Adhyaya 27

Verse 1

स्कंद उवाच । वाराणसीति प्रथितं यथा चानंदकाननम् । तथा च कथयामीह देवदेवेनभाषितम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– ယခု ငါသည် ‘ဝါရာဏသီ’ ဟုလည်းကောင်း ‘အာနန္ဒကာနန’ ဟုလည်းကောင်း အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ကြသနည်းကို၊ လူသိများသကဲ့သို့ပင်၊ ဒေဝဒေဝ၏ မိန့်ကြားချက်အတိုင်း ဤနေရာ၌ ရှင်းလင်းပြောကြားမည်။

Verse 2

ईश्वर उवाच । निशामय महाबाहो विष्णो त्रैलोक्यसुंदर । प्राप्तं वाराणसीत्याख्यामविमुक्तं यथा तथा

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်– နားထောင်လော့၊ မဟာဗာဟု ဗိဿဏု၊ သုံးလောက၏ အလှတရားရှင်။ ဤသန့်ရှင်းရာဌာနသည် ‘ဝါရာဏသီ’ ဟူသောနာမည်ကို မည်သို့ရခဲ့သနည်း၊ ထို့ပြင် ‘အဝိမုတ္တ’ ဟု မည်သို့ခေါ်ကြသနည်းကို ငါပြောမည်။

Verse 3

निर्दग्धान्सागराञ्छ्रुत्वा कपिलक्रोधवह्निना । अश्वमेधाश्वसंयुक्तान्पूर्वजान्स्वान्भगीरथः

ကပိလ၏ ဒေါသမီးဖြင့် မီးလောင်ကျွမ်းသွားသော၊ အရှွမေဓ ယဇ်၏ မြင်းနှင့် ဆက်နွယ်နေသည့် မိမိ၏ ဘိုးဘွားများ—စಾಗရ မျိုးဆက်တို့ကို ကြားသိသဖြင့် ဘဂီရထသည် သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် စိတ်ကူးတည်မြဲစွာ ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 4

सूर्यवंशे महातेजा राजा परमधार्मिकः । आरिराधयिषुर्गंगां तपसे कृतनिश्चयः

နေမင်းဆက်တွင် တောက်ပသန်မာ၍ အလွန်ဓမ္မတရားရှိသော မင်းတစ်ပါးရှိ၏။ ဂင်္ဂါဒေဝီကို ပူဇော်ပျော်ရွှင်စေရန် တပသ (တပဿ) ကျင့်ရန် အဆုံးအဖြတ်ခိုင်မာစွာ ချမှတ်하였다။

Verse 5

हिमवंतं नगश्रेष्ठममात्य न्यस्तराज्यधूः । जगाम यशसां राशिरुद्दिधीर्षुः पितामहान्

နိုင်ငံတော်၏ တာဝန်ကို အမတ်ထံ အပ်နှံပြီးနောက်၊ ဂုဏ်သတင်း၏ သိုလှောင်ရာဖြစ်သော ဘဂီရထသည် ဘိုးဘွားများကို မြှောက်တင်ကယ်တင်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် တောင်တန်းတို့၏ အမြတ်ဆုံး ဟိမဝန်သို့ သွားရောက်하였다။

Verse 6

ब्रह्मशापाग्निनिर्दग्धान्महादुर्गतिगानपि । विना त्रिमार्गगां विष्णो को जंतूंस्त्रिदिवं नयेत्

ဟေ ဗိဿဏု! ဘြဟ္မာ၏ အပစ်ဒဏ်မီးဖြင့် မီးလောင်ကျွမ်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကံကြမ္မာများသို့ ကျရောက်နေသော သတ္တဝါများကိုပင်—သုံးလမ်းစီးမြစ် ဂင်္ဂါ မရှိလျှင်—ဘယ်သူက နတ်ပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်နိုင်မည်နည်း။

Verse 7

ममैव सा परामूर्तिस्तोयरूपा शिवात्मिका । ब्रह्मांडानामनेकानामाधारः प्रकृतिः परा

ထို (ဂင်္ဂါ) သည် ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုံသဏ္ဍာန်တော်ပင် ဖြစ်၍ ရေသဏ္ဍာန်ဖြစ်ကာ ရှိဝ၏ အတ္တသဘောတော်ဖြစ်သည်။ မရေတွက်နိုင်သော ဘြဟ္မာဏ္ဍများ၏ အခြေခံထောက်တိုင် ဖြစ်သော အလွန်မြင့်သော ပရကృతి ဖြစ်သည်။

Verse 8

शुद्धविद्यास्वरूपा च त्रिशक्तिः करुणात्मिका । आनंदामृतरूपा च शुद्धधर्मस्वरूपिणी

သူမသည် သန့်ရှင်းသော ဗိဒ္ဓာ၏ သဘောတော်ပင် ဖြစ်၍ တြိ-ရှက္တိ ဖြစ်ကာ ကရုဏာတော်၏ အတ္တဖြစ်သည်။ အာနန္ဒ-အမృతသဘောဖြစ်ပြီး သန့်စင်သော ဓမ္မ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်သည်။

Verse 9

यामेतां जगतां धात्रीं धारयामि स्वलीलया । विश्वस्य रक्षणार्थाय परब्रह्मस्वरूपिणीम्

ဤသူမ—လောကများ၏ မိခင်ပျိုးထောင်သူ၊ ထောက်တိုင်ဖြစ်သူကို—ငါသည် ငါ့၏ ဒိဗ္ဗလီလာဖြင့် ထမ်းဆောင်ထားသည်၊ စကြဝဠာကို ကာကွယ်ရန်အတွက်။ သူမသည် ပရဗြဟ္မ၏ သဘောတော်ဖြစ်သည်။

Verse 10

त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि पुण्यक्षेत्राणि यानि च । सर्वत्र सर्वे ये धर्माः सर्वयज्ञाः सदक्षिणाः

သုံးလောကအတွင်းရှိ တီရ္ထများအားလုံးနှင့် ပုဏ္ဏကေတ္တရများအားလုံး—နေရာတိုင်းရှိ ဓမ္မပုဏ္ဏအားလုံး၊ ထို့ပြင် ဒက္ခိဏာဒါနပါဝင်သော ယဇ္ဉများအားလုံး—

Verse 11

तपांसि विष्णो सर्वाणि श्रुतिः सांगा चतुर्विधा । अहं च त्वं च कश्चापि देवतानां गणाश्च ये

အို ဗိဿဏု! တပဿာအားလုံး၊ အင်္ဂများပါဝင်သော လေးမျိုးသော ရှရုတိ (ဝေဒ) အားလုံး; ငါနှင့် သင်၊ ထို့ပြင် အခြားမည်သူမဆို; နှင့် ဒေဝတားတို့၏ ဂဏများအားလုံး—

Verse 12

पुरुषार्थाश्च सर्वे वै शक्तयो विविधाश्च याः । गंगायां सर्व एवैते सूक्ष्मरूपेण संस्थिताः

လူ့ဘဝ၏ ပုရုရှာဓာ အားလုံးနှင့် ဝိညာဉ်ရေး စက္တိအမျိုးမျိုးတို့သည်—အားလုံးပင် ဂင်္ဂါမြစ်တော်အတွင်း နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် တည်ရှိနေသည်။

Verse 13

स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वक्रतुषु दीक्षितः । चीर्णसर्वव्रतः सोपि यस्तु गंगां निषेवते

ဂင်္ဂါမြစ်တော်ကို ဘက္တိဖြင့် အားကိုးသူသည်၊ တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးပြီးသူကဲ့သို့၊ ယဇ్ఞအားလုံးအတွက် ဒိက္ခာခံပြီးသူကဲ့သို့၊ ဝရတအားလုံးကို လိုက်နာပြီးသူကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 14

