Adhyaya 25

Verse 1

अगस्त्य उवाच । श्रुत्वोंकारकथामेतां महापातकनाशिनीम् । न तृप्तोस्मि विशाखाथ ब्रूहि त्रैविष्टपीं कथाम्

အဂஸ္တျက ပြောသည်—မဟာအပြစ်တို့ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော ဤ အိုံကာရကထာကို နားထောင်ပြီးနောက်၊ ဟေ ဝိသာခ (Viśākha)၊ ငါ မတိမ်းမယိမ်း မပြည့်စုံသေး။ ထို့ကြောင့် တြိုင်ဝိဿ္ဋပီ (Traiviṣṭapī) ဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းသော ကထာကို ငါ့အား ပြောပြပါ။

Verse 2

कथं च कथिता देव्यै देवदेवेन षण्मुख । आविर्भूतिर्महाबुद्धे पुण्या त्रैलोचनी परा

အို Ṣaṇmukha၊ နတ်တို့၏နတ်တော်သည် ဒေဝီအား မည်သို့ ဟောကြားခဲ့သနည်း။ အို ဉာဏ်ကြီးသူ၊ သုံးမျက်စိရှင်၏ အလွန်သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ပေါ်ထွန်းခြင်းသည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း။

Verse 3

स्कंद उवाच । आकर्णय मुने वच्मि कथां श्रमनिवारिणीम् । यथा देवेन कथितां त्रिविष्टपसमुद्भवाम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်—အို မုနိ၊ နားထောင်လော့; ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော ပုံပြင်တော်ကို ငါဟောမည်—နတ်တော်က မိန့်ကြားခဲ့သကဲ့သို့၊ Traiviṣṭapa (ကောင်းကင်ဘုံ) မှ ပေါ်ထွန်းလာသော ကထာတော်ဖြစ်သည်။

Verse 4

विरजाख्यं हि तत्पीठं तत्र लिंगं त्रिविष्टपम् । तत्पीठदर्शनादेव विरजा जायते नरः

ထိုသန့်ရှင်းသော ပီဋ္ဌာကို ‘ဝိရဇာ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထိုနေရာတွင် Traiviṣṭapa လိင်္ဂတော် တည်ရှိသည်။ ထိုပီဋ္ဌာကို မြင်ရုံသာဖြင့် လူသည် ‘ဝိရဇာ’—အညစ်အကြေးကင်းစင်သူ—ဖြစ်လာသည်။

Verse 5

तिस्रस्तु संगतास्तत्र स्रोतस्विन्यो घटोद्भव । तिस्रः कल्मषहारिण्यो दक्षिणे हि त्रिलोचनात्

အို ဂဋိုဒ္ဘဝ (အဂஸ္တျ)၊ ထိုနေရာတွင် စီးဆင်းသော မြစ်သုံးစင်း ဆုံတွေ့ကြသည်—အညစ်အကြေးကို ဖယ်ရှားပေးသော သုံးစင်း—သုံးမျက်စိရှင်၏ တောင်ဘက်၌ အမှန်တကယ်ရှိသည်။

Verse 6

स्रोतोमूर्तिधराः साक्षाल्लिंगस्नपनहेतवे । सरस्वत्यथ कालिंदी नर्मदा चातिशर्मदा

သူတို့သည် စီးကြောင်းရုပ်ဖြင့် တကယ်တမ်း ပေါ်ထွန်းကာ လိင်္ဂတော်ကို ရေချိုးပူဇော်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်—ဆရஸဝတီ၊ ကာလိန္ဒီ (ယမုနာ) နှင့် နရမဒါ—အလွန်အမင်း ငြိမ်းချမ်းမင်္ဂလာ ပေးသနားသူ။

Verse 7

तिस्रोपि हि त्रिसंध्यं ताः सरितः कुंभपाणयः । स्नपयंति महाधाम लिंगं त्रैविष्टपं महत्

အမှန်တကယ်ပင် ထိုမြစ်သုံးစင်းသည် လက်ထဲ၌ ကုမ္ဘ (ရေခွက်) ကိုင်ဆောင်၍ မနက်၊ မွန်းတည့်၊ ညနေ ဟူသော သုံးသန္ဓျာကာလတို့တွင် မဟာဓာမရှိ တြိုင်ဝိဋ္ဌပ မဟာလင်္ဂကို အဘိသေကဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ကြသည်။ ၎င်းသည် သီဝ၏ အမြင့်မြတ်သော နိမိတ်လက္ခဏာနှင့် အထွတ်အထိပ် နေရာတော်ဖြစ်သည်။

Verse 8

लिंगानि परितस्ताभिः स्वनाम्नास्थापि तान्यपि । तेषां संदर्शनात्पुंसां तासां स्नानफलं भवेत्

ထိုမဟာလင်္ဂ၏ ပတ်လည်၌ ထို(မြစ်များ)သည် မိမိတို့၏ အမည်ဖြင့် အမည်တပ်ထားသော လင်္ဂများကိုလည်း တည်ထောင်ထားကြသည်။ ထိုလင်္ဂများကို ဒർശန (မြင်ဖူးခြင်း) သာဖြင့်ပင် လူသည် ထိုမြစ်များတွင် သန့်စင်ရေချိုးသည့် ပုဏ္ဏာတူညီသော အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 9

सरस्वतीश्वरं लिंगं दक्षिणेन त्रिविष्टपात् । सारस्वतं पदं दद्याद्दृष्टं स्पृष्टं च जाड्यहृत्

တြိုင်ဝိဋ္ဌပ၏ တောင်ဘက်၌ စရஸဝတီဣශ්ဝရ လင်္ဂရှိသည်။ ၎င်းကို ဒർശန (မြင်ဖူးခြင်း)—ထိတွေ့ခြင်းတိုင်အောင်—ပြုလျှင် စရஸဝတီပဒ (ပညာနှင့် အပြောအဆိုကျွမ်းကျင်မှု) ကို ပေးသနား၍ စိတ်၏ မိုက်မဲထုံထိုင်းမှုကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 10

