Adhyaya 62
Mahesvara KhandaKaumarika KhandaAdhyaya 62

Adhyaya 62

ရှောနကသည် စူတာအား ဂဏပ (ဤနေရာတွင် က్షೇತ್ರပာလ/ကွင်းစောင့်အရှင်) ၏ မူလနှင့် “သန့်ရှင်းသောကွင်း၏ အရှင်” မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို မေးမြန်းသည်။ စူတာက ဒါရုက၏ အင်အားကြီးမားမှုကြောင့် ဒေဝတားများ ဖိနှိပ်ခံ၍ နေရာရွှေ့ရသဖြင့် ရှီဝနှင့် ဒေဝီထံ အကူအညီတောင်းကြောင်း၊ အရဓနာရီရှွရ သဘောတရားမပါလျှင် အခြားဘုရားများဖြင့် မအောင်နိုင်ကြောင်း ပြောသည်။ ပါရဝတီသည် ဟရ၏ လည်ချောင်းမှ “အမှောင်” ကို သင်္ကေတအဖြစ် ဆွဲထုတ်ကာ အင်အားပြင်းသော သက္တိကို ပေါ်ထွန်းစေ၍ ကာလီကာကို ဖန်ဆင်း၊ အမည်ပေးပြီး ရန်သူကို ချက်ချင်းဖျက်ဆီးရန် အမိန့်ပေးသည်။ ကာလီကာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းသံကြောင့် ဒါရုကနှင့် သူ၏ အဖွဲ့အစည်း ပျက်စီးကာ ကမ္ဘာလောကတုန်လှုပ်သည်။ တုန်လှုပ်မှုကို သက်သာစေရန် ရုဒြသည် သင်္ချိုင်းမြေတွင် ငိုနေသော ကလေးအဖြစ် ပေါ်လာသည်။ ကာလီကာက နို့တိုက်ပြီး ထိုကလေးသည် ကိုယ်ထည်ဖြစ်လာသော အမျက်ဒေါသကို “သောက်” သကဲ့သို့ ယူဆောင်သွား၍ ကာလီကာကို နူးညံ့သက်သာစေသည်။ ဒေဝတားများ မစိတ်ချသေးသဖြင့် ကလေးပုံ မဟေရှွရက အာမခံကာ မိမိပါးစပ်မှ ကလေးသဏ္ဌာန် က్షೇತ್ರပာလ ၆၄ ပါးကို ထုတ်ပေါ်စေပြီး စွဝဂ္ဂ၊ ပာတာလနှင့် ၁၄ လောကစနစ်ရှိ ဘူလောကတစ်လျှောက် တာဝန်ခွဲဝေသည်။ ပူဇော်ရေးစည်းကမ်းအဖြစ် အနက်ပဲနှင့် ဆန်ရော အနုလောမပူဇာ စသည်တို့ကို တင်လှူရ며 မလေးစားလျှင် ပူဇာဖလ မဖြစ်ဘဲ ရန်လိုသတ္တဝါများက စားသုံးသွားမည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် ကွင်းစောင့်ပူဇာ လမ်းညွှန်တိုတစ်ခု—အက္ခရာ ၉ လုံး က్షेत्रပာလ မန္တရ၊ အနုလောမပူဇာ၊ မီးထွန်းခြင်းနှင့် တော၊ ရေ၊ ဂူ၊ လမ်းဆုံ၊ တောင် စသည့် နေရာအလိုက် အမည်များကို စာရင်းပြုသည့် စတုတိကို ဖော်ပြသည်။ ဒုတိယဇာတ်လမ်းတွင် ဝဋယက္ခိဏီကို မိတ်ဆက်ပြီး မုဆိုးမ ဆုနန္ဒာ၏ တပသျာနှင့် နေ့စဉ်ပူဇာကြောင့် ဒေဝတီ ပေါ်ထွန်းလာကာ ရှီဝက “ငါ့ကိုပူဇာပြီး သူမကို မပူဇာလျှင် ဖလမရှိ” ဟု စည်းကမ်းထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝိဇယက အပရာဇိတာ မဟာဝိဒျာ (ပရမဝိုင်ෂ္ဏဝီ) ကို ချီးမွမ်းပူဇာပြု၍ ကာကွယ်မန္တရရှည်နှင့် မီး၊ ရေ၊ ခိုးသူ၊ တိရစ္ဆာန်၊ ရန်လိုမန်တရ စသည့် ကြောက်ရွံ့မှုများမှ ကင်းလွတ်စေမည်ဟု ကတိပေးပြီး နေ့စဉ်ရွတ်ဆိုခြင်းသာဖြင့်ပင် အတားအဆီးများ ဖယ်ရှားနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။

Shlokas

Verse 1

शौनक उवाच । सूत श्रुता पुरास्माभिरुत्पत्तिर्गणपस्य च । क्षेत्रनाथः कथं जज्ञे वदैतच्छृण्वतां हि नः

ရှောနက မုနိက ပြောသည်– «အို စူတ၊ ငါတို့သည် ယခင်က ဂဏပ (ဂဏေရှ) ၏ မွေးဖွားခြင်းကို ကြားနာခဲ့ပြီးပြီ။ ယခု သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ အရှင် က္ရှေထ္ရနာထ သည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း၊ နားထောင်နေသော ငါတို့အား ရှင်းပြပါ»

Verse 2

सूत उवाच । यदा दारुकदैत्येन पीड्यमाना दिवौकसः । शिवं देव्या सहासीनं प्रणिपत्येदमब्रुवन्

စူတက ပြောသည်– «ဒါရုက ဒေဝ်တားကို နှိပ်စက်သော ဒါရုက ဒိုင်တျာကြောင့် နတ်တို့သည် ပင်ပန်းနာကျင်လျက်၊ ဒေဝီနှင့်အတူ ထိုင်နေသော ရှိဝထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ဦးညွှတ်ပျပ်ဝပ်ပြီး ဤစကားများကို ပြောကြ၏…»

