Adhyaya 190

Verse 1

सूत उवाच । एवं क्रतुः स संजातः पञ्चरात्रं द्विजोत्तमाः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे सर्वकाम समृद्धिमान्

စူတက မိန့်တော်မူ၏— «ဤသို့ဖြင့် ထိုကရတု (ယဇ္ဉ) ကို ငါးညတိုင်တိုင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြ၏၊ အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ က္ෂೇತ್ರ၌ အလိုဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသော စည်းစိမ်ကြွယ်ဝမှုနှင့် ပြည့်စုံလျက်»။

Verse 2

विप्रांश्च भिक्षुकांश्चैव दीनांधांश्च विशेषतः । समाप्तौ तस्य यज्ञस्य संतर्प्य सकलांस्ततः । ऋत्विजो दक्षिणाभिस्तान्यथोक्तान्द्विजसत्तमान्

ထိုသူသည် ဗြာဟ္မဏများ၊ ဘိက္ခုများနှင့် အထူးသဖြင့် ဆင်းရဲသူများ၊ မျက်မမြင်သူများကို စိတ်တော်ကျအောင် ပြုစုပေး하였다။ ယဇ္ဉပူဇာပြီးဆုံးသော် အားလုံးကို ထိုက်တန်သလို အာဟာရဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေကာ ဓမ္မပွဲကို ဆောင်ရွက်သော ရ္ဋွိဇ်ပုရောဟိတ်များအား သတ်မှတ်ထားသည့် ဒက္ခိဏာကို ပေးအပ်하였다။

Verse 3

ततः स चानयामास नागरान्ब्राह्मणोत्तमान् । चातुश्चरणसंपन्नाञ्छ्रुतिस्मृति समन्वितान्

ထို့နောက် သူသည် မြို့တော်ရှိ အထွတ်အမြတ် ဗြာဟ္မဏများကို ဖိတ်ခေါ်လာစေ하였다။ သူတို့သည် လေးမျိုးသော အရည်အချင်းပြည့်စုံပြီး၊ Śruti နှင့် Smṛti နှစ်ပါးလုံး၌ အခြေခံခိုင်မာသူများဖြစ်ကြသည်။

Verse 4

कृतांजलिपुटो भूत्वा ततस्तान्प्राह सादरम् । यद्भूमौ तु मया तीर्थं पुष्करं संनिवेशितम्

ထို့နောက် လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ သူတို့အား ပြော하였다—“ဤမြေပြင်ပေါ်တွင်ပင် ငါသည် ပုရှ္ကရ (Puṣkara) ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထကို တည်ထောင်ထား၏။”

Verse 5

कलिकालस्य भीतेन द्वितीयं ब्राह्मणोत्तमाः । येन नो नाशमभ्येति म्लेच्छैरपि समाश्रितम्

“အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ ကလိယုဂ၏ အန္တရာယ်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ငါသည် ဒုတိယအမီအခိုကာကို တည်ထား၏။ မလေစ္ဆာတို့ကပင် လာရောက်နေထိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် ပျက်စီးမသွားစေရန် ဖြစ်သည်။”

Verse 6

हाटकेश्वरदेवस्य प्रभावेन महात्मनः । कलिकाले च सम्प्राप्ते तीर्थान्यायतनानि च

“မဟာသတ္တဝါတော် ဟာဋကေရှ္ဝရ (Hāṭakeśvara) ဘုရား၏ အာနုဘော်ကြောင့် ကလိယုဂ ရောက်လာသော်လည်း သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများနှင့် ဒေဝါလယများသည်လည်း အာနုဘော်မပျက် တည်မြဲနေကြသည်။”

Verse 7

म्लेच्छैः स्पृष्टान्यसंदिग्धं प्रयागादीनि कृत्स्नशः । यज्ञस्तु विहितस्तेन भयायं तत्कृतेन च

အမှန်တကယ်ပင် ပရာယာဂါ စသည့် တီရ္ထများအားလုံးသည် မလေစ္ဆာတို့၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် သံသယမရှိ အပြည့်အဝ မသန့်စင်သွား၏။ ထို့ကြောင့် သူက ယဇ္ဈကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့ပြီး ထိုလုပ်ရပ်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့မှုလည်း ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 8

तस्माद्वदथ किं दानं युष्मद्भूमेश्च निष्क्रये । प्रयच्छामि च यज्ञस्य येन मे स्यात्फलं द्विजाः

ထို့ကြောင့် ပြောကြပါ—သင်တို့၏ မြေကို ပြန်လည်သန့်စင်ရန် အစားထိုးတန်ဖိုးအဖြစ် မည်သည့် ဒါနကို ပေးရမည်နည်း။ ယဇ္ဈအတွက် ငါပေးအပ်မည်၊ ထို့ကြောင့် ငါသည်—အို ဒွိဇာတို့—၎င်း၏ အကျိုးကို ရရှိစေလို၏။

Verse 9

ब्राह्मणा ऊचुः । यदि यच्छसि चास्माकं दक्षिणां यज्ञसंभवाम् । तदस्माकं स्ववासेन स्थानं नय पवित्रताम्

ဗြာဟ္မဏာတို့က ဆိုကြသည်—“သင်သည် ယဇ္ဈမှ ပေါ်ထွန်းသော ဒက္ခိဏာကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးလိုပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်တိုင် နေထိုင်ခြင်းဖြင့် ဤနေရာကို သန့်ရှင်းမှုသို့ ပို့ဆောင်ပါ။”

Verse 10

यदेतद्भवता चात्र पुष्करं तीर्थमुत्तमम् । स्थापितं तस्य नो ब्रूहि माहात्म्यं सुरसत्तम । येन स्नानादिकाः सर्वाः क्रियाः कुर्मः पितामह

“သင်သည် ဤနေရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထ ပုရှ္ကရကို တည်ထောင်ထားသဖြင့်၊ အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ၎င်း၏ မဟာတ္မ್ಯကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ရေချိုးခြင်းမှ စ၍ အခမ်းအနား အကုန်လုံးကို ဆောင်ရွက်နိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ အို ပိတာမဟာ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို သင်ကြားပါ။”