यमुनेशं प्रतीच्यां च नरैर्भक्त्या समर्चितम् । अपि किल्बिषवद्भिश्च यमलोकनिवारणम्

အနောက်ဘက်၌ ယမုနေဣශ්ဝရ (Yamuneśa) ရှိပြီး လူတို့က ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကြသည်။ အပြစ်အနာအဆာများဖြင့် လေးလံနေသူများအတွက်တောင် ယမလောကသို့ ကျရောက်ခြင်းကို တားဆီးပေးသည်။

Verse 11

दृष्टं त्रिलोचनात्प्राच्यां नर्मदेशं सुशर्मदम् । तल्लिंगार्चनतो नृणां गर्भवासो निषिध्यते

တြိလိုစန၏ အရှေ့ဘက်၌ နရ္မဒေဣශ්ဝရ (Narmadeśa) လင်္ဂရှိပြီး မဟာသုခချမ်းသာကို ပေးသနားသည်။ ထိုလင်္ဂကို အರ್ಚနာဖြင့် ပူဇော်လျှင် လူ၏ ဂರ್ಭဝါသ (ဝမ်းတွင်းဘဝသို့ ပြန်ဝင်ခြင်း၊ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း) ကို တားမြစ်တားဆီးပေးသည်။

Verse 12

स्नात्वा पिलिपिला तीर्थे त्रिविष्टपसमीपतः । दृष्ट्वा त्रिलोचनं लिंगं किं भूयः परिशोचति

တရိဝိဋ္ဌပအနီး ပိလိပိလာ တီရ္ထ၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီး တြိလိုချန လင်္ဂကို ဖူးမြင်လျှင်—ထိုသူသည် အဘယ်ကြောင့် ထပ်မံ ဝမ်းနည်းရမည်နည်း။

Verse 13

त्रिविष्टपस्य लिंगस्य स्मरणादपि मानवः । त्रिविष्टप पतिर्भूयान्नात्र कार्या विचारणा

တရိဝိဋ္ဌပ လင်္ဂကို သတိရရုံသာဖြင့်ပင် လူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင်ဖြစ်လာသည်—ဤအရာ၌ သံသယ သို့မဟုတ် စဉ်းစားရန် မလို။

Verse 14

त्रिविष्टपस्य द्रष्टारः स्रष्टारः स्युर्न संशयः । कृतकृत्यास्त एवात्र त एवात्र महाधियः

တရိဝိဋ္ဌပကို ဖူးမြင်သူတို့သည် မသံသယဘဲ ဖန်ဆင်းသူများဖြစ်လာကြသည်။ ဤလောက၌ လုပ်စရာပြီးစီးသူတို့လည်း သူတို့ပင်၊ ဉာဏ်ကြီးသူတို့လည်း သူတို့ပင်။

Verse 15

आनंदकानने लिंगं प्रणतं यैस्त्रिविष्टपम् । त्रिलोचनस्य नामापि यैः श्रुतं शुद्धबुद्धिभिः

အာနန္ဒကာနန၌ တရိဝိဋ္ဌပ လင်္ဂကို ဦးချသူများ၊ ထို့ပြင် စိတ်ဉာဏ်သန့်ရှင်းသူများက တြိလိုချန၏ နာမတော်ကိုတောင် ကြားဖူးသူများ—သူတို့သည် အထူးကောင်းချီးခံရသူများဖြစ်သည်။

Verse 16

सप्तजन्मार्जितात्पापात्ते पूता नात्र संशयः । पृथिव्यां यानि लिंगानि तेषु दृष्टेषु यत्फलम्

သူတို့သည် ခုနစ်ဘဝတိုင် စုဆောင်းလာသော အပြစ်မှ ပကတိသန့်စင်သွားကြသည်—မသံသယ။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လင်္ဂအားလုံးကို ဖူးမြင်ရာမှ ရသော အကျိုးဖလအားလုံးကို ဤနေရာ၌ပင် ရရှိသည်။

Verse 17

तत्स्यात्रिविष्टपे दृष्टे काश्यां मन्ये ततोधिकम् । काश्यां त्रिविष्टपे दृष्टे दृष्टं सर्वं त्रिविष्टपम्

တရိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) ကိုမြင်ရခြင်းသည် အလွန်မြတ်သောအကျိုးတရားဖြစ်သော်လည်း၊ ကာရှီ၌ ထိုကောင်းကင်ဘုံကိုမြင်ရခြင်းကို ငါ ပို၍မြတ်ကြီးဟု ယူဆသည်။ ကာရှီ၌ တရိဝိဋ္ဌပကိုမြင်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံတစ်လုံးလုံးကို မြင်ပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 18

क्षणान्निर्धूत पापोसौ न पुनर्गर्भभाग्भवेत । स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वावभृथवान्स च

ခဏတစ်ခဏအတွင်း သူ၏အပြစ်များ ပျောက်ကင်းသွားပြီး၊ ထပ်မံဝမ်းထဲဝင်ကာ မွေးဖွားရခြင်း (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း) ကို မခံရတော့။ သူသည် တီရ္ထအားလုံး၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီးသူကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အဝဘෘထ-သနာန် (အဆုံးသတ်သန့်စင်ရေချိုး) အားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးသူကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်သည်။

Verse 19

यो वै पिलिपिला तीर्थे स्नात्वोत्तरवहांभसि । सरित्त्रयं महापुण्यं यत्र साक्षाद्वसेत्सदा

ပိလိပိလာ-တီရ္ထ၌ မြောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းသော ရေစီး၏ ရေတွင် သန့်စင်ရေချိုးသူ မည်သူမဆို—ထိုနေရာ၌ သုံးပါးမြတ်သော မြစ်တို့၏ မဟာပုဏ္ဏယ စုံဆုံရာသည် ထင်ရှားစွာ အစဉ်အမြဲ တည်ရှိနေသည်။

