Adhyaya 47

Verse 1

स्कंद उवाच । अथोत्तरस्यामाशायां कुंडमर्काख्यमुत्तमम् । तत्र नाम्नोत्तरार्केण रश्मिमाली व्यवस्थितः

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် မြောက်ဘက်၌ ‘အရ္က’ ဟုခေါ်သော အထူးမြတ်သော ကုဏ္ဍတစ်ခုရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ရောင်ခြည်မော်လီ ဆူရိယသည် ‘ဥတ္တရာရ္က’ ဟူသော နာမဖြင့် တည်ရှိနေ၏။

Verse 2

तापयन्दुःखसंघातं साधूनाप्याययन्रविः । उत्तरार्को महातेजाः काशीं रक्षति सर्वदा

ဒုက္ခအစုအဝေးကို လောင်ကျွမ်းစေ၍ သာဓုသူတော်ကောင်းတို့ကို ပျိုးထောင်ပေးသော ရဝိသည် ‘ဥတ္တရာရ္က’ ဟူသော မဟာတေဇောဖြင့် ကာသီကို အစဉ်ကာကွယ်တော်မူ၏။

Verse 3

तत्रेतिहासो यो वृत्तस्तं निशामय सुव्रत । विप्रः प्रियव्रतो नाम कश्चिदात्रेय वंशजः

သုဝရတ၊ ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အိတိဟာသကို နားထောင်လော့။ အာတြေယ ဝంశမှ ဆင်းသက်သော ‘ပရိယဝရတ’ ဟူသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ရှိ၏။

Verse 4

आसीत्काश्यां शुभाचारः सदातिथिजनप्रियः । भार्या शुभव्रता तस्य बभूवातिमनोहरा

ကာသီမြို့၌ သူသည် သုဘအာစာရရှိ၍ အစဉ်အမြဲ ဧည့်သည်နှင့် လူထုတို့၏ ချစ်ခင်လေးစားခြင်းကို ခံရ၏။ သူ၏ ဇနီးသည်လည်း သုဘဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူဖြစ်၍ အလွန်စိတ်မောဟာရ ဖြစ်၏။

Verse 5

भर्तृशुश्रूषणरता गृहकर्मसुपेशला । तस्यां स जनयामास कन्यामेकां सुलक्षणाम्

ခင်ပွန်းကို ရိုသေပြုစုစောင့်ရှောက်ရာ၌ အမြဲတမ်းစိတ်ဝင်စားပြီး အိမ်မှုကိစ္စများတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်သော သူမသည် မင်္ဂလာလက္ခဏာပြည့်စုံသည့် သမီးတစ်ဦးတည်းကို မွေးဖွားပေးခဲ့သည်။

Verse 6

मूलर्क्षप्रथमेपादे तथा केंद्रे बृहस्पतौ । ववृधे सा गृहे पित्रोः शुक्ले पक्षे यथा शशी

မူလာနက္ခတ်၏ ပထမပဒ၌ ဖြစ်ပေါ်၍ ဗြဟ္စပတိ (ဂျူပီတာ) သည် မင်္ဂလာကောင်းသော ကේန္ဒြတည်နေရာ၌ ရှိသဖြင့်၊ သူမသည် မိဘအိမ်၌ အလင်းပက္ခ၏ လကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်ကြီးပြင်းလာ하였다။

Verse 7

सुरूपा विनयाचारा पित्रोश्च प्रियकारिणी । अतीव निपुणा जाता गृहोपस्करमार्जने

ရုပ်ရည်လှပ၍ အကျင့်အကြံသိက္ခာပြည့်စုံကာ မိဘတို့ကို အမြဲပျော်ရွှင်စေသူဖြစ်သည့် သူမသည် အိမ်သုံးပစ္စည်းများကို ထိန်းသိမ်းသန့်ရှင်းရေးလုပ်ရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်လာ하였다။

Verse 8

यथायथा समैधिष्ट सा कन्या पितृमंदिरे । तथातथा पितुस्तस्याश्चिंता संववृधेतराम्

သူမက မိဘအိမ်၌ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးကြီးပြင်းလာသလို၊ ထိုအတိုင်းပင် သူမ၏ဖခင်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုလည်း ပို၍ပို၍ တိုးပွားလာ하였다။

Verse 9

कस्मै देया वरा कन्या सुरम्येयं सुलक्षणा । अस्या अनुगुणो लभ्यः क्व मया वर उत्तमः

“ဤသမီးကောင်းသည် အလွန်လှပ၍ မင်္ဂလာလက္ခဏာပြည့်စုံ၏—မည်သူ့အား ပေးအပ်သင့်နည်း။ သူမနှင့် ကိုက်ညီသင့်တော်သော အထူးကောင်းမြတ်သည့် သတို့သားကို ငါ ဘယ်မှာ ရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း?”