Verse 11

ब्रह्मोवाच । एतत्तीर्थं मया सृष्टमंतरिक्षस्थितं सदा । किं न श्रुतं पुराणेषु भवद्भिर्द्विजसत्तमाः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—“ဤတီရ္ထကို ငါဖန်ဆင်းခဲ့ပြီး အန္တရိက္ခ (အလယ်လောက) တွင် အမြဲတည်ရှိ၏။ အို ဒွိဇာတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ပုရာဏများတွင် ၎င်းကို မကြားဖူးကြသလော။”

Verse 12

पृथिव्यां नैमिषं तीर्थमन्तरिक्षे च पुष्करम् । त्रैलोक्ये तु कुरुक्षेत्रं विशेषेण व्यवस्थितम्

မြေပြင်၌ နိုင်မိဿ (Naimiṣa) သည် တီရ္ထ (tīrtha) ဖြစ်၏။ အလယ်လောက၌ ပုဿကရ (Puṣkara) ရှိ၏။ သုံးလောကလုံးတွင် ကုရုက္ခေတ္တရ (Kurukṣetra) သည် အထူးဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် တည်မြဲနေ၏။

Verse 13

तद्युष्माकं हितार्थाय पंचरात्रं धरातले । आगमिष्यत्यसंदिग्धं मम वाक्यप्रणोदितम्

ထို့ကြောင့် သင်တို့၏ အကျိုးအတွက် မြေပြင်သို့ ငါးညတိုင်တိုင် မလွဲမသွေ လာရောက်မည်။ ငါ၏ အမိန့်စကားက လှုံ့ဆော်သဖြင့် သံသယမရှိ။

Verse 14

कार्तिक्यां शुक्लपक्षे तु ह्येकादश्यां दिने स्थिते । यावत्पंचदशी तावत्तिथिः पापप्रणाशिनी

ကာရ္တိက (Kārttika) လ၏ ရွှင်လင်းပက္ခ (śukla-pakṣa) တွင် ဧကာဒသီ (Ekādaśī) နေ့မှ စ၍ ပဉ္စဒသီ (Pañcadaśī) အထိ ထိုတိထိကာလသည် အပြစ်ပျက်စီးစေသော ကာလဖြစ်၏။

Verse 15

पंचरात्रस्य मध्ये तु यः स्नानं च करिष्यति । श्राद्धं वा श्रद्धया युक्तस्तस्य स्यादक्षयं हि तत्

ငါးညပူဇော်ကာလ၏ အလယ်၌ မည်သူမဆို သန့်ရှင်းသော ရေချိုး (snāna) ပြုလျှင် သို့မဟုတ် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ပြုလျှင် ထိုကောင်းမှုသည် သူ့အတွက် မပျက်မယွင်း အကျိုးဖြစ်၏။

Verse 16

अह तु पंचरात्रं तद्ब्रह्मलोकादुपेत्य च । संश्रयं तु करिष्यामि तीर्थेऽत्रैव द्विजोत्तमाः

«ငါသည် ထိုငါးညကာလအတွက် ဗြဟ္မလောက (Brahmaloka) မှ လာရောက်၍ ဤတီရ္ထ (tīrtha) တွင်ပင် နေထိုင်အာရုံယူမည်၊ အို ဒွိဇောတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့»။

Verse 17

ब्राह्मणा ऊचुः । तव मूर्तिं करिष्यामः स्थानेऽत्र प्रपितामह । तस्यां संक्रमणं नित्यं तस्मात्कार्यं त्वयाविभो

ဗြာဟ္မဏာတို့က လျှောက်ကြသည်။ «အို အဘိုးဘုရား၊ ဤနေရာ၌ သင်၏ မူရတိ (ရုပ်တော်) ကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြုလုပ်မည်။ ထို့ကြောင့် အို အရှင်ကြီး၊ နေ့စဉ် မပြတ် သင်၏ ဆင်းသက်ဝင်ရောက်ခြင်းကို ထိုရုပ်တော်၌ ပြုတော်မူပါ»။

Verse 18

तीर्थं चैव सदाप्यऽत्र समागच्छतु चांबरात् । लोकानां पापनाशाय तथा त्वं कर्तुमर्हसि

«ထို့ပြင် ဤတီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) သည် ကောင်းကင်မှလည်း အမြဲတမ်း ဤနေရာသို့ လာရောက်ပါစေ။ လူတို့၏ အပြစ်များ ပျက်စီးစေရန် သင်သည် ထိုအရာကို ပြုလုပ်သင့်ပါသည်»။

Verse 19

एषा नो दक्षिणा देव यज्ञस्यैव समुद्भवा

«အို ဘုရားသခင်၊ ဤအရာသည် ယဇ္ဉ်မှပင် ပေါ်ပေါက်လာသော ကျွန်ုပ်တို့၏ ဒက္ခိဏာ (ပူဇော်ခ) ဖြစ်ပါသည်»။

Verse 20

एवं कृते सुरश्रेष्ठ सफलः स्यात्क्रतुस्तव । प्रतिज्ञा च तथा सत्या तस्माद्दानाय निर्मिता

«ဤသို့ ပြုလုပ်လျှင် အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သင်၏ ယဇ္ဉ်သည် အကျိုးသီးပွင့်မည်။ သင်၏ ကတိသစ္စာလည်း မှန်ကန်စွာ ပြည့်စုံမည်။ ထို့ကြောင့် ဤလှူဒါန်းမှုကို ပူဇော်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်»။

Verse 21

श्रीब्रह्मोवाच । मन्त्राहूतं ततः श्रेष्ठं नभोमार्गाद्द्विजोत्तमाः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे पुष्करं चागमिष्यति