तपांसि तेन तप्तानि सर्वदानप्रदः स च । स प्राप्त योगनियमो यस्तु गंगां निषेवते

ဂင်္ဂါမြစ်တော်ကို ဘက္တိဖြင့် အားကိုးသူအတွက် တပဿာသည် ပြည့်စုံပြီးသားကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ ဒါနအမျိုးမျိုးကို ပေးကမ်းသူ ဖြစ်လာကာ၊ ယောဂ၏ နိယမစည်းကမ်းတို့ကိုလည်း ရရှိသည်။

Verse 15

सर्ववर्णाश्रमेभ्यश्च वेदविद्भ्यश्च वै तथा । शास्त्रार्थपारगेभ्यश्च गंगास्नायी विशिष्यते

ဂင်္ဂါမြစ်တော်၌ ရေချိုးသူသည် အထူးမြတ်မြတ်တန်တန် ချီးမြှောက်ခံရသည်—ဝဏ္ဏနှင့် အာශ්ရမ အားလုံးထက်လည်းကောင်း၊ ဝేదကို သိသူများထက်လည်းကောင်း၊ သာස්တရ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ကျွမ်းကျင်သူများထက်လည်းကောင်း ပိုမိုမြင့်မြတ်သည်။

Verse 16

मनोवाक्कायजैर्दोषैर्दुष्टो बहुविधैरपि । वीक्ष्य गंगां भवेत्पूतः पुरुषो नात्र संशयः

စိတ်၊ စကား၊ ကိုယ်ကာယမှ ပေါ်ပေါက်သော အပြစ်အနာအဆာ အမျိုးမျိုးကြောင့် မကောင်းသော်လည်း၊ ဂင်္ဂါမြစ်တော်ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် လူသည် သန့်ရှင်းသွားသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 17

कृते सर्वत्र तीर्थानि त्रेतायां पुष्करं परम् । द्वापरे तु कुरुक्षेत्रं कलौ गंगैव केवलम्

ကൃതယုဂတွင် နေရာတိုင်း၌ တီရ္ထများရှိ၏; တ్రေတাযုဂတွင် ပုရှ္ကရသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး။ ဒွာပရယုဂတွင် ကုရုက္ရှೇತ್ರသည် အဓိက; ကလိယုဂတွင်မူ သန့်ရှင်းသော ဂင်္ဂါမြစ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ အမြတ်ဆုံးတီရ္ထနှင့် တစ်ခုတည်းသော အားကိုးရာဖြစ်၏။

Verse 18

पूर्वजन्मांतराभ्यास वासनावशतो हरे । गंगातीरे निवासः स्यान्मदनुग्रहतः परात्

ဟေ ဟရီ၊ အတိတ်ဘဝများတစ်လျှောက် လေ့ကျင့်မှုမှ စုဆောင်းလာသော ဝါသနာ(ဗာသနာ)၏ အင်အားကြောင့်လည်းကောင်း၊ ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကရုဏာတော်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းတော်၌ နေထိုင်ခွင့်ကို ရရှိ၏။

Verse 19

ध्यानं कृते मोक्षहेतुस्त्रेतायां तच्च वै तपः । द्वापरे तद्द्वयं यज्ञाः कलौ गंगैव केवलम्

ကൃതယုဂတွင် ဓျာနသည် မောက္ခ၏ အကြောင်းဖြစ်၏; တ్రေတাযုဂတွင် ထိုရည်မှန်းချက်ကို တပဿာဖြင့် ရရှိ၏။ ဒွာပရယုဂတွင် နှစ်ပါးပေါင်း၍ ယဇ్ఞအဖြစ် ဖြစ်၏; ကလိယုဂတွင်မူ ဂင်္ဂါတော်တစ်ပါးတည်းသာ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်၏။

Verse 20

यो देहपतनाद्यावद्गंगातीरं न मुंचति । स हि वेदांतविद्योगी ब्रह्मचर्यव्रती सदा

ကိုယ်ခန္ဓာကျဆုံးသည့်အချိန်တိုင်အောင် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းကို မစွန့်လွှတ်သူသည် အမှန်တကယ် ဝေဒാന്തကို သိမြင်သော ယောဂီဖြစ်၍ ဘြဟ္မစရိယ ဝရတ၌ အမြဲတည်ကြည်နေ၏။

Verse 21

कलौ कलुषचित्तानां परद्रव्यरतात्मनाम् । विधिहीनक्रियाणां च गतिर्गंगा विना नहि

ကလိယုဂတွင် စိတ်အညစ်အကြေးပြည့်သူများ၊ သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကို နှစ်သက်ကပ်လျက်ရှိသူများ၊ ဓမ္မစည်းကမ်းမဲ့ အကျင့်ကိစ္စများကို ပြုသူများအတွက် ဂင်္ဂါတော်မရှိလျှင် အမှန်တကယ် အားကိုးရာလမ်းမရှိ။

Verse 22

अलक्ष्मीः कालकर्णी च दुःस्वप्नो दुर्विचिंतितम् । गंगागंगेति जपनात्तानि नोपविशंति हि

ကံဆိုးမှု၊ ကာလကဏ္ဏီ၊ မကောင်းသောအိပ်မက်များနှင့် အန္တရာယ်ဖြစ်စေသောစိုးရိမ်ပူပန်မှုများ—“ဂင်္ဂါ၊ ဂင်္ဂါ” ဟု ဂျပ်ဆိုလျှင် လုံးဝမကပ်မိကြ။

Verse 23

गंगा हि सर्वभूतानामिहामुत्र फलप्रदा । भावानुरूपतो विष्णो सदा सर्वजगद्धिता

အမှန်တကယ် ဂင်္ဂါသည် သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌လည်း အကျိုးဖလကို ပေးတတ်သည်။ ဟေ ဝိෂ္ဏု၊ မိမိ၏ဘဝါ(စိတ်ထား)အလိုက် အကျိုးကို ချီးမြှင့်ကာ ကမ္ဘာလောကတစ်လုံး၏ အကျိုးကို အမြဲဆောင်ရွက်သည်။

Verse 24

यज्ञ दान तपो योग जपाः सनियमा यमाः । गंगासेवासहस्रांशं न लभंते कलौ हरे

ယဇ္ဉ၊ ဒါန၊ တပ၊ ယောဂ၊ ဂျပ်၊ နိယမနှင့် ယမ—ဟေ ဟရီ၊ ကလိယုဂ၌ ဂင်္ဂါကို စေဝာပြုခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်၏ တစ်ထောင်ပုံတစ်ပုံတောင် မရနိုင်ကြ။

Verse 25

किमष्टांगेन योगेन किं तपोभिः किमध्वरैः । वास एव हि गंगायां ब्रह्मज्ञानस्य कारणम्

အဋ္ဌာင်္ဂယောဂ လိုအပ်သလား၊ တပ လိုအပ်သလား၊ ကြီးမားသော ယဇ္ဉများ လိုအပ်သလား။ ဂင်္ဂါနား၌ နေရုံသာပင် ဗြဟ္မဉာဏ် ပေါ်ပေါက်စေသော အကြောင်းတရား ဖြစ်သည်။

Verse 26

अपि दूरस्थितस्यापि गंगामाहात्म्यवेदिनः । अयोग्यस्यापि गोविंदभक्त्या गंगा प्रसीदति

ဝေးကွာနေသူတစ်ဦးပင် ဂင်္ဂါ၏ မဟာတ್ಮကို သိရှိလျှင်—မသင့်လျော်သူဖြစ်စေကာမူ—ဂోవിന്ദကို ဘက္တိဖြင့် ဂင်္ဂါသည် ကြည်နူးပျော်ရွှင်၍ ကရုဏာပြုလာသည်။

Verse 27

श्रद्धा धर्मः परः सूक्ष्मः श्रद्धा ज्ञानं परं तपः । श्रद्धा स्वर्गश्च मोक्षश्च श्रद्धया सा प्रसीदति

