Adhyaya 46

Verse 1

अगस्त्य उवाच । कृप्णद्वैपायनः स्कंद शंभुभक्तिपरो यदि । यदि क्षेत्ररहस्यज्ञः क्षेत्रसंन्यासकृद्यदि

အဂஸ္တျက ပြော၏—အို စကန္ဒ၊ ကృష్ణဒွိပာယန (ဗျာသ) သည် သမ္ဘု (ရှီဝ) ကို အလွန်သဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်သူဖြစ်၍၊ က္ෂેત્ર၏ လျှို့ဝှက်အဓိပ္ပါယ်များကို သိသူဖြစ်၍၊ က္ෂेत्रနှင့်ပတ်သက်သော သံန്യാസကို တည်ထောင်သူဖြစ်လျှင်—

Verse 2

तथा दृष्टप्रभावश्चेत्तथा चेज्ज्ञानिनां वरः । पुरीं वाराणसीं श्रेष्ठां कथं किल शपिष्यति

ထို့ပြင် သူ၏ အာနုဘော်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိပြီးသားဖြစ်လျှင်၊ သူသည် ပညာရှိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်လျှင်—အမြတ်ဆုံးမြို့ ဝါရာဏသီကို မည်သို့ကာလျှင်ပင် ကျိန်စာတင်နိုင်မည်နည်း။

Verse 3

स्कंद उवाच । सत्यमेतत्त्वया पृच्छि कथयामि मुने शृणु । तस्य व्यासस्य चरितं भविष्यं त्वयि पृच्छति

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်။ သင်မေးမြန်းသည့်အရာသည် မှန်ကန်၍ သင့်လျော်၏။ အို မုနိ၊ နားထောင်လော့—ငါ ပြောပြမည်။ ဗျာသ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိသည် သင်၏ မေးခွန်းကြောင့် ထင်ရှားလာမည်။

Verse 4

यदारभ्य मुनेस्तस्य नंदी स्तंभितवान्भुजम् । तदारभ्य महेशानं संस्तौति परमादृतः

ထိုမုနိ၏ လက်ကို နန္ဒီက တားဆီး၍ မလှုပ်ရှားစေသည့်အချိန်မှစ၍ ထိုအချိန်မှတည်းက သူသည် မဟေရှာနကို အလွန်အမင်း ရိုသေကာ ချီးမွမ်းလျက်ရှိသည်။

Verse 5

काश्यां तीर्थान्यनेकानि काश्यां लिगान्यनेकशः । तथापि सेव्यो विश्वेशः स्नातव्या मणिकर्णिका

ကာသီ၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးတိရ္ထများ များစွာရှိပြီး ကာသီ၌ လင်္ဂများလည်း မရေတွက်နိုင်အောင် ရှိ၏။ သို့သော် အထူးသဖြင့် ဗိရှ္ဝေရှကို ပူဇော်သင့်ပြီး မဏိကဏ္ဏိကာ၌ ရေချိုးသင့်သည်။

Verse 6

लिंगेष्वेको हि विश्वेशस्तीर्थेषु मणिकर्णिका । इति संव्याहरन्व्यासस्तद्द्वयं बहु मन्यते

“လင်္ဂတို့အနက် ဗိရှ္ဝေရှတစ်ပါးတည်း၊ တိရ္ထတို့အနက် မဏိကဏ္ဏိကာ” ဟုဆိုကာ ဗျာသသည် ထိုနှစ်ပါးကို အလွန်မြတ်နိုး၍ အမြင့်ဆုံးအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။

Verse 7

त्यक्त्वा स बहु वाग्जालं प्रातः स्नात्वा दिनेदिने । निर्वाणमंडपे वक्ति महिमानं महेशितुः

အငြင်းပွားစကားကွန်ယက်များကို စွန့်လွှတ်ကာ သူသည် နေ့စဉ် မနက်အရုဏ်တွင် ရေချိုး၏။ ထို့နောက် နိဗ္ဗာဏမဏ္ဍပ၌ မဟေရှ၏ မဟာဂုဏ်တော်ကို ကြေညာဟောပြောသည်။

Verse 8

शिष्याणां पुरतो नित्यं क्षेत्रस्य महिमा महान् । व्याख्यायते मुदा तेन व्यासेन परमर्षिणा

တပည့်တို့၏ရှေ့တွင် နေ့စဉ် က္ෂೇತ್ರသန့်ရှင်း၏ မဟာဂုဏ်တော်ကို အမြင့်မြတ်သော ရှင်ဗျာသ မဟာရ္ဓိက ပျော်ရွှင်စွာ ရှင်းလင်းဟောကြားတော်မူ၏။

Verse 9

अत्र यत्क्रियते क्षेत्रे शुभं वाऽशुभमेव वा । संवर्तेपि न तस्यांतस्तस्माच्छ्रेयः समाचरेत्

ဤကာသီက္ෂೇತ್ರ၌ ပြုလုပ်သမျှ—ကောင်းသည်ဖြစ်စေ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ—၎င်း၏အကျိုးဆက်သည် ကမ္ဘာပျက်ကွယ်သည့် သံဝတ္တကာလ၌ပင် မဆုံးနိုင်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ အမှန်တကယ် ကောင်းကျိုးနှင့် ဓမ္မကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 10

क्षेत्रसिद्धिं समीहंते ये चात्र कृतिनो जनाः । यावज्जीवं न तैस्त्याज्या सुधीभिर्मणिकर्णिका

ဤက္ෂೇತ್ರက ပေးအပ်သော အာధ్యात्मिकအောင်မြင်မှုကို ရှာဖွေသော အကျင့်သီလပြည့်ဝသူတို့အတွက်—ပညာရှိတို့သည် အသက်ရှိသမျှ မဏိကဏ္ဏိကာကို မစွန့်ပစ်သင့်။

Verse 11

चक्रपुष्करिणी तीर्थे स्नातव्यं प्रतिवासरम् । पुष्पैः पत्रैः फलैस्तोयैरर्च्यो विश्वेश्वरः सदा

စက္ကရပုෂ္ကရိဏီ တီရ္ထ၌ နေ့စဉ် ရေချိုးရမည်။ ထို့ပြင် ဗိရှ္ဝေရှ္ဝရ ကို ပန်း၊ ရွက်၊ သစ်သီးနှင့် ရေတို့ဖြင့် အမြဲတမ်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 12

स्ववर्णाश्रमधर्मश्च त्यक्तव्यो न मनागपि । प्रत्यहं क्षेत्रमहिमा श्रोतव्यः श्रद्धया सकृत्

မိမိ၏ ဝဏ္ဏ-အာရှရမ ဓမ္မကို အနည်းငယ်မျှ မစွန့်ပစ်ရ။ ထို့ပြင် နေ့စဉ် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကာသီက္ෂೇತ್ರ၏ မဟာဂုဏ်တော်ကို အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ် နားထောင်ရမည်။

Verse 13

यथाशक्ति च देयानि दानान्यत्र सुगुप्तवत् । अन्नान्यपि च देयानि विघ्नान्परिजिहीर्षुणा

ဤနေရာ၌ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း အလှူဒါနကို လျှို့ဝှက်သိမ်မွေ့စွာ မပြသဘဲ ပေးလှူရမည်။ အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားလိုသူသည် အစာအဟာရကိုလည်း ပေးလှူရမည်။

Verse 14

परोपकरणं चात्र कर्तव्यं सुधिया सदा । पर्वस्वपि विशेषेण स्नानदानादिकाः क्रियाः

ဤနေရာ၌ ပညာကောင်းသူသည် အမြဲတမ်း အခြားသူတို့ကို ကူညီပံ့ပိုးရမည်။ ထို့ပြင် ပွဲတော်နေ့များ သို့မဟုတ် သာသနာရေးအထူးနေ့များတွင် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ အလှူဒါနပြုခြင်း စသည့် ကုသိုလ်ကိစ္စများကို အထူးပြုလုပ်ရမည်။

Verse 15

सरस्वती सरिद्रूपा ह्यतः शास्त्रनिकेतनम् । आनंदकाननं सर्वं धर्मशास्त्रकृतालयम्

ထို့ကြောင့် စရஸဝတီသည် မြစ်၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ဤနေရာ၌ တည်ရှိ၏။ ဤအရပ်သည် သာသနာပညာနှင့် သမ္မာကျမ်းစာတို့၏ နေရာတော်ဖြစ်၏။ အာနန္ဒကာနန အားလုံးသည် ဓမ္မနှင့် သာသနာကျမ်းများက တည်ဆောက်ထားသော အဘိဓမ္မအိမ်ရာဖြစ်၏။