သီရိ ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ «ထို့နောက် အို ဒွိဇိုတ္တမတို့၊ မန္တရဖြင့် ဖိတ်ခေါ်ထားသော အထူးမြတ်သော (တီရ္ထ) သည် ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းမှ လာမည်။ ဟာဋကေရှွရ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ပုෂ္ကရလည်း ရောက်လာမည်»။

Verse 22

अघमर्षं जपंश्चैव यः करिष्यति तोयगः । मम मूर्तेः पुरः स्थित्वा पैलमन्त्रपुरःसरम्

ရေကို ပူဇော်လှူဒါန်းကာ၊ ငါ၏ ရုပ်တော်ရှေ့၌ ရပ်လျက် အဃမರ್ಷဏ သီချင်းကိုလည်း ပိုင်လမန်တရဖြင့် စတင်၍ ဂျပ်ဆိုသူမည်သူမဆို—

Verse 23

जपिष्यति द्विजश्रेष्ठाः सवनानां चतुष्टयम् । ब्रह्मलोकात्समागत्य प्रश्रोष्या मि च तद्द्विजाः

—အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့၊ သူသည် စဝန အစုလေးပါးကို ဂျပ်ဆိုလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ငါလည်း ဗြဟ္မလောကမှ လာ၍ ထိုအရာကို နားထောင်မည်၊ အို ဒွိဇတို့။

Verse 24

सूत उवाच । अथ ते नागराः सर्वे पुष्पदानप्रपूर्वकम् । अनुज्ञां प्रददुस्तुष्टा यज्ञफलसमाप्तये

စူတက ပြော၏—ထို့နောက် မြို့သူမြို့သားအားလုံးသည် ပန်းလှူဒါန်းခြင်းကို အရင်ပြု၍ ပျော်ရွှင်စွာ ခွင့်ပြုချက်ပေးကြ၏၊ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလ ပြည့်စုံစေရန်အတွက်။

Verse 25

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तः पुलस्त्योऽध्वर्युसत्तमः । यत्र स्थाने स्थितो ब्रह्मा नागरैः परिवारितः

ထိုအချိန်အတွင်း ပုလஸ္တျ—အဓွရျုယဇ္ဉပုရောဟိတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး—သည် ဗြဟ္မာ ထိုင်နေရာသို့ ရောက်လာ၏၊ မြို့သူမြို့သားတို့က ဝိုင်းရံထားလျက်။

Verse 26

अब्रवीच्च समाप्तस्ते यतः संपूर्णदक्षिणः । प्रायश्चित्तैर्विरहितो यथा नान्यस्य कस्यचित्

ထို့နောက် သူက ပြော၏—“သင်၏ ကర్మကာဏ္ဍသည် ပြီးစီးလေပြီ၊ ဒက္ခိဏာတို့လည်း ပြည့်စုံစွာ ပေးအပ်ပြီး၊ ပြစ်လွှတ်ပူဇော် (ပရာယရှ္စိတ္တ) မလိုအပ်သကဲ့သို့၊ အခြားသူမည်သူ၏ အမှုနှင့်မှ မတူ” ဟု။

Verse 27

अतः परं कर्मशेषं किंचिदस्ति पितामह । वारुणेष्टिर्जपश्चैव तत्करिष्यामि सांप्रतम्

ယခုမှစ၍ အို အဘိုးကြီး ဘြဟ္မာရေ၊ အခမ်းအနားလုပ်ဆောင်ရန် ကျန်ရှိသေးသလား။ ဝါရုဏီ အိဋ္ဌိနှင့် သတ်မှတ်ထားသော ဂျပ်ပ (မန္တရရွတ်) ကိုလည်း ယခုပင် ကျွန်ုပ် ဆောင်ရွက်မည်။

Verse 28

तथा चाऽवभृथस्नानं प्रकर्तव्यं त्वया सह । तस्मादुत्तिष्ठ गच्छामो यत्र तोयव्यवस्थितम्

ထို့ပြင် အဝဘෘထ (avabhṛtha) ရေချိုးပွဲကိုလည်း သင်နှင့်အတူ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ထ၍ လာကြစို့—ရေကို အခမ်းအနားအတွက် စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားသော နေရာသို့ သွားကြမည်။

Verse 29

येनेष्टिवारुणीं तत्र कुर्मो विप्रैर्यथोचितैः । चतुर्भिर्ब्रह्मपूर्वैश्च मया चाग्नीध्रहोतृभिः

အဲဒီမှာ သင့်လျော်သည့် ဗြာဟ္မဏများနှင့်အတူ ဝါရုဏီ အိဋ္ဌိကို ကျွန်ုပ်တို့ ဆောင်ရွက်မည်—ဘြဟ္မန်ပုရောဟိတ်မှ စ၍ လေးဦးနှင့်၊ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်နှင့် အဂ္နီဓ္ရ၊ ဟောတೃ ပုရောဟိတ်တို့ပါဝင်၍။

Verse 30

यथावह्नौ तथा तोये मन्त्रवत्तद्भवंशुभम् । हूयते संविधानेनयज्ञपात्रैः सम न्वितम्

မီးထဲသို့ အဟုတိများကို မန္တရနှင့်တကွ စနစ်တကျ လောင်းပူဇော်သကဲ့သို့၊ ရေထဲတွင်လည်း မန္တရနှင့်အတူ မင်္ဂလာသော ပူဇော်ပစ္စည်းကို သတ်မှတ်ထားသော ယဇ္ဉပစ္စည်းအိုးခွက်များဖြင့် အစီအစဉ်တကျ လောင်းပူဇော်သည်။

Verse 31

वरुणस्य प्रतुष्ट्यर्थं स्नानं कार्यं त्वयैव च । ऋत्विग्भिः सहितेनैव सर्वारिष्टप्रशांतये

ဝါရုဏ၏ အပြည့်အဝ ကျေနပ်မှုအတွက် သင်သည် ရေချိုးပွဲကို မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်ရမည်—အခမ်းအနားဆောင်ရွက်သော ရ္ဋွိဂ် (ပုရောဟိတ်) များနှင့်အတူ—အန္တရာယ်အပေါင်းကို ငြိမ်းစေရန်။