သဒ္ဓါ (śraddhā) သည် အလွန်မြင့်မား၍ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဓမ္မတရားဖြစ်၏။ သဒ္ဓါသည် အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာနှင့် အမြင့်ဆုံး တပဿာဖြစ်၏။ သဒ္ဓါသည် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မောက္ခလွတ်မြောက်ခြင်းလည်း ဖြစ်လာ၏။ သဒ္ဓါကြောင့် ထိုသန့်ရှင်းသော အင်အားသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ကရုဏာတော် ပေးတော်မူ၏။

Verse 28

अज्ञानरागलोभाद्यैः पुंसां संमूढचेतसाम् । श्रद्धा न जायते धर्मे गंगायां च विशेषतः

အဝိဇ္ဇာ၊ တွယ်ကပ်မှု၊ လောဘစိတ် စသည့်အရာများကြောင့် စိတ်နှလုံး မောဟဖြစ်နေသူတို့တွင် ဓမ္မတရားအပေါ် သဒ္ဓါ မပေါ်ပေါက်နိုင်—အထူးသဖြင့် ဂင်္ဂါမြစ်တော်အပေါ်တွင်တော့ မပေါ်ပေါက်ချေ။

Verse 29

बहिः स्थितं जलंयद्वन्नारिकेलांतरे स्थितम् । तथा ब्रह्मांडबाह्यस्थं परब्रह्मांबु जाह्नवी

ရေသည် အပြင်ဘက်တွင် ရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အုန်းသီးအတွင်း၌ပင် သိမ်းဆည်းထားသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ဂင်္ဂါမြစ်တော် (ဇာဟ္နဝီ) သည် ပရဗြဟ္မ၏ သန့်ရှင်းသော ရေဖြစ်၍ ဘြဟ္မာဏ္ဍအပြင်ဘက်၌လည်း တည်ရှိပြီး ဤနေရာ၌လည်း ပေါ်လွင်တည်ရှိ၏။

Verse 30

गंगालाभात्परो लाभः क्वचिदन्यो न विद्यते । तस्माद्गंगामुपासीत गंगैव परमः पुमान्

ဂင်္ဂါကို ရရှိခြင်းထက် မြတ်သော အကျိုးအမြတ်သည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မရှိ။ ထို့ကြောင့် ဂင်္ဂါကို ဥပာသနာပြု၍ ပူဇော်ရမည်; ဂင်္ဂါတော်မူသည် ပရမပုရုෂ၊ အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာဖြစ်၏။

Verse 31

शक्तस्य पंडितस्यापि गुणिनो दानशीलिनः । गंगास्नानविहीनस्य हरे जन्म निरर्थकम्

ဟေ ဟရီ! စွမ်းအားရှိသူ၊ ပညာရှိပဏ္ဍိတ်၊ သီလဂုဏ်ပြည့်ဝသူ၊ ဒါနပြုတတ်သူဖြစ်စေကာမူ ဂင်္ဂါတွင် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း မရှိလျှင် ထိုသူ၏ လူ့ဘဝမွေးဖွားမှုသည် ဤသန့်ရှင်းသော သတ်မှတ်ချက်အရ အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွား၏။

Verse 32

वृथा कुल वृथा विद्या वृथा यज्ञा वृथातपः । वृथा दानानि तस्येह कलौ गंगां न यो भजेत्

ကလိယုဂ၌ ဂင်္ဂါမယ်တော်ကို မဘုရားပူဇော် မဘက်တီမပြုသူအတွက် မျိုးရိုး၊ ပညာ၊ ယဇ္ဉ၊ တပဿ၊ ဒါနတို့သည် အလုံးစုံ အကျိုးမရှိ။

Verse 33

गुणवत्पात्रपूजायां न स्याद्वै तादृशं फलम् । यथा गंगाजलस्नान पूजने विधिना फलम्

အရည်အချင်းပြည့်ဝသော လက်ခံသူကို ပူဇော်ခြင်းပင် ထိုသို့သော အကျိုးမပေးနိုင်؛ စည်းကမ်းတရားအတိုင်း ဂင်္ဂါရေ၌ ရေချိုး၍ ထိုရေဖြင့် ပူဇော်ရာမှ ရသော အကျိုးက ပိုမြတ်သည်။

Verse 34

ममतेजोग्निगर्भेयं ममवीर्यातिसंवृता । दाहिका सर्वदोषाणां सर्वपापविनाशिनी

ဤ (ဂင်္ဂါ) သည် ငါ၏ တေဇောမီးအတွင်းမှ မွေးဖွားလာ၍ ငါ၏ အမြင့်ဆုံး အာနုဘော်ဖြင့် ပြည့်ဝသည်; အပြစ်အနာအဆာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး အပြစ်ဒုစရိုက်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်။

Verse 35

स्मरणादेव गंगायाः पापसंघातपंजरम् । शतधा भेदमायाति गिरिर्वज्रहतो यथा

ဂင်္ဂါမယ်တော်ကို သတိရရုံဖြင့်ပင် အပြစ်များ၏ လှောင်အိမ်တူသော အစုအဝေးသည် ရာပိုင်းကွဲကြေသွားသည်၊ မိုးကြိုးဗဇ္ဇရဖြင့် ထိခိုက်သော တောင်ကဲ့သို့။

Verse 36

गंगां गच्छति यस्त्वेको यस्तु भक्त्यानुमोदयेत् । तयोस्तुल्यफलं प्राहुर्भक्तिरेवात्र कारणम्

တစ်ဦးက ဂင်္ဂါသို့ သွားပြီး၊ တစ်ဦးက မသွားနိုင်သော်လည်း ဘက်တီဖြင့် ဝမ်းမြောက်၍ အနုမောဒနာပြုလျှင်—နှစ်ဦးလုံး အကျိုးတူညီသည်ဟု ဆိုကြသည်; ဤနေရာ၌ အကြောင်းရင်းမှာ ဘက်တီတစ်ခုတည်းသာ။

Verse 37

गच्छंस्तिष्ठञ्जपन्ध्यान्भुंजञ्जाग्रत्स्वपन्वदन् । यः स्मरेत्सततं गंगां स हि मुच्येत बंधनात्

လမ်းလျှောက်နေစဉ်ဖြစ်စေ ရပ်နေစဉ်ဖြစ်စေ၊ မန္တန်ရွတ်ဆိုခြင်း သို့မဟုတ် သမาธိ၌နေခြင်း၊ စားသောက်ခြင်း၊ နိုးခြင်း၊ အိပ်ခြင်း၊ စကားပြောခြင်းတို့အတွင်း—အမြဲတမ်း ဂင်္ဂါမယ်တော်ကို သတိရသူသည် ချည်နှောင်မှုမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်၏။

Verse 38

पितॄनुद्दिश्य योभक्त्या पायसं मधुसंयुतम् । गुडसर्पिस्तिलैःसार्धं गंगांभसि विनिक्षिपेत्

ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များကို ရည်စူးကာ ပျားရည်ရော ပာယသ (နို့ထမင်းပူတင်း) ကို ဂုဍ (အညိုသကြား)၊ ဂီ (နို့ဆီ) နှင့် နှမ်းတို့နှင့်အတူ ဂင်္ဂါရေထဲသို့ အပ်နှံသူသည် အင်အားကြီးမားသော ပိတೃ-တර්ပဏကို ပြုလုပ်သူဖြစ်သည်။

Verse 39

तृप्ता भवंति पितरस्तस्य वर्षशतं हरे । यच्छंति विविधान्कामान्परितुष्टाः पितामहाः

ဟေ ဟရီ! သူ၏ ပိတೃများသည် နှစ်တစ်ရာတိုင်အောင် တೃပ్తစိတ်ဖြင့် နေကြပြီး၊ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သော ပိတာမဟ (ဘိုးဘွားကြီးများ) သည် အမျိုးမျိုးသော ဆုတောင်းလိုရာများကို ပေးသနားကြ၏။

Verse 40

लिंगे संपूजिते सर्वमर्चितं स्याज्जगद्यथा । गंगास्नानेन लभते सर्वतीर्थफलं तथा

လင်္ဂကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်လျှင် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို ပူဇော်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်; ထိုနည်းတူ ဂင်္ဂါ၌ သန့်စင်ရေချိုးခြင်းဖြင့် တီရ္ထ (ဘုရားဖူးနေရာ) အားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 41