Verse 20

तत्र श्राद्धादिकं कृत्वा गयायां किं करिष्यति । स्नात्वा पिलिपिला तीर्थे कृत्वा वै पिंडपातनम्

ထိုနေရာ၌ပင် ရှရာဒ္ဓ စသည့် ကုသိုလ်ကိစ္စများကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဂယာသို့ သွားရန် အဘယ်လိုအပ်ချက်ရှိသနည်း။ ပိလိပိလာ-တီရ္ထ၌ သန့်စင်ရေချိုးကာ ဘိုးဘွားပိတೃတို့အတွက် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ခြင်းကို စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်လျှင် တာဝန်ပြီးစီးသည်။

Verse 21

दृष्ट्वा त्रिविष्टपं लिंगं कोटितीर्थफलं लभेत् । यदन्यत्रार्जितं पापं तत्काशी दर्शनाद्व्रजेत्

တရိဝိဋ္ဌပ-လိင်္ဂကို ဖူးမြင်ဒർശန ပြုလျှင် တီရ္ထ ကုဋိများ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။ အခြားနေရာများတွင် စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်များလည်း ကာရှီကို ဒർശန ပြုရုံဖြင့် ပျောက်ကင်းသွားသည်။

Verse 22

काश्यां तु यत्कृतं पापं तत्पैशाचपदप्रदम् । प्रमादात्पातकं कृत्वा शंभोरानंदकानने

ကာသီ၌ ပြုသော အပြစ်ဟူသမျှသည် ပိသာစ (piśāca) အဖြစ်သို့ ရောက်စေ၏။ မသတိမပြု၍ သမ္ဘူ၏ အာနန္ဒ-ကာနန (ပျော်ရွှင်ခြင်းတော) တွင် မဟာပာတကကို ကျူးလွန်မိလျှင်…

Verse 23

दृष्ट्वा त्रिविष्टपं लिंगं तत्पापमपि हास्यति । सर्वस्मिन्नपि भूपृष्ठे श्रेष्ठमानंदकाननम्

ထရီဝိဋ္ဌပ-လင်္ဂကို ဖူးမြင်လျှင် ထိုအပြစ်တောင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ကမ္ဘာမြေမျက်နှာပြင်တစ်လျှောက် အာနန္ဒ-ကာနနသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 24

तत्रापि सर्वतीर्थानि ततोप्योंकारभूमिका । ओंकारादपि सल्लिंगान्मोक्षवर्त्म प्रकाशकात्

အဲဒီနေရာတွင်လည်း တီရ္ထအားလုံး ရှိသော်လည်း၊ ထိုအားလုံးထက် မြင့်မြတ်သည်မှာ အိုံကာရ-ဘူမိကာ ဖြစ်၏။ အိုံကာရထက်တောင် မြင့်မြတ်သည်မှာ မောက္ခလမ်းကို ထင်ရှားစေသော မင်္ဂလာလင်္ဂ ဖြစ်၏။

Verse 25

अतिश्रेष्ठतरं लिंगं श्रेयोरूपं त्रिलोचनम्

အလွန်အမြတ်ဆုံးသော လင်္ဂမှာ တြိလိုစန ဟု ခေါ်သော လင်္ဂဖြစ်၍၊ śreyas အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုး၏ ရုပ်သဘောတည်း။

Verse 26

तेजस्विषु यथा भानुर्दृश्येषु च यथा शशी । तथा लिंगेषु सर्वेषु परं लिंगं त्रिलोचनम्

တောက်ပသောအရာများအနက် နေကဲ့သို့၊ မြင်ရသောအရာများအနက် လကဲ့သို့—ထိုနည်းတူ လင်္ဂအားလုံးအနက် အမြင့်ဆုံး လင်္ဂမှာ တြိလိုစန ဖြစ်၏။

Verse 27

त्रिलोचनार्चकानां सा पदवी न दवीयसी । परं निर्वाणपद्माया महासौख्यैकशेवधेः

တိရိလိုချနကို ပူဇော်သူတို့ ရောက်ရှိသော အဆင့်အတန်းသည် မဝေးလှပါ; ထိုသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာ—မောက္ခ၏ ကြာပန်း၊ မဟာသုခ၏ တစ်ခုတည်းသော خزန်တော် ဖြစ်၏။

Verse 28

सकृत्त्रिलोचनार्चातो यच्छ्रेयः समुपार्ज्यते । न तदा जन्मसंपूंज्य लिंगान्यन्यानि लभ्यते

တိရိလိုချနကို တစ်ကြိမ်တည်း ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ရရှိသော အမြင့်ဆုံး ကုသိုလ်ကောင်းကျိုးကို ရရှိပြီးနောက်၊ အခြား လင်္ဂများကို ရှာဖွေရန် မွေးဖွားခြင်းများကို ထပ်မံ စုဆောင်းရန် မလိုတော့။

Verse 29

काश्यां त्रिलोचनं लिंगं येर्चयंति महाधियः । तेर्च्यास्त्रिभुवनौकोभिर्ममप्रीतिमभीप्सुभिः

ကာသီ၌ တိရိလိုချန လင်္ဂကို မဟာဉာဏ်ရှိသူတို့ ပူဇော်ကြသော်၊ ထိုပူဇော်သူတို့ကိုယ်တိုင် သုံးလောကနေထိုင်သူများ—ငါ၏ ပရိယာယကို လိုလားသူများ—က ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 30

कृत्वापि सर्वसंन्यासं कृत्वा पाशुपतव्रतम् । नियमेभ्यः स्खलित्वापि कुतो बिभ्यति मानवाः

အပြည့်အဝ သံန്യാസကို ခံယူပြီးလည်းကောင်း၊ ပါရှုပတ ဝရတကို လိုက်နာပြီးလည်းကောင်း၊ စည်းကမ်းနှင့် ထိန်းချုပ်မှုများမှ လွဲချော်သော်လည်း—ဤသို့သော အားကိုးရာရှိလျှင် လူတို့ အဘယ်ကြောင့် ကြောက်ရမည်နည်း။

