Adhyaya 169
ရဟန်းပညာရှိများက “တုဋ္ဌိဒာ” ဟုခေါ်သော စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးနိုင်သည့် အင်အားသည် အဘယ်ကြောင့် Nāgara လူမျိုးအသိုင်းအဝိုင်းနှင့် အထူးသက်ဆိုင်သနည်း၊ ထို့ပြင် မြေပြင်ပေါ်တွင် အဘယ်ကြောင့် “Dhārā” ဟုခေါ်သနည်းဟု မေးမြန်းကြသည်။ စူတာက Cāmatkārapura မြို့၌ Nāgarī ဘြာဟ္မဏမိန်းမ Dhārā သည် တပသီ Arundhatī နှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။ Arundhatī သည် Vasiṣṭha နှင့်အတူ Śaṅkhatīrtha တွင် ရေချိုးရန် လာသောအခါ Dhārā ကို ပြင်းထန်သော တပသ်ကျင့်နေသည်ကို တွေ့၍ သူမ၏ အမည်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို မေးသည်။ Dhārā က မိမိ၏ Nāgara မျိုးရိုး၊ ငယ်ရွယ်စဉ် မုဆိုးမဖြစ်သွားခြင်းနှင့် Śaṅkheśvara ၏ မဟာတန်ခိုးကို ကြားသိပြီးနောက် tīrtha တွင် နေထိုင်ကာ ဘုရားကို သဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြောင်း ရှင်းပြသည်။ Arundhatī က Sarasvatī မြစ်ကမ်းရှိ အာရှရမ်၌ သာသနာစာတမ်း ဆွေးနွေးမှု မပြတ်လုပ်နေရာသို့ လာနေဖို့ ဖိတ်ခေါ်သည်။ နောက်တစ်ဆင့်တွင် Viśvāmitra နှင့် Vasiṣṭha တို့၏ ပဋိပက္ခနှင့် ဆက်နွယ်သည့် ဒေဝီအင်အားတစ်ရပ်ကို မိတ်ဆက်ပြီး Vasiṣṭha က ထိုအင်အားကို တည်ငြိမ်စေကာ ကာကွယ်တော်မူသော ဘုရားမအဖြစ် ပူဇော်ထိုက်စေခဲ့ကြောင်း ဆိုသည်။ Dhārā သည် ရတနာတန်ဆာဆင်ထားသော မဟာမဏ္ဍပ်တော်ကဲ့သို့ သရဏဂုဏ်တော်အိမ်တော်ကို တည်ဆောက်ပြီး ဒေဝီကို ကမ္ဘာကို ထောက်တည်သော အခြေခံအင်အားအဖြစ်လည်းကောင်း၊ Lakṣmī၊ Śacī၊ Gaurī၊ Svāhā၊ Svadhā၊ Tuṣṭi၊ Puṣṭi စသည့် အမျိုးမျိုးသော သဘောတရားအဖြစ်လည်းကောင်း ချီးမွမ်းသည့် စတုတ္တရကို ရွတ်ဆိုသည်။ နေ့စဉ်ပူဇော်မှုကို ကြာရှည်စွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် Caitra Śukla Aṣṭamī နေ့တွင် ဒေဝီကို ရေချိုးပူဇော်ကာ အလှူအတန်းများ ဆက်ကပ်သည်။ ဒေဝီ ပေါ်ထွန်းလာ၍ အလိုတော်ပြည့်စုံစေသော ကောင်းချီးများ ပေးကာ ထိုသရဏဂုဏ်တော်၌ “Dhārā” ဟူသော နာမကို လက်ခံတော်မူသည်။ ထို့နောက် အကျင့်စည်းကမ်းကို ကြေညာသည်—Nāgara များသည် သုံးကြိမ် ပတ်လည်လှည့်ပူဇော်၍ သစ်သီး သုံးလုံး ဆက်ကပ်ကာ စတုတ္တရကို ရွတ်ဆိုလျှင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရောဂါကင်းကာ ကာကွယ်ခြင်း ရရှိမည်။ မိန်းမများအတွက်လည်း မျိုးမပွားသူက သားသမီးရခြင်း၊ ကံဆိုးမှု ပျောက်ကင်းခြင်း၊ ကျန်းမာရေးနှင့် သုခချမ်းသာ ပြန်လည်ရရှိခြင်း စသည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ကတိပြုထားသည်။ အဆုံးတွင် ဤမူလဇာတ်ကြောင်းကို ဖတ်ခြင်း သို့မဟုတ် နားထောင်ခြင်းဖြင့် အပြစ်များ ပျောက်ကင်းကြောင်း phalaśruti ဖြင့် ဆိုကာ Nāgara များအထူး သဒ္ဓါဖြင့် လေ့လာရန် တိုက်တွန်းသည်။
Shlokas
Verse 1