गंगायां तु नरः स्नात्वा यो लिंगं नित्यमर्चति । एकेन जन्मना मुक्तिं परां प्राप्नोति स ध्रुवम्

သို့သော် ဂင်္ဂါ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး နေ့စဉ် လင်္ဂကို အရ္ချနာပြုသူသည် တစ်ဘဝတည်းအတွင်း အမြင့်ဆုံး မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို မလွဲမသွေ ရရှိ၏။

Verse 42

अग्निहोत्रं च यज्ञाश्च व्रतदानतपांसि च । गंगायां लिंगपूजायाः कोट्यंशेनापि नो समाः

အဂ္နိဟောတရ၊ ယဇ္ဉ၊ ဝရတ၊ ဒါန နှင့် တပဿာတို့သည်—ဂင်္ဂါမြစ်၌ လိင်္ဂပူဇာ၏ သန်းတစ်ပိုင်းတောင် မတူညီနိုင်။

Verse 43

गंगां गंतुं विनिश्चित्य कृत्वा श्राद्धादिकं गृहे । स्थितस्य सम्यक्संकल्पात्तस्य नंदंति पूर्वजाः

ဂင်္ဂါသို့ သွားမည်ဟု ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ပြီး အိမ်တွင် ရှရာဒ္ဓနှင့် ဆက်စပ်ပူဇာကర్మများ ပြုလုပ်လျှင်—ထိုသူ၏ မှန်ကန်သန့်ရှင်းသော သင်္ကల్పတစ်ခုတည်းကြောင့်ပင် ဘိုးဘွားများ ဝမ်းမြောက်ကြသည်။

Verse 44

पापानि च रुदंत्याशु हा क्व यास्याम इत्यलम् । लोभमोहादिभिः सार्धं मंत्रयंति पुनःपुनः

ထို့နောက် အပြစ်များသည် ချက်ချင်း ငိုကြွေးလျက် “အိုဟို၊ ယခု ငါတို့ ဘယ်ကို သွားရမလဲ” ဟုဆိုကာ၊ လောဘ၊ မောဟ စသည်တို့နှင့်အတူ ထပ်ခါထပ်ခါ တိုင်ပင်ကွက်ကွင်းကြသည်။

Verse 45

यथा न गंगां यात्येष तथा विघ्नं प्रकुर्महे । गंगां गतो यथा चैष न उच्छित्तिं विधास्यति

“ဤသူ ဂင်္ဂါသို့ မသွားနိုင်အောင် အတားအဆီးများ ဖန်တီးကြစို့; သို့သော် ဂင်္ဂါသို့ ရောက်သွားလျှင်တောင် ငါတို့ကို အပြီးတိုင် မဖျက်ဆီးနိုင်အောင် လုပ်ကြစို့” ဟု ထိုသို့ စီမံကြံစည်ကြသည်။

Verse 46

गृहाद्गंगावगाहार्थं गच्छतस्तु पदेपदे । निराशानि व्रजंत्येव पापान्यस्य शरीरतः

အိမ်မှ ဂင်္ဂါတွင် ရေချိုးမြုပ်နှံရန် ထွက်ခွာသည့်အခါ၊ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှ အပြစ်များသည် မကျန်နိုင်တော့ဟု မျှော်လင့်ချက်ကင်းကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 47

पूर्वजन्मकृतैः पुण्यैस्त्यक्त्वा लोभादिकं हरे । व्युदस्य सर्वविघ्नौघान्गंगां प्राप्नोति पुण्यवान्

အတိတ်ဘဝများတွင် ပြုခဲ့သော ကုသိုလ်ပုဏ္ဏာ၏ အားဖြင့် ပုဏ္ဏဝန်သည် လောဘစသည့်အရာတို့ကို စွန့်လွှတ်၍ အတားအဆီးအစုအဝေးကို ဖယ်ရှားကာ သန့်ရှင်းသော ဂင်္ဂါမြစ်ကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 48

अनुषंगेण मौल्येन वाणिज्येनापि सेवया । कामासक्तोपि वा मर्त्यो गंगास्नातो दिवं व्रजेत्

လူသားသည် ကာမဆန္ဒတွင် ကပ်လျက်နေသော်လည်း ဂင်္ဂါတွင် ရေချိုးလျှင်—မတော်တဆ ထိတွေ့ခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ငွေပေး၍ဖြစ်စေ၊ ကုန်သွယ်ရေးဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဝန်ဆောင်မှုဖြင့်ဖြစ်စေ—ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားနိုင်သည်။

Verse 49

अनिच्छयापि संस्पृष्टो दहनो हि यथा दहेत् । अनिच्छयापि संस्नाता गंगा पापं तथा दहेत्

မရည်ရွယ်ဘဲ ထိတွေ့သော်လည်း မီးသည် လောင်ကျွမ်းစေသကဲ့သို့ မရည်ရွယ်ဘဲ ဂင်္ဂါတွင် ရေချိုးလျှင်လည်း ဂင်္ဂါသည် အပြစ်ကို လောင်ကျွမ်းပျောက်ကင်းစေသည်။

Verse 50

तावद्धमति संसारे यावद्गंगां न सेवते । संसेव्य गंगां नो जंतुर्भवक्लेशं प्रपश्यति

ဂင်္ဂါကို မဆည်းကပ်မပြုသရွေ့ သံသရာတွင် ပင်ပန်းခက်ခဲနေတတ်သည်; သို့သော် ဂင်္ဂါကို ဆည်းကပ်ပြီးနောက် သတ္တဝါသည် ဘဝဒုက္ခကို ထပ်မံ မမြင်တော့။

Verse 51

यो गंगांभसि निस्नातो भक्त्या संत्यक्तसंशयः । मनुष्यचर्मणा नद्धः स देवो नात्र संशयः

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် သံသယကို စွန့်ပယ်ကာ ဂင်္ဂါရေတွင် ရေချိုးသူ—လူ့အရေပြားဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း—အမှန်တကယ် နတ်ဒေဝတစ်ပါးပင် ဖြစ်သည်; ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 52

गंगास्नानार्थमुद्युक्तो मध्येमार्गं मृतो यदि । गंगास्नानफलं सोपि तदाप्नोति न संशयः

ဂင်္ဂါမြစ်၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးရန် ရည်ရွယ်၍ ထွက်ခွာသူသည် လမ်းအလယ်၌ သေဆုံးသော်လည်း ဂင်္ဂါရေချိုး၏ အကျိုးဖလကို မသံသယဘဲ ရရှိသည်။

Verse 53

माहात्म्यं ये च गंगायाः शृण्वंति च पठंति च । तेप्यशेषैर्महापापैर्मुच्यंते नात्र संशयः

ဂင်္ဂါ၏ မဟာတန်ခိုးကို နားထောင်သူနှင့် ရွတ်ဖတ်သူတို့သည် မဟာအပြစ်အားလုံးမှပင် လွတ်မြောက်ကြသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 54

दुर्बुद्धयो दुराचारा हैतुका बहुसंशयाः । पश्यंति मोहिता विष्णो गंगामन्य नदीमिव

အို ဗိဿနုဘုရား၊ ဉာဏ်နည်း၍ အကျင့်ပျက်၊ အကြောင်းပြောငြင်းခုံတတ်ပြီး သံသယများသောသူတို့သည် မောဟာကြောင့် မျက်ကွယ်ကာ ဂင်္ဂါကို အခြားမြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့သာ မြင်ကြသည်။

Verse 55

जन्मांतरकृतैर्दानैस्तपोभिर्नियमैर्व्रतैः । इह जन्मनि गंगायां नृणां भक्तिः प्रजायते

အတိတ်ဘဝများတွင် ပြုခဲ့သော ဒါန၊ တပဿ၊ စည်းကမ်းနိယမနှင့် ဝရတ်တို့၏ အကျိုးကြောင့် ယခုဘဝ၌ လူတို့၏နှလုံးသားတွင် ဂင်္ဂါအပေါ် ဘက္တိ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 56

