Adhyaya 175

Verse 1

सूत उवाच । एवं संशोचते यावदात्मानं परिगर्हयन् । ततस्तु ब्रह्मणा प्रोक्तः स्वयमभ्येत्य भो द्विजाः

သုတက ပြောသည်။ ထိုသူသည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေစဉ်၊ ထိုအခါ ဘြဟ္မာတော်သည် ကိုယ်တိုင် နီးကပ်လာ၍ “အို ဗြာဟ္မဏတို့” ဟု မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 2

त्वया शंका न कर्तव्या सुतस्यास्य कृते द्विज । अज्ञानादेव ते जातो दैवयोगेन बालकः

«အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤကလေးကို သင်၏သားဟု မဟုတ်ကြောင်း သံသယမထားပါနှင့်။ အဝိဇ္ဇာကြောင့်ပင်၊ ကံကြမ္မာ၏ ဆုံဆည်းမှုကြောင့် ဤကလေးသည် သင်ထံ၌ မွေးဖွားလာ၏»။

Verse 3

याज्ञवल्क्य उवाच । तथापि देव मे शुद्धिर्हृदयस्य न जायते । तस्माद्वद सुरश्रेष्ठ प्रायश्चित्तं विशुद्धये

ယာဇ္ဉဝလ္က്യက ပြောသည်။ «သို့ပင်ဖြစ်သော်လည်း အို ဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်၏နှလုံးသား၌ သန့်ရှင်းမှု မပေါ်ပေါက်ပါ။ ထို့ကြောင့် အို နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံး၊ ပြည့်စုံသန့်ရှင်းရန် ပရాయశ္စိတ္တ (အပြစ်လျော်) ကို မိန့်ကြားပါ»။

Verse 4

ब्रह्मोवाच । यदि ते चित्तशुद्धिस्तु न कथंचित्प्रवर्तते । तत्स्थापय महाभाग लिंगं देवस्य शूलिनः

ဘြဟ္မာတော် မိန့်တော်မူသည်။ «သင်၏စိတ်သန့်ရှင်းမှုသည် မည်သို့မျှ မဖြစ်ပေါ်လာပါက၊ အို ကံကောင်းသူ၊ သုံးမြှားကိုင်ရှင် သီဝတော်၏ လင်္ဂကို တည်ထောင်လော့»။

Verse 5

अज्ञानाज्ज्ञानतोवापि यत्पापं कुरुते नरः । ब्रह्महत्यादिकं चापि स्त्रीवधाद्वापि यद्भवेत्

လူတစ်ဦးသည် အဝိဇ္ဇာကြောင့်ဖြစ်စေ၊ သိလျက်ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်အပြစ်ကိုမဆို ကျူးလွန်လျှင်—ဗြာဟ္မဏသတ်ခြင်း စသည့် မဟာအပြစ်များဖြစ်စေ၊ မိန်းမသတ်ခြင်းပင်ဖြစ်စေ—ထိုကဲ့သို့သော အပြစ်ဒဏ် မည်သို့ပင် ပေါ်ပေါက်လာစေကာမူ၊

Verse 6

पंचेष्टिकामयं वापि यः कुर्याद्धरमन्दिरम् । तस्य तन्नाशमायाति तमः सूर्योदये यथा

ဟရ (ရှီဝ) ၏ ဘုရားကျောင်းကို ငါးမျိုးသော ဆန္ဒတဏ္ဟာတို့ဖြင့်သာ ဆောက်လုပ်သော်လည်း၊ ထိုအညစ်အကြေးသည် သူ့အတွက် ပျက်ကွယ်သွားမည်—နေထွက်ရာတွင် အမှောင်ပျောက်သကဲ့သို့။

Verse 7

विशेषेण महाभाग हाटकेश्वरसंभवे । क्षेत्रे तत्र सुमेध्ये तु सर्वपातकनाशने

အထူးသဖြင့် မဟာဘဂါရေ၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ ပေါ်ထွန်းမှုနှင့် ဆက်နွယ်သော ထိုသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌—အလွန်သန့်စင်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းသော နေရာ၌—

Verse 8

कलिकाले च संप्राप्ते यत्र पापं न विद्यते । अहमप्यत्र वांछामि यज्ञं कर्तुं द्विजोत्तम

ကလိယုဂ ရောက်လာသော်လည်း အပြစ်မရှိသော ထိုနေရာ၌၊ ငါလည်း ထိုနေရာတွင် ယဇ္ဉကို ပြုလိုသည်၊ ဒွိဇောတ္တမရေ။

Verse 9

आनयिष्यामि तत्तीर्थं पुष्करं चात्मनः प्रियम् । कलिकालभयाच्चैतद्यावन्नो व्यर्थतां व्रजेत्

