 1

विश्वामित्र उवाच । अथ ते ब्राह्मणाः सर्वे भर्तृयज्ञं महामतिम् । कृतांजलिपुटा भूत्वा स्तुतिं कृत्वा वचोऽब्रुवन्

ဗိဿဝာမိတ္တရက ပြောသည်။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏအားလုံးသည် လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ မဟာဉာဏ်ရှိသော ဘဟရ္တೃယဇ္ဉကို ချီးမွမ်းကာ ဤစကားတို့ကို ပြောကြသည်။

Verse 2

यदेतद्भवता प्रोक्तं शोधितो यो भवेद्द्विजः । श्राद्धस्य कन्यकायाश्च सोमपानस्य सोऽर्हति

သင်ပြောကြားသည့်အရာမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။ သန့်စင်ပြီးသော ဒွိဇသည် ရှရဒ္ဓအတွက်လည်းကောင်း၊ ကညာနှင့်ဆိုင်သော အခမ်းအနားအတွက်လည်းကောင်း၊ ဆိုမပာန (ဆိုမရည်သောက်ခြင်း) အတွက်လည်းကောင်း အရဟံဖြစ်သည်။

Verse 3

कथं शुद्धिः प्रकर्तव्या तस्य सर्वं ब्रवीहि नः । नागरस्य समस्तस्य देशांतरगतस्य च

ထို့ကြောင့် သူ၏ သန့်စင်မှုကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း။ နာဂရအစုအဝေးတစ်ခုလုံးအတွက်လည်းကောင်း၊ အခြားဒေသသို့ သွားရောက်နေထိုင်သူအတွက်လည်းကောင်း အားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။

Verse 4

देशांतरप्रजातस्य तत्र जातस्य वा पुनः । अज्ञातपितृवर्गस्य सामा न्यं पदमिच्छतः

အခြားနိုင်ငံတွင် မွေးဖွားသူ၊ သို့မဟုတ် ထိုပြည်ပဒေသ၌ပင် မွေးဖွားသူအတွက်လည်းကောင်း; ဖခင်ဘက် မျိုးရိုးမသိသူက လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း သာမန်အဆင့်အတန်းကို လိုလားသူအတွက်လည်းကောင်း။

Verse 5

एतन्नः सर्वमाचक्ष्व विस्तरेण महामते

အို မဟာဉာဏ်ရှိသူ၊ ဤအရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့အား အသေးစိတ်ရှင်းပြပါ။

Verse 6

विश्वामित्र उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणानां नृपोत्तम । अब्रवीद्भर्तृयज्ञस्तु स्वाभिप्रायं सुसंमतम्

ဝိශ්ဝာမိတ္တ ရှင်က မိန့်သည်။ အို မင်းတို့အထဲ အမြတ်ဆုံးသောဘုရင်၊ ဗြာဟ္မဏတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဘဟတ္တရယဇ္ဉာသည် မိမိ၏ ကောင်းစွာစဉ်းစားထားသော အကြံကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလေ၏။

Verse 7

भर्तृयज्ञ उवाच । प्रश्नभारो महानेष भवद्भिः समुदाहृतः । तथापि कथयिष्यामि नमस्कृत्य स्वयंभुवम्

ဘဟတ္တရယဇ္ဉာ မိန့်သည်။ သင်တို့က မေးမြန်းတင်ပြသော မေးခွန်းအလေးအနက်သည် အလွန်ကြီးမား၏။ သို့သော်လည်း ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပေါ်သော သခင် စွဝယမ္ဘူကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် ငါရှင်းပြမည်။

Verse 8

अज्ञातपितृवंशो यो दूरादपि समागतः । सामान्यं वांछते पद्यं नागरोऽस्मीति कीर्तयन्

ဖခင်ဘက် မျိုးရိုးမသိသူဖြစ်သော်လည်း အဝေးမှပင် ရောက်လာကာ “ငါသည် နာဂရ” ဟု ကြွေးကြော်၍ မြို့သူမြို့သားတို့၏ သာမန်အခွင့်အရေးနှင့် အဆင့်အတန်းကို လိုလားသူမည်သူမဆို—