Verse 32

यस्तत्र समये स्नानं करिष्यति त्वया सह । अन्योऽपि मानवः कश्चिद्विपाप्मा स भविष्यति

ထိုအချိန်တည်းက ထိုနေရာ၌ သင်နှင့်အတူ ရေချိုးသူ မည်သူမဆို—အခြားလူတစ်ယောက်မဆို—အပြစ်ကင်းစင်သူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 33

यानीह संति तीर्थानि त्रैलोक्ये सचराचरे । वारुणीमिष्टिमासाद्य तानि यांति च संनिधौ

လောကသုံးပါး၌ ရှိသမျှ တီရ္ထများ—လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံးအတွင်း—ဝါရုဏီ အိဋ္ဌိ အခါ၌ ဤနေရာသို့ နီးကပ်စွာ စုဝေးလာကြသည်။

Verse 34

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन दीक्षितेन समन्वितम् । तत्र स्नानं प्रकर्तव्यं जलमध्ये तु सार्थिभिः । ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यैः सर्वैरव भृथोत्सवे

ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့်၊ သင့်လျော်သော ဒိက္ခာ/ဝတ္တရားဖြင့် သန့်စင်ထားသူသည် ထိုနေရာ၌—ရေ၏အလယ်၌ပင်—ကုန်သည်ခရီးသွားအဖွဲ့နှင့်အတူ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်ကို ပြုရမည်။ အဝဘ္ဟೃထ ပွဲရေချိုးအခါ၌ ဘြာဟ္မဏ၊ က္ଷတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ—အားလုံး—ပြုရမည်။

Verse 35

तस्माद्विसर्जयाद्यैतान्ब्राह्मणांस्तावदेव च । एतेऽपि च करिष्यंति स्नानं तत्र त्वया सह

ထို့ကြောင့် ဤဘြာဟ္မဏတို့ကို ချက်ချင်းပင် စေလွှတ်ပါ။ သူတို့လည်း သင်နှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးကို ပြုကြလိမ့်မည်။

Verse 36

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा प्रस्थितो ब्रह्मा ज्येष्ठकुण्डतटं शुभम् । गायत्र्या सहितो हृष्टः कृतकृत्यत्वमागतः

စူတက ပြောသည်—ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ဘြဟ္မာသည် မင်္ဂလာရှိသော ဂျေဋ္ဌကுண္ဍ ကမ်းပါးသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ ဂါယတြီနှင့်အတူ လိုက်ပါလျက် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းကာ တာဝန်ပြီးမြောက်သကဲ့သို့ ခံစားရ၏။

Verse 37

अथ तद्वचनं श्रुत्वा सुराः सर्वे तथा द्विजाः । पुलस्त्यश्च शुभार्थाय स्नानार्थं प्रस्थितास्तदा । ब्रह्मणा सहिता हृष्टाः पुत्रदारसमन्विताः

ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက် နတ်တို့အားလုံးနှင့် ဒွိဇတို့သည် ပုလස්တျာနှင့်အတူ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ရှာဖွေရန် သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်ရန် ထိုအချိန်တွင် ထွက်ခွာကြသည်။ ဗြဟ္မာနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်လျက် သားသမီးနှင့် ဇနီးတို့ပါဝင်ကာ သွားကြသည်။

Verse 38

अथ संकीर्णता जाता समंताज्ज्येष्ठपुष्करे । स्नानार्थमागतैर्लोकैरूर्ध्वबाहुभिरेव च

ထို့နောက် ဂျေဋ္ဌပုရှ္ကရ၌ အရပ်ရပ်မှ လူအများ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးရန် လာရောက်ကြသဖြင့် လူစုလူဝေးကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် သဒ္ဓါဖြင့် လက်များကို အထက်သို့ မြှောက်ထားကြ၏။

Verse 39

न तत्र लक्ष्यते ब्रह्मा न तत्कर्म च वारुणम् । क्रियमाणैर्द्विजैस्तत्र व्याप्ते भूमि तलेऽखिले

ထိုနေရာ၌ ဗြဟ္မာကို မမြင်ရတော့သကဲ့သို့ ဝရုဏနှင့်ဆိုင်သော ထိုပူဇော်ကర్మလည်း မထင်ရှားတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံးကို ကర్మပြုနေသော ဒွိဇများက အနှံ့အပြား ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 40

अथांते कर्मणस्तस्य ब्रह्मा प्राह शतक्रतुम् । हितार्थं सर्वलोकस्य विनयावनतं स्थितम्

ထိုကర్మ၏ အဆုံးတွင် ဗြဟ္မာသည် စတကရတု (အိန္ဒြာ) ထံသို့ မိန့်ကြား၏။ သူသည် အားလုံးသော လောကတို့၏ အကျိုးအတွက် အနိမ့်ချ ဗီနယဖြင့် ခေါင်းငုံ့ရပ်နေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 41

न मां ज्ञास्यति दूरस्था जनाः स्नानार्थमागताः । मज्जमानं जले पुण्ये सम्मर्देऽस्मिञ्जलोद्भवे

«ရေချိုးရန် လာသော လူတို့သည် အဝေးမှ ရပ်နေကြသဖြင့် ဤသန့်ရှင်းသော ရေထဲ၌ လူစုလူဝေးကြားက ငါ ရေထဲသို့ မြုပ်နှံနေသည်ကို ငါဟု မသိနိုင်ကြလိမ့်မည်» ဟု။

Verse 42

तस्मान्नागं समारुह्य निजं वृत्रनिषूदन । एणस्य कृष्णसारस्य वंशांते चर्म न्यस्य च

ထို့ကြောင့် ဗෘတြကိုသတ်သောသူရေ၊ မိမိ၏ ဆင်ပေါ်သို့ တက်လော့။ ထို့နောက် ဝါးတံ၏ အဆုံးတွင် သမင်အရေ—ကృష్ణစာရ သမင်အရေ—ကို တင်ထားလော့၊ ငါပြောသကဲ့သို့။

