Adhyaya 36

Verse 1

नारद उवाच । एवं दृष्ट्वा क्षितौ तानि लिंगानि हरसूनुना । हरिब्रह्मेंद्रप्रमुखा देवाः प्रोचुः परस्परम्

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်။ ဟရ၏သားတော်က မြေပြင်ပေါ်၌ တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂများကို မြင်လျှင် ဟရီ၊ ဗြဟ္မာ၊ အိန္ဒြာတို့ ဦးဆောင်သော ဒေဝတော်များသည် အချင်းချင်း ဆွေးနွေးပြောဆိုကြ၏။

Verse 2

अहो धन्यः कुमारोऽयं महीसागरसंगमे । येन चत्वारी लिंगानि स्तापितानि सुदुर्लभे

အဟော၊ မဟီနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ဤကူမာရသည် အလွန်ကံကောင်းမြတ်သူပေတည်း။ သူက ရှာဖွေရခက်လှသော လိင်္ဂ လေးပါးကို တည်ထောင်ထား၏။

Verse 3

वयमप्यत्र शुद्ध्यर्थं तोषार्थं स्कन्दरुद्रयोः । साध्वर्थे चात्मलाभाय कुर्मो लिंगपरंपराम्

ကျွန်ုပ်တို့လည်း ဤနေရာ၌ သန့်စင်ခြင်းအတွက်၊ စကန္ဒနှင့် ရုဒြာတို့ကို ပျော်ရွှင်စေခြင်းအတွက်၊ ကောင်းကျိုးအတွက်နှင့် မိမိတို့၏ ဓမ္မလాభအတွက် လိင်္ဂများကို အစဉ်အဆက် တည်ထောင်ကြမည်။

Verse 4

अथवा कोटिशो देवा मुनयो नैव संख्यया । सर्वे चेत्स्थापयिष्यंति लिंगान्यत्र महीतटे

သို့မဟုတ် ကုဋိကုဋာသော ဒေဝတော်များနှင့် ရေတွက်မရသော မုနိများ အားလုံးက ဤမြစ်ကမ်းပေါ်၌ လိင်္ဂများကို တည်ထောင်ကြမည်ဆိုလျှင် (ဤနေရာသည် အလွန်မြင့်မြတ်သန့်ရှင်းလာမည်)။

Verse 5

पूजा तेषां कतं भावि बहुत्वाच्चात्र पठ्यते । यस्य राष्ट्रे रुद्रलिंगं पूज्यते नैव शक्तितः

«သူတို့၏ ပူဇော်မှုကို မည်သို့မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်မည်နည်း။ အရေအတွက် များလွန်းသဖြင့် ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထားသည်။ မည်သည့် နိုင်ငံတွင်မဆို ရုဒြလိင်္ဂကို သင့်လျော်သော စွမ်းအားနှင့် ဘက္တိဖြင့် မပူဇော်လျှင်…»

Verse 6

तस्य सीदति तद्राष्ट्रं दुर्भिक्षव्याधितस्करैः । संभूय स्थापयिष्यामो लिंगमेकं ततः शुभम्

ထိုအခါ ထိုနိုင်ငံသည် ဆင်းရဲကျဆင်းကာ အစာခေါင်းပါးမှု၊ ရောဂါနှင့် သူခိုးတို့ကြောင့် ပျက်ယွင်းလေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ စုပေါင်း၍ မင်္ဂလာရှိသော လိင်္ဂတစ်ပါးကို တည်ထောင်မည်။

Verse 7

इति कृत्वा मतिं सर्वे प्राप्यानुज्ञां महेश्वरात् । प्रहर्षिता सुहश्चैव हरिब्रह्ममुखाः सुराः

ဤသို့ စိတ်ဆုံးဖြတ်ကြပြီး မဟေရှ္ဝရထံမှ ခွင့်ပြုချက်ရသော်၊ ဟရီနှင့် ဘြဟ္မာတို့ ဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့သည် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်၍ စိတ်ချမ်းသာလေသည်။

Verse 8

भूमिभागं शुभं वीक्ष्य विजने लिंगमुत्तमम् । स्थापयामासुरथ ते स्वयं ब्रह्मविनिर्मितम्

ထို့နောက် တိတ်ဆိတ်သော အရပ်၌ မင်္ဂလာရှိသည့် မြေတစ်ပိုင်းကို ကြည့်ရှု၍ ဘြဟ္မာက ကိုယ်တိုင် ဖန်ဆင်းထားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး လိင်္ဂကို သူတို့က တည်ထောင်ကြလေသည်။