Verse 3

देव दैत्येन घोरेण दुर्जयेन सुरासुरैः । पीडिता दारुकेण स्मः स्वस्थानाच्चापि च्याविताः

«အို ဘုရားရှင်၊ နတ်နှင့် အဆုရတို့အတွက်ပင် မအနိုင်ယူနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဒါရုက ဒိုင်တျာကြောင့် ငါတို့သည် ဖိနှိပ်ခံရပြီး ကိုယ့်နေရာအိမ်ရာမှပါ ထုတ်ပယ်ခံရပါပြီ»

Verse 4

न विष्णुना न चंद्रेण न चान्येनापि केनचित् । शक्यो हंतुं स दुष्टात्मा अर्धनारीश्वरं विना

«ဗိဿဏုက မဟုတ်၊ လမင်းနတ်က မဟုတ်၊ အခြားမည်သူမျှလည်း မကွပ်မျက်နိုင်သော ထိုဆိုးယုတ်သူကို အර්ဓနာရီရှွရ (ရှိဝနှင့် ရှက္တိ တစ်လုံးတည်း) မပါဘဲ မသတ်နိုင်ပါ»

Verse 5

तेन संपीड्यमानानामस्माकं शरणं भव । इत्युक्त्वा रुरुदुर्देवास्त्राहित्राहीति चाब्रुवन्

«ထို့ကြောင့် ငါတို့ကို ဖိနှိပ်နေသူကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေသော ငါတို့အတွက် အားကိုးရာဖြစ်ပါစေ» ဟုဆိုပြီး နတ်တို့သည် ငိုကြွေးကာ «ကယ်တင်ပါ၊ ကယ်တင်ပါ» ဟု ထပ်ခါထပ်ခါ အော်ဟစ်ကြ၏

Verse 6

ततोऽतिकृपयाविष्टहरकंठस्य कालिमाम् । गृहीत्वा पार्वती चक्रे नारीमेकां महाभयाम्

ထို့နောက် ပါရဝတီမယ်တော်သည် ကြီးမားသော ကရုဏာတော်ဖြင့် ဟရနတ်မင်း၏ လည်တော်မှ အမည်းရောင်အဆိပ်ကို ယူဆောင်ကာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 7

आत्मशक्तिं तत्र मुक्त्वा प्रोवाचेदं वचः शुभा । यस्मादतीव कालासि नाम्ना त्वं कालिका भव

မိမိ၏ တန်ခိုးတော်ကို ထိုနေရာ၌ လွှတ်တော်မူပြီးနောက် မင်္ဂလာရှိသော မယ်တော်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏ - "သင်သည် အလွန်မည်းနက်သောကြောင့် သင့်အမည်သည် ကာလိကာ ဖြစ်စေသတည်း"။

Verse 8

देवारिं च दुरात्मानं शीघ्रं नाशय शोभने । एवमुक्ता महारावा कालिका प्राप्य तं तदा

"အို အဆင်းလှသူ၊ နတ်တို့၏ ယုတ်မာသော ရန်သူကို အမြန် သုတ်သင်လော့" ဟု အမိန့်ပေးခံရသဖြင့် ကာလိကာသည် ကြီးမားသော ဟိန်းဟောက်သံကို ပြုလျက် ထိုသူထံသို့ ရောက်သွားလေ၏။

Verse 9

रवेणैव मृतं चक्रे सानुगं स्फुटितहृदम् । ततोवन्ती श्मशानस्था महारावानमुंचत

သူမ၏ ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် နှလုံးကွဲကြေကာ နောက်လိုက်များနှင့်တကွ ထိုသူကို သေစေခဲ့၏။ ထို့နောက် သုသာန်တစပြင်၌ ရပ်လျက် ကြီးမားသော အော်ဟစ်သံကို ပြုလေ၏။

Verse 10

यैरासन्विकला लोकास्त्रयोऽपि प्रमृता यथा । ततो रुद्रो बालरूपं कृत्वा विश्वकृते विभुः

ထိုအကြောင်းများကြောင့် လောကသုံးပါးသည် ရိုက်နှက်ခံရသကဲ့သို့ အားနည်းသွားလေ၏။ ထို့ကြောင့် စကြဝဠာ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်သော တန်ခိုးကြီးမားလှသော ရုဒြနတ်မင်းသည် ကလေးငယ်ပုံစံကို ယူဆောင်တော်မူ၏။

Verse 11

रुदंस्तस्याः समीपे चाप्यागतः प्रेतसद्मनि । रुदंतं च ततो बालं कृत्वोत्संगे कृपान्विता

သူသည် ငိုယိုလျက် သူမအနီးသို့ လာရောက်ကာ ပရေတတို့၏ အိမ်တိုင်အောင် ဝင်ရောက်လာ하였다။ ကလေးငိုနေသည်ကို မြင်သဖြင့် ကရုဏာဖြင့် သူမက ပေါင်ပေါ်သို့ ချီတင်하였다။

Verse 12

कालिकाऽपाययत्स्तन्यं मा रुदेति प्रजल्पती । स्तन्य व्याजेन बालोऽपि पपौ क्रोधं तदंगजम्

ကာလိကာသည် “မငိုနဲ့” ဟု နူးညံ့စွာ ပြောရင်း နို့တိုက်ပေး하였다။ သို့ရာတွင် နို့စို့ခြင်းကို အကြောင်းပြု၍ ကလေးသည် သူမ၏ ကိုယ်မှ ပေါက်ဖွားလာသော အမျက်ကိုပါ စုပ်ယူသောက်သုံး하였다။

Verse 13

योऽसौ हरकंठभवविषादासीत्सुदुर्धरः । पीतक्रोधस्वभावे च सौम्यासीत्कालिका तदा

ဟရ၏ လည်ချောင်း၌ ပေါက်ဖွားခဲ့သော အဆိပ်မှ ထွက်လာသည့် မခံနိုင်လောက်သော ဝမ်းနည်းမှုသည်—အမျက်ကို သောက်ယူဖယ်ရှားပြီးနောက်—ထိုအခါ ကာလိကာ၏ သဘာဝသည် နူးညံ့၍ မင်္ဂလာဖြစ်လာ하였다။