Verse 16

अत्र मर्म न वक्तव्यं सुधियां कस्यचित्क्वचित् । परदार परद्रव्य परापकरणं त्यजेत्

ဤနေရာ၌ ပညာရှိသည် မည်သည့်နေရာ၌မဆို အခြားသူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မဖော်ပြရ။ အခြားသူ၏ ဇနီး/ခင်ပွန်းကို လိုလားခြင်း၊ အခြားသူ၏ ဥစ္စာပစ္စည်းကို လုယူခြင်း၊ အခြားသူကို ထိခိုက်စေခြင်းတို့ကို စွန့်လွှတ်ရမည်။

Verse 17

परापवादो नो वाच्यः परेर्ष्यां न च कारयेत् । असत्यं नैव वक्तव्यं प्राणैः कंठगतैरपि

အခြားသူတို့ကို အပြစ်တင်စကား မပြောရ၊ အခြားသူတို့အပေါ် မနာလိုစိတ်ကိုလည်း မဖြစ်စေရ။ အသက်တောင် လည်ချောင်းထိ ရောက်လာသော်လည်း မုသားကို လုံးဝ မပြောရ။

Verse 18

अत्रत्य जंतुरक्षार्थमसत्यमपि भाषयेत् । येनकेनप्रकारेण शुभेनाप्यशुभेन वा

ဤနေရာ၌ သက်ရှိကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မမှန်ကန်သောစကားကိုပင် ပြောနိုင်သည်။ နည်းလမ်းမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ကောင်းသကဲ့သို့ပင် မကောင်းသကဲ့သို့ပင်၊ ကာကွယ်မှုအောင်မြင်စေပါက ဖြစ်သည်။

Verse 19

अत्रत्यः प्राणिमात्रोपि रक्षणीयः प्रयत्नतः । एकस्मिन्रक्षिते जंतावत्र काश्यां प्रयत्नतः । त्रैलोक्यरक्षणात्पुण्यं यत्स्यात्तत्स्यान्न संशयः

ဤကာသီ၌ သက်ရှိအနည်းဆုံးတစ်ကောင်တောင် ကြိုးစားအားထုတ်၍ ကာကွယ်ရမည်။ ကာသီ၌ သက်ရှိတစ်ကောင်ကိုပင် စိတ်မှန်ကန်စွာ ကြိုးစားကာ ကာကွယ်နိုင်လျှင်၊ သုံးလောကကို ကာကွယ်ရာမှ ရသော ကုသိုလ်နှင့် တူညီသည်—သံသယမရှိ။

Verse 20

ये वसंति सदा काश्यां क्षेत्रसंन्यासकारिणः । त एव रुद्रा मंतव्या जीवन्मुक्ता न संशयः

ကာသီ၌ အမြဲတမ်း နေထိုင်၍ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರအတွင်း သံဃာသန့်စွန့်လွှတ်ခြင်း (kṣetra-saṃnyāsa) ကို လက်ခံသူတို့ကို ရုဒ္ဒရများဟု သတ်မှတ်ရမည်။ သူတို့သည် အသက်ရှင်စဉ်ကတည်းက လွတ်မြောက်သူများ—သံသယမရှိ။

Verse 21

ते पूज्यास्ते नमस्कार्यास्ते संतोष्याः प्रयत्नतः । तेषु वै परितुष्टेषु तुष्येद्विश्वेश्वरः स्वयम्

သူတို့ကို ပူဇော်ထိုက်သည်၊ နမസ്കာရပြုထိုက်သည်၊ ကြိုးစားအားထုတ်၍ စိတ်ကျေနပ်စေထိုက်သည်။ သူတို့ အမှန်တကယ် ကျေနပ်သော်၊ ဗိශ්ဝေශ්ဝရ ကိုယ်တိုင်ပင် ကျေနပ်တော်မူ၏။

Verse 22

काश्यां वसंति ये मर्त्या दूरस्थैरपि सन्नरैः । योगक्षेमो विधातव्यस्तेषां विश्वेशितुर्मुदे

အဝေးနေထိုင်သော သုစရိုက်ကောင်းသူများပင် ကာသီ၌ နေထိုင်သော လူသားတို့၏ ယောဂ-ခ္ရှေမ (ကောင်းကျိုးနှင့် လုံခြုံရေး) ကို စီမံပံ့ပိုးရမည်၊ ဗိශ්ဝေශ්ဝရ—လောကဓာတ်၏ အရှင်—ကို ပျော်ရွှင်စေရန်။

Verse 23

प्रसरस्त्विंद्रियाणां च निवार्योत्र निवासिभिः । मनसोपि हि चांचल्यमिह वार्यं प्रयत्नतः

ဤကာသီ၌ နေထိုင်သူတို့သည် အာရုံတို့၏ အပြင်သို့ ပြေးထွက်ခြင်းကို တားဆီးရမည်။ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်၏ လှုပ်ရှားမငြိမ်မှုကိုလည်း ဤနေရာ၌ ကြိုးစားအားထုတ်၍ ထိန်းချုပ်ရမည်။

Verse 24

मरणं नाभिकांक्षेद्धि कांक्ष्यो मोक्षोऽपिनो पुनः । शरीरशोषणोपायः कर्तव्यः सुधिया नहि

သေခြင်းကို မလိုလားသင့်၊ ထို့အပြင် မောက္ခကိုပင် လောဘတကြီး မလိုလားသင့်။ ပညာရှိသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ခြောက်သွေ့စေခြင်း သို့မဟုတ် ညှဉ်းပန်းစေသော နည်းလမ်းများကို မပြုလုပ်သင့်။

Verse 25

आत्मरक्षात्र कर्तव्या महाश्रेयोभिवृद्धये । अत्रात्म त्यजनोपायं मनसापि न चिंतयेत्

ဤကာသီ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကျိုး တိုးပွားစေရန် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည်။ ဤနေရာ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ပစ်ရန် (ကိုယ်ကိုဖျက်ဆီးရန်) နည်းလမ်းကို စိတ်ဖြင့်တောင် မစဉ်းစားသင့်။

Verse 26

गर्वः परोत्र विद्यानां धनगर्वोत्र वै महान् । मुक्तिगर्वेण नो भिक्षां प्रयच्छंत्यत्र वासिनः

ဤနေရာ၌ ပညာအပေါ် မာန်မာနသည် အတားအဆီးကြီး ဖြစ်၏။ ငွေကြေးအပေါ် မာန်မာနလည်း အလွန်ကြီး၏။ ထို့ပြင် “မောက္ခရပြီ” ဟူသော မာန်မာနကြောင့် ဤနေရာနေသူတို့သည် ဆွမ်းသကာ (အလှူ) မပေးကြ။

Verse 27

एकस्मिन्नपि यच्चाह्नि काश्यां श्रेयोभिलभ्यते । न तु वर्षशतेनापि तदन्यत्राप्यते क्वचित्

ကာသီ၌ တစ်နေ့တည်းဖြင့် ရရှိသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကျိုးသည် အခြားနေရာ၌ မည်သည့်နေရာမဆို နှစ်တစ်ရာကြာသော်လည်း မရနိုင်။

Verse 28

अन्यत्र योगाभ्यसनाद्यावज्जन्म यदर्ज्यते । वाराणस्यां तदेकेन प्राणायामेन लभ्यते

အခြားနေရာများတွင် ယောဂကျင့်စဉ်ကို တစ်ဘဝလုံး လေ့ကျင့်၍ ရသမျှကို ဗာရာဏသီ၌ ပရာဏာယာမ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ရနိုင်သည်။

Verse 29

सर्वतीर्थावगाहाच्च यावज्जन्म यदर्ज्यते । तदानंदवने प्राप्यं मणिकर्ण्येकमज्जनात्

တစ်ဘဝလုံး တီရ္ထအားလုံးတွင် ရေချိုး၍ ရသမျှ ကုသိုလ်ကို အာနန္ဒဝန (ကာသီ) တွင် မဏိကဏ္ဏိကာ၌ တစ်ကြိမ်တည်း ရေမြုပ်ခြင်းဖြင့် ရနိုင်သည်။

