Adhyaya 199

Verse 1

ऋषय ऊचुः । तिस्रःकोट्योर्धकोटी च तीर्थानामिह भूतले । श्रूयते सूत कार्त्स्न्येन कीर्त्यमाना मुनीश्वरैः

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်—ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် တီရ္ထများ သုံးကုဋိနှင့် တစ်ဝက်ကုဋိ ရှိသည်ဟု ကြားရ၏။ အရှင်မုနိအရှင်တို့က အပြည့်အစုံ ချီးကျူးဖော်ပြကြ၏။ အို စူတ၊ (ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ)။

Verse 2

कथं लभ्येत सर्वेषां तीर्थानां स्नानजं फलम् । अल्पायुर्भिर्महाभाग कलिकाल उपस्थिते

အို မဟာဘဂ္ဂ၊ ကလိယုဂ ရောက်လာ၍ လူတို့ အသက်တိုသည့်အခါ တီရ္ထအားလုံးတွင် ရေချိုးခြင်းမှ ဖြစ်သော အကျိုးကို မည်သို့ ရနိုင်မည်နည်း။

Verse 3

सूत उवाच । क्षेत्रत्रयमिहाख्यातं तथारण्यत्रयं महत् । पुरीत्रयं वनान्येव त्रीणि ग्रामास्तथात्रयः

သုတက ပြောသည်။ ဤနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ သုံးပါးကို ကြေညာထားပြီး၊ ထို့အတူ မဟာ အာရဏ္ယ သုံးပါးလည်း ရှိ၏။ ပူရီ သုံးမြို့၊ ဝန သုံးတောတန်းနှင့် ရွာ သုံးရွာလည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်၏။

Verse 4

तथा तीर्थत्रयं चान्यत्पर्वतत्रितयान्वितम् । महानदीत्रयं चैव सर्वपातकनाशनम्

ထို့အတူ တီရ္ထ သုံးပါး အခြားတစ်စုလည်း ရှိပြီး၊ တောင် သုံးတောင်နှင့် တွဲဖက်ထား၏။ ထို့ပြင် မဟာမြစ် သုံးစင်းလည်း ရှိကာ အပြစ်ပေါင်းစုံကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 5

मर्त्यलोकेस्थितं विप्राः सर्वतीर्थफलप्रदम् । सर्वेष्वेतेषु यः स्नाति स सर्वेषां फलं लभेत्

ဗြာဟ္မဏတို့အို၊ မရ္တျလောက၌ ဤအရာသည် တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးစွမ်းသောအရာအဖြစ် တည်ရှိ၏။ ဤတို့အားလုံးတွင် ရေချိုးသူသည် အားလုံး၏ ပြည့်စုံသော ကုသိုလ်ဖလကို ရလိမ့်မည်။

Verse 6

चतुर्विंशतिसंख्यानामिदमाह प्रजापतिः । य एकस्मिंस्त्रिके स्नाति सर्व त्रिकफलं लभेत्

နှစ်ဆယ်လေးပါးဟု ရေတွက်သော အစုအကြောင်းကို ပရဇာပတိက ဤသို့ မိန့်ကြား၏။ ထိုတို့အနက် တစ်ခုသော သုံးစုတွင် ရေချိုးသူသည် သုံးစုလုံး၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရလိမ့်မည်။

Verse 7

ऋषय ऊचुः त्रीणि क्षेत्राणि कानीह तथारण्यानि कानि च । पुर्यस्तिस्रो महाभाग काःख्याताश्च वनानि च

ရိရှီတို့က မေးလျှောက်သည်။ ဤနေရာ၌ က္ෂೇತ್ರ သုံးပါးသည် မည်သည်တို့နည်း၊ အာရဏ္ယ သုံးပါးသည် မည်သည်တို့နည်း။ မဟာဘဂ္ဂရှင်၊ ထင်ရှားသော ပူရီ သုံးမြို့နှင့် နာမည်ကြီး ဝန သုံးတောတို့သည် မည်သည်တို့နည်း။

Verse 8

के ग्रामाः कानि तीर्थानि के नगाः सरितश्च काः । नामभिर्वद नः सूत सर्वाण्येतानि विस्तरात्

ဘယ်ရွာတွေရှိသနည်း၊ ဘယ်တီရ္ထ (tīrtha) တွေရှိသနည်း၊ ဘယ်တောင်တွေ၊ ဘယ်မြစ်တွေရှိသနည်း။ အို စူတ၊ အမည်များဖြင့် အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။

Verse 9

सूत उवाच कुरुक्षेत्रमिति ख्यातं प्रथमं क्षेत्रमुत्तमम् । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं द्वितीयं परिकीर्तितम्

စူတက ပြောသည်— ပထမဆုံးနှင့် အထူးမြတ်သော သန့်ရှင်းဒေသသည် ကုရုက္ရှေတရ (Kurukṣetra) ဟု ကျော်ကြား၏။ ဒုတိယသည် ဟာဋကေရှွရ (Hāṭakeśvara) နှင့် ဆက်နွယ်၍ ပေါ်ပေါက်သော က္ෂೇತ್ರဟု ကြေညာထား၏။

Verse 10

प्राभासिकं तृतीयं तु क्षेत्रं हि द्विजसत्तमाः । एतत्क्षेत्रत्रयं पुण्यं सर्वपातकनाशनम्

အို နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ တတိယ က္ෂೇತ್ರမှာ ပရာဘာသိက (Prābhāsika) ဖြစ်၏။ ဤ က္ෂೇತ್ರသုံးခုသည် ပုဏ္ဏမြတ်၍ အပြစ်အကုန် ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 11

यथोक्तविधिना दृष्ट्वा नरः पापात्प्रमुच्यते । यो यं काममभिध्यायन्क्षेत्रेष्वेतेषु भक्तितः

ညွှန်ကြားထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ကြည့်ရှုလျှင် လူသည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။ ထို့ပြင် ဤ က္ෂೇತ್ರများအတွင်း ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် မိမိလိုရာ ဆန္ဒတစ်ရပ်ကို စိတ်တွင် တည်စေသူသည်—

Verse 12

स्नानं करोति तस्येष्टं मनसो जायते फलम् । चतुर्विंशतिमानेषु स्नातो भवति स द्विजाः

—ထို့နောက် ရေချိုးပူဇော် (snāna) ပြုလျှင်၊ သူ၏ စိတ်အလိုအတိုင်း လိုချင်သော အကျိုးဖလ ပေါ်ထွန်း၏။ အို ဘြာဟ္မဏတို့၊ သူသည် နှစ်ဆယ့်လေးပါး အပြည့်အစုံတွင် ရေချိုးပြီးသူဟု မှတ်ယူကြ၏။

Verse 13

एकं तु पुष्करारण्यं नैमिषारण्यमेव च । धर्मारण्यं तृतीयं तु तेषां संकीर्त्यते द्विजाः

တစ်ခုမှာ ပုရှ္ကရာအာရဏ္ယ (Pushkara-āraṇya) ဖြစ်၍၊ နောက်တစ်ခုမှာ နိုင်မိရှအာရဏ္ယ (Naimiṣa-āraṇya) ဖြစ်သည်။ တတိယမှာ ဓမ္မာအာရဏ္ယ (Dharmāraṇya) ဟူ၍—ဟေ့ ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထိုသို့ ကြေညာထား၏။

Verse 14

त्रिष्वेतेषु च यः स्नाति चतुर्विंशतिभाग्भवेत्

ထိုသုံးနေရာတို့၌ ရေချိုးသူ မည်သူမဆို၊ နှစ်ဆယ့်လေးပိုင်း၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို မျှဝေခံစားသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 15

वाराणसी पुरीत्येका द्वितीया द्वारकापुरी । अवन्त्याख्या तृतीया च विश्रुता भुवनत्रये

ဝါရာဏသီသည် ပထမမြတ်သော ပုရိ (သန့်ရှင်းမြို့) ဟူ၍ ကျော်ကြား၏။ ဒုတိယမှာ ဒွာရကာပုရိ ဖြစ်၏။ တတိယမှာ သုံးလောကလုံး၌ ထင်ရှားသော အဝန္တီ (ဥဇ္ဇယိနီ) ဟူ၍ ခေါ်၏။

Verse 16

एतासु यो नरः स्नाति चतुर्विंशतिभाग्भवेत्

ဤ (သန့်ရှင်းမြို့) သုံးမြို့၌ ရေချိုးသူ မည်သူမဆို၊ နှစ်ဆယ့်လေးဆ မျှဝေသော ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 17

वृन्दावनं वनं चैकं द्वितीयं खांडवं वनम् । ख्यातं द्वैतवनं चान्यत्तृतीयं धरणीतले

ဝೃန္ဒာဝန သည် (အထွတ်အမြတ်) သန့်ရှင်းသော တောတစ်ခု ဖြစ်၏။ ဒုတိယမှာ ခာဏ္ဍဝ တော ဖြစ်၏။ တတိယမှာ မြေပြင်ပေါ်၌လည်း ကျော်ကြားသော ဒွૈတဝန (Dvaitavana) ဟူသော တော ဖြစ်၏။

Verse 18

त्रिष्वेतेषु च यः स्नाति चतुर्विंशतिभाग्भवेत्

ဤသုံးပါးသော တီရ္ထများ၌ ရေချိုးသူသည် ကုသိုလ်အကျိုးကို နှစ်ဆယ်လေးဆ တိုးပွား၍ ရရှိမည်။

Verse 19

कल्पग्रामः स्मृतश्चैकः शालिग्रामो द्वितीयकः । नंदिग्रामस्तृतीयस्तु विश्रुतो द्विजसत्तमाः

ကလ္ပဂြာမသည် ပထမဟု မှတ်သားကြ၏၊ ရှာလိဂြာမသည် ဒုတိယ၊ ထို့နောက် တတိယမှာ—အို ဒွိဇသတ္တမတို့—ကျော်ကြားသော နန္ဒိဂြာမ ဖြစ်၏။

Verse 20

त्रिष्वेतेषु च यः स्नाति चतुर्विंशतिभाग्भवेत्

ဤသုံးရွာသော သန့်ရှင်းရာတီရ္ထများ၌ ရေချိုးသူသည် ကုသိုလ်အကျိုးကို နှစ်ဆယ်လေးဆ အပိုင်းအခြားဖြင့် ရရှိမည်။

Verse 21

अग्नितीर्थं स्मृतं चैकं शुक्लतीर्थमथापरम् । तृतीयं पितृतीर्थं तु पितॄणामतिवल्लभम्

အဂ္နိတီရ္ထသည် တစ်ခုဟု မှတ်သားကြ၏၊ အခြားတစ်ခုမှာ ရှုကလတီရ္ထ၊ တတိယမှာ ပိတೃတီရ္ထဖြစ်၍ ပိတೃများအတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်၏။

Verse 22

त्रिष्वेतेषु च यः स्नाति चतुर्विंशतिभाग्भवेत्

ဤသုံးပါးသော တီရ္ထများ၌ ရေချိုးသူသည် ကုသိုလ်အကျိုးကို နှစ်ဆယ်လေးဆ တိုးပွား၍ ရရှိမည်။

Verse 23

श्रीपर्वतः स्मृतश्चैको द्वितीयश्चार्बुदस्तथा । तृतीयो रैवताख्योऽत्र विख्यातः पर्वतोत्तमाः

သီရိပရဝတကို ပထမဟု မှတ်ယူကြ၏။ အာဗုဒ (အဘူတောင်) သည် ဒုတိယဖြစ်၏။ ဤနေရာ၌ တတိယဖြစ်သော ရိုင်ဝတဟု ခေါ်သည့် တောင်မြတ်သည် ထင်ရှားကျော်ကြား၏။

Verse 24

त्रिष्वेतेषु च यः स्नाति चतुर्विंशतिभाग्भवेत्

ဤတောင်တီရ္ထ သုံးခု၌ ရေချိုးသူ မည်သူမဆို ကုသိုလ်အကျိုးကို နှစ်ဆယ့်လေးဆ အပိုင်းအမြတ် ရရှိသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 25