गंगाभक्तिमतामर्थे महेंद्रादि पुरेषु च । हर्म्याणि रम्यभोगानि निर्मितानि स्वयंभुवा

ဂင်္ဂါကို ဘက္တိရှိသူတို့၏ အကျိုးအတွက် မဟိန္ဒြာတို့၏ နတ်မြို့များတွင် စဝယမ္ဘူ (ဗြဟ္မာ) သည် ကိုယ်တိုင်ပင် ခမ်းနားသော မဟာမန်ရှင်များနှင့် သာယာသော ဘောဂစည်းစိမ်များကို ဖန်ဆင်းထားသည်။

Verse 57

सिद्धयः सिद्धिलिंगानि स्पर्शलिंगान्यनेकशः । प्रासादा रत्नरचिताश्चिंतामणिगणा अपि

ဤနေရာ၌ စိဒ္ဓိ (siddhi) များစွာရှိ၍ အောင်မြင်မှုကို ပေးသော လိင်္ဂများလည်း များပြားသည်။ ထို့ပြင် ထိတွေ့ရုံဖြင့် ကုသိုလ်ရစေသော ‘ထိတွေ့-လိင်္ဂ’ များလည်း အနက်အများရှိသည်။ ရတနာဖြင့် တန်ဆာဆင်တည်ဆောက်ထားသော နန်းတော်များနှင့် ဆန္ဒပြည့်စေသော စိန္တမဏိ (cintāmaṇi) မဏိများ၏ အစုအဝေးများလည်း ရှိသည်။

Verse 58

गंगाजलांतस्तिष्ठंति कलिकल्मषभीतितः । अतएव हि संसेव्या कलौ गंगेष्टसिद्धिदा

ကလိယုဂ၏ အပြစ်ဒုစရိုက်များကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် (ဒိဗ္ဗသတ္တိများ) ဂင်္ဂါရေထဲ၌ နေထိုင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကလိယုဂ၌ ဂင်္ဂါမယ်တော်ကို သဒ္ဓါဖြင့် အားထုတ်၍ ဆည်းကပ်ရမည်၊ အလိုရှိသော စိဒ္ဓိများကို ပေးတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 59

सूर्योदये तमांसीव वज्रपातभयान्नगाः । तार्क्ष्येक्षणाद्यथासर्पा मेघा वाताहता इव

နေထွက်သော် အမှောင်ပျောက်သကဲ့သို့၊ ဝဇ္ရပတ်၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တောင်တန်းများ တုန်လှုပ်သကဲ့သို့၊ တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ) ၏ မျက်စိတစ်ချက်ကြောင့် မြွေများ ထွက်ပြေးသကဲ့သို့၊ လေတိုက်ခတ်သဖြင့် မိုးတိမ်များ ပြန့်ကျဲသကဲ့သို့—

Verse 60

तत्त्वज्ञानाद्यथा मोहः सिंहं दृष्ट्वा यथा मृगाः । तथा सर्वाणि पापानि यांति गंगेक्षणात्क्षयम्

တတ္တဝဇ္ဉာနဖြင့် မောဟပျောက်သကဲ့သို့၊ စင်္ဟကို မြင်လျှင် မృဂများ ပြန့်ကျဲသကဲ့သို့—ဂင်္ဂါမယ်တော်ကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံး ပျက်စီးသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 61

दिव्यौषधैर्यथा रोगा लोभेन च यथा गुणाः । यथा ग्रीष्मोष्मसंपत्तिरगाधह्रद मज्जनात्

ဒိဗ္ဗဆေးဝါးများဖြင့် ရောဂါများ ပျောက်ကင်းသကဲ့သို့၊ လောဘကြောင့် ဂုဏ်သတ္တိများ ပျက်စီးသကဲ့သို့၊ နွေရာသီ၏ အပူဒဏ်ကို နက်ရှိုင်းသော ရေကန်၌ ရေချိုးမြုပ်နှံခြင်းဖြင့် သက်သာသကဲ့သို့—

Verse 62

तूलशैलः स्फुलिंगेन यथा नश्यति तत्क्षणात् । तथा दोषाः प्रणश्यंति गंगांभः स्पर्शनाद्ध्रुवम्

ဝါဂွမ်းတောင်တစ်လုံးသည် မီးစက်သေးသေးတစ်စက်ကြောင့် ခဏချင်းပင် လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသကဲ့သို့၊ ဂင်္ဂါမြစ်၏ သန့်ရှင်းသောရေကို ထိတွေ့လျှင် အပြစ်နှင့် အညစ်အကြေးတို့သည် မလွဲမသွေ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 63

क्रोधेन च तपो यद्वत्कामेन च यथा मतिः । अनयेन यथा लक्ष्मीर्विद्या मानेन वै यथा

ဒေါသကြောင့် တပဿာပျက်စီးသကဲ့သို့၊ ကာမတဏှာကြောင့် ဉာဏ်အမြင်ပျက်စီးသကဲ့သို့၊ မတရားမှုကြောင့် လက္ခမီ(စည်းစိမ်) ပျက်စီးသကဲ့သို့၊ မာနကြောင့် ဗိဒ္ဓာ(ပညာ) ပျက်စီးသကဲ့သို့—

Verse 64

दंभ कौटिल्य मायाभिर्यथाधर्मो विनश्यति । तथा नश्यंति पापानि गंगाया दर्शनेन तु

ဟန်ဆောင်မှု၊ ကောက်ကျစ်မှုနှင့် လှည့်ဖြားမှုတို့ကြောင့် ဓမ္မပျက်စီးသကဲ့သို့၊ ဂင်္ဂါကို မြင်တွေ့ရုံသာဖြင့်ပင် အပြစ်များသည် အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 65

मानुष्यं दुर्लभं प्राप्य विद्युत्संपातचंचलम् । गंगां यः सेवते सोत्र बुद्धेः पारं परं गतः

အလွန်ရှားပါးပြီး မိုးလျှပ်တောက်သကဲ့သို့ ခဏတာသာတည်သော လူ့ဘဝကို ရရှိပြီးနောက်၊ ဤနေရာ၌ ဂင်္ဂါကို ဆည်းကပ်ဝန်ဆောင်သူသည် သာမန်ဉာဏ်နားလည်မှု၏ အဝေးကမ်းကို ကျော်လွန်၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးကမ်းသို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 66

विधूतपापा ये मर्त्याः परं ज्योतिःस्वरूपिणीम् । सहस्रसूर्यप्रतिमां गंगां पश्यंति ते भुवि

အပြစ်များကို လှုပ်ခါ၍ ချွတ်လွတ်ပြီးသော မရဏလူသားတို့သည် ဤကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဂင်္ဂါကို မြင်တွေ့ကြသည်—အမြင့်မြတ်ဆုံး အလင်းရောင်၏ သဘာဝဖြစ်၍ နေတစ်ထောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်သော ဂင်္ဂါကို။

Verse 67

साधारणांभसा पूर्णां साधारण नदीमिव । पश्यंति नास्तिका गंगां पापोपहतलोचनाः

အပြစ်ကြောင့် မျက်စိကွယ်နေသော ယုံကြည်မှုမရှိသူတို့သည် ဂင်္ဂါမယ်တော်ကိုပင် သာမန်ရေဖြင့်ပြည့်သော သာမန်မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့သာ မြင်ကြသည်။

Verse 68

संसारमोचकश्चाहं जनानामनुकंपया । गंगातरंगरूपेण सोपानं निर्ममे दिवः

သတ္တဝါတို့အပေါ် ကရုဏာကြောင့် ငါသည် သံသရာမှ လွတ်မြောက်စေသူ ဖြစ်လာပြီး ဂင်္ဂါ၏ လှိုင်းများကို ကောင်းကင်သို့တက်ရာ လှေကားအဖြစ် ဖန်ဆင်း하였다။