ऋषय ऊचुः । कस्मात्सा तुष्टिदा प्रोक्ता नागराणां विशेषतः । धारानामेति विख्याता कस्मात्सा धरणीतले
ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်—အဘယ်ကြောင့် သူမကို «တုෂ္ဋိဒါ» (စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးသူ) ဟု အထူးသဖြင့် နာဂရတို့အတွက် ခေါ်ဆိုကြသနည်း။ ထို့ပြင် အဘယ်ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် «ဓာရာ» ဟူသော နာမဖြင့် ထင်ရှားသနည်း။
Verse 2
सूत उवाच । चमत्कारपुरे पूर्वं धारानामेति विश्रुता । आसीत्तपस्विनी साध्वी नागरी ब्राह्मणोत्तमा । तस्याः सख्यमरुन्धत्या आसीत्पूर्वं सुमेधया
စူတက ပြောတော်မူသည်—ရှေးကာလ၌ ချမတ်ကာရပုရ မြို့တွင် «ဓာရာ» ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားသည့် နာဂရီ ဗြာဟ္မဏ မိန်းမတစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် တပသ္စရိယာပြုသော သာဓွီ၊ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အထူးမြတ်သူ ဖြစ်၏။ အရင်ကာလတွင် သူမသည် ဉာဏ်ပညာကောင်းမြတ်သော အရုန္ဓတီနှင့် မိတ်သဟာယ ဖြစ်ခဲ့သည်။
Verse 3
अरुन्धती यदा प्राप्ता चमत्कारपुरे शुभे । स्नानार्थं शंखतीर्थं तु वसिष्ठेन समागता
အရုန္ဓတီသည် မင်္ဂလာရှိသော စမတ်ကာရပုရမြို့သို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ဗသိဋ္ဌနှင့်အတူ ရေချိုးသန့်စင်ရန် သင်္ခတီရ္ထသို့ သွားရောက်하였다။
Verse 4
तया दृष्टाथ सा तत्र अंगुष्ठाग्रेण संस्थिता । वायुभक्षा निराहारा दिव्येन वपुषान्विता
ထိုအခါ နန်းသည် ထိုနေရာ၌ သူမကို မြင်ရသည်—လက်မအဖျားပေါ်တွင် ရပ်တည်ကာ လေကိုသာ အာဟာရအဖြစ်ယူ၍ အစာမစားဘဲ၊ တောက်ပသော ဒိဗ္ဗရုပ်ခန္ဓာဖြင့် ပြည့်စုံနေ하였다။
Verse 5
तया पृष्टा च सा साध्वी का त्वं कस्य सुता शुभे । किमर्थं तु स्थिता चोग्रे तपसि ब्रूहि मे शुभे
သူမက မေးမြန်းသော် ထိုသီလရှင်က ပြန်ဆိုသည်—“မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ သင်သည် မည်သူနည်း၊ မည်သူ၏ သမီးနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဤပြင်းထန်သော တပသ်၌ တည်နေသနည်း။ မင်္ဂလာရှိသော မိခင်ရေ၊ ကျွန်မအား ပြောပါ။”
Verse 6
धारोवाच । देवशर्माख्यविप्रस्य सुताहं नागरस्य च । बालत्वे वर्तमानाया वैधव्यं मे व्यवस्थितम्
ဓာရာက ပြောသည်—“ဒေဝရှర్మာဟု အမည်ရသော နာဂရဗြာဟ္မဏ၏ သမီးဖြစ်သည်။ ကလေးဘဝ၌ပင် မုဆိုးမဘဝသည် ကျွန်မ၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် သတ်မှတ်လာခဲ့သည်။”
Verse 7
शंखतीर्थस्य माहात्म्यं श्रुत्वा शंखेश्वरस्य च । ततोऽहं संस्थिता ह्यत्र तस्यैवाराधने स्थिता
“သင်္ခတီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုးနှင့် သင်္ခေရှ္ဝရ၏ မဟိမကို ကြားသိပြီးနောက်၊ ထို့ကြောင့် ကျွန်မသည် ဤနေရာ၌ အခြေချကာ ထိုဘုရား၏ ပူဇော်အာရాధနာ၌သာ တည်နေပါသည်။”
Verse 8
अरुन्धत्युवाच । तवोपरि महान्स्नेहो दर्शनात्ते व्यवस्थितः । तस्मादागच्छ गच्छावो ममाश्रमपदं शुभम्