गंगा नदी स्मृता पूर्वा नर्मदाख्या तथा परा । सरस्वती तृतीया तु नदी प्लक्षसमुद्भवा

ပထမအဖြစ် ဂင်္ဂါမြစ်ကို မှတ်ယူကြ၏။ နောက်တစ်ခုမှာ နရ္မဒါဟု ခေါ်သော မြစ်ဖြစ်၏။ တတိယမှာ ပလက္ခ (သန့်ရှင်းသော မူလ/သစ်ပင်) မှ ပေါ်ထွန်းသည်ဟု ဆိုသော စရஸဝတီမြစ် ဖြစ်၏။

Verse 26

आसु सर्वासु यः स्नाति चतुर्विंशतिभाग्भवेत्

ဤအရာအားလုံး၌ ရေချိုးသူ မည်သူမဆို ကုသိုလ်အကျိုးကို နှစ်ဆယ့်လေးပိုင်းအတိုင်း ခံစားရသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 27

एतेष्वेव हि सर्वेषु यः स्नानं कुरुते नरः । सार्धकोटित्रयस्यात्र स कृत्स्नं फलमाप्नुयात्

အမှန်တကယ်ပင် ဤအရာအားလုံး၌ ရေချိုးကာ ကုသိုလ်ပြုသူ လူသည် ဤနေရာ၌ သုံးကရိုးခွဲ (သုံးနှင့်တစ်ဝက် ကရိုး) နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကုသိုလ်အကျိုး၏ ပြည့်စုံသော फल ကို ရရှိမည်။

Verse 28

यश्चैकस्मिन्नरः स्नाति स त्रिकस्य फलं लभेत्

ထိုတို့အနက် တစ်နေရာတည်း၌ ရေချိုးသော လူသည် သုံးနေရာရေချိုးသကဲ့သို့ သုံးဆ၏ အကျိုးပုဏ္ဏကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 29

एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजोत्तमाः । संक्षेपात्तीर्थजं पुण्यं लभ्यते यन्नरैर्भुवि

အို ဒွိဇိုတ္တမတို့၊ မေးမြန်းထားသမျှကို ငါသည် အကုန်လုံး ပြောပြီးပြီ။ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူတို့သည် တီရ္ထမှ ပေါက်ဖွားသော ပုဏ္ဏကို ဤသို့ ရရှိကြသည်။

Verse 30

सांप्रतं किं नु वो वच्मि यत्तद्वदत मा चिरम्

ယခုတော့ ငါသည် သင်တို့အား အဘယ်အရာကို ထပ်မံ ပြောရမည်နည်း။ မေးလိုသမျှကို မနှောင့်နှေးဘဲ ပြောကြလော့။

Verse 31

ऋषय ऊचुः हाटकेश्वरजे क्षेत्रे यानि तीर्थानि सूतज । तानि प्रोक्तानि सर्वाणि त्वयाऽस्माकं सुविस्तरात्

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်– အို စူတ၏ သားတော်၊ ဟာဋကေရှွရ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ရှိသော တီရ္ထအပေါင်းတို့ကို သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား အလွန်အသေးစိတ် ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့ပြီ။

Verse 32

तथा चायतनान्येव संख्यया रहितानि च । अपि वर्षशतेनात्र स्नानं कर्तुं न शक्यते

ထို့အပြင် ဤနေရာရှိ အာယတန (ဘုရားကျောင်း/သန့်ရှင်းရာဌာန) များသည်လည်း ရေတွက်မရအောင် များပြား၏။ တစ်ရာနှစ်ကြာသော်လည်း ဤအရပ်၌ အားလုံးကို ရေချိုးပြီးစီးရန် မဖြစ်နိုင်။

Verse 33

तेषु सर्वेषु मर्त्येन यथोक्तविधिना स्फुटम् । देवतायतनान्येव तथा द्रष्टुं महा मते

ထိုအရာအားလုံးအနက် လူသားတစ်ဦးက ဆိုထားသည့်နည်းလမ်းအတိုင်း ထင်ရှားစွာ အကျင့်ပွဲကို ဆောင်ရွက်၍၊ ထို့အပြင် နတ်ဘုရားတို့၏ အာယတနာ(နတ်အိမ်တော်)များကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခြင်းသည် အလွန်ခက်ခဲ၏၊ အကြီးမားသောစိတ်ရှိသူရေ။

Verse 34

यस्मिन्स्नातो दिने चैव तस्य व्युष्टिः प्रकीर्तिता । अल्पायुषस्तदा मर्त्याः कृतेऽपि परिकीर्तिताः

မည်သည့်နေ့တွင် ရေချိုး(သန့်စင်)ခဲ့သနည်း၊ ထိုနေ့အတွက် သက်ဆိုင်ရာ ‘ဗျုဿတိ’ (ရေတွက်သတ်မှတ်သော နေ့/အကျင့်) ကို ကြေညာထားသည်။ သို့သော် ထိုအခါ လူသားတို့သည် အသက်တိုသူဟု ဆိုကြသည်—ကြိုးစားပြီးသော်လည်း။

Verse 35

त्रेतायां द्वापरे चापि किमु प्राप्ते कलौ युगे । एवमल्पायुषो ज्ञात्वा मानवान्सूतनंदन

ထရေတာယုဂနှင့် ဒွာပရယုဂ၌ပင်—ကလိယုဂ ရောက်လာသော ယခုကာလတွင်တော့ ပို၍ပင်—ဤသို့ လူသားတို့ အသက်တိုကြောင်း သိမြင်လျက်၊ စူတာ၏ ချစ်သားရေ၊ တီရ္ထသွားရာ၏ အကျိုးကို ရလွယ်သော နည်းလမ်းကို ရှာဖွေသင့်၏။

Verse 36

लभेरंश्च कथं सर्वतीर्थानां स्नानजं फलम् । देवदर्शनजं वापि विशेषान्निर्धनाश्च ये

သူတို့သည် တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးခြင်းမှ ဖြစ်သော အကျိုးကို မည်သို့ ရနိုင်မည်နည်း။ ထို့အပြင် နတ်ဘုရားတို့ကို ဖူးမြင်ခြင်းမှ ဖြစ်သော ကုသိုလ်ကိုလည်း—အထူးသဖြင့် ဆင်းရဲ၍ အရင်းအနှီးမရှိသူတို့အတွက်—မည်သို့ ရနိုင်မည်နည်း။

Verse 37

अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र दैवो वा मानुषोऽपि वा । येन तेषां भवेत्पुण्यं सर्वेषामेव हेलया

ဤနေရာ၌ နတ်ဘုရားဆိုင်ရာဖြစ်စေ လူသားဆိုင်ရာဖြစ်စေ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိပါသလော။ ထိုနည်းလမ်းကြောင့် သူတို့အားလုံးသည် တီရ္ထအားလုံး၏ ကုသိုလ်ကို လွယ်ကူစွာပင် ရနိုင်စေမည်လား။

Verse 38

सूत उवाच । अस्मिन्नर्थे पुरा पृष्टो विश्वामित्रो महामुनिः । समुपेत्याश्रमं तस्य आनर्तेन महीभुजा

သုတက ပြော၏။ ယခင်က ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ မဟာမုနိ ဝိශ්ဝာမိတ္တရ ကို မေးမြန်းခဲ့ကြ၏။ အာနရတ နိုင်ငံ၏ ဘုရင်သည် သူ၏ အာရှရမ်သို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ဖြစ်၏။

Verse 39

राजोवाच । भगवन्नत्र तीर्थानि संख्यया रहितानि च । तेषु स्नानविधिः प्रोक्तः सर्वेष्वेव पृथक्पृथक्

ဘုရင်က ပြော၏။ အရှင်ဘုရား၊ ဤနေရာ၌ တီရ္ထများသည် ရေတွက်မရအောင် များလှ၏။ ထိုတီရ္ထတစ်ခုချင်းစီအတွက် ရေချိုးပူဇော်နည်းကို သီးသန့်သီးသန့် ဟောကြားထား၏။

Verse 40

मासे वारे दिने चैव कुत्रचिन्मुनिसत्तमैः । दानानि च तथोक्तानि यथा स्नान विधिस्तथा

အချို့သောနေရာများတွင် မုနိအမြတ်တို့က လ၊ အပတ်နေ့၊ နေ့ရက်အလိုက် အကျင့်ဝတ်များကိုလည်း သတ်မှတ်ဟောကြားကြ၏။ ထို့အတူ ဒါနပြုခြင်းတို့ကိုလည်း ရေချိုးနည်းအတိုင်း သင့်လျော်စွာ သင်ကြားထား၏။

Verse 41

देवानां दर्शनं चापि पृथक्तेन प्रकीर्तितम् । न शक्यते फलं प्राप्तुं सर्वेषां केनचिन्मुने

ဒေဝတাদেরကို ဖူးမြင်ခြင်းပင်လျှင် တီရ္ထတစ်ခုချင်းစီအလိုက် သီးသန့်ဟောကြားထား၏။ ထို့ကြောင့် မုနိရှင်၊ မည်သူမျှ အားလုံး၏ အကျိုးဖလကို တစ်ပြိုင်နက် ရယူနိုင်ခြင်း မရှိပါ။

Verse 42

अपि वर्षशतेनापि किं पुनः स्तोकवासरैः । तस्माद्वद महाभाग सुखोपायं च देहिनाम्

နှစ်တစ်ရာကြာသော်လည်း မပြည့်စုံနိုင်ပါ၊ အနည်းငယ်သောနေ့ရက်များဖြင့်တော့ မဆိုလိုတော့။ ထို့ကြောင့် မဟာဘဂ္ဂရှင်၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါတို့အတွက် လွယ်ကူသော နည်းလမ်းကို မိန့်ကြားပါ။

Verse 43

एकस्मिन्नपि च स्नातस्तीर्थे प्राप्नोति मानवः । सर्वेषामेव तीर्थानां स्नानजं सकलं फलम्

တီရ္ထ (tīrtha) တစ်ခုတည်း၌ပင် ရေချိုးလျှင် လူသည် တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးခြင်းမှ ဖြစ်သော အကျိုးဖလ အလုံးစုံကို ရရှိသည်။

Verse 45

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा सुचिरं ध्यात्वा विश्वामित्रो महामुनिः । अब्रवीच्छृणु राजेंद्र सरहस्यं वदामि ते

စူတက ပြောသည်—ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် မဟာမုနိ ဝိශ්ဝာမိတ္တရသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားတရားထိုင်ကာ ပြောလေ၏—“နားထောင်ပါ၊ ရာဇင်ဒြာ (ဘုရင်တို့အထွဋ်)၊ အတွင်းလျှို့ဝှက်ချက်နှင့်တကွ သင့်အား ငါဟောမည်”။

Verse 46

चत्वार्यत्र प्रकृष्टानि मुख्यतीर्थानि पार्थिव । येषु स्नाने कृते राजञ्छ्राद्धे च तदनंतरम् । सर्वेषामेव तीर्थानां स्नानजं लभ्यते फलम्

အို ဘုရင်၊ ဤနေရာ၌ အထူးမြတ်သော အဓိက တီရ္ထ (tīrtha) လေးခု ရှိ၏။ ထိုနေရာတို့၌ ရေချိုးပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလျှင် တီရ္ထအားလုံး၏ ရေချိုးခြင်းမှ ဖြစ်သော အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။

Verse 47

सप्तविंशतिलिंगानि तथात्रैव स्थितानि च । सिद्धेश्वरप्रपूर्वाणि सर्वपापहराणि च

ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ပင် စိဒ္ဓေရှ္ဝရ (Siddheśvara) မှ စ၍ လင်္ဂ (liṅga) ၂၇ ပါး တည်ရှိနေပြီး၊ အားလုံးသည် အပြစ်ပေါင်းစုံကို ဖယ်ရှားပေးသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 48