Verse 9

सिद्धार्थैः स्तापितं यस्मा द्देवैर्ब्रह्मादिभिः स्वयम् । सिद्धेश्वरमिति प्राह नाम लिंगस्य वै गुहः

ဘြဟ္မာတို့ ဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့က ကိုယ်တိုင် သာသနာရေးအကျိုးတော်များ ပြည့်စုံစေရန် တည်ထောင်ထားသောကြောင့်၊ ဂုဟ (စ్కန္ဒ) သည် ထိုလိင်္ဂ၏ အမည်ကို “သိဒ္ဓေရှ္ဝရ” ဟု ခေါ်ဆိုကြေညာလေသည်။

Verse 10

सर्वैर्देवैस्तत्र लिंगे खानितं सर उत्तमम् । सर्वतीर्थोदकैः शुभ्रैः पूरितं च महात्मभिः

ထိုနေရာ၌ ဒေဝတားအားလုံးက ထိုလိင်္ဂအနီးတွင် အလွန်ကောင်းမြတ်သော ရေကန်တစ်ကန်ကို တူးဖော်ကြပြီး၊ မဟာတ్మာတို့က သန့်ရှင်းသော တီर्थရေများကို အားလုံးသော သန့်စင်ရာနေရာများမှ ယူဆောင်၍ ဖြည့်တင်းကြလေသည်။

Verse 11

एतस्मिन्नंतरे पार्थ पातालाच्छेषनंदनः । कुमुदोनाम आगत्य प्राह शेषाहिपन्नगान्

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ အို ပါရ္ထ၊ ပာတာလာမှ ရှေရှ၏သား ကုမုဒ နာမတော်ရှိသူ ပေါ်ထွက်လာ၍ ရှေရှဝင်္ဂ နာဂများအား မိန့်ကြား하였다။

Verse 12

अस्मिंस्तारकयुद्धे तु प्रलंबोनाम दानवः । पलायित्वा स्कंदभीत्या पापः पातालमाविशत्

ဤ တာရက စစ်ပွဲတွင် ပရလံဗ နာမ ဒာနဝသည် စကန္ဒကို ကြောက်ရွံ့၍ အပြစ်ကြီးသူဖြစ်ကာ ထွက်ပြေးပြီး ပာတာလာသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 13

स वो वसूनि पुत्रांश्च भार्याः कन्या गृहाणि च । विध्वंसयति नागेंद्राः शीघ्रं धावतधावत

“သူသည် သင်တို့၏ ဥစ္စာ၊ သားများ၊ မယားများ၊ သမီးများနှင့် အိမ်များကို ဖျက်ဆီးနေသည်။ အို နာဂမင်းတို့၊ မြန်မြန် ပြေးကြ၊ ပြေးကြ!”

Verse 14

शेषात्मजस्य तद्वाक्यं कुमदस्य निशम्यते । औत्सुक्यमापुर्नागेंद्रा यामयामेति वादिनः

ရှေရှ၏သား ကုမုဒ၏ စကားကို ကြားသော် နာဂမင်းတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားကာ “သွားကြစို့၊ သွားကြစို့” ဟု ဆို၍ အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားကြသည်။

Verse 15

तान्निवार्य ततः स्कंदः क्रुद्धः शक्तिमथाददे । पातालाय मुमोचाथ प्रोच्य दैत्यो निहन्यताम्

သူတို့ကို တားဆီးပြီးနောက် စကန္ဒသည် ဒေါသထွက်ကာ လှံတော်(သက္တိ)ကို ကိုင်ယူ၍ ပာတာလာသို့ ပစ်ချပြီး “ဒေဝ်တီကို သတ်စေ” ဟု ကြေညာ하였다။

Verse 16

ततः स्कंदभुजोत्सृष्टा भुवं निर्भिद्य वेगतः । प्रविष्टा सहसा शक्तिर्यथा दैवं नरं प्रति

ထို့နောက် စကန္ဒ၏လက်မှ လွှတ်လိုက်သော လှံတံသည် အရှိန်ပြင်းစွာ မြေကိုဖောက်ထွင်း၍ ချက်ချင်း အောက်လောကသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်—ကံကြမ္မာသည် လူတစ်ယောက်ထံသို့ အလျင်အမြန် ကျရောက်သကဲ့သို့။