Verse 43

ततस्तत्स्नानवेलायां क्षेप्तव्यं सलिले त्वया । येन लोकः समस्तोऽयं वेत्ति कालं तु स्नानजम्

ထို့နောက် ထိုရေချိုးချိန်တိတိတွင် သင်သည် ၎င်းကို ရေထဲသို့ ပစ်ချရမည်။ ထို့ကြောင့် လူအပေါင်းတို့သည် ရေချိုးကర్మ၏ အချိန်မှန်ကို သိကြလိမ့်မည်။

Verse 44

स्नानं च कुरुते श्रेयः संप्राप्नोति यथोदितम् । दूरस्थोऽपि सुवृद्धोऽपि बालोऽपि च समागतः । स्नानजं लभते श्रेयः संदृष्टेऽपि यथोदितम्

သန့်ရှင်းသော ရေချိုးကို ပြုသူသည် ကြေညာထားသကဲ့သို့ ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိ၏။ အဝေး၌ရှိသူပင်ဖြစ်စေ၊ အလွန်အိုမင်းသူပင်ဖြစ်စေ၊ ရောက်လာသော ကလေးပင်ဖြစ်စေ—တစ်ဦးချင်းစီသည် ရေချိုးမှ ပေါက်ဖွားသော ကုသိုလ်ကို ရ၏။ ထို့အပြင် တီရ္ထကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် ကြေညာထားသည့် အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 45

सूत उवाच । बाढमित्येव संप्रोच्य सत्वरं प्रययौ हरिः

စူတက ပြောသည်— «ကောင်းပြီ» ဟုသာ ပြန်ဆိုပြီး ဟရီသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 46

ततो नागं समारुह्य धृत्वा वंशं करे निजे । मृगचर्माग्रसंयुक्तं तोयमध्ये व्यवस्थितः

ထို့နောက် နဂါးပေါ်သို့ တက်စီး၍ မိမိလက်၌ ဝါးတံကို ကိုင်ထားသည်။ ထိုဝါးတံ၏ အဆုံးတွင် သမင်အရေကို ချိတ်ဆက်ထားပြီး ရေ၏ အလယ်၌ တည်နေ၏။

Verse 47

एतत्कर्मावसाने स स्नातुकामे पितामहे । तच्चर्म प्राक्षिपत्तोये स्वयमेव शतक्रतुः

ဤကိစ္စပြီးဆုံးသော် ပိတామဟာသည် ရေချိုးလိုသောအခါ၊ ရှတကရတု (အိန္ဒြာ) ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုသမင်အရေကို ရေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

Verse 48

एतस्मिन्नन्तरे देवाः सर्वे गन्धर्वगुह्यकाः । मानुषाश्च विशेषेण स्नातास्तत्र समाहिताः

ထိုအချိန်အတွင်း နတ်အားလုံး၊ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် ဂုဟျကာတို့ပါဝင်၍၊ အထူးသဖြင့် လူသားတို့သည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာရုံစိုက်နေကြသည်။

Verse 49

एतस्मिन्नन्तरे ब्रह्मा शक्रं प्रोवाच सादरम् । कृतस्नानं सुरैः सार्धं विनयावनतं स्थितम्

ထိုအခါ ဘြဟ္မာသည် ရေချိုးပြီး နတ်တို့နှင့်အတူ ရပ်နေကာ ညွှန်ကြားမှုကို နိမ့်ချစွာ ခံယူနေသော ရှကရ (အိန္ဒြာ) ကို လေးစားစွာ မိန့်ကြား하였다။

Verse 50

सहस्राक्षं त्वया कष्टं मन्मखे विपुलं कृतम् । आनीता च तथा पत्नी गायत्री च सुमध्यमा

အို သဟသ္ရာက္ရှ (မျက်စိတစ်ထောင်ရှင်)၊ ငါ၏ ယဇ္ဉ၌ သင်သည် အလွန်ကြီးမားသော ပင်ပန်းခက်ခဲမှုကို ခံယူခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သင်၏ ဇနီး—ခါးသေးလှသော ဂါယတြီကိုလည်း ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

Verse 51

तस्माद्वरय भद्रं ते यं वरं मनसि स्थितम् । सर्वं तेऽहं प्रदास्यामि यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ထို့ကြောင့် မင်္ဂလာရှိပါစေ၊ သင်၏ စိတ်၌ တည်နေသော ဆုတောင်းတစ်ရပ်ကို ရွေးချယ်ပါ။ အလွန်ရှားပါး၍ ရယူရန်ခက်ခဲသော်လည်း ငါသည် သင့်အား အားလုံးကို ပေးအပ်မည်။

Verse 52

इन्द्र उवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव यदि देयो वरो मम । यदि त्वां प्रार्थयाम्यद्य भूयात्तु तादृशं विभो

အိန္ဒြက ပြော၏။ အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်ကို နှစ်သက်တော်မူလျှင်၊ ကျွန်ုပ်အတွက် ပေးတော်မူမည့် အကျိုးပေးကောင်းချီးရှိလျှင်—ယနေ့ ကျွန်ုပ်တောင်းပန်သကဲ့သို့ ထိုကောင်းချီးသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပါစေ၊ အင်အားကြီးသောအရှင်။

Verse 53

वर्षेवर्षे तु यः कुर्यात्संप्राप्तेऽस्मिन्दिने शुभे । मृगचर्म समादाय वंशाग्रे यो महीपतिः

သို့သော် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဤမင်္ဂလာနေ့ ရောက်လာသည့်အခါ ဤအကျင့်ကို ဆောင်ရွက်သူသည်—သမင်အရေကို ကိုင်ဆောင်၍ ဝါးတံ၏ ထိပ်ဖျား၌ ရပ်တည်/ပြုလုပ်လျှင်—အို မြေကြီး၏ အရှင်…