Verse 9

तस्य शुद्धिः प्रदा तव्या मुख्यैः शांतैः शुभैर्द्विजैः । गर्तातीर्थोद्भवं विप्रं कृत्वा चैव पुरःसरम्

သူ၏ သန့်စင်ခြင်းကို အမြင့်မြတ်၍ ငြိမ်းချမ်းကောင်းမြတ်သော ဗြာဟ္မဏများက ပေးအပ်ရမည်။ ထို့အပြင် ဂရ္တာ-တီရ္ထနှင့် ဆက်နွယ်သော ဗြာဟ္မဏကို ရှေ့တန်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် ထားရမည်။

Verse 10

विशुद्धिं याचमानस्य यदि यच्छंति नो द्विजाः । कामाद्वा यदि वा क्रोधात्प्रद्वेषाद्वा च्युतेर्भयात्

သန့်စင်ခြင်းကို တောင်းခံသူရှိသော်လည်း ဗြာဟ္မဏများက မပေးအပ်လျှင်—လိုချင်တပ်မက်မှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ဒေါသကြောင့်ဖြစ်စေ၊ မုန်းတီးမှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ မိမိအဆင့်အတန်းကျဆုံးမည်ကို ကြောက်ရွံ့၍ဖြစ်စေ—

Verse 11

ब्रह्महत्योद्भवं पापं सर्वेषां तत्र जायते । तस्मादभ्यागतो यस्तु दूरादपि विशेषतः

ထိုအခါ «ဗြဟ္မဟတ္ယာ» ဟူသော အလွန်ကြီးမားသည့် အပြစ်မှ ပေါက်ဖွားသော အပြစ်သည် သူတို့အားလုံးအပေါ်၌ ဖြစ်ပေါ်လာမည်။ ထို့ကြောင့် အထူးသဖြင့် အဝေးမှပင် အကူအညီတောင်း၍ လာရောက်သူရှိလျှင်—

Verse 12

तस्य शुद्धिः प्रदातव्या प्रयत्नेन द्विजोत्तमैः । शुद्धिं तु त्रिविधां प्राप्तो मम वाक्यसमुद्भवाम्

ထို့ကြောင့် သူ၏ သန့်စင်ခြင်းကို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်များက အားထုတ်ကြိုးပမ်း၍ ပေးအပ်ရမည်။ ငါ၏ ဗျာဒိတ်စကားမှ ထွက်ပေါ်သော သန့်စင်ခြင်း သုံးမျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 13

स शुद्धो नागरो ज्ञेयो जातो देशांतरेष्वपि । पूर्वं विशोधयेद्वंशं ततो मातृकुलं स्मृतम्

ဤသို့ သန့်စင်ပြီးလျှင် သူသည် အခြားဒေသတွင် မွေးဖွားခဲ့သော်လည်း «နာဂရ» ဟု သိမှတ်ရမည်။ အရင်ဆုံး မျိုးရိုးဝంశကို သေချာစွာ စိစစ်သန့်စင်စေပြီး၊ ထို့နောက် မိခင်ဘက် မျိုးရိုးကိုလည်း ထုံးတမ်းအတိုင်း အသိအမှတ်ပြုရမည်။

Verse 14

ततः शीलं त्रिभिः शुद्धः सामान्यं पदमर्हति

ထို့နောက် သုံးပါးအရ သန့်စင်လာ၍ သီလကောင်းရှိသူသည် အများနှင့်တူသော အဆင့်ကို ထိုက်တန်လာ၏။

Verse 15

सर्वेषामपि विप्राणां वर्षांते समुपस्थिते । शुद्धिः कार्या प्रयत्नेन स्वस्थानस्य विशुद्धये

ဗြာဟ္မဏတို့အားလုံးအတွက်လည်း မိုးရာသီအဆုံး ရောက်လာသောအခါ မိမိနေရာနှင့် အစုအဖွဲ့ကို သန့်စင်ရန် ကြိုးစား၍ သန့်စင်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 16

तदर्थं शरदश्चांते शुभर्त्तौ ब्राह्मणोत्तमाः । चातुश्चरणसंपन्नाः संस्थाप्याः षोडशैव तु