Verse 17

सा तं हत्वा प्रलंबं च कोटिभिर्दशभिर्वृतम् । नंदयित्वा गता नागाञ्जलकल्लोपूर्विका

ထိုလှံတံသည် သူ့ကို သတ်ပြီး၊ လက်ထောက်အစုအဝေး တစ်ဆယ်ကုဋိဖြင့် ဝန်းရံထားသော ပရလမ္ဗကိုပါ သတ်လေ၏။ နာဂများကို ပျော်ရွှင်စေပြီးနောက် ဇလကလ္လိုပူර්ဝိကာ သို့ ဆက်လက်သွားလေ၏။

Verse 18

यांत्या शक्त्या तया पार्थ यत्कृतं विवरं भुवि । पातालगंगातोयेन पूरितं पापहारिणा

အို ပಾರ್ಥာ၊ ထိုလှံတံ ထွက်ခွာသွားစဉ် မြေပြင်၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော အပေါက်ကို ပာတာလ-ဂင်္ဂါ၏ ရေဖြင့် ဖြည့်လေ၏—အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသော သန့်ရှင်းရေဖြစ်၏။

Verse 19

तस्य नाम ददौ स्कंदः सिद्धकूप इति स्मृतः । कृष्माष्टम्यां चतुर्दश्यामुपवासी नरः स्वयम्

စကန္ဒသည် ၎င်းကို “သိဒ္ဓကူပ” ဟု အမည်ပေးလေ၏—“အောင်မြင်ခြင်း၏ ရေတွင်း” ဟု မှတ်မိကြသည်။ ကృష్ణာဋ္ဌမီနှင့် လဆန်း/လဆုတ် ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် လူသည် ကိုယ်တိုင် အစာရှောင်ရမည်။

Verse 20

स्नात्वा कूपेऽर्चयेदीशं सिद्धेश्वरमनन्यधीः । प्रभूतभवसंभूतपापं तस्य विलीयते

ရေတွင်း၌ ရေချိုးပြီးနောက် စိတ်မခွဲမခွာဖြင့် သခင် စိဒ္ဓေရှ္ဝရကို ပူဇော်ပါစေ။ လောကီသံသရာမှ ပေါက်ဖွားသော အပြစ်များစွာသည် ထိုသူအတွက် ပျော်လျက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 21

सिद्धकुंडे च यः स्नात्वा श्राद्धं कुर्याद्विचक्षणः । सर्वकल्मषनिर्मुक्तो भक्तियोग्यो भवेभवे

ပညာရှိသူသည် စိဒ္ဓကုဏ္ဍ (Siddhakuṇḍa) တွင် ရေချိုးကာ śrāddha ကို ပြုလုပ်လျှင် အညစ်အကြေးအားလုံးမှ လွတ်ကင်းပြီး ဘဝတိုင်း ဘဝတိုင်းတွင် ဘက္တိယောဂ (bhakti-yoga) အတွက် သင့်တော်သူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 22

वृश्चाप्यक्षयस्तस्य तुष्टो रुद्रो वरं ददौ । प्रयाग वटतुल्योऽयमेतत्सत्यं न संशयः

သူ၏ (ဘိုးဘွား) ပူဇော်သက္ကာတောင် မကုန်ခန်းနိုင်အောင် ဖြစ်လာ၏။ ရုဒ္ရ (Rudra) သဘောကျနှစ်သက်၍ ဤကောင်းချီးကို ပေးတော်မူ၏။ “ဤနေရာသည် ပရယာဂ (Prayāga) ရှိ အက္ရှယဝဋ (Akṣayavaṭa) နှင့် တူညီ၏—ဤသည် အမှန်တရား၊ သံသယမရှိ” ဟု။

Verse 23

अत्रागत्य महाभागः क्षाद्धं कुर्यात्सुभक्तितः । पितॄणामक्षयं तच्च सर्वेषां पिंडपातनम्

အို ကံကောင်းသူရေ၊ ဤနေရာသို့ လာရောက်ပြီး စင်ကြယ်သော ဘက္တိဖြင့် śrāddha ကို ပြုလုပ်ပါစေ။ ထိုကောင်းမှုသည် ပိတೃ (Pitṛs) များအတွက် မကုန်ခန်းသော အကျိုးဖြစ်ပြီး ဘိုးဘွားအားလုံးအတွက် piṇḍa ပူဇော်ခြင်းအဖြစ်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 24

ततो ब्रह्मादयो देवाः स्कंदेन सहितास्तदा । सिद्धांबिकां महाशक्तिं प्रार्थयामासुरीश्वरीम्

ထို့နောက် ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့သည် ထိုအခါ စကန္ဒ (Skanda) နှင့်အတူ အရှင်မိဖုရားတော်—စိဒ္ဓာမ္ဗိကာ (Siddhāmbikā) မဟာရှက္တိကို ဆုတောင်းပန်ကြ၏။