Verse 10

कुलेन वयसा चापि शीलेनापि श्रुतेन च । रूपेणार्थेनसंयुक्तः कस्मै दत्ता सुखं लभेत्

အမျိုးအနွယ်ကောင်း၊ အသက်အရွယ်သင့်တော်မှု၊ သီလနှင့် ပညာသင်ယူမှုတို့ရှိပြီး၊ အလှအပနှင့် ဥစ္စာပစ္စည်းတို့ပါပြည့်စုံသော ဤသမီးကို—မည်သူထံပေးလျှင် စိတ်ချမ်းသာရမည်နည်း။

Verse 11

इति चिंतयतस्तस्य ज्वरोभूदतिदारुणः । यश्चिंताख्यो ज्वरः पुंसामौषधैर्नापि शाम्यति

ထိုသို့ စဉ်းစားနေစဉ် သူ့ထံတွင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖျားနာမှု ပေါ်လာ၏—လူတို့၌ ‘စိုးရိမ်ပူပန်မှု’ ဟုခေါ်သော ဖျားနာမှုသည် ဆေးဝါးဖြင့်ပင် မငြိမ်းနိုင်။

Verse 12

तन्मूलर्क्षविपाकेन चिंताख्येन ज्वरेण च । स विप्रः पंचतां प्राप्तस्त्यक्त्वा सर्वं गृहादिकम्

မူလ နက္ခတ်နှင့် ဆက်နွယ်သော ကံကြမ္မာအကျိုး၏ အချိန်မီပေါက်ဖွားမှုနှင့် ‘စိုးရိမ်ပူပန်မှု’ ဟုခေါ်သော ဖျားနာမှုကြောင့် ထိုဗြာဟ္မဏသည် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်၍ အိမ်ယာနှင့် ပိုင်ဆိုင်သမျှကို စွန့်လွှတ်ကာ ပဉ္စတတ်သို့ လျောဝင်သွား၏။

Verse 13

पितर्युपरते तस्याः कन्यायाः सा जनन्यपि । शुभव्रता परित्यज्य तां कन्यां पतिमन्वगात्

ထိုသမီး၏ ဖခင် ကွယ်လွန်သွားသောအခါ၊ မိခင်လည်း—မင်္ဂလာဝတ်ပြုသစ္စာကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းသူ—သမီးကို ချန်ထားကာ ခင်ပွန်းနောက်သို့ လိုက်သွား၏။

Verse 14

धर्मोयं सहचारिण्या जीवताजीवतापि वा । पत्या सहैव स्थातव्यं पतिव्रतयुजा सदा

ဤသည်မှာ ပတိဝရတာ အဖော်ဇနီး၏ ဓမ္မဟု ကြေညာထားသည်—အသက်ရှိစဉ်ဖြစ်စေ သေဆုံးပြီးနောက်ဖြစ်စေ ခင်ပွန်းနှင့်အတူ အမြဲတမ်း တည်နေသင့်သည်။

Verse 15

नापत्यं पाति नो माता न पिता नैव बांधवाः । पत्युश्चरणशुश्रूषा पायाद्वै केवलं स्त्रियम्

သားသမီးက မကာကွယ်၊ မိခင်က မကာကွယ်၊ ဖခင်က မကာကွယ်၊ ဆွေမျိုးများလည်း မကာကွယ်။ မိန်းမအတွက် အမှန်တကယ် ကာကွယ်ရာမှာ ခင်ပွန်း၏ ခြေတော်၌ ဘက္တိဖြင့် ပြုသော စေဝာတော်သာ ဖြစ်သည်။

Verse 16

सुलक्षणापि दुःखार्ता पित्रोः पंचत्वमाप्तयोः । और्ध्वदैहिकमापाद्य दशाहं विनिवर्त्य च