Verse 30

सर्वलिंगार्चनात्पुण्यं यावज्जन्म यदर्ज्यते । सकृद्विश्वेशमभ्यर्च्य श्रद्धया तदवाप्यते

တစ်ဘဝလုံး လိင်္ဂအားလုံးကို ပူဇော်၍ ရသမျှ ကုသိုလ်ကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဝိශ්ဝေရှဝရကို တစ်ကြိမ်တည်း ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ရနိုင်သည်။

Verse 31

गृहिण्युवाच । भगवन्भिक्षुकास्तावदद्य दृष्टा न कुत्रचित् । असत्कृत्यातिथिं नाथो न मे भोक्ष्यति कर्हिचित्

အိမ်ရှင်မက ပြောသည်—“အရှင်ဘုရား၊ ယနေ့ ဘိက္ခုများကို ဘယ်နေရာမှ မတွေ့ပါ။ ဧည့်သည်ကို မလေးစားမိလျှင် ကျွန်မ၏ အစားအစာကို ကျွန်မခင်ပွန်းသည် မည်သည့်အခါမျှ မစားတော့ပါ”။

Verse 32

गवां कोटि प्रदानेन सम्यग्दत्तेन यत्फलम । तत्फलं सम्यगाप्येत विश्वेश्वर विलोकनात्

ဂေါ်တစ်ကုဋိကို မှန်ကန်စွာ လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ရသည့် အကျိုးफलကို ဝိශ්ဝေရှဝရကို ကြည့်မြင်ရုံဖြင့်ပင် ပြည့်စုံစွာ ရနိုင်သည်။

Verse 33

यत्षोडशमहादानैः पुण्यं प्रोक्तं महर्षिभिः । तत्पुण्यं जायते पुंसां विश्वेशे पुष्पदानतः

မဟာရိရှီတို့က ဆယ့်ခြောက် မဟာဒါနမှ ဖြစ်ပေါ်သည်ဟု ဆိုသော ကုသိုလ်တရားသည်၊ ဗိශ්ဝေရှဝရ ထံသို့ ပန်းပူဇော်ခြင်းဖြင့်လည်း လူတို့၌ ထိုတူညီသော ကုသိုလ် ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 34

अश्वमेधादिभिर्यज्ञैर्यत्फलं प्राप्यतेखिलैः । पंचामृतानां स्नपनाद्विश्वेशे तदवाप्यते

အရှွမေဓ စသည့် ယဇ్ఞများဖြင့် အလုံးစုံရရှိသော အကျိုးफलသည်၊ ဗိශ්ဝေရှဝရ ကို ပဉ္စာမృతဖြင့် သန့်စင်ရေချိုး (အဘိသေက) ပြုခြင်းအားဖြင့်လည်း ရရှိ၏။

Verse 35

विशेषपूजा कर्तव्या सुमहोत्सवपूर्वकम । कार्यास्तथाधिका यात्राः समर्च्याः क्षेत्रदेवताः

မဟာပွဲတော်ကြီးကို အရင်ပြုလုပ်ပြီးနောက် အထူးပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့အတူ ပိုမိုသော ယာထရာ (ဘုရားဖူးလှည့်လည်) များကိုလည်း ပြုလုပ်၍ က్షೇತ್ರဒေဝတာတို့ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 36

मन्ये धर्ममयी मूर्तिः कापि त्वं शुचिमानसा । त्वद्दर्शनात्परां प्रीतिं संप्राप्तानींद्रियाणि मे

သင်သည် သန့်ရှင်းသော စိတ်နှလုံးရှိ၍ ဓမ္မ၏ ကိုယ်တော်တစ်ပါးဟု ကျွန်ုပ် ယူဆပါ၏။ သင်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ အင်္ဒြိယများသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပီတိကို ရရှိပါပြီ။

Verse 37

महापूजोपकरणं योर्पयेद्विश्वभर्तरि । न तं संपत्तिसंभारा विमुंचंतीह कुत्रचित्

ကမ္ဘာကို ထောက်မထားသော အရှင် (ဗိශ්ဝဘရ္တရိ) ထံသို့ မဟာပူဇာအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို ပူဇော်သူကို ဤလောက၌ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို စည်းစိမ်ဥစ္စာအစုအဝေးသည် မစွန့်ခွာပါ။

Verse 38

सर्वर्तुकुसुमाढ्यां च यः कुर्यात्पुष्पवाटिकाम् । तदंगणे कल्पवृक्षाश्छायां कुर्वंति शीतलाम्

ရာသီတိုင်း ပန်းပွင့်စုံလင်သော ပန်းဥယျာဉ်ကို ပြုလုပ်သူ၏ အိမ်ဝင်း၌ ကပ္ပဝೃက္ခ (ဆန္ဒပြည့်စုံသစ်ပင်) များက အေးမြသော အရိပ်ကို ပေးကြသည်။

Verse 39

यः क्षीरस्नपनार्थं वै विश्वेशे धेनुमर्पयेत् । क्षीरार्णवतटे तस्य निवसेयुः पितामहाः

နို့ဖြင့် အဘိသေက (milk-ablution) ပြုရန်အတွက် ဗိශ්ဝေရှ్వర သခင်ထံ နွားတစ်ကောင်ကို ပူဇော်သူ၏ ပိတೃများ (ဘိုးဘွားများ) သည် နို့သမုဒ္ဒရာကမ်းခြေ၌ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 40

विश्वेशराजसदने यः सुधां चित्रमेव वा । कारयेत्तस्य भवनं कैलासचित्रितं भवेत्

ဗိශ්ဝေရှ్వర၏ ရာဇမဏ္ဍပ (ဘုရားကျောင်းဝင်း) တွင် သုတ်ဖြူ (sudhā) သို့မဟုတ် ပန်းချီအလှဆင်ကို စီမံပြုလုပ်သူ၏ အိမ်တော်သည် ကైలာသတောင်ကဲ့သို့ အလှတန်ဆာဆင်လှပလာမည်။

Verse 41

ब्राह्मणान्यतिनो वापि तथैव शिवयोगिनः । भोजयेद्योत्र वै काश्यामेकैक गणना क्रमात्

ကာရှီမြို့၌ ဗြာဟ္မဏများ၊ သံဃာသဘော ရဟန်းတော်များ (အတိန်) နှင့် ရှိဝယောဂီများကို တစ်ဦးချင်းစီ အစဉ်လိုက် ရေတွက်ကာ ဂုဏ်ပြု၍ အစာကျွေးသူသည် မဟာပုဏ္ဏားကို ရရှိသည်။

Verse 42

कोटिभोज्यफलं तस्य श्रद्धया नात्र संशयः । तपस्त्वत्र प्रकर्तव्यं दानमत्र प्रदापयेत्

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် သူသည် ကုဋိများကို အစာကျွေးသကဲ့သို့ အကျိုးဖလကို မသံသယဘဲ ရရှိမည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ (ကာရှီ) တွင် တပသ (အကျင့်တရား) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်၊ ဤနေရာတွင်ပင် ဒါနကို ပေးကမ်းရမည်။

Verse 43

विश्वेशस्तोषणीयोत्र स्नानहोमजपादिभिः । अन्यत्र कोटिजप्येन यत्फलं प्राप्यते नरैः । अष्टोत्तरशतं जप्त्वा तदत्र समवाप्यते

ဤကာသီ၌ ဗိශ්ဝေရှွရကို ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဟောမပူဇော်ခြင်း၊ ဂျပ်ရွတ်ဆိုခြင်း စသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်တော်မူရ၏။ အခြားနေရာတွင် ဂျပ်တစ်ကုဋိ ရွတ်မှ ရသောအကျိုးကို ဤနေရာတွင် ၁၀၈ ကြိမ်သာ ရွတ်လျှင် ရရှိ၏။

Verse 44

कोटिहोमेन यत्प्रोक्तं फलमन्यत्र सूरिभिः । अष्टोत्तराहुतिशतात्तदत्रानंदकानने

အခြားနေရာတွင် ပညာရှိတို့က တစ်ကုဋိ ဟောမမှ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသောအကျိုးကို ဤအာနန္ဒကာနန၌ အဟုတိ ၁၀၈ ကြိမ်သာ ပူဇော်လျှင် ရရှိ၏။

Verse 45

यो जपेद्रुद्रसूक्तानि काश्यां विश्वेशसन्निधौ । पारायणेन वेदानां सर्वेषां फलमाप्यते