Verse 25

त्वयाविष्टो हि भगवान्मत्स्यरूपी जनार्दनः । जगदुद्धारणार्थाय चक्रे कर्माम्यनेकशः

အမှန်တကယ်ပင် မత్సျ (Matsya) ရုပ်ကို ယူသော ဇနာရ္ဒန (Janārdana) သည် သင်၏ အာနုဘော်ကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရ၏။ ကမ္ဘာကို ကယ်တင်ရန်အတွက် အင်အားကြီးသော ကာရိယာများကို အများအပြား ပြုတော်မူ၏။

Verse 26

इति तां प्रार्थयामासुरत्र त्याज्यं न ते शुभे । अत्र स्थिताः सर्व इमे क्षेत्रपाला महाबलाः

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူမကို တောင်းပန်ကြသည်—«အို မင်္ဂလာရှိသောသူမ၊ ဤနေရာကို မစွန့်ပစ်ပါနှင့်။ ဤနေရာတွင် က္ෂೇತ್ರ၏ အစောင့်အရှောက်များ (kṣetrapāla) အားကြီးသူများ အားလုံး ရပ်တည်နေကြသည်»။

Verse 27

अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां बलिपुष्पैश्च त्वां शुभे । ये पूजयंति ते पाल्याः सर्वापत्सु च या सदा

«အို မင်္ဂလာရှိသောသူမ၊ အဋ္ဌမီ သို့မဟုတ် စတုရ္ဒသီ နေ့တွင် ဘလိနှင့် ပန်းများဖြင့် သင့်ကို ပူဇော်သူတို့ကို သင်သည် အမြဲတမ်း အန္တရာယ်အပေါင်းတို့၌ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည်»။

Verse 28

एवमुक्ता सिद्धमाता तथेति प्रत्यपद्यत । स्थापयामासुरथ तां लिंगादुत्तरभागतः

ဤသို့ ပြောဆိုကြသော် စိဒ္ဓမాతာက «အဲဒီလိုပဲ» ဟု သဘောတူပြန်လည်ဆိုသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် လိင်္ဂ၏ မြောက်ဘက်တွင် သူမကို တည်ထားပူဇော်ကြသည်။

Verse 29

ततः क्षेत्रपतीन्देवाश्चतुःषष्टिं महेश्वरम् । सिद्धेयं नाम क्षेत्रस्य रक्षार्थं निदधुः स्वयम्

ထို့နောက် နတ်တို့သည် ကိုယ်တိုင်ပင် က္ෂೇತ್ರ “စိဒ္ဓေယာ” ကို ကာကွယ်ရန် က္ෂೇತ್ರပတိ (kṣetrapati) အဖြစ် မဟာဣရှွရ ၆၄ ပါးကို ခန့်အပ်တင်မြှောက်ကြသည်။

Verse 30

त्वां च ये पूजयिष्यंति कार्यारभेषु सर्वदा । वर्षे वर्षे राजमाषबलिना च विशेषतः

ထို့ပြင် မည်သူမဆို အလုပ်အကိုင်အစပြုချိန်တိုင်း သင့်ကို အမြဲပူဇော်မည်ဆိုလျှင်—အထူးသဖြင့် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ရာဇမಾಷ (အနက်ရောင်ပဲ) ကို ဘလိအဖြစ် ဆက်ကပ်ပူဇော်၍—

Verse 31

तानसौ पालयेत्तुष्टः पिता लोकानिव स्वकान् । सिद्धिकृतो देवास्तत्र सिद्धिविनायकम्

သူတို့ကို အဖေက မိမိကလေးများကို ကာကွယ်သကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မည်။ ထိုနေရာ၌ အောင်မြင်မှုကို ပေးတတ်သော ဒေဝတားတို့ကလည်း «သိဒ္ဓိဝိနာယက» ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

Verse 32

कपर्दितनयं प्रार्थ्य स्थापयाचक्रिरे मुदा । तं च ये पूजयंत्यत्र कार्यारंभेषु सर्वदा

ကပရ္ဒိတ၏ သားတော်ကို ဆုတောင်းဖိတ်ခေါ်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ တည်ထောင်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ အလုပ်အကိုင်အစပြုရာတိုင်း၌ အမြဲတမ်း သူ့ကို ပူဇော်သူတို့သည်—

Verse 33

तेषां सिद्धिं ददात्येष प्रबलो विघ्नराड्भवः । यद्यत्र पूजयेद्यस्तु सततं सिद्धसप्तकम्