तेषु सर्वेषु दृष्टेषु भक्त्या पूतेन चेतसा । सर्वेषामेव देवानां भवेद्दर्शनजं फलम्

ထိုအရာအားလုံးကို ဘက္တိ (bhakti) ဖြင့် သန့်စင်ထားသော စိတ်ဖြင့် ဖူးမြင်လျှင်၊ ဒർശန (darśana) ကြောင့် ဖြစ်သော နတ်ဘုရားအားလုံးကို ဖူးမြင်ရသကဲ့သို့ အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။

Verse 49

तथैकस्मिन्सुरे दृष्टे सर्वदेवसमुद्भवम् । फलं दर्शनजं भावि नराणां द्विजसत्तम

ထို့အတူ၊ နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူအမြတ်တော်၊ ဤနေရာ၌ နတ်တစ်ပါးတည်းကိုပင် မြင်ရသော်လည်း—နတ်အားလုံး၏ မူလအရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ထိုနတ်ကို—ဒർശန (darśana) မြင်ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သော အကျိုးပုဏ္ဏာသည် လူတို့ထံသို့ ရောက်လာမည်။

Verse 50

राजोवाच । कानि चत्वारि तीर्थानि तत्र मुख्यानि सन्मुने । येषु स्नातो नरः सम्यक्सर्वेषां लभते फलम्

ဘုရင်က မေးလေ၏—အို သန့်ရှင်းသော မုနိ၊ ထိုနေရာ၌ အဓိက တီရ္ထ (tīrtha) လေးခုသည် မည်သည်တို့နည်း။ ထိုတို့၌ လူတစ်ယောက် သေချာစွာ ရေချိုးလျှင် တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိမည်နည်း။

Verse 51

विश्वामित्र उवाच । अत्रास्ति कूपिका पुण्या यस्यां संश्रयते गया । कृष्णपक्षे चतुर्दश्याममावास्यादिने तथा

ဝိශ්ဝာမိတ္တရ်က ပြောလေ၏—ဤနေရာ၌ ပုဏ္ဏာရှိသော ရေတွင်း (kūpikā) တစ်ခုရှိ၏၊ ထိုတွင်း၌ ဂယာ (Gayā) ကိုယ်တိုင် တည်ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။ အထူးသဖြင့် ကృష్ణပက္ခ၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့ (caturdaśī) နှင့် အမావာಸ್ಯာ (လကွယ်နေ့) တွင်လည်းကောင်း။

Verse 52

विशेषेण महाभाग कन्यासंस्थे दिवाकरे । निर्विण्णा भूमिलोकानां कृतैः श्राद्धैरनेकधा

အို မဟာဘဂ္ဂ၊ အထူးသဖြင့် နေမင်းသည် ကညာရာသီ (Kanyā) တွင် တည်နေချိန်၌၊ မြေပြင်လောက၏ လူတို့သည် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓ (śrāddha) များကြောင့် ဂယာသည် စိတ်ကျေနပ်သွားလေ၏။

Verse 53

यस्तस्यां कुरुते श्राद्धं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ထိုနေရာ၌ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံကာ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်သူ မည်သူမဆို၊

Verse 54

तस्मिन्नहनि राजेंद्र स संतारयते पितॄन् । तथा तीर्थं द्वितीयं तु शंखतीर्थमिति स्मृतम्

ထိုနေ့၌ပင် အို မင်းတို့၏အရှင်၊ သူသည် မိမိ၏ ပိတೃဘိုးဘွားတို့ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်နိုင်၏။ ထို့ပြင် ဒုတိယ တီရ္ထသည် «သင်္ခ-တီရ္ထ» ဟူ၍ မှတ်သားကြ၏။

Verse 55

तत्र स्नात्वा नरो यस्तु पश्येच्छंखेश्वरं ततः । सर्वेषां फलमाप्नोति माघस्य प्रथमेऽहनि

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် «သင်္ခေရှွရ» ကို ဖူးမြင်သူသည် မာဃလ၏ ပထမနေ့၌ ကုသိုလ်အကျိုး အားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 56

तथा मन्नामकं तीर्थे तृतीयं मुख्यतां गतम् । अत्र स्नात्वा तु यः पश्येन्मया संस्थापितं हरम्

ထို့အတူ ငါ၏နာမဖြင့် ခေါ်သော တတိယ တီရ္ထသည် အထွတ်အမြတ်အဖြစ် ထင်ရှားလာ၏။ ဤနေရာ၌ ရေချိုးပြီး ငါတည်ထောင်ထားသော ဟရ (ရှီဝ) ကို ဖူးမြင်သူမည်သူမဆို…

Verse 57

विश्वामित्रेश्वरं नाम सर्वेषां स फलं लभेत् । नभस्यस्य सिताष्टम्यां सर्वेषां लभते फलम्

ထိုရှီဝသည် «ဝိශ්ဝာမိတ္တရေရှွရ» ဟူသော နာမဖြင့် ခေါ်ကြ၏။ သူ့ကို ဖူးမြင်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ကုသိုလ်အကျိုး အားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။ နဘသျ (ဘဓ္ရပဒ) လ၏ လင်းသော အဋ္ဌမီနေ့၌လည်း ကုသိုလ်အားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 58

शक्रतीर्थमिति ख्यातं चतुर्थं बालमण्डनम् । तत्र स्नात्वा च पंचाहं शक्रेश्वरमवेक्ष्य च । आश्विनस्य सितेऽष्टम्यां सर्वेषां लभते फलम्

စတုတ္ထ တီရ္ထသည် «သက္ကရ-တီရ္ထ» ဟူ၍ ထင်ရှားပြီး «ဗာလမဏ္ဍန» (လူငယ်တို့ကို အလှဆင်၍ ကောင်းကျိုးပေးသော) ဟုလည်း ခေါ်၏။ ထိုနေရာ၌ ငါးရက်တိုင်တိုင် ရေချိုးပြီး «သက္ကရေရှွရ» (ရှီဝ) ကို ဖူးမြင်လျှင် အာရှွိန လ၏ လင်းသော အဋ္ဌမီနေ့၌ ကုသိုလ်အားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 59

राजोवाच । विधानं वद मे विप्र गयाकूप्याः समुद्भवम् । विस्तरेण महाभाग श्रद्धा मे महती स्थिता

မင်းကြီးက မေးလေ၏— «အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဂယာကူပီ (Gayākūpī) ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံနှင့် ထုံးတမ်းနည်းလမ်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပါ။ အို ကံကောင်းသူ၊ အသေးစိတ်ရှင်းပြပါ—ကျွန်ုပ်၏ သဒ္ဓါသည် ကြီးမားစွာ တည်မြဲနေ၏»။

Verse 60

विश्वामित्र उवाच । अमावास्यादिने प्राप्ते तत्र कन्यागते रवौ । यः श्राद्धं कुरुते भक्त्या स पितॄंस्तारयेन्निजान्

ဝိශ්ဝာမိတ္တရက ပြောလေ၏— «အမావာသျာနေ့ရောက်၍ နေမင်းသည် ကညာရာသီ (Kanyā) တွင် ရှိသောအခါ၊ ထိုနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် śrāddha ပြုသူသည် မိမိ၏ ဘိုးဘွားပိတೃများကို ကယ်တင်ပေးနိုင်၏»။

Verse 61

भर्तृयज्ञविधानेन शुद्धैः स्थानोद्भवैर्द्विजैः । भर्तृयज्ञविधिं त्यक्त्वा योऽन्येन विधिना नरः

«bhartṛ-yajña ထုံးတမ်းအတိုင်း၊ ထိုနေရာ၌ မွေးဖွားသော သန့်ရှင်းသည့် ဒွိဇဗြာဟ္မဏများဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ သို့သော် bhartṛ-yajña နည်းကို စွန့်၍ အခြားနည်းဖြင့် လူတစ်ယောက်က ပြုလုပ်လျှင်…»

Verse 62

श्राद्धं करोति मूढात्मा विहीनं स्थानजैर्द्विजैः । स्थानजैरपि वाऽशुद्धैस्तस्य तद्व्यर्थतां व्रजेत्

«မိုက်မဲသောစိတ်ရှိသူသည် ဒေသခံ ဗြာဟ္မဏများမပါဘဲ śrāddha ပြု၏။ သို့မဟုတ် ဒေသခံဖြစ်သော်လည်း မသန့်ရှင်းသော ဗြာဟ္မဏများနှင့် ပြုလျှင်လည်း ထိုအမှုသည် သူ့အတွက် အကျိုးမဲ့သို့ ရောက်၏»။

Verse 63

वृष्टिः स्यादूषरे यद्वत्सत्यमेतन्मयोदितम् । अंधस्याग्रे यथा नृत्यं प्रगीतं बधिरस्य च । तथा च व्यर्थतां याति अन्यस्थानोद्भवैर्द्विजैः

«မြေညံ့ပျက်သောအရပ်၌ မိုးရွာသကဲ့သို့—ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်ပြောသော အမှန်တရားဖြစ်၏။ မျက်ကန်းရှေ့တွင် ကခြင်း၊ နားမကြားသူအတွက် သီချင်းဆိုခြင်းကဲ့သို့—ထိုနည်းတူ အခြားဒေသမွေး ဗြာဟ္မဏများနှင့် ပြုသော (śrāddha) သည် အကျိုးမဲ့သို့ ရောက်၏»။

Verse 64

ब्राह्मणैः कारयेच्छ्राद्धं मूर्खैरपि द्विजोत्तमाः । चतुर्वेदा अपि त्याज्या अन्यस्थानसमुद्भवाः

အို ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ သြရဒ္ဓကို ဗြာဟ္မဏများဖြင့်ပင် ဆောင်ရွက်စေရာ၊ မသင်ကြားသူဖြစ်သော်လည်း ကောင်း၏။ သို့ရာတွင် အခြားဒေသမှလာသူဖြစ်လျှင် ဝေဒလေးပါးသိသူတောင် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 65

दवे कर्मणि पित्र्ये वा सोमपाने विशेषतः । देशांतरगतो यस्तु श्राद्धं च कुरुते नरः । वैश्वानरपुरस्तेन कार्यं नान्यद्विजस्य च

ဒါနပူဇာကိစ္စ၊ ပိတೃယကိစ္စတို့တွင်၊ အထူးသဖြင့် ဆိုမပာန ပွဲတော်၌၊ အခြားဒေသသို့သွားရောက်ပြီး သြရဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်သူသည် ဗိုင်ရှ္ဝာနရ (အဂ္နိ) ရှေ့၌ အရင်ပူဇာပြုရမည်။ ထို့နောက် သတ်မှတ်မထားသော အခြားဗြာဟ္မဏကို မခေါ်ယူရ။

Verse 66

संनिवेश्य दर्भबटूञ्छ्राद्धं कुर्याद्द्विजोत्तमाः । दक्षिणा भोजनं देयं स्थानिकानां चिरादपि

အို ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ ဒರ್ಭမြက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပုံသဏ္ဍာန်များကို ထိုင်စေပြီး သြရဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် ဒက္ခိဏာနှင့် အစားအစာကို ပေးလှူရမည်—ဒေသခံများကိုပင်—ဤသန့်ရှင်းရာဌာန၏ ဓမ္မအတိုင်း ပွဲပြီးစီးစေရန်။

Verse 67

पंचगव्यस्य संपूर्णो यथा कुम्भः प्रदुष्यति । बिंदुनैकेन मद्यस्य पतितेन नृपोत्तम

အို မင်းမြတ်တို့၊ နွားထွက်ပစ္စည်းငါးမျိုး (ပဉ္စဂဗျ) ဖြင့် ပြည့်နေသော အိုးတစ်လုံးသည် အရက်တစ်စက်တည်း ကျသွားလျှင်ပင် အညစ်အကြေးဝင်သကဲ့သို့၊ သန့်ရှင်းသော ပူဇာကိစ္စလည်း အနည်းငယ်သော အညစ်ရောနှောမှုကြောင့် ပျက်စီးတတ်သည်။