ကာသီ၌ ဗိශ්ဝေရှွရ၏ နီးကပ်တော်မူရာ၌ ရုဒ္ဒရသုက္တများကို ဂျပ်ရွတ်ဆိုသူသည် ဝေဒအားလုံးကို အပြည့်အစုံ ပာရာယဏ ပြုရွတ်ဆိုခြင်းမှ ရသောအကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 46

तस्य पुण्यं न जानामि चिंतिते चाक्षरे परे । काश्यां नित्यं प्रवस्तव्यं सेव्योत्तरवहा सदा

အမြင့်ဆုံး မပျက်မယွင်းသော အက္ခရာကို စိတ်တွင် တရားထိုင်စဉ်းစားသူ၏ ကုသိုလ်ကို ငါ မတိုင်းတာနိုင်။ ကာသီ၌ အမြဲနေထိုင်သင့်ပြီး မြောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းသော မြစ်ကို အစဉ်အမြဲ ဆည်းကပ်သင့်၏။

Verse 47

आपद्यपि हि घोरायां काशी त्याज्या न कुत्रचित् । यतः सर्वापदांहर्ता त्राता विश्वपतिः प्रभुः

ကြောက်မက်ဖွယ် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးမားသော်လည်း ကာသီကို မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်ပစ်သင့်။ အကြောင်းမူကား စကြဝဠာ၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သော प्रभု ဗိශ්ဝပတိသည် ဘေးအန္တရာယ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသူ၊ အမှန်တကယ် ကယ်တင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 48

अवंध्यं दिवसं कुर्यात्स्नानदानजपादिभिः । यतः काश्यां कृतं कर्म महत्त्वाय प्रकल्पते

ရေချိုးခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ ဂျပ (မန္တရ) ရွတ်ဖတ်ခြင်းနှင့် အလားတူကောင်းမှုတို့ဖြင့် နေ့ရက်ကို အကျိုးရှိအောင် ပြုလုပ်သင့်သည်။ ကာရှီ၌ ပြုသော ကုသိုလ်ကံသည် မဟာဓမ္မဂုဏ်သို့ ရောက်စေသော အကြောင်းဖြစ်သည်။

Verse 49

कृच्छ्रचांद्रायणादीनि कर्तव्यानि प्रयत्नतः । तथेंद्रियविकाराश्च न बाधंतेत्र कर्हिचित्

ကೃચ્છရ (Kṛcchra) နှင့် စန္ဒြာယဏ (Cāndrāyaṇa) စသည့် ဝရတများကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ လုပ်ဆောင်သင့်သည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် အာရုံခံအင်္ဂါတို့၏ အနှောင့်အယှက်နှင့် လှုပ်ရှားမှုများသည် ဤနေရာ၌ မည်သည့်အခါမျှ မတားဆီးနိုင်။

Verse 50

यदींद्रियाणि कुर्वंति विक्रियामिह देहिनाम् । तदात्रवाससं सिद्धिर्विघ्नेभ्यो नैव लभ्यते

ဤနေရာ၌ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူတို့၏ အာရုံခံအင်္ဂါများက လှုပ်ရှားနှောင့်ယှက်မှုကို ဖြစ်စေပါက ရည်ရွယ်ထားသော သာသနာရေးကျင့်စဉ်၌ အောင်မြင်မှုကို မရနိုင်၊ အကြောင်းမှာ အတားအဆီးများဖြင့် ဝိုင်းရံခံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 51

अगस्त्य उवाच । कृच्छ्र चांद्रायणादीनि व्यासो वक्ष्यति यानि वै । तेषां स्वरूपमाख्याहि स्कंदेंद्रिय विशुद्धये

အဂஸတျက ပြောသည်— “ဗျာသကလည်း ဖော်ပြမည့် ကೃच्छရ (Kṛcchra)၊ စန္ဒြာယဏ (Cāndrāyaṇa) စသည့် ဝရတများ၏ အမှန်တကယ်သော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ငါ့အား ပြောကြားပါ၊ အို စကန္ဒ၊ အာရုံခံအင်္ဂါတို့ကို သန့်စင်ရန်အတွက်။”

Verse 52

स्कंद उवाच । कथयामि महाबुद्धे कृच्छ्रादीनि तवाग्रतः । यानि कृत्वात्र मनुजो देहशुद्धिं लभेत्पराम्

စကန္ဒက ပြောသည်— “အို မဟာပညာရှိ၊ ကೃच्छရ စသည့် ဝရတများကို သင်၏ရှေ့၌ ငါဖော်ပြမည်။ ဤနေရာ၌ လူသည် ထိုဝရတများကို ကျင့်သုံးလျှင် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အမြင့်ဆုံး သန့်စင်မှုကို ရရှိလိမ့်မည်။”

Verse 53

एकभक्तेन नक्तेन तथैवायाचितेन च । उपवासेन चैकेन पादकृच्छ्रः प्रकीर्तितः

တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စား၍ ညအချိန်တွင်သာ စားခြင်း၊ မတောင်းမယူဘဲ ရလာသော အစာဖြင့် အသက်မွေးခြင်း၊ ထို့နောက် တစ်နေ့ အစာရှောင်ခြင်း—ဤသည်ကို «ပာဒ-ကೃစ္ဆရ» ဝရတဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 54

वटोदुंबरराजीव बिल्वपत्रकुशोदकम् । प्रत्येकं प्रत्यहं पीतं पर्णकृच्छ्रः प्रकीर्तितः

ဗဋ (banyan)၊ ဥဒုမ္ဗရ၊ ရာဇီဝ (ကြာ)၊ ဘိလွာရွက်နှင့် ကုရှာမြက်တို့ဖြင့် စိမ်ထားသော ရေကို တစ်မျိုးစီ သီးသန့်စွာ နေ့စဉ် အစဉ်လိုက် သောက်ခြင်း—ဤသည်ကို «ပရဏ-ကೃစ္ဆရ» ဝရတဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 55

पिण्याकघृततक्रांबु सक्तूनां प्रतिवासरम् । एकैकमुपवासश्च कृच्छ्रः सौम्यः प्रकीर्तितः

နေ့စဉ် အစဉ်လိုက် ပိဏ္ယာက (ဆီကိတ်)၊ ဂhee၊ တက္ကရ (နို့ချဉ်ရည်)၊ ရေ၊ နှင့် စက္တု (လှော်ထားသော မုယောမှုန့်) ကို တစ်နေ့တစ်မျိုးစီ ယူ၍ သတ်မှတ်သကဲ့သို့ အစာရှောင်ခြင်းနှင့်တကွ—ဤသည်ကို «ဆောမျ-ကೃစ္ဆရ» ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 56

हविषा प्रातरश्नीत हविषा सायमेव च । हविषा याचितं त्रींस्तु सोपवासस्त्रयहं वसेत्

မနက်တွင် ဟဝိစ် (havis) ကို စားစေ၍ ညနေတွင်လည်း ဟဝိစ်ကိုပင် စားစေရာ; သုံးရက်တိုင်တိုင် တောင်းခံရယူသော ဟဝိစ်သာ ယူစေပြီး၊ ထို့နောက် အစာရှောင်ကာ သုံးရက် နေထိုင်စေ။

Verse 57

एकैकग्रासमश्नीयादहानि त्रीणि पूर्ववत् । त्र्यहं चोपवसेदंत्यमतिकृच्छ्रं चरन्द्विजः

အရင်စည်းကမ်းအတိုင်း သုံးရက်တိုင်တိုင် တစ်နေ့တစ်ခါ တစ်လုတ်သာ စားစေ၍၊ နောက်ဆုံးတွင် သုံးရက် အစာရှောင်စေ။ ဤကို ကျင့်သော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် «အတိ-ကೃစ္ဆရ» ကို ကျင့်သူဟု ဆိုကြသည်။

Verse 58

कृच्छ्रातिकृच्छ्रं पयसा दिवसानेकविंशतिः । द्वादशाहोपवासेन पराकः परिकीर्तितः

ကೃစ္ဆရာ-အတိကೃစ္ဆရာ ကို နို့ဖြင့် နှစ်ဆယ့်တစ်ရက် ဆောင်ရွက်ရသည်။ ဆယ့်နှစ်ရက် အစာရှောင်ခြင်းကို «ပါရာက» ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 59