Verse 31

विद्यमाने महालिंगे महापापौघहारिणि । त्रिविष्टपे पुण्यराशौ मोक्षनिक्षेपसद्मनि

မဟာလင်္ဂ တည်ရှိနေသော်—မဟာအပြစ်တို့၏ လှိုင်းလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ—ကာသီ၏ ဒေဝဘုံတော်၌ ကုသိုလ်အစုအဝေးအဖြစ်၊ မောက္ခကို “အပ်နှံထားရာ” အိမ်တော်အဖြစ် တည်နေ၏။

Verse 32

समभ्यर्च्य महालिंगं सकृदेव त्रिलोचनम् ऽ । मुच्यते कलुषैः सर्वैरपिजन्मशतार्जितैः

မဟာလင်္ဂ—သုံးမျက်စိရှင် (တရီလိုစန)—ကို သဒ္ဓါဖြင့် တစ်ကြိမ်တည်းပင် ပူဇော်လျှင်၊ ရာချီမွေးဖွားမှုများတွင် စုဆောင်းလာသော အညစ်အကြေးအားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 33

ब्रह्महापि सुरापो वा स्तेयी वा गुरुतल्पगः । तत्संयोग्यपि वा वर्षं महापापी प्रकीर्तितः

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ခိုးသူ၊ သို့မဟုတ် ဆရာ၏ အိပ်ရာကို လွန်ကျူးသူ—ထိုသို့သောသူနှင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပေါင်းသင်းသူတောင် ‘မဟာပာပီ’ ဟု ကြေညာခံရသည်။

Verse 34

परदाररतश्चापि परहिंसा रतोपि वा । परापवादशीलोपि तथा विस्रंभघातकः

ထို့အတူ—သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို လိုလားသူ၊ သူတစ်ပါးကို ထိခိုက်စေရာ၌ စိတ်ဝင်စားသူ၊ သူတစ်ပါးကို အပြစ်တင်ပြောဆိုရာ၌ အလေ့အကျင့်ရှိသူ၊ ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်သူ—အားလုံးကိုလည်း အပြစ်ကြီးသူဟု ရေတွက်သည်။

Verse 35

कृतघ्नोपि भ्रूणहापि वृषलीपतिरेव वा । मातापितृगुरुत्यागी वह्निदो गरदोपि वा

ကျေးဇူးမသိသူ၊ ကိုယ်ဝန်အတွင်းကလေးကို သတ်သူ၊ သို့မဟုတ် နိမ့်ကျသောအမျိုးအစားမိန်းမကို ဇနီးအဖြစ် ယူသူ; မိဘနှင့် ဆရာကို စွန့်ပစ်သူ; မီးရှို့သူ; သို့မဟုတ် အဆိပ်ပေးသူ—ဤသူတို့အားလုံးလည်း ဤရေတွက်ချက်၌ အပြစ်ကြီးသူများထဲ ပါဝင်သည်။

Verse 36

गोघ्नः स्त्रीघ्नोपि शूद्रघ्नः कन्यादूषयितापि च । क्रूरो वा पिशुनो वापि निजधर्मपराङ्मुखः

နွားကို သတ်သူ၊ မိန်းမကို သတ်သူ၊ ရှူဒြကို သတ်သူ၊ နှင့် အပျို၏ သန့်ရှင်းမှုကို ဖျက်ဆီးသူ; သို့မဟုတ် ရက်စက်သူ၊ သတင်းပေးကောက်ကျစ်သူ; နှင့် ကိုယ့်ဓမ္မမှ မျက်နှာလွှဲသူ—ဤသူတို့အားလုံးလည်း ဤအကြောင်းအရာ၌ အပြစ်ကြီးသူများထဲ ပါဝင်သည်။

Verse 37

निंदको नास्तिको वापि कूटसाक्ष्यप्रवादकः । अभक्ष्यभक्षको वापि तथाऽविक्रेय विक्रयी

သူသည် အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့သူ၊ ယုံကြည်မှုမရှိသူ၊ မမှန်သက်သေကို ဖြန့်ဝေသူ ဖြစ်စေ; မစားသင့်သောအစာကို စားသူ ဖြစ်စေ၊ မရောင်းသင့်သောအရာကိုပင် ရောင်းသူ ဖြစ်စေ—

Verse 38

इत्यादि पापशीलोपि मुक्त्वैकं शिवनिंदकम । पापान्निष्कृतिमाप्नोति नत्वा लिंगं त्रिलोचनम्

ဤသို့သော အပြစ်များနှင့် ရင်းနှီးနေသူတောင်—တစ်ခုတည်းကိုသာ ရှောင်လျှင်၊ အနက်မှာ ရှိဝကို ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို—မျက်စိသုံးပါးရှိသော အရှင်၏ လင်္ဂကို ဦးညွှတ်နမസ്കာရပြု၍ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရနိုင်သည်။

Verse 39

शिवनिंदारतो मूढः शिवशास्त्रविनिंदकः । तस्य नो निष्कृतिर्दृष्टा क्वापि शास्त्रेपि केनचित्

သို့သော် ရှိဝကို ကဲ့ရဲ့ခြင်း၌ ပျော်မြူးနေပြီး ရှိဝ၏ သာသနာကျမ်းများကိုပါ အပြစ်တင်လျှော့ချသူ မိုက်မဲသူအတွက်—မည်သည့် သာသနာကျမ်းတွင်မဆို၊ မည်သူမဆို၊ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို အပြစ်လျော်ကန်မှု မတွေ့ရ။

Verse 40

आत्मघाती स विज्ञेयः सदा त्रैलोक्यघातकः । शिवनिंदां विधत्ते यः स नाभाष्योऽधमाधमः

သိမှတ်လော့—ရှိဝကို ကဲ့ရဲ့သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သူဖြစ်၍၊ သုံးလောကကို အမြဲဖျက်ဆီးသူလည်း ဖြစ်သည်; အနိမ့်ဆုံးထဲက အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ပြီး စကားပြောရန်တောင် မသင့်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 41