Verse 68

एकेनापि च बाह्येन बहूनामपि भूपते । मध्ये समुपविष्टेन तच्छ्राद्धं दोषमाप्नुयात्

အို ဘုရင်ကြီး၊ လူများစွာရှိနေသော်လည်း အပြင်လူတစ်ယောက်—ပွဲအတွက် မသင့်တော်သူ—အလယ်တွင် ထိုင်နေပါက ထိုသြရဒ္ဓသည် အပြစ်အနာအဆာရပြီး မစင်ကြယ်သွားသည်။

Verse 69

स्थानजोऽपि चतुर्वेदो यद्यपि स्यान्न शुद्धिभाक् । बहूनामपि शुद्धानां मध्ये श्राद्धं विनाशयेत्

ဒေသခံ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် ဝေဒလေးပါးကို သိကျွမ်းနေသော်လည်း သန့်ရှင်းမှုမရှိပါက သန့်ရှင်းသူများအများကြား ထိုင်နေစဉ်ပင် ရှရဒ္ဓကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

Verse 70

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन शुद्धं ब्राह्मणमानयेत्

ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် သန့်ရှင်းသော ဗြာဟ္မဏကို ပင့်ဖိတ်၍ ယဇ်ပွဲအတွက် ခေါ်ယူသင့်သည်။

Verse 71

स्थानिकं मूर्खमप्येवमलाभे गुणिनामपि । हीनांगमधिकांगं वा दूषितं नो तथा परम्

အရည်အချင်းရှိသော ဗြာဟ္မဏများ မရနိုင်လျှင် ဒေသခံတစ်ဦးကို—မသိနားမလည်သူဖြစ်စေ—လက်ခံနိုင်သည်။ အင်္ဂါချို့တဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် အင်္ဂါပိုခြင်းရှိစေကာမူ အညစ်အကြေးကပ်နေသော (မသန့်ရှင်းသော) သူကဲ့သို့ မဆိုးရွားပါ။

Verse 72

कन्यादाने तथा श्राद्धे कुलीनो ब्राह्मणः सदा । आहर्तव्यः प्रयत्नेन य इच्छेच्छुभमात्मनः । सोऽपि शुद्धिसमायुक्तो यदि स्यान्नृपसत्तम

ကနျာဒာန (သမီးပေးလှူ) နှင့် ရှရဒ္ဓတွင် မိမိအကျိုးအတွက် မင်္ဂလာကို လိုလားသူသည်—အို မင်းမြတ်—ကြိုးပမ်း၍ အမြဲတမ်း မျိုးရိုးမြင့် ဗြာဟ္မဏကို ရှာဖွေခေါ်ယူရမည်။ ထိုသူသည် သန့်ရှင်းမှုနှင့် ပြည့်စုံရမည်။

Verse 73

वृक्षाणां च यथाऽश्वत्थो देवतानां यथा हरिः । श्रेष्ठस्थानजविप्राणां तथा चाष्टकुलोद्भवः

သစ်ပင်တို့တွင် အရှဝတ္ထ (ပိပယ်) သစ်ပင်သည် အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဒေဝတားတို့တွင် ဟရီသည် အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဒေသခံ ဗြာဟ္မဏကောင်းများအနက် «မျိုးရိုးရှစ်ခု» မှ မွေးဖွားသူသည် အထက်မြတ်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 74

आयुधानां यथा वज्रं सरसां सागरो यथा । श्रेष्ठस्थानजविप्राणां तथाष्टकुलसंभवः

လက်နက်တို့တွင် ဝဇ္ဇရ (vajra) သည် အထွဋ်အမြတ်၊ ရေကန်တို့တွင် သမုဒ္ဒရာသည် အထွဋ်အမြတ် ဖြစ်သကဲ့သို့၊ «အဋ္ဌကူလ» မှ မွေးဖွားသူသည် ထိုဒေသဇ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 75

उच्चैःश्रवा यथाऽश्वानां गजानां शक्रवाहनः । श्रेष्ठस्थानजविप्राणां तथाष्टकुलसंभवः

မြင်းတို့တွင် ဥစ္စೈဿရဝါ (Uccaiḥśravā) သည် အထွဋ်အမြတ်၊ ဆင်တို့တွင် သက္ကရာ၏ ယာဉ် (အဲရာဝတ) သည် အထွဋ်အမြတ် ဖြစ်သကဲ့သို့၊ «အဋ္ဌကူလ» မွေးဖွားသူသည် ထိုဒေသဇ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 76

नदीनां च यथा गंगा सतीनां चाप्यरुंधती । तद्वत्स्थानजविप्राणां श्रेष्ठोऽष्टकुलिकः स्मृतः

မြစ်တို့တွင် ဂင်္ဂါသည် အထွဋ်အမြတ်၊ သီလရှင်မတို့တွင် အရုန္ဓတီသည် အထွဋ်အမြတ် ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုသန့်ရှင်းရာဒေသ၌ မွေးဖွားသော ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အဋ္ဌကူလိက (Aṣṭakulika) ကို «श्रेष्ठ» အဖြစ် မှတ်ယူကြ၏။

Verse 77

ग्रहाणां भास्करो यद्वन्नक्षत्राणां निशाकरः । तद्वत्स्थानजविप्राणां श्रेष्ठोऽष्टकुलिकः स्मृतः

ဂြိုဟ်တို့တွင် ဘာစ్కရ (နေမင်း) သည် အကြီးအကဲ၊ နက္ခတ်တို့တွင် နိသာကရ (လမင်း) သည် အကြီးအကဲ ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုသန့်ရှင်းရာဒေသ၌ မွေးဖွားသော ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အဋ္ဌကူလိကကို အမြတ်ဆုံးဟု မှတ်ယူကြ၏။

Verse 78

पर्वतानां यथा मेरुर्द्विपदानां द्विजोत्तमः । स्थानजानां तु विप्राणां श्रेष्ठोऽष्टकुलिकस्तथा

တောင်တို့တွင် မေရုတောင်သည် အထွဋ်အမြတ်၊ နှစ်ခြေသတ္တဝါတို့တွင် ဒွိဇောတ္တမ (အမြတ်ဆုံး နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် အထွဋ်အမြတ် ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုနေရာ၌ မွေးဖွားသော ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အဋ္ဌကူလိကသည် ထိုနည်းတူ အမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 79

पक्षिणां गरुडो यद्वत्सिंहोऽरण्यनिवासिनाम् । स्थानजानां तु विप्राणां श्रेष्ठोऽष्टकुलिकस्तथा

ငှက်တို့အနက် ဂရုဍသည် အထွဋ်အမြတ် ဖြစ်သကဲ့သို့၊ တောနေသတ္တဝါတို့အနက် ခြင်္သေ့သည် အထွဋ်အမြတ် ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုနေရာဇာတိ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အဋ္ဌကူလိကသည်လည်း အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 80

एवं ज्ञात्वा प्रयत्नेन श्राद्धे यज्ञे च पार्थिव । कन्यादाने विशेषेण योज्यश्चाष्टकुलोद्भवः

ဤသို့ သိမြင်ပြီးနောက်၊ အို မင်းကြီး၊ ရှရဒ္ဓပွဲနှင့် ယဇ္ဍပွဲတို့၌လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် ကနျာဒာန (သမီးပေးအပ်ခြင်း) အခမ်းအနား၌လည်းကောင်း၊ အဋ္ဌကူလမှ ဆင်းသက်သူကို ကြိုးစား၍ သေချာစွာ ခန့်အပ်သင့်၏။

Verse 81

नृत्यंति पितरस्तस्य गर्जंति च पितामहाः । वेदिमूले समालोक्य प्राप्तमष्टकुलं नृप

အို မင်းကြီး၊ ထိုသူအတွက် ပိတೃတို့သည် ကခုန်ကြ၍၊ အဘိုးဘွားတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ ဟိန်းဟောက်ကြ၏—ယဇ္ဍဝေဒိ၏ အမြစ်တိုင်၌ အဋ္ဌကူလ ဗြာဟ္မဏ ရောက်လာသည်ကို မြင်လျှင်။

Verse 82

पुनर्वदंति संहृष्टाः किमस्माकं प्रदास्यति । दौहित्रश्चापसव्येन जलं दर्भतिलान्वितम्

သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်၍ ထပ်မံ ပြောကြသည်—“ငါတို့အား ဘာကို ပူဇော်ပေးမည်နည်း?” ဟု။ သမီး၏သား (ဒေါဟိတ္တ) သည် ယဇ္ဍနွယ်ကြိုးကို အပသဗျ (ပြောင်းပြန်) ဝတ်ဆင်ကာ၊ ဒರ್ಭမြက်နှင့် နှမ်းပါသော ရေကို ဆက်ကပ်သောအခါ။

Verse 83

राजोवाच । यदेतद्भवता प्रोक्तं श्रैष्ठ्यमष्टकुलोद्भवम् । सर्वेषां नागराणां च तत्किं वद महामते

မင်းကြီးက မေးလေ၏—“သင်ပြောကြားသည့် အဋ္ဌကူလမှ မွေးဖွားသူ၏ အထွဋ်အမြတ်ကို ငါကြားရပြီ။ သို့သော် နာဂရ ဗြာဟ္မဏ အားလုံးအနက် အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ ဖြစ်သနည်း။ အို ဉာဏ်ကြီးမားသော ရှင်မုနိ၊ ငါ့အား ပြောပြပါ။”

Verse 84

न ह्यत्र कारणं स्वल्पं भविष्यति द्विजोत्तम

အမှန်ပင်၊ ဒွိဇောတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူ) ရေ၊ ဤအကြောင်းရင်းသည် သေးငယ်မည်မဟုတ်။

Verse 85

विश्वामित्र उवाच । सत्यमेतन्महाराज यत्त्वया व्याहृतं वचः । अन्येऽपि नागराः संति वेदवेदांगपारगाः

ဗိශ්ဝာမိတ္တရက ပြောသည်– «မဟာရာဇာရေ၊ သင်ပြောသောစကားသည် အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်၏။ ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးသော နာဂရ ဗြာဟ္မဏများ အခြားလည်း ရှိသည်»။

Verse 86

श्राद्धार्हा यज्ञयोग्याश्च कन्यायोग्या विशेषतः । परं ते स्थापिता राजन्स्वयमिंद्रेण तत्र च

သူတို့သည် ရှရဒ္ဓအတွက် ဖိတ်ခေါ်ထိုက်သူများ၊ ယဇ္ဉပူဇာအတွက် သင့်လျော်သူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံရေးအတွက်လည်း သင့်တော်ကြသည်။ အရှင်မင်းကြီးရေ၊ အင်ဒြာတော်မူသည့်အတိုင်း သူတို့ကို ထိုနေရာ၌ အမြင့်မြတ်သောအဆင့်၌ တည်ထောင်ထားသည်။

Verse 87

प्रधानत्वेन सर्वेषां नागरैश्चापि कृत्स्नशः । तेन ते गौरवं प्राप्ताः स्थानेत्रैव विशेषतः

နာဂရတို့သည် အရာရာတွင် အားလုံးထဲမှ ဦးဆောင်အဆင့်ကို ရရှိထားသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဂုဏ်သိက္ခာကို ရရှိကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဤနေရာ၌ပင် ထင်ရှားသည်။

Verse 88

तस्माच्छ्रूाद्धं प्रकर्तव्यं विप्रै श्चाष्टकुलोद्भवैः । अप्राप्तौ चैव तेषां तु कार्यं नागरसंभवैः

ထို့ကြောင့် ရှရဒ္ဓကို မျိုးရိုးရှစ်မျိုးမှ မွေးဖွားသော ဗြာဟ္မဏများနှင့် ပြုလုပ်သင့်သည်။ သူတို့ မရရှိလျှင် နာဂရအမျိုးအနွယ်မှ ဗြာဟ္မဏများနှင့် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 89

नान्यस्थानसमुद्भूतैश्चतुर्वेदैरपि द्विजैः । भर्तृयज्ञेन मर्यादा कृता ह्येषा महा त्मना