त्र्यहं प्रातस्त्रयहं सायं त्र्यहमद्यादयाचितम् । त्र्यहं चोपवसेदंत्यं प्राजापत्यं चरन्द्विजः

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် «ပရာဇာပတျယ» ဝတ္ထုကို ဤသို့ ဆောင်ရွက်ရမည်။ သုံးရက် မနက်ပိုင်းသာ စား၊ သုံးရက် ညနေပိုင်းသာ စား၊ သုံးရက် မတောင်းဘဲ ပေးလာသမျှသာ စား၊ နောက်ဆုံး သုံးရက် အစာရှောင်ရမည်။

Verse 60

गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधिसर्पिः कुशोदकम् । एकरात्रोपवासश्च कृच्छ्रः सांतपनः स्मृतः

နွားဆီး၊ နွားချေး၊ နို့၊ ဒဟိ (ယိုဂတ်/ချဉ်နို့)၊ ဂျီ (ghee) နှင့် ကုရှမြက်စိမ်ရေ—ဤအရာများကို တစ်ည အစာရှောင်ခြင်းနှင့်အတူ ဆောင်ရွက်သော ကဖျက်ကာလကို «သာံတပန ကೃစ္ဆရာ» ဟု ခေါ်သည်။

Verse 61

पृथक्सांतपनद्रव्यैः षडहः सोपवासकः । सप्ताहेन तु कृच्छ्रोयं महासांतपनः स्मृतः

သာံတပန အရာဝတ္ထုများကို တစ်မျိုးစီ ခွဲ၍ ခြောက်ရက်ကြာ (အစာရှောင်ခြင်းပါဝင်စေ၍) ဆောင်ရွက်လျှင်၊ တစ်ပတ်အတွင်း ပြီးစီးသော ဤကೃစ္ဆရာကို «မဟာ-သာံတပန» ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 62

तप्तकृच्छ्रं चरन्विप्रो जलक्षीरघृतानिलान् । एतांस्त्र्यहं पिबेदुष्णान्सकृत्स्नायी समाहितः

တပ္တကೃစ္ဆရာ ကို ဆောင်ရွက်သော ဗြာဟ္မဏသည် ရေ၊ နို့၊ ဂျီ (ghee) ကို နွေးနွေးဖြင့် သုံးရက်စီ သောက်ရမည်၊ ထို့နောက် သုံးရက် လေကိုသာ အာဟာရအဖြစ် မှီခိုရမည်။ နေ့စဉ် တစ်ကြိမ် ရေချိုး၍ စိတ်တည်ငြိမ် သမာဓိဖြင့် နေထိုင်ရမည်။

Verse 63

त्र्यहमुष्णाः पिबेदापस्त्र्यहमुष्णं पयः पिबेत् । त्र्यहमुष्णघृतं प्राश्य वायुभक्षो दिनत्रयम्

သုံးရက်ကြာ နွေးရေကို သောက်ရမည်။ သုံးရက်ကြာ နွေးနို့ကို သောက်ရမည်။ သုံးရက်ကြာ နွေးဂျီ (ghee) ကို စားရမည်။ ထို့နောက် သုံးရက်ကြာ လေကိုသာ အာဟာရအဖြစ် မှီခိုနေထိုင်ရမည်။

Verse 64

पलमेकं पयः पीत्वा सर्पिषश्च पलद्वयम् । पलमेकं तु तोयस्य तप्तकृच्छ्र उदाहृतः

နို့ တစ်ပလာ သောက်၍ ဂျီ (sarpis) နှစ်ပလာ စားကာ ရေ တစ်ပလာ သောက်ခြင်း—ဤအတိုင်းအတာကို “တပ္တ-ကೃच्छရ (Tapta-kṛcchra)” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 65

गोमूत्रेण समायुक्तं यावकं यः प्रयोजयेत् । कृच्छ्रमेकाह्न्किं प्रोक्तं शरीरस्य विशोधनम्

နွားဆီးနှင့် ရောစပ်ထားသော ယာဝက (မုယောဂျုံရည်) ကို သောက်သုံးသူသည်—ဤသည်ကို တစ်ရက်တာ ကೃच्छရ ဟု သင်ကြားထားပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 66

हस्तावुत्तानतः कृत्वा दिवसं मारुताशनः । रात्रौ जले स्थितो व्युष्टः प्राजापत्येन तत्समम्

လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းထား၍ နေ့ခင်းတစ်နေ့လုံး လေကိုသာ အာဟာရအဖြစ် နေထိုင်ကာ၊ ညတွင် ရေထဲ၌ ရပ်နေပြီး မိုးလင်းသည်အထိ ခံယူခြင်း—ဤသည်ကို ပရာဇာပတျယ (Prājāpatya) နှင့် တူညီသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 67

एकैकं ह्रासयेद्ग्रासं कृष्णे शुक्ले च वर्धयेत् । उपस्पृशं स्त्रिषवणमेतच्चांद्रायणं स्मृतम्

ကృష్ణပက္ခ၌ နေ့စဉ် အစာတစ်လုတ်စီ လျော့ချရမည်၊ သုက္လပက္ခ၌ နေ့စဉ် တစ်လုတ်စီ တိုးရမည်။ သုံးစန္ဓျာ၌ အာစမန (upaspṛśa) ပြုလုပ်ခြင်းနှင့်အတူ—ဤကို “ချန္ဒြာယဏ (Cāndrāyaṇa)” ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 68

एकैकं वर्धयेद्ग्रासं शुक्ले कृष्णे च ह्रासयेत् । भुंजीत दर्शे नो किंचिदेष चांद्रायणो विधिः

လပြည့်ဖက် (သုက္လပက္ခ) တွင် နေ့စဉ် တစ်လုတ်စီ တိုးစားရမည်၊ လဆုတ်ဖက် (ကృష్ణပက္ခ) တွင် တစ်လုတ်စီ လျော့စားရမည်။ အမဝါသျာနေ့တွင် မည်သည့်အစာမျှ မစားရ—ဤသည်မှာ «ချန္ဒြာယဏ» ဝတ်၏ စည်းကမ်းဖြစ်သည်။

Verse 69

चतुरः प्रातरश्नीयात्पिंडान्विप्रः समाहितः । चतुरोस्तमिते सूर्ये शिशुचांद्रायणं स्मृतम्

စည်းကမ်းတကျ စိတ်တည်ငြိမ်သော ဗြာဟ္မဏ်သည် မနက်ခင်းတွင် လုတ် ၄ လုတ် စားရမည်၊ နေဝင်ချိန်တွင်လည်း လုတ် ၄ လုတ် စားရမည်။ ဤဝတ်ကို «ရှီရှု-ချန္ဒြာယဏ» (ကလေးပုံစံ) ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 70

अष्टावष्टौ समश्नीयात्पिंडान्मध्यंदिने स्थिते । नियतात्मा हविष्यस्य यतिचांद्रायणं स्मृतम्

နေ့လယ်တည့်ချိန်ရောက်သော် စိတ်ကိုထိန်းချုပ်ထားသူသည် ဟဝိရှျ (haviṣya) အစာကို လုတ် ၈ လုတ်နှင့် ထပ်၍ လုတ် ၈ လုတ် စားရမည်။ ဤဝတ်ကို «ယတိ-ချန္ဒြာယဏ» (သမဏပုံစံ) ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 71

यथाकथंचित्पिंडानां तिस्रोशीतीः समाहितः । मासेनाश्नन्हविष्यस्य चंद्रस्यैति सलोकताम्

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လုတ် ၈၃ လုတ်၏ အတိုင်းအတာကို စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းနိုင်ပြီး၊ ဟဝိရှျ (haviṣya) အစာကို ဤသို့ တစ်လပတ်လုံး စားသောက်ပါက—လ (ချန္ဒြ) ၏ လောကသို့ နေထိုင်ခွင့် ရောက်ရှိသည်။

Verse 72

अद्भिर्गात्राणि शुध्यंति मनः सत्येन शुद्ध्यति । विद्या तपोभ्यां भूतात्मा बुद्धिर्ज्ञानेन शुद्ध्यति

ကိုယ်ခန္ဓာသည် ရေဖြင့် သန့်စင်သည်၊ စိတ်သည် သစ္စာဖြင့် သန့်စင်သည်။ ဇီဝအတ္မာသည် ပညာနှင့် တပ (အာစကေတ) ဖြင့် သန့်စင်၍၊ ဉာဏ်သည် အမှန်တရား၏ ဂျ္ဉာနဖြင့် သန့်စင်သည်။