မင်္ဂလာလက္ခဏာများ ပြည့်စုံသော်လည်း မိဘတို့ ပဉ္စတတ္တဝသို့ ရောက်သွားသောအခါ သူမသည် ဝမ်းနည်းခြင်းကြီးစွာ ခံစားရ하였다။ အော်ဓ္ဝဒೈဟိက အလှူအတန်းများကို ပြုလုပ်ပြီး တစ်ဆယ်ရက်တာ အကျင့်အကြံများကို ပြီးစီးကာ ပြန်လာ하였다။

Verse 17

चिंतामवाप महतीमनाथा दैन्यमागता । कथमेकाकिनी पित्रा मात्राहीना भवांबुधेः

အကူအညီမဲ့၍ ဆင်းရဲနိမ့်ကျမှုထဲ ကျရောက်သဖြင့် သူမကို စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြီးက ဖမ်းဆီးလေ၏— “ဖခင်မိခင်မရှိဘဲ တစ်ယောက်တည်း ဤသံသရာပင်လယ်ကို မည်သို့ ဖြတ်ကူးနိုင်မည်နည်း?”

Verse 18

दुस्तरं पारमाप्स्यामि स्त्रीत्वं सर्वाभिभावि यत् । न कस्मैचिद्वरायाहं पितृभ्यां प्रतिपादिता

“ဖြတ်ကူးရန် ခက်ခဲသော အရာ၏ အခြားဖက်ကမ်းကို ငါ မည်သို့ ရောက်နိုင်မည်နည်း၊ မိန်းမဖြစ်ခြင်းသည် အရာအားလုံး၏ အောက်တွင် ဖိနှိပ်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ မိဘတို့က ငါ့ကို မည်သည့် သတို့သားထံသို့မျှ မအပ်နှံခဲ့ကြ။”

Verse 19

तददत्ता कथं स्वैरमहमन्यं वरं वृणे । वृतोपि न कुलीनश्चेद्गुणवान्न च शीलवान्

“ငါကို မင်္ဂလာအဖြစ် မအပ်နှံထားသေးလျှင် ငါသည် ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် အခြားခင်ပွန်းကို မည်သို့ ရွေးနိုင်မည်နည်း။ ရွေးခဲ့သော်လည်း သူသည် မျိုးရိုးမြင့်မားသူ မဟုတ်၊ ဂုဏ်သတ္တိမရှိ၊ သီလမကောင်းလျှင် အကျိုးရှိမည်လော?”

Verse 20

स्वाधीनोपि न तत्तेन वृतेनापि हि किं भवेत् । इति संचिंतयंती सा रूपौदार्यगुणान्विता

“သူက လိုက်နာပေးတောင်၊ ဒီလိုရွေးချယ်ထားတဲ့ယောက်ျားနဲ့ ဘာအကျိုးရှိမလဲ” ဟု အလှ၊ စေတနာကြီးမှုနှင့် သီလဂုဏ်တို့ပြည့်စုံသော မိန်းကလေးက စဉ်းစားနေ하였다။

Verse 21

युवभिर्बहुभिर्नित्यं प्रार्थितापि मुहुर्मुहुः । न कस्यापि ददौ बाला प्रवेशं निज मानसे

လူငယ်များစွာက အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆိုနေသော်လည်း၊ ထိုမိန်းကလေးသည် မည်သူ့ကိုမျှ မိမိနှလုံးသားထဲသို့ ဝင်ခွင့်မပေးခဲ့။

Verse 22

पित्रोरुपरतिं दृष्ट्वा वात्सल्यं च तथाविधम् । निनिंद बहुधात्मानं संसारं च निनिंद ह

မိဘနှစ်ပါး ကွယ်လွန်သွားသည်ကိုမြင်၍ ထိုကဲ့သို့သော မေတ္တာဝတ္သလျကို သတိရကာ၊ သူမသည် မိမိကိုယ်ကို အမျိုးမျိုး အပြစ်တင်ပြီး သံသရာကိုလည်း ရှုတ်ချ하였다။

Verse 23

याभ्यामुत्पादिता चाहं याभ्यां च परिपालिता । पितरौ कुत्र तौ यातौ देहिनो धिगनित्यताम्

“ကျွန်မကို မွေးဖွားပေးသူနှစ်ဦး၊ ကျွန်မကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးသူနှစ်ဦး—အဖေမေမတို့ ဘယ်သို့သွားကြပြီနည်း? ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူတို့၏ မတည်မြဲမှုကို ငြင်းပယ်ရပါ၏!”