အခြားဒေသမှ မွေးဖွားလာသော စတုဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သည့် ဒွိဇဗြာဟ္မဏတို့ဖြင့်ပင် မပြုလုပ်သင့်။ ဤစည်းကမ်းနယ်နိမိတ်ကို မဟာစိတ်ရှိသော ဘရ္တൃယဇ္ဈနာက တည်ထောင်ခဲ့သည်။

Verse 90

मुक्त्वा तु नागरं विप्रं योऽन्येनात्र करिष्यति । श्राद्धं वा यदि वा यज्ञं व्यर्थं तस्य भविष्यति

နာဂရဗြာဟ္မဏကို ချန်ထားပြီး အခြားသူဖြင့် ဤနေရာတွင် ရှရဒ္ဓ သို့မဟုတ် ယဇ္ဈကို ပြုလုပ်သူရှိလျှင်၊ ထိုကာရိယာသည် သူ့အတွက် အကျိုးမရှိဘဲ ပျက်သွားမည်။

Verse 91

राजोवाच । संत्यन्ये विविधा विप्रा वेदवेदांगपारगाः । मध्यदेशोद्भवाः शान्तास्तथान्ये तीर्थसंभवाः

မင်းကြီးက ပြောသည်– «အခြားဗြာဟ္မဏများလည်း များစွာရှိကြသည်။ သူတို့သည် ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်ပြီး မဓျဒေသမှ မွေးဖွားကာ စိတ်ငြိမ်းချမ်းသော အကျင့်ရှိကြသည်။ ထို့ပြင် တီရ္ထသန့်ရှင်းရာနေရာများမှ မွေးဖွားသူများလည်း ရှိသည်»။

Verse 92

भर्तृयज्ञेन ये त्यक्ताः श्राद्धे यज्ञे विशेषतः । हीनांगाश्चाधिकांगाश्च द्विर्नग्नाः श्यावदंतकाः

မင်းကြီးက ဆက်ပြောသည်– «ဘရ္တൃယဇ္ဈနာက ရှရဒ္ဓနှင့် ယဇ္ဈအတွက် အထူးသဖြင့် ပယ်ချခဲ့သူတို့သည် ကိုယ်အင်္ဂါချို့တဲ့သူ သို့မဟုတ် အင်္ဂါပိုသူ၊ နှစ်ကြိမ်အဝတ်မဲ့သကဲ့သို့ရှိသူ၊ သွားမည်းသူတို့ဟု ဆိုကြသည်»။

Verse 93

कुनखाः कुष्ठसंयुक्ता मूर्खा अपि विगर्हिताः । श्राद्धार्हाः सूचितास्तेन एतं मे संशयं वद

«အချို့မှာ လက်သည်းမကောင်းသူ၊ ကုဋ္ဌရောဂါဖြင့် ထိခိုက်သူ၊ မိုက်မဲသူနှင့် အပြစ်တင်ခံရသူများပင် ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် သူက ရှရဒ္ဓအတွက် သင့်တော်သူဟု ညွှန်ပြခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ငါ၏ သံသယကို ပြောပြပါ»။

Verse 94

विश्वामित्र उवाच । कीर्तयिष्ये नरव्याघ्र कारणानि बहूनि च । चमत्कारस्य पत्न्याश्च दानेन पतिता यतः

ဝိශ්ဝာမိတ္တရက ပြော၏ — «အို လူတို့အတွင်း ကျားတော်၊ အကြောင်းရင်းများစွာကို ငါ ရွတ်ဆိုမည်။ ချမတ်ကာရ၏ ဇနီးသည် တန်ခိုးမတော်သော အလှူကြောင့် သီလမှ ကျဆင်းသွား၏»။

Verse 95

स्त्रीणां प्रतिग्रहेणैव विप्रेषु प्रोषितेषु च । पृथक्त्वं च ततो जातं बाह्याभ्यन्तरसंज्ञकम्

မိန်းမတို့ထံမှ အလှူကို လက်ခံခြင်းကြောင့်—အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏတို့ အဝေးသွားနေစဉ်—ထိုမှ ‘အပြင်’ နှင့် ‘အတွင်း’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ခွဲခြားမှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 96

दुर्वाससा ततः शप्ता रुष्टेनेवाहिना यथा । विद्याधनाभिमानेन शापेन पतिताः सदा

ထို့နောက် ဒုర్వာသာ၏ ကျိန်စာကို ခံရ၍—ဒေါသထွက်သော မြွေကိုက်သကဲ့သို့—သူတို့သည် အဆင့်အတန်းမှ ကျဆင်းကြ၏။ ပညာနှင့် ဥစ္စာအပေါ် မာနကြောင့် ထိုကျိန်စာက အမြဲတမ်း သူတို့ကို နိမ့်ကျစေ၏။

Verse 97

कुशे राज्यगते राजन्राक्षसानां महाभयम् । प्रजयाऽवेदितं सर्वं तस्य राज्ञो महात्मनः

အို မင်းကြီး၊ ကုရှသည် နန်းတက်အုပ်ချုပ်လာသောအခါ ရက္ခသတို့ကြောင့် ဖြစ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အန္တရာယ်ကြီးကို ပြည်သူတို့က ထို မဟာသတ္တိရှိသော မင်းထံ အပြည့်အစုံ တင်ပြကြ၏။

Verse 98

विभीषणस्य लंकायां दूतश्च प्रेषितस्तदा । सर्वं निवेदयामास प्रजानां भयसंभवम्

ထို့နောက် လင်္ကာရှိ ဝိဘီရှဏ ထံသို့ သံတမန်တစ်ဦးကို စေလွှတ်ကြ၏။ ထိုသံတမန်သည် ပြည်သူတို့အတွင်း ပေါ်ပေါက်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုကို အပြည့်အစုံ တင်ပြလေ၏။

Verse 99

अभिवन्द्य कुशादेशं रामस्य चरितं स्मरन् । पुर्यां विलोकयामास लङ्कायां रामशासनात्

ကူရှ၏ အမိန့်ကို ဦးညွှတ်လက်ခံပြီး ရာမ၏ လုပ်ရပ်တော်များကို အောက်မေ့ကာ ရာမ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း လင်္ကာမြို့ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှု하였다။

Verse 100

उपप्लवस्य कर्तारो नष्टाः सर्वे दिशो दश । गन्धर्वाणां च लोकं हि भयेन महता गताः

အနှောင့်အယှက်ကို ဖြစ်စေသူတို့သည် ဒిశတစ်ဆယ်လုံးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။ အမှန်တကယ် မဟာကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ လောကသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 101

स्थातुं तत्र न शक्तास्ते विभीषणभयेन च । पृथिव्यां समनुप्राप्ताः स्थानान्यपि बहूनि च

သူတို့သည် အဲဒီမှာ မနေနိုင်ကြဘဲ ဝိဘီရှဏကို ကြောက်ရွံ့၍ မြေပြင်သို့ ဆင်းလာကာ အခြားနေရာများစွာသို့လည်း ရောက်ရှိကြသည်။

Verse 102

भयेन महता तत्र कुशस्यैव तु शासने । ब्राह्मणानां च रूपाणि कृत्वा तत्र समागताः

အဲဒီမှာ ကူရှ၏ အုပ်ချုပ်အမိန့်အောက်တွင် မဟာကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် သူတို့သည် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူဆောင်ကာ စုဝေးလာကြသည်။

Verse 103

वाडवानां महिम्ना च मध्ये स्थातुं न तेऽशकन् । पतितानां च संस्थानं चमत्कारपुरं गताः

ထို့ပြင် ဝာဍဝတို့၏ မဟိမာတန်ခိုးကြောင့် အလယ်၌ မနေနိုင်ကြသဖြင့် ကျဆုံးသူတို့နှင့် ဆက်နွယ်သော နေရာဖြစ်သည့် စမတ်ကာရပုရမြို့သို့ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 104

मायाविशारदैस्तैश्च धनेन विद्यया ततः । अध जग्धं ततस्तैस्तु तेषां मध्ये स्थितं च तैः

ထို့နောက် မာယာပညာကျွမ်းကျင်သူတို့သည် ငွေကြေးနှင့် ပညာအပေါ် အားကိုးကာ ထပ်မံကျဆုံးမှုကို ဖြစ်စေကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့အလယ်၌ ထားရှိထားသောအရာကိုပင် သူတို့က ဖျက်ဆီး၍ လုံးဝပျက်စီးစေကြ၏။

Verse 105

ततःप्रभृति ते सर्वे राक्षसत्वं प्रपेदिरे । क्रूराण्यपि च कर्माणि कुर्वंति च पदेपदे

ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့အားလုံး ရာක්ෂသအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ပင် ကြမ်းတမ်းရက်စက်သော အမှုများကို လုပ်ဆောင်ကြ၏။

Verse 106

ततस्ते सर्वथा राजन्वर्जनीयाः प्रयत्नतः । श्राद्धे यज्ञे नरव्याघ्र नरके पातयंति च

ထို့ကြောင့် အို မင်းကြီး၊ သူတို့ကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ အလုံးစုံရှောင်ကြဉ်ရမည်။ အို လူတို့အတွင်း ကျားသဖွယ်သူရဲကောင်း၊ ရှရဒ္ဓနှင့် ယဇ္ဉပူဇာတို့၌ သူတို့က နရကသို့ ကျဆင်းစေတတ်၏။

Verse 107

अन्यच्च दूषणं तेषां कीर्तयिष्ये तवाऽनघ । त्रिजाताः स्थापिता राजन्सर्पाणां गरनाशनात्

ထို့ပြင် သူတို့၏ အပြစ်အနာတရ တစ်ပါးကိုလည်း သင့်အား ပြောကြားမည်၊ အို အပြစ်ကင်းသူ။ အို မင်းကြီး၊ မြွေတို့၏ အဆိပ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းကြောင့် သူတို့ကို “တရိဇာတာ” ဟု တည်ထောင်ခေါ်ဆိုခဲ့ကြ၏။

Verse 108

नगरत्वं ततो जातं चमत्कार पुरस्य तु । त्रिजातत्वं तु सर्वेषां जातं तत्र विशेषतः

ထိုအကြောင်းကြောင့် အံ့ဖွယ်မြို့တော်၏ “မြို့အဖြစ်” သဘောတရား ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ အထူးသဖြင့် သူတို့အားလုံးအတွက် “တရိဇာတာ” အဖြစ် သဘောတရားလည်း ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 109

एतेभ्यः कारणेभ्यश्च भर्तृयज्ञेन वर्जिताः । पुनश्च कारणं तेषां स्पर्शादपि न शुद्धिभाक्

ဤအကြောင်းရင်းများကြောင့် သူတို့သည် ဘဟရ္တೃ-ယဇ္ဉာ (Bhartṛ-yajña) မှ ဖယ်ရှားခံရသည်။ ထို့ပြင် အခြားအကြောင်းတစ်ရပ်ကြောင့်လည်း သန့်စင်စေသောအရာနှင့် ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် မသန့်ရှင်းနိုင်ကြ။

Verse 110

कुम्भकोत्थं च संप्राप्तं महच्चण्डालसंभवम्

ထို့နောက် ကုမ္ဘက (Kumbhaka) ဟူသောသူ ပေါ်ထွန်းလာ၏—ကြီးမားသော ချဏ္ဍာလ (Caṇḍāla) မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူဖြစ်သည်။

Verse 111

राजोवाच । एतच्च कारणं विप्र कथयस्व प्रसादतः । स्थावरस्य चरस्यैव जगतो ज्ञानमस्ति ते

မင်းကြီးက ပြောသည်—အို ဗြာဟ္မဏ၊ ကျေးဇူးတော်အဖြစ် ဤအကြောင်းရင်းကို မိန့်ကြားပါ။ သင်သည် လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ အပါအဝင် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံး၏ ဗဟုသုတကို ပိုင်ဆိုင်သူဖြစ်သည်။