Verse 73

तच्च ज्ञानं भवेत्पुंसां सम्यक्काशीनिषेवणात् । काशीनिषेवणेन स्याद्विश्वेशकरुणोदयः

ထိုစစ်မှန်သော ဉာဏ်သည် လူတို့အတွက် ကာသီ၌ မှန်ကန်စွာ နေထိုင်၍ ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်ခြင်းကြောင့် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ကာသီကို ဆည်းကပ်ခြင်းဖြင့် စကြဝဠာ၏ အရှင် ဝိශ්ဝေရှ (Viśveśa) ၏ ကရုဏာတော် အလင်းရောင် ပွင့်လင်းလာသည်။

Verse 74

ततो महोदयावाप्तिः कर्मनिर्मूलनक्षमा । अतः काश्यां प्रयत्नेन स्नान दान तपो जपः

ထိုမှတစ်ဆင့် ကမ္မကို အမြစ်မှ ဖြုတ်ချနိုင်သော မဟာဓမ္မအောင်မြင်မှုကို ရရှိလာသည်။ ထို့ကြောင့် ကာသီ၌ ကြိုးစား၍ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဒါန၊ တပဿ (အတိအကျင့်) နှင့် ဇပ (မန္တရားထပ်ဆိုခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 75

व्रतं पुराणश्रवणं स्मृत्युक्ताध्व निषेवणम् । प्रतिक्षणे प्रतिदिनं विश्वेश पदचिंतनम्

ဝရတ (သစ္စာကတိအကျင့်) ကို ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပုရာဏာများကို နားထောင်ခြင်း၊ စမృతိများတွင် ဆိုထားသော လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာခြင်း၊ ထို့ပြင် အခဏတိုင်း နေ့တိုင်း ဝိශ්ဝေရှ၏ သန့်ရှင်းသော ခြေတော်ကို စိတ်တွင် ဆင်ခြင်ခြင်း—ဤသည်က ကာသီ၌ နေထိုင်ရာ၏ လမ်းစဉ်ဖြစ်သည်။

Verse 76

लिंगार्चनं त्रिकालं च लिंगस्यापि प्रतिष्ठितिः । साधुभिः सह संलापो जल्पः शिवशिवेति च

လိင်္ဂကို တစ်နေ့သုံးကြိမ် ပူဇော်ခြင်း၊ လိင်္ဂကို တည်ထောင်ပူဇော်ခြင်းလည်းကောင်း။ သာဓုများနှင့် အတူ စကားပြောဆွေးနွေးခြင်း၊ ထပ်ခါထပ်ခါ “ရှီဝ၊ ရှီဝ” ဟု ဂုဏ်တော်ခေါ်ဆိုခြင်း—ဤတို့သည် (ကာသီ၌) ချီးမွမ်းထိုက်သော အကျင့်များဖြစ်သည်။

Verse 77

अतिथेश्चापि सत्कारो मैत्रीतीर्थनिवासिभिः । आस्तिक्यबुद्धिर्विनयो मानामान समानधीः

ဧည့်သည်တို့ကိုလည်း ကောင်းစွာ ဧည့်ခံဂုဏ်ပြုခြင်း၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများ၌ နေထိုင်သူများနှင့် မိတ်သဟာယ ဖွဲ့ခြင်း။ အာஸတိက (ယုံကြည်သဒ္ဓါ) စိတ်ဓာတ်ရှိခြင်း၊ နှိမ့်ချမှုနှင့် ယဉ်ကျေးမှုရှိခြင်း၊ ဂုဏ်တင်ခြင်းနှင့် အရှက်ခွဲခြင်းတို့အပေါ် စိတ်တည်ငြိမ်ညီမျှခြင်း—ဤတို့သည် (ကာသီ၌) ချီးမွမ်းထိုက်သော ဂုဏ်သတ္တိများဖြစ်သည်။

Verse 78

अकामिता त्वनौद्धत्यमरागित्वमहिंसनम् । अप्रतिग्रहवृत्तिश्च मतिश्चानुग्रहात्मिका

ကိုယ်ကျိုးလိုသည့် ဆန္ဒမရှိခြင်း၊ မာနမကြီးခြင်း၊ ကပ်လှုပ်မနေသော စိတ်၊ အဟിംသာ (အကြမ်းမဖက်)၊ မသင့်လျော်သော လက်ဆောင်မခံယူသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း၊ နှင့် မေတ္တာကရုဏာ၊ အနုဂ्रहသဘောသို့ ဦးတည်သော စိတ်—ဤတို့သည် ကာသီကို ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်သူ၏ ချီးမွမ်းထိုက်သော ဂုဏ်ရည်များ ဖြစ်သည်။

Verse 79

अदंभितात्वमात्सर्यमप्रार्थितधनागमः । अलोभित्वमनालस्यमपारुष्यमदीनता

ဟန်ဆောင်မှုကင်းခြင်း၊ မနာလိုမရှိခြင်း၊ မတောင်းဆိုဘဲ ရလာသော ဥစ္စာကိုသာ လက်ခံခြင်း၊ လောဘမရှိခြင်း၊ မပျင်းရိခြင်း၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်း၊ နှင့် ကိုယ့်ဂုဏ်သိက္ခာ မကျိုးမပဲ့ ထိန်းသိမ်းခြင်း—ဤတို့သည် ကာသီ၏ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ၌ နေထိုင်သူက ပျိုးထောင်ရမည့် သီလဂုဏ်များ ဖြစ်သည်။

Verse 80

इत्यादि सत्प्रवृत्तिश्च कर्तव्या क्षेत्रवासिना । प्रत्यहं चेति शिष्येभ्यः सधर्ममुपदेक्ष्यति

ဤသို့သော သုစရိုက်ကောင်းမြတ်မှုများနှင့် အခြားတူညီသည့် အကျင့်များကို သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ၌ နေထိုင်သူက လိုက်နာရမည်။ ထို့ပြင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူသည် သီလဓမ္မအတိုင်း နေထိုင်နည်းကို တပည့်များအား သင်ကြားပေးရမည်။

Verse 81

नित्यं त्रिषवणस्नायी नित्यं भिक्षाकृताशनः । लिंगपूजार्चको नित्यमित्थं व्यासो वसेत्पुरा

နေ့စဉ် သုံးဆဝဏ (မနက်၊ မွန်းတည့်၊ ညနေ) ရေချိုးကာ၊ ဘိက္ခာဖြင့် ရသော အစာကိုသာ စားသုံး၍၊ နေ့တိုင်း ရှိဝလင်္ဂကို ပူဇော်ဝတ်ပြုလျက်—ဤသို့ပင် ဗျာသသည် (ကာသီ) မြို့၌ နေထိုင်ခဲ့သည်။

Verse 82

एकदा तस्य जिज्ञासां कर्तुं देवीं हरोवदत् । अद्य भिक्षाटनं प्राप्ते व्यासे परमधार्मिके

တစ်ခါတုန်းက သူ့ကို စမ်းသပ်လို၍ ဟရ (ရှီဝ) သည် ဒေဝီအား မိန့်တော်မူသည်—“ယနေ့ အလွန်တရားသီလပြည့်ဝသော ဗျာသသည် ဘိက္ခာတောင်းရန် လာသောအခါ…”

Verse 83

अपि सर्वगते क्वापि भिक्षां मा यच्छ सुंदरि । तथेत्युक्ता भवानी सा भवं भवनिवारणम्

“သူသည် နေရာအနှံ့ သွားလာနိုင်သော်လည်း၊ အလှမယ်ရေ၊ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ သူ့အား ဆွမ်းခံမပေးပါနှင့်” ဟု ဆိုသော်၊ သံသရာကို ဖယ်ရှားပေးသော ဘဝါနီသည် ထိုသို့ပင် လက်ခံ하였다။

Verse 84

नमस्कृत्य प्रतिगृहं तस्य भिक्षां न्यषेधयत् । स मुनिः सहितः शिष्यैर्भिक्षामप्राप्य दूनवत्

အိမ်တိုင်းတွင် ဦးချ၍ နမസ്കာရပြုခဲ့သော်လည်း၊ သူ့ဆွမ်းခံကို မပေးဘဲ ငြင်းပယ်ကြ၏။ ထိုမုနိသည် တပည့်များနှင့်အတူ အစာမရသဖြင့် စိတ်ညှိုးနွမ်းသွား၏။

