Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 16
ततः स्कंदभुजोत्सृष्टा भुवं निर्भिद्य वेगतः । प्रविष्टा सहसा शक्तिर्यथा दैवं नरं प्रति
tataḥ skaṃdabhujotsṛṣṭā bhuvaṃ nirbhidya vegataḥ | praviṣṭā sahasā śaktiryathā daivaṃ naraṃ prati
ထို့နောက် စကန္ဒ၏လက်မှ လွှတ်လိုက်သော လှံတံသည် အရှိန်ပြင်းစွာ မြေကိုဖောက်ထွင်း၍ ချက်ချင်း အောက်လောကသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်—ကံကြမ္မာသည် လူတစ်ယောက်ထံသို့ အလျင်အမြန် ကျရောက်သကဲ့သို့။
Lomaharṣaṇa Sūta (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Scene: A blazing spear streaks downward from Skanda’s arm, splitting the earth with a sharp fissure and vanishing into darkness—visualized as fate itself rushing upon a mortal.
FAQs
The verse compares divine action to daiva—inevitable and immediate—teaching humility before cosmic order.
The piercing of the earth becomes the causal event for the later-described Siddhakūpa/Siddheśvara sacred spot.
None here; it is a narrative explanation for how a tīrtha’s physical feature originated.