Verse 14

बालोऽपि बालरूपं तत्त्यक्तुमैच्छत्कृतक्रियः

မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြီးမြောက်စေပြီးနောက် ကလေးသည်လည်း ထိုကလေးရုပ်သဏ္ဌာန်ကို စွန့်လွှတ်လို하였다။

Verse 15

ततो देवाः कालिकायाः शंकमानाः पुनर्भयम् । ऊचुर्मा बाल बालत्वं परित्यज कृपां कुरु

ထို့နောက် ကာလိကာကို ထပ်မံကြောက်ရွံ့၍ သံသယရှိနေသော ဒေဝတားတို့က ပြောကြသည်– “အို ကလေးရေ၊ ကလေးဘဝကို မစွန့်လွှတ်ပါနှင့်၊ ကရုဏာပြုပါ။”

Verse 16

बाल उवाच । न भेतव्यं कालिकायाः सौम्या देवी यतः कृता । अस्ति चेद्भवतां भीतिरन्यान्स्रक्ष्यामि बालकान् । चतुःषष्टिक्षेत्रपालानित्युक्त्वा सोऽसृजन्मुखात्

ကလေးက ပြောသည်— «ကာလိကာကို မကြောက်ကြနှင့်၊ နတ်မဟာဒေဝီသည် သာယာနူးညံ့အောင် ပြုထားပြီးပြီ။ သင်တို့တွင် ကြောက်ရွံ့မှု ကျန်နေသေးလျှင်၊ ငါသည် ကလေးရုပ်အခြားများ—ကေတ္တရပာလ ၆၄ ပါးကို ဖန်ဆင်းမည်» ဟုဆိုပြီး၊ မိမိ၏ ပါးစပ်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

Verse 17

प्राह तान्बालरूपांश्च बालरूपी महेश्वरः । स्वर्गेषु पंचविशानां पातालेषु च तावताम्

ကလေးရုပ်ဖြင့်ရှိသော မဟေရှ္ဝရသည် ထိုကလေးရုပ်များကို မိန့်ကြားသည်— «ကောင်းကင်လောက၌ သင်တို့ ၂၅ ပါးအတွက် နေရာရှိမည်၊ အောက်လောက (ပာတාල) တွင်လည်း ထိုအရေအတွက်တူညီစွာ နေရာရှိမည်»။

Verse 18

चतुर्दशानां भूर्लोके वासो वः पालनं तथा । अयमेव श्मशानस्थो भविता श्वा च वाहनम्

«သင်တို့ထဲမှ ၁၄ ပါးအတွက် မြေပြင်လောက၌ နေထိုင်ရာနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု ရှိမည်။ ဤတစ်ပါးသည် သင်္ချိုင်းမြေ၌ တည်နေမည်၊ ခွေးသည် သူ၏ ယာဉ် (ဝါဟန) ဖြစ်မည်»။

Verse 19

नैवेद्यं भवतां राजमाषतंदुलमिश्रकाः । अनभ्यर्च्य च यो युष्मान्किंचित्कृत्यं विधास्यति

«သင်တို့၏ နైవေဒျ (ပူဇော်အစား) သည် ရာဇမಾಷ (ပဲနက်) နှင့် ဆန် ရောစပ်ထားသော အစာဖြစ်ရမည်။ ထို့ပြင် သင်တို့ကို အရင်မပူဇော်ဘဲ မည်သည့်အမှုကိုမဆို ဆောင်ရွက်သူသည်…»

Verse 20

तस्य तन्निष्फलं भावि भुक्तं प्रेतैश्च राक्षसैः । इत्युक्त्वा भगवान्रुद्रस्तत्रैवां तरधीयत

«သူအတွက် ထိုအမှုသည် အကျိုးမရှိဘဲ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ထိုပူဇော်အစာကိုလည်း ပရေတများနှင့် ရာက္ခသများ စားသုံးလိမ့်မည်» ဟု မိန့်တော်မူပြီး၊ ဘုရား ရုဒြသည် ထိုနေရာတင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

Verse 21

क्षेत्रपालाः स्थिताश्चैव यथास्थाने निरूपिताः । इति वः क्षेत्रपालानां सृष्टिः प्रोक्ता समासतः

ဤသို့ က္ෂೇತ್ರပါလာတို့ကို မိမိတို့၏ သင့်တော်ရာနေရာအသီးသီး၌ ခန့်ထားတည်စေ하였다။ ထိုနည်းဖြင့် က္ෂೇತ್ರပါလာတို့၏ ဖန်ဆင်းခြင်းကို သင်တို့အား အကျဉ်းချုပ် ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 22

आराधनं प्रवक्ष्यामि येन प्रीता भवंति ते

ယခု ငါသည် ထိုက္ෂೇತ್ರပါလာတို့ ပီတိဖြစ်၍ နှစ်သက်လာစေသော အာရာဓနာ (ပူဇာ) နည်းလမ်းကို ဟောပြမည်။

Verse 23

ओंक्षां क्षेत्रपालाय नमः । इति नवाक्षरो महामंत्रः

«အုံ က္ෂာံ က္ෂೇತ್ರပါလာယ နမဟ» ဟူသည်။ ဤသည်ကား အက္ခရာကိုးလုံးပါ မဟာမန္တရ (နဝအက္ခရာ) ဟု ကြေညာသည်။

Verse 24

अनेनात्र चंदनादि दत्त्वा राजमाषतण्डुलमिश्रकाश्च चतुःषष्टिकृतभागान्वटकान्निवेद्य तावत्यो दीपिकास्तावन्ति पत्राणि पूगानि निवेद्य दण्डवत्प्रणम्य महास्तुतिमेतां जपेत्

