Adhyaya 183

Verse 1

सूत उवाच । द्वितीये दिवसे प्राप्ते यज्ञकर्मसमुद्भवे । द्वादश्यामभवत्तत्र शृणुध्वं तद्द्विजोत्तमाः । वृत्तान्तं सर्वदेवानां महाविस्मयकारकम्

သုတက ပြော၏။ ဒုတိယနေ့ ရောက်လာ၍ ယဇ္ဉကర్మ အစဉ်အလာအတွင်း၌ ထိုနေရာ၌ ဒွါဒသီနေ့ ဖြစ်လာ၏။ အို ဗြာဟ္မဏ အထူးမြတ်တို့၊ နတ်အားလုံးနှင့် ဆိုင်သော အလွန်အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်ရပ်ကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 2

मखकर्मणि प्रारब्ध ऋत्विग्भिर्वेदपारगैः । जलसर्पं समादाय बटुः कश्चित्सुनर्मकृत्

ယဇ္ဉကর্ম စတင်ပြီး ဝေဒပညာကျွမ်းကျင်သော ဥတ္တဝိဂ်များက ဆောင်ရွက်နေစဉ်၊ မကောင်းကစားတတ်သော ဗြဟ္မစာရီ လူငယ်တစ်ယောက်က ရေမြွေတစ်ကောင်ကို ကောက်ယူလာ၏။

Verse 3

प्रविश्याथ सदस्तत्र तं सर्पं ब्राह्मणान्तिके । चिक्षेप प्रहसंश्चैव सर्वदुःखभयंकरम्

ထို့နောက် ယဇ္ဉစည်းဝေးရာသို့ ဝင်ရောက်ကာ ရယ်မောလျက် ထိုရေမြွေကို ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအနီးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထိုအမှုသည် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်စေပြီး ဒုက္ခအပေါင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာ၏။

Verse 4

ततस्तु डुण्डुभस्तूर्णं भ्रममाण इतस्ततः । विप्राणां सदसिस्थानां सक्तानां यज्ञकर्मणि

ထို့နောက် Ḍuṇḍubha သည် အလျင်အမြန် ဒီဘက်ဟိုဘက် လှည့်လည်ပြေးလွှားကာ၊ စည်းဝေးရာတွင် ထိုင်နေပြီး ယဇ္ဉကর্ম၌ အာရုံစိုက်နေသော ဗြာဟ္မဏတို့အကြား သွားလာလေ၏။

Verse 5

अहो होतुः स्थिते प्रैषे दीर्घसत्रसमुद्भवे । स सर्पो वेष्टयामास तस्य गात्रं समंततः

အိုဟို! ရှည်လျားသော စတြာယဇ္ဉအတွင်း၌ ဟောတೃ သည် မိမိသတ်မှတ်ရာနေရာ၌ ရပ်နေစဉ်၊ ထိုမြွေသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အနှံ့အပြား ပတ်လည်ကာ ချည်နှောင်လေ၏။

Verse 6

न चचाल निजस्थानात्प्रायश्चित्तविभीषया । नोवाच वचनं सोऽत्र चयनन्यस्तलोचनः

သူသည် ပရాయశ္စိတ္တ (အပြစ်ဆေးကြောခြင်း) ကိုကြောက်ရွံ့၍ မိမိနေရာမှ မရွှေ့လျားခဲ့၊ ထိုနေရာတွင် စကားတစ်လုံးမျှ မပြောဘဲ လက်ရှိပြုလုပ်နေသော ယဇ္ဉပူဇာအပေါ် မျက်စိတည်ကြည်စွာ စိုက်ထား하였다။

Verse 7

हाहाकारो महाञ्जज्ञे एतस्मिन्नंतरे द्विजाः । तस्मिन्सदसि विप्राणां विषा ढ्याहिप्रशंकया

ထိုအချိန်အတွင်း ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များအကြား ကြောက်လန့်သံကြီး ပေါ်ထွက်လာ၏။ ဗိပရများ၏ စဒသ (အစုအဝေး) ထဲတွင် ဗြာဟ္မဏများသည် ထိုမြွေ၌ အဆိပ်ပြည့်နေမည်ဟု သံသယဖြစ်ကြ၏။