Verse 24

अहो देहोप्यहोंगत्वं यथा पित्रोः पुरो मम । इति निश्चित्य सा बाला विजितेंद्रिय मानसा

“အို—ဒီကိုယ်ခန္ဓာတောင်! အို—ကိုယ်မဲ့သွားရတဲ့အခြေအနေ၊ မိဘနှစ်ပါးက ကျွန်မရှေ့မှာပဲ ကြုံခဲ့သလို!” ဟု သေချာစွာ ဆုံးဖြတ်ပြီး၊ အင်ဒြိယနှင့် စိတ်ကို အနိုင်ယူထားသော မိန်းကလေးသည် သန္နိဋ္ဌာန်၌ မယိမ်းမယိုင် တည်ကြည်နေ하였다။

Verse 25

ब्रह्मचर्यं दृढं कृत्वा तप उग्रं चचार ह । उत्तरार्कस्य देवस्य समीपे स्थिरमानसा

သူမသည် ဗြဟ္မစရိယကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းကာ ပြင်းထန်သော တပဿာကို ဆောင်ရွက်하였다; အုတ္တရာရ္က ဒေဝ၏ အနီး၌ စိတ်တည်ငြိမ်၍ မလှုပ်မယှက် နေ하였다။

Verse 26

तस्यां तपस्यमानायामेकाच्छागी लघीयसी । तत्र प्रत्यहमागत्य तिष्ठेत्तत्पुरतोऽचला

သူမ တပဿာပြုနေစဉ် အမကောင်ငယ်တစ်ကောင်သည် နေ့တိုင်း လာကာ သူမရှေ့တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေ하였다။

Verse 27

तृणपर्णादिकं किंचित्सायमभ्यवहृत्य सा । तत्कुंडपीतपानीया स्वस्वामिसदनं व्रजेत्

ညနေခင်းတွင် ၎င်းသည် မြက်နှင့် အရွက်အနည်းငယ်ကို ကိုက်စားပြီး၊ ထိုကန်မှ ရေသောက်ကာ မိမိပိုင်ရှင်၏ အိမ်သို့ ပြန်သွား하였다။

Verse 28

तत इत्थं व्यतीतासु पंचषा सुसमासु च । लीलया विचरन्देवस्तत्र देव्या सहागतः

ဤသို့ဖြင့် ကောင်းမြတ်သော လငါးလ သို့မဟုတ် ခြောက်လ ကုန်လွန်သွားသောအခါ၊ လီလာဖြင့် လှည့်လည်နေသော ဘုရားသခင်သည် ဒေဝီနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 29

सन्निधावुत्तरार्कस्य तपस्यतीं सुलक्षणाम् । स्थाणुवन्निश्चलां स्थाणुरद्राक्षीत्तपसा कृशाम्

အုတ္တရာရ္က၏ အနီး၌ ဘုရားသခင် စ္ထာဏုသည် လက္ခဏာကောင်းသော မိန်းမကို တပဿာပြုနေသည်ကို မြင်하였다—တိုင်ကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်၊ တပဿာကြောင့် ပိန်လှီနေ하였다။

Verse 30

ततो गिरिजया शंभुर्विज्ञप्तः करुणात्मना । वरेणानुगृहाणेमां बंधुहीनां सुमध्यमाम्

ထို့နောက် ကရုဏာတရားပြည့်ဝသော ရှမ္ဘုကို ဂိရိဇာက လျှောက်ထား၏— “ဆွေမျိုးမရှိ အားကိုးရာမဲ့၊ ခါးသေးသွယ်သော ဤမိန်းမအား ကောင်းချီးပေး၍ ဝရ(ပရ) တစ်ပါး ချီးမြှင့်ပါ”။

Verse 31

शर्वाणीगिरमाकर्ण्य ततः शर्वः कृपानिधिः । समाधिमीलिताक्षीं तामुवाच वरदो हरः

ရှရဝါဏီ၏ စကားကို ကြားသော် ကရုဏာ၏ သိုက်တော်ဖြစ်သော ရှရဝါက၊ သမာဓိ၌ မျက်စိပိတ်၍ ထိုင်နေသော သူမအား—ဝရပေးရှင် ဟရက—မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 32

