Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 2
विप्रांश्च भिक्षुकांश्चैव दीनांधांश्च विशेषतः । समाप्तौ तस्य यज्ञस्य संतर्प्य सकलांस्ततः । ऋत्विजो दक्षिणाभिस्तान्यथोक्तान्द्विजसत्तमान्
viprāṃśca bhikṣukāṃścaiva dīnāṃdhāṃśca viśeṣataḥ | samāptau tasya yajñasya saṃtarpya sakalāṃstataḥ | ṛtvijo dakṣiṇābhistānyathoktāndvijasattamān
ထိုသူသည် ဗြာဟ္မဏများ၊ ဘိက္ခုများနှင့် အထူးသဖြင့် ဆင်းရဲသူများ၊ မျက်မမြင်သူများကို စိတ်တော်ကျအောင် ပြုစုပေး하였다။ ယဇ္ဉပူဇာပြီးဆုံးသော် အားလုံးကို ထိုက်တန်သလို အာဟာရဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေကာ ဓမ္မပွဲကို ဆောင်ရွက်သော ရ္ဋွိဇ်ပုရောဟိတ်များအား သတ်မှတ်ထားသည့် ဒက္ခိဏာကို ပေးအပ်하였다။
Sūta (narration)
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Dvija-uttamas (assembled sages)
Scene: After the yajña, a large feeding hall: brāhmaṇas and bhikṣukas seated in rows; the poor and blind are served first; priests receive dakṣiṇā respectfully; the yajamāna bows in gratitude.
FAQs
True ritual culminates in compassion and generosity—feeding and honoring all, and giving proper dakṣiṇā to the priests.
The acts occur in the Hāṭakeśvara-kṣetra context, where dharmic giving and yajña are celebrated as tīrtha-enhancing.
Saṃtarpana (satisfying/feeding) at yajña completion and giving dakṣiṇā to ṛtviks as prescribed (yathokta).