Verse 9

हाहाकारो महानासीत्तं दृष्ट्वा सर्पवेष्टितम् । तस्य पुत्रो विनीतात्मा मैत्रावरुणकर्मणि

သူကို မြွေက ပတ်လည်ဝိုင်းရစ်ထားသည်ကို မြင်သဖြင့် ကြီးမားသော ဟာဟာကာရ (အော်ဟစ်သံ) ပေါ်ထွက်လာ၏။ သူ၏သားသည် စိတ်ထိန်းချုပ်နိုင်သူဖြစ်၍ မૈထ္ရာဝရုဏ (Maitrāvaruṇa) ယဇ္ဉပုရောဟိတ်တာဝန်များကို ဆောင်ရွက်နေ하였다။

Verse 10

यस्मात्पाप त्वया सर्पः क्षिप्तः सदसि दुर्मते । तस्माद्भव द्रुतं सर्पो मम वाक्यादसंशयम्

«အပြစ်သားရေ၊ စိတ်ဆိုးမိုက်သူရေ—သင်သည် သန့်ရှင်းသော စဒသ (အစုအဝေး) ထဲသို့ မြွေကို ပစ်ချခဲ့သောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့် ငါ၏စကားအရ သံသယမရှိဘဲ ချက်ချင်း မြွေဖြစ်သွားစေ!»

Verse 11

बटुरुवाच । हास्येन जलसर्पोऽयं मया मुक्तोऽत्र लीलया । न ते तातं समुद्दिश्य तत्किं मां शपसि द्विज

ကလေးက ပြော၏— «ဟာသအဖြစ်နဲ့ ဒီရေမြွေကို ဒီမှာ ကစားကာ လွှတ်လိုက်တာပါ။ သင့်အဖေကို ရည်ရွယ်ပြီး မလုပ်ခဲ့ပါဘူး—ဒါဆို ဘာကြောင့် ကျွန်တော့်ကို ကျိန်စာတင်တာလဲ၊ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ရေ?»

Verse 12

एतस्मिन्नंतरे मुक्त्वा तस्य गात्रं स पन्नगः । जगामान्यत्र तस्यापि सर्पत्वं समपद्यत

ထိုအချိန်တွင် မြွေသည် မိမိ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို လွှတ်ချ၍ အခြားနေရာသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ ထိုအပြစ်ပြုသူလည်း မြွေဖြစ်သည့်အခြေအနေသို့ ကျရောက်လေ၏။

Verse 13

सोऽपि सर्पत्वमापन्नः सनातनसुतो बटुः । दुःखशोकसमापन्नो ब्राह्मणैः परिवेष्टितः

ထိုကောင်လေးလည်း—သနာတန၏သား—မြွေဖြစ်သွား၏။ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ပူဆွေးခြင်းတို့ဖြင့် ဖိစီးခံကာ ဘြာဟ္မဏများက ဝိုင်းရံထားလေ၏။

Verse 14

अथ गत्वा भृगुं सोऽपि बाष्पव्याकुललोचनः । प्रोवाच गद्गदं वाक्यं प्रणिपत्य पुरःसरः

ထို့နောက် သူသည် ဘೃဂုထံသို့ သွား၍ မျက်လုံးများမှာ မျက်ရည်ကြောင့် မရှင်းလင်းနိုင်အောင် ဖြစ်နေ၏။ ရှေ့တွင် ဦးချကန်တော့ပြီး အသံတုန်တုန်ဖြင့် စကားဆိုလေ၏။

Verse 15

सनातनसुतश्चास्मि पौत्रस्तु परमेष्ठिनः । शप्तस्तव सुतेनास्मि च्यवनेन महात्मना

«ကျွန်ုပ်သည် သနာတန၏သား ဖြစ်ပြီး ပရမေဋ္ဌင်၏ မြေးလည်း ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် သင်၏သား မဟာအတ္မာ ချျဝနက ကျွန်ုပ်ကို ကျိန်စာချထားပါသည်» ဟုဆို၏။