ထို့ကြောင့် ဆောင်းဦးရာသီအဆုံး၌ မင်္ဂလာအချိန်တစ်ခုတွင် ဝေဒပညာနှင့် သင့်တော်သောကျင့်ဝတ်ဟူသော “ခြေလေးပါး” ပြည့်စုံသည့် အထူးကောင်းမြတ်သော ဗြာဟ္မဏ ၁၆ ယောက်ကို ဤကိစ္စအတွက် တရားဝင် ခန့်အပ်၍ ထိုင်စေသင့်သည်။

Verse 17

ब्राह्मणाः पुरतः सर्वे शांता दांता जितेंद्रियाः । गर्त्तातीर्थोद्भवं विप्रं तेषां मध्ये निवेशयेत्

ဗြာဟ္မဏအားလုံးကို ရှေ့ဘက်တွင် ငြိမ်းချမ်း၍ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး အာရုံခံအင်္ဂါများကို အနိုင်ယူထားသူများအဖြစ် ထိုင်စေပါ။ ထို့နောက် Garttā-tīrtha နှင့် ဆက်နွယ်သော (သို့) ထိုမှ မွေးဖွား/အဘိသေကခံ) ဗြာဟ္မဏကို သူတို့အလယ်တွင် ထိုင်စေပါ။

Verse 18

तदग्रे पीठिका देयाश्चतस्रो लक्षणान्विताः । यावत्कार्त्तिकपर्यंतं चातुश्चरणकल्पिताः

သူ၏ရှေ့တွင် လက္ခဏာမှန်ကန်သည့် ပလက်ဖောင်း (ထိုင်ခုံ/ပူဇော်ပလ္လင်) လေးခုကို ချထားရမည်။ ထို့ပြင် “လေးမျိုးပုံစံ” အတိုင်း စီစဉ်၍ ကာတ္တိကလအဆုံးတိုင်အောင် အသုံးပြုရမည်။

Verse 19

प्रथमा बह्वृचस्यार्थे याजुषस्य तथाऽपरा । सामगस्य तथैवान्या तथाऽद्यस्य चतुर्थिका

ပထမပလက်ဖောင်းသည် ဘဟွရ္စ (ရိဂ္ဝေဒ) ပုရောဟိတ်အတွက်၊ နောက်တစ်ခုသည် ယာဇုရှ (ယဇုရ္ဝေဒ) ပုရောဟိတ်အတွက်၊ ထို့အတူ အခြားတစ်ခုသည် စာမဂ (စာမဝေဒ) ပုရောဟိတ်အတွက်၊ စတုတ္ထသည် အထရ္ဝန် (အထရ္ဝဝေဒ) ပုရောဟိတ်အတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 20

मुद्रिकार्थं तथैवान्या पंचमी परिकीर्तिता । श्रीसूक्तं पावमानं च शाकुनं विष्णुदैवतम्

အခြားပလက်ဖောင်းတစ်ခုကို ပဉ္စမဟု ကြေညာထားပြီး ‘မုဒ္ရိကာ’ (တံဆိပ်/အမှတ်အသား) အခမ်းအနားအတွက် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ သြရီသုက္တ၊ ပာဝမာန သီချင်းများနှင့် ဗိဿနုကို အဓိကဒေဝတအဖြစ်ထားသော သာကုန (ကောင်းမွန်သောနိမိတ်) ရွတ်ဆိုမှုကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 21

पारावतं तथा सूक्तं जीवसूक्तेन संयुतम् । बह्वृचः कीर्तयेत्तत्र शांतिकं च तथापरम्

ထိုနေရာ၌ ဘဟွရ္စ ပုရောဟိတ်သည် ပါရာဝတ သုက္တကိုလည်းကောင်း၊ ဇီဝသုက္တနှင့် ပေါင်းစည်းထားသော သုက္တကိုလည်းကောင်း ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့အပြင် အခြားသော ရှာန္တိက (ငြိမ်းချမ်းစေသော) ရွတ်ဆိုမှုကိုလည်း ပြုရမည်။

Verse 22

शांतिकं शिवसंकल्पमृषिकल्पं चतुर्विधम् । मंडलंब्राह्मणं चैव गायत्रीब्राह्मणं तथा

(သူသည်) ရှာန္တိက၊ ရှိဝ-သင်္ကల్ప၊ လေးမျိုးသော ရိရှိ-ကల్పတို့ကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့ပြင် မဏ္ဍလ-ဗြာဟ္မဏနှင့် ဂါယတ္ရီ-ဗြာဟ္မဏကိုလည်း ထိုနည်းတူ ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 23