Verse 69

सर्व एव शुभः कालः सर्वो देशस्तथा शुभः । सर्वो जनो दानपात्रं श्रीमती जाह्नवी तटे

ဂုဏ်သရေရှိသော ဂင်္ဂါမယ်တော် (ဇာဟ္နဝီ) ၏ ပုဏ္ဏမယ့် ကမ်းပါး၌ အချိန်တိုင်းက မင်္ဂလာ၊ နေရာတိုင်းက မင်္ဂလာ၊ လူတိုင်းက ဒါနခံယူရန် ထိုက်တန်သော ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာသည်။

Verse 70

यथाश्वमेधो यज्ञानां नगानां हिमवान्यथा । व्रतानां च यथा सत्यं दानानामभयं यथा

ယဇ္ဉများအနက် အရှွမေဓသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ တောင်များအနက် ဟိမဝန်သည် ထိပ်ဆုံးဖြစ်၏။ ဝရတများအနက် သစ္စာသည် ထိပ်ဆုံး၊ ဒါနများအနက် အဘယ (မကြောက်မရွံ့) သည် ထိပ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့—ဤချီးမွမ်းခံ တီရ္ထသည်လည်း အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်။

Verse 71

प्राणायामश्च तपसां मंत्राणां प्रणवो यथा । धर्माणामप्यहिंसा च काम्यानां श्रीर्यथा वरा

တပဿာများအနက် ပရာဏာယာမသည် အဓိကဖြစ်သကဲ့သို့၊ မန္တရများအနက် ပ္ရဏဝ ‘အိုမ်’ သည် အဓိကဖြစ်၏။ ဓမ္မများအနက် အဟိံသာသည် ထိပ်ဆုံး၊ လိုလားသော ပရသာဒများအနက် သရီ (Śrī) သည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့—ဤချီးမွမ်းခံ တီရ္ထသည်လည်း အထူးလွန်ကဲစွာ ထင်ရှားသည်။

Verse 72

यथात्मविद्या विद्यानां स्त्रीणां गौरी यथोत्तमा । सर्वर्दवेगणानां च यथा त्वं पुरुषोत्तम

ဗိဒ္ဓာတို့အနက် အာတ္မဗိဒ္ဓာသည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ မိန်းမတို့အနက် ဂေါရီဒေဝီသည် အထွတ်အမြတ်ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် အို ပုရုရှောတ္တမ၊ သင်သည် ဒေဝဂဏအပေါင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့—ဤချီးမွမ်းသော သန့်ရှင်းသဘောတရားလည်း အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၏။

Verse 73

सर्वषामेव पात्राणां शिवभक्तो यथा वरः । तथा सर्वेषु तीर्थेषु गंगातीर्थं विशिष्यते

အလှူခံထိုက်သူအပေါင်းတို့အနက် ရှိဝဘက္တ (Śiva-bhakta) သည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ တီရ္ထ (tīrtha) အပေါင်းတို့အနက် ဂင်္ဂါတီရ္ထ (Gaṅgā-tīrtha) သည် ထူးခြားစွာ အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 74

हरेयश्चावयोर्भेदं न करोति महामतिः । शिवभक्तः स विज्ञेयो महापाशुपतश्च सः

မဟာမတိ (အမြင်ကျယ်ပညာရှိ) သည် ဟရီ (Hari) နှင့် ကျွန်ုပ်တို့အကြား ကွာခြားမှု မပြုသူဖြစ်၏။ ထိုသူကို ရှိဝဘက္တဟု သိမှတ်ရမည်; အမှန်တကယ် သူသည် မဟာပာရှုပတ (Mahā-Pāśupata) ဖြစ်၏။

Verse 75

पापपांसुमहावात्या पापद्रुमकुठारिका । पापेंधनदवाग्निश्च गंगेयं पुण्यवाहिनी

ပုဏ္ဏ (ကောင်းမှု) ကို သယ်ဆောင်သော ဂင်္ဂါသည် ပာပ (အပြစ်) ၏ ဖုန်မှုန့်ကို လှန်ထုတ်ပစ်သော မဟာလေပြင်းကဲ့သို့၊ ပာပ သစ်ပင်များကို ခုတ်လှဲသော ပုဆိန်ကဲ့သို့၊ ပာပ ၏ လောင်စာကို မီးလောင်ဖျက်ဆီးသော တောမီးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 76

नानारूपाश्च पितरो गाथा गायंति सर्वदा । अपि कश्चित्कुलेस्माकं गंगास्नायी भविष्यति

ပိတೃ (Pitṛs) များသည် အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ယူဆောင်ကာ အမြဲတမ်း ဤဂါထာကို သီဆိုကြသည်—“ကျွန်ုပ်တို့ မျိုးရိုးအတွင်း ဂင်္ဂါတွင် ရေချိုးမည့်သူ တစ်ယောက်တည်းပင် ဖြစ်လာမလား?”

Verse 77

देवर्षीन्परिसंतर्प्य दीनानाथांश्च दुःखितान् । श्रद्धया विधिना स्नात्वा दास्यते सलिलांजलिम्

ဒေဝရ္ဓိများကို စိတ်ကျေနပ်စေပြီး၊ ဆင်းရဲသူ၊ အကူအညီမဲ့သူ၊ ဒုက္ခရောက်သူတို့ကိုလည်း ကူညီဖြည့်ဆည်းကာ၊ သဒ္ဓါဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော ရိတုအတိုင်း ရေချိုးပြီးနောက် သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် ဇလအဉ္ဇလီ (ရေအလှူ) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 78

अपि नः स कुले भूयाच्छिवे विष्णौ च साम्यदृक् । तदालयकरो भक्त्या तस्य संमार्जनादिकृत्

ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးရိုးအတွင်း၌ ထိုကဲ့သို့သောသူ မွေးဖွားပါစေ—ရှီဝနှင့် ဝိရှ္ဏုကို တူညီသော ဂုဏ်ပြုစိတ်ဖြင့် မြင်တတ်သူ၊ ဘက္တိဖြင့် သူတို့၏ အာလယ (ဘုရားကျောင်း) ကို တည်ဆောက်သူ၊ ထိုနေရာကို သန့်ရှင်းရေးနှင့် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေးတို့ကို ဆောင်ရွက်သူ။

Verse 79

अकामो वा सकामो वा तिर्यग्योनिगतोपि वा । गंगायां यो मृतो मर्त्यो नरकं स न पश्यति

ဆန္ဒမရှိသူဖြစ်စေ ဆန္ဒရှိသူဖြစ်စေ—တိရစ္ဆာန်ဘဝသို့ ကျရောက်သော်လည်း—ဂင်္ဂါမြစ်၌ သေဆုံးသော မနုဿသည် နရကကို မမြင်ရ။

Verse 80

तीर्थमन्यत्प्रशंसंति गंगातीरे स्थिताश्च ये । गंगां न बहु मन्यंते ते स्युर्निरयगामिनः

ဂင်္ဂါကမ်းနား၌ နေထိုင်လျက် အခြား တီရ္ထများကို ချီးမွမ်းပြီး ဂင်္ဂါကို မမြတ်နိုးမထင်မြင်သူတို့သည် နရကသို့ သွားရမည့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 81

मां च त्वां चैव यो द्वेष्टि गंगां च पुरुषाधमः । स्वकीयैः पुरुषैः सार्धं स घोरं नरकं व्रजेत्

ကျွန်ုပ်ကိုလည်း၊ သင်ကိုလည်း၊ ဂင်္ဂါကိုလည်း မုန်းတီးသော အနိမ့်ဆုံးလူသည် မိမိ၏ လူအုပ်နှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ သွားရလိမ့်မည်။

Verse 82

षष्टिर्गणसहस्राणि गंगां रक्षंति सर्वदा । अभक्तानां च पापानां वासे विघ्नं प्रकुर्वते

ဂဏာတပ်စု ခြောက်သောင်းသည် အမြဲတမ်း ဂင်္ဂါမြစ်တော်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြပြီး၊ အပြစ်ရှိသူနှင့် ဘက္တိမရှိသူတို့၏ နေထိုင်ရာ၌ အတားအဆီးများကို ဖြစ်စေကြသည်။