Verse 16

निर्दोषो ब्राह्मणश्रेष्ठ तस्माच्छापात्प्ररक्ष माम् । तच्छ्रुत्वा च्यवनं प्राह कृपाविष्टो भृगुः स्वयम्

«အပြစ်မရှိသူဖြစ်သောကြောင့်၊ အို ဘြာဟ္မဏအမြတ်ဆုံး၊ ဤကျိန်စာမှ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ» ဟုဆို၏။ ထိုစကားကို ကြားသော် ဘૃဂုသည် ကရုဏာဝင်ရောက်၍ ချျဝနအား ကိုယ်တိုင် ပြောလေ၏။

Verse 17

अयुक्तं विहितं तात यच्छप्तोऽयं बटुस्त्वया । न मां धर्षयितुं शक्तो विषाढ्योऽपि भुजंगमः

ဘೃဂုက ပြောသည်။ «သားရေ၊ ဤလူငယ် ဘြဟ္မစာရီကို သင်ကျိန်စာချခြင်းသည် မသင့်တော်ပါ။ အဆိပ်ပြည့်ဝသော မြွေတောင်မှ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် အင်အားမရှိ»။

Verse 19

किं पुनर्जलसर्पोऽयं निर्विषो रज्जुसंनिभः । न मामुद्दिश्य निर्मुक्तः सर्पोऽनेन द्विजन्मना । शापमोक्षं कुरुष्वास्य तस्माच्छीघ्रं द्विजन्मनः

«ဒါဆိုရင် ရေမြွေက ဘာလုပ်နိုင်မလဲ—အဆိပ်မရှိ၊ ကြိုးတစ်ချောင်းလိုသာပဲ။ ဤနှစ်ကြိမ်မွေးသူက ငါ့ကို ရည်ရွယ်ပြီး မြွေရုပ်ကို မလွှတ်ခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် အို ဒွိဇ၊ အမြန်ဆုံး သူ့ကျိန်စာကို ဖြေချပါ»။

Verse 20

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य स्वयमेव पितामहः । तत्रायातः स्थितो यत्र स पौत्रः सर्परूपधृक्

သူ၏စကားကို ကြားသော် ပိတామဟ (အဘိုးကြီး) ကိုယ်တိုင် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၍ မြွေရုပ်ကို ဆောင်ထားသော မြေးတော်ရှိရာ၌ ရပ်နေ하였다။

Verse 21

प्रोवाच न विषादस्ते पुत्र कार्यः कथंचन । यत्सर्पत्वमनुप्राप्तः शृणुष्वात्र वचो मम

သူက ပြောသည်။ «သားရေ၊ ဘယ်နည်းနဲ့မဆို ဝမ်းနည်းခြင်း မပြုရ။ သင် မြွေဖြစ်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်လာပြီဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာ၌ ငါ့စကားကို နားထောင်လော့»။

Verse 22

पुरा संस्रष्टुकामोऽहं नागानां नवमं कुलम् । तद्भविष्यति त्वत्पार्श्वात्समर्यादं धरातले

«အတိတ်ကာလ၌ ငါသည် နာဂတို့၏ ကိုးမြောက်သော မျိုးရိုးကို ဖန်ဆင်းလို၍ ဤသို့ စီမံထားခဲ့သည်။ သင်၏ဘက်မှ ထိုမျိုးရိုးသည် မြေပြင်ပေါ်၌ စည်းကမ်းနှင့် အကန့်အသတ်တကျ ထွန်းကားလာမည်»။

Verse 23

मन्त्रौषधियुजां पुंसां न पीडामाचरिष्यति । संप्राप्स्यति परां पूजां समस्ते जगतीतले

မန္တရားနှင့် ဆေးဝါးတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသော လူတို့ကို သူသည် မထိခိုက်စေမည်မဟုတ်။ ထို့ပြင် ကမ္ဘာမြေတစ်လျှောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ရရှိမည်။

Verse 24

अत्राऽस्ति सुशुभं तोयं हाटकेश्वरसंज्ञिते । क्षेत्रे तत्र समावासः पुत्र कार्यस्त्वया सदा