—ဤအတားအဆီးတို့၏ အရှင်ကြီး (ဝိဃ္နရာဇ) သည် အလွန်တန်ခိုးကြီး၍ သူတို့အား အောင်မြင်မှုကို ပေးတော်မူသည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ «သိဒ္ဓ-သပ္တက» ဟူသော သိဒ္ဓ ခုနစ်ပါးကို အမြဲတမ်း ပူဇော်သူမည်သူမဆို—

Verse 34

पश्येद्वा स्मरते वापि सर्वदोषैर्विमुच्यते । सिद्धेश्वरः सिद्धवटश्च साक्षात्सिद्धांबिका सिद्धविनायकश्च । सिद्धेयक्षेत्राधिपतिश्च सिद्धसरस्तथा सिद्धकूपश्च सप्त

သူတို့ကို မြင်ရုံဖြစ်စေ၊ သတိရရုံဖြစ်စေ အပြစ်အနာအဆာအားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။ ခုနစ်ပါးမှာ— သိဒ္ဓေရှွရ (Siddheśvara)၊ သိဒ္ဓ-ဝဋ (Siddha-vaṭa)၊ သိဒ္ဓာမ္ဗိကာ (Siddhāmbikā) ကိုယ်တိုင်၊ သိဒ္ဓိဝိနာယက (Siddhivināyaka)၊ သိဒ္ဓေယာ-ခ္ရှေတရ၏ အဓိပတိ၊ သိဒ္ဓ-သရသ (Siddha-saras) နှင့် သိဒ္ဓ-ကူပ (Siddha-kūpa) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 35

अत्र तुष्टो ददौ रुद्रः सुराणां दुर्लभान्वरान् । वैशाखमासस्याष्टम्यां कृष्णायां सिद्धकूपके

ဤနေရာ၌ ရုဒ္ရ (Rudra) သည် နှစ်သက်တော်မူ၍ ဒေဝတားတို့အတွက်တောင် ရခက်သော ဆုတောင်းပြည့်ဝရများကို ပေးတော်မူခဲ့သည်— ဝိုင်ရှာခ (Vaiśākha) လ၏ အမှောင်ပက္ခ (ကృష్ణပက္ခ) အဋ္ဌမီ (Aṣṭamī) နေ့တွင် စိဒ္ဓကူပ (Siddhakūpa) ၌။

Verse 36

स्नात्वा पिंडान्वटे कृत्वा पूजयन्मां च सिद्धभाक् । सदा योऽभ्यर्चयेन्मां च ब्रह्मचारी जितेंद्रियः

ရေချိုးပြီးနောက် ဗဿ (ဗန်ယန်) သစ်ပင်အောက်၌ ပိဏ္ဍပူဇာကို ဆက်ကပ်၍ ငါ့ကို ပူဇော်လျှင် စိဒ္ဓိအောင်မြင်မှုကို ရရှိသူ ဖြစ်လာသည်။ အမြဲတမ်း ငါ့ကို အဘိဿေကပူဇော်သူသည် ဗြဟ္မစရိယာကို ထိန်းသိမ်း၍ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူသူဖြစ်လျှင် ထိုပြည့်စုံမှုကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 37

अष्टाविष्टकरा नित्यं भवेयुस्तस्य सिद्धयः । मंत्रजाप्यं बलिं होममत्र यः कुरुते नरः

သူ၏ စိဒ္ဓိအောင်မြင်မှုများသည် အမြဲတမ်း «နှစ်ဆယ့်ရှစ်ဆ» အကျိုးသက်ရောက်မှုဖြင့် တိုးပွားလာမည်။ ဤနေရာ၌ မန္တရဇာပ၊ ဘလိ (bali) ပူဇာနှင့် ဟိုးမ (homa) မီးပူဇာကို ပြုလုပ်သူသည် ထိုစိဒ္ဓိများကို ရရှိသည်။

Verse 38

एकचित्तः शुचिर्भूत्वा सोऽभूष्टां सिद्धिमाप्नुयात् । समाहितमनाश्चाथ सिद्धेशं यस्तु पश्यति

စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စုစည်း၍ သန့်ရှင်းလာသောအခါ လိုလားသည့် စိဒ္ဓိကို ရရှိမည်။ ထို့နောက် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းထားပြီး စိဒ္ဓေရှ (Siddheśa) — စိဒ္ဓိ၏ အရှင်ကို မြင်တွေ့သူသည် အကျိုးကို ရယူသည်။