Verse 83

कामक्रोधमहामोहलोभादि निशितैः शरैः । घ्नंति तेषां मनस्तत्र स्थितिं चापनयंति च

ကာမ၊ က্ৰောဓ၊ မဟာမောဟ၊ လောဘ စသည့် ထက်မြက်သော မြားတံများဖြင့် သူတို့၏ စိတ်ကို ထိုးနှက်ကာ၊ ထိုနေရာ၌ တည်ငြိမ်စွာ နေနိုင်သည့် အင်အားကိုလည်း ဖယ်ရှားပစ်ကြသည်။

Verse 84

गंगां समाश्रयेद्यस्तु स मुनिः स च पंडितः । कृतकृत्यः स विज्ञेयः पुरुषार्थचतुष्टये

သို့သော် ဂင်္ဂါမြစ်တော်ကို အားကိုးခိုလှုံသူသည် မုနိလည်းဖြစ်၊ ပဏ္ဍိတလည်းဖြစ်၏။ ပုရုသာရထ္ထ လေးပါး၌ ကိစ္စပြီးမြောက်သူဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 85

गंगायां च सकृत्स्नातो हयमेधफलं लभेत् । तर्पयंश्च पितॄंस्तत्र तारयेन्नरकार्णवात्

ဂင်္ဂါမြစ်တော်၌ တစ်ကြိမ်သာ ရေချိုးလျှင်ပင် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ပိတೃတို့အား တර්ပဏ (tarpaṇa) ပူဇော်ကာ နရကသမုဒ္ဒရာမှ ကယ်တင်ပေးနိုင်သည်။

Verse 86

नैरंतर्येण गंगायां मासं यः स्नाति पुण्यवान् । शक्रलोके स वसति यावच्छक्रः सपूर्वजः

ပုဏ္ဏဝန်တစ်ဦးသည် ဂင်္ဂါမြစ်တော်၌ မပြတ်မတောက် တစ်လပတ်လုံး ရေချိုးလျှင်၊ မိမိ၏ ပူရ္ဝဇများနှင့်အတူ သက္ကရာ (Śakra) ၏ လောက၌ သက္ကရာတော် အဲဒီမှာ တည်ရှိသမျှ ကာလပတ်လုံး နေထိုင်ရသည်။

Verse 87

अब्दं यः स्नाति गंगायां नैरंतर्येण पुण्यभाक् । विष्णोर्लोकं समासाद्य स सुखं संवसेन्नरः

ဂင်္ဂါမြစ်၌ မပြတ်မတောက် တစ်နှစ်ပြည့် သန့်စင်ရေချိုးသူသည် မဟာကုသိုလ်၏ အစိတ်အပိုင်းကို ရရှိ၏။ ဗိဿဏု၏ လောကသို့ ရောက်ပြီး ထိုနေရာ၌ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်၏။

Verse 88

गंगायां स्नाति यो मर्त्यो यावज्जीवं दिनेदिने । जीवन्मुक्तः स विज्ञेयो देहांते मुक्त एव सः

အသက်ရှိသမျှ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဂင်္ဂါမြစ်၌ သန့်စင်ရေချိုးသော မရဏသတ္တဝါကို «အသက်ရှိစဉ် လွတ်မြောက်သူ» (jīvanmukta) ဟု သိရမည်။ ကိုယ်ခန္ဓာအဆုံး၌လည်း အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်၏။

Verse 89

तिथिनक्षत्रपर्वादि नापेक्ष्यं जाह्नवी जले । स्नानमात्रेण गंगायां संचिताघं विनश्यति

ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ရေထဲတွင် တိထိ၊ နက္ခတ်၊ ပွဲတော် စသည်တို့ကို မစောင့်ဆိုင်းရ။ ဂင်္ဂါ၌ ရေချိုးခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် စုဆောင်းထားသော အပြစ်တို့ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 90

पंडितोपि स मूर्खः स्याच्छक्तियुक्तोप्यशक्तिकः । यस्तु भागीरथीतीरं सुखसेव्यं न संश्रयेत्

ဘဂီရထီ (ဂင်္ဂါ) ၏ လွယ်ကူစွာ ဆည်းကပ်နိုင်သော ကမ်းပါးကို မခိုလှုံသူသည် ပညာရှိဖြစ်လည်း မိုက်မဲသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အင်အားရှိလည်း အင်အားမဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 91

किंवायुपाप्यरोगेण विकासिन्याथ किं श्रिया । किं वा बुद्ध्या विमलया यदि गंगां न सेवते

ရောဂါမထိခိုက်သော ကျန်းမာရေး၊ ပွင့်လန်းသော အသက်အားတို့သည် ဘာအကျိုးရှိသနည်း။ စည်းစိမ်ချမ်းသာက ဘာအကျိုးရှိသနည်း။ သန့်ရှင်းကြည်လင်သော ဉာဏ်ပညာတောင် ဘာအကျိုးရှိသနည်း—ဂင်္ဂါကို မဆည်းကပ်မစေဝါလျှင်။

Verse 92

यः कारयेदायतनं गंगाप्रतिकृतेर्नरः । भुक्त्वा स भोगान्प्रेत्यापि याति गंगा सलोकताम्

ဂင်္ဂါမယ်တော်၏ ရုပ်ပုံ သို့မဟုတ် သင်္ကေတအတွက် ဘုရားကျောင်း/အာရုံတည်ရာကို ဆောက်လုပ်စေသူသည် ဤလောက၌ သာယာပျော်ရွှင်မှုများကို ခံစားရပြီး၊ သေပြီးနောက်တွင်လည်း ဂင်္ဂါမယ်တော်၏ လောကတူသို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 93

शृण्वंति महिमानं ये गंगाया नित्यमादरात् । गंगास्नानफलं तेषां वाचकप्रीणनाद्धनैः

ရိုသေစိတ်ဖြင့် နေ့စဉ် ဂင်္ဂါမယ်တော်၏ မဟိမာကို နားထောင်သူတို့သည် ဂင်္ဂါ၌ ရေချိုးသကဲ့သို့ အကျိုးဖလကို ရရှိကြသည်—အထူးသဖြင့် တရားဖတ်ကြားသူကို ငွေကြေးလှူဒါန်း၍ ပျော်ရွှင်စေသော်။

Verse 94

पितॄनुद्दिश्य यो लिंगं स्नपयेद्गांग वारिणा । तृप्ताः स्युस्तस्य पितरो महानिरयगा अपि

ဘိုးဘွားပိတೃတို့ကို ရည်စူး၍ ဂင်္ဂါရေဖြင့် ရှိဝလင်္ဂကို အဘိသေက/ရေချိုးပူဇော်သူ၏ ပိတೃများသည် ကျေနပ်တင်းတိမ်ကြသည်—မဟာနရကသို့ ကျရောက်နေသော်လည်းပင်။

Verse 95

अष्टकृत्वो मंत्रजप्तैर्वस्त्रपूतैः सुगंधिभिः । प्रोचुर्गांगजलैः स्नानं घृतस्नानाधिकं बुधाः

ပညာရှိတို့က ကြေညာသည်မှာ—ဂင်္ဂါရေဖြင့် ရေချိုးခြင်းကို အကြိမ်ရှစ်ကြိမ် ပြု၍ မန္တရဇပ်ဖြင့် သန့်စင်ကာ အဝတ်ဖြင့် စစ်ထုတ်ပြီး အနံ့သာဖြင့် မွှေးကြိုင်စေသော်၊ ဂျီ (ghṛta) ဖြင့် ရေချိုးခြင်းထက်ပင် မြတ်သည်။