शिवनिंदारता ये च शिवभक्तजनेष्वपि । ते यांति नरके घोरे यावच्चंद्रदिवाकरौ

ရှိဝကို ကဲ့ရဲ့ခြင်း၌ အမြဲတမ်း စိတ်မက်နေသူများ—ထို့ပြင် (ကဲ့ရဲ့) ရှိဝဘက်တော်သားများကိုပါ—လနှင့် နေ တည်ရှိနေသရွေ့ ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ သွားရသည်။

Verse 42

शैवाः पूज्याः प्रयत्नेन काश्या मोक्षमभीप्सुभिः । तेष्वर्चितेष्वपि शिवः प्रीतो भवत्यसंशयः

ကာသီ၌ မောက္ခကို လိုလားသူတို့သည် ရှိုင်ဝ (Śaiva) ဘက္တများကို ကြိုးစား၍ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရမည်။ ထိုသူတို့ကို အာရ္ချနာပြုလျှင် သီဝဘုရားကိုယ်တိုင် မသံသယဘဲ ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 43

सर्वेषामिह पापानां प्रायश्चित्तचिकीर्षया । निःशंकैरेव वक्तव्यं प्रमाणज्ञैरिदं वचः

ဤနေရာ၌ အပြစ်အားလုံးအတွက် ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဆပ်) ကို ဆောင်ရွက်လိုသဖြင့် ပရမာဏ (အာဏာရှိသက်သေ) ကို သိသူတို့က ဤစကားကို မသံသယဘဲ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရမည်။

Verse 44

पुरश्चरणकामश्चेद्भीतोसि यदि पापतः । मन्यसे यदि नः सत्यं वाक्यशास्त्रप्रमाणतः

သင်သည် ပုရశ္စရဏ (puraścaraṇa) ကို ဆောင်ရွက်လိုပါက၊ အပြစ်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေပါက၊ ထို့ပြင် သာသနာစာတမ်းနှင့် သက်သေပြချက်တို့၏ ပရမာဏအရ ကျွန်ုပ်တို့၏စကားကို အမှန်ဟု ယုံကြည်ပါက—

Verse 45

ततः सर्वं परित्यज्य कृत्वा मनसि निश्चयम् । आनंदकाननं याहि यत्र विश्वेश्वरः स्वयम्

ထို့ကြောင့် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်၍ စိတ်ထဲတွင် အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ အာနန္ဒကာနန (Ānandakānana) သို့ သွားလော့—ထိုနေရာ၌ ဝိශ්ဝေရှ္ဝရ (Viśveśvara) ဘုရားကိုယ်တိုင် တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 46

यत्र क्षेत्रप्रविष्टानां नराणां निश्चितात्मनाम् । न बाधतेऽघनिचयः प्राप्येत च परोवृषः

ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ အခိုင်အမာ စိတ်ထားဖြင့် ဝင်ရောက်သော လူတို့ကို စုဆောင်းထားသော အပြစ်အစုအဝေး မနှောင့်ယှက်နိုင်; ထို့ပြင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝೃಷဘ—သီဝဘုရား—ကို ရရှိတော်မူသည်။

Verse 47

तत्राद्यापि महातीर्थं त्रिस्रोतस्यतिनिर्मले । पुण्ये पिलिपिलानाम्नि त्रिसरित्परिसेविते

ထိုနေရာ၌ ယနေ့တိုင်အောင် တြိစရောတစ် (ရေစီးသုံးစင်းဆုံရာ) ၏ အလွန်သန့်ရှင်းသော မဟာတီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာကူးကန်) တစ်ခု ရှိနေသည်။ ‘ပိလိပိလာ’ ဟု ခေါ်သော ပုဏ္ဏမြတ်သော သာသနာ့နေရာကို မြစ်သုံးစင်း၏ စန်နိဋ္ဌာန်နှင့် ဝန်ဆောင်မှုက ပိုမိုသန့်စင်စေသည်။

Verse 48

त्रिलोचनाक्षिविक्षेप परिक्षिप्त महैनसि । स्नात्वा गृह्योक्तविधिना तर्पणीयान्प्रतर्प्य च

ထိုနေရာ၌—သုံးမျက်စိရှင်၏ မျက်မြင်တစ်ချက်သာဖြင့်ပင် မဟာအပြစ်ကြီးများ ကျရောက်ပျောက်ကွယ်သွားရာ—ဂೃಹ்யကర్మတွင် သင်ကြားထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ရေချိုးပြီးနောက်၊ တရ္ပဏ ပြုသင့်သူများ (ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားများ) ကိုလည်း တရ္ပဏ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 49

दत्त्वा देयं यथाशक्ति वित्तशाठ्यविवर्जितः । दृष्ट्वा त्रिविष्टपं लिंगं समभ्यर्च्यातिभक्तितः

ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ ပေးသင့်သောအရာကို ဒါနပြု၍ ငွေကြေးအပေါ် ကပ်စီးမနေဘဲ; ထို့နောက် တြိဝိଷ္ဋပ (ကောင်းကင်ဘုံ) ကဲ့သို့ မြင့်မြတ်သော လင်္ဂကို ဖူးမြင်ပြီး အလွန်အမင်း ဘက္တိဖြင့် အာရ္චနာပြုရမည်။

Verse 50

गंधाद्यैर्विविधैर्माल्यैः पंचामृतपुरःसरैः । धूपैर्दीपैः सनैवेद्यैर्वासोभिर्बहुभूषणैः

အနံ့သာနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းမျိုးစုံ၊ ပန်းမော်လီမျိုးစုံတို့ဖြင့်၊ ပဉ္စာမృతကို အရင်ဦးစွာ ဆက်ကပ်၍; မီးခိုး (ဓူပ) နှင့် မီးအလင်း (ဒီပ)၊ နైవေဒျနှင့်အတူ; အဝတ်အထည်နှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများစွာဖြင့်—