Verse 54

नागप्रवरमारुह्य स्वयमेव पितामह । यथाऽहं प्रक्षिपेत्तोये स स्यात्पापविवर्जितः

နာဂတို့အနက် အမြတ်ဆုံးပေါ် စီးနင်း၍ ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ကိုယ်တိုင် ထိုအရာကို ရေထဲသို့ ပစ်ချခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနည်းအတိုင်း ဤအကျင့်ကို ပြုသူသည် အပြစ်ကင်းစင်လာမည်။

Verse 55

अजेयः सर्वशत्रूणां सर्वव्यसनवर्जितः । ये करिष्यंति च स्नानमनेन मृगचर्मणा

ရန်သူအားလုံးက မအနိုင်ယူနိုင်သောသူ ဖြစ်၍ အန္တရာယ်အပေါင်းမှ ကင်းလွတ်မည်။ ဤသမင်အရေဖြင့် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ရေချိုးကာ ကျင့်ဆောင်မည့်သူတို့သည် ထိုသို့ ဖြစ်ကြမည်။

Verse 56

सार्धमन्येऽपि ये लोका अपि पापसमन्विताः । तेषां वर्षकृतं पापं त्वत्प्रसादात्प्रणश्यतु

ထို့ပြင် အပြစ်များဖြင့် ထမ်းပိုးနေသော အခြားသူများပင်လျှင်—တစ်နှစ်တာအတွင်း ပြုခဲ့သော အပြစ်တို့သည် သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ပျောက်ကွယ်ပါစေ။

Verse 57

ब्रह्मोवाच । एतत्सर्वं सहस्राक्ष तव वाक्यमसंशयम् । भविष्यति न संदेहः सर्वमेतन्मयोदितम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– «အို မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသော အင်္ဒြာရေ၊ ဤအရာအားလုံးသည် သင်ပြောသကဲ့သို့ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်သည်၊ သံသယမရှိ။ ငါက အတည်ပြုမိန့်ကြားထားသဖြင့် အားလုံးသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာမည်»။

Verse 58

यो राजा श्रद्धया युक्तो देशस्यास्य समुद्भवः । आनर्तस्य गजारूढो मृगचर्म क्षिपिष्यति

ထိုမင်းသည် ဤမြေဒေသ၌ပင် မွေးဖွားလာ၍ ယုံကြည်သဒ္ဓါနှင့် ပြည့်စုံသော အာနရတ၏ မင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ဆင်စီးလျက် (ပူဇော်ပွဲအလိုက်) သမင်အရေကို ပစ်ချမည်။

Verse 59

अत्र कुण्डे मदीये तु मां संपूज्य तटस्थितम् । सर्वलोकहितार्थाय संप्राप्ते प्रतिपद्दिने

ဤနေရာ၌ ငါ၏ကန်တော်တွင်ပင် ကမ်းပေါ်၌ ရပ်နေသော ငါ့ကို သဒ္ဓါဖြင့် စုံလင်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ လူလောကအကျိုးအတွက် ရောက်လာသော ပရတိပဒ်နေ့၌—

Verse 60

समाप्ते कुतपे काले विजयी स भविष्यति । कार्तिक्यां च व्यतीतायां द्वितीयेऽह्नि व्यवस्थिते

ကူတပအချိန်ကာလ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူသည် အောင်မြင်သူ ဖြစ်လာမည်။ ထို့ပြင် ကာရ္တိကီအကျင့်တရား ပြီးလွန်သွားပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော ဒုတိယနေ့၌—

Verse 61

तथा तत्कालमासाद्य ये करिष्यंति मानवाः । स्नानं तच्च दिनेऽत्रैव वर्षपापविवर्जिताः । आधिव्याधिविमुक्ताश्च ते भविष्यंत्यसंशयम्

ထိုအချိန်တည်းက ရောက်လာ၍ ထိုနေ့၌ ဤနေရာတွင် ရေချိုးကာ ကုသိုလ်ပြုကြမည့် လူတို့သည် တစ်နှစ်တာအပြစ်များမှ ကင်းလွတ်မည်။ ထို့ပြင် စိတ်ဒုက္ခနှင့် ရောဂါဝေဒနာတို့မှ လွတ်မြောက်ကြမည်မှာ သံသယမရှိ အမှန်ပင် ဖြစ်လာမည်။

Verse 62

सूत उवाच । एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो यक्ष्माख्यो दारुणो गदः । अचिकित्स्योऽपि देवानां तथा धन्वंतरेरपि

သုတက ပြော၏။ ထိုအချိန်တွင် “ယက္ခမာ” ဟူသော ကြောက်မက်ဖွယ် ရောဂါတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုရောဂါသည် နတ်တို့အတွက်ပင် မကုနိုင်သကဲ့သို့ ဓနွန္တရီအတွက်ပင် မကုနိုင်သော ရောဂါဖြစ်၏။

Verse 63

नीलांबरधरः क्षामो दीनो दण्डसमाश्रितः । क्षुत्कुर्वञ्छ्लेष्मणा तावत्कृच्छ्रात्संधारयन्पदम्

အပြာရောင်အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်၍ ကိုယ်ခန္ဓာပိန်လှီကာ စိတ်နာကျင်သနားဖွယ် ဖြစ်ပြီး တုတ်တံကို မှီခိုနေ၏။ ချွဲနှင့်အတူ နှာချေကာ အလွန်ခက်ခဲစွာ ခြေတင်ရပ်နိုင်သလောက်သာ ရပ်တည်နိုင်၏။

Verse 64

ततश्च प्रणतो भूत्वा वाक्यमेतदुवाच सः

ထို့နောက် သူသည် ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ ဤစကားတို့ကို ပြောလေ၏။

Verse 65

यक्ष्मोवाच । तव यज्ञमहं श्रुत्वा दूरादेव पितामह । क्षुत्क्षामकंठश्चायातः समाप्तावद्य कृच्छ्रतः