Verse 112

विश्वामित्र उवाच । अत्र ते कीर्तयिष्यामि पूर्ववृत्तकथांतरम् । भर्तृयजेन ये त्यक्ताः सर्वेन्ये ब्राह्मणोत्तमाः

ဗိශ්ဝာမိတ္တရက ပြောသည်—ဤနေရာ၌ သင့်အား အတိတ်က ဖြစ်ရပ်အကြောင်းအရာတစ်ပုဒ်ကို ထပ်မံ ရွတ်ဆိုပြမည်။ Bhartṛ-yajña က စွန့်ပစ်ခဲ့သူတို့ရှိသော်လည်း အခြားသူအားလုံးသည် ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်များ ဖြစ်ကြသည်—မည်သို့ ဖြစ်လာသည်ကို နားထောင်လော့။

Verse 113

वर्धमाने पुरे पूर्वमासीदंत्यजजातिजः । चण्डालः कुंभकोनाम निर्दयः पापकर्मकृत्

အတိတ်ကာလ၌ ဝဍ္ဍမာန မြို့တွင် အန္တျဇ (အပြင်လူမျိုး) အုပ်စုမှ မွေးဖွားသူ တစ်ဦးရှိ၏။ သူသည် ကုမ္ဘက အမည်ရှိ ချဏ္ဍာလ (Caṇḍāla) ဖြစ်ပြီး ကြမ်းတမ်းရက်စက်ကာ အပြစ်ကမ္မများကို ပြုလုပ်သူဖြစ်သည်။

Verse 114

कस्यचित्त्वथ कालस्य तस्य पुत्रो बभूव ह । विरूपस्यापि रूपाढ्यः पूर्वकर्मप्रभावतः

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူ့ထံတွင် သားတစ်ယောက် မွေးဖွားလာ၏။ အဖေသည် ရုပ်ပုံမလှပသော်လည်း သားသည် လှပတင့်တယ်၏—အတိတ်က ကမ္မ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 115

पिंगाक्षस्य सुकृष्णस्य वयोमध्यस्य पार्थिव । दक्षः सर्वेषु कृत्येषु सर्वलक्षणलक्षितः

အို မင်းကြီး၊ သူသည် မျက်လုံးအဝါရောင်တောက်ပ၍ အနက်ရောင်အသားအရေ သာယာလှပကာ ယောကျာ်းပျိုအရွယ်အလယ်၌ ရှိ၏။ ကိစ္စတာဝန်အားလုံး၌ ကျွမ်းကျင်ပြီး မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင်ဖြင့် ထင်ရှား၏။

Verse 116

स वृद्धिं द्रुतमभ्येति शुक्लपक्षे यथोडुराट् । तथाऽसौ शंस्यमानस्तु सर्वलोकैः सुरूपभाक् । दृष्ट्वा कुटुंबकं नित्यं वैराग्यं परमं गतः

လင်းလက်သော လဆန်းပတ်၌ လသည် မြန်မြန်တိုးပွားသကဲ့သို့၊ သူလည်း အလျင်အမြန် တိုးတက်မြင့်မားလာ၏—လူအပေါင်းတို့က ချီးမွမ်းကြပြီး ရုပ်ရည်လှပတင့်တယ်၏။ သို့ရာတွင် အိမ်ထောင်ရေး၏ ထပ်ခါထပ်ခါဖြစ်ပေါ်နေမှုကို မြင်သဖြင့် အမြင့်ဆုံး ဝိရာဂျ (ကင်းမက်ခြင်း) သို့ ရောက်လေ၏။

Verse 117

ततो देशांतरं दुःखाद्भ्रममाण इतस्ततः । चमत्कारपुरं प्राप्तो द्विजरूपं समाश्रितः । स स्नाति सर्वकृत्येषु भिक्षान्नकृतभोजनः

ထို့နောက် ဝမ်းနည်းဒုက္ခကြောင့် ဒီနေရာဟိုနေရာ လှည့်လည်သွားလာ၏။ စမတ်ကာရပူရမြို့သို့ ရောက်သော် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) အဖြစ် အသွင်ယူ၏။ သာသနာရေးကိစ္စ အားလုံးအတွက် ရေချိုးသန့်စင်ကာ ဘိက္ခာဖြင့် ရသော အစာကိုသာ စားသောက်၍ နေထိုင်၏။

Verse 118

एतस्मिन्नेव काले तु ब्राह्मणः शंसितव्रतः । छांदोग्यगोत्रविख्यातः सुभद्रोनाम पार्थिवः

အချိန်တူတူ၌ပင် ချီးမွမ်းထိုက်သော ဝရတ (သစ္စာကတိ) များဖြင့် ထင်ရှားသည့် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ရှိ၏။ သူသည် ချန္ဒောဂျျ ဂိုထရအဖြစ် ကျော်ကြားပြီး၊ အမည်မှာ သုဘဒ္ဒရ ဖြစ်ကာ လူတို့အနက် အထွဋ်အမြတ်တစ်ဦး ဖြစ်၏။

Verse 119

नागरो वर्षयाजी च वेदवेदांगपारगः । तत्रासीत्तस्य सञ्जाता कन्यका द्विगुणै रदैः

သူသည် နာဂရဒေသမှ လူတစ်ဦးဖြစ်၍ နှစ်စဉ် ယဇ္ဉပူဇော်သူ၊ ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးဆုံးသူ ဖြစ်၏။ ထိုသူထံ၌ သမီးတစ်ဦး မွေးဖွားလာရာ သွားနှစ်ထပ်ရှိသဖြင့် ထူးခြားလှ၏။

Verse 120

तथा त्रिभिःस्तनै रौद्रा पृष्ठ्यावर्तकसंयुता । दरिद्रोऽपि सुदुःस्थोऽपि कुलहीनोपि पार्थिव

ထို့အတူ သူမသည် သဘောထားကြမ်းတမ်း၍ နို့သုံးလုံးရှိကာ ကျောဘက်တွင် ဆံပင်ဝိုင်းအမှတ်အသားပါရှိ၏။ အို မင်းကြီး၊ လူတစ်ဦးသည် ဆင်းရဲသော်လည်း၊ အလွန်ဒုက္ခရောက်သော်လည်း၊ မျိုးရိုးမရှိသော်လည်း—

Verse 121

दीयमानामपि न तां प्रतिगृह्णाति कश्चन । यद्भक्षयति भर्तारं षण्मासाभ्यंतरे हि सा

သူမကို လက်ထပ်ရန် ပေးအပ်သော်လည်း မည်သူမျှ မလက်ခံကြ၊ အကြောင်းမှာ သူမသည် ခင်ပွန်းကို ခြောက်လအတွင်း စားသောက်ဖျက်ဆီးမည်ဟု ဆိုကြသဖြင့် ဖြစ်၏။

Verse 122

यस्याः स्युर्द्विगुणा दंता एवं सामुद्रिका जगुः । त्रिस्तनी कन्यका या तु श्वशुरस्य कुलक्षयम् । संधत्ते नात्र सन्देहस्तस्मात्तां दूरतस्त्यजेत्

သမုဒ္ရိကဗေဒ ပညာရှင်တို့က ဆိုကြသည်—သွားနှစ်ထပ်ရှိသော မိန်းကလေး၊ အထူးသဖြင့် နို့သုံးလုံးရှိသူသည် ယောက္ခမ၏ မျိုးရိုးကို ပျက်စီးစေသည်၊ သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် အဝေးမှပင် စွန့်ပစ်သင့်၏။

Verse 123

पृष्ठ्यावर्तो भवेद्यस्या असती सा भवेद्द्रुतम् । बहुपापसमाचारा तस्मात्तां परिवर्जयेत्

ကျောဘက်တွင် ဆံပင်ဝိုင်းအမှတ်အသားရှိသော မိန်းမသည် မကြာမီ အကျင့်ပျက်မည်ဖြစ်၍ အပြစ်များစွာကို ကျင့်သုံးတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို ရှောင်ကြဉ်သင့်၏။

Verse 124

अथ तां वृद्धिमापन्नां दृष्ट्वा विप्रः सुभद्रकः । चिन्ताचक्रं समारूढो न शांतिमधिगच्छति

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏ စုဘဒ္ဒရသည် သူမ အရွယ်ရောက်ကြီးပြင်းလာသည်ကို မြင်သဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု၏ လှိုင်းဝဲထဲသို့ ကျရောက်ကာ စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှု မရနိုင်တော့။

Verse 125

किं करोमि क्व गच्छामि कथमस्याः पतिर्भवेत् । न कश्चित्प्रतिगृह्णाति प्रार्थितोऽपि मुहुर्मुहुः

«ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။ ဘယ်ကို သွားရမလဲ။ သူမ ဘယ်လို လင်ရမလဲ။ ငါ အကြိမ်ကြိမ် တောင်းပန်ပေမယ့်လည်း မည်သူမျှ လက်ခံမယူကြ» ဟု ဆို၏။

Verse 126

दरिद्रो व्याधितो वाऽपि वृद्धोऽपि ब्राह्मणो हि सः । स्मृतौ यस्मादिदं प्रोक्तं कन्यार्थे प्राङ्महर्षिभिः

သူသည် ဆင်းရဲသူဖြစ်စေ၊ နာမကျန်းသူဖြစ်စေ၊ အသက်ကြီးသူဖြစ်စေ၊ အမှန်တကယ် ဗြာဟ္မဏပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ မိန်းကလေးအရေး (ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ရေးတာဝန်) အတွက် ဤစည်းကမ်းကို ရှေးမဟာဩသီများက စမృతိ၌ ကြေညာထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 127

अष्टवर्षा भवेद्गौरी नववर्षा च रोहिणी । दशवर्षा भवेत्कन्या अत ऊर्ध्वं रजस्वला

အသက်ရှစ်နှစ်တွင် «ဂေါရီ» ဟု ခေါ်ကြ၏။ အသက်ကိုးနှစ်တွင် «ရောဟိဏီ» ဟု ခေါ်ကြ၏။ အသက်တစ်ဆယ်နှစ်တွင် «ကနျာ» ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့ထက်ကျော်လွန်လျှင် «ရဇသ္ဝလာ» ဟူ၍ ရာသီရောက်ပြီဟု သတ်မှတ်ကြ၏။

Verse 128

माता चैव पिता चैव ज्येष्ठो भ्राता तथैव च । त्रयस्ते नरकं यांति दृष्ट्वा कन्यां रजस्वलाम्

မိခင်နှင့် ဖခင်၊ ထို့အပြင် အစ်ကိုကြီးပါ—ထိုသုံးဦးသည် နတ်ဘုံမဟုတ်ဘဲ နရကသို့ သွားရကြသည်၊ မိန်းကလေးကို ရာသီရောက်သော «ရဇသ္ဝလာ» အဖြစ် မြင်ရအောင် (ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု မပြုဘဲ) လွှတ်ထားလျှင်။

Verse 129

एवं चिन्तयतस्तस्य सोंऽत्यजो द्विजरूपधृक् । भिक्षार्थं तद्गृहं प्राप्तो दृष्टस्तेन महात्मना

ထိုသို့ စဉ်းစားနေစဉ်တွင် ဒွိဇပုံစံကို ဆောင်ထားသော အနိမ့်ဇာတ်သူတစ်ဦးသည် ဆွမ်းတောင်းရန် အိမ်သို့ ရောက်လာပြီး ထိုမြတ်သူက မြင်တွေ့하였다။

Verse 130

पृष्टश्च विस्मयात्तेन दृष्ट्वा रूपं तथाविधम् । कुतस्त्वमिह सम्प्राप्तः क्व यास्यसि च भिक्षुक

ထိုသို့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်၍ အံ့ဩသဖြင့် သူက မေးလေသည်—“သင်သည် ဘယ်ကနေ ဒီမှာ ရောက်လာသနည်း၊ အို ဆွမ်းတောင်းသူ၊ ဘယ်သို့ သွားမည်နည်း”။

Verse 131

ईदृग्भव्यतरो भूत्वा कस्मान्माधुकरीं गतः । किं गोत्रं तव मे ब्रूहि कतमः प्रवरश्च ते