सुलक्षणे प्रसन्नोस्मि वरं वरय सुव्रते । चिरं खिन्नासि तपसा कस्तेऽस्तीह मनोरथः

“မင်္ဂလာလက္ခဏာပြည့်ဝသူရေ၊ ငါ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၏။ သီလဝရတကို တည်ကြည်သူရေ၊ ဝရတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့။ သင်သည် တပသဖြင့် ကြာရှည်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခဲ့ပြီ—ဤနေရာ၌ သင်၏ ဆန္ဒသည် အဘယ်နည်း?”

Verse 33

सापि शंभोर्गिरं श्रुत्वा मुखपीयूषवर्षिणीम् । महासंतापशमनीं लोचने उदमीलयत्

သူမလည်း ရှမ္ဘု၏ စကားတော်ကို ကြားသော်—ပါးစပ်မှ အမృతမိုးကဲ့သို့ ရွာသွန်း၍ မဟာဒုက္ခကို သက်သာစေသော—မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်၏။

Verse 34

त्र्यक्षं प्रत्यक्षमावीक्ष्य वरदानोन्मुखं पुरः । देवीं च वामभागस्थां प्रणनाम कृतांजलिः

ဝရပေးရန် အသင့်ဖြစ်၍ မျက်နှာချင်းဆိုင် ပေါ်ထင်နေသော မျက်စိသုံးလုံးရှင်ကိုလည်း၊ ထိုအရှင်၏ ဘယ်ဘက်၌ ထိုင်နေသော ဒေဝီကိုလည်း မြင်သော်၊ လက်အုပ်ချီ၍ ပူဇော်နမಸ್ಕာရ ပြုလေ၏။

Verse 35

किं वृणे यावदित्थं सा चिंतयेच्चारुमध्यमा । तावत्तयानिरैक्षिष्ट वराकी बर्करी पुरः

ခါးသေးသွယ်သော အလှနတ်သမီးသည် “ငါ ဘာကောင်းချီးကို ရွေးမလဲ” ဟု စဉ်းစားနေစဉ်ပင်၊ ကံမကောင်းသော ဆိတ်မ ဘာကရီ ကို သူမရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်စေကာ ပြသလာခဲ့သည်။

Verse 36

आत्मार्थं जीवलोकेस्मिन्को न जीवति मानवः । परं परोपकारार्थं यो जीवति स जीवति

ဤသက်ရှိလောက၌ လူသားမည်သူက မိမိအတွက် မနေထိုင်ဘဲရှိမည်နည်း။ သို့သော် အခြားသူတို့ကို ကူညီရန်အတွက် နေထိုင်သူသာလျှင် အမှန်တကယ် အသက်ရှင်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 37

अनया मत्तपोवृत्ति साक्षिण्या बह्वनेहसम् । असेव्यहं तदेतस्यै वरयामि जगत्पतिम्

ဤသူမကို သက်သေထား၍—ငါ၏ တပဿာနှင့် အကျင့်အကြံ၏ လမ်းကြောင်းကို မြင်သိထားပြီး၊ ကိုယ်ကျိုးမရှာသော ကြိုးပမ်းမှုများဖြင့် ပြည့်ဝသူမဖြစ်သဖြင့်—ထို့ကြောင့် သူမအတွက် လောကပတိ ဘုရားရှင်ကို ကောင်းချီးအဖြစ် ငါရွေးမည်။

Verse 38

परामृश्य मनस्येतत्प्राह त्र्यक्षं सुलक्षणा । कृपानिधे महादेव यदि देयो वरो मम

ဤအကြောင်းကို စိတ်တွင် ဆင်ခြင်ပြီးနောက် စုလက္ခဏာသည် သုံးမျက်စိရှင်ထံသို့ ပြောလေသည်—“အို မဟာဒေဝ၊ ကရုဏာ၏ خزန်တော်၊ အကယ်၍ ကျွန်မအား ကောင်းချီးပေးမည်ဆိုလျှင်…”

Verse 39

अजशावी वराक्येषा तर्हि प्रागनुगृह्यताम् । वक्तुं पशुत्वान्नोवेत्ति किंचिन्मद्भक्तिपेशला