ယက္ခမာက ပြော၏။ “အို ပိတামဟာ (အဘိုးကြီး)၊ သင်၏ ယဇ్ఞကို အဝေးမှ ကြားသိ၍ ငါလာခဲ့၏။ ဆာလောင်မှုကြောင့် လည်ချောင်းခြောက်ကာ ကိုယ်လည်းပိန်လှီနေ၏။ ယနေ့ အခမ်းအနားပြီးဆုံးခါနီးတွင် ငါသည် အလွန်ခက်ခဲစွာ ရောက်လာခဲ့၏။”

Verse 66

दक्षेणाहं पुरा सृष्टश्चंद्रार्थं कुपितेन च । रोहिणीं सेवमानस्य संत्यक्तान्यासुतस्य च

“ရှေးကာလတွင် ငါသည် ဒက္ခက ဒေါသဖြင့် လကို အကြောင်းပြုကာ ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ လသည် ရိုဟိဏီကိုသာ ချစ်ခင်ဆောင်ရွက်၍ အခြားသမီးများကို စွန့်ပစ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။”

Verse 67

ततो माहेश्वरादेशात्तेन तुष्टेन तस्य च । पक्षमेकं कृतं मह्यं तस्यास्वादनकर्मणि

ထို့နောက် မဟေရှ್ವರ၏ အမိန့်တော်အရ၊ ထိုသူသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သဖြင့်၊ “အရသာစမ်းသပ်ခြင်း” အမှု၌ ငါ့အတွက် တစ်ပတ်နှစ်ပတ်ကာလ (လတစ်ဝက်) ကို ပေးအပ်တော်မူ၏—ထိုအမှု၌ ငါ့အခွင့်အရေးဖြစ်၏။

Verse 68

अन्यपक्षे न किंचिच्च येन तृप्तिः प्रजायते । यज्ञस्यैव तु सर्वस्य तर्पयित्वा द्विजोत्तमम्

အခြားတစ်ပတ်နှစ်ပတ်ကာလတွင် စိတ်ကျေနပ်မှု ဖြစ်ပေါ်စေမည့် အရာမရှိ။ ထို့ကြောင့် ယဇ္ဉာတော်တစ်ခုလုံးအကျိုးအတွက်၊ ဒွိဇောတ္တမ—အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘြာဟ္မဏကို တర్పဏဖြင့် ကျေနပ်စေသင့်၏။

Verse 69

ततस्तद्वचनं ग्राह्यं तर्पितोऽहमसंशयम् । पौर्णमास्यां ततो देव यस्य यज्ञस्य कृत्स्नशः

ထို့ကြောင့် ထိုစကားကို လက်ခံသင့်၏—ပေါင်္ဏမီနေ့တွင် ငါသည် သံသယမရှိ အပြည့်အဝ ကျေနပ်၏။ ထိုအခါ အို ဒေဝ၊ ယဇ္ဉာတော်သည် အလုံးစုံ ပြည့်စုံသွား၏။

Verse 70

यस्य नो ब्राह्मणो ब्रूते यज्ञस्यांते प्रतर्पितः । तर्पितोऽस्मीति तत्तस्य वृथा स्याद्यज्ञजं फलम् । यदि कोटिगुणं दत्तमपि श्रद्धासमन्वितम्

ယဇ္ဉာအဆုံးတွင် တర్పဏဖြင့် ပြည့်ဝစေထားသော ဘြာဟ္မဏက “ငါကျေနပ်ပြီ” ဟု မပြောလျှင်၊ ထိုယဇ္ဉာမှ ဖြစ်ပေါ်သော အကျိုးသည် သူ့အတွက် အလဟဿ ဖြစ်သွားမည်—သန်းပေါင်းများစွာ ဆတိုးပေးလှူထားသော်လည်း၊ သဒ္ဓါနှင့်ပြည့်စုံသော်လည်း။

Verse 71

एतच्छ्रुत्वा त्वया देव पठ्यमानं श्रुताविह । तस्मात्सम्यक्स्थिते यज्ञे ब्राह्मणं तर्पयेत वै

အို ဒေဝ၊ သင်က ဤနေရာတွင် ရွတ်ဖတ်နေသည့်အတိုင်း၊ ရှရုတိအပေါ် အခြေခံသော ဤအကြောင်းကို ကြားနာပြီးနောက်၊ ထို့ကြောင့် ယဇ္ဉာတော်ကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်နေစဉ်တွင် ဘြာဟ္မဏကို အမှန်တကယ် ကျေနပ်စေသင့်၏။

Verse 72

प्रत्यक्षं मे यथा तृप्तिरन्नेनैव प्रजायते । त्वत्प्रसादात्सुरश्रेष्ठ तथा नीतिर्विधीयताम्

ငါ့အတွက် အစာကြောင့်သာ တိုက်ရိုက် စိတ်ကျေနပ်မှု ဖြစ်ပေါ်သကဲ့သို့၊ သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် နတ်တို့အထက်မြတ်တော်၊ သင့်လျော်သော စည်းကမ်းကို ထိုနည်းအတိုင်း ချမှတ်စေပါ။

Verse 73

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा पद्मजस्तस्य पथ्यंपथ्यं वचोऽखिलम् । श्रुतिं प्रमाणतां नीत्वा ततो वचनमब्रवीत्

စူတက ပြောသည်—သူ၏စကားအားလုံး၊ သင့်လျော်သည့်အရာနှင့် မသင့်လျော်သည့်အရာတို့ကို ကြားပြီးနောက်၊ ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ) သည် ရှရုတိကို အာဏာပိုင်အထောက်အထားအဖြစ် ခံယူကာ ထို့နောက် ပြန်လည်မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 74

अद्यप्रभृति वै विप्राः साग्नयः स्युर्धरातले । तैः सर्वैर्वैश्वदेवांते बलिर्देयस्तथाखिलः