အရုန္ဓတီက ပြောသည်။ «သင်ကို မြင်လိုက်သဖြင့် သင့်အပေါ် မေတ္တာကြီးမားစွာ ပေါက်ဖွားလာ၏။ ထို့ကြောင့် လာပါ—ငါ၏ မင်္ဂလာအာရှရမ်သို့ အတူသွားကြစို့»။
Verse 9
सरस्वत्या स्तटे शुभ्रे सर्वपातकनाशने । शास्त्रगोष्ठीरता नित्यं तत्र तिष्ठ मया सह
«အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော သရသွတီမြစ်၏ ဖြူစင်တောက်ပသော ကမ်းပါး၌ ငါနှင့်အတူ နေထိုင်လော့—သဒ္ဓာသင်ကြားရေး ဆွေးနွေးပွဲများ၌ အမြဲပျော်မွေ့လျက်»။
Verse 10
ततः संप्रस्थिता सा तु तया सार्धं तपस्विनी । अनुज्ञाता स्वपित्रा तु जनन्या बांधवैस्तथा
ထို့နောက် ထိုတပသ္စဝိနီ မိန်းမသည် သူမနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွား၏—မိမိ၏ ဖခင်၊ မိခင်နှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းတို့ထံမှ ခွင့်ပြုချက်ကိုလည်း ရရှိပြီးနောက်။
Verse 11
तस्याः सख्यं चिरं कालं तया सह बभूव ह । कस्यचित्त्वथ कालस्य सा शक्तिस्तत्र चागता
သူမ၏ မိတ်သဟာယသည် ထိုသူမနှင့်အတူ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိခဲ့၏။ ထို့နောက် အချိန်တစ်ခဏ ကုန်လွန်သွားသော် ထို Śakti သည်လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့၏။
Verse 12
विश्वामित्रेण संसृष्टा वसिष्ठस्य वधाय च । सा स्तंभिता वसिष्ठेन कृता देवीस्वरूपिणी । संपूज्या देवमर्त्यानां सर्वरक्षाप्रदा शुभा
သူမသည် ဝိශ්ဝာမိတ္တရနှင့် ပေါင်းစည်းကာ ဝသိဋ္ဌကို သတ်ရန် ကြံစည်ခဲ့၏။ သို့သော် ဝသိဋ္ဌက သူမကို တားဆီး၍ ဒေဝီ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်သောသူအဖြစ် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ ထိုဒေဝီသည် နတ်နှင့် လူတို့က ပူဇော်ထိုက်သူ၊ မင်္ဂလာပြည့်ဝ၍ အမျိုးမျိုးသော ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ပေးအပ်သူ ဖြစ်၏။
Verse 13
ततस्तु धारया तस्याः कैलासशिखरोपमः । प्रासादो निर्मितो विप्रा नानारत्नविचित्रितः
ထို့နောက် ဓာရာ၏အင်အားဖြင့် သူမအတွက် ကိုင်လာသတောင်ထိပ်နှင့်တူသော နန်းတော်တစ်ဆောင်ကို တည်ဆောက်၍၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထား၏။
Verse 14
चकाराथ ततः स्तोत्रं तस्याः सा च तपस्विनी
ထို့နောက် ထိုတပသ္ဝိနီ မိန်းမသည် သူမအား ချီးမွမ်းသည့် စတိုးတရ (သီချင်းတော်) ကို ရေးဖွဲ့လေ၏။
Verse 15
नमस्ते परमे ब्राह्मि धारयोगे नमोनमः । अर्धमात्रे परे शून्ये तस्यार्धार्धे नमोस्तु ते
အို အမြင့်မြတ်ဆုံး ဗြဟ္မီမယ်တော်၊ သင့်အား နမസ്കာရပါ၏။ ထောက်တည်စွမ်းအား၏ ယောဂ (ဓာရာယောဂ) အဖြစ် သင့်အား နမောနမಃ။ အလွန်လွန်ကဲသော အက္ခရာတစ်ဝက်၊ အမြင့်ဆုံး သုည၊ ထို့၏ တစ်ဝက်၏တစ်ဝက်အဖြစ် သင့်အား နမောအસ્તુတေ။
Verse 16
नमस्ते जगदाधारे नमस्ते भूतधारिणि । नमस्ते पद्मपत्राक्षि नमस्ते कांचनद्युते