“ဤမျှ မြတ်နိုးဖွယ် ရုပ်ရည်ရှိလျက်နှင့် မာဓုကရီ (အိမ်အိမ်က ဆွမ်းအနည်းငယ်စီ စုဆောင်း၍ အသက်မွေးခြင်း) ကို အဘယ်ကြောင့် လိုက်နာသနည်း။ သင်၏ ဂိုထ္ရကို ပြောပါ၊ သင်၏ ပရဝရသည် မည်သည်နည်း” ဟု မေးလေသည်။

Verse 132

सोऽब्रवीद्गौडदेशीयं स्थानं मे सुमहत्तरम् । नाम्ना भोजकटं ख्यातं नानाद्विजसमाश्रितम्

သူက ပြန်ဆိုလေသည်—“ကျွန်ုပ်၏ နေရပ်သည် ဂေါဍဒေသ၌ ရှိသော အလွန်ကြီးမြတ်သည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ‘ဘောဇကဋ’ ဟူ၍ နာမည်ကျော်ကာ ဗြာဟ္မဏများ များစွာ အခြေချနေထိုင်ရာ ဖြစ်သည်”။

Verse 133

तत्रासीन्माधवोनाम ब्राह्मणो वेदपारगः । वसिष्ठगोत्रविख्यात एकप्रवरसूचितः

“ထိုနေရာ၌ မာဓဝ ဟူသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ရှိခဲ့ပြီး ဝေဒများကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝသိဋ္ဌ ဂိုထ္ရအဖြစ် နာမည်ကြီးကာ ပရဝရ တစ်ခုတည်းရှိသူဟု သိကြသည်” ဟု ဆိုလေသည်။

Verse 134

तस्याहं तनयो नाम्ना चंद्रप्रभ इति स्मृतः

ကျွန်ုပ်သည် သူ၏သားဖြစ်၍ «စန္ဒြပဘ» ဟူသောနာမဖြင့် မှတ်မိကြသည်။

Verse 135

ततोऽहमष्टमे वर्षे यदा व्रतधरः स्थितः । तदा पंचत्वमापन्नः पिता मे वेदपारगः

ထို့နောက် ကျွန်ုပ်အသက်ရှစ်နှစ်တွင် ဝရတ (vrata) ကို ထိန်းသိမ်းကာ တည်ကြည်နေစဉ်၊ ဝေဒပညာကျွမ်းကျင်သော အဖေသည် ထိုအချိန်၌ ကွယ်လွန်သွား하였다။

Verse 136

माता मे सह तेनैव प्रविष्टा हव्यवाहनम् । ततो वैराग्यमापन्नो निष्क्रांतोऽहं निजालयात्

အမေသည် သူနှင့်အတူ မီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား하였다။ ထို့နောက် ဝိရာဂျ (လောကစိတ်လျော့ခြင်း) ဖြစ်ပေါ်ကာ ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ့်အိမ်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

Verse 137

तीर्थानि भ्रममाणोऽत्र संप्राप्तस्तु पुरं तव । अधुना संप्रयास्यामि प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम्

တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသောကမ်းပါး) များကို လှည့်လည်သွားလာရင်း ဤနေရာ၌ မင်း၏မြို့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ယခုမူ အထူးမြတ်သော ပရဘာသ က్షೇತ್ರ သို့ ထွက်ခွာမည်။

Verse 138

यत्र सोमेश्वरो देवस्त्यक्त्वा कैलासमागतः । न मया पठिता वेदा न च शास्त्रं नृपोत्तम । तीर्थयात्राप्रसंगेन तेन भिक्षां चराम्यहम्

အဲဒီနေရာမှာ ကైలాసကို စွန့်၍ ဘုရား သောမေရှ္ဝရ (Someśvara) ကြွလာသည့် အရပ်ရှိသည်။ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် ဝေဒများကို မဖတ်ခဲ့၊ သာස්တရများကိုလည်း မသင်ခဲ့။ တီရ္ထယာတရာ (ဘုရားဖူးခရီး) အကြောင်းကြောင့်သာ အလှူဆွမ်းခံ၍ အသက်မွေးနေသည်။

Verse 139

विश्वामित्र उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा चिन्तयामास चेतसि । ब्राह्मणोऽयं सुदेशीयस्तथा भव्यतमाकृतिः । यदि गृह्णाति मे कन्यां तदस्मै प्रददाम्यहम्

ဝိශ්ဝာမိတ္တရက ပြောသည်။ သူ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ငါသည် စိတ်အတွင်း၌ စဉ်းစားမိသည်—“ဤသူသည် ဗြာဟ္မဏ၊ နိုင်ငံကောင်းမှလာသူ၊ ရုပ်ရည်လည်း အလွန်မင်္ဂလာရှိ၏။ သူက ငါ့သမီးကို လက်ခံမည်ဆိုလျှင် ငါသည် သူ့အား ပေးအပ်မည်” ဟု။

Verse 140

यावद्रजस्वला नैव जायते सा निरूपिता । कृत्स्नं दूषयति क्षिप्रं नैव वंशं ममाधमा

သူမသည် ရဇස්ဝလာ (မိန်းမဖြစ်ခြင်း) ဖြစ်လာသည်ဟု မမြင်ရသေးသရွေ့ အခြေအနေမသေချာသေး။ ထိုအယုတ်မာသူသည် ငါ့မျိုးရိုးတစ်လျှောက်လုံးကို လျင်မြန်စွာ အညစ်အကြေးဖြစ်စေလိမ့်မည်။

Verse 141

ततः प्रोवाच तं म्लेच्छं संमंत्र्य सह भार्यया । यदि गृह्णासि मे कन्यां तव यच्छाम्यहं द्विज

ထို့နောက် ဇနီးနှင့် တိုင်ပင်ပြီးနောက် သူသည် ထို မ္လေစ္ဆ ကို ပြော하였다—“အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး)၊ ငါ့သမီးကို လက်ခံမည်ဆိုလျှင် ငါသည် သင့်အား ပေးအပ်မည်” ဟု။

Verse 142

भरणं पोषणं द्वाभ्यां करिष्यामि सदैव हि

အမှန်ပင်၊ သင်တို့နှစ်ဦးအတွက် အမြဲတမ်း ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်၍ အာဟာရပေးမည်။

Verse 143

तच्छ्रुत्वा हर्षितः प्राह सोंऽत्यजो नृपसत्तमम् । तवादेशं करिष्यामि यच्छ मे कन्यकां नृप

ဤစကားကို ကြားသော် ထို အန္တျဇ သည် ဝမ်းမြောက်၍ ဘုရင်အမြတ်ဆုံးအား ပြောသည်—“သင်၏ အမိန့်အတိုင်း ငါလုပ်မည်။ အို ဘုရင်၊ ငါ့အား ကညာကို ပေးပါ” ဟု။

Verse 144

तथेत्युक्त्वा गतस्तेन तस्मै दत्ता निजा सुता । गृह्योक्तेन विधानेन विवाहो विहितस्ततः

“အဲဒီအတိုင်းပါ” ဟုဆိုကာ သူနှင့်အတူသွား၍ မိမိ၏သမီးကို ထိုသူအား ပေးအပ်하였다။ ထို့နောက် ဂೃಹ்ய (Gṛhya) ထုံးတမ်းအတိုင်း မင်္ဂလာပွဲကို စည်းကမ်းတကျ ကျင်းပ하였다။

Verse 145

ततो ददौ धनं धान्यं गृहं क्षेत्रं च गोधनम् । तस्मै तुष्टिसमायुक्तो मन्यमानः कृतार्थताम्

ထို့နောက် စိတ်ကျေနပ်၍ အမှုကိစ္စ ပြီးမြောက်ပြီဟု ထင်မြင်ကာ ငွေကြေး၊ စပါးနှံ၊ အိမ်၊ လယ်မြေ နှင့် နွားတိရစ္ဆာန်တို့ကို ထိုသူအား ပေးအပ်하였다။

Verse 146

अथ सोऽपि च तां प्राप्य विलासानकरोद्बहून् । खाद्यैः पानैः सुवस्त्रैश्च गन्धमाल्यैर्विभूषणैः

သူမကို ရရှိပြီးနောက် သူလည်း ပျော်ရွှင်မှုများစွာကို ခံစားကာ အစားအသောက်အရသာများ၊ သောက်စရာများ၊ အဝတ်အစားကောင်းများ၊ အနံ့သာ၊ ပန်းကုံးနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် သူမကို ပြုစုခဲ့သည်။

Verse 147

परं स व्रजति प्रायो येन मार्गेण केनचित् । सारमेयाः सशब्दाश्च पृष्ठतोऽनुव्रजंति वै

သို့သော် သူသည် မည်သည့်လမ်းကြောင်းတစ်ခုဖြင့် သွားသော်လည်း အသံဆူညံစွာ ဟောင်နေသော ခွေးများက အမြဲတမ်း သူ၏နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။

Verse 148

अन्येषामंत्यजात्यानां यद्वत्तस्य विशेषतः । वेदाभ्यासपरश्चैव यदि संजायते क्वचित् । रक्तं पतति वक्त्रेण तत्क्षणात्तस्य दुर्मतेः

အခြား အန္တျဇာတိ (အောက်တန်း) များကဲ့သို့ပင်—သူ့အမှု၌ ပို၍ထူးခြားစွာ—တစ်ခါတစ်ရံ ဝေဒသင်္ကြန် (ဝေဒ) ကို ရွတ်ဖတ်လိုစိတ် ဖြစ်လာလျှင်၊ သူ၏ မကောင်းသောစိတ်ကြောင့် ထိုခဏချင်း သူ၏ပါးစပ်မှ သွေးကျလာသည်။

Verse 149

एतस्मिन्नंतरे लोकः सर्व एव प्रशंकितः । अब्रवीच्च मिथोऽभ्येत्य चंडालोऽयमसंशयम्

ထိုအချိန်တွင် လူအပေါင်းတို့သည် သံသယဖြစ်ကြ၍ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် နီးကပ်လာကာ «ဤသူသည် ချန်ဒာလာ ဖြစ်သည်၊ သံသယမရှိ» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 150

यदेते पृष्ठतो यांति भषमाणाः शुनीसुताः । सुभद्रोऽपि च तत्तेषां श्रुत्वा चिन्तापरोऽभवत्

«ဤခွေးတို့သည် ဟောင်လျက် သူ၏နောက်မှ အမြဲလိုက်သွားကြသည်» ဟု သူတို့ပြောသံကို ကြားသော် စုဘဒ္ဒရလည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။

Verse 151

मन्यमानश्च तत्सत्यं दुःखेन महतान्वितः । नूनमंत्यजजातीयो भविष्यति सुतापतिः

ထိုသတင်းကို အမှန်ဟု ယုံကြည်ကာ ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် ဖိစီးခံရ၍ သူက «စူတာ၏ ခင်ပွန်းသည် အန့်တျဇ မျိုးရိုးမှ ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်» ဟု တွေး၏။

Verse 152

ज्ञायते चेष्टितैः सर्वैर्यथाऽयं जल्पते जनः

လူတို့က ဆိုကြသကဲ့သို့၊ သူ၏ အပြုအမူ အားလုံးကြောင့်ပင် သူသည် မည်သို့သော လူမျိုးဖြစ်သည်ကို သိနိုင်၏။

Verse 153

एवं रात्रिंदिवं तस्य चिन्तयानस्य भूपतेः । लोकापवादयुक्तस्य कियान्कालोऽभ्यवर्तत

ထို့ကြောင့် အများ၏ အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ထမ်းဆောင်ရသော ထိုဘုရင်သည် နေ့ညမပြတ် စိုးရိမ်တွေးတောနေရင်း အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသနည်း။

Verse 154

अन्यस्मिन्नहनि प्राप्ते आद्याद्या द्विजसत्तमाः । मध्यगेन समायुक्ता ब्रह्मस्थानं समागताः । तस्य शुद्धिकृते प्रोचुर्येन शंका प्रणश्यति

