Adhyaya 11

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । चमत्कारः कथं राजा मुक्तः कुष्ठेन सूतज । कथं तेन तपस्तप्तं कियत्कालं च भूभुजा

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်။ «ဟေ့ စူတ၏သားရေ၊ ဘုရင်သည် ကုဋ္ဌရောဂါမှ အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် မည်သို့ လွတ်မြောက်သနည်း။ ထိုမင်းသည် တပဿာကို မည်သို့ ကျင့်သနည်း၊ အချိန်ကာလ မည်မျှကြာသနည်း»

Verse 2

कतमे ब्राह्मणास्ते वै शंखतीर्थं प्रदर्शितम् । यैस्तस्य रोगमुक्त्यर्थं दुःखितस्य महात्मनः

«ထို့ပြင် သင်္ခတီရ္ထ (Śaṅkhatīrtha) ကို ပြသပေးခဲ့သော ဘြာဟ္မဏတို့သည် မည်သူတို့နည်း။ ရောဂါကြောင့် ဝမ်းနည်းနေသော မဟာတ္မာကို ကင်းလွတ်စေရန် အတွက် ထိုတီရ္ထကို ဖော်ပြပေးသူတို့ပင်»

Verse 3

कतमं शंखतीर्थं तत्कस्मिन्स्थाने व्यवस्थितम् । किंप्रभावं च निःशेषं सर्वं विस्तरतो वद

«ထို သင်္ခတီရ္ထ သည် မည်သည့် တီရ္ထနည်း၊ မည်သည့်နေရာတွင် တည်ရှိသနည်း။ ၎င်း၏ အာနုဘော် (အကျိုးသက်ရောက်မှု) သည် အဘယ်နည်း။ အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြည့်စုံစွာ ပြောကြားပါ»

Verse 4

सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि कथामेतां मनोहराम् । सर्वपापहरां विप्राश्चमत्कारनृपोद्भवाम्

စူတက ဆိုသည်။ «ဟေ့ ဘြာဟ္မဏတို့၊ စိတ်နှလုံးကို ပျော်ရွှင်စေသော ဤပုံပြင်ကို သင်တို့အား ငါ ပြောပြမည်။ ၎င်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးပြီး အံ့ဖွယ်ဘုရင် (ချမတ်ကာရ) မှ ပေါ်ပေါက်လာသော အကြောင်းတရားဖြစ်သည်»

Verse 5

स भ्रांतः सर्वतीर्थानि प्रभासाद्यानि कृत्स्नशः । तपस्वी नियताहारो भिक्षान्नकृतभोजनः

သူသည် ပရဘာသ (Prabhāsa) မှ စ၍ တီရ္ထအားလုံးကို အပြည့်အစုံ လှည့်လည်သွားလာ하였다။ တပသ္ဝီအဖြစ် အစာအဟာရကို ထိန်းချုပ်ကာ စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်ပြီး၊ ဘိက္ခာဖြင့် ရသော အစာကိုသာ စားသောက်၍ အသက်မွေး하였다

Verse 6

पृच्छमानो भिषग्मुख्यानौषधानि मुहुर्मुहुः । मंत्रान्मंत्रविदश्चैव रोगनाशाय नित्यतः

ထပ်ခါထပ်ခါ သူသည် အထူးကောင်းမွန်သော ဆရာဝန်ကြီးများထံ ဆေးဝါးများကို မေးမြန်း၍၊ ထို့အတူ မန္တရသိသူများထံ မန္တရသံတော်များကို မေးကာ ရောဂါပျောက်ကင်းစေရန် အမြဲတမ်း ကြိုးပမ်း하였다။

Verse 7

न लेभे किंचिदिष्टं वा स मंत्रं भेषजं च वा । तीर्थं वा नृपशार्दूलो येन स्याद्व्याधिसंक्षयः

ဘုရင်တို့အနက် ကျားတော်ကဲ့သို့သော မင်းသည် လိုလားသည့်အရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရခဲ့—မန္တရမရှိ၊ ဆေးမရှိ၊ တီရ္ထ (tīrtha) မရှိ—ရောဂါကို အဆုံးသတ်စေနိုင်မည့် အရာမတွေ့ခဲ့။

Verse 9

निवासमकरोत्तस्मिन्क्षेत्रे पुण्यतमे चिरम् । शीर्णपर्णफलाहारो भूमौ शेते सदा निशि । अन्य स्याऽन्यस्य वृक्षस्य मदाहंकारवर्जितः

သူသည် အလွန်ပုဏ္ဏတမသော သန့်ရှင်းရာဒေသ၌ အချိန်ကြာကြာ နေထိုင်하였다။ ကျသွားသော ရွက်နှင့် သစ်သီးတို့ကိုသာ စားသောက်၍ ညတိုင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် အမြဲအိပ်ကာ၊ သစ်ပင်တစ်ပင်မှ တစ်ပင်သို့ ရွှေ့လျားနေပြီး မာနနှင့် အဟင်္ကာရကင်းစင်하였다။