Verse 96

अष्टद्रव्यविमिश्रेण गंगातोयेन यः सकृत् । मागधप्रस्थमात्रेण ताम्रपात्रस्थितेन च

အကြိမ်တစ်ကြိမ်သာဖြစ်စေ အရာဝတ္ထုရှစ်မျိုးနှင့် ရောစပ်ထားသော ဂင်္ဂါရေကို—မာဂဓ-ပရස්ထ တစ်ပမာဏအတိုင်း၊ ကြေးနီအိုးတွင် ထား၍—အသုံးပြု/ရေချိုးသူသည် မဟာကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 97

भानवेऽर्घं प्रदद्याच्च स्वकीय पितृभिः सह । सोतितेजो विमानेन सूर्यलोके महीयते

မိမိ၏ ပိတೃဘိုးဘွားတို့နှင့်အတူ နေဒေဝ (ဘာနဝ) ထံ အရဃျ (arghya) ကို ပူဇော်သင့်သည်။ ထိုသို့သော ဘက္တသည် တောက်ပလင်းလက်သော ဒိဗ္ဗဝိမာန်ဖြင့် နေလိုက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 98

आपः क्षीरं कुशाग्राणि घृतं मधुगवांदधि । रक्तानि करवीराणि रक्तचंदनमित्यपि

ရေ၊ နို့၊ ကုရှာမြက်အဖျားများ၊ ဂျီ (ghee)၊ ပျားရည်၊ နွားနို့ဒဟိ (curd)၊ အနီရောင် ကရဝီရပန်းများနှင့် အနီရောင် စန္ဒန—ဤတို့လည်း ပူဇော်ရာ ပဝိသုဒ္ဓပစ္စည်းများဟု သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 99

अष्टांगार्घो यमुद्दिष्टस्त्वतीव रवितोषणः । गांगैर्वार्भिः कोटिगुणो ज्ञेयो विष्णोऽन्यवारितः

သင်ကြားထားသော အင်္ဂါရှစ်ပါ အရဃျသည် နေဒေဝကို အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်စေသည်။ ဂင်္ဂါရေဖြင့် ပူဇော်လျှင် ကုသိုလ်သည် ကိုဋိဂုဏ်တိုးပွားသည်ဟု သိရမည်—ဤသည်မှာ ဗိဿဏု၏ မငြင်းခုံနိုင်သော ကြေညာချက်ဖြစ်သည်။

Verse 100

गंगातीरे स्वशक्त्या यः कुर्याद्देवालयं सुधीः । अन्यतीर्थप्रतिष्ठातो भवेत्कोटिगुणं फलं

ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒေဝါလယ (ဘုရားကျောင်း) ကို တည်ဆောက်သော ပညာရှိသည် အခြားတီရ္ထများတွင် တည်ထောင်ခြင်းထက် ကိုဋိဂုဏ်ပိုသော အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 110

गोभूहिरण्यदानेन भक्त्या गंगातटे शुभे । नरो न जायते भूयः संसारे दुःखकंटके

မင်္ဂလာရှိသော ဂင်္ဂါကမ်းပေါ်တွင် ဘက္တိဖြင့် နွား၊ မြေယာနှင့် ရွှေကို ဒါနပြုလျှင် လူသည် ဒုက္ခဆူးခက်များပြည့်နှက်သော ဤသံသရာ၌ ထပ်မံ မမွေးဖွားတော့ပေ။

Verse 120

तद्भूमित्रसरेणूनां संख्यया युगमानया । महेंद्र चंद्रलोकेषु भुक्त्वा भोगान्मनःप्रियान्

ထိုသန့်ရှင်းသောမြေ၏ ဖုန်မှုန့်အမှုန်အရေအတွက်ဖြင့် တိုင်းတာသည့် ယုဂကာလအတောအတွင်း၊ မဟိန္ဒြ (အိန္ဒြ) လောကနှင့် လ လောက၌ စိတ်နှစ်သက်ဖွယ် သုခများကို ခံစားရ၏။

Verse 130

चंद्रसूर्यग्रहे लक्षं व्यतीपातेत्वनंतकम् । अयुतं विषुवे चैव नियुतं त्वयनद्वये

လ သို့မဟုတ် နေ ဂြိုဟ်ကွယ်ချိန်တွင် ကုသိုလ်သည် တစ်သိန်းဆတိုးတက်၏။ ဗျတီပာတ၌ အဆုံးမရှိ။ ဗိသုဝ (ညနေ့ညီ) တွင် တစ်သောင်းဆ၊ အယနနှစ်ပါး (ဆော်လ်စတစ်) တွင် တစ်သန်းဆ ဖြစ်၏။

Verse 140

स्वाहांतः प्रणावादिश्च भवेद्विंशाक्षरो मनुः । पूजादानं जपो होमो ऽनेनैव मनुना स्मृतः

ပရဏဝ (အိုမ်) ဖြင့်အစပြု၍ “စွာဟာ” ဖြင့်အဆုံးသတ်သော အက္ခရာ ၂၀ ပါ မန္တရ ဖြစ်၏။ ပူဇာ၊ ဒါန၊ ဇပ၊ ဟောမ တို့ကိုလည်း ဤမန္တရဖြင့်ပင် ဆောင်ရွက်ရမည်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 150

यथाशक्ति स्वर्णरूप्य ताम्रपृष्ठविनिर्मितान् । अभ्यर्च्य गंधकुसुमैर्गंगायां प्रक्षिपेद्व्रती

ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူသည် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ရွှေ၊ ငွေ သို့မဟုတ် ကြေးနီဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အလှူပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်စေ၍၊ အနံ့သာနှင့် ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ ထို့နောက် ဂင်္ဂါမြစ်ထဲသို့ လွှတ်ချရမည်။

Verse 160

संसारविषनाशिन्यै जीवनायै नमोस्तु ते । तापत्रितय संहंत्र्यै प्राणेश्यै ते नमोनमः

သံသရာ၏ အဆိပ်ကို ဖျက်ဆီးသော အသက်ပေးရှင်မေတ္တာတော်ရှင်၊ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ အသက်ရှူသက် (ပရာဏ) ၏ အရှင်မ၊ သုံးပါးသော ဒုက္ခတပများကို ချေမှုန်းသူ၊ သင့်အား နမောနမဟ အကြိမ်ကြိမ် ပူဇော်ပါ၏။

Verse 170

प्रणतार्ति प्रभंजिन्यै जगन्मात्रे नमोस्तुते । सर्वापत्प्रतिपक्षायै मंगलायै नमोनमः

လောကမိခင်တော်မူ၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်သူတို့၏ ဒုက္ခကို ချိုးဖျက်ပေးသော မဟာမယ်တော်အား နမස්ကာရပါ၏။ အပဒ္ဒုက္ခအပေါင်းကို တားဆီးတော်မူသော မင်္ဂလာရှင်မယ်တော်အား ထပ်ထပ် နမိုနမဟ။

Verse 180

तस्यां दशम्यामेतच्च स्तोत्रं गंगाजले स्थितः । यः पठेद्दशकृत्वस्तु दरिद्रो वापि चाक्षमः

ထို ဒသမီတိထိနေ့၌ ဂင်္ဂါရေထဲတွင် ရပ်နေရင်း ဤစတိုးတရကို ဆယ်ကြိမ် ရွတ်ဖတ်သူသည်—ဆင်းရဲသူဖြစ်စေ၊ အခမ်းအနားကြီးများ မဆောင်ရွက်နိုင်သူဖြစ်စေ—ဖော်ပြထားသော ပုဏ္ဏိယကို ရရှိ၏။

Verse 205

ब्रह्मांडांतरसंस्थेषु भुंजन्भोगान्मनोरमान् । सर्वैः संपूजितो विष्णो यावदाभूतसंप्लवम्

ဗြဟ္မာဏ္ဍအတွင်းရှိ လောကများတွင် နေထိုင်ကာ စိတ်နှစ်သက်ဖွယ် ဘောဂများကို ခံစား၍ အားလုံး၏ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရသော—အို ဗိဿဏု—ဤအခြေအနေသည် မဟာပရလယ၊ သတ္တဝါတို့ ပျက်လဲသည့်အချိန်တိုင်အောင် တည်တံ့၏။