Verse 51

पूजोपकरणैर्द्रव्यैर्घंटादर्पणचामरैः । चित्रध्वजपताकाभिर्नृत्यवाद्यसुगायनैः

ပူဇော်ရေးပစ္စည်းနှင့် ကိရိယာများဖြင့်—ခေါင်းလောင်း၊ မှန်နှင့် ချာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) ဖြင့်; အရောင်စုံ အလံနှင့် ပတാകာများဖြင့်; အက၊ တီးဝိုင်းနှင့် သာယာလှပသော သီချင်းဆိုသံဖြင့်—

Verse 52

जपैः प्रदक्षिणाभिश्च नमस्कारैर्मुदायुतैः । परिचारकसंतोषैः कृत्वेति परिपूजनम्

မန္တရားဂျပ၊ ပရဒက္ခိဏာလှည့်ပတ်ခြင်း၊ ပီတိဖြင့် နမസ്കာရပြုခြင်းနှင့် အစေခံတို့ကို သင့်လျော်သောဝန်ဆောင်မှုနှင့် လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် စိတ်ချမ်းသာစေခြင်း—ဤသို့ဖြင့် ပြည့်စုံသောပူဇော်မှု ပြီးမြောက်သည်။

Verse 53

ब्राह्मणान्वाचयेत्पश्चान्निष्पापोहमिति ब्रुवन् । एवं कुर्वन्नरः प्राज्ञो निरेना जायते क्षणात्

ထို့နောက် ဘြာဟ္မဏတို့အား သာသနာစာ/အာရှီဝါဒကို ရွတ်ဖတ်စေ၍ “ငါသည် အပြစ်ကင်းစင်ပြီ” ဟု ဆိုလေ။ ဤသို့ပြုသော ပညာရှိသည် ခဏချင်းပင် အကြွေးနှင့် တာဝန်ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 54

ततः पंचनदे स्नात्वा मणिकर्णी ह्रदे ततः । ततो विश्वेशमभ्यर्च्य प्राप्नोति सुकृतं महत्

ထို့နောက် ပဉ္စနဒ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး၊ ထို့နောက် မဏိကဏ္ဏီ ရေကန်၌လည်း ရေချိုးကာ၊ ထို့နောက် ဝိශ්ဝေရှ (Viśveśa) ကို ပူဇော်အာရాధနာပြုလျှင် မဟာပုဏ္ဏသိုလှောင်ကို ရရှိသည်။

Verse 55

प्रायश्चित्तमिदं प्रोक्तं महापापविशोधनम् । नास्तिके न प्रवक्तव्यं काशीमाहात्म्य निंदके

ဤပြာယရှ္စိတ္တ (prāyaścitta) ကို မဟာအပြစ်များကို သန့်စင်ပေးသော အရာဟု ဟောထားသည်။ နာස්တိက (ယုံကြည်မှုမရှိသူ) နှင့် ကာရှီမဟာတ္မယကို အပြစ်တင်နိန္ဒာသူတို့အား မဟောမပြောရ။

Verse 57

क्षमां प्रदक्षिणीकृन्य यत्फलं सम्यगाप्यते । प्रदोषे तत्फलं काश्यां सप्तकृत्वस्त्रिलोचने

ခွင့်လွှတ်မှုတောင်း၍ လှည့်ပတ်သော က္ෂမာ-ပရဒက္ခိဏာ (kṣamā-pradakṣiṇā) ဖြင့် မှန်ကန်စွာရသော အကျိုးဖလသည်၊ ကာရှီ၌—ထရီလိုချန (Trilocana) တွင်—ပရဒိုးෂ (ညနေသန့်ရှင်းချိန်) အခါ ခုနစ်ကြိမ် ပြုလျှင် ထိုအကျိုးဖလတူတူ ရရှိသည်။

Verse 58

भुजंगमेखलं लिंगं काश्यां दृष्ट्वा त्रिविष्टपम् । जन्मांतरेपि मुक्तः स्यादन्यत्र मरणे सति

ကာသီ၌ မြွေခါးပတ်ဖြင့် ဝိုင်းရံထားသော တြိဝိဋ္ဌပ လိင်္ဂကို ဖူးမြင်သူသည်၊ သေဆုံးရာနေရာ အခြားဖြစ်စေကာမူ နောက်ဘဝ၌ပင် မောက္ခကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 59

अन्यत्र सर्वलिंगेषु पुण्यकालो विशिष्यते । त्रिविष्टपे पुण्यकालः सदा रात्रिदिवं नृणाम्

အခြားနေရာများရှိ လိင်္ဂများတွင် ကုသိုလ်ကာလသည် အချို့အချိန်များတွင်သာ ထူးခြားဟု ဆိုကြ၏။ သို့ရာတွင် တြိဝိဋ္ဌပ၌ လူတို့အတွက် ကုသိုလ်ကာလသည် အမြဲတမ်း—ညနေ့မရွေး ဖြစ်၏။

Verse 60

लिंगान्योंकारमुख्यानि सर्वपापप्रकृंत्यलम् । परं त्रैलोचनी शक्तिः काचिदन्यैव पार्वति

အိုံကာရကို အဓိကထား၍ အခြားလိင်္ဂများလည်း ရှိပြီး အပြစ်အားလုံးကို ပြတ်တောက်စေနိုင်၏။ သို့သော် ပာရဝတီရေ၊ တြိလိုချနီ (တြိလိုချန) ၏ အမြင့်ဆုံး သက္တိသည် အမှန်တကယ် သီးခြားထူးကဲ၏။

Verse 61

यतः सर्वेषु लिंगेषु लिंगमेतदनुत्तमम् । तत्कारणं शृण्व पर्णे कर्णे कुरु वदाम्यहम्

လိင်္ဂအားလုံးအနက် ဤလိင်္ဂသည် အထက်တန်းဆုံး၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။ ပာရဝတီရေ၊ အကြောင်းရင်းကို နားထောင်လော့—နားစိုက်၍ ငါပြောမည်။