Verse 10

ततः कतिपयाहस्य भ्रममाणो महीपतिः । सोऽपश्यद्ब्राह्मणश्रेष्ठांस्तीर्थयात्राश्रयान्बहून्

ထို့နောက် ရက်အနည်းငယ် လှည့်လည်သွားလာပြီးနောက် မဟာမင်းသည် တီရ္ထ (tīrtha) ယာဉ်ခရီးကို အားကိုးရာထားသော ဘုရားဘရဟ္မဏ အထူးမြတ်များ အများအပြားကို တွေ့မြင်하였다။

Verse 11

इति श्रीस्कांदे महापुराणएकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शंखतीर्थोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णने चमत्कारभूपतिना व्राह्मणेभ्यो नगरदानवर्णनंनामैकादशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ဘုရင် စာမတ်ကာရက ဘရဟ္မဏတို့အား မြို့တော်ကို လှူဒါန်းခြင်း၏ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိသည့် အခန်းတစ်ဆယ့်တစ် ပြီးဆုံး၏။ ၎င်းသည် ဟာဋကေရှ္ဝရ-က்ஷೇತ್ರ၏ မဟာတန်ခိုးကို ရှင်းလင်းသော အပိုင်းအတွင်း၊ သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ (၈၁,၀၀၀ ဂါထာ စံဟိတာ) ၏ ဆဋ္ဌ နာဂရ-ခဏ္ဍ၌၊ ရှင်ခတီရ္ထ၏ ပေါ်ပေါက်ခြင်းနှင့် မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြသော အခန်းဖြစ်သည်။

Verse 13

अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र दैवो वा मानुषोऽपि वा । भेषजं वाऽथ मंत्रो वा येन कुष्ठं प्रशाम्यति

ဤနေရာတွင် နူနာရောဂါကို ငြိမ်းစေနိုင်သော နတ်ဆေး သို့မဟုတ် လူ့ဆေး၊ ဆေးဝါး သို့မဟုတ် မန္တန် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိပါသလား။

Verse 15

अथवा वित्थ नो यूयं त्यक्ष्यामीह कलेवरम् । प्रविश्याग्निं जलं वाऽपि भक्षयित्वाऽथ वा विषम्

သို့တည်းမဟုတ် အသင်တို့ မသိကြပါက ဤနေရာ၌ပင် မီးထဲသို့ဝင်၍သော်လည်းကောင်း၊ ရေထဲသို့ဆင်း၍သော်လည်းကောင်း၊ အဆိပ်သောက်၍သော်လည်းကောင်း ဤခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပါမည်။

Verse 16

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वे ते द्विजसत्तमाः । प्रोचुः कृपासमाविष्टास्ततस्तं पृथिवीश्वरम्

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သနားကြင်နာစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသော မြင့်မြတ်သော ပုဏ္ဏားပညာရှိအပေါင်းတို့သည် ထိုဘုရင်မင်းမြတ်အား မိန့်ကြားကြလေသည်။

Verse 17

अस्ति पार्थिवशार्दूल स्थानादस्माददूरतः । शंखतीर्थमिति ख्यातं सर्वरोगक्षयावहम्

အို မင်းတို့၏သေနင်း၊ ဤနေရာနှင့် မနီးမဝေးတွင် ရောဂါဘယအပေါင်းကို ပျောက်ကင်းစေနိုင်သော ရှန်ခါတီရထ အမည်ရှိသော မြင့်မြတ်သော ရေဆိပ်တစ်ခု ရှိပါသည်။

Verse 18

ये नरा व्याधिना ग्रस्ताः काणाश्चांधास्तथा जडाः । हीनांगाश्चाऽधिकांगाश्च कुरूपा विकृताननाः

ရောဂါဝေဒနာ ခံစားနေရသူများ၊ မျက်စိတစ်ဖက်လပ်သူများ၊ မျက်မမြင်များ၊ ဉာဏ်ထိုင်းသူများ၊ ခြေလက်အင်္ဂါ မစုံလင်သူများ သို့မဟုတ် ပိုနေသူများ၊ နှင့် ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါ ပျက်စီးကာ မျက်နှာပုံပျက်နေသူများ...