“ဤကံမကောင်းသူမသည် ဆိတ်-သိုး ဖြစ်၏; အရင်ဆုံး သူမကို ကရုဏာပြုပါစေ။ တိရစ္ဆာန်အဖြစ်ကြောင့် မည်သို့မျှ မပြောနိုင်သော်လည်း၊ ငါ့အပေါ် ဘက္တိစိတ် နူးညံ့စွာ ရှိနေသည်။”

Verse 40

इति वाचं निशम्येशः परोपकृतिशालिनीम् । सुलक्षणाया नितरां तुतोष प्रणतार्तिहा

သူတပါးအကျိုးကို စိတ်ထားကောင်းစွာ ထောက်ပံ့လိုသည့် စကားကို ကြားသော်၊ အလျှော့အတင်းမရှိ အပ်နှံသူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသော သခင်ဘုရားသည် စုလက္ခဏာကို အလွန်ပင် နှစ်သက်တော်မူ၏။

Verse 41

देवदवस्ततः प्राह देवि पश्य गिरींद्रजे । साधूनामीदृशी बुद्धिः परोपकरणोर्जिता

ထို့နောက် သခင်ဘုရားသည် ဒေဝီအား မိန့်တော်မူသည်—“ကြည့်လော့၊ တောင်မင်း၏ သမီးရေ၊ သာဓုသူတော်ကောင်းတို့၏ ဉာဏ်ပညာသည် ဤသို့ပင် ဖြစ်၏၊ သူတပါးအကျိုးပြုခြင်း၏ အင်အားကြောင့် မြင့်မြတ်လာသည်။”

Verse 42

ते धन्याः सर्वलोकेषु सर्वधर्माश्रयाश्च ते । यतंते सर्वभावेन परोपकरणाय ये

သူတပါးအကျိုးအတွက် ကိုယ်စိတ်အားလုံးဖြင့် ကြိုးပမ်းသူတို့သည် လောကအပေါင်းတို့၌ ကံကောင်းမြတ်သူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဓမ္မအားလုံး၏ အားကိုးရာလည်း သူတို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။

Verse 43

संचयाः सर्ववस्तूनां चिरं तिष्ठति नो क्वचित् । सुचिरं तिष्ठते चैकं परोपकरणं प्रिये

ပစ္စည်းဥစ္စာ အမျိုးမျိုး၏ စုဆောင်းမှုသည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ကြာရှည်မတည်တံ့; သို့သော် ချစ်သူရေ၊ သူတပါးအကျိုးအတွက် ပြုသော ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုတည်းသာ အလွန်ကြာရှည် တည်တံ့၏။

Verse 44

धन्या सुलक्षणा चैषा योग्याऽनुग्रहकर्मणि । ब्रूहि देवि वरो देयः कोऽस्यैच्छाग्यै च कः प्रिये

“ဤ စုလက္ခဏာသည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းမြတ်သူ ဖြစ်၍ ကရုဏာအနုဂ्रहကို ခံယူရန် သင့်တော်၏။ ပြောလော့ ဒေဝီရေ—သူမအား မည်သည့် ဆုတောင်းပေးရမည်နည်း၊ သူမက မည်သည်ကို ဆန္ဒရှိသနည်း၊ ချစ်သူရေ?”

Verse 45

श्रीदेव्युवाच । सर्वसृष्टिकृतां कर्तः सर्वज्ञप्रणतार्तिहन् । सुलक्षणा शुभाचारा सखी मेस्तु शुभोद्यमा

သီရိဒေဝီ မိန့်တော်မူသည်— အလုံးစုံသော စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူ၍ ရှိခိုးကန်တော့သူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားတော်မူသော ဘုရားသခင်— ကျွန်မအတွက် လက္ခဏာကောင်း၍ သီလကောင်း၊ အကျင့်ကောင်းသော မိတ်ဖော်တစ်ဦး ရှိပါစေ၊ မင်္ဂလာကိစ္စများတွင် အမြဲတမ်း ကြိုးပမ်းနေပါစေ။