Verse 85

वेलातिक्रममालोक्य पुनर्बभ्राम तां पुरीम् । गृहेगृहे परिप्राप्ता भिक्षान्यैः सर्वभिक्षुकैः

အချိန်ကာလ ကျော်လွန်သွားသည်ကို မြင်၍ သူသည် ထိုမြို့ကို ထပ်မံ လှည့်လည်သွားလာ၏။ သို့သော် အိမ်အိမ်တိုင်းတွင် ဆွမ်းခံကို အခြား ဘိက္ခုများကသာ ရယူသွားကြ၏။

Verse 86

तदह्निनालभद्भिक्षां सशिष्यः स मुनिः क्वचित् । अथ सायंतनं कर्म कृत्वा छात्रैः समन्वितः

ထိုနေ့တွင် ထိုမုနိသည် တပည့်များနှင့်အတူရှိသော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ဆွမ်းမရခဲ့။ ထို့နောက် တပည့်များနှင့်အတူ ညနေခင်း သာသနာရေးကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 87

उपोषणपरो भूत्वा तथैवासीदहर्निशम् । अथान्येद्युर्मुनिर्व्यासः कृत्वा माध्याह्निकं विधिम्

အစာရှောင်ရန် အဓိဋ္ဌာန်ပြု၍ သူသည် နေ့ည မပြောင်းလဲဘဲ ထိုသို့ပင် နေထိုင်၏။ ထို့နောက် နောက်တစ်နေ့တွင် မုနိဗျာသသည် နေ့လယ်ပူဇော်ပွဲ (မဓျာဟ္နိက) ကို ဆောင်ရွက်ပြီး…

Verse 88

ययौ भिक्षाटनं कर्तुं सशिष्यः परितः पुरीम् । सर्वत्र स परिभ्रांतः प्रतिसौधं मुहुर्मुहुः

ဗျာသသည် တပည့်များနှင့်အတူ မြို့တော်ပတ်လည် ဘိက္ခာတောင်းရန် ထွက်သွား၏။ နေရာတိုင်း၌ ထပ်ခါထပ်ခါ လှည့်လည်ကာ အိမ်ကြီးအိမ်ငယ် တိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 89

न क्वापि लब्धवान्भिक्षां भाग्यहीनो धनं यथा । अथ चिंतितवान्व्यासः परिश्रांतः परिभ्रमन्

လှည့်လည်သွားလာရင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော ဗျာသသည် ဘယ်နေရာမှ ဘိက္ခာမရခဲ့—ကံမကောင်းသူက ငွေကြေးမရသကဲ့သို့။ ထို့နောက် ဗျာသသည် စဉ်းစားပူပန်လာ၏။

Verse 90

को हेतुर्यन्न लभ्येत भिक्षा यत्नेन रक्षिता । अंतेवासिन आहूय व्यासः पप्रच्छ चाखिलान्

“အဘယ်ကြောင့် ဂရုတစိုက် ကြိုးစားရှာသော်လည်း ဘိက္ခာမရသနည်း” ဟု စဉ်းစားကာ ဗျာသသည် နေထိုင်သင်တန်းသားတပည့်များကို ခေါ်ယူပြီး အားလုံးကို မေးမြန်း၏။

Verse 91

भवद्भिरपि नो भिक्षा परिप्राप्तेति गम्यते । किमत्र पुरि संवृत्तं द्वित्रा यात ममाज्ञया

“သင်တို့လည်း ဘိက္ခာမရခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဤမြို့၌ ဘာဖြစ်ပျက်နေသနည်း။ ငါ၏အမိန့်ဖြင့် သင်တို့ထဲမှ နှစ်ယောက် သို့မဟုတ် သုံးယောက် သွား၍ စုံစမ်းကြ” ဟု ဆို၏။

Verse 92

द्वितीयेह्न्यपि यद्भिक्षा न लभ्येतातियत्नतः । अनिष्टं किंचिदत्रासीन्महागुरुनिपातजम्

“ဒုတိယနေ့တွင်ပင် အလွန်ကြိုးစားသော်လည်း ဘိက္ခာမရလျှင်၊ ဤနေရာ၌ မကောင်းသောအဖြစ်အပျက်တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်မှာ သေချာ၏—မဟာဂုရုတစ်ပါး ကျဆုံးခြင်းကြောင့် ဖြစ်လာသော အနိဋ္ဌတည်း။”

Verse 93

अन्नक्षयो वा सर्वस्यां नगर्यामभवत्क्षणात् । राजदंडोथ युगपज्जातः सर्वपुरौकसाम्

မြို့တစ်မြို့လုံးတွင် ခဏချင်း အစားအစာရှားပါးမှု ဖြစ်ပေါ်လာသလား၊ သို့မဟုတ် တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြို့သူမြို့သားအားလုံးအပေါ် မင်းတရား၏ ဒဏ်ခတ်မှု ကျရောက်လာသလား။

Verse 94

अथवा वारिता भिक्षा केनाप्यस्मासु चेर्ष्यया । पुरौकसोभवन्दुस्थास्तूपसर्गेण केनचित्

သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် မနာလိုစိတ်ကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆွမ်းခံအလှူကို တားဆီးထားသလား၊ သို့မဟုတ် မြို့သူမြို့သားတို့သည် အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာသော ဘေးဒုက္ခကြောင့် စိတ်ဆင်းရဲနေကြသလား။

Verse 95

किमेतदखिलमज्ञात्वा समागच्छत सत्वरम् । द्वित्राः पवित्रचरणात्प्राप्यानुज्ञां गुरोरथ । समाचख्युः समागम्य दृष्ट्वर्द्धि तत्पुरौकसाम्

«ဤအရာအားလုံးကို မသိသေးဘဲ အမြန်ပြန်လာကြ» ဟုဆို၏။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသောခြေတော်ရှိသော ဂုရုထံမှ ခွင့်ပြုချက်ရပြီး နှစ်ယောက် သုံးယောက်တို့ သွားကာ ပြန်လာကြသည်။ ပြန်ရောက်သော် မြို့သူမြို့သားတို့၏ စည်းစိမ်ပြည့်စုံမှုကို မြင်သမျှအတိုင်း လာရောက်တင်ပြကြ၏။

Verse 96

शिष्या ऊचुः । शृण्वंत्वाराध्यचरणा नोपसर्गोत्र कश्चन । नान्नक्षयो वा सर्वस्यां नगर्यामिह कुत्रचित्

တပည့်တို့က ဆိုကြသည်—“ပူဇော်ထိုက်သော ခြေတော်ရှင်၊ နားထောင်ပါ။ ဤနေရာတွင် ဘေးဒုက္ခတစ်စုံတစ်ရာ မရှိပါ၊ ထို့ပြင် မြို့တစ်မြို့လုံးတွင်လည်း အစားအစာရှားပါးမှု မရှိပါ။”

Verse 97

यत्र विश्वेश्वरः साक्षाद्यत्राऽमरधुनी स्वयम् । त्वादृशा यत्र मुनयः क्व भीस्तत्रोपसर्गजा

“ဗိဿဝေရှွရ သခင်တော် ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်တည်ရှိရာ၊ အမရဂင်္ဂါ မြစ်တော်လည်း ကိုယ်တိုင်ရှိရာ၊ သင်ကဲ့သို့ မုနိတို့ နေထိုင်ရာ၌—ဘေးဒုက္ခမှ ပေါက်ဖွားသော ကြောက်ရွံ့မှုသည် မည်သို့ ရှိနိုင်မည်နည်း။”

Verse 98

समृद्धिर्या गृहस्थानामिह विश्वेशितुः पुरि । न सर्द्धिरस्ति वैकुंठे स्वल्पास्ता अलकादयः

ဤနေရာ၊ ဗိශ්ဝေရှဝရ၏ မြို့တော်၌ အိမ်ထောင်ရှင်တို့ ခံစားရသော စည်းစိမ်ချမ်းသာသည် ဝိုင်ကుంఠ၌ပင် မတွေ့ရသကဲ့သို့၊ အလကာ စသည့် နေရာများသည် ထိုနှိုင်းယှဉ်လျှင် သေးငယ်သာ ဖြစ်၏။