Verse 19

तेऽपि चैत्रस्य कृष्णादौ स्नातास्तत्राकृताशनाः । भवंति नीरुजः सद्यश्चित्रासंस्थे निशाकरे

သူတို့လည်း ချိုင်တြာလ၏ အမှောင်ပက္ခအစတွင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ အစာမစား၍ ဥပုသ်တည်လျှင်၊ လသည် စိတ္ရာ နက္ခတ်၌ တည်သောအခါ ချက်ချင်း ရောဂါကင်းစင်လာကြသည်။

Verse 20

अस्माभिः शतशो दृष्टा द्वादशार्कसमप्रभाः । कामदेवसमाकारास्तेजोवीर्यसमायुताः

ကျွန်ုပ်တို့သည် ရာချီအရေအတွက်ဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်—တစ်ဆယ့်နှစ် နေမင်းတူ အလင်းရောင်တောက်ပ၍၊ ကာမဒေဝကဲ့သို့ ရုပ်သဏ္ဌာန်လှပကာ၊ တေဇောနှင့် အားမာန်ပြည့်စုံသူများကို။

Verse 21

राजोवाच । शंखतीर्थं कथं ज्ञेयं मया ब्राह्मणसत्तमाः । कथं चैव समुत्पन्नं वदध्वं मम विस्तरात्

မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်—“အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ငါသည် သင်္ခတီရ္ထ (Śaṅkhatīrtha) ကို မည်သို့ ခွဲခြားသိမြင်ရမည်နည်း။ ထို့အပြင် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။ အသေးစိတ် ငါ့အား ပြောကြလော့။”

Verse 22

ब्राह्मणा ऊत्रुः । आसीत्पूर्वं मुनिश्रेष्ठो लिखिताख्यो महीतले । शांडिल्यस्य मुनेः पुत्रस्तपोवीर्यसमन्वितः

ဗြာဟ္မဏတို့က ပြန်လည်ဖြေကြသည်—“အတိတ်ကာလ၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် လိခိတ (Likhita) ဟူသော မုနိအမြတ်တစ်ပါး ရှိခဲ့၏။ ထိုသူသည် မုနိ သာဏ္ဍိလျ (Śāṇḍilya) ၏ သားဖြစ်၍ တပဿ၏ အာနုဘော်အားဖြင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်၏။”

Verse 23

अथ तस्यानुजो जज्ञे शंखाख्यो धर्मशास्त्रवित् । कन्दमूलफलाहारः सदैव तपसि स्थितः

ထို့နောက် သူ၏ ညီအငယ်တစ်ဦး မွေးဖွားလာ၍ သင်္ခ (Śaṅkha) ဟု အမည်ရ၏။ သူသည် ဓမ္မရှာသ္တရကို သိကျွမ်းသူဖြစ်ပြီး အမြစ်၊ ဥ၊ သစ်သီးတို့ကိုသာ စားသုံးကာ အမြဲတမ်း တပဿ၌ တည်နေသူ ဖြစ်၏။

Verse 24

कस्यचित्त्वथ कालस्य लिखितस्याऽश्रमं ययौ । शंखः स्वादुफलार्थाय पीडितोतिबुभुक्षया

တစ်ခါတစ်ရံ၌ သင်္ခသည် ချိုမြိန်သောအသီးများကို ရှာဖွေရန် လိခိတ၏ အာရှရမ်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ အလွန်အမင်း ဆာလောင်မှုက သူ့ကို နှိပ်စက်နေ하였다။

Verse 25

स शून्यमाश्रमं प्राप्य लिखितस्य महात्मनः । आत्मीयानीति मन्वानः फलानि जगृहे ततः

မဟာသတ္တဝါ လိခိတ၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်သော် အာရှရမ်မှာ လူမရှိသဖြင့်၊ “ဤအသီးများသည် မိမိ၏အရာကဲ့သို့ပင်” ဟု ထင်ကာ ထိုအသီးများကို ယူလိုက်သည်။

Verse 26

भक्षयामास भूरीणि पक्वानि मधुराणि च । एतस्मिन्नन्तरे प्राप्तो लिखितः शिष्यसंयुतः

သူသည် တောက်ပ၍ ချိုမြိန်သော အသီးများကို များစွာ စားသုံး하였다။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် လိခိတသည် တပည့်နှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 27

स गृहीतफलं दृष्ट्वा शंखं प्रोवाच कोपतः

အသီးများကို ယူထားသည်ကို မြင်သော် လိခိတသည် ဒေါသဖြင့် သင်္ခကို ပြောဆို하였다။

Verse 28

अदत्तानि मया पाप फलानि हृतवानसि । कस्मात्त्वं चौर्यरूपेण नानुबन्धमवेक्षसे

“အပြစ်ရှိသူရေ! ငါမပေးထားသော အသီးများကို သင် ယူသွားပြီ။ ခိုးယူသူ၏ပုံစံဖြင့် သင်သည် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်ကို အဘယ်ကြောင့် မစဉ်းစားသနည်း?”