Verse 39

तस्य सिद्धिर्भवत्येव विघ्नैर्यदि न हन्यते । सिद्धांबिका महादेवी ह्यत्र संनिहितास्ति या

သူအတွက် အောင်မြင်မှုသည် အမှန်တကယ် ပေါ်ပေါက်လာမည်—အတားအဆီးများက မဖျက်ဆီးနိုင်လျှင်။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာ၌ စိဒ္ဓာမ္ဘိကာ (Siddhāmbikā) မဟာဒေဝီသည် တည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 40

सिद्धिदा साधकेंद्राणां महाविद्यां जपंति ये । धीरेभ्यो ब्रह्मचारिभ्यः सत्यचित्तेभ्य एव च

သူမသည် မဟာဝိဒ္ယာ (Mahāvidyā) ကို ဇာပပြုသူ အထက်မြတ်သော साधक များအား စိဒ္ဓိကို ပေးအပ်သူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် တည်ကြည်သူများ၊ ဗြဟ္မစရိယာကို ထိန်းသိမ်းသူများနှင့် အမှန်တရား၌ စိတ်တည်သူများအားလည်း ပေးအပ်သည်။

Verse 41

मंत्रजाप्याद्ददात्येषा सर्वसिद्धीर्यथोप्सिताः । पातालस्य बिलं चैतद्गुहशक्त्या कृतं महत्

မန္တရားကို ဂျပ်ဆိုခြင်းအားဖြင့် မိမိလိုသလို စိဒ္ဓိအားလုံးကို မိခင်မဟာသက္ကတော်က ပေးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ပာတာလာ၏ ဂူကြီးဤသည်ကို ဂုဟာ (စကန္ဒ) ၏ သတ္တိဖြင့် ဖန်ဆင်းထားသည်။

Verse 42

सिद्धां बिकाप्रसादेन विघ्नक्षेत्रपयोर्मम । प्रत्यक्षं भविता यत्र नानाश्चर्याणि भूरिशः

စိဒ္ဓာမ္ဗိကာ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် အတားအဆီးကို ချိုးဖောက်ရာ ဤကွင်းပြင်နှင့် ဤသန့်ရှင်းရေကန်၌ အံ့ဩဖွယ်ရာ မျိုးစုံ အလွန်များစွာ တိုက်ရိုက် ပေါ်ထွန်းလာမည်။

Verse 43

अत्र सिद्धिं प्रयास्यंति कोटिशः पुरुषाः सुराः । विद्याधरत्वं देवत्वं गंधर्वत्वं च नागता

ဤနေရာ၌ လူတို့နှင့် နတ်တို့ အပါအဝင် သန်းပေါင်းများစွာက စိဒ္ဓိကို ကြိုးစားရှာဖွေ၍ ရရှိကြ၏။ ဤနေရာ၌ ဗိဒ္ဓာဓရ ဖြစ်ခြင်း၊ နတ်ဘဝရခြင်း၊ ဂန္ဓဗ္ဗ ဖြစ်ခြင်းနှင့် နာဂသဘာဝကိုပါ ရနိုင်သည်။

Verse 44

यक्षत्वं चामरत्वं च प्राप्स्यंत्यत्र च साधकाः । अत्र वै विजयोनाम स्थंडिलस्य प्रभावतः

ဤနေရာ၌ সাধကတို့သည် ယက္ခဘဝနှင့် အမရဘဝ (မသေမပျက် နတ်ဘဝ) ကိုပါ ရရှိကြမည်။ အမှန်တကယ် ဤအရာသည် “ဝိဇယ” ဟုခေါ်သော ပူဇော်ရာ မြေပြင်၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 45

सिद्धांबिकां समाराध्य सिद्धिमाप्स्यति दुर्लभाम् । यो मां द्रक्ष्यति चात्रस्थं यश्च मां पूजयिष्यति । वादप्रचारतो वापि पुण्यावाप्तिर्भविष्यति

စိဒ္ဓာမ္ဗိကာကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်အာရాధနာပြုသူသည် ရှားပါး၍ ရယူရန်ခက်ခဲသော စိဒ္ဓိကို ရရှိမည်။ ဤနေရာ၌ တည်ရှိသော ငါ့ကို မြင်သူ၊ ငါ့ကို ပူဇော်သူ—ထို့ပြင် ဤအကြောင်းကို ပြောကြား၍ ဖြန့်ဝေသူပင်—ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) ကို ရရှိမည်။