ငါသည် ငါ့အတွက် ချစ်မြတ်နိုးသော ပုရှ္ကရ တီရ္ထကို ထိုနေရာသို့ ယူဆောင်လာမည်၊ ကလိယုဂ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဤပုဏ္ဏားကောင်းမှု မအကျိုးမဲ့ မဖြစ်စေရန်။

Verse 10

कलिकाले तु संप्राप्ते तीर्थानि सकलानि च । यास्यंति व्यर्थतां विप्र मुक्त्वेदं क्षेत्रमुत्तमम्

ကလိယုဂ ရောက်လာသော် တီရ္ထအားလုံးသည် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွားမည်၊ ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ) ရေ—ဤအထွတ်အမြတ် က္ෂેત્રကိုသာ မလွဲ။

Verse 11

सूत उवाच । एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रस्ततश्चादर्शनं गतः । याज्ञवल्क्योऽपि तच्छ्रुत्वा पितामहवचोऽ खिलम्

သုတက ပြောသည်။ ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် မျက်နှာလေးပါးရှင် (ဗြဟ္မာ) သည် မျက်မြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ယာဇ္ဉဝလ္က്യလည်း အဘိုးမဟာ (ပိတామဟ) ၏ မိန့်ခွန်းအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ကြားနာ၏။

Verse 12

लिंगं संस्थापयामास ज्ञात्वा क्षेत्रमनुत्तमम् । अब्रवीच्च ततो वाक्यं मेघगंभीरया गिरा

ဤကွင်းကို အထွတ်အထိပ်သော သန့်ရှင်းရာနေရာဟု သိမြင်၍ လိင်္ဂကို တည်ထောင်လေ၏။ ထို့နောက် မိုးတိမ်မိုးကြိုးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် စကားတော်ကို မိန့်၏။

Verse 13

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां यो लिंगं मामकं त्विदम् । स्नापयिष्यति सद्भक्त्या तस्य पापं प्रयास्यति

လဆန်း/လဆုတ် အဋ္ဌမီ သို့မဟုတ် စတုဒ္ဒသီနေ့တွင် ငါ၏ ဤလိင်္ဂကို သဒ္ဓါဘက္တိဖြင့် ရေချိုးသန့်စင်ပေးသူ၏ အပြစ်သည် ပျောက်ကင်းသွားလိမ့်မည်။

Verse 14

परदारकृतं यच्च मात्रापि च समं कृतम् । क्षालयिष्यति तत्पापं स्नापितं पूजितं परैः

သူတစ်ပါး၏ ဇနီးနှင့် မတရားဆက်ဆံခြင်းမှ ဖြစ်သော အပြစ်နှင့် မိခင်အပေါ် ပြစ်မှားသကဲ့သို့ အလွန်လေးလံသော အပြစ်ပင်လျှင်—ဤလိင်္ဂကို ရေချိုးသန့်စင်၍ သင့်တော်စွာ ပူဇော်လျှင် အပြစ်တို့သည် ဆေးကြောပျောက်ကင်းလိမ့်မည်။

Verse 15

अस्मिन्नहनि संप्राप्ते तस्य पक्षसमुद्भवम् । प्रयास्यति कृतं पापं यदज्ञानाद्विनिर्मितम्

ဤသန့်ရှင်းသောနေ့ ရောက်လာသောအခါ ထိုနှစ်ပတ်အတွင်း စုဆောင်းလာသော အပြစ်တို့သည် ကွယ်ပျောက်သွားမည်—မသိမသာကြောင့် ပြုမိသော အမှားအယွင်းတို့သည် ပျော်ဝင်သွားလိမ့်မည်။

Verse 16

ततःप्रभृति विख्यातो याज्ञव ल्क्येश्वरः शुभः । तस्मिन्क्षेत्रे द्विजश्रेष्ठा हाटकेश्वरसंज्ञके

ထိုအချိန်မှစ၍၊ ဒွိဇအမြတ်တို့အို၊ ဟာဋကေဿဝရဟု ခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် က్షೇತ್ರ၌ မင်္ဂလာရှိသော ယာဇ္ဉဝလ္က്യေဿဝရ ဘုရားရှင်သည် ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 175

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये याज्ञवल्क्येश्वरोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စ္လောကပါ သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေဿဝရ က్షೇತ್ರမဟာတ္မ్యంలో «ယာဇ္ဉဝလ္က്യေဿဝရ ပေါ်ပေါက်ခြင်း၏ မဟာတ္မကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၇၅ သည် ပြီးဆုံး၏။