Verse 29

शंख उवाच । सत्यमेतद्द्विजश्रेष्ठ यत्त्वया परिकीर्तितम् । फलानि प्रगृहीतानि विजनेऽत्र तवाश्रमे

သင်္ခက ပြော၏ — «အို ဒွိဇအမြတ်ဆုံး၊ သင် ပြောကြားသမျှသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်၏။ ဤတိတ်ဆိတ်ရာ၌ သင်၏ အာရှရမ်တွင် ငါသည် အသီးများကို ယူခဲ့သည်»။

Verse 30

तस्मात्कुरु यथार्हं मे निग्रहं चौर्यसंभवम् । इह लोकः परश्चैव येन मे स्यात्सुखावहः

«ထို့ကြောင့် ဤခိုးယူမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သင့်လျော်သည့် အပြစ်ပေးစည်းကမ်းကို ငါ့အပေါ် ချမှတ်ပါ။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ဤလောကနှင့် နောက်လောက နှစ်ပါးစလုံး ငါ့အတွက် မင်္ဂလာနှင့် ချမ်းသာဖြစ်စေမည်»။

Verse 31

ततः स हस्तमादाय हस्ते शंखस्य तत्क्षणात् । चकर्त कोपमाविष्टो वार्यमाणोऽपि तापसैः

ထို့နောက် သူသည် သင်္ခ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ချက်ချင်းပင် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ဒေါသလွှမ်းမိုးနေသော်လည်း တပသီများက တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

Verse 32

छिन्नहस्तोऽपि शंखस्तु तपश्चक्रे सुदारुणम् । विशेषेण समासाद्य स्वाश्रमे भूय एव तु

လက်ဖြတ်ခံရသော်လည်း သင်္ခသည် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော တပသကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ပြန်ရောက်ကာ အထူးသဖြင့် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ဆက်လက်ကျင့်သုံး하였다။

Verse 33

ततस्तुष्टो महादेवस्तस्य कालेन केन चित् । प्रोवाच दर्शनं गत्वा तं च शंखमुनीश्वरम्

အချိန်တစ်ခဏကြာသော် မဟာဒေဝသည် သူ့အပေါ် ကျေနပ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ချဉ်းကပ်၍ မိမိ၏ ဒർശနကို ပေးတော်မူကာ မုနိအရှင် သင်္ခအား မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 34

महेश्वर उवाच । भोभो मुने महासत्त्व दुष्करं कृतवानसि । वरं गृहाण मत्तस्त्वं मनसा समभीप्सितम्

မဟေရှဝရ မိန့်တော်မူသည်။ «အို မုနိ၊ စိတ်ဓာတ်ကြီးမြတ်သူ၊ ခက်ခဲသောအမှုကို သင်ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီ။ ငါထံမှ ဆုတောင်းပေးအပ်မည့် အလိုတော်ကို—သင်၏စိတ်အမှန်တကယ် ဆန္ဒရှိသမျှကို ယူလော့»။

Verse 35

शंख उवाच । यदि तुष्टोसि मे देव वरं चेद्यच्छसि प्रभो । स्यातां मे तादृशौ हस्तौ भूयोऽपि सुरसत्तम

သင်္ခ မိန့်သည်။ «အို ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် သင်နှစ်သက်တော်မူ၍ ဆုတောင်းပေးမည်ဆိုလျှင်၊ အို နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံး၊ ယခင်ကဲ့သို့သော လက်နှစ်ဖက်ကို ကျွန်ုပ်ထံ ပြန်လည်ရှိစေပါ»။

Verse 36

तथेदं मम नामांकं तीर्थं स्यात्सुरसत्तम । विख्यातं सर्वलोकेषु सर्वपापहरं नृणाम्

«ထို့ကြောင့် အို နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံး၊ ဤတီရ္ထသည် ငါ၏နာမဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ကျော်ကြားလိမ့်မည်။ လောကအားလုံးတွင် ထင်ရှား၍ လူတို့၏ အပြစ်အားလုံးကို ပယ်ဖျက်ပေးလိမ့်မည်»။

Verse 37

हीनांगो वाधिकांगो वा व्याधिना ग्रस्त एव च । अत्र स्नानं करोत्याशु स भूयः स्यात्पुनर्नवः

«ကိုယ်အင်္ဂါချို့တဲ့သူဖြစ်စေ၊ အင်္ဂါပိုသူဖြစ်စေ၊ ရောဂါကပ်ရောက်သူဖြစ်စေ—ဤနေရာတွင် ရေချိုးလျှင် ချက်ချင်း ပြန်လည်သစ်လွင်ကာ ပြည့်စုံသကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်»။

Verse 38

भगवानुवाच । एतत्तीर्थं तु विख्यातं तव नाम्ना भविष्यति । अद्यप्रभृति विप्रेन्द्र देहिनां पापनाशनम्

ဘဂဝန် မိန့်တော်မူသည်။ «ဤတီရ္ထသည် သင်၏နာမဖြင့် အမှန်တကယ် ကျော်ကြားလာလိမ့်မည်။ ယနေ့မှစ၍ အို ဗြာဟ္မဏတို့အထက်မြတ်ဆုံး၊ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးလိမ့်မည်»။