လောကကို ထောက်တည်သော အရှင်မယ်တော်၊ သင့်အား နမസ്കာရပါ၏။ သတ္တဝါအားလုံးကို ထမ်းဆောင်ထောက်ပံ့သော မယ်တော်၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရပါ၏။ ပဒ္မရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိသူ၊ သင့်အား နမസ്കာရပါ၏။ ရွှေရောင်တောက်ပသူ၊ သင့်အား နမস্কာရပါ၏။
Verse 17
नमस्ते सिंहयानाढ्ये नमस्तेऽस्तुमहाभुजे । नमस्ते देवताभीष्टे नमस्ते दैत्यसूदिनि
ခြင်္သေ့ကို ယာဉ်တော်အဖြစ် ဆင်ယင်ထားသူမယ်တော်၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရပါ၏။ လက်မောင်းကြီးမြတ်သူ၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရပါ၏။ ဒေဝတားတို့ အလိုတော်ပြည့်စုံစေသူ၊ သင့်အား နမস্কာရပါ၏။ ဒೈတျ (အဆုရ) များကို သတ်ဖြတ်သူမယ်တော်၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရပါ၏။
Verse 18
नमस्ते महिषाक्रांतशरीरच्छिन्नमस्तके । नमस्ते विंध्यनिरते सुरामांसबलिप्रिये
ကျွန်ုပ်သည် နွားမိစ္ဆာကို ဖိနှိပ်၍ ခေါင်းဖြတ်တော်မူသော မိခင်ဘုရားအား နမောတော်တင်ပါ၏။ ဝိန္ဓျာဒေသ၌ ပျော်ရွှင်တော်မူ၍ သရက်ရည်၊ အသားနှင့် ဘလိပူဇာတို့ကို နှစ်သက်တော်မူသော မိခင်ဘုရားအား နမောတော်တင်ပါ၏။
Verse 19
त्वं लक्ष्मीस्त्वं शची गौरी त्वं सिद्धिस्त्वं विभावरी । त्वं स्वाहा त्वं स्वधा तुष्टिस्त्वं पुष्टिस्त्वं सुरेश्वरी
သင်သည် လက္ရှ္မီ၊ သင်သည် သချီ၊ သင်သည် ဂေါရီ ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် စိဒ္ဓိ၊ သင်သည် ညအမှောင် ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် စွာဟာ၊ သင်သည် စွဓာ; သင်သည် စိတ်ကျေနပ်မှု၊ သင်သည် အာဟာရပွားပျိုးမှု; သင်သည် နတ်တို့၏ အရှင်မိခင်ဘုရား ဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 20
शक्तिरूपासि देवि त्वं सृष्टिसंहारका रिणी । त्वयि दृष्टमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्
အို မိခင်ဘုရား၊ သင်သည် စက္တိအင်အား၏ ကိုယ်တိုင်ရုပ်ဖြစ်၍ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ဖျက်သိမ်းခြင်းကို ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။ လှုပ်ရှားသမျှ မလှုပ်ရှားသမျှ အပါအဝင် သုံးလောကလုံးစုံသည် သင်၌ပင် မြင်တွေ့ရ၏။
Verse 21
यथा तिलेस्थितं तैलं दधिसंस्थं यथा घृतम् । हविर्भुजश्च काष्ठस्थः सुगुप्तं लभ्यते न हि
နှမ်းစေ့အတွင်း ဆီသည် ဖုံးကွယ်နေသကဲ့သို့၊ ဒဟိအတွင်း ဂျီသည် တည်ရှိနေသကဲ့သို့၊ ဟဝိကို စားသုံးသူ မီးသည် သစ်သားအတွင်း လျှို့ဝှက်နေသကဲ့သို့—နက်ရှိုင်းစွာ ဖုံးကွယ်နေသောအရာကို ထုတ်ဖော်မပြုလျှင် မရနိုင်ပါ။
Verse 22
तथा त्वमपि देवेशि सर्वगापि न लक्ष्यसे
ထိုနည်းတူပင်၊ အို နတ်တို့၏ မိခင်အရှင်မ၊ သင်သည် အရာရာ၌ ပြန့်နှံ့နေသော်လည်း လွယ်ကူစွာ မမြင်နိုင်ပါ။
Verse 23