ဤမန္တရဖြင့် ဤနေရာ၌ စန္ဒန်စသည်တို့ကို ပူဇာတင်လှူ၍၊ အနက်ပဲနှင့် ဆန်ရောစပ်ကာ ပြုလုပ်သော ဝဋက (မုန့်) ကို ၆၄ ပိုင်းခွဲ၍ နိဝေဒနာတင်လှူရမည်။ ထိုအရေအတွက်တူ မီးအိမ်များကိုလည်းကောင်း၊ ထိုမျှတူ သစ်ရွက်များနှင့် ကွမ်းသီးများကိုလည်းကောင်း တင်လှူပြီး၊ ဒဏ္ဍဝတ်ဖြင့် ကိုယ်လုံးလျားလျား ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ကာ မဟာစ্তুတိဤကို ဂျပ်ရွတ်ရမည်။

Verse 25

ओंऊर्ध्वकेशा विरू पाक्षा नित्यं ये घोररूपिणः । रक्तनेत्राश्च पिंगाक्षाः क्षेत्रपालान्नमामि तान्

အုံ။ ဆံပင်ထောင်မတ်၍ မျက်စိကြောက်မက်ဖွယ် ထူးဆန်းကာ၊ အမြဲတမ်း ကြမ်းတမ်းသောရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသည့်—မျက်လုံးနီသော၊ မျက်လုံးအဝါညိုသော က္ෂેત્રပါလာတို့ကို ငါ ကန်တော့နမಸ್ಕာရ ပြုပါ၏။

Verse 26

अह्वरो ह्यापकुम्भश्च इडाचारस्तथैव यः । इंद्रमूर्तिश्च कोलाक्ष उपपाद ऋतुंसनः

အဟ္ဝရ၊ အာပကುಂಬ္ဘ၊ ထို့အတူ အိဍာစာရ; အိန္ဒြမူရ္တိ၊ ကိုလာက္ṣ၊ ဥပပါဒ၊ နှင့် ဣတုṃသန—ဤတို့သည်လည်း ခ္ෂೇತ್ರပါလ (နယ်မြေကာကွယ်ရှင်) များအနက် ချီးမွမ်းရသူများ ဖြစ်သည်။

Verse 27

सिद्धेयश्चैव वलिको नीलपादेकदंष्ट्रिकः । इरापतिश्चाघहारी विघ्नहारी तथांतकः

သိဒ္ဓေယ နှင့် ဝလိက; နီလပါဒ-ဧကဒံෂ္ဍြိက; အီရာပတိ; အာဃဟာရီ၊ ဝိဃ္နဟာရီ နှင့် အန္တက—ဤတို့သည် နမಸ್ಕာရပြုရမည့် ခ္ෂೇತ್ರပါလ များ ဖြစ်သည်။

Verse 28

ऊर्ध्वपादः कम्बलश्च खंजनः खर एव च । गोमुखश्चैव जंघालो गणनाथश्च वारणः

ဦර්ဓ္ဝပါဒ၊ ကမ္ဗလ၊ ခဉ္ဇန နှင့် ခရ; ဂိုမုခ၊ ဇင်္ဃာလ၊ ဂဏနာထ နှင့် ဝါရဏ—ဤတို့သည် ချီးမွမ်း၍ မှတ်မိရမည့် ခ္ෂેત્રပါလ များ ဖြစ်သည်။

Verse 29

जटालोप्यजटालश्च नौमि स्वःक्षेत्रपालकान् । ऋकारो हठकारी च टंकपाणिः खणिस्तथा

ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေကာကွယ်ရှင် ခ္ෂેત્રပါလ များအား နမস্কာရပြုပါ၏—ဇဋာလ နှင့် အဇဋာလ; ဣကာရ၊ ဟဋ္ဌကာရီ၊ ဋံကပါဏိ နှင့် ခဏိ တို့လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 30

ठंठंकणो जंबरश्च स्फुलिंगास्यस्तडिद्रुचिः । दंतुरो घननादश्च नन्दकश्च तथा परः

Ṭhaṃṭhaṃkaṇa၊ Jaṃbara၊ Sphuliṅgāsya (ပါးစပ်မှ မီးစက်များ ထွက်သောသူ)၊ Taḍidruci (မိုးကြိုးကဲ့သို့ တောက်ပသူ)၊ Daṃtura၊ Ghananāda (မိုးတိမ်သံကဲ့သို့ ဂုဏ်သံကြီးသူ) နှင့် Nandaka—ထို့အပြင် အခြားကာကွယ်ရှင်နှင့်တကွ—ဤခ္ෂेत्रပါလ များအား ကျွန်ုပ် နမস্কာရပြုပါ၏။

Verse 31

फेत्कारकारी पंचास्यो बर्बरी भीमरूपवान् । भग्नपक्षः कालमेघो युवानो भास्करस्तथा

ပေတ္ကာရကာရီ၊ မျက်နှာငါးပါးရှိသော ပဉ္စာသျ၊ ဘာဗရီ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော ဘီမရူပဝန်၊ ဘဂ္နပက္ခ၊ မုန်တိုင်းမိုးတိမ်ကဲ့သို့မည်းသော ကာလမေဃ၊ ယုဝါန နှင့် ဘာස්ကရ တို့အားလည်း ငါ ပူဇော်ဦးညွတ်၏။

Verse 32

रौरवश्चापि लंबोष्ठो वणिजः सुजटालिकः । सुगंधो हुहुकश्चैव नौमि पातालरक्षकान्

ရောရဝ၊ နှုတ်ခမ်းထူသော လံဘောဋ္ဌ၊ ဝဏိဇ၊ ဆံပင်မတ်တပ်ကောင်းသော သုဇဋာလိက၊ သုဂန္ဓ (မွှေးရနံ့ရှိသူ) နှင့် ဟုဟုက တို့—ပာတာလာ (အောက်လောက) ကိုကာကွယ်သော အစောင့်အရှောက်များအားလည်း ငါ ဦးညွတ်ပူဇော်၏။