Verse 39

हीनांगो वाधिकांगो वा योऽत्र स्नानं करिष्यति । चैत्रे शुक्ले निराहारश्चित्रासंस्थे निशाकरे । सुवर्णांगः स तेजस्वी भविष्यति न संशयः

ကိုယ်အင်္ဂါချို့တဲ့သူဖြစ်စေ၊ အင်္ဂါပိုသူဖြစ်စေ၊ ဤနေရာ၌ ရေချိုးမည်သူမဆို—ချိုင်တရလ၏ လင်းပက္ခ၌ အစာရှောင်၍ လသည် စိတ္ရာ နက္ခတ်၌ တည်သောအခါ—ကိုယ်အင်္ဂါတို့ ရွှေရောင်ဖြစ်၍ တောက်ပမြင့်မြတ်လာမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 40

सकामो यदि विप्रेंद्र ध्यायमानः सुरूपताम् । निष्कामो वा परं स्थानं गमि ष्यति शिवात्मकम्

ဗိပရဣန္ဒြာ (ဗြာဟ္မဏခေါင်းဆောင်) အို—အလိုဆန္ဒရှိသူက အလှအပကို စိတ်တည်၍ ပြုလုပ်လျှင် ရုပ်ရည်လှပမှုကို ရမည်။ အလိုဆန္ဒကင်းသူမူကား သီဝသဘောတရားဖြစ်သော အမြင့်ဆုံး အဘိုဒ်သို့ သွားရောက်မည်။

Verse 41

अत्र श्राद्धे कृते ब्रह्मंश्चतुर्दश्यां निशाकरे । चित्रास्थिते प्रयास्यंति पितरस्तृप्तिमुत्तमाम्

ဗြာဟ္မဏ အို—ဤနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို လဆန်းလကွယ်မတိုင်မီ ၁၄ ရက်မြောက်နေ့၌ ပြုလုပ်ပြီး လသည် စိတ္ရာ၌ တည်သောအခါ ပိတရ်တို့သည် အမြင့်ဆုံးသော တృप्ति (ကျေနပ်မှု) ကို ရရှိကြမည်။

Verse 42

अद्यैव विप्रशार्दूल चैत्रशुक्लांत उत्तमः । अपराह्णे निशानाथश्चित्रायोगं प्रयास्यति

ယနေ့တင်ပဲ၊ ဗိပရရှာဒူလ (ဗြာဟ္မဏတို့အနက် ကျား) အို—ချိုင်တရလ၏ လင်းပက္ခ အဆုံးအကောင်းဆုံး၌၊ နေ့လယ်လွန်အချိန်တွင် ည၏အရှင် (လ) သည် စိတ္ရာယောဂသို့ ဝင်ရောက်မည်။

Verse 43

तत्रोपवासयुक्तस्य सम्यक्स्नातस्य तत्क्षणात् । स्यातां हस्तौ सुरूपाढ्यौ यथा पूर्वं तथा हि तौ

ထိုနေရာ၌ အစာရှောင် (upavāsa) လျက်၊ သေချာစွာ ရေချိုးပြီးသူအတွက် ထိုခဏချင်းပင် လက်နှစ်ဖက်သည် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကောင်းမွန်ပြည့်စုံလာမည်—အရင်ကကဲ့သို့ပင် ထိုအတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်လာမည်။

Verse 44

एवमुक्त्वा स भगवांस्ततश्चादर्शनं गतः । शंखोऽपि कुतपे काले तत्र स्नानमथाकरोत्

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဘုရားရှင်သည် မျက်စိမှောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော်မူ၏။ ထို့နောက် သင်္ခါလည်း ကုတပကာလ သင့်တော်သည့်အချိန်၌ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးကာ သန့်စင်ပြု၏။

Verse 45

ततश्च तत्क्षणाज्जातौ हस्तौ तस्य यथा पुरा । रक्तोत्पलनिभौ कांतौ मत्स्यचिह्नेन चिह्नितौ

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူ၏လက်နှစ်ဖက်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ အနီရောင် ကြာပန်းကဲ့သို့ လှပတောက်ပပြီး ငါးအမှတ်အသားဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်ထားလျက်ရှိ၏။

Verse 46

ब्राह्मणा ऊचुः । एवं तद्धरणीपृष्ठे तीर्थं जातं नृपोत्तम । प्रभावाद्देवदेवस्य चंद्रांकस्य शुभावहम्

ဗြာဟ္မဏများက ဆိုကြသည်– “ဤသို့ဖြစ်၍ အကောင်းဆုံးသော မင်းမြတ်ရေ၊ မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ရေကူးဆိပ်) တစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ၎င်းသည် မင်္ဂလာနှင့် ကောင်းကျိုးပေးသောအရာဖြစ်ပြီး၊ ဒေဝဒေဝ ချန္ဒြာင်္က၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။”