तथा पुरुषसूक्तं च मधुब्राह्मणमेव च । अध्वर्युः कीर्तयेत्तत्र रुद्रान्पंचांगसंयुतान्

ထို့အတူ ပုရုෂသုက္တနှင့် မဓု-ဗြာဟ္မဏကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။ ထိုနေရာ၌ အဓ္ဝရျု ပုရောဟိတ်သည် ပဉ္စာင်္ဂ (အကူအညီငါးပါး) နှင့် တွဲဖက်၍ ရုဒြများကို သီဆိုရမည်။

Verse 24

देवव्रतं च गायत्रं सोमसूर्यव्रते तथा । एकविंशतिपर्यंतं तथान्यच्च रथंतरम्

ထို့နောက် (သူသည်) ဒေဝဗြတ မန္တရနှင့် ဂါယတ်ရီကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့အတူ ဆိုမ-ဗြတ၊ ဆူရျ-ဗြတ အတွင်း၌လည်း ရွတ်ဆို၍၊ အဲကဝိံရှတိ (၂၁) အထိ ဆက်လက်ကာ၊ ရထန္တရ စသည့် အခြားသော သာမန်ချန့်များကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 25

सौव्रतं संहिता विष्णोर्ज्येष्ठसाम तथैव च । सामवेदोक्तरुद्रांश्च भारुंडैः सामभिर्युतान्

ထို့အပြင် (သူသည်) ဆောဝြတ၊ ဗိဿဏု၏ သံဟိတာ၊ နှင့် ဂျေဿဋ္ဌ-သာမန်ကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့ပြင် သာမဝေဒတွင် ဖော်ပြထားသော ရုဒြ အပိုဒ်များကို၊ ဘာရုဏ္ဍ သာမန်ချန့်များနှင့် တွဲဖက်၍ ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 26

छंदोगः कीर्तयेत्तत्र यच्चान्यच्छांतिकं भवेत् । गर्भोपनिषदं चैव स्कंदसूक्तं तथापरम्

ထိုနေရာ၌ ချာန္ဒောဂ ပုရောဟိတ်သည် ချာန္ဒောဂ သီချင်းများနှင့် သတ်မှတ်ထားသော အခြားသော ငြိမ်းချမ်းစေသော ကုသိုလ်ကမ္မများကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့အတူ ဂರ್ಭောပနိရှဒ်နှင့် စကန္ဒ-စူက္တကိုလည်း၊ အခြားသော သီချင်းမန်တရများကိုပါ ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 27

नीलरुद्रैः समोपेतान्प्राणरुद्रांस्तथापरान् । नवरुद्रांश्च क्षुरिकानाद्यस्तत्र प्रकीर्तयेत्

ထို့နောက် သူသည် ရုဒြ သီချင်းမန်တရများကို ကြေညာရွတ်ဆိုရမည်—နီလရုဒြများ၊ ပရာဏရုဒြများနှင့် အခြားသော ပုံစံများနှင့်အတူ။ ထို့ပြင် နဝရုဒြများနှင့် က္ရှုရိကာ (ဟိမ်း) ကိုလည်း ပထမပိုဒ်မှစ၍ ထိုပူဇော်ပွဲ၌ ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 28

ततः पुण्याहघोषेण गीतवादित्रनिस्वनैः । शुक्लमाल्यांबरधरः शुक्लचंदनचर्चितः

ထို့နောက် «ပုဏ္ယာဟ» ဟု ကြေညာသံနှင့် သီချင်းသံ၊ တူရိယာသံများ မြည်ဟည်းနေစဉ်—သူသည် အဖြူရောင် ပန်းကုံးနှင့် အဖြူရောင် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်၍၊ အဖြူရောင် စန္ဒကူးလိမ်းထားကာ (သန့်ရှင်းစွာ ဆက်လက် လှုပ်ရှားသည်)။

Verse 29

शुद्धिकामो व्रजेत्तत्र यत्र ते ब्राह्मणाः स्थिताः । प्रणम्य शिरसा तेषां ततोवाच्यस्तु मध्यगः