सूत उवाच । एतेन स्तोत्रमुख्येन स्मृता सा परमेश्वरी । बहूनि वर्ष पूगानि पूजयंत्या दिनेदिने
သုတက ပြော၏။ ဤအထွတ်အမြတ် စတုတ္တရဟိမ်းဖြင့် အမြင့်ဆုံး မဟာဒေဝီကို ခေါ်ယူသတိရခဲ့ကြသည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း များစွာသော နှစ်ပေါင်းအစုအဝေးတစ်လျှောက် ပူဇော်ခဲ့သော မိခင်တော်ဖြစ်၏။
Verse 24
कस्यचित्त्वथ कालस्य चैत्रशुक्लाष्टमी सिता । तस्मिन्नहनि देवी सा नद्यां संस्नाप्य पूजिता
ထို့နောက် အချိန်တစ်ခါတွင် ချိုင်တြလ၏ လပြည့်ဘက် အဋ္ဌမတိထီနေ့၌၊ ထိုနေ့တည်းက ဒေဝီကို မြစ်ရေ၌ ရေချိုးပေးပြီး ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။
Verse 25
बलि पूजां ततो दत्त्वा स्तोत्रेणानेन च स्तुता । ततः प्रत्यक्षतां गत्वा तामुवाच तपस्विनीम्
ထို့နောက် ဘလိပူဇာကို ဆက်ကပ်၍ ပူဇော်ကာ ဤစတုတ္တရဟိမ်းဖြင့် ချီးမွမ်းလေ၏။ ထို့နောက် ဒေဝီသည် မျက်မြင်ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွန်းလာပြီး ထိုတပသ္ဝိနီမကို မိန့်တော်မူ၏။
Verse 26
पुत्रि तुष्टास्मि भद्रं ते स्तोत्रेणानेन चानघे । वरं वरय भद्रं ते तव दास्यामि वांछितम्
«သမီးရေ၊ သင့်အပေါ် ငါနှစ်သက်ပြီ—သင့်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ—ဤစတုတ္တရဟိမ်းကြောင့်ပင်၊ အပြစ်ကင်းသူရေ။ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးလော့—မင်္ဂလာရှိပါစေ။ သင်လိုချင်သမျှကို ငါပေးမည်» ဟု မိန့်တော်မူ၏။
Verse 27
धारोवाच । यदि तुष्टासि मे देवि यदि देयो वरो मम । तन्मे नाम तवाप्यस्तु प्रासादेऽत्र हि केवलम्
ဓာရာက ပြော၏။ «ဒေဝီရေ၊ သင်သည် ငါ့အပေါ် နှစ်သက်ပါက၊ ငါ့အတွက် ဆုတောင်းတစ်ပါး ပေးမည်ဆိုပါက—ဤပရသာဒ (ဘုရားကျောင်း) အတွင်း၌သာ သင့်နာမနှင့် ငါ့နာမကို ပေါင်းစည်းထားပါစေ» ဟုဆို၏။
Verse 28
अपरं नागरो योऽत्र त्वस्मिन्नहनि संस्थिते । प्रदक्षिणात्रयं कृत्वा तव दत्त्वा फलत्रयम्
ထို့ပြင်—ဤနေ့၌ ဤနေရာသို့ လာရောက်နေထိုင်သော နာဂရမြို့သူမြို့သား မည်သူမဆို၊ ပတ်လည်လှည့်ဝတ်ပြု သုံးကြိမ် ပြုလုပ်၍ သင့်အား သစ်သီး သုံးလုံး ပူဇော်လျှင်—
Verse 29
स्तोत्रेणानेन भवतीं स्तुत्वा च कुरुते नतिम् । तस्य संवत्सरं यावद्रोगो रक्ष्यस्त्वयाऽखिलः
—ဤစတုတ္ထရဖြင့် သင့်အား ချီးမွမ်းကာ ဦးညွှတ်ပူဇော်လျှင်၊ ထိုသူအတွက် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရောဂါအားလုံးကို သင်က ကာကွယ်၍ ဝေးကွာစေသင့်သည်။
Verse 30
या च वंध्या भवेन्नारी सा भूयात्पुत्रसंयुता । दुर्भगा च ससौभाग्या कुरूपा रूपसंभवा । रोगिणी रोगनिर्मुक्ता सर्वसौख्यसमन्विता
မီးမဖွားနိုင်သော မိန်းမသည် သားရရှိကာ ကောင်းချီးခံရမည်။ ကံမကောင်းသူသည် ကံကောင်းသူဖြစ်မည်; ရုပ်မလှသူသည် အလှရရှိမည်; နာမကျန်းသူသည် ရောဂါကင်းလွတ်မည်—အမျိုးမျိုးသော သုခအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံမည်။
Verse 31