Verse 47

तस्मात्त्वमपि राजेंद्र तत्र स्नानं समाचर । चैत्रे शुक्लचतुर्दश्यां चित्रासंस्थे निशाकरे

ထို့ကြောင့် မင်းတို့၏အရှင် ရာဇိန္ဒြာရေ၊ သင်လည်း ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်ပါ။ ချိုင်တြလ၏ သုက္လပက္ခ စတုဒ္ဒသီ (၁၄ ရက်) တွင်၊ လသည် စိတ္ရာ နက္ခတ်၌ တည်နေသောအခါ ဖြစ်၏။

Verse 48

भविष्यसि न संदेहः सर्वरोगविवर्जितः । वयं ते दर्शयिष्यामः प्राप्ते काले यथोदिते

သင်သည် သံသယမရှိဘဲ ရောဂါအားလုံးမှ ကင်းလွတ်လာမည်။ ပြောထားသည့်အတိုင်း သင့်တော်သောအချိန်ရောက်သော် ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုအရာ (အခမ်းအနားနှင့် နေရာ) ကို ပြသမည်။

Verse 49

सूत उवाच । ततः कतिपयाहेन चैत्रकृष्णादिरागतः । चित्रासंस्थे निशानाथे संप्राप्ता च चतुर्दशी

သုတက ပြောသည်– ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ချိုင်ထရလ၏ အမှောင်ပက္ခ (ကృష్ణပက္ခ) ရောက်လာ၏။ လသည် စိတ္ရာ နက္ခတ်၌ တည်သောအခါ လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ်လေးရက် (စတုဒ္ဒသီ) လည်း ရောက်လာ၏။

Verse 50

ततस्ते ब्राह्मणा भूपं समादाय च तत्क्षणात् । शंखतीर्थं समुद्दिश्य गतास्तस्य हितैषिणः

ထို့နောက် မင်း၏အကျိုးကိုလိုလားသော ဘြာဟ္မဏတို့သည် ဘုရင်ကို ချက်ချင်းခေါ်ဆောင်ကာ သင်္ခတီရ္ထ (Śaṅkha-tīrtha) သို့ ဦးတည်၍ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 51

ततः स मनसि ध्यात्वा कुष्ठव्याधिपरिक्षयम् । स्नानं चक्रे यथान्यायं श्रद्धया परया युतः

ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ ကုဋ္ဌရောဂါ ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားမည်ကို စိတ်၌ သတိစိုက်ကာ၊ စည်းကမ်းတော်တော်အတိုင်း ရေချိုးကာ ကောင်းမြတ်သော ယုံကြည်ခြင်း (श्रद्धा) အမြင့်ဆုံးဖြင့် ပြုလုပ်하였다။

Verse 52

ततः कुष्ठविनिर्मुक्तो द्वादशार्कसमप्रभः । निष्क्रांतः सलिलात्तस्माद्धर्षेण महतान्वितः

ထို့နောက် ကုဋ္ဌရောဂါမှ လွတ်မြောက်ကာ နေတစ်ဆယ်နှစ်လုံးကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍၊ ထိုရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 53

ततः प्रणम्य तान्सर्वान्ब्राह्मणान्वेदपारगान् । कृतांजलिपुटो भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह

ထို့နောက် ဝေဒပညာကို ကျွမ်းကျင်ပြီးဆုံးသော ဘြာဟ္မဏတို့အားလုံးကို ဦးချကန်တော့၍၊ လက်အုပ်ချီကာ ရိုသေစွာ ဤစကားကို ပြောလေ၏။

Verse 54

प्रसादेन हि युष्माकं मुक्तोऽहं ब्राह्मणोत्तमाः । कुष्ठव्याधेर्महाकालं गर्हितोस्म्येव देहिनाम्

သင်တို့၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်၊ အမြတ်ဆုံးသော ဗြာဟ္မဏတို့၊ ငါသည် ကုဋ္ဌရောဂါ (အရေပြားရောဂါ) အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကို ကာလရှည်ခံခဲ့ပြီး ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့အကြား အထင်အမြင်ချခံရသော်လည်း ယခု လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီ။

Verse 55

तस्मान्नाहं करिष्यामि राज्यं ब्राह्मणसत्तमाः । तीर्थेऽत्रैवाधुना नित्यं चरिष्यामि महत्तपः

ထို့ကြောင့်၊ အမြတ်ဆုံးသော ဗြာဟ္မဏတို့၊ ငါသည် မင်းအာဏာကို မလိုက်စားတော့ပါ။ ယခုမှစ၍ ဤတီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) တွင်ပင် အမြဲတမ်း မဟာတပဿ (အကြီးမားသော သာသနာကျင့်စဉ်) ကို ကျင့်သုံးမည်။