Verse 46

यथा जया च विजया यथा चैव जयंतिका । शुभानंदा सुनंदा च कौमुदी च यथोर्मिला

ဂျယာနှင့် ဝိဇယာကဲ့သို့၊ ဂျယန္တိကာကဲ့သို့၊ သုဘာနန္ဒာနှင့် စုနန္ဒာကဲ့သို့၊ ကောမုဒီနှင့် ဥရ္မိလာကဲ့သို့—ထိုနည်းတူ သူမလည်း မင်္ဂလာသဘောနှင့် ကောင်းမြတ်သောဂုဏ်များ ပြည့်စုံပါစေ။

Verse 47

यथा चंपकमाला च यथा मलयवासिनी । कर्पूरलतिका यद्वद्गंधधारा यथा शुभा

ချမ်းပကပန်းမော်လီကဲ့သို့ လှပ၍၊ မလယတောင်တန်း၏ စန္ဒနံ့ကဲ့သို့ မွှေးကြိုင်ကာ၊ ကမ္ဖော် (ကာဖူး) လက်တီကာကဲ့သို့ နူးညံ့၍၊ မင်္ဂလာရနံ့ စီးကြောင်းကဲ့သို့ သန့်ရှင်းလှပပါစေ။

Verse 48

अशोका च विशोका च यथा मलयगंधिनी । यथा चंदननिःश्वासा यथा मृगमदोत्तमा

သူမသည် အရှိုကာ—ဝမ်းနည်းမှုကင်းသောသူ—နှင့် ဝိရှိုကာ—ဝမ်းနည်းမှုကို ဖယ်ရှားပေးသူ—ဖြစ်ပါစေ။ မလယ၏ စန္ဒနံ့ကဲ့သို့ မွှေးကြိုင်၍၊ စန္ဒန၏ အသက်ရှုသံကဲ့သို့ နူးညံ့၍၊ အကောင်းဆုံး မုဂ္ဂမဒ (မတ်စ်) ကဲ့သို့ ထူးမြတ်ပါစေ။

Verse 49

यथा च कोकिलालापा यथा मधुरभाषिणी । गद्यपद्यनिधिर्यद्वदनुक्तज्ञा यथा च सा

ကိုကီလာငှက်သံကဲ့သို့ သာယာမြူးကြွ၍၊ ချိုမြိန်စွာ ပြောဆိုတတ်သူ ဖြစ်ပါစေ။ ဂദ്യနှင့် ပദ്യ၏ خزانہ ကဲ့သို့ ပြည့်ဝ၍၊ မပြောမိသေးသော အကြောင်းကိုပါ နားလည်သိမြင်တတ်သူ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 50

दृगंचलेंगितज्ञा च यथा कृतमनोरथा । गानचित्तहरा यद्वत्तथास्त्वेषा सुलक्षणा

သူမသည် မျက်စိအချက်အလက်နှင့် မျက်ဝန်းအစွန်းက အရိပ်အယောင်ကို သိမြင်နားလည်သူ ဖြစ်ပါစေ; ဆန္ဒမနောရထများ ပြည့်စုံပါစေ; သီချင်းသံဖြင့် စိတ်ကို ဖမ်းစားနိုင်သူ—ဤသို့ လက္ခဏာမင်္ဂလာပြည့်စုံသော ကညာဖြစ်ပါစေ။

Verse 51

अतिप्रिया भवित्री मे यद्बाल ब्रह्मचारिणी । अनेनैव शरीरेण दिव्यावयवभूषणा

ဤကညာငယ် ဘြဟ္မစာရိဏီသည် ကျွန်ုပ်အတွက် အလွန်ချစ်ခင်မြတ်နိုးရသူ ဖြစ်ပါစေ; ထိုတူညီသော ကိုယ်ခန္ဓာ၌ပင် ဒိဗ္ဗအင်္ဂါအလှနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တင့်တယ်လှပပါစေ။

Verse 52

दिव्यांबरा दिव्यगंधा दिव्यज्ञानसमन्विता । समया मां सदैवास्तां चंचच्चामरधारिणी

ဒိဗ္ဗအဝတ်အစားဝတ်ဆင်၍ ဒိဗ္ဗအနံ့သင်းပျံ့ကာ ဒိဗ္ဗဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်ပါစေ; သတ်မှတ်အချိန်တိုင်း ကျွန်ုပ်နှင့် အမြဲတကွရှိနေ၍ လှုပ်ရှားလျင်မြန်သော ချာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဘက္တိဖြင့် စေဝါပြုပါစေ။