ဤနေရာတွင် ဟာဋကေရှ္ဝရ ဟူသော က္ෂೇತ್ರ၌ အလွန်လှပသော သန့်ရှင်းရေ ရှိသည်။ အဲဒီမှာ သင်သည် အမြဲတမ်း နေထိုင်ရမည်၊ သားရေ။

Verse 25

तत्रस्थस्य तपस्थस्य नागः कर्कोटको निजम् । तव दास्यति सत्कन्यां ततः सृष्टिर्भविष्यति

အဲဒီမှာ နေထိုင်ကာ တပသ်ကျင့်နေသော သင်အား နာဂ ကရ္ကောဋက သည် မိမိ၏ သီလကောင်းသော သမီးကညာကို ပေးလိမ့်မည်။ ထိုပေါင်းစည်းမှုမှ မျိုးဆက်တစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာမည်။

Verse 26

नवमस्य कुलस्यात्र समर्यादस्य भूतले । श्रावणे कृष्णपक्षे तु संप्राप्ते पंचमीदिने

ဤကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဓမ္မ၏ စည်းကမ်းအကန့်အသတ်အတွင်း တည်ထောင်ထားသော ကိုးမြောက် မျိုးဆက်သည်၊ ရှရဝဏ လ၏ ကృష్ణပက္ခ၌ ပဉ္စမီနေ့ ရောက်လာသောအခါ မိမိ၏ သတ်မှတ်ကာလသို့ ရောက်ရှိမည်။

Verse 27

संप्राप्स्यति परां पूजां पृथिव्यां नवमं कुलम् । अद्यप्रभृति तत्तोयं नागतीर्थमिति स्मृतम्

ကိုးမြောက် မျိုးဆက်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ရရှိမည်။ ယနေ့မှစ၍ ထိုရေကို “နာဂတီရ္ထ” ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 28

ख्यातिं यास्यति भूपृष्ठे सर्वपातकनाशनम् । येऽत्र स्नानं करिष्यंति संप्राप्ते पंचमीदिने

ဤတီရ္ထသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသောအဖြစ် နာမည်ကြီးလာမည်။ ပဉ္စမီနေ့ရောက်သော် ဤနေရာ၌ ရေချိုးသူတို့သည် သန့်စင်ခြင်းအကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 29

न तेषां वत्सरंयावद्भविष्यत्यहिजं भयम् । विषार्द्दितस्तु यो मर्त्यस्तत्र स्नानं करिष्यति

သူတို့အတွက် တစ်နှစ်ပတ်လုံး မြွေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ကြောက်ရွံ့မှု မရှိတော့မည်။ ထို့ပြင် အဆိပ်ဒဏ်ခံရသော လူသားမည်သူမဆို ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင်…

Verse 31

करिष्यति तथा स्नानं फलहस्ता प्रभक्तितः । भविष्यति च सा शीघ्रं वंध्याऽपि च सुपुत्रिणी

သူမလည်း ထိုနေရာ၌ အလားတူ ရေချိုးကာ လက်ထဲတွင် အသီးများကို ကိုင်၍ စိတ်မှန်ကန်သော ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင်၊ မျိုးမပွားနိုင်သူမတောင် မကြာမီ သားကောင်းရသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 32

सूत उवाच । एवं प्रवदतस्तस्य ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । अन्ये नागाः समायातास्तत्र यज्ञे निमंत्रिताः

စူတာက ပြောသည်– ထိုအခါ မမြင်သာသော မူလဇာတိရှိသည့် ဘြဟ္မာသည် ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ်၊ ထိုနေရာရှိ ယဇ్ఞပွဲသို့ ဖိတ်ကြားထားသော နာဂများ အခြားသူတို့လည်း ရောက်လာကြ၏။

Verse 33

वासुकिस्तक्षकश्चैव पुण्डरीकः कृशोदरः । कम्बलाश्वतरौ नागौ शेषः कालिय एव च

ဝါဆုကိနှင့် တက္ခက၊ ပုဏ္ဍရီကနှင့် ကೃရှိုဒရ; နာဂ ကမ္ဗလနှင့် အရှ္ဝတရ; ထို့ပြင် ရှေသနှင့် ကာလိယ တို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 34