Verse 56

एतद्राज्यं च देशं च हस्त्यश्वादि तथापरम् । यत्किंचिद्विद्यते मह्यं तद्गृह्णंतु द्विजोत्तमाः

ဤနိုင်ငံတော်နှင့် ဤမြေဒေသကိုလည်းကောင်း၊ ဆင်မြင်းတို့နှင့် အခြားအရာအားလုံး—ငါ့ထံရှိသမျှကို—အမြတ်ဆုံးသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့ ယူဆောင်လက်ခံကြပါစေ။

Verse 57

ममैवानुग्रहार्थाय दयां कृत्वा बृहत्तराम् । दीनस्य भक्तियुक्तस्य विरक्तस्य विशेषतः

ငါ့အပေါ် အနုဂ္ဂဟ (ကောင်းချီး) ရစေရန်အတွက်၊ ကရုဏာကို ပိုမိုကြီးမားစွာ ပြုကြပါ။ အထူးသဖြင့် ဆင်းရဲနွမ်းပါး၍ ဘက္တိရှိကာ လောကီအရာမှ ဝိရက္တ (ကင်းလွတ်) သော ငါ့ကိုပါ။

Verse 58

ब्राह्मणा ऊचुः । न वयं रक्षितुं शक्ता राज्यं पार्थिवसत्तम । तत्किं तेन गृहीतेन येन स्याद्राज्यविप्लवः

ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောကြသည်– “အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး၊ ငါတို့သည် နိုင်ငံတော်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နိုင်သူများ မဟုတ်ပါ။ နိုင်ငံတော်အတွင်း အနှောင့်အယှက်နှင့် ပျက်စီးမှု ဖြစ်စေမည့် အရာကို ယူလက်ခံခြင်းသည် ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း?”

Verse 59

जामदग्न्येन रामेण पुरा दत्ता वसुन्धरा । त्रिःसप्त क्षत्रियैर्हीनां कृत्वास्माकं नृपोत्तम

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ရှေးကာလ၌ ဂျာမဒဂ္နျ ရာမ (ပရရှုရာမ) သည် က္ෂတ္တရိယတို့ကို သုံးဆယ့်တစ်ကြိမ် (သုံးကြိမ် ခုနှစ်ကြိမ်) ဖယ်ရှားကာ မြေပြင်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Verse 60

सा भूयोपि हृताऽस्माकं क्षत्रियैर्बलवत्तरैः । तिरस्कृत्य द्विजान्सर्वांल्लीलयापि मुहुर्मुहुः

သို့ရာတွင် ထပ်မံ၍ အင်အားကြီးသော က္ෂတ္တရိယတို့က ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ ပြန်လည်လုယူသွားပြီး၊ ဒွိဇတို့အားလုံးကို မကြာခဏ၊ ကစားသလိုပင် အပြစ်တင်စော်ကားကြသည်။

Verse 61

राजोवाच । अहं वः प्रकरिष्यामि रक्षां ब्राह्मणसत्तमाः । तपस्थितोऽपि कार्येऽत्र न भीः कार्या कथंचन

မင်းက ပြောသည်— “အို ဗြာဟ္မဏမြတ်တို့၊ သင်တို့အတွက် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ငါ စီစဉ်ပေးမည်။ ငါသည် တပဿာ၌ တည်နေသော်လည်း ဤကိစ္စ၌ မည်သို့မျှ မကြောက်ကြနှင့်။”

Verse 62

ब्राह्मणा ऊचुः । अवश्यं यदि ते श्रद्धा विद्यते दानसंभवा । क्षेत्रेऽत्रापि महापुण्ये कृत्वा देहि पुरोत्तमम्

ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောသည်— “သင်၌ အလှူဖြစ်စေသော ယုံကြည်ခြင်း (श्रद्धा) အမှန်တကယ် ရှိလျှင်၊ ဤအလွန်ပုဏ္ဏားကြီးသော သန့်ရှင်းရာဒေသ၌ မြို့တော်ကောင်းတစ်ခုကို ဆောက်လုပ်၍ ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးအပ်ပါ။”

Verse 63

सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां प्राकारपरिखान्वितम् । सुखेन येन तिष्ठामः स्नात्वा तीर्थैः पृथग्विधैः । गृहस्थधर्मिणः सर्वे स्वाध्यायनिरता सदा

“ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့ အားလုံးအတွက် တံတိုင်းနှင့် ချောင်းကန် (ကာကွယ်ရေးမြောင်း) ပါသော မြို့တော်တစ်ခု—တိရ္ထအမျိုးမျိုး၌ ရေချိုးပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့ သက်သာစွာ နေထိုင်နိုင်ရန်။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ဂೃಹಸ್ಥဓမ္မကို ထမ်းဆောင်ကာ ဝေဒသင်ကြားခြင်း (svādhyāya) ကို အမြဲမပြတ် အာရုံစိုက်မည်။”