သန့်ရှင်းမှုကို လိုလားသူသည် ဗြာဟ္မဏများ ထိုင်နေသော အရပ်သို့ သွားရမည်။ သူတို့အား ခေါင်းချ၍ ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီးနောက်၊ သူတို့အလယ်၌ ရပ်လျက် စကားပြောရမည်။

Verse 30

मदर्थं प्रार्थय त्वं हि सर्वानेतान्द्विजोत्तमान् । यतः शुद्धिं प्रयच्छंति प्रसादं कर्तुमर्हसि

“ငါ့အတွက် အကျိုးရှိစေရန် ဤဒွိဇအထက်မြတ်တို့အားလုံးကို မေတ္တာရပ်ခံပေးပါ။ သူတို့သည် သန့်ရှင်းမှုကို ပေးစွမ်းသူများဖြစ်သဖြင့်၊ သူတို့၏ ကရုဏာတော်(ပရသာဒ)ကို ရယူပေးပါ” ဟု ဆို၏။

Verse 31

ततस्तु प्रार्थयेद्विप्रांस्तदर्थं च विशुद्धये । गर्तातीर्थोद्भवो विप्रो विनयावनतः स्थितः

ထို့နောက် ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက်၊ အပြည့်အဝ သန့်ရှင်းမှုရရန် ဗြာဟ္မဏ ရှင်ပညာရှိများထံ မေတ္တာရပ်ခံရမည်။ ဂရ္တာ-တီရ္ထမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဗြာဟ္မဏတစ်ပါးသည် အလွန်နှိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်လျက် ထိုနေရာ၌ ရပ်နေ၏။

Verse 32

गोचर्मणि समालग्नः शुद्धिकामस्य तस्य च । प्रष्टव्यास्तु ततस्तेन सर्व एव द्विजोत्तमाः

ထို့ပြင် သန့်ရှင်းမှုကို လိုလားသူအတွက် နွားအရေကို ခင်းပေးထားပြီးနောက်၊ ထိုသူသည် ဒွိဇအထက်မြတ်တို့အားလုံးကို မေးမြန်းတိုင်ပင်ရမည်။

Verse 33

एष शुद्धिकृते प्राप्तः सुदूरान्नागरो द्विजः । अस्य शुद्धिः प्रदातव्या युष्माकं रोचते यदि

“ဤ နာဂရ ဗြာဟ္မဏသည် သန့်ရှင်းမှုအတွက် အဝေးမှ လာရောက်ခဲ့သည်။ သင်တို့နှစ်သက်ပါက သူ့အား သန့်ရှင်းမှုကို ပေးအပ်ကြပါ” ဟု ဆို၏။

Verse 34

अथ तैर्वेदसूक्तेन निषेधो वा प्रवर्तनम् । वक्तव्यं वचसा नैव मम वाक्यमिदं स्थितम्

ထို့နောက် ဝေဒသုတ်တစ်ပုဒ်အားဖြင့် ငြင်းပယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ခွင့်ပြုခြင်းကို ပြသရမည်။ ကိုယ်ပိုင်စကားဖြင့်သာ မည်သို့မျှ မဆိုရ—ဤသည်ကား ငါကြေညာသော တည်မြဲသော စည်းကမ်းဖြစ်သည်။

Verse 35

ततश्च बहुलान्दृष्ट्वा ऋगध्वर्यूंस्ततः परम् । छादोग्यांश्च तथाद्यांश्च क्रमेण तु द्विजोत्तमाः

ထို့နောက် များစွာသောသူတို့ကို မြင်၍—ရိဂ္ဝေဒ ပညာရှင်များနှင့် အဓ္ဝရျု ယဇ္ဈပုရောဟိတ်များ၊ ထို့နောက် ချာန္ဒောဂများနှင့် အခြားသူများကို—ဒွိဇအထွတ်အမြတ် ပုဏ္ဏားများအား အစဉ်လိုက် စီစဉ်/တိုင်ပင်하였다။

Verse 36

यदि तेषां मनस्तुष्टिर्जायते द्विजसत्तमाः । ततः सूक्तानि वाक्यानि सौम्यानि सुशुभानि च । वारुणानि तथैंद्राणि मांगल्यप्रभवाणि च