Verse 62

पुरा मे योगयुक्तस्य लिंगमेतद्भुवस्तलात् । उद्भिद्य सप्तपातालं निरगात्पुरतो महत्

ရှေးကာလ၌ ငါသည် ယောဂသမာဓိ၌ နစ်မြုပ်နေစဉ်၊ ဤမဟာလိင်္ဂသည် မြေမျက်နှာပြင်မှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၍ ပာတာလ ခုနှစ်ထပ်ကို ထိုးဖောက်ကာ ငါ့ရှေ့၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 63

अस्मिंल्लिगे पुरा गौरि सुगुप्तं तिष्ठता मया । तुभ्यं नेत्रत्रयं दत्तं निरैक्षिष्ठास्तथोत्तमम्

အို ဂေါရီမယ်တော်၊ အတိတ်ကာလ၌ ဤလင်္ဂအတွင်း၌ ငါ လျှို့ဝှက်စွာ တည်နေစဉ် သင်အား သုံးမျက်စိကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒർശနကို မြင်တွေ့ခဲ့၏။

Verse 65

त्रिलोचनस्य ये भक्तास्तेपि सर्वे त्रिलोचनाः । मम पारिषदास्ते तु जीवन्मुक्ताऽस्त एव हि

တရိလိုစန၏ ဘက္တားတို့သည် အားလုံး သုံးမျက်စိရှိသူများ ဖြစ်လာကြ၏။ သူတို့သည် ငါ၏ ပါရိသဒ် (အနီးကပ်အမှုထမ်း) များဖြစ်ပြီး၊ အမှန်တကယ် ကိုယ်ခန္ဓာရှိစဉ်တင်ပင် ဇီဝန်မုက္တ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 66

त्रिलोचनस्य लिंगस्य महिमानं न कश्चन । सम्यग्वेत्ति महेशानि मयैव परिगोपितम्

အို မဟေရှာနီမယ်တော်၊ တရိလိုစန လင်္ဂ၏ မဟိမာကို မည်သူမျှ ပြည့်စုံစွာ မသိနိုင်။ ၎င်းကို ငါတစ်ဦးတည်းကသာ လျှို့ဝှက်စွာ ထိန်းသိမ်းထား၏။

Verse 67

शुक्लराधतृतीयायां स्नात्वा पैलिपिले ह्रदे । उपोषणपरा भक्त्या रात्रौ जागरणान्विताः

လင်းလက်သော ပက္ခ၏ တတိယတိထိနေ့တွင် ပိုင်လိပိလေ ရေကန်၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး၊ ဘက္တိဖြင့် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို ဆောင်ကာ၊ ညလုံးပေါက် ဂျာဂရဏ (နိုးကြားစောင့်) ပြုရမည်။

Verse 68

त्रिलोचनं पूजयित्वा प्रातः स्नात्वापि तत्र वै । पुनर्लिंगं समभ्यर्च्य दत्त्वा धर्मघटानपि

တရိလိုစနကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ မနက်ခင်းတွင် ထိုနေရာ၌ ထပ်မံ ရေချိုးကာ၊ လင်္ဂကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပြန်လည် အರ್ಚနာပြု၍၊ ဓမ္မဃဋ (ဒါနအိုး) များကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။

Verse 69

सान्नान्सदक्षिणान्देवि पितॄनुद्दिश्य हर्षिताः । विधाय पारणं पश्चाच्छिवभक्तजनैः सह

အို ဒေဝီ၊ ပိတೃတို့ကို ရည်ညွှန်း၍ ဝမ်းမြောက်စွာ ချက်ပြီးသော အာဟာရနှင့် ဒက္ခိဏာကို ပူဇော်ကာ၊ ထို့နောက် ရှိဝဘက္တများ၏ သံဃာတော်/အသင်းအဖွဲ့နှင့်အတူ နည်းလမ်းတကျ ပါရဏ (အစာရှောင်ပွဲဖျက်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်၍ ဝ్రတကို ပြီးစီးစေကြသည်။

Verse 70

विसृज्य पार्थिवं देहं तेन पुण्येन नोदिताः । भवंति देवि नियतं गणा मम पुरोगमाः

အို ဒေဝီ၊ လောကီကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ပြီး ထိုကုသိုလ်၏ အားပေးနှိုးဆော်မှုကြောင့်၊ သူတို့သည် မလွဲမသွေ ကျွန်ုပ်၏ ဂဏ (gaṇa) များ၊ ကျွန်ုပ်ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားသော အဖော်အပါးများ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 71

तावद्धमंति संसारे देवा मर्त्या महोरगाः । गौरि यावन्न पश्यंति काश्यां लिंगं त्रिलोचनम्

အို ဂေါရီ၊ ကာသီမြို့၌ သုံးမျက်စိရှင်၏ လိင်္ဂကို မမြင်မချင်း၊ ဒေဝများ၊ လူသားများနှင့် မဟာနဂါးများသည် သံသရာအတွင်း လှည့်လည်၍ ပင်ပန်းကျပ်တည်းနေကြသည်။

Verse 72

सकृत्त्रिविष्टपं दृष्ट्वा स्नात्वा पैलिपिले ह्रदे । न जातुः मातुस्तनपो जायते जंतुरत्र हि

တစ်ကြိမ်သာ တ్రိဝိଷ္ဋပကို ဖူးမြင်ပြီး ပဲလိပိလ ဟရဒ၌ ရေချိုးလျှင်၊ ဤနေရာ၌ရှိသော သတ္တဝါသည် မိခင်နို့စို့ရသော မွေးဖွားခြင်း (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း) ကို နောက်တဖန် မရရှိတော့ပါ။

Verse 73

प्रतिमासं सदाष्टम्यां चतुर्दश्यां च भामिनि । आयांति सर्वतीर्थानि द्रष्टुं देवं त्रिविष्टपम्