Verse 33

सर्वलिंगेषु हुंकारः स्मशानेषु भयावहः । महालक्षो वने घोरे ज्वालाक्षो वसतौ स्थितः

လိင်္ဂဘုရားကျောင်းအားလုံး၌ သူသည် ဟုမ္ကာရ ဖြစ်၏။ သင်္ချိုင်းမြေ၌ သူသည် ဘယာဝဟ (ကြောက်မက်ဖွယ်) ဖြစ်၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်တောအုပ်၌ သူသည် မဟာလက္ခ ဖြစ်ပြီး၊ လူနေအိမ်များ၌ သူသည် မီးမျက်စိရှိသော ဇွာလာက္ခ အဖြစ် တည်ရှိ၏။

Verse 34

एकवृक्षश्च वृक्षेषु करालवदनो निशि । घण्टारवो गुहावासी पद्मखंजो जले स्थितः

သစ်ပင်တို့အနက် သူသည် ဧကဝೃက္ခ ဖြစ်၏။ ညအခါ၌ သူသည် ကရာလဝဒန (ကြမ်းတမ်းကြောက်မက်ဖွယ်မျက်နှာ) ဖြစ်၏။ ဂူအတွင်းနေထိုင်ရာ၌ သူသည် ဃဏ္ဍာရဝ (ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ဟိန်းဟောက်သူ) ဖြစ်ပြီး၊ ရေထဲ၌ သူသည် ပဒ္မခဉ္ဇ အဖြစ် တည်ရှိ၏။

Verse 35

चत्वरेषु दुरारोहः पर्वते कुरवस्तथा । निर्झरेषु प्रवाहाख्यो माणिभद्रो निधिष्वपि

လမ်းဆုံလမ်းခွ၌ သူသည် ဒုရာရောဟ (တက်ရခက်သူ) ဖြစ်၏။ တောင်ပေါ်၌ သူသည် ကုရဝ ဖြစ်၏။ ရေတံခွန်တို့၌ သူကို ပရဝါဟာခ்ய ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ လျှို့ဝှက်ထားသော ဓနသိုက်များအတွင်း၌ပင် သူသည် မာဏိဘဒြ အဖြစ် တည်ရှိ၏။

Verse 36

रसक्षेत्रे रसाध्यक्षो यज्ञवाटेषु कोटनः । चतुर्दश भुवं व्याप्य स्थिताश्चैवं नमामि तान्

«ရသခ္ရှೇತ್ರ» တွင် သူသည် ရသာဓျက္ခ ဖြစ်၏၊ ယဇ္ဉဝါဋများတွင် ကိုဋန ဖြစ်၏။ လောကတစ်ဆယ်လေးပါးလုံးကို ပျံ့နှံ့၍ ထိုသို့တည်နေသဖြင့် ထိုသူတို့အားလုံးကို ငါ ဦးချ၍ နမස්ကာရပြု၏။

Verse 37

एवं चतुःषष्टिमिताञ्छरणं यामि क्षेत्रपान् । प्रसीदंतु प्रसीदंतु तृप्यंतु मम पूजया

ထို့ကြောင့် အရေအတွက် ခြောက်ဆယ့်လေးပါးရှိသော က္ရှೇತ್ರပာလများထံ ငါ ခိုလှုံ၏။ မေတ္တာပြုကြပါစေ—မေတ္တာပြုကြပါစေ—ငါ၏ ပူဇော်မှုကြောင့် စိတ်ကျေနပ်ကြပါစေ။

Verse 38

सर्वकार्येषु यश्चैवं क्षेत्रपानर्चयेच्छुचिः । क्षेत्रपास्तस्य तुष्यंति यच्छंति च समीहितम्

မည်သူမဆို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ လုပ်ငန်းအားလုံး၏ အစတွင် ဤနည်းအတိုင်း က္ရှेत्रပာလများကို ပူဇော်လျှင်၊ က္ရှेत्रပာလများသည် ထိုသူကို ကျေနပ်၍ သူလိုအင်ဆန္ဒကို ပေးအပ်ကြ၏။

Verse 39

इमं क्षेत्रपकल्पं च विजानन्विजयस्तथा । यथोक्तविधिनाभ्यर्च्य सिद्धेयं तुष्टुवे च तम्

ဤ က္ရှेत्रပာလပူဇာနည်းကို သိရှိနားလည်ပြီးနောက်၊ ဝိဇယာလည်း ဖော်ပြထားသည့် နည်းအတိုင်း ပူဇော်ကာ အောင်မြင်မှုကို မျှော်လင့်၍ ထိုအကာကွယ်ရှင်(ဒေဝတာ)ကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 40

प्रणम्य च ततो देवीमानर्च वटयक्षिणीम् । पुरा यदा नारदेन कलापग्रामतो द्विजाः

ထို့နောက် ဦးချကာ ဒေဝီ—ဝဋယက္ခိဏီကို ပူဇော်၏။ ယခင်က နာရဒသည် ကလာပဂြာမ ဟုခေါ်သော ရွာမှ ဗြာဟ္မဏများကို ခေါ်ဆောင်လာသောအခါ၊ အို ဒွိဇတို့။

Verse 41

समानीतास्तैश्च साकं सुनंदा नाम ब्राह्मणी । विधवाभ्यागता तत्र तपस्तप्तुं महीतटे

သူတို့နှင့်အတူ “စုနန္ဒာ” ဟုခေါ်သော ဗြာဟ္မဏီမိန်းမတစ်ဦးကိုလည်း ခေါ်ဆောင်လာကြ၏။ မုဆိုးမဖြစ်သော သူမသည် မြစ်ကမ်းပေါ်၌ တပဿာကျင့်ရန် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 42

सा कृच्छ्राणि पराकांश्च अतिकृच्छ्राणि कुर्वती । ज्यैष्ठे भाद्रपदे चक्रे सावित्र्या द्वे त्रिरात्रिके

သူမသည် ကೃચ્છရ၊ ပရာက နှင့် အတိကೃच्छရ တပဿာများကို အလွန်ကြိုးစား၍ ကျင့်၏။ ထို့ပြင် ဂျျိုင်ဋ္ဌ နှင့် ဘာဒြပဒ လများတွင် စာဝိတြီ ဝိဓိနှင့်အတူ သုံးညတာ ဝရတနှစ်ကြိမ်ကို စောင့်ထိန်း၏။