ते प्रणम्य वचः प्रोचुः प्रोच्चैर्देवं पितामहम् । तवादेशाद्वयं प्राप्ता यज्ञेऽत्र प्रपितामह

သူတို့သည် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် မြင့်မြတ်သော အဘိုးကြီးတော် ဘုရား (ဗြဟ္မာ) ထံသို့ အသံမြင့်စွာ ပြောကြသည်– «အရှင်၏ အမိန့်တော်အရ ဤယဇ္ဉပွဲသို့ ကျွန်ုပ်တို့ ရောက်လာပါပြီ၊ အို မဟာအဘိုးတော်»။

Verse 35

साहाय्यार्थं तदादेशो दीयतां प्रपितामह । येन कुर्मो वयं शीघ्रं नागराज्ये ह्यधिष्ठिताः

ကူညီရန်အတွက် ထိုညွှန်ကြားချက်ကို ပေးတော်မူပါ၊ အို မဟာအဘိုးတော်။ ထိုညွှန်ကြားချက်ကြောင့် နာဂတို့၏ အာဏာအုပ်ချုပ်မှုအတွင်း တည်နေ၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် တာဝန်ကို မြန်မြန် ဆောင်ရွက်နိုင်ပါစေ။

Verse 36

ब्रह्मोवाच साहाय्यमेतदस्माकं भवदीयं महोरगाः । गत्वानेन समं शीघ्रं नागराजेन तिष्ठत

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– «အို မဟာနာဂတို့၊ သင်တို့၏ ကူညီမှုသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဖြစ်၏။ သူနှင့်အတူ အမြန်သွား၍ နာဂဘုရင်နှင့်အတူ ရပ်တည်ကာ ကာကွယ်ကြလော့»။

Verse 37

नागतीर्थे ततः स्थेयं सर्वैस्तत्र समास्थितैः

«ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ စုဝေးနေကြသူအားလုံးသည် နာဂတီရ္ထ၌ တပ်စွဲနေကြရမည်»။

Verse 38

यः कश्चिन्मम यज्ञेऽत्र दुष्टभावं समाश्रितः । समागच्छति विघ्नाय रक्षणीयः स सत्वरम्

«မကောင်းသော စိတ်ရည်ရွယ်ချက်ကို အားကိုးကာ ငါ၏ ယဇ္ဉကို အနှောင့်အယှက်ပြုရန် ဤနေရာသို့ လာသူ မည်သူမဆို—ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်ကာ ကာကွယ်တားဆီးရမည်»။

Verse 39

राक्षसो वा पिशाचो वा भूतो वा मानुषोऽपि वा । एतत्कृत्यतमं नागा मम यज्ञस्य रक्षणम्

ရက္ခသဖြစ်စေ၊ ပိသာစဖြစ်စေ၊ ဘူတဖြစ်စေ၊ လူဖြစ်စေ—အို နာဂတို့၊ သင်တို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး တာဝန်မှာ ငါ၏ ယဇ္ဉကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 40

तथा यूयमपि प्राप्ते मासि भाद्रपदे तथा । पंचम्यां कृष्णपक्षस्य तत्र पूजामवाप्स्यथ

ထိုနည်းတူပင် ဘာဒ္ရပဒ မာသ ရောက်လာသောအခါ၊ ကృష్ణပက္ခ၏ ပဉ္စမီနေ့တွင်၊ ထိုနေရာ၌ သင်တို့လည်း ပူဇော်ခြင်းကို ခံယူရမည်။

Verse 41

सूत उवाच । बाढमित्येव ते प्रोच्य प्रणिपत्य पितामहम् । सनातनसुतोपेता नागतीर्थं समाश्रिताः

စူတက ပြောသည်—“အဲဒီအတိုင်းပဲ” ဟုဆိုကာ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ကို ဦးချကန်တော့ကြ၏။ စနာတန၏ သားတော်များနှင့်အတူ နာဂတီရ္ထသို့ သွားရောက် ခိုလှုံကြ၏။