Verse 99

रत्नाकरेषु रत्नानि न तावंति महामुने । यावंति संति विश्वेशनिर्माल्योपभुजां गृहे

အို မဟာမုနိ၊ သမုဒ္ဒရာရတနာခန်းများ၌ ရတနာတို့သည် ထိုမျှ မများလှပါ။ ကာသီ၌ နေထိုင်၍ သခင် ဗိශ්ဝေရှ၏ နိර්မာလျ (သန့်ရှင်းသော အကျန်) ကို ခံယူသုံးဆောင်သူတို့၏ အိမ်များ၌ ရှိသော ဥစ္စာတန်ဖိုးကဲ့သို့ မဟုတ်။

Verse 100

गृहेगृहेत्र धान्यानां राशयो यादृशः पुनः । न तादृशः कल्पवृक्षदत्ता ऐंद्रे पुरे क्वचित्

ထို့ပြင်—ဤနေရာ၌ အိမ်တိုင်းအိမ်တိုင်းတွင် တွေ့ရသော စပါးနှံအစုအပုံကြီးများကဲ့သို့သည် အိန္ဒြာ၏ မြို့တော်၌ပင် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရ၊ ဆန္ဒပြည့်ပင် ကလ္ပဝೃက္ṣ ပေးသည့် လက်ဆောင်အဖြစ်တောင် မရှိ။

Verse 110

श्रीकंठाः सर्व एवात्र सर्वे मृत्युंजया ध्रुवम् । मोक्षश्री श्रितवर्ष्माणस्त्वर्धनारीश्वरायतः

ဤနေရာ၌ အားလုံးသည် စရီကဏ္ဍဟ် ဖြစ်ကြ၏။ အားလုံးသည် မုတျုဉ္ဇယ—မရဏကို အနိုင်ယူသူ—ဖြစ်ကြသည်မှာ မလွဲ။ မောက္ခသရီး၏ တောက်ပမှုသည် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်၌ တည်နေပြီး၊ အဓ္ဓနာရီဣශ්ဝရ၏ ကရုဏာကြောင့် ထိုသို့ ပုံသဏ္ဍာန်ရကြသည်။

Verse 120

सर्वे सुरनिकायाश्च सर्व एव महर्षयः । योगिनः सर्व एवात्र काशीनाथमुपासते

ဤနေရာ၌ နတ်အဖွဲ့အစည်းအားလုံး၊ မဟာရိရှီအားလုံး၊ ယောဂီအားလုံးတို့သည် ကာသီနာထကိုပင် အမြဲတမ်း ဥပာသနာပြုကြ၏။

Verse 130

अथ गच्छन्महादेव्या गृहद्वारि निषण्णया । प्राकृतस्त्रीस्वरूपिण्या भिक्षायै प्रार्थितोतिथिः

ထို့နောက် ဧည့်သည် သွားနေစဉ် မဟာဒေဝီသည် အိမ်တံခါးဝ၌ သာမန်မိန်းမရုပ်ဖြင့် ထိုင်ကာ ဆွမ်းတောင်း၍ အလှူကို တောင်းခံလေ၏။

Verse 140

किंवा नु करुणामूर्तिरिह काशिनिवासिनाम् । सर्वदुःखौघहरिणी परानंदप्रदायिनी

အမှန်တကယ်ပင် ကာသီနေထိုင်သူတို့အတွက် ကရုဏာ၏ရုပ်တော် မဟုတ်ပါသလော။ ဒုက္ခအလုံးစုံ၏ ရေလွှမ်းမိုးကို ဖယ်ရှား၍ အမြင့်ဆုံးသော အာနန္ဒကို ပေးသနားသူမဟုတ်ပါသလော။

Verse 150

अत्रत्यस्यैव हि मुने गृहिणी गृहमेधिनः । नित्यं वीक्षे चरंतं त्वां भिक्षां शिष्यगणैर्वृतम्

အို မုနိရေ၊ ဤနေရာ၌နေထိုင်သော အိမ်ထောင်ရှင်၏ ဇနီးဖြစ်ပါ၏။ နေ့စဉ် သင်သည် ဆွမ်းတောင်းလှည့်လည်သွားလာရာတွင် တပည့်အစုအဝေးဖြင့် ဝန်းရံထားသည်ကို မြင်ရပါ၏။

Verse 160

यावतार्थिजनस्तृप्तिमेति सर्वोपि सर्वशः । वयं न तादृङ्महिला भर्तृसंदेहकारिकाः

လိုအပ်သူတောင်းခံသူအားလုံး အရာရာ၌ စိတ်ကျေနပ်သည့်အထိ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုသို့ပင် ဆောင်ရွက်ပါ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခင်ပွန်းကို သံသယဖြစ်စေသော မိန်းမမျိုး မဟုတ်ပါ။

Verse 170

अतितृप्तिं समापन्नास्ते तदन्ननिषेवणात् । आचांताश्चंदनैः स्रग्भिरंबरैः परिभूषिताः

ထိုအစာကို စားသုံးခြင်းကြောင့် သူတို့သည် အလွန်အမင်း ကျေနပ်ပြည့်ဝလာကြ၏။ ထို့နောက် ပါးစပ်ဆေးလက်ဆေးပြီး၊ စန္ဒနလိမ်းခြယ်ခြင်း၊ ပန်းကုံးနှင့် အဝတ်အစားတို့ဖြင့် အလှဆင်ကာ ဂုဏ်ပြုခံရကြ၏။

Verse 180

विचार्य कारिता नित्यं स्वधिष्ण्योदय चिंतनम् । गृहस्थ उवाच । एषु धर्मेषु भो विद्वंस्त्वयि कोस्तीह तद्वद

စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက်၊ သူသည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသော အဆင့်အတန်းနှင့် တာဝန်ဓမ္မ တိုးတက်ပေါ်ထွန်းခြင်းကို အမြဲတမ်း သတိပြုစဉ်းစားနေ하였다။ အိမ်ထောင်ရှင်က ပြောသည်—«အို ပညာရှိ၊ ဤဓမ္မတို့အနက် သင်၌ ဤနေရာတွင် ဘာရှိသနည်း။ ထိုအရာကို ပြောပြပါ»။

Verse 190

अद्य प्रभृति न क्षेत्रे मदीये शापवर्जिते । आवस क्रोधन मुने न वासे योग्यतात्र ते

«ယနေ့မှစ၍၊ အမျက်ထန်သော မုနိရေ၊ ကျိန်စာကင်းသော ငါ၏ သန့်ရှင်းသည့် က్షೇತ್ರ၌ သင် မနေထိုင်ရ။ ဤအိမ်ရာ၌ သင် နေထိုင်ရန် မသင့်တော်»။

Verse 200

अहोरात्रं स पश्यन्वै क्षेत्रं दृष्टेरदूरगम् । प्राप्याष्टमीं च भूतां च मध्ये क्षेत्रं सदा विशेत्

«တစ်နေ့တစ်ညလုံး မျက်စိမဝေးသည့်အနီးအနားမှ သန့်ရှင်းသော ကṣetra ကို ကြည့်ရှုနေပြီး၊ အဋ္ဌမီ (လဆန်း/လဆုတ် ၈ ရက်) ရောက်လာသော် ကṣetra ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ အမြဲဝင်ရောက်၍ နေထိုင်ရမည်»။

Verse 204

श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं व्यासशाप विमोक्षणम् । महादुर्गोपसर्गेभ्यो भयं तस्य न कुत्रचित्

«ဗျာသ၏ ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်စေသော ဤပုဏ္ဏ အဓ್ಯಾಯကို ကြားနာပြီးနောက်၊ ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ပြင်းထန်သော ဒုက္ခဆင်းရဲတို့ကြောင့် မည်သည့်နေရာ၌မျှ သူ့တွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိတော့»။

Verse 285

शरीरसौष्ठवं कांक्ष्यं व्रतस्नानादिसिद्धये । आयुर्बह्वत्र वै चिंत्यं महाफलसमृद्धये

«ဝရတ (vrata) နှင့် သန့်ရှင်းသော ရေချိုးခြင်း စသည့် အကျင့်အကြံများ အောင်မြင်စေရန် ကိုယ်ခန္ဓာကျန်းမာရေးကို ဆန္ဒပြုရမည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ မဟာဖလများ ပြည့်ဝစွာ ရရှိရန် အရွယ်ရှည်အသက်ရှည်ကိုလည်း ဆုတောင်းစဉ်းစားရမည်»။