အခြားနေ့တစ်နေ့ရောက်သော် မြတ်သောဗြာဟ္မဏများသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ပူဇော်ပွဲဆောင်ရွက်သူနှင့်အတူ ဗြဟ္မာသ္ထာနသို့ စုဝေးလာကြ၏။ ထို့နောက် သံသယပျောက်ကင်းစေမည့် သူ၏သန့်စင်ပွဲအကြောင်းကို မိန့်ကြားကြ၏။

Verse 155

अथोचुस्तं द्विजश्रेष्ठा ब्रह्मस्थानस्य मध्यगम् । मध्यगस्य तु वक्त्रेण विवर्णवदनं स्थितम्

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့သည် ဗြဟ္မာသ္ထာန၏ အလယ်၌ ရပ်နေသူကို ခေါ်ဆို၍ မိန့်ကြားကြ၏။ ထိုခဏ၌ ပူဇော်ပွဲဆောင်ရွက်သူ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့၍ အရောင်ပျက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

Verse 156

कुलं गोत्रं निजं ब्रूहि प्रवरांश्च विशेषतः । स्थानं देशं च विप्राणां येन शुद्धिः प्रदीयते

“သင်၏ မျိုးရိုးကူလ၊ ကိုယ်ပိုင်ဂိုထရကို ပြောကြားလော့၊ ထို့ပြင် ပရဝရများကို အထူးသဖြင့် ဖော်ပြလော့။ ထို့အပြင် ဗြာဟ္မဏတို့၏ နေရာနှင့် ဒေသကိုလည်း ဆိုလော့၊ သို့မှသာ သင့်တော်သော သန့်စင်ပွဲကို ပေးအပ်နိုင်မည်” ဟု မိန့်ကြားကြ၏။

Verse 157

अथासौ वेपमानस्तु प्रस्विन्नवदनस्तथा । अधोदृष्टिरुवाचेदं गद्गदं विहिताञ्जलिः

ထို့နောက် သူသည် တုန်လှုပ်နေ၍ မျက်နှာပေါ်တွင် ချွေးစိုကာ မျက်လုံးကို အောက်သို့ချ၍ လက်အုပ်ချီကာ ဂဒ္ဂဒသံဖြင့် ဤစကားများကို ပြောကြား၏။

Verse 158

गर्भाष्टमे पिता मह्यं वर्षे मृत्युं गतस्ततः । ततः सा तं समादाय जननी मे पतिव्रता । मां त्यक्त्वा दुःखितं दीनं प्रविष्टा हव्यवाहनम्

“ကျွန်ုပ်အသက်ရှစ်နှစ်တွင် အဖေသည် သေဆုံးသွား၏။ ထို့နောက် ခင်ပွန်းသစ္စာရှိသော မိခင်သည် သူ့ကို မီးသင်္ဂြိုဟ်ပွဲသို့ ယူဆောင်ကာ ကျွန်ုပ်ကို ဝမ်းနည်း၍ အားနည်းသည့်အနေဖြင့် ထားခဲ့ပြီး ဟဗျဝါဟန မီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏” ဟု ဆို၏။

Verse 159

अहं वैराग्यमापन्नस्तीर्थयात्रां समाश्रितः । बालभावे पितुर्दुःखात्तापसैरपरैः सह

ထို့ကြောင့် ငါသည် ဝိရာဂျ္ယ (လောကကင်းစိတ်) သို့ ရောက်ခဲ့ပြီး၊ ကလေးဘဝကတည်းက ဖခင်အတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးလျက်၊ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ရေကူးဆိပ်) များသို့ ဘုရားဖူးခရီးကို အခြား တာပသများနှင့်အတူ အားကိုးခဲ့သည်။

Verse 160

न मया पठितो वेदो न च शास्त्रं निरूपितम् । तीर्थयात्रापरोऽहं च समायातो भवत्पुरम्

ငါသည် ဝေဒကို မဖတ်ရှုခဲ့သကဲ့သို့၊ ရှာစတြာများကိုလည်း မစိစစ်ခဲ့။ တီရ္ထယာထရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ကိုသာ အာရုံစိုက်သူဖြစ်၍ သင်တို့၏ မြို့သို့ ငါရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 161

अभद्रेण सुभद्रेण श्वशुरेण दुरात्मना । एतज्जानाम्यहं विप्रा गोत्रं वासिष्ठमेव वा

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ငါသိသမျှမှာ ဤတစ်ခုပင်—စိတ်ဆိုးသော ယောက္ခမ အဘဒ္ဒရ (သုဘဒ္ဒရ၏ သား) က ပြောကြားသကဲ့သို့—ငါ၏ ဂိုတြာသည် ဝါသိဋ္ဌ ဖြစ်သည်။

Verse 162

अथैकप्रवरो देशो गौडो मधुपुरं पुरम् । ततस्ते ब्राह्मणाः प्रोचुर्यस्य नो ज्ञायते कुलम् । तस्य शुद्धिः प्रदातव्या धटद्वारेण केवला

ထို့နောက် (သူက) «ငါ၏ ဒေသမှာ ဂေါဍ ဖြစ်၍ မြို့မှာ မဓုပုရ ဖြစ်သည်၊ ငါတွင် ပရဝရ တစ်ခုသာရှိသည်» ဟုဆို၏။ ထိုအခါ ဗြာဟ္မဏတို့က «မျိုးရိုးမသိသူအတွက် သန့်စင်ခြင်းကို ‘ဓဋတံခါးဖြင့်’ ဟုခေါ်သော အခမ်းအနားတစ်မျိုးတည်းဖြင့်သာ ပေးရမည်» ဟုကြေညာကြ၏။

Verse 163

स त्वं धटं समारुह्य ब्राह्मण्यार्थं च केवलम् । शुद्धिं प्राप्य ततो भोगान्भुंक्ष्वात्रस्थोऽपि केवलम्

ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏအဖြစ်ရရန်သာ ရည်ရွယ်၍ ဓဋ ကို တက်လှမ်းပါ။ သန့်စင်ခြင်းကို ရပြီးနောက်၊ စည်းကမ်းအတိုင်းသာ ဤနေရာ၌ပင် သင့်တော်သော အာဟာရကို ခံစားပါ။

Verse 164

सोऽब्रवीत्साहसं कृत्वा सर्वानेव द्द्विजोत्तमान् । प्रतिगृह्णाम्यहं कामं तप्तमाषकमेव च

ထို့နောက် သူသည် သတ္တိကိုတင်းကျပ်ကာ နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အလယ်၌ ပြော၏— «ငါသည် ငါ့ဆန္ဒအတိုင်း ဤစမ်းသပ်မှုကို လက်ခံမည်၊ ပူလောင်အောင်အပူပေးထားသော မာဿကာဒင်္ဂါ (taptamāṣaka) ကိုင်တောင် လက်ခံမည်»။

Verse 165

प्रविशामि हुताशं वा भक्षयिष्याम्यहं विषम्

«လိုအပ်လျှင် မီးအတွင်းသို့ ဝင်မည်၊ သို့မဟုတ် ငါသည် အဆိပ်ကိုပင် သောက်စားမည်»။

Verse 166

किं पुनर्धटदिव्यं च क्रियमाणे सुखावहम् । ब्राह्मणस्य कृते विप्राश्चित्ते नो मामके घृणा

«ထို့ထက်ပို၍ မင်္ဂလာအကျိုးနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသော ဂဋ္ဌဒိဗ္ဗ (ghaṭa) သာသနာတော်ဆိုင်ရာ သတ္တိစမ်းသပ်မှုကို ပြုလုပ်နေစဉ်၌ အကျိုးကောင်းသည် မည်မျှပိုမိုမည်နည်း။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး၏ အကျိုးအတွက် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ငါ့အပေါ် စိတ်ထဲ၌ မထီမဲ့မြင် မရှိစေကြပါနှင့်»။

Verse 167

अथ ते ब्राह्मणास्तस्य धटारोहणसंभवम् । शुद्धिं निर्दिश्य वारं च सूर्यस्य च ततः परम् । जग्मुः स्वंस्वं गृहं सर्वे सोऽपि विप्रोंऽत्यजो द्विजाः

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဂဋ္ဌတက်ရောက်ခြင်း (ghaṭa-ārohaṇa) မှ ဖြစ်ပေါ်သော သန့်စင်မှုကို ညွှန်ပြကာ၊ ထို့ပြင် နေရောင်ဘုရားနှင့် ဆက်နွယ်သော သင့်လျော်သည့် နေ့/ဝတ္တရားကိုလည်း သတ်မှတ်ပေးကြ၏။ ထို့နောက် အားလုံးသည် ကိုယ့်ကိုယ့်အိမ်သို့ ပြန်သွားကြပြီး၊ ထို ‘ဝိပရ’ သည်လည်း—အန္တျဇ ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်လာသူ—ကျန်ရစ်ခဲ့၏၊ အို နှစ်ကြိမ်မွေးတို့။

Verse 168

ततः प्राह निजां भार्यां रहस्ये नृपसत्तम । ज्ञातोऽहं ब्राह्मणैः सर्वैरंत्यजातिसमुद्भवः । देशातरं गमिष्यामि त्वमागच्छ मया सह

ထို့နောက် သူသည် မိမိဇနီးအား လျှို့ဝှက်စွာ ပြော၏— «အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ဗြာဟ္မဏအားလုံးက ငါသည် အန္တျဇ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူဟု သိမြင်သွားကြပြီ။ ငါသည် အခြားဒေသသို့ ထွက်ခွာမည်; သင်လည်း ငါနှင့်အတူ လိုက်လာပါ»။

Verse 169

भार्योवाच । अहमग्निं प्रवेक्ष्यामि न यास्यामि त्वया सह । पापबुद्धे पतिष्यामि न चाहं नरकाग्निषु

မယားက ပြော၏— «ငါ မီးထဲသို့ ဝင်မည်၊ သင်နှင့်အတူ မသွားမည်။ အကျင့်ဆိုးစိတ်ဆိုးသူရေ—ဤနေရာ၌ပင် ငါ ကျဆုံးသေပါစေ; ငရဲမီးထဲသို့ မကျရောက်စေ»။

Verse 170

बुध्यमाना न सेविष्ये त्वामंत्यजसमुद्भवम् । पाप संदूषितं सर्वं त्वयैतत्स्थानमुत्तमम्

«ယခု ငါ သိမြင်ပြီးပြီ၊ အန္တျဇ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူ သင်နှင့်အတူ မနေတော့မည်။ သင့်ကြောင့် ဤအမြတ်ဆုံးသော အရပ်တစ်ခုလုံး ပာပဖြင့် အညစ်အကြေးတင်သွားပြီ»။

Verse 171

तथा मम पितुर्हर्म्यं संवत्सरप्रयाजिनः । तस्माद्द्रुततरं गच्छ यावन्नो वेत्ति कश्चन

«ထို့ပြင် ငါ့အဖ၏ အိမ်တော်ကိုလည်း မနီးကပ်ရ; သူသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ယဇ္ဉာကို ထိန်းသိမ်းကျင့်သုံးသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မည်သူမျှ မသိမီ ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာလော့»။

Verse 172

नो चेत्पापसमाचार संप्राप्स्यसि महाऽपदम्

«မဟုတ်လျှင် ပာပအကျင့်ရှိသူရေ၊ သင်သည် မဟာဘေးအန္တရာယ်ကို ကြုံရလိမ့်မည်»။

Verse 173

ततो निशामुखे प्राप्ते कौपीनावरणान्वितः । नष्टोऽभीष्टां दिशं प्राप्य तदा जीवितजाद्भयात्

ထို့နောက် ညချမ်းရောက်လာသောအခါ၊ လည်ပတ်အဝတ် (ကောပီန) တစ်ထည်သာ ဝတ်ဆင်လျက်၊ သူသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မိမိလိုရာဦးတည်ရာသို့ ရောက်ခဲ့သည်—အချိန်นั้น မိမိအသက်အန္တရာယ်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်။