देव्युवाच । अहं धारेति विख्याता प्रासादेऽत्र त्वया कृते । भविष्यामि न सन्देहस्तव कीर्तिकृते सदा
ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်—“သင်က ဤနေရာ၌ ဆောက်လုပ်ထားသော ဤဘုရားကျောင်းအတွင်း၌၊ ငါသည် ‘ဓာရာ’ ဟူ၍ အမှန်တကယ် နာမည်ကြီးလာမည်—သံသယမရှိ—သင်၏ကီर्तिအတွက် အစဉ်အမြဲပင်။”
Verse 32
अत्र यो नागरो भक्त्या समागत्य तपस्विनि । प्रदक्षिणात्रयं कुर्याद्दत्त्वा मम फलत्रयम्
ဤနေရာ၌၊ တပသ္ဝိနီ မိန်းမရေ—နာဂရမြို့သူမြို့သား မည်သူမဆို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် လာရောက်ကာ ပတ်လည်လှည့်ဝတ်ပြု သုံးကြိမ် ပြုလုပ်ပြီး ငါ့အား သစ်သီး သုံးလုံး ပူဇော်လျှင်—
Verse 33
सोऽपि संवत्सरं यावद्भविता रोगवर्जितः । एवमुक्ता तु सा देवीततश्चादर्शनं गता
«ထိုသူလည်း တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရောဂါကင်းလွတ်နေမည်» ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ ဒေဝီမယ်တော်သည် မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။
Verse 34
धारापि संस्थिता तत्र अरुन्धत्या समन्विता । अद्यापि दृश्यते व्योम्नि तस्याश्चापि समीपगा
ဓာရာလည်း အရုန္ဓတီနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ တည်မြဲနေ၏။ ယနေ့တိုင် ကောင်းကင်၌ မြင်ရသေးပြီး၊ အရုန္ဓတီလည်း သူမအနီး၌ မြင်ရ၏။
Verse 35
एतद्धारोद्भवं योऽत्र वृत्तांतं कीर्तयिष्यति । शृणुयाद्वा द्विजश्रेष्ठा मुच्येत्पापाद्दिनोद्भवात्
အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ဤနေရာ၌ ဓာရာ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံ အကြောင်းအရာကို ရွတ်ဆိုသူမည်သူမဆို၊ သို့မဟုတ် နားထောင်သူပင်ဖြစ်စေ၊ နေ့စဉ်ဖြစ်ပေါ်သော အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်ရ၏။
Verse 36
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पठनीयं विशेषतः । श्रोतव्यं च प्रभक्त्येदं नागरैश्च विशेषतः
ထို့ကြောင့် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ ဤ(မဟာတ္မယ)ကို အထူးသဖြင့် ဖတ်ရှုသင့်၏။ ထို့ပြင် ယုံကြည်သဒ္ဓါနှင့် နားထောင်သင့်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် နာဂရဒေသသူတို့က ပိုမိုပြုလုပ်သင့်၏။
Verse 169
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धारानामोत्पत्तिवृत्तांत धारादेवीमाहात्म्यवर्णनं नामैकोनसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ ဧကာရှီတိ-သာဟသ္ရီ သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမစာအုပ် နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မယအတွင်း၊ «ဓာရာ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံ အကြောင်းအရာနှင့် ဓာရာဒေဝီ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၆၉ ပြီးဆုံး၏။