အို လှပသူမ၊ လစဉ် အဋ္ဌမီနှင့် စတုရ္ဒသီ တိထီနေ့များတွင် တီရ္ထအားလုံးသည် တ్రိဝိଷ္ဋပ ဒေဝကို ဖူးမြင်ရန် လာရောက်ကြသည်။

Verse 74

त्रिविष्टपाद्दक्षिणतः स्नातः पैलिपिलेंऽभसि । तत्र संध्यामुपास्यैकां राजसूयफलं लभेत्

ထရီဝိဋ္ဌပ၏ တောင်ဘက်ရှိ ပိုင်လိပီလာ ရေသန့်တွင် ရေချိုးသန့်စင်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ စန္ဓျာကို တစ်ကြိမ်တည်း ပူဇော်ပါက ရာဇသူယ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 75

पादोदकाख्यस्तत्रैव कूपः पापविनाशकः । प्राश्य तस्योदकं मर्त्यो न मर्त्यो जायते पुनः

ထိုနေရာ၌ပင် ‘ပါဒောဒက’ ဟုခေါ်သော ရေတွင်းတစ်တွင်းရှိပြီး ပాపကိုဖျက်ဆီးပေးသည်။ ထိုရေကို တစ်စက်နှစ်စက် သောက်လျှင် မရဏသတ္တဝါသည် ထပ်မံ မရဏသတ္တဝါအဖြစ် မမွေးဖွားတော့။

Verse 76

तस्य लिंगस्य पार्श्वे तु संति लिंगान्यनेकशः । कैवल्यदानि तान्यत्र दर्शनात्स्पर्शनादपि

ထိုလင်္ဂ၏ ဘေးနားတွင် လင်္ဂများ အများအပြား ရှိသည်။ ဤနေရာ၌ ထိုလင်္ဂတို့သည် ကైవလျကို ပေးတော်မူသည်—မြင်ရုံဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထိတွေ့ရုံဖြင့်လည်းကောင်း။

Verse 77

तत्र शांतनवं लिंगं गंगातीरे प्रतिष्ठितम् । तद्दृष्ट्वा शांतिमाप्नोति नरः संसारतापितः

ထိုနေရာ၌ ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် ‘ရှာန်တနဝ’ လင်္ဂကို တည်ထောင်ထားသည်။ ထိုလင်္ဂကို မြင်လျှင် သံသရာ၏ အပူကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေသူသည် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရရှိသည်။

Verse 78

तद्दक्षिणे महालिंगं मुने भीष्मेश संज्ञितम् । कलिः कालश्च कामश्च बाधंते न तदीक्षणात्

ထိုလင်္ဂ၏ တောင်ဘက်တွင်၊ မုနိရေ၊ ‘ဘီရှ္မေရှ’ ဟုခေါ်သော မဟာလင်္ဂတစ်ဆူ ရှိသည်။ ထိုကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ကလိ၊ ကာလ (အချိန်) နှင့် ကာမ (လိုလားမှု) တို့ မနှောင့်ယှက်နိုင်တော့။

Verse 79

तत्प्रतीच्यां महालिंगं द्रोणेश इति कीर्तितम् । यल्लिंगपूजनाद्द्रोणो ज्योतीरूपं पुनर्दधौ

၎င်း၏ အနောက်ဘက်တွင် ‘ဒရိုးဏေရှ’ ဟု ကျော်ကြားသော မဟာလင်္ဂတော် တည်ရှိသည်။ ထိုလင်္ဂတော်ကို ပူဇော်သဖြင့် ဒရိုးဏသည် အလင်းရောင်သဘောရှိသော တေဇောရုပ်ကို ပြန်လည်ရရှိ하였다။

Verse 80

अश्वत्थामेश्वरं लिंगं तदग्रे चातिपुण्यदम् । यदर्चनवशाद्द्रौणिर्न बिभेत्यपि कालतः

၎င်း၏ ရှေ့ဘက်တွင် ‘အရှွတ္ထာမေရှွရ’ ဟု အမည်ရသော လင်္ဂတော်ရှိပြီး အလွန်ပုဏ္ဏဒာယက ဖြစ်သည်။ ထိုလင်္ဂတော်ကို အာရ္ချနာပြုသည့် အာနုဘော်ကြောင့် ဒရိုးဏ၏ သား (အရှွတ္ထာမန်) သည် ကာလ (မရဏ/အချိန်) ကိုပင် မကြောက်ရွံ့။

Verse 81

द्रोणेशाद्वायु दिग्भागे वालखिल्येश्वरं परम् । तल्लिंगं श्रद्धया दृष्ट्वा सर्वक्रतुफलं लभेत्

ဒရိုးဏေရှမှ ဝါယုဒိဂ်ဘက်တွင် ‘ဝါလခိလျေရှွရ’ ဟု ခေါ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး လင်္ဂတော်ရှိသည်။ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ထိုလင်္ဂတော်ကို မြင်သူသည် ယဇ္ဉပူဇာ အားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 82

तद्वामे लिंगमालोक्य वाल्मीकेश्वरसंज्ञितम् । तस्य संदर्शनादेव विशोको जायते नरः

၎င်း၏ ဘယ်ဘက်တွင် ‘ဝါလ္မီကေရှွရ’ ဟု အမည်ရသော လင်္ဂတော်ကို မြင်ရသည်။ ထိုလင်္ဂတော်ကို မြင်မြောက်ခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် လူသည် ဝမ်းနည်းခြင်းကင်း၍ အရှိုက ဖြစ်လာသည်။

Verse 83

अन्यच्चात्रैव यद्वृत्तं तद्ब्रवीमि घटोद्भव । त्रिविष्टपस्य माहात्म्यं देव्यै देवेन भाषितम्

ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ပင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အခြားအကြောင်းအရာတစ်ရပ်ကိုလည်း ငါပြောမည်၊ ဟေ ဃဋောဒ္ဘဝ။ ထိုသည်ကား ဒေဝတော်က ဒေဝီအား မိန့်ကြားခဲ့သော တြိဝိဋ္ဌပ၏ မဟာတ್ಮျ ဖြစ်သည်။