ယနေ့မှစ၍၊ ဗိပရတို့၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် မီးပူဇော်တော်ကို ထိန်းသိမ်းသော အိမ်ထောင်ရှင်များအဖြစ် နေထိုင်ကြပါစေ။ ထို့ပြင် ဝိုင်ရှ္ဝဒေဝ ပူဇော်ပွဲ အဆုံးတွင် သင်တို့အားလုံးက ဘလိ (ပူဇော်အနုဂ္ဂဟ) ကို ပြည့်စုံစွာ ပေးလှူရမည်။

Verse 75

दत्त्वाऽन्येभ्योथ देवेभ्यस्तव तृप्तिर्भविष्यति । तव पक्षे द्वितीये तु सत्यमेतन्मयोदितम्

အခြားနတ်များထံလည်း ပူဇော်လှူဒါန်းပြီးနောက် သင်၏စိတ်ကျေနပ်မှု ပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်။ သင်၏ ဒုတိယပက္ခတွင် ဤသည်ကို ငါ အမှန်တကယ် ကြေညာခဲ့သည်။

Verse 76

ये विप्रास्तु बलिं दद्युर्वैश्वदेवांत आगते । न तेषामन्वये चापि त्वया सेव्योऽत्र कश्चन

သို့သော် ဝိုင်ရှ္ဝဒေဝ ပူဇော်ပွဲ အဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ ဘလိကို ပေးလှူသော ဗိပရတို့အတွက်၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်သာမက သူတို့၏ မျိုးရိုးအနွယ်ထဲတွင်ပါ ဤနေရာ၌ သင်က ဝင်ရောက်နှိပ်စက်ရန် သို့မဟုတ် လိုက်လံကပ်ပါးရန် မရှိစေရ။

Verse 77

यक्ष्मोवाच । तीर्थेऽस्मिंस्तावके देव सदाहं तपसि स्थितः । तिष्ठामि यदि वादेशस्तावको जायते मम

ယက္ခ္မာက ပြောသည်။ «အို ဘုရားသခင်၊ သင်၏ပိုင်ဆိုင်သော ဤသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ ငါသည် အမြဲတမ်း တပသ (အာစကေတ) တွင် တည်နေခဲ့၏။ သင်၏ဒေသတစ်ခုကို ငါ့အတွက် ခန့်အပ်ပေးလျှင် ငါသည် ဤနေရာ၌ နေထိုင်မည်»။

Verse 78

ब्रह्मोवाच । यद्येवं कुरु चान्यत्र त्वमाश्रमपदं निजम् । संप्राप्य भूमिदेशे च कञ्चिद्यदभिरोचते । अर्थयित्वा द्विजानेतान्यथा यज्ञकृते मया

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ «အဲဒီလိုဆိုလျှင် ဤသို့လုပ်လော့။ အခြားနေရာ၌ သင်၏ကိုယ်ပိုင် အာရှရမ်အဘိုဒ်ကို တည်ထောင်လော့။ သင်နှစ်သက်သော မြေဒေသတစ်ခုသို့ ရောက်ပြီးနောက်၊ ယဇ္ဉအတွက် ငါက ယခင်က တောင်းခံခဲ့သကဲ့သို့ ဤဗြာဟ္မဏများထံမှ ထိုမြေကို တောင်းခံလော့»။

Verse 79

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा प्रार्थयामास चमत्कारपुरोद्भवान् । तेभ्यः प्राप्य ततो भूमिं चकाराथाश्रमं निजम्

စူတက ပြောသည်။ «အဲဒါကို ကြားပြီးနောက်၊ အံ့ဖွယ်မြို့မှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဗြာဟ္မဏများထံသို့ သူက တောင်းပန်လေ၏။ သူတို့ထံမှ မြေကို ရပြီးနောက်၊ သူသည် ကိုယ်ပိုင် အာရှရမ်ကို တည်ထောင်လေ၏»။

Verse 80

तत्र यः कुरुते स्नानं प्रतिपद्दिवसे स्थिते । सूर्यवारेण मुच्येत यक्ष्मणा सेवितोऽपि वा

အဲဒီနေရာမှာ ပရတိပဒ်နေ့တွင် (တနင်္ဂနွေနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်လျှင်) ရေချိုးသူသည် ယက္ခ္မာရောဂါကပ်နေသော်လည်း လွတ်မြောက်သွားမည်။

Verse 81

अद्यापि दृश्यते चात्र प्रत्ययस्तस्य संभवे । सर्वेषामाहिताग्नीनां नागराणां विशेषतः । कलि कालेऽपि संप्राप्ते न यक्ष्मा संप्रजायते

ယနေ့တိုင်အောင်လည်း ဤနေရာတွင် ထိုအကျိုးသက်ရောက်မှု၏ သက်သေကို မြင်ရသည်။ သန့်ရှင်းသော မီးပူဇော် (အာဟိတအဂ္နိ) ကို တည်ထားသူ အားလုံးအတွက်—အထူးသဖြင့် နာဂရားလူမျိုးတို့အတွက်—ကလိယုဂ်ကာလ ရောက်လာသော်လည်း ယက္ခ္မာ မပေါ်ပေါက်တော့။

Verse 82

तथा चतुष्पदानां च तेषां गृहनिवासिनाम् । न तस्य भेषजानि स्युर्न मंत्रा न चिकित्सकाः

ထိုနည်းတူပင်၊ အိမ်တွင်းနေသော သူတို့၏ လေးခြေတိရစ္ဆာန်များအတွက်လည်း ထိုရောဂါအတွက် ဆေးဝါးမလို၊ မန္တရားမလို၊ ဆရာဝန်လည်း မလိုအပ်ပါ။

Verse 190

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मयज्ञावभृथयक्ष्म तीर्थोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम नवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမ အပိုင်း «နာဂရခဏ္ဍ» အတွင်း၊ ဟာဋကေရှွရ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မယ၌၊ «ဗြဟ္မယဇ్ఞ အဝဘෘထနှင့် ဆက်စပ်သော ယက္ခ္မ တီရ္ထ ပေါ်ပေါက်ခြင်း၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း (၁၉၀) သည် အဆုံးသတ်၏။