Verse 46

नारद उवाच । त्र्यंबकेण वरेष्वेवं दत्तेष्वपि सुरोत्तमाः

နာရဒ မဟာရသီက မိန့်ကြားသည်— တြျမ္ဗက (ရှီဝ) သည် ဤသို့ ကောင်းချီးများ ပေးပြီးနောက်တောင်၊ နတ်တို့အထဲက အမြင့်မြတ်ဆုံးတို့သည်…

Verse 47

प्रहृष्टाः समपद्यंत गाथां चेमां जगुस्तदा । तेन यज्ञैर्जपैःस्तोत्रैस्तपो भिस्तोषिता वयम्

သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်း၍ စုဝေးလာကာ ထိုအခါ ဤဂါထာကို သီဆိုကြသည်— “ယဇ္ဉ၊ ဇပ၊ စတုတ္ထ (စတိုးတရ) ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် တပ (တပဿ) အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ စိတ်ကျေနပ်တော်မူပြီ” ဟု။

Verse 48

सर्वे देवाः सिद्धिलिंगं यो नरः पूजयिष्यति । सर्वकामफलावाप्तिरित्येवं शंकरोऽब्रवीत्

“နတ်အားလုံး ပျော်ရွှင်ကြသည်— စိဒ္ဓိလင်္ဂကို ပူဇော်သော လူသည် လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံး၏ အကျိုးफलကို ရရှိမည်” ဟု သင်္ကရ (ရှီဝ) မိန့်တော်မူ၏။

Verse 49

इत्युक्त्वा ते जयं प्राप्ताः स्कंदेन सहिताः सुराः । काराय्यं रम्यप्रासादान्रम्यैस्तारकसंभवैः

ဤသို့ မိန့်ပြီးနောက်၊ စကန္ဒနှင့်အတူ နတ်တို့သည် အောင်ပွဲကို ရရှိကြ၏။ ထို့နောက် တာရက မျိုးနွယ်ကို အနိုင်ယူရာမှ ရသော လှပသည့် ရတနာများဖြင့် တန်ခိုးတော်ကြီး မဟာမဏ္ဍပများကို ဆောက်လုပ်စေကြ၏။

Verse 50

चतुर्वर्गफलावाप्तिं दत्त्वा क्षेत्रस्य संययुः । केचित्स्कंदं प्रशंसंतस्तीर्थमन्ये हरिं परे

ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರကို လူဘဝ၏ လေးရပ် (ဓမ္မ၊ အဓ္ဓ၊ ကာမ၊ မောက္ခ) အကျိုးफल ရရှိစေကြောင်း ပေးအပ်ပြီးနောက် သူတို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အချို့က စကန္ဒကို ချီးမွမ်းကြ၍၊ အချို့က တီရ္ထကို ချီးမွမ်းကြပြီး၊ အချို့က ဟရီကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 51

केचिल्लिंगानि पंचापि युद्धं केचिद्दिवं ययुः । ततोंऽतरिक्षे चालिंग्य महासेनं हरोऽब्रवीत्

အချို့သည် လိင်္ဂါငါးပါးလုံးကို ကိုင်ယူကြ၏၊ အချို့သည် စစ်ပွဲသို့ ထွက်ကြ၏၊ အချို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကြ၏။ ထို့နောက် အာကာသအလယ်၌ မဟာစေနကို ဖက်လျက် ဟရ (ရှီဝ) သည် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 52

सप्तमे मारुतस्कंधे व स नित्यं प्रियात्मज । कार्येष्वहं त्वया पुत्र संप्रष्टव्यः सदैव हि

«မားရုတ-စ్కန္ဓ၏ ခုနစ်မြောက် အပိုင်း၌ ဤအရာကို အမြဲတမ်း သင်ကြားမည်၊ ချစ်လှစွာသော သားတော်ရေ။ အလုပ်ကိစ္စ အားလုံးတွင် သားရေ၊ ငါ့ကို အစဉ်မပြတ် မေးမြန်းတိုင်ပင်ရမည်»။

Verse 53

दर्शनान्मम भक्त्या च श्रेयः परमवाप्स्यसि । स्तंभतीर्थे च वत्स्येऽहं न विमोक्ष्यामि कर्हिचित्

«ငါ့၏ ဒർശန (မြင်တွေ့ခြင်း) နှင့် ငါ့အပေါ် ဘက္တိဖြင့် သင်သည် အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို ရရှိမည်။ ထို့ပြင် စတံဘ္ဟ-တီရ္ထ၌ ငါနေထိုင်မည်—အခါမရွေး မစွန့်လွှတ်မည်»။