Verse 42

ततःप्रभृति तत्तीर्थं नागतीर्थ मिति स्मृतम् । कामप्रदं च भक्तानां नराणां स्नानकारिणाम्

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုတီရ္ထသည် “နာဂတီရ္ထ” ဟု အမည်ရလာ၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသော ဘက္တများအတွက် လိုရာဆန္ဒကို ပေးသနားသော အကျိုးတရား ဖြစ်လာ၏။

Verse 43

यस्तत्र कुरुते स्नानं सकृद्भक्त्या समन्वितः । नान्वयेऽपि भयं तस्य जाय ते सर्पसंभवम्

ထိုနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် တစ်ကြိမ်သာ ရေချိုးသူသည်—မြွေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူ့အပေါ် မပေါ်ပေါက်၊ သူ၏ မျိုးရိုးအတွင်း၌ပင် မဖြစ်ပေါ်လာ။

Verse 44

तत्र यच्छति मिष्टान्नं द्विजानां सज्जनैः सह । पूजयित्वा तु नागेंद्रान्सनातनपुरःसरान्

ထိုနေရာ၌ သုစရိုက်သူများနှင့်အတူ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များအား ချိုမြိန်သော အာဟာရကို လှူဒါန်းပြီးနောက်၊ စနာတနကို ဦးဆောင်ထားသော နာဂအရှင်များကို ပူဇော်ပါ။

Verse 45

सप्तजन्मांतरं यावन्न स दौःस्थ्यमवाप्नुयात् । भूतप्रेतपिशाचानां शाकिनीनां विशेषतः । न च्छिद्रं न च रोगाश्च नाधयो न रिपोर्भयम्

ခုနစ်ဘဝအထိ သူသည် ဒုက္ခဆင်းရဲသို့ မကျရောက်ပါ။ အထူးသဖြင့် ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချ၊ ရှာကိနီတို့၏ အနှောင့်အယှက် မရှိ၊ မကောင်းကံ မရှိ၊ ရောဂါမရှိ၊ စိတ်ပင်ပန်းမှုမရှိ၊ ရန်သူကြောက်ရွံ့မှုမရှိ။

Verse 46

यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या वाच्यमानं द्विजोत्तमाः । सोऽपि संवत्सरं यावत्पन्नगैर्न च पीड्यते

အို ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ ဤမဟာတ్మျကို ရွတ်ဖတ်နေစဉ် စိတ်နှလုံးယုံကြည်မှုဖြင့် နားထောင်သူသည်လည်း တစ်နှစ်ပတ်လုံး မြွေတို့ကြောင့် မနှောင့်ယှက်ခံရပါ။

Verse 47

सर्पदष्टस्य यस्यैतत्पुरतः पठ्यते भृशम् । नागतीर्थस्य माहात्म्यं काल दष्टोऽपि जीवति

မြွေကိုက်ခံရသူ၏ ရှေ့တွင် နာဂတီရ္ထ မဟာတ్మျကို အားပြင်းစွာ ရွတ်ဖတ်ပေးလျှင်၊ သေမင်းက ထိခိုက်ထားသော်လည်း သူသည် အသက်ရှင်နေသည်။

Verse 48

पुस्तके लिखितं चैतन्नागतीर्थसमुद्भवम् । माहात्म्यं तिष्ठते यत्र न सर्पस्तत्र तिष्ठति

ထို့ပြင် စာအုပ်တွင် ရေးသားထားသော နာဂတီရ္ထ မဟာတ్మျသည် မည်သည့်နေရာ၌ တည်ရှိနေသော်၊ ထိုနေရာ၌ မြွေမတည်မနေပါ။

Verse 183

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये नागतीर्थोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्र्यशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ပင် မြတ်နိုးအပ်သော «စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၌၊ ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမပိုင်း «နာဂရခဏ္ဍ» တွင်၊ ဟာဋကေရှွရ သန့်ရှင်းဒေသ၏ မဟိမကို ချီးမွမ်းရာ၌၊ «နာဂတီရ္ထ ပေါ်ပေါက်ခြင်း၏ မဟိမ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၈၃ သည် အဆုံးသတ်၏။