Verse 53

एषापि काशिराजस्य कुमार्यस्त्विह बर्करी । अत्रैव भोगान्संप्राप्य मुक्तिं प्राप्स्यत्यनुत्तमाम्

ဤကညာလည်း—ကာသီဘုရင်၏ သမီး ဘာကရီ—ဤနေရာ၌ပင် သင့်တော်သော ဘောဂများကို ခံစားရပြီးနောက် အလွန်မြင့်မြတ်သော မုတ္တိ (မောက္ခ) ကို ရရှိမည်။

Verse 54

अनया त्वर्ककुंडेस्मिन्पुष्ये मासि रवेर्दिने । स्नातं त्वनुदिते सूर्ये शीतादक्षुब्धचित्तया

သူမသည် ဤအာရကကုဏ္ဍ၌ ပုရှျ မာသတွင် တနင်္ဂနွေနေ့—နေမထွက်မီ ရေချိုးကာ အအေးကြောင့်ပင် စိတ်မလှုပ်ရှား မတုန်လှုပ်ဘဲ တည်ငြိမ်နေ하였다။

Verse 55

राजपुत्री ततः पुण्यादस्त्वेषा शुभलोचना । वरदानप्रभावेण तव विश्वेश्वर प्रभो

ဤကုသိုလ်၏အာနိသင်ကြောင့် မျက်ဝန်းလှသော မိန်းကလေးဤသူသည် မင်းသမီးဖြစ်ပါစေ၊ အို ဗိශ්ဝေရှဝရ အရှင်၊ သင်ပေးသနားသော ဝရ၏တန်ခိုးဖြင့်။

Verse 57

उत्तरार्कस्य देवस्य पुष्ये मासि रवेर्दिने । कार्या सा वत्सरीयात्रा न तैः काशीफलेप्सुभिः

ဥတ္တရာရ္က ဒေဝအတွက် ပုရှျ မာသ၌ တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ထိုနှစ်စဉ်ယာတရာကို ပြုလုပ်ရမည်၊ ကာရှီ၏ ပြည့်စုံသော အကျိုးကို လိုလားသူတို့အနေဖြင့်။

Verse 58

मृडान्याभिहि तं सर्वं कृत्वैतद्विश्वगो विभुः । विश्वनाथो विवेशाथ प्रासादं स्वमतर्कितः

မೃဍာနီ (ပါရဝတီ) ပြောကြားသကဲ့သို့ အားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အလုံးစုံကို လွှမ်းခြုံသော အရှင်—ဗိශ්ဝနာထ—သည် မိမိ၏ နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်၍ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံသွား၏။

Verse 59

स्कंद उवाच । लोलार्कस्य च माहात्म्यमुत्तरार्कस्य च द्विज । कथितं ते महाभाग सांबादित्यं निशामय

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– “အို ဒွိဇ၊ ကံကောင်းသော ရှင်မုနိ၊ လိုလာရ္ကနှင့် ဥတ္တရာရ္က၏ မဟာတိမကို သင်အား ငါပြောပြီးပြီ။ ယခု စာမ္ဘာဒိတျယ၏ အကြောင်းကို နားထောင်လော့။”

Verse 60

श्रुत्वैतत्पुण्यमाख्यानं शुभं लोलोत्तरार्कयोः । व्याधिभिर्नाभिभूयेत न दारिद्र्येण बाध्यते

လိုလာရ္ကနှင့် ဥတ္တရာရ္ကတို့၏ မင်္ဂလာနှင့် ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော အကြောင်းအရာကို ကြားနာလျှင် ရောဂါများက မအနိုင်ယူနိုင်၊ ဆင်းရဲမွဲတေမှုကလည်း မနှိပ်စက်နိုင်။

Verse 96

बर्करीकुंडमित्याख्या त्वर्ककुंडस्य जायताम् । एतस्याः प्रतिमा पूज्या भविष्यत्यत्र मानवैः

အာရကကுண္ဍကို ‘ဗာရကရီကுண္ဍ’ ဟူသောနာမဖြင့် ထင်ရှားစေပါစေ။ အနာဂတ်ကာလ၌ လူတို့သည် ဤနေရာတွင် သူမ၏ ပရတိမာ (ရုပ်တော်) ကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကြလိမ့်မည်။