Verse 43

मासोपवासं च तथा कार्तिके कुलनंदिनी । सप्तलिंगानि संपूज्य देवीपूजां सदा व्यधात्

ထို့ပြင် ကာရ္တိက လတွင် ထိုအမျိုးသမီးမြတ်သည် တစ်လလုံး ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို စောင့်ထိန်း၏။ လင်္ဂ ခုနစ်ပါးကို သေချာစွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဒေဝီပူဇာကို အမြဲမပြတ် ပြုလုပ်၏။

Verse 44

दर्शे स्नानं तथा चक्रे महीसागरसंगमे । इत्यादिबहुभिस्तैस्तैर्नित्यं नियमपालनैः

ထို့ပြင် အမావာသျာ (လကွယ်) နေ့တွင် မြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ရေချိုးကာ ကုသိုလ်ပြု၏။ ဤသို့ အမျိုးမျိုးသော နေ့စဉ် နိယမနှင့် စည်းကမ်းများကို စဉ်ဆက်မပြတ် စောင့်ထိန်းလျက်—

Verse 45

धूतपापा ययौ लोकमुमायाः कृतस्वागता । अंशेन च तटे तस्मिन्संभूता वटयक्षिणी

အပြစ်များ ဆေးကြောသန့်စင်သွားသော သူမသည် ဥမာ၏ လောကသို့ သွားရောက်ကာ ကရုဏာဖြင့် ကြိုဆိုခံရ၏။ ထိုကမ်းပါးပေါ်၌ပင် ဒေဝီ၏ အংশတစ်စိတ်အဖြစ် “ဝဋယက္ခိဏီ” ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 46

तस्यास्तुष्टो वरं प्रादात्सिद्धलिंगस्थितो हरः । अनभ्यर्च्य य एनां च मत्पूजां प्रकरिष्यति

သိဒ္ဓလိင်္ဂ၌ တည်နေသော ဟရ (ရှီဝ) သည် သူမအပေါ် ကျေနပ်၍ အာနုဂြိုဟ်တော်မူကာ ဗရတစ်ပါး ပေးတော်မူ၏— «သူမကို အရင်မပူဇော်ဘဲ ငါ့ကို ပူဇော်သူမည်သူမဆို…»

Verse 47

तस्य तन्निष्फलं सर्वमित्युक्तं पाल्यमेव मे । तस्मात्प्रपूजयेन्नित्यं वटस्थां वटयक्षिणीम् । पुष्पैर्धूपैस्तु नैवेद्यैर्मंत्रेणानेन भक्तितः

«ထိုသူအတွက် အရာအားလုံး အကျိုးမရှိသွားမည်» ဟု ကြေညာထားပြီး ငါ့အမိန့်အတိုင်း လိုက်နာရမည်။ ထို့ကြောင့် ဗဋ္ဌ (ဘန်ယန်) ပင်၌ တည်သော ဗဋယက္ခိဏီကို နေ့စဉ် ပန်း၊ နံ့သာ၊ နైవေဒျ (အာဟာရပူဇော်) တို့နှင့် ဤမန္တရဖြင့် သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 48

सुनंदे नंदनीयासि पूजामेतां गृहाण मे । प्रसीद् सर्वकालेषु मम त्वं वटयक्षिणि

«အို စုနန္ဒာ၊ သင်သည် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသူ၊ ငါ၏ ပူဇော်မှုကို လက်ခံပါ။ အချိန်တိုင်း ကရုဏာပြုပါ—အို ငါ၏ ဗဋယက္ခိဏီ»။

Verse 49

एवं संपूज्य तां नत्वा क्षमाप्य वटयक्षिणीम् । सर्वान्कामानवाप्नोति नरो नारी च सर्वदा

ဤသို့ သူမကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီး နမസ്കာရပြုကာ ဗဋယက္ခိဏီထံ ခွင့်လွှတ်မှု တောင်းလျှင် ယောက်ျားမိန်းမ မရွေး အမြဲတမ်း လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံးကို ရရှိသည်။

Verse 50

विजयश्चापि माहात्म्यमिदं जानन्महामतिः । आनर्च वटवृक्षस्थां भक्तितो वटयक्षिणीम्

ဗိဇယလည်း ထိုနည်းတူ—ဉာဏ်ကြီးသူဖြစ်၍ ဤပဝိတ্ৰ အကြောင်းအရာ၏ မဟာတန်ခိုးကို သိရှိသဖြင့်—ဘန်ယန်ပင်၌ နေသော ယက္ခိဏီကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 51

ततः सिद्धांबिकां स्तुत्वा जप्तवानपराजिताम् । महाविद्यां वैष्णवीं तु साधनेन समन्विताम्

ထို့နောက်တွင် သိဒ္ဓမ္ဗိကာမယ်တော်အား ချီးမွမ်းပူဇော်ပြီးနောက်၊ သူသည် ပြီးပြည့်စုံသော ကျင့်စဉ်ဖြင့် အောင်နိုင်သူ အပရာဇိတာ ဗိဿနိုး မဟာဝိဇ္ဇာ ဂါထာတော်ကို ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 52

यस्याः स्मरणमात्रेण सर्वदुःखक्षयो भवेत् । तां विद्यां कीर्तयिष्यामि शृणुध्वं विप्रपुंगवाः

ထိုမြင့်မြတ်သော ဝိဇ္ဇာဂါထာတော်ကို အောက်မေ့သတိရရုံမျှဖြင့် ဆင်းရဲဒုက္ခအပေါင်းကို ချုပ်ငြိမ်းစေနိုင်သည်။ အို မြင့်မြတ်သော ပုဏ္ဏားတို့၊ ထိုဂါထာတော်ကို ငါဟောကြားအံ့။ နာကြားကြလော့။