Verse 64

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा स महीपालस्तथेत्युक्त्वा प्रहर्षितः । नगरं कल्पयामास स्थाने तत्र महत्तमम्

သုတက ပြော၏—ထိုစကားကို ကြားသော် မင်းကြီးသည် ဝမ်းမြောက်၍ «အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ» ဟု ဆိုကာ ထိုနေရာတည်းတွင် မဟာမြို့တော်ကို တည်ထောင်စေ하였다။

Verse 65

प्राकारेण सुतुंगेन परिखाद्येन सर्वतः । आयामव्यासतश्चैव क्रोशमात्रं मनोहरम्

မြို့တော်သည် အမြင့်မားသော မြို့ရိုးနှင့် ကန်ချောင်း(ပရိခါ) စသည်တို့ဖြင့် အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံထားပြီး အလျားအနံ တစ်ကရိုးရှာမျှ ကျယ်ဝန်း၍ လှပချောမွေ့သော မြို့ဖြစ်하였다။

Verse 66

त्रिकचत्वरसंशुद्धं शोभितं सर्वतो ध्वजैः । प्रासादैः प्रोन्नतैः कान्तैः समंतात्सुधया वृतैः

လမ်းဆုံ သုံးခွနှင့် လေးခွတို့ကို သန့်စင်ထားပြီး အရပ်ရပ်တွင် အလံတော်များဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားသည်။ အမြင့်မြတ်၍ လှပသော မဟာမဏ္ဍပ်များကို တောက်ပသော ဆုဓာ(အဖြူဆေး) ဖြင့် ပတ်လည်လိမ်းကာ ဝိုင်းရံထား하였다။

Verse 67

मत्तवारणकोपेतैर्बहुभिर्भूभिरेव च । संपूर्णं सत्यकामाद्यैः साधुलोकप्रशंसितैः

ထိုမြို့သည် မင်းများအများအပြားနှင့် မတ်တဝါရဏ (မူးယစ်သံယောဇဉ်ရှိ) ဆင်ကြီးများဖြင့် လိုက်ပါကာ ပြည့်စုံနေပြီး၊ စတျယကာမ စသည့် အုပ်ချုပ်သူများလည်း စုံလင်၍ သာဓုလောကက ချီးမွမ်းသော မြို့ဖြစ်하였다။

Verse 68

ततो गृहाणि सर्वाणि पूरयित्वा स भूमिपः । सुवर्णमणिमुक्तादिपदार्थैरपरैरपि

ထို့နောက် ထိုမင်းကြီးသည် အိမ်အလုံးစုံကို ရွှေ၊ ရတနာ၊ မုက္တား စသည့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများနှင့် အခြားတန်ဖိုးကြီးသော အရာများဖြင့် ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်တင်းပေး하였다။

Verse 69

ब्राह्मणेभ्यः कुलीनेभ्यो वेदविद्भ्यो विशेषतः । श्रोत्रियेभ्यश्च दांतेभ्यः स तु श्रद्धासमन्वितः

ယုံကြည်ခြင်းပြည့်ဝစွာဖြင့်၊ သူသည် အထူးသဖြင့် မျိုးရိုးမြင့်သော ဗြာဟ္မဏများ၊ ဝေဒကျမ်းကို သိကျွမ်းသူများထံသို့ ပူဇော်လှူဒါန်းခဲ့ပြီး၊ သရောတရိယ (śrotriya) များနှင့် ကိုယ်စိတ်ထိန်းချုပ်သူများထံလည်း လှူဒါန်း하였다။

Verse 70

यथाज्येष्ठं यथाश्रेष्ठं प्रक्षाल्य चरणौ ततः । शास्त्रोक्तेन विधानेन प्रददौ द्विजसत्तमाः

ထို့နောက် အကြီးအကဲဖြစ်မှုနှင့် အထူးကောင်းမြတ်မှုအလိုက် အစဉ်အလာတကျ စီစဉ်၍ သူတို့၏ ခြေထောက်များကို ဆေးကြောပြီး၊ ကျမ်းစာတော်များတွင် ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ဒွိဇ (twice-born) အထွတ်အမြတ်တို့အား လှူဒါန်းပေး하였다။

Verse 97

ततश्च पार्थिवश्रेष्ठो वैराग्यं परमं गतः । एकाकी यतचित्तात्मा सर्वसत्त्वविराजिते

ထို့နောက် မင်းတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော ဘုရင်သည် အမြင့်ဆုံးသော ဝိုင်ရာဂျ (vairāgya) သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်၍ စိတ်နှင့် ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ သတ္တဝါအားလုံး၏ တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်သော နေရာ၌ တည်နေ하였다။