အကယ်၍ သူတို့၏စိတ်သည် ကျေနပ်ပျော်ရွှင်လာပါက၊ ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ ထို့နောက် ကောင်းမွန်စွာဆိုသော သုတ်တော်နှင့် စကားများ—နူးညံ့၍ မင်္ဂလာပြည့်ဝ၊ လှပတင့်တယ်သော—ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ဝရုဏနှင့် အိန္ဒြာကဲ့သို့ ကောင်းကျိုးပေးသော မင်္ဂလာမှ ပေါက်ဖွားသည့် အမိန့်တော်များလည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 37

श्रेष्ठानि मंत्रलिंगानि वृद्धितुष्टिकराणि च । यदि नो मानसी तुष्टि स्तेषां चैव प्रजायते

ထို့နောက် အထူးမြတ်သော မန္တရလင်္ဂများ ပေါ်ထွန်းလာသည်—တိုးပွားခြင်းနှင့် စိတ်ကျေနပ်မှုကို ဖြစ်စေသော နိမိတ်များ။ သို့သော် သူတို့တွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျေနပ်မှု မပေါ်ပေါက်လျှင်…

Verse 38

तदा रौद्राणि याम्यानि नैरृत्यानि विशेषतः । आग्नेयानि त्वनिष्टानि तथा नाशकराणि च

…ထို့နောက် အစားထိုး၍ ကြမ်းတမ်းသော နိမိတ်များ ပေါ်ထွန်းလာသည်—ယမနှင့် ဆက်နွယ်သော နိမိတ်များ၊ အထူးသဖြင့် နૈရృతနှင့် ဆိုင်သော နိမိတ်များ; ထို့ပြင် အဂ္နိနှင့် ဆိုင်သော မင်္ဂလာမဟုတ်သည့် အညွှန်းများလည်း ဖြစ်ပေါ်ကာ ဆုံးရှုံးခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 39

अथ ये तत्र मूर्खाः स्युर्न वेदपठने रताः । पुष्पदानं तु वक्तव्यं तैः संतुष्टैर्द्विजोत्तमैः

ထိုနေရာ၌ မိုက်မဲသူတို့ရှိ၍ ဝေဒသုတ်ဖတ်ခြင်း၌ မစွဲမြဲကြလျှင်၊ စိတ်ကျေနပ်သွားသော ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့သည် သူတို့အား ပန်းလှူဒါန်းခြင်းကို ပြောကြားသင်ကြားစေသင့်၏။

Verse 40

सीत्कारः कुपितैः कार्यः संतोषेण विवर्जितैः । एवं सर्वेषु कृत्येषु न च कार्यो विनिर्णयः

စိတ်ကျေနပ်မှုကင်း၍ ဒေါသထွက်သူတို့သည် မနှစ်သက်သံ (ဟစ်သံ) ကို ပြုကြ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုသို့သော ကုသိုလ်ကိစ္စ၊ ပူဇော်ပွဲအမှုအရာတို့၌ ထိုအခြေအနေဖြင့် အဆုံးအဖြတ် မချသင့်။

Verse 41

प्राकृतैर्वचनैश्चैव यथा कुर्वंति मानवाः । तथैव निर्णयस्यांते मध्यगेन विपश्चिता

လူတို့သည် သာမန်စကားဖြင့် ပြုမူဆောင်ရွက်သကဲ့သို့၊ အဆုံးအဖြတ်၏ အဆုံးတွင်လည်း အလယ်၌ ရပ်တည်သော ပညာရှိ (အလယ်တန်းညှိနှိုင်းသူ) သည် ထိုသို့ပင် သင့်လျော်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 42

देयं तालत्रयं सम्यक्सर्वेषां निर्णयोद्भवे

အဆုံးအဖြတ် ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခါ သင့်လျော်စွာ အားလုံးအတွက် တာလ သုံးချက်ကို ပေးအပ် (သို့) တီးခတ်ရမည်။

Verse 201

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये नागर प्रश्ननिर्णयवर्णनंनामैकोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်သော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အပိုဒ် ၈၁,၀၀၀ ပါသော သံဟိတာအတွင်း—ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌—ဟာဋကေရှ္ဝရ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യ၌—«နာဂရ၌ မေးခွန်းဆုံးဖြတ်ခြင်း ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း ၂၀၁ ပြီးဆုံး၏။