Verse 54

इत्युक्त्वा विससर्जैनं परिष्वज्य महेश्वरः । ब्रह्मविष्णुमुखांश्चैव भक्त्या तैरभिनंदितः

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီး မဟေရှ္ဝရသည် သူ့ကို ဖက်လျက် ထွက်ခွာစေ၏။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏု နှင့် အခြားသူတို့ကလည်း ဘက္တိဖြင့် သူ့ကို ချီးမြှောက်ကြ၏။

Verse 55

विसर्जिताः सुराजग्मुः स्वानिस्वान्यालयानि च । शर्वो जगाम कैलासं स्कंधं वै सप्तमं गुहः

ထိုသို့ လွှတ်တော်မူသဖြင့် ဒေဝတားတို့သည် မိမိတို့၏ နေရာနေအိမ်အသီးသီးသို့ ပြန်သွားကြ၏။ ရှရဝ (ရှီဝ) သည် ကైలားသသို့ သွား၍၊ ဂုဟ (စကန္ဒ) သည် ခုနစ်မြောက် စကန္ဓသို့ ဆက်လက်သွား၏။

Verse 56

इत्येतत्कथितं पार्थ लिंगपंचकसंभवम् । यः पठेत्स्कंदसंबद्धां कथां मर्त्यो महामतिः

ဤသို့ပင်၊ အို ပါရ္ထ၊ လိင်္ဂါငါးပါးနှင့် ဆက်နွယ်သော ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို ပြောပြီးပြီ။ စကန္ဒနှင့် ဆက်စပ်သော ဤကഥာကို ပညာကြီးသော လူသားမည်သူမဆို ရွတ်ဖတ်လျှင်—

Verse 57

श्रृणुयाच्छ्रावयेद्वापि स भवेत्कीर्तिमान्नरः । बह्वायुः सुभगः श्रीमान्कांतिमाञ्छुभदर्शनः

နားထောင်သော်လည်းကောင်း၊ နားထောင်စေသော်လည်းကောင်း၊ ထိုသူသည် ကီर्तिရှိသော လူဖြစ်လာမည်။ အသက်ရှည်ခြင်း၊ ကံကောင်းခြင်း၊ သီရိမင်္ဂလာနှင့် စည်းစိမ်၊ တောက်ပမှုနှင့် မင်္ဂလာမြင်ကွင်းကို ရရှိမည်။

Verse 58

भूतेभ्यो निर्भयश्चापि सर्वदुःखविवर्जितः । शुचिर्भूत्वा पुमान्यश्च कुमारेश्वरसन्निधौ

သူသည် ဘူတပရိတ်တို့ကိုပါ မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်လာပြီး ဒုက္ခအားလုံးမှ ကင်းလွတ်မည်။ ထို့ပြင် ကုမာရေးရှဝရ၏ အနီးတော်၌ သန့်ရှင်းလာသော မည်သူမဆို—

Verse 59

श्रृणुयात्स्कंदचरितं महाधनपतिर्भवेत् । बालानां व्याधिदुष्टानां राजद्वारोपसेविनाम्

စကန္ဒ၏ လီလာကို နားထောင်ခြင်းအားဖြင့် လူသည် ငွေကြေးအင်အားကြီးသော မဟာဓနရှင် ဖြစ်နိုင်သည်။ (ဤကഥာသည် အထူးသဖြင့်) ကလေးများ၊ ရောဂါဝေဒနာခံစားသူများနှင့် မင်းတံခါးတော်သို့ သွားရောက်အမှုထမ်းရသူများအတွက် အကျိုးရှိသည်။

Verse 60

इदं तत्परमं धन्यं सर्वदोषहरं सदा । तनुक्षये च सायुज्यं षण्मुखस्य व्रजेन्नरः

ဤအရာသည် အလွန်မြတ်သော မင်္ဂလာတရားဖြစ်၍ အပြစ်အနာအဆာအားလုံးကို အစဉ်ဖယ်ရှားပေးသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ ပျက်စီးသွားသောအခါ ထိုသူသည် ဆဏ္မုခ (စကန္ဒ) နှင့် စာယုဇ္ယ—တစ်ရပ်တည်းပေါင်းစည်းခြင်း—ကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 61

वरमेनं ददुर्देवाः स्कंदस्याथ गता दिवम्

ထို့နောက် ဒေဝတားတို့သည် စကန္ဒ၏အကျိုးအတွက် သူ့အား ထိုဗရကို ပေးတော်မူပြီး၊ နောက်တစ်ဖန် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်လည်သွားကြ၏။