Verse 53

ॐ नमो भगवते वासुदेवाय नमोऽनंताय सहस्रशीर्षाय क्षीरोदार्णवशायिने शेषभोगपर्यंकाय गरुडवाहनाय पीतवाससे वासुदेव संकर्षण प्रद्युम्नानिरुद्ध हयशिरो वराह नरसिंह वामन त्रिविक्रम राम राम वरप्रद नमोऽस्तु ते नमोऽ स्तुते असुरदैत्यदानवयक्षराक्षस भूतप्रेतपिशाचकुंभांड सिद्धयोगिनी डाकिनी स्कंदपुरोगमान्ग्रहान्नक्षत्रग्रहांश्चान्यांश्च हन २ दह २ पच २ मथ २ विध्वंसय २ विद्रावय २ शंखेन चक्रेण वज्रेण गदया मुशलेन हलेन भस्मीकुरु सहस्रबाहवे सहस्रचरणायुध जय २ विजय २ अपराजित अप्रतिहत सहस्रनेत्र ज्वल २ प्रज्वल २ विश्वरूप बहुरूप मधुसूदन महावराह महापुरुष वैकुंठ नारायण पद्मनाभ गोविंद दामोदर हृषीकेश सर्वासुरो त्सादन सर्वभूतवशंकर सर्वदुःखप्रभेदन सर्वयंत्रप्रभंजन सर्वनागप्रमर्दन सर्वदेवमहेश्वर सर्वबंधविमोक्षण सर्वाहितप्रमर्दन सर्वज्वरप्रणाशन सर्वग्रह निवारण सर्वपापप्रशमन जनार्दन जनानंदकर नमोऽस्तु ते स्वाहा

ဥုံ ဘဂဝါ ဝါသုဒေဝ ဘုရားရှင်အား ရှိခိုးပါ၏။ အို အနန္တ၊ ခေါင်းတစ်ထောင်ရှိသော အရှင်... မကောင်းဆိုးဝါး ဘီလူး သရဲတစ္ဆေ အပေါင်းတို့ကို နှိမ်နင်းတော်မူပါ။ စက်လက်နက်တို့ဖြင့် ပြာကျစေတော်မူပါ။ ဥုံ ဇယ ဇယ အောင်ပါစေ။ သွာဟ။

Verse 54

इमामपराजितां परमवैष्णवीं महाविद्यां जपति पठति शृणोति स्मरति धारयति कीर्तयति न च तस्य वाय्वग्निवज्रोपलाशनिवर्षभयं न समुद्रभयं न ग्रहभयं न च चौरभयं न च श्वापदभयं वा भवेत्

ဤ နှိုင်းယှဉ်မရသော ဗိဿနိုး မဟာဝိဇ္ဇာ ဂါထာတော်ကို ရွတ်ဆိုသူ၊ နာကြားသူ၊ ဆောင်ထားသူတို့သည် လေဘေး၊ မီးဘေး၊ ရေဘေး၊ သူခိုးဘေး နှင့် သားရဲတိရစ္ဆာန်ဘေးတို့မှ ကင်းဝေးကြလိမ့်မည်။

Verse 55

क्वचिद्रात्र्यंधकारस्त्रीराजकुलविषोपविषगरदवशीकरण विद्वेषणोच्चाटनवधबंधभयं वा न भवेदेतैर्मंत्रपदैरुदाहृतैर्हृदा बद्धैः संसिद्धपूजितैः

ဤဂါထာတော်ကို ရွတ်ဆိုပူဇော်ခြင်းဖြင့် ညအမှောင်၊ အဆိပ်အတောက်၊ ပြုစားခြင်း၊ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း နှင့် ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်း ဘေးတို့မှ ကင်းဝေးစေလိမ့်မည်။

Verse 56

तद्यथा । नमोनमस्तेऽस्तु अभये अनघे अजिते अत्रसिते अमृते अपराजिते पठितसिद्धे स्मरितसिद्ध एकानंशे उमे ध्रुवे अरुंधति सावित्रि गायत्रि जातवेदसि मानस्तोके सरसि सरस्वति धरणि धारिणि सौदामिनि अदिते विनते गौरि गांधारि मातंगि कृष्णे यशोदे सत्यवादिनि ब्रह्मवादिनि कालि कपालिनि सद्योवयवचयनकरि स्थलगतं जलगतमंतरिक्षगतं वा रक्ष २ सर्वभूतभयोपद्रवेभ्यो रक्ष २ स्वाहा

ဤသို့ (မန္တန်ကို ရွတ်ဆို၏) - “ရှိခိုးပါ၏၊ အသင်မယ်တော်အား ရှိခိုးပါ၏ - အို ဘေးကင်းသောသူ၊ အို အပြစ်ကင်းသောသူ၊ အို နိုင်ရာမဲ့သောသူ၊ အို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းသောသူ၊ အို မသေနိုင်သောသူ၊ အို အောင်မြင်သောသူ... အို ဧကာနံသာ၊ အို ဥမာ၊ အို ဓြုဝါ၊ အို အရုန္ဓတီ၊ အို သာဝိတြီ၊ အို ဂါယတြီ... အို ကာလီ၊ အို ကပါလိနီ... ကုန်းမြေ၊ ရေပြင်၊ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ယံ၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဘေးအန္တရာယ်တို့မှ (ကျွန်ုပ်တို့ကို) စောင့်ရှောက်တော်မူပါ၊ စောင့်ရှောက်တော်မူပါ။ သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲခြင်းတို့မှ စောင့်ရှောက်တော်မူပါ။ သွာဟာ။”

Verse 57

यस्याः प्रणश्यते पुष्पं गर्भो वा पतते यदि । म्रियंते बालका यस्याः काकवंध्या च या भवेत् । धारयेत इमां विद्यामेभिर्दोषैर्न लिप्यते

အကယ်၍ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ရာသီသွေးစီးဆင်းမှု ပိတ်ဆို့ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျခြင်း၊ သို့မဟုတ် သားသမီးများ သေဆုံးခြင်း၊ သို့မဟုတ် သားသမီးမထွန်းကားခြင်း ဖြစ်ပေါ်ပါက ဤမြင့်မြတ်သော ဝိဇ္ဇာ (မန္တန်) ကို ဆောင်ထားခြင်းအားဖြင့် ထိုအပြစ်များနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများမှ ကင်းဝေးစေ၏။

Verse 58

रणे राजकुले द्यूते नित्यं तस्य जयो भवेत् । शस्त्र धारयते ह्येषां समरे कांडधारिणी

စစ်မြေပြင်၌ လည်းကောင်း၊ နန်းတော်၌ လည်းကောင်း၊ လောင်းကစားပွဲများ၌ လည်းကောင်း ထိုသူသည် အစဉ်အမြဲ အောင်နိုင်၏။ အကြောင်းမူကား တိုက်ပွဲတွင် ဤ (တန်ခိုးရှင်) သည် လှံတံ/မြှားတံကို ကိုင်ဆောင်၍ သူတို့အတွက် လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ပေးကာ တိုက်ပွဲ၌ အောင်မြင်မှုကို ပေးသနားသောကြောင့်တည်း။

Verse 59

गुल्मशूलाक्षिरोगाणां नित्यं नाशकरी तथा । शिरोरोगज्वराणां च नाशनी सर्वदेहिनाम्

၎င်းသည် ဝမ်းဗိုက်အကျိတ်ရောဂါနှင့် လေထိုးလေအောင့်ခြင်း၊ ထို့ပြင် မျက်စိရောဂါများကဲ့သို့သော ဝေဒနာများကို အစဉ်အမြဲ ပျောက်ကင်းစေ၏။ ခန္ဓာကိုယ်ရှိသော သတ္တဝါအပေါင်းတို့အတွက် ဦးခေါင်းရောဂါများနှင့် အဖျားရောဂါများကိုလည်း ဖယ်ရှားပေး၏။

Verse 60

तद्यथा । हन २ कालि सर २ कालि सर २ गौरि धम २ गौरि धम २ विद्ये आले ताले माले गंधे वधे पच २ विद्ये नाशय पापं हन् दुःस्वप्नं विनाशय कष्टनाशिनि रजनि संध्ये दुंदुभिनादे मानसवेगे शंखिनि चक्रिणि वज्रिणि शूलिनि अपमृत्युविनाशिनि विश्वेश्वरि द्रविडि द्राविडि केशवदयिते पशुपतिमहिते दुर्द्दमदमिनि शर्वरि किराति मातंगि ओंह्रांह्रंह्रंह्रंक्रांक्रंक्रंक्रंत्वर २ ये मां द्विषति प्रत्यक्षं परोक्षं वा सर्वान्दम २ मर्द्द २ तापय २ पातय २ शोषय २ उत्सादय २ ब्रह्माणि माहेश्वरि वाराहि विनायकि ऐंद्रि आग्नेयि चामुंडे वारुणि प्रचंडविद्योते इंदोपेंद्रभगिनि विजये शांतिस्वस्तिपुष्टिविवर्धिनि कामांकुशे कामदुधे सर्वकामवरप्रदे सर्वभूतेषु वासिनि प्रति विद्यां कुरु २ आकर्षिणि वेशिनि ज्वालामालिनि रमणि रामणि धरणि धारिणि मानोन्मानिनि रक्ष २ वायव्ये ज्वालामालिनि तापनि शोषणि नीलपताकिनि महागौरि महाश्रये महामयूरि आदित्यरश्मि जाह्नवि यमधंटे किणि २ चिंतामणि सुरभि सुरोत्पन्ने कामदुघे यथा मनीषितं कार्यं तन्मम सिध्यतु स्वाहा ओंस्वाहा ओंभूः स्वाहा ओंभुवः स्वाहा ओंस्वः स्वाहा ओंभूर्भुवःस्वःस्वाहा यत्रैवागतं पापं तत्रैव प्रतिगच्छतु स्वाहा ओंबले महाबले उासिद्धसाधिनि स्वाहा

“ဤသို့ (ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော မန္တန်တော်ကြီး ဖြစ်သည်) - ‘ရိုက်ပါ၊ ရိုက်ပါ! အို ကာလီ... အို ဂေါရီ... အို ဝိဇ္ဇာ (မန္တန်တန်ခိုး)... အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပါ၊ အိပ်မက်ဆိုးများကို ဖျက်ဆီးပါ၊ အို ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးသူ!... ငါ့ကို ပေါ်တင်ဖြစ်စေ၊ တိတ်တဆိတ်ဖြစ်စေ မုန်းတီးသူ မည်သူမဆို - သူတို့ကို မျက်စိကွယ်စေပါ၊ ချေမှုန်းပါ၊ လောင်ကျွမ်းစေပါ... အို ဗြဟ္မာဏီ၊ မဟေသွာရီ၊ ဝါရာဟီ... အို အောင်မြင်ခြင်း... (ငါ့ကို) စောင့်ရှောက်တော်မူပါ။ ... ငါရည်ရွယ်ထားသော အလုပ်သည် ငါ့အတွက် ပြီးမြောက်ပါစေသတည်း - သွာဟာ။ ... အို တန်ခိုး၊ အို မဟာတန်ခိုး၊ မပြီးမြောက်သေးသော အရာကိုပင် ပြီးမြောက်စေသူ - သွာဟာ။’”

Verse 61

इतीमां साधयामास वैष्णवीमपरा जिताम् । विजयः संयतो भूत्वा मनोबुद्धिसमाधिभिः

ဤဗိဒ္ဓာကို ထိုသို့ သိရှိလက်ခံပြီးနောက် ဝိဇယသည် «ဝိုင်ෂ္ဏဝီ အပရာဇိတာ» ကို အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့သည်။ စိတ်နှင့် ဉာဏ်ကို သမာဓိ၌ တည်ငြိမ်စည်းကမ်းထား၍ ထိန်းချုပ်သွား၏။

Verse 62

य इमां पठते नित्यं साधनेन विनापि च । तस्यापि सर्वविघ्नानि नश्यंति द्विजपुंगवाः

အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့ရေ—ဤကို နေ့စဉ် ရွတ်ဖတ်သူသည် စာဓနာ မပြုလုပ်သော်လည်း သူ